Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၅၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဘဲကင်၏ ဆိုလိုရင်းသဘောတရား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤအခိုက်အတန့်တွင် လုချန်က ဟင်းချက်နေခြင်းမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ထံမှ မလွန်ဆန်နိုင်သော၊ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခု ဖြာထွက်နေသည်။ သူ၏ ပုံရိပ်က မှော်ဆန်သော အရည်အသွေးတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့်အလား လူတိုင်း၏ အကြည့်များကို သူ့ထံသို့ အလိုအလျောက် ရောက်ရှိလာစေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ပြောသွားတာ အကောင်းဆုံးပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပွဲခင်းပြင်ပတွင်တော့ ဆေးတောင်ကြား၏ ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်သော သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသားက လုချန်အတွက် သူ၏ ရင်ထဲမှနေ၍ အားပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်၏ စကားများက သူ့ကို နက်ရှိုင်းစွာ ထိရှစေခဲ့သည်။ အစားအသောက်တစ်ခု၏ အရသာမှာ အရောင်၊ အနံ့၊ အရသာ၊ ပုံသဏ္ဍာန်၊ ဆိုလိုရင်းနှင့် အာဟာရဟူ၍ အချက် ခြောက်ချက် ပါဝင်ပြီး သေချာပေါက် အရေးကြီးလှသည်။ သို့သော် ဤအချက်ခြောက်ချက်ကို မည်မျှပင် ကောင်းမွန်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်စေကာမူ ၎င်းတို့သည် ပါဝင်ပစ္စည်းများ၏ အရည်အသွေးများသာ ဖြစ်ကြသည်။ ပို၍ အရေးကြီးသည်ကတော့ ဟင်းပွဲ၏ ဆိုလိုရင်းသဘောတရားပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤကဲ့သို့သော ဆိုလိုရင်းသဘောတရားမျိုးကို လူတိုင်းက အသိအမှတ်ပြုရန် လိုအပ်သည်။ ၎င်းက အရသာသက်သက်ဖြင့်သာ အဓိပ္ပာယ်ဖော်ဆောင်နိုင်သောအရာမျိုး မဟုတ်တော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဥပမာအားဖြင့် ဖက်ထုပ်ကို ပြောလိုက်လျှင် လူအများစု၏ ပထမဆုံးအတွေးမှာ နှစ်သစ်ကူးအကြိုညတွင် စားရသော ဖက်ထုပ်များဖြစ်ပြီး မိသားစုတစ်စုလုံး သဟဇာတဖြစ်စွာ အတူတကွ ထိုင်နေကြသော မြင်ကွင်းကိုပင် ပြန်လည်အမှတ်ရသွားနိုင်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့အတူ ဘဲကင်တွင်လည်း သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ဆိုလိုရင်းသဘောတရား ရှိနေပေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက ဒယ်အိုးထဲတွင် ရေကို ထပ်မံဆူပွက်စေလိုက်သည်။ လုချန်က ဘဲကို လျင်မြန်စွာ ပြင်ဆင်ပြီး ဒယ်အိုးထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်ကာ တစ်စက္ကန့်အကြာတွင် ပြန်ဆယ်ယူလိုက်ပြီး ပြန်ထည့်လိုက်၊ ထို့နောက် ထပ်မံဆယ်ယူလိုက် လုပ်ဆောင်နေသည်။ ဤလုပ်ငန်းစဉ်ကို ခုနစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ထပ်ခါတလဲလဲ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး ဘဲ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို ရေနွေးပူပူဖြင့် အနှံ့အပြား အပူပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် လုချန်က ဘယ်အဆင့်မှန်းမသိသော ပျားရည်တစ်မျိုးကို ထုတ်ယူကာ ဘဲတစ်ကောင်လုံးကို သုတ်လိမ်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဘဲကို ကလီစာထုတ်မထားပေ။ ပခုံးတွင် အပေါက်ငယ်တစ်ခုသာ ဖောက်ထားပြီး ထိုအပေါက်မှတစ်ဆင့် ဘဲ၏ ကိုယ်ခန္ဓာထဲသို့ ရေများ ပြည့်ဝသွားသည်အထိ လောင်းထည့်လိုက်ကာ မီးဖိုထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤသည်မှာ တည်းခိုခန်းမှ အထူးပြင်ဆင်ပေးထားသော နံရံကပ်မီးဖိုတစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဘဲကို အထဲသို့ ထည့်လိုက်သောအခါ အရောင် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။ အတွင်းတွင် ရေရှိနေသောကြောင့် အတွင်းပိုင်းအပူချိန်ကို လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်စေနိုင်ပြီး ထည့်သွင်းထားသော ရေများက ဘဲ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှ ရေဓာတ်ကို မဆုံးရှုံးစေရန်လည်း သေချာစေကာ ဘဲအရေခွံကို မတူးသွားစေဘဲ ဖောင်းကြွလာစေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မိနစ်အနည်းငယ်ခန့်အကြာတွင် လုချန်က ဘဲကျောကုန်း၏ ညာဘက်ခြမ်းတွင် ဓားရာတစ်ခု ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် သူက ဘဲကင်ကို လှည့်ပေးလိုက်သည်။ မီးတောက်၏ အဓိက အာရုံစိုက်ရာနေရာမှာ ဘဲကျောကုန်း၏ ညာဘက်ခြမ်း ဖြစ်သည်။ ပူပြင်းသော လေပူများက ထိုဓားရာမှတစ်ဆင့် ဘဲ၏ အတွင်းပိုင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားနိုင်ပြီး ဘဲကိုယ်ခန္ဓာထဲရှိ ရေကို ဆူပွက်စေသည်။ ခြောက်မိနစ်မှ ခုနစ်မိနစ်ခန့် ကင်ပြီးနောက် ကျောကုန်းညာဘက်ခြမ်းရှိ ဘဲအရေခွံမှာ လိမ္မော်ရောင်သန်းသော အဝါရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။ ဤအချိန်တွင် အပူချိန်က အနေတော်ဖြစ်နေပြီ။ သူက ဘဲကို တစ်ဖက်လှန်လိုက်ပြီး ဘဲကျောကုန်း၏ ဘယ်ဘက်ခြမ်းကို သုံးမိနစ်ခန့် ကင်လိုက်ကာ နောက်ဆုံးတွင် ကျောကုန်းတစ်ခုလုံးကို ကင်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရေနွေးဖျောပုစွန်နှင့် မတူဘဲ ဘဲကင်မှာ မီးဖိုထဲတွင် လှည့်ပတ်ကင်နေစဉ်အတွင်း ရနံ့များ စတင်ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တဖြည်းဖြည်းဖြင့် ဘဲတစ်ကောင်လုံး၏ အရောင်က သိသိသာသာ ပြောင်းလဲလာသည်။ ဤသည်မှာ မီးဖိုထဲသို့ ထည့်ပြီးကတည်းက ဒုတိယအကြိမ် အရောင်ပြောင်းလဲမှု ဖြစ်သည်။ ဆီစက်များ တောက်တောက်ကျလာပြီး ဘဲကိုယ်ထည်က တဖျစ်ဖျစ် မြည်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အချိန်ကို စစ်ဆေးရင်း လုချန်က စက္ကန့်အနည်းငယ်ခန့် ရေတွက်လိုက်သည်။ ထိုစက္ကန့်အနည်းငယ် အကြာတွင် သူက ဘဲတစ်ကောင်လုံးကို မီးဖိုထဲမှ ချက်ချင်း ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ အကောင်းဆုံးသော အချိန်ကိုက်မှုပင် ဖြစ်သည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဘဲကင်၏ အရေခွံက ရွှေဝါရောင်သန်းကာ ကြွပ်ရွနေပြီး အသားများက နူးညံ့နေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ခေတ်သစ်လူတစ်ယောက်သာ ဤနေရာတွင် ရှိနေမည်ဆိုပါက ဤသည်မှာ အစစ်မှန်ဆုံးသော မြို့တော်ဘဲကင် ဖြစ်ကြောင်း သေချာပေါက် မှတ်မိပေလိမ့်မည်။ ၂၁ ရာစုတွင် ၎င်း၏ တောက်ပသော အနီရောင်၊ နူးညံ့သော အသား၊ ပြည့်ဝသော အရသာနှင့် ဆီများသော်လည်း မအီဆိမ့်သော ဝိသေသလက္ခဏာတို့ကြောင့် “ကမ္ဘာ့ရှားပါးဟင်းလျာ” အဖြစ် ပြည်တွင်းပြည်ပတွင် နာမည်ကျော်ကြားလှသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒါ... ဒါ ပြီးသွားပြီလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်းက မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်ကာ လုချန် ပန်းကန်ပြားပေါ် တင်ထားပြီးဖြစ်သော ဘဲကင်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အင်မော်တယ်အရသာနန်းဆောင်၏ ဘဲကင်မှာ ဆားနယ်ရန်အတွက်တင် ခုနစ်ရက် အချိန်ယူရသဖြင့် ခုနစ်ရက်ကြိုတင်မှာယူရန် လိုအပ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါပေမဲ့ အခုရော ဘယ်လိုဖြစ်သွားပြီလဲ။ သူက ဆယ်မိနစ်ကျော်လေးနဲ့တင် ပြီးသွားပြီလား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မဟုတ်သေးဘူး... သူ တခြားတစ်ခုခု လုပ်နေသေးတယ်ထင်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်းက လုချန်၏ လှုပ်ရှားမှုများ ရပ်တန့်မသွားသေးသည်ကို မြင်လိုက်ကြသည်။ သူက စဉ်းတီတုံးပေါ်တွင် တစ်ခုခုကို ဆက်လုပ်နေသည်။ ကြည့်ရှုသည့် ထောင့်ကို ပြောင်းလိုက်သောအခါ သူတို့ ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူ ဂျုံနယ်နေတာပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဟုတ်သည်။ လုချန်က တကယ်ပဲ ဂျုံနယ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဘဲကင်က နွေဦးပန်ကိတ်နဲ့ တွဲမစားဘဲ ဘယ်လိုလုပ် ပြည့်စုံမှာလဲ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်၏ အမြန်နှုန်းက မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်လှသည်။ နွေဦးပန်ကိတ်များက မှော်ဆန်စွာပင် သူ၏ လက်အောက်တွင် ပုံပေါ်လာပြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖုတ်ပြီးသား ဖြစ်သွားသည်။ ပန်းကန်ပြားပေါ်သို့ ပဲချိုအနှစ် အနည်းငယ်ကို ညှစ်ချလိုက်ပြီး ကြက်သွန်မြိတ်များကို ပါးပါးလှီးလိုက်သည်။ အရာအားလုံး အဆင်သင့်ဖြစ်သွားမှသာ ၎င်းသည် ပြီးပြည့်စုံသော ဘဲကင်ဟင်းလျာတစ်ပွဲ ဖြစ်လာလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဘဲကင် ရပါပြီ... သုံးဆောင်ကြည့်ကြပါ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ဤဟင်းပွဲကို အကဲဖြတ်ဒိုင် စားပွဲရှေ့တွင် ချပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သေးငယ်သော ဓားတစ်လက်က သူ၏ လက်ထဲတွင် ပေါ်လာပြီး ဆက်တိုက် လှီးဖြတ်လိုက်ရာ သစ်ရွက်ကဲ့သို့ ပါးလွှာသော ဘဲသားလွှာများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းတို့ကို ပန်ကိတ်တစ်ခုထဲသို့ ထည့်ကာ ပဲချိုအနှစ်နှင့် ကြက်သွန်မြိတ် အနည်းငယ် ထည့်လိုက်သည်။ ဤသို့ဖြင့် ဟင်းပွဲ ပြီးပြည့်စုံသွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဘဲကင်ကို နွေဦးပန်ကိတ်နဲ့ တွဲစားရတယ်... ဒါကိုမှ ဘဲကင်ရဲ့ ဆိုလိုရင်းသဘောတရားလို့ ခေါ်တာ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်းက သူတို့ရှေ့ရှိ ဘဲကင်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့ နားလည်ထားသလောက်ဆိုလျှင် ပန်ကိတ်ဖြင့် ထုပ်ထားသော ဘဲကင်ဆိုသည်မှာ အရင်က တစ်ခါမှ မကြားဖူးသော အရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ရယ်စရာပဲ... ငါက အင်မော်တယ်အရသာနန်းဆောင်က... ဘဲကင်လုပ်လာတာ ဆယ်နှစ်ကျော်ပြီ... ဒီလိုစားတဲ့နည်းကို တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ခင်ဗျားက ဆယ်နှစ်ကျော်ပဲ လုပ်ရသေးတာလေ... ခင်ဗျား ဘယ်သိမလဲ... ပန်ကိတ်နဲ့ ထုပ်စားတဲ့ ဘဲကင်က နှစ်ရာနဲ့ချီတဲ့ သမိုင်းကြောင်း ရှိတယ်ဆိုတာကို ခင်ဗျား ဘယ်သိမလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အင်မော်တယ်အရသာနန်းဆောင် သူဌေးက သူ၏ လုပ်သက်ကို ကြွားလုံးထုတ်ရန် ကြိုးစားမှုက လုချန်၏ အမြင်တွင် အဓိပ္ပာယ်မရှိသလို ဖြစ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟွန့်... မင်းကိုယ်တိုင် တီထွင်ထားတဲ့ စားနည်းက ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်မလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ချင်သေးတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အင်မော်တယ်အရသာနန်းဆောင် သူဌေးက အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး လုချန် ပြင်ဆင်ထားပေးသော နွေဦးပန်ကိတ်ကို လိပ်ကာ ပါးစပ်ထဲ ထည့်ပြီး တစ်ကိုက် ကိုက်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချက်ချင်းပင် သူ၏ ပါးစပ်ထဲတွင် အရသာအမျိုးမျိုး ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ဤသည်မှာ သူ အရင်က တစ်ခါမှ မခံစားဖူးသော အရသာမျိုး ဖြစ်သည်။ ဘဲကင်က အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အီဆိမ့်မှုရှိသော်လည်း ပဲချိုအနှစ်က ဤအချက်ကို အပြည့်အဝ ခြေဖျက်ပေးလိုက်ပြီး ထည့်သွင်းထားသော ကြက်သွန်မြိတ်များကြောင့် သဘာဝအစပ်အရသာတစ်ခုက ပါးစပ်ထဲတွင် ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ ဘဲသား၏ အချိုဓာတ်နှင့် ပေါင်းစပ်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့အပြင် နွေဦးပန်ကိတ်ကိုယ်တိုင်ကလည်း ရနံ့တစ်ခုကို သယ်ဆောင်ထားသဖြင့် ဘဲကင်၏ အရသာကို နောက်ထပ် အဆင့်တစ်ခုအထိ မြှင့်တင်ပေးလိုက်သည်။ ဤအရသာက ထုတ်လုပ်ရန်အတွက် ခုနစ်ရက်တိုင်တိုင် ဆားနယ်စိမ်ရသော သူတို့၏ ဘဲကင်ကို လုံးဝ ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤအရသာက အင်မော်တယ်အရသာနန်းဆောင် သူဌေးကို နောက်တစ်ကြိမ် မှင်သက်သွားစေပြန်သည်။ ဘဲကင်ကို ဤသို့ စားနိုင်လိမ့်မည်ဟု တကယ်ကို သူ မတွေးမိခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘သူပြောတာ တကယ်ပဲများလား... ဘဲကင်ကို ပန်ကိတ်နဲ့ တွဲစားတာက တကယ်ပဲ အလိုက်ဖက်ဆုံးများလား...’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤအခိုက်အတန့်တွင် အင်မော်တယ်အရသာနန်းဆောင် သူဌေးက သူ၏ ဆယ်နှစ်ကျော်ကြာ ဘဲကင်အတွေ့အကြုံကို စတင်သံသယဝင်လာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပွဲခင်းထဲတွင်တော့ နောက်ထပ် စကားတွေ အများကြီး ပြောနေစရာ မလိုတော့ပေ။ အင်မော်တယ်အရသာနန်းဆောင်နှင့် လတ်ဆတ်သောဟင်းလျာသုံးမျိုး စားသောက်ဆိုင် သူဌေးများ၏ တုံ့ပြန်မှုများကို ကြည့်ရုံဖြင့် လုချန်၏ ချက်ပြုတ်မှုက သူတို့အပေါ် မည်မျှ ကြီးမားသော သက်ရောက်မှု ရှိသွားစေကာ သူတို့ကို အရှက်ရသွားစေကြောင်း ရှင်းလင်းလှသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သတိပြုရမည့်အချက်မှာ ဤဟင်းပွဲများက သာမန်ဟင်းပွဲများ မဟုတ်ဘဲ သူတို့ အထူးကျွမ်းကျင်သော ဟင်းပွဲများ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အင်မော်တယ်အရသာနန်းဆောင်က ဘဲကင်လုပ်လာသည်မှာ ဆယ်နှစ်ကျော်ရှိပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဘဲကင်၏ ဆိုလိုရင်းသဘောတရားဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်းဆိုသည်ကို အခြားသူတစ်ယောက်၏ သင်ကြားပြသမှုကို ခံလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပြီးတော့ လတ်ဆတ်သောဟင်းလျာသုံးမျိုး စားသောက်ဆိုင်က ပို၍ပင် ရယ်စရာကောင်းနေသေးသည်။ ကုန်းမြေတိုက်ငါးခုလုံးတွင် တစ်ခုတည်းသော ပင်လယ်စာ စားသောက်ဆိုင်အဖြစ် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားနေသော်လည်း ပင်လယ်စာများကို ဘယ်လို သေချာပြင်ဆင်ရမည်ဆိုသည်ကိုပင် မသိဘဲ ဤမျှ ညှီစော်နံသော ဟင်းပွဲကို ဖန်တီးခဲ့ကြသည်။ တစ်ယောက်ယောက်က ထောက်ပြလိုက်မှသာ အစာခြေလမ်းကြောင်းကို မသန့်စင်ရသေးကြောင်း သူတို့ သဘောပေါက်သွားခဲ့ကြသည်။ ဤအရှက်ရမှုကတော့ ပြောပြစရာ စကားလုံးပင် မရှိတော့ချေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အခု ငါ ပထမနေရာ ယူတာကို ဘယ်သူမှ ကန့်ကွက်စရာ မရှိတော့ဘူးလို့ ထင်ပါတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်က သူတို့ကို ကြည့်လိုက်ရာ ဘယ်သူမှ ပြန်မပြောနိုင်လောက်အောင် အရှက်ရနေကြသဖြင့် စကားတစ်ခွန်းမှ မဟနိုင်ကြပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကန့်ကွက်မယ့်သူ မရှိမှတော့ ရလဒ်တွေကို ကြေညာဖို့ အချိန်တန်ပြီ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ပြိုင်ပွဲကို ကြီးကြပ်နေသော ဝန်ထမ်းကို လှမ်းပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အာ... ဪ... ဟုတ်ကဲ့ပါ”</p> <p style="text-align:justify">ဝန်ထမ်းကလည်း စက္ကန့်အနည်းငယ်ခန့် ကြောင်အမ်းသွားပြီးမှသာ သတိပြန်ဝင်လာကာ ရလဒ်များကို စတင်ကြေညာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူဌေးလု... ခင်ဗျားတို့ကျေးဇူးကြောင့် ကျွန်တော်တို့ ဆုတစ်ခု ရခဲ့တာပါ... အရင်က ကျွန်တော်တို့ကြားမှာ နားလည်မှုလွဲတာလေးတွေ ရှိခဲ့ရင်လည်း ခွင့်လွှတ်ပေးပါဗျာ”</p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် နတ်သုဒ္ဓါစံအိမ် သူဌေးက လျှောက်လာပြီး လူအများရှေ့တွင် လုချန်ကို လက်နှစ်ဖက်ဆုပ်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်းက သူ့ကို နားမလည်နိုင်စွာ ကြည့်နေကြသည်ကို မြင်သောအခါ နတ်သုဒ္ဓါစံအိမ် သူဌေးက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်တော်တို့ နတ်သုဒ္ဓါစံအိမ်က ဆေးဖက်ဝင်ဟင်းချိုနဲ့ ပတ်သက်ပြီး လမ်းညွှန်ပြသပေးခဲ့တဲ့ ကျေးဇူးရှင်တစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ခဲ့တယ်လို့ ခင်ဗျားတို့ အားလုံး ပြောနေကြတယ် မဟုတ်လား... ကဲ... အဲဒီကျေးဇူးရှင်က တခြားသူမဟုတ်ဘူး... သူဌေးလု ပါပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">[ကျပန်း မစ်ရှင် ပြီးမြောက်ပါပြီ...</p> <p style="text-align:justify">ဆုလာဘ် - လက်မှုပညာပုံစံကြမ်း တစ်ခု...]</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">[ပင်မ မစ်ရှင် ပြီးမြောက်ပါပြီ...</p> <p style="text-align:justify">ဆုလာဘ် - လက်မှုပညာပုံစံကြမ်း တစ်ခု၊ ပြင်ပသို့ ထွက်ခွာခွင့် အချိန်ဆယ်မိနစ်...]</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">[ပင်မ မစ်ရှင် အဆင့် (၁၁) ထွက်ပေါ်လာပါပြီ...</p> <p style="text-align:justify">အချိန်ကန့်သတ်ချက် - မရှိပါ...</p> <p style="text-align:justify">မစ်ရှင် ရည်ရွယ်ချက် - ကုန်းမြေတိုက်ငါးခုလုံးတွင် တိကျသော အဆင့်အတန်းတစ်ခုနှင့် ပြောရေးဆိုခွင့် ရရှိအောင် လုပ်ဆောင်ပါ...</p> <p style="text-align:justify">မစ်ရှင်ဆုလာဘ် - စံပယ်ပျားရည် လက်ဖက်ရည် ချက်ပြုတ်နည်း၊ ပြင်ပသို့ ထွက်ခွာခွင့် အချိန်ဆယ်မိနစ်...</p> <p style="text-align:justify">ကျရှုံးခြင်း ပြစ်ဒဏ် - မရှိပါ...]</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save