အကဲဖြတ်ဒိုင်များက ဘဲကင်၏ အတွင်းပိုင်းကို အခေါင်းပေါက်ဖြစ်အောင် ထုတ်ယူထားပြီး ဘဲကင်တစ်ကောင်လုံးတွင် အရိုးစုပင် မရှိတော့သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ကြသည်။ ၎င်းကို မတ်မတ်ရပ်နေနိုင်အောင် ပံ့ပိုးပေးထားသည်မှာ အထဲတွင် သိပ်သိပ်သည်းသည်း ထည့်သွင်းထားသော ပါဝင်ပစ္စည်းများပင် ဖြစ်သည်။
ထိုအရာများက အတိအကျ လှီးဖြတ်ထားပြီး ဘဲကင်၏ ကိုယ်ထည်အတွင်း၌ သပ်ရပ်စွာ စီရီထည့်သွင်းထားသော ဘဲသားလွှာများ ဖြစ်ကြသည်။
အလွှာတစ်ခုပြီးတစ်ခု စီစဉ်ထားမှုက ဤဟင်းပွဲသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် အရသာရှိမည်ဟူသော ခံစားချက်မျိုးကို ပေးစွမ်းနေသည်။
ဤနည်းလမ်းက ဘဲသားကို အရသာများ ပိုမိုစုပ်ယူနိုင်စေပြီး လျှို့ဝှက်အချဉ်ရည်များဖြင့်လည်း ပြည့်နှက်နေစေသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် မျက်နှာဖြူရော်ရော် လူငယ်လေးပင်လျှင် ဤဘဲကင်၏ ဆွဲဆောင်မှုနောက်သို့ မပါသွားဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။
ဤဘဲကင် ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တပြိုင်နက် ထိုနေရာတွင် ရှိနေသူအားလုံးနီးပါးက မိမိကိုယ်ကိုယ် အားနည်းသွားသလို သိမ်ငယ်စိတ် ဝင်သွားကြသည်။
မစားရသေးခင်မှာပင် ဤဘဲကင်ထဲရှိ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော အရသာကို သူတို့ စိတ်ကူးပုံဖော်ကြည့်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။
အထင်ရှားဆုံး အင်္ဂါရပ်မှာ မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ အရေခွံပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းက နီရဲတောက်ပနေပြီး မွှေးကြိုင်ကာ ကြွပ်ရွနေသည်။ ထို့အပြင် နူးညံ့သော အရေခွံပေါ်ရှိ ဘဲဆီအနည်းငယ်ကြောင့် ချောမွေ့သော အဆီအနှစ်လေးများလည်း ရှိနေသည်။
ပါးစပ်ထဲသို့ ရောက်သွားသောအခါ ရနံ့က ပျံ့နှံ့သွားပြီး အကောင်းဆုံး ခံစားမှုကို ရရှိစေသည်။
အမျိုးသမီးအကဲဖြတ်ဒိုင်နှစ်ဦးက အရသာခံစားရင်း စားသောက်နေကြရုံသာမက အဝလွန်သူနှစ်ဦးကပါ အသား၏ အီဆိမ့်မှုကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ အလုပ်ကြီးကြီးများဖြင့် မျိုချနေကြသည်။ ဤသည်က အင်မော်တယ်အရသာနန်းဆောင်၏ ဘဲကင်သည် အီဆိမ့်မှုကို မနှစ်သက်သော သူတို့၏စိတ်ကို လုံးဝ မေ့ပျောက်သွားစေကြောင်း သက်သေပြနေသည်။
နတ်သုဒ္ဓါစံအိမ်၏ ဆေးဖက်ဝင်ဟင်းလျာကို တစ်ငုံလေးသာ သောက်ခဲ့ပြီး တူကိုပင် မကိုင်ခဲ့သော လူငယ်လေးကလည်း ဘဲကင်ကို စတင်မြည်းစမ်းနေပြီး ရံဖန်ရံခါ ခေါင်းညိတ်ပြနေသည်ကို လူတိုင်း မြင်တွေ့လိုက်ကြသည်။
ဤအခြေအနေတွင် အကဲဖြတ်ဒိုင်များက ထပ်ပြောစရာ မလိုတော့ပေ။ ရလဒ်က လူတိုင်း၏ ရင်ထဲတွင် ရှင်းလင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။
အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေတိုက် မြို့တော်မှ အင်မော်တယ်အရသာနန်းဆောင်က ဆယ်နှစ်ကျော် ဆက်တိုက် ချန်ပီယံဆုကို ရယူထားနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ မဟုတ်ပေ။ သာမန်ပါဝင်ပစ္စည်းများကို ချက်ပြုတ်ရာတွင် သူတို့က အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ လတ်ဆတ်သောဟင်းလျာသုံးမျိုး စားသောက်ဆိုင်က ၎င်း၏ အသစ်အဆန်းဖြစ်သော ပင်လယ်စာများဖြင့် မျှော်လင့်မထားသော ပြိုင်ဘက်တစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်မည်ဟု လူတိုင်းက ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြသည်။
သို့သော် ယခုနှစ်တွင် လတ်ဆတ်သောဟင်းလျာသုံးမျိုး စားသောက်ဆိုင်၏ စွမ်းဆောင်ရည်က တကယ်ကို ဆိုးရွားလှသည်။ ၎င်း၏ အရသာက သာမန် လမ်းဘေးစာများနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ချေ။
“အခု ရလဒ်တွေကို ကြေညာလို့ ရပြီလား”
“အင်မော်တယ်အရသာနန်းဆောင်က ပထမ၊ နတ်သုဒ္ဓါစံအိမ်က ဒုတိယ၊ ချင်းယွင်ခန်းမက တတိယ... အဆင့်သတ်မှတ်ချက်တွေက အရင်ကနဲ့ နည်းနည်းတော့ ပြောင်းသွားတယ်... ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် နတ်သုဒ္ဓါစံအိမ်ရဲ့ ဆေးဖက်ဝင်ဟင်းလျာက ဒီတစ်ကြိမ် တိုးတက်လာတာ တကယ်ကို ကောင်းတယ်”
ပြိုင်ပွဲဝင်အချို့က အချင်းချင်း တီးတိုးပြောဆိုနေကြသည်။ အင်မော်တယ်အရသာနန်းဆောင် သူဌေးကလည်း ဤပြိုင်ပွဲအတွက် ဝန်ထမ်းများကို လှမ်းခေါ်ကာ ကြေညာခြင်းကို စတင်ရန် တောင်းဆိုလိုက်သည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင် အကဲဖြတ်ဒိုင်များက စကားအများကြီး ပြောနေရန် မလိုတော့ပေ။ သူတို့၏ စွမ်းဆောင်ရည်က များစွာ သက်သေပြနေပြီး ဖြစ်သည်။
“ကောင်းပါပြီ”
ဆယ်နှစ်ကျော်ကာလအတွင်း အင်မော်တယ်အရသာနန်းဆောင်သည် အနိုင်ရရှိသူအဖြစ် အကြိမ်ဆယ်ကျော် ကြေညာခံခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။ ပထမအကြိမ်အနည်းငယ်က ဂုဏ်ယူစရာဖြစ်ခဲ့လျှင်တောင် နောက်ပိုင်းအကြိမ်များက ပုံမှန်လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်များကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့ပြီ။
ဝန်ထမ်းများက ကြေညာချက် ထုတ်ပြန်တော့မည့် အချိန်လေးမှာပင်။
“နေပါဦး...”
လုချန်က ပန်းကန်တစ်ချပ်ကို ကိုင်ကာ မှောင်မိုက်နေသော မျက်နှာဖြင့် လျှောက်လာခဲ့သည်။
“မင်းတို့က ငါ့ကို မေ့နေပုံရတယ်”
သူက ပန်းကန်ကို အကဲဖြတ်ဒိုင်များရှေ့ရှိ စားပွဲပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။ ပါဝင်ပစ္စည်းများ၏ ထူးခြားသော သဘာဝကြောင့် အချိန်အကြာကြီး စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရသော်လည်း အကောင်းဆုံး အပူချိန်ကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ဆဲ ဖြစ်သည်။
ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် လုချန်သာ ဝင်မပြောခဲ့ပါက လူတိုင်းက သူ့ကို တကယ် မေ့သွားကြမည်ပင်။
နှစ်ပေါင်းများစွာတိုင် အင်မော်တယ်အရသာနန်းဆောင်က နောက်ဆုံးပိတ်အဖြစ် တင်ဆက်ရသည်မှာ ဓလေ့တစ်ခုလို ဖြစ်နေခဲ့သည်။ အင်မော်တယ်အရသာနန်းဆောင်ပြီးသည်နှင့် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်များကို ကြေညာလေ့ရှိသည်။
ယနေ့တွင် လုချန်က အင်မော်တယ်အရသာနန်းဆောင်၏ နောက်မှနေ၍ နောက်ဆုံးပိတ်နေရာကို ရယူထားသဖြင့် လူတိုင်းက သူ ရှိနေသည်ကို မေ့သွားကြခြင်း ဖြစ်သည်။
“နောက်တစ်ယောက် ကျန်သေးတယ်လား... ဟက်... သူကိုယ်တိုင် ဝင်မပြောရင် ငါတို့တောင် မေ့နေပြီ”
“အဲဒါ ဘယ်သူ့အမှားလဲ... သူ့အရည်အချင်းအဆင့်ကိုတောင် သူ ပြန်မကြည့်ဘူး... ပြီးတော့ သူ့လက်ရာကို အရင်မပြဘဲ နောက်ဆုံးအထိ စောင့်နေပြီး နောက်ဆုံးပိတ် လုပ်ချင်နေတာလေ... သူနဲ့ကော ထိုက်တန်ရဲ့လား”
“အဲဒီလို မပြောနဲ့လေ... မြို့ထဲက ထွက်တာနဲ့ ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်ခြင်းအဆင့် ပညာရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ တစ်စစီ ဆွဲဖြဲတာကို မခံရအောင် သတိထားဦး”
“အို... ဟုတ်တယ်... ဟုတ်တယ်... ဟုတ်တယ်... တချို့လူတွေက ဟင်းချက်မကောင်းပေမယ့် သူတို့ရဲ့ အင်အားက ကြောက်စရာကောင်းတယ်လေ”
တီးတိုးပြောဆိုသံများက သူ၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ လုချန်က သူတို့ ဘာကြောင့် သူ့ကို ဤမျှ ပစ်မှတ်ထားနေကြသလဲဆိုသည်ကို မသိခဲ့ပေ။
သူတို့အတွက်တော့ သူက မျက်နှာသစ်တစ်ယောက် ဖြစ်နေ၍လည်း ဖြစ်နိုင်လေသည်။
လုချန်က သူတို့၏ သဘောထားကို သိပ်ဂရုမစိုက်ပေ။ သူ လိုချင်သမျှက ဤချန်ပီယံဘွဲ့ကို ရယူပြီး သူ၏ ပင်မမစ်ရှင်ကို ပြီးမြောက်စေရန်သာ ဖြစ်သည်။
အမျိုးသမီးအကဲဖြတ်ဒိုင်နှစ်ဦး၏ အမူအရာက ဤအချိန်တွင် အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့ရှေ့ရှိ ဘဲကင်ကို လုံးဝ စားသုံးပြီးသွားပြီဖြစ်ကာ သူတို့၏ ဗိုက်များကလည်း ပြည့်နေပြီဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ ဤအခြေအနေတွင် သူတို့က နောက်ထပ် အရသာရှိသော အစားအစာများကို စားခဲ့လျှင်တောင် အတရားမျှတဆုံး အကဲဖြတ်မှုကို ပြုလုပ်နိုင်မည် မဟုတ်တော့ချေ။
လုချန် ယူဆောင်လာသော ခြင်္သေ့ဦးခေါင်းအသားလုံးပေါင်းကို ကြည့်ရင်း လူတိုင်းနီးပါး၏ မျက်လုံးများတွင် ပြုံးရွှင်မှုများ ပါဝင်နေပြီး သူ အရှက်ကွဲသည်ကို မြင်ရရန် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည့်အလားပင်။
“ငါ့ကို မေးမယ်ဆိုရင်တော့ ဒီတစ်ကြိမ် ဒီအတိုင်းပဲ လွှတ်ထားလိုက်ကြရအောင်... သူက အခြေအနေမသိဘဲ နောက်ဆုံးမှ ထုတ်လာချင်နေတာဆိုတော့ သူ့ကိုယ်သူပဲ အပြစ်တင်ရမှာပေါ့”
“အမှန်ပဲ”
“ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အင်မော်တယ်အရသာနန်းဆောင်နဲ့တော့ ဘယ်ယှဉ်နိုင်ပါ့မလဲ... ဒါကြောင့် ထပ်ပြီး အကဲဖြတ်စရာ လိုမယ်မထင်ဘူး”
လူတစ်စုက ဤသို့ ပြောနေကြသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ သူတို့က လုချန်အား တမင်သက်သက် ဖယ်ဉ်ထားပြီး သူ၏ ဟင်းပွဲကို တင်ဆက်ခွင့်မရအောင် တားဆီးနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
“ရလဒ်တွေကို ကြေညာလိုက်တော့”
“ဟုတ်တယ်... နာမည်လည်း မရှိတဲ့ တည်းခိုခန်းသေးသေးလေးတစ်ခုအတွက် အချိန်ဖြုန်းနေစရာ မလိုပါဘူး”
ပြိုင်ပွဲအတွက် တာဝန်ရှိသော ဝန်ထမ်းများက အချင်းချင်း အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ လုချန်၏ အနောက်တွင် ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများစွာ ရပ်နေသောကြောင့် သူတို့က သေချာစွာ စဉ်းစားရမည် ဖြစ်သည်။ တခြားတစ်ယောက်ယောက်သာဆိုလျှင် သူတို့က ဒုတိယအကြိမ် စဉ်းစားမနေတော့ဘဲ ရလဒ်များကို ကြေညာလိုက်မည်ပင်။
သူတို့ စဉ်းစားနေကြဆဲမှာပင် အကဲဖြတ်ဒိုင် စားပွဲဆီမှ အံ့သြတကြီး ရေရွတ်သံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရပြီး ထိုအသံပိုင်ရှင်မှာ သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသမီးအကဲဖြတ်ဒိုင် ဖြစ်သည်။
သူမက ဗိုက်ပြည့်နေပြီဖြစ်သဖြင့် လုချန် တင်ဆက်လိုက်သော ရှားပါးဟင်းလျာကို မမြည်းစမ်းခဲ့ရသေးပေ။ သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် မျက်နှာဖြူရော်ရော် လူငယ်လေးက လုချန် ယူဆောင်လာသောအရာကို အငမ်းမရ စားသောက်နေသည်ကို သူမ မြင်လိုက်ရသည်။
ဤသည်ကို မြင်သောအခါ မယုံနိုင်စရာ တစ်ခုခုကို မြင်လိုက်ရသည့်အလား သူမ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားတော့သည်။
ဝန်ထမ်းများက သူမ၏ အံ့သြတကြီး ရေရွတ်သံကြောင့် အာရုံစိုက်မိသွားကြပြီး အားလုံးက သူတို့၏ အကြည့်များကို လှည့်လိုက်ကြသည်။
“ဒါက... မယုံနိုင်စရာပဲ... တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ...”
အစားအစာများကို အရူးအမူး မျိုချနေသော လူငယ်လေးကို ကြည့်ရင်း တစ်ယောက်က တတွတ်တွတ် ရေရွတ်လိုက်သည်။
“ဘာဖြစ်လို့လဲ...”
စားဖိုမှူးတစ်ဦးက မေးလိုက်သည်။
ဤလူငယ်လေးက မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း သူ မသိသော်လည်း အစောပိုင်းက နတ်သုဒ္ဓါစံအိမ်၏ ဆေးဖက်ဝင်ဟင်းချိုကို တစ်ငုံလေး သောက်ခဲ့သည်မှလွဲ၍ အင်မော်တယ်အရသာနန်းဆောင်၏ ဘဲကင်ကို အနည်းငယ်မျှသာ စားပြီးနောက် တူကို ချထားခဲ့သည်ကို သူ သေချာပေါက် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ သို့သော် ယခုတော့ ထိုတည်းခိုခန်းသေးသေးလေး၏ သူဌေး ချက်ပြုတ်ထားသော အစားအစာအတွက် သူက အလွန်အမင်း အားစိုက်ထုတ် စားသောက်နေလေသည်။
ပြိုင်ပွဲအတွက် တာဝန်ရှိသော ဝန်ထမ်းများလည်း မှင်သက်သွားကြသည်။ အချိန်အတော်ကြာမှသာ သူတို့ အံ့အားသင့်နေရာမှ သတိပြန်ဝင်လာပြီး လူတိုင်းကို ရှင်းပြလိုက်သည်။
ဤလူငယ်လေးမှာ အစားအသောက်ပျက်သော ရောဂါဝေဒနာရှင် တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဘာကိုမှ သိပ်မစားသူ ဖြစ်သည်။ အလွန်အမင်း ဆာလောင်နေချိန်မှသာ သူ၏ အသက်ကို ဆက်လက်ရှင်သန်စေရန် အနည်းငယ်မျှ စားလေ့ရှိသည်။
ဤပြိုင်ပွဲမတိုင်မီက သူ့ကို တစ်ခုခုစားထားရန် အထူးတလည် လုပ်ဆောင်ထားခဲ့သည်။ အစားအသောက်ပျက် ရောဂါဝေဒနာရှင်တစ်ဦးရှေ့တွင် မည်သည့် ရှားပါးဟင်းလျာကမျှ သူ၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို မဆွဲဆောင်နိုင်သလောက်ပင်။ သူ၏ အပြုအမူက ဤပြိုင်ပွဲအတွက် အကြီးမားဆုံးသော အပိုအမှတ်များ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။
ဤလူငယ်လေးက အစားအစာများကို အငမ်းမရ စားသောက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသမီးအကဲဖြတ်ဒိုင်က ဤဟင်းပွဲသည် သေချာပေါက် အရသာရှိရမည်ဟု ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
သူမက သူမရှေ့ရှိ ပန်းကန်ပြားကို ကြည့်လိုက်ပြီး ၎င်းကို ဝန်းရံထားသော စိမ်းလန်းစိုပြည်သည့် မျှစ်များကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။
“ဒါတွေက မျှစ်တွေလား... အလှဆင်ဖို့ သုံးထားတာလား...”
မြည်းစမ်းကြည့်ချင်စိတ်က ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဖျောက်ဖျက်ပစ်၍ မရနိုင်တော့ချေ။ သူမက မျှစ်တစ်ချောင်းကို ကောက်ယူကာ ညင်သာစွာ ကိုက်လိုက်သောအခါ အရည်များ ပန်းထွက်လာပြီး သူမပါးစပ်ထဲရှိ မျှစ်က ကြည်လင်သော ရေစီးကြောင်းလေးတစ်ခုအဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသဖြင့် သူမ လုံးဝ ဆွံ့အသွားတော့သည်။
‘ဒါက ဘယ်လို အရသာမျိုးလဲ... မယုံနိုင်လောက်အောင် လတ်ဆတ်နေပြီး အချိုဓာတ်တွေ ဖြာထွက်နေတယ်... အဲဒီကြည်လင်တဲ့ ရေစီးကြောင်းလေးက ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ အပြင်ကနေ အထဲ၊ အထဲကနေ အပြင်ကို လှည့်ပတ်စီးဆင်းနေတယ်... ဒီအခိုက်အတန့်မှာ ငါရဲ့ ချွေးပေါက်တွေအားလုံး ပွင့်ဟသွားသလို ခံစားလိုက်ရတယ်’
***