Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၄၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">အခြေအမြစ်မရှိသော အရှက်မဲ့မှုများ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ဒီမြစိမ်းရောင် မျှစ်လေးက တကယ်ပဲ အလှဆင်ဖို့ သက်သက်ပဲလား...’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤသံသယက သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသမီးအကဲဖြတ်ဒိုင်၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် အလှဆင်ရန်သက်သက်သာဖြစ်သော ဤမျှစ်စိမ်းလေးက ချင်းယွင်ခန်းမမှ တင်ဆက်လာသော ဟင်းပွဲထက်ပင် ပို၍ အရသာရှိနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသောကြောင့်ပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ဘေးနားက အရန်ပါဝင်ပစ္စည်းလေးကတောင် ဒီလိုဖြစ်နေရင် အဓိက ဟင်းပွဲကရော ဘယ်လိုနေမလဲ...’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အစားအသောက်ပျက် ရောဂါဝေဒနာရှင် လူငယ်လေးက အစားအစာများကို အငမ်းမရ မျိုချနေသည်ကို ကြည့်ရင်း မူလကတည်းက သေးငယ်သော အသားလုံးလေးမှာ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ သူမ၏ ပြည့်နေပြီဖြစ်သော ဗိုက်က ရုတ်တရက် ပြန်လည်ဆာလောင်လာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤသည်မှာ စိတ်ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်မှုတစ်ခုသာဖြစ်ပြီး သူမ၏ လက်ရှိအခြေအနေဖြင့် ရှေ့ရှိ အသားလုံးကို စားလိုက်ပါက အတရားမျှတဆုံး အကဲဖြတ်မှုကို ပေးနိုင်တော့မည်မဟုတ်ကြောင်း သူမ သိထားသော်လည်း သူမ ဘယ်လိုမှ မတောင့်ခံနိုင်တော့ချေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤအသားလုံးလေးက ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး ဩဇာတိက္ကမကြီးမားသော အမျိုးသားတစ်ဦးက သူမကို နံရံတွင် အတင်းဖိကပ်ကာ ဖြည်းညှင်းစွာ ယုယပွတ်သပ်ပေးနေသည့်အလား သူမ လုံးဝ မခုခံနိုင်တော့ဘဲ သူမကိုယ်သူမပင် လိုလိုလားလား ပုံအပ်လိုက်ချင်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမက လက်ထဲရှိ တူဖြင့် အသားလုံး၏ မျက်နှာပြင်ကို ညင်သာစွာ ထိကြည့်လိုက်ရာ တူမှတစ်ဆင့် အားကောင်းသော အိစက်မှုကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အင်း...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အမျိုးသမီးငယ်လေးထံမှ တိုးညင်းသော ရေရွတ်သံလေး ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူမက အသားလုံးကို ပါးစပ်ထဲ ထည့်လိုက်ပြီဖြစ်ပြီး စစ်မှန်သော အိစက်မှုကို ခံစားနေရပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဝလွန်သူနှစ်ဦးကတော့ ကျူးပါကျဲက ဂျင်ဆင်းသီးကို စားသကဲ့သို့ အသားလုံးတစ်လုံးလုံးကို တစ်လုပ်တည်းဖြင့် မျိုချလိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ ပါးစပ်မှ အဆီများ ယိုကျနေသော မြင်ကွင်းက သူတို့အကြောင်းကို ကြိုတင်မသိထားပါက ဆီများသောအစာများကို ရွံရှာမုန်းတီးသူများဟု လုံးဝ ထင်မှတ်စရာအကြောင်း မရှိပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တည်းခိုခန်း၏ မှတ်စုတွင် ဤသည်မှာ အကောင်းဆုံး ပထမအဆင့် ဟင်းချက်စရာ ပါဝင်ပစ္စည်းဟု ဖော်ပြထားခြင်းက လုံးဝ ပုံကြီးချဲ့ထားခြင်း မဟုတ်ပေ။ သေမျိုးအဆင့် ပါဝင်ပစ္စည်းများထဲတွင် မည်သည့်အရာကမှ ဤခြင်္သေ့ဦးခေါင်းအသားလုံးပေါင်း ဟင်းပွဲကို မကျော်လွန်နိုင်ချေ။ လုချန်က သူ၏ ပါဝင်ပစ္စည်းများကို ရွေးချယ်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် ဤပြိုင်ပွဲတွင် သူ အနိုင်ရရန် ဖန်တီးထားပြီးသား ဖြစ်နေခဲ့ပြီပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အကဲဖြတ်ဒိုင်ငါးဦး၏ လုပ်ရပ်များက အခြားပြိုင်ပွဲဝင်များကို မှင်သက်သွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤသည်မှာ အင်မော်တယ်အရသာနန်းဆောင်ပင် မစွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့သော မြင်ကွင်းမျိုး ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ဒီအသားလုံးက တကယ်ကြီး အဲဒီလောက်တောင် အရသာရှိနေတာလား...’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘မဖြစ်နိုင်ဘူး... သူက လူငယ်လေးတစ်ယောက်ပဲလေ... တခြားသူတွေအားလုံးထက် သာလွန်တဲ့ အစားအစာကို သူက ဘယ်လိုလုပ် ချက်ပြုတ်နိုင်မှာလဲ...’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ငါ သိပြီ... ဒီအကဲဖြတ်ဒိုင်တွေက ဟိုကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်ခြင်းအဆင့် ပညာရှင်တွေရဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုအောက်မှာ ဖိအားပေးခံထားရတာ ဖြစ်ရမယ်... ဟုတ်တယ်... အဲဒါပဲ ဖြစ်ရမယ်... မဟုတ်ရင် အစားအသောက်ပျက် ရောဂါဝေဒနာရှင်က ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီလို စားနေမှာလဲ... သူ့အသက်ကို ခြိမ်းခြောက်ခံထားရတာပဲ ဖြစ်ရမယ်...’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤအတွေး ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် စားသောက်ဆိုင်သူဌေးများကြားတွင် တီးတိုးစကားများအဖြစ် ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။ အရှေ့ဘက်ကုန်းမြေတိုက်မှ နတ်သုဒ္ဓါစံအိမ်မှလွဲ၍ ကျန်လူအားလုံးနီးပါးက ဤအတွေး၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံလိုက်ကြရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူတစ်ယောက်က ခနဲ့တဲ့တဲ့ လေသံဖြင့် ဝင်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါတို့ လိုအပ်တာက တရားမျှတမှုနဲ့ ဘက်မလိုက်မှုပဲ... ဒါပေမဲ့ တချို့လူတွေက စည်းမျဉ်းတွေကို လိုက်နာပုံမရဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အမှန်ပဲ... ဘယ်နေရာမှာ ဘာပြိုင်ပွဲပဲဖြစ်ဖြစ်၊ တစ်ယောက်ယောက်က အကောင်းဆုံး ရလဒ်တွေ ရခဲ့ရင်တောင် သူတို့ရဲ့ စရိုက်က အပြစ်အနာအဆာရှိနေရင် လက်ခံနိုင်စရာ မရှိဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤလူများက တရားမျှတမှုအတွက် ဒေါသထွက်နေကြသည့်အလား ပြောဆိုနေကြသော်လည်း စောစောက သူတို့က လုချန်ကို ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ခွင့် မပေးဘဲ ရလဒ်များကို ချက်ချင်း ကြေညာရန် တောင်းဆိုခဲ့စဉ်က မည်မျှ “တရားမျှတပြီး ဘက်မလိုက်ခဲ့ကြောင်း” ကို လုံးဝ မေ့လျော့နေခဲ့ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အမျိုးသမီးအကဲဖြတ်ဒိုင်ငယ်လေးက လူအုပ်ကြီး၏ စကားများကို နားထောင်ပြီးနောက် မနေနိုင်တော့ဘဲ ဝင်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ရှင်တို့ ဒီလောက် ခနဲ့တဲ့တဲ့ ပြောနေစရာ မလိုပါဘူး... ကျွန်မတို့အပေါ် သံသယရှိတယ်ဆိုရင် ရှင်တို့ကိုယ်တိုင် တက်လာပြီး မြည်းစမ်းကြည့်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်... ဒါမှမဟုတ် ဒီမှာရှိတဲ့ ပွဲကြည့်ပရိသတ်တွေကို မြည်းစမ်းခိုင်းလို့လည်း ရပါတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမ ဤသို့ပြောလိုက်သည်နှင့် ကြီးမားသော တုံ့ပြန်မှုကြီးတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ပွဲခင်းပြင်ပရှိ သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသားက ဦးဆောင်ကာ ချက်ချင်းပင် အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ ပျံ့နှံ့နေသော ရနံ့များကြောင့် သူတို့က လှုံ့ဆော်ခံထားရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး တံတွေးများပင် မြိုချနေခဲ့ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မြည်းစမ်းရမယ်ဆိုရင်လည်း မြည်းစမ်းကြည့်တာပေါ့... ဒီကောင်လေးက ဘာများ ချက်နိုင်မလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ချင်သေးတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အင်မော်တယ်အရသာနန်းဆောင် သူဌေးက ရှေ့ထွက်လာပြီး အစိမ်းရောင် မျှစ်တစ်ချောင်းကို အရင် ကောက်ယူလိုက်သည်။ ၎င်း၏ လတ်ဆတ်ပြီး တက်ကြွနေသော အသွင်အပြင်ကို ကြည့်ရင်း သူက အထင်သေးစွာဖြင့် ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟက်... အပြင်ပန်းအလှကိုပဲ အာရုံစိုက်ထားတာ... ကြည့်ကောင်းပေမယ့် လက်တွေ့မကျဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက အထင်အမြင်သေးသော အမူအရာဖြင့် မျှစ်ကို ပါးစပ်ထဲ ထည့်လိုက်သည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဝေဖန်ဖို့ စကားလုံးပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် သူ ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော်လည်း နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်တော့ သူ တစ်ခွန်းမှပင် မဟနိုင်တော့ချေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပန်းထွက်လာသော အရည်များ၊ ပါးစပ်ထဲတွင် အရည်ပျော်သွားသော အိစက်မှု၊ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော အချိုဓာတ်... အားလုံးက သူ၏ အာရုံများကို လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ဒါ... ဒါက တကယ်ပဲ မျှစ်စိမ်းတစ်ချောင်း သက်သက်ပဲလား...’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အင်မော်တယ်အရသာနန်းဆောင် သူဌေးက လုချန်ကို အမှတ်မထင် လှမ်းကြည့်လိုက်မိပြီး သူ၏ ရင်ထဲတွင် ကောင်းကင်လှုပ်ခါမတတ် တုန်လှုပ်မှု လှိုင်းလုံးကြီးများ ရိုက်ခတ်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘သူ ဘယ်လိုလုပ်နိုင်ခဲ့တာလဲ... မျှစ်စိမ်းတစ်ချောင်းကို ဒီလိုဖြစ်သွားအောင် သူ ဘယ်လို လုပ်လိုက်တာလဲ...’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အခြား စားသောက်ဆိုင်သူဌေးများက အင်မော်တယ်အရသာနန်းဆောင် သူဌေး စကားပြောမည့်အချိန်ကို စောင့်နေကြသော်လည်း သူက နေရာမှာပင် ကျောက်ရုပ်လို ရပ်တန့်သွားသည်ကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“စကားတောင် မပြောနိုင်လောက်အောင် အရမ်းဆိုးဝါးနေလို့များလား... ငါ မြည်းကြည့်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နောက်တစ်ယောက်က ရှေ့ထွက်လာပြီး စောစောက အင်မော်တယ်အရသာနန်းဆောင် သူဌေးကဲ့သို့ပင် အထင်သေးသော အမူအရာဖြင့် လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် မျှစ်စိမ်းတစ်ကိုက်ကို မျိုချလိုက်ပြီးနောက် သူလည်း စကားမပြောနိုင်တော့ချေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤလူနှစ်ဦး၏ လုပ်ရပ်များကို ကြည့်ရင်း သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသမီးအကဲဖြတ်ဒိုင်က ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းကင်အထက်မှာ ကောင်းကင်တစ်ခု ရှိနေသေးတယ်လေ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စားသောက်ဆိုင် သူဌေးတစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ရှေ့ထွက်လာကာ မြည်းစမ်းကြသည်။ တချို့က အလှဆင်ရန်သုံးထားသော မျှစ်စိမ်းကို စားကြပြီး တချို့ကတော့ ခြင်္သေ့ဦးခေါင်းအသားလုံးပေါင်းကို မြည်းစမ်းကြသည်။ ချွင်းချက်မရှိ အားလုံးက အလွန်ကောင်းမွန်လှသော အရသာကြောင့် မှင်သက်သွားကြလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အခုတော့ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်တွေကို တကယ်ကြေညာဖို့ အချိန်တန်ပြီလို့ ထင်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အမျိုးသမီးအကဲဖြတ်ဒိုင်ငယ်လေးက ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒီလောက် အရသာရှိနေမှတော့ ဘယ်သူမှ မကျေမနပ် ထပ်ပြောကြတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒီလိုဆိုမှတော့ ကြေညာလိုက်တော့”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အစားအသောက်ပြိုင်ပွဲမှ ဝန်ထမ်းတစ်ဦးက လျှောက်လာပြီး စားသောက်ဆိုင်သူဌေးများစွာကို နားမလည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ ဘာတွေဖြစ်သွားမှန်း သူ သေချာမသိပေ။ သို့သော် အကဲဖြတ်ဒိုင်များက ပြောလာပြီဖြစ်သဖြင့် သူက လိုက်နာရမည်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“နေပါဦး...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝန်ထမ်းက အဆင့်သတ်မှတ်ချက်များကို ကြေညာတော့မည့်အချိန်မှာပင် အင်မော်တယ်အရသာနန်းဆောင် သူဌေးက ရုတ်တရက် စကားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ ကန့်ကွက်တယ်... ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ငါတို့က အစွမ်းကုန် မထုတ်ခဲ့ရဘူး... သူက လူငှားပြီး ပြဿနာရှာတာ၊ ဟင်းချက်မီးခိုးငွေ့တွေနဲ့ ငါတို့ကို လာနှောင့်ယှက်တာတွေသာ မလုပ်ခဲ့ရင် ငါတို့ဟင်းပွဲတွေရဲ့ အရသာက ဒီထက်အများကြီး ပိုကောင်းနေမှာပဲ... ဒီအချီကို အတည်မယူဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ ပေါက်ကွဲထွက်လာမှုက လူတိုင်းကို ရုတ်တရက် သတိပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး အသံအမျိုးမျိုးက ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်တယ်... ငါတို့ နှောင့်ယှက်ခံခဲ့ရတာ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လတ်ဆတ်သောဟင်းလျာသုံးမျိုး စားသောက်ဆိုင် သူဌေးက အကျယ်ဆုံးအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ ဘာမှမပြောတော့ဘူးလို့ နေမလို့ပဲ... ဒါပေမဲ့ အခြေအနေတွေက ဒီလိုဖြစ်လာပြီး အရှက်မရှိတဲ့လူတစ်ယောက်က ချန်ပီယံဆုကို ယူတော့မယ်ဆိုမှတော့ ငါ ဝင်ပြောရတော့မယ်... ဒီနေ့ လတ်ဆတ်သောဟင်းလျာသုံးမျိုး စားသောက်ဆိုင်မှာ အခုလို အမှားအယွင်းကြီး ဖြစ်ခဲ့ရတာက တစ်ယောက်ယောက်က တမင်သက်သက် ပြဿနာရှာပြီး နှောင့်ယှက်ခဲ့လို့ပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒီပြိုင်ပွဲကို အတည်ယူလို့ မရဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အတည်ယူလို့ မရဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤအသံများ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် အခြေအနေအရ ကြည့်လျှင် ဤစားသောက်ဆိုင်သူဌေးများက အရှက်မဲ့စွာ ပြုမူရန် ပြင်ဆင်နေကြကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အင်မော်တယ်အရသာနန်းဆောင်သည် ဆယ်နှစ်ကျော် ဆက်တိုက် ချန်ပီယံဖြစ်ခဲ့ပြီး ထိုပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်ရသည်ကို အသားကျနေပြီ ဖြစ်သည်။ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမျှ ထိုနေရာအား လုယူခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ပေ။ အထူးသဖြင့် ဤသူက တည်းခိုခန်းသေးသေးလေးတစ်ခုကိုသာ ဖွင့်လှစ်ထားသူ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။ သူ ရောက်လာကတည်းက သူတို့တွင် ပြောပလောက်သော စီးပွားရေးလုပ်ငန်း မရှိခဲ့တော့ချေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နောက်တစ်ဆိုင်က လတ်ဆတ်သောဟင်းလျာသုံးမျိုး စားသောက်ဆိုင် ဖြစ်သည်။ အင်မော်တယ်အရသာနန်းဆောင်က ဦးဆောင်နေသဖြင့် သူကလည်း သဘာဝကျကျပင် သူ့ကိုယ်သူအတွက် ဆင်ခြေပေးလာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဓိက စားသောက်ဆိုင်ကြီးနှစ်ဆိုင်က စကားစလိုက်ပြီဖြစ်သဖြင့် ကျန်သောသူများကလည်း သဘာဝကျကျပင် နောက်တွန့်နေမည် မဟုတ်ပေ။ လုချန်က ငယ်ရွယ်ပြီး နာမည်မသိသော မျက်နှာသစ်တစ်ဦး ဖြစ်နေသောကြောင့် ထိုကဲ့သို့သောသူက အစားအသောက်ပြိုင်ပွဲ၏ ချန်ပီယံဆုကို ရသွားမည်ဆိုပါက သူတို့အားလုံး အလွန် အရှက်ရသွားမည်ဟု ခံစားကြရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နတ်သုဒ္ဓါစံအိမ် တစ်ခုတည်းကသာ ဒီအချိန်တစ်လျှောက်လုံး တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤစားသောက်ဆိုင်သူဌေးများ၏ ပါးစပ်မှ ထွက်လာသော စကားများကို နားထောင်ပြီးနောက် အခြေအမြစ်မရှိသော အရှက်မဲ့မှုဆိုသည်မှာ မည်သို့အရာမျိုးဖြစ်ကြောင်း လုချန် နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပထမ သူတို့က သူ့အတွက် မီးဖို မပြင်ဆင်ပေးခဲ့ကြဘူး။ ပြီးတော့ သူ့ကို လေတိုက်ရာလမ်းကြောင်းမှာ ထားပြီး ဟင်းချက်မီးခိုးငွေ့တွေနဲ့ ဒုက္ခပေးခဲ့ကြတယ်။ နောက်ဆုံး အကဲဖြတ်တဲ့အချိန်မှာလည်း သူ့ဟင်းပွဲကို တင်ဆက်ဖို့ အခွင့်အရေး မပေးခဲ့သလို သူ ပထမနေရာ ရသွားချိန်မှာတောင် သူ့ကို မေးခွန်းထုတ်နေကြသေးတယ်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မြည်းစမ်းပြီးတဲ့နောက်မှာလည်း ဆင်ခြေအမျိုးမျိုး ပေးလာကြပြန်တယ်။ အခုဆို သူတို့ဘာသာ ပုစွန်အမည်းကြောင်း မဖယ်ဘဲ ရေနွေးဖျောပုစွန်က ညှီစော်နံနေတာကိုတောင် သူ့အပြစ်လို့ ပုံချနေကြပြီလား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">[ကျပန်း မစ်ရှင် ထွက်ပေါ်လာပါပြီ - သူတို့ကို သင်ခန်းစာပေးလိုက်ပါ။ မစ်ရှင် ရည်ရွယ်ချက် - ဤနေရာရှိ ပြိုင်ပွဲဝင် စားသောက်ဆိုင်အားလုံးကို သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် နာမည်ကြီးဟင်းလျာများ အသုံးပြု၍ အနိုင်ယူပါ။ မစ်ရှင်လုပ်ဆောင်နေစဉ်အတွင်း ပါဝင်ပစ္စည်းများအားလုံးကို တည်းခိုခန်းမှ ပံ့ပိုးပေးပါမည်။ မစ်ရှင်ဆုလာဘ် - လက်မှုပညာပုံစံကြမ်း တစ်ခု။ ကျရှုံးခြင်း ပြစ်ဒဏ် - နာမည်ပျက်သွားမည်]</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save