Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၈၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">ရုတ်တရက် တိုက်ပွဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လွီရှုက လွီရှောင်ယွီ၏ စိတ်ဒုက္ခရောက်မှုအမှတ်များကို ကြည့်မပြီးသေးခင်မှာပင် အခြားမှတ်တမ်းများစွာက မျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ အလုံးအရင်း ဝင်ရောက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">[ချန်ဇွမ်၏ စိတ်ဒုက္ခရောက်မှုမှ +၁၀၁]</p> <p style="text-align:justify">[ချန်ဇွမ်၏ စိတ်ဒုက္ခရောက်မှုမှ +၁၉၉]</p> <p style="text-align:justify">[ချန်ဇွမ်၏ စိတ်ဒုက္ခရောက်မှုမှ +၂၁၀]</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လွီရှု အ သွားပြီး ချန်ဇွမ်အတွက် ဝမ်းနည်းပူဆွေးပေးလိုက်မိသည်…</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">…</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟေး… ရှောင်ယွီ… ဒီတောအုပ်ကြီးထဲမှာ အိမ်သာမှ မရှိတာ၊ ငါက သစ်ပင်ပေါ် သေးပေါက်တာကလွဲလို့ တခြားဘယ်မှာ သွားပေါက်ရမှာလဲ”</p> <p style="text-align:justify">မြေကြီးပေါ်တွင် ထိုင်ရင်း ချန်ဇွမ်က ငိုချင်စိတ်ပေါက်လာကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လွီရှောင်ယွီက ဒေါသတကြီး အော်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“နင့်ကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် ငါ လွီရှုကို တွေ့နေတာ ကြာပြီ။ အကုန် နင့်အပြစ်တွေချည်းပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လွီရှောင်ယွီက တစ်နေကုန် လွီရှုကို လိုက်ရှာနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ချန်ဇွမ်ကို တွေ့လိုက်ချိန်တွင် သူမ အလွန်ဒေါသထွက်သွားခဲ့သော်လည်း အဲဒီအချိန်က သူ့ကို အပြစ်တင်နေရမည့်အချိန် မဟုတ်ပေ။ လွီရှု၏ အနံ့ကို ပြန်ရှာတွေ့လိုသည့် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် သူမက တိရစ္ဆာန်အုပ်ကြီးကို ဦးဆောင်ကာ မူလလမ်းကြောင်းအတိုင်း အမြန်ပြန်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ့ဘေးတွင် တံတွေးမျိုချကာ လိမ္မာရေးခြားရှိနေသော သားရဲအုပ်ကြီးကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် ချန်ဇွမ်က တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ရှောင်ယွီ… နင်နဲ့ လွီရှုက သွေးသားတော်စပ်တဲ့ မောင်နှမအရင်းတွေလား။ ဘာလို့ နင်တို့နှစ်ယောက်လုံးက အဲဒီလောက် ကြမ်းတမ်းနေရတာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မဟုတ်ဘူး”</p> <p style="text-align:justify">မြေကြီးပေါ်တွင် လှဲလျောင်းရင်း အိပ်ပျော်နေပြီဖြစ်သော ဝက်ဆိုးလေးပေါ်တွင် ထိုင်ကာ လွီရှောင်ယွီက ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချန်ဇွမ်က ဆက်ပြောသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဪ… နင်တို့နှစ်ယောက်က အဲဒီလောက် ဆက်ဆံရေးကောင်းတာကို ဘာလို့ လွီရှုက နင့်လို ကလေးလေးကို ရှေးဟောင်းအကြွင်းအကျန်နယ်မြေထဲ ဝင်လာခွင့်ပြုရက်ရတာလဲဆိုတာ ငါ တကယ် သိချင်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လွီရှောင်ယွီက ချန်ဇွမ်ကို မျက်စောင်းထိုးကြည့်ပြီး အေးစက်စက် ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“နင်တောင် ဝင်လာလို့ရတာ ငါက ဘာလို့ ဝင်လို့မရမှာလဲ”</p> <p style="text-align:justify">[ချန်ဇွမ်၏ စိတ်ဒုက္ခရောက်မှုမှ…]</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါက ဘာဖြစ်လို့လဲ”</p> <p style="text-align:justify">မူလက တည်ငြိမ်နေသော ချန်ဇွမ်၏ မျက်နှာက နီရဲသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ငါကလည်း အရမ်းစွမ်းတယ်ဟ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အိပ်မက်မက်နေလိုက်”</p> <p style="text-align:justify">လွီရှောင်ယွီက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အိပ်မက်မက်နေတယ်ဆိုတာ ဘာသဘောလဲ”</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဇွမ် တကယ်ကို ဒေါသထွက်သွားရာ ဝက်ဆိုးလေးက မျက်လုံးပွင့်လာပြီး သူ့ကို စိုက်ကြည့်ကာ နှာမှုတ်သံ ပြင်းပြင်းထွက်လာသည်။ ထိုဝက်ကို သူ နိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်သောကြောင့် ချန်ဇွမ်၏ ဒေါသများ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချန်ဇွမ်က စကားရာမြန်မြန်ပြောင်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ရှောင်ယွီ… လွီရှု အန္တရာယ်ကြုံရမှာကို နင် မစိုးရိမ်ဘူးလား။ သူက V အဆင့်ပဲ ရှိသေးတာကို ဒီတောအုပ်ထဲမှာ တစ်ယောက်တည်း လှည့်လည်သွားလာနေတာလေ။ ဒီတောအုပ်က သိပ်ရိုးရှင်းတာ မဟုတ်ဘူး။ ပေမန်နယ်မြေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ငါရထားတဲ့ အချက်အလက်တွေနဲ့ ယှဉ်ကြည့်ရင် ဒီဆားရေကန်နယ်မြေရဲ့ ယေဘုယျစွမ်းအားက ပိုမြင့်တဲ့အဆင့်မှာ ရှိတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“လွီရှု အန္တရာယ်ကြုံရမှာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p style="text-align:justify">လွီရှောင်ယွီက ယုံကြည်ချက်ရှိရှိ ပြောလိုက်သည်။ တစ်ဖက်တွင်လည်း လွီရှု၏ စွမ်းရည်က V အဆင့်လောက်သာ မဟုတ်ကြောင်း လွီရှောင်ယွီ သိထားပြီး အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ သူမ၏ ရှင်းပြ၍မရနိုင်သော ယုံကြည်မှုကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လွီရှုက အာရုံစူးစိုက်မှုကောင်းပြီး အသေးစိတ်ကျသည်ဟု လွီရှောင်ယွီ ခံစားထားရကာ သူ မလုပ်နိုင်သည့် ကိစ္စတစ်ခုကိုမျှ သူမ မှတ်မိခြင်း မရှိပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လွီရှောင်ယွီ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ချန်ဇွမ် ငြိမ်ကျသွားသည်။ သူ စကားဆက်မပြောနိုင်တော့ပေ။ လွီရှု အန္တရာယ်ကြုံရမည် မဟုတ်ကြောင်း သူမက ယုံကြည်နေသောကြောင့် လွီရှု၏ ဘေးကင်းရေးနှင့် ပတ်သက်ပြီး ဆွေးနွေးရန် လွီရှောင်ယွီတွင် ရည်ရွယ်ချက် မရှိချေ။ သို့သော် ရှောင်ယွီတစ်ယောက် ဒီလောက်ယုံကြည်မှုကို ဘယ်ကရလာသလဲဆိုတာကိုတော့ ချန်ဇွမ် မသိပေ…</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒါပေမဲ့ ရှေးဟောင်းအကြွင်းအကျန်နယ်မြေရဲ့ အန္တရာယ်က နယ်မြေကိုယ်တိုင်မှာပဲ ရှိတာမဟုတ်ဘူး။ တခြားလူတွေကို သတိထားဖို့ကလည်း အရမ်းအရေးကြီးတယ်။ အမွေအနှစ်ကို ခိုးယူသွားရုံတင်မကဘဲ လူအများကြီးကိုပါ သတ်သွားတဲ့ C အဆင့် သူလျှိုတစ်ယောက်အကြောင်း ငါ သိတယ်”</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဇွမ်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“လွီရှုကို သတ်တဲ့သူ ဘယ်သူ့ကိုမဆို ငါ ပြန်သတ်ပစ်မယ်”</p> <p style="text-align:justify">အသက်ဆယ်နှစ်အရွယ် ကောင်မလေးထံမှ ကြမ်းတမ်းသော သွေးဆာမှုအရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာရင်း လွီရှောင်ယွီက ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လွီရှောင်ယွီ၏ ဤအခြမ်းက အတော်လေး ချစ်စရာကောင်းသည်ဟု ချန်ဇွမ် ခံစားလိုက်ရသည်။ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေသော ချစ်စရာကောင်းခြင်းမျိုးပင်…</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လွီရှောင်ယွီက လှည့်ကာ သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ငါ့ကို မယုံဘူးလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝက်ဆိုးလေးက သူ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် စတင်စိုက်ကြည့်နေသည်ကို သတိပြုမိသွားသောကြောင့် ချန်ဇွမ်က အမြန်ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ယုံပါတယ်… ယုံပါတယ်ဟ…”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တကယ့်ကို ထူးဆန်းလွန်းလှသည်။ ကောင်မလေး တစ်ယောက်ကိုတောင် မနိုင်ဘူးတဲ့လား။</p> <p style="text-align:justify">[ချန်ဇွမ်၏ စိတ်ဒုက္ခရောက်မှုမှ +၁၀၁]</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လွီရှောင်ယွီက သူမဝက်၏ ကျယ်ဝန်းပြီး ထူထဲသော ကျောပြင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းရင်း အိပ်ရန်ပြင်ကာ ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“မြန်မြန် အိပ်တော့။ မိုးလင်းတာနဲ့ လွီရှုကို ဆက်ရှာရမယ်။ မနက်ဖြန်မှ သူ့ကို ရှာမတွေ့ရင် နင့်ကို ယဇ်ကောင်အဖြစ် ငါ သတ်ပစ်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချန်ဇွမ်က ရေသောက်နေရင်း ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် သောက်လက်စ ရေများကို ပန်းထုတ်လိုက်မိသည်။ ယဇ်ကောင်ဆိုတာ ဘာသဘောလဲ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တကယ်တော့ လွီရှုနှင့် ခွဲခွာပြီးနောက် လွီရှောင်ယွီက ပိုလွတ်လပ်လာပြီး ပို၍ သွေးဆာသော အရှိန်အဝါများ ရှိလာကြောင်း ချန်ဇွမ် ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤခံစားချက်က နတ်ဆိုးလေးတစ်ကောင်သည် လူအချို့နှင့် အဖြစ်အပျက်များကြောင့် ၎င်း၏ သဘာဝအမှန်ကို ထိန်းချုပ်ထားခဲ့ပြီး ထိုအရာများ ပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင်တော့ ၎င်း၏ သဘာဝအမူအကျင့်များ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါ်ထွက်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် လွီရှောင်ယွီအတွက် လွီရှုက တစ်လောကလုံး ဖြစ်နေသည်ကိုတော့ သူ မသိခဲ့ပေ။ လွီရှုသာ မရှိလျှင် လောကကြီးရှိ တခြားအရာအားလုံးက အဓိပ္ပာယ်မဲ့သွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမက ဝက်ဆိုးလေးနှင့် ကြောင်ကြီးကို ဖမ်းခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ရန် သက်သက်မဟုတ်ဘဲ တိုက်ပွဲအတွင်း သူ့ဘေးမှနေ၍ အတူယှဉ်တွဲ တိုက်ခိုက်နိုင်ကြောင်း သက်သေပြပြီး လွီရှု၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရလိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချန်ဇွမ်က စကားများလွန်းသူ တစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း လွီရှောင်ယွီလည်း သတိထားမိလိုက်သည်။ သူ့ပါးစပ်ကို တစ်ခဏလောက် ပိတ်ထားလိုက်ရုံဖြင့် အသက်ရှူကြပ်သေသွားမည့်အလားပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချန်ဇွမ်က သူ့လက်မောင်းများကို ခေါင်းအုံးသဖွယ် အသုံးပြုကာ မြေကွက်လပ်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ရှောင်ယွီ… ဒီနယ်မြေထဲမှာ အသိအမှတ်ပြုခံရဖို့ အခွင့်အရေးကို ငါ ရှာတွေ့နိုင်မယ်လို့ နင် မထင်ဘူးလား။ တကယ်လို့ ငါ မရခဲ့ရင်တောင်… အဲဒီအချိန်ကျရင် သေချာပေါက် ဒုဗိုလ်ဖြစ်လာမယ့် လွီရှု ရှိနေသေးတာပဲ…”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လွီရှောင်ယွီ၏ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် လွီရှုအပေါ် ချန်ဇွမ်၏ ယုံကြည်မှုက အဆတစ်ရာခန့် စတင်တိုးပွားလာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အဲဒီအချိန်ရောက်ရင် မြို့တော်က ကစားသမားတွေရဲ့ ရာထူးက ငါ့လောက် မြင့်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ ပြီးတော့ ငါ့ကို သဘောကျမယ့် မိန်းမပျိုလေးတွေ သေချာပေါက် ရှိလာလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါတွေက အရေးမကြီးပါဘူး။ အရေးအကြီးဆုံးက ရွှီဝန်ရှင်းနဲ့ တုရွှယ်မေတို့ ငါ့ကို အမြင်ပြောင်းသွားမလား ဆိုတာပဲ။ သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက ငါ့ကို သဘောကျလာရင် ဘယ်တစ်ယောက်ကို ချိန်းတွေ့ရမလဲ… ရွေးရခက်လိုက်တာ…”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝက်ဆိုးလေး၏ ကြီးမားထွားကြိုင်းသော ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ လွီရှောင်ယွီ၏ အေးစက်စက် ရယ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဆက်ပြီး ပြုံးဖြီးဖြီး လုပ်နေလိုက်… V အဆင့် ကစားသမား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါက V အဆင့်ဖြစ်တော့ ဘာဖြစ်လဲ။ V အဆင့်ဖြစ်ရုံနဲ့ပဲ ငါက လူမဟုတ်တော့ဘူးလား”</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဇွမ် ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">[ချန်ဇွမ်၏ စိတ်ဒုက္ခရောက်မှုမှ +၅၅၅]</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“တိတ်တိတ်နေပြီး အိပ်လိုက်တော့”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">…</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လွီရှုက တောင်တန်းများနှင့် တောအုပ်ကြားတွင် လမ်းလျှောက်နေခဲ့သည်။ ထူးဆန်းသော သစ်ပင်များက ခြိမ်းခြောက်မှု မရှိတော့သဖြင့် တောင်များကို ကျော်ဖြတ်ရသည်မှာ မခက်ခဲတော့ပေ။ ခရီးစဉ်တစ်လျှောက်လုံး သူ၏ ကိုယ်လက်ကြံ့ခိုင်မှု အခြေအနေအရ လွယ်ကူသော လမ်းကြောင်းများကို ရှာဖွေရန် မလိုအပ်ဘဲ သံလိုက်အိမ်မြှောင်အတိုင်း တိုက်ရိုက် လိုက်သွားရုံသာ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ဝေ့အယ်တောင်ကို တက်ပြီး တောင်ကြားကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် အဝေးတစ်နေရာမှ သစ်ပင်များ သေဆုံးကာ ပြိုလဲနေသည်ကို သူ ရုတ်တရက် မြင်လိုက်ရသည်။ နေ့ချင်းညချင်း မီးပျက်သွားသော လင်းထိန်နေသည့် မြို့ကြီးတစ်မြို့ကဲ့သို့ တောအုပ်၏ အလှတရားက အဝေးတစ်နေရာမှ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသော အမှောင်ထုနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝေးလံလွန်းလှသဖြင့် တိုးညင်းနေသော်လည်း အဝေးရှိ တောအုပ်ထဲမှ ဝုန်းဝုန်းမြည်သံများကိုပင် လွီရှု ခပ်သဲ့သဲ့ ကြားနေရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လွီရှု အံ့ဩသွားပြီး ဘာတွေဖြစ်နေသလဲဟု တွေးကာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။ သတ္တမမြောက်ကြယ်ကို လင်းလက်စေပြီး C အဆင့် စွမ်းအားရှင်တစ်ယောက်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက် သူက လုံလောက်အောင် စွမ်းအားကြီးနေပြီ ဖြစ်သည်။ ကြယ်စနစ်က လှည့်ပတ်မနေသော်လည်း သူ၏ ခွန်အားတိုးတက်မှုက နှောင့်နှေးမသွားခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့တိုင်အောင် ဤမျှ ကျယ်ပြန့်သော တောအုပ်ဧရိယာကြီးကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန်မှာ နောက်တစ်ဆင့်သို့ မရောက်မချင်း အလွန်ခက်ခဲမည်ဖြစ်ကာ မဖြစ်နိုင်ဘူးဟုပင် ပြော၍ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဲဒီနေရာမှာ ချန်ပိုင်လီများ ရှိနေတာလား။ ဒါပေမဲ့ သူ့ကို ဘယ်သူက တိုက်ခိုက်နေတာလဲ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">…</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">-အခန်း (၂၈၄) ပြီး</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save