Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၈၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဒေါသဝိညာဉ်… ဖုံးကွယ်မြှား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လွီရှုက ကြီးမားသော အားထုတ်မှုဖြင့် သူ့ထံသို့ ပြန်လည်ပျံသန်းလာသော အလောင်းကောင်ခွေး ဓားမြှောင်ကို ထိန်းကျောင်းရင်း လူဖြူ၏ နောက်မှ ဆက်လက်လိုက်လံ ဖမ်းဆီးနေခဲ့သည်။ သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ မိစ္ဆာသစ်ပင်များက မကြာခဏဆိုသလို ကျယ်လောင်သော မြည်ဟီးသံများနှင့်အတူ ပြိုလဲနေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူဖြူကျွမ်းကျင်သူက အလွန်အံ့ဩနေသည်။ ချန်ပိုင်လီ၏ ခေါင်းနှင့် မြေဒြပ်စင်လက်နက်ကို လဲလှယ်လိုသော အလုပ်အပ်သူက သူ့ကို အချက်အလက်များ ပေးအပ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုအချက်အလက်များထဲတွင် ချန်ပိုင်လီ၏ ဘေး၌ ဤမျှ စွမ်းအားကြီးမားသော C အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် ရှိနေကြောင်း ဖော်ပြထားခြင်း မရှိပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ဘယ်လောက်တောင် တွက်ဆမှု လွဲမှားသွားလိုက်သလဲ…’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တကယ်တော့ အလုပ်အပ်သူက သူ့ကိုရော၊ ချန်ပိုင်လီကိုပါ နှစ်ယောက်စလုံး အင်အားကုန်ခန်းသွားစေရန် ရည်ရွယ်ပြီး ဒီအချက်အလက်ကို တမင်တကာ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တာလားဟုပင် သူ စတင်တွေးတောနေမိပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူဖြူ၏ လက်ထဲရှိ သဲများက မကုန်ဆုံးသေးပေ။ လွီရှုက သူ့နောက်သို့ နီးကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူက အမြောက်ဆန်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည့်အလား သေးငယ်သော သဲမှုန်များကို သူ့နောက်မှလိုက်လာသူထံသို့ ပစ်ခတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လွီရှု၏ ကောင်းကင်ဝတ်ရုံက အလွန်ခိုင်ခံ့သော်လည်း အလွန်သိပ်သည်းသော သဲများ၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် တုန်ခါစပြုလာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝတ်ရုံကို မှန်သွားသော သဲမှုန်တစ်ခုစီတိုင်းက တစ်ချိန်က ချောမွေ့နေခဲ့သော မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အချိုင့်တစ်ခုစီ ချန်ရစ်ခဲ့သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် ကောင်းကင်ဝတ်ရုံက ပျက်စီးသွားသောအခါ သူ့ကိုယ်သူ ပြန်လည်ပြုပြင်ရန် ကောင်းကင်စွမ်းအင်များကို အသုံးပြုလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ် သဲများ၏ တိုက်ခိုက်မှုက သိပ်သည်းလွန်းလှသဖြင့် ဝတ်ရုံက အချိန်မီ ပြန်လည်ပြုပြင်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျယ်လောင်သော ဖြန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ လွီရှုက သူ၏ လက်မောင်းပေါ်တွင် ထုံကျင်သွားသော နာကျင်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ အဖြူရောင်သဲမှုန် နှစ်ခုက ကောင်းကင်ဝတ်ရုံကို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်သွားပြီး သူ၏ လက်မောင်းပေါ်တွင် သွေးထွက်နေသော ပြတ်ရှဒဏ်ရာတစ်ခုကို အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုမျှမကသေးဘဲ သဲမှုန်အရေအတွက် ပိုမိုများပြားလာကာ ဝတ်ရုံ၏ ကာကွယ်ရေးအလွှာကို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်လာပြီး လွီရှု၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် သွေးစွန်းနေသော အမှတ်အသားများ ရုတ်တရက် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လွီရှု တိတ်တဆိတ် လန့်သွားသည်။ ‘ဒီလိုဆို မဖြစ်ဘူး… ဒီအတိုင်း ဆက်သွားရင် အမှားအယွင်းလေး တစ်ချက်ဖြစ်တာနဲ့ ရှုံးနိမ့်မှုက ငါ့ဆီ ရောက်လာလိမ့်မယ်…’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကံမကောင်းစွာဖြင့် အလောင်းကောင်ခွေးက အလွန်အမင်း အနှောင့်အယှက် ပေးခံနေရသည်။ လူဖြူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ၎င်းက လုံးဝ ကောင်းမွန်စွာ အလုပ်မလုပ်နိုင်တော့ပေ။ ဒဏ်ရာရထားပြီးနောက် ထိုလူ၏ အမြန်နှုန်းက လှံအရှည်အတွက်ပင် မြန်လွန်းနေဆဲဖြစ်သည်။ ‘ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ…’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်တွင် သူတို့နှစ်ဦးက အလွန်ဝေးကွာသော အကွာအဝေးတစ်ခုအထိ ပြေးလွှားလာခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ၎င်းက သူလာခဲ့သော လမ်းကြောင်း မဟုတ်ဘူးလားဟု လွီရှု ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။ လူဖြူက ရှေးဟောင်းအကြွင်းအကျန်နယ်မြေ၏ နယ်စပ်ဒေသဆီသို့ အမှန်တကယ် ပြေးနေခြင်းလား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့နှစ်ဦးက ရှေ့တစ်ယောက်၊ နောက်တစ်ယောက်ဖြင့် ကွက်လပ်တစ်ခုသို့ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာကြသည်။ လွီရှု တစ်ခဏမျှ ကြက်သေ သေသွားသည်။ ‘ဒါက ခုနက ငါ သွားနှုတ်ခဲ့တဲ့ တိရစ္ဆာန်တွေ မဟုတ်ဘူးလား…’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များလည်း အံ့ဩသွားကြသည်။ ‘ငါတို့သွားတွေ ခုနလေးတင် အနှုတ်ခံထားရတာ မဟုတ်ဘူးလား… မင်း ဘာလို့ ဒီကို ထပ်ရောက်လာပြန်တာလဲ…’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် လူဖြူကတော့ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ဟု မခံစားရပေ။ သူက တိရစ္ဆာန်များကို ဖြတ်ကျော်သွားစဉ် သူတို့ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။ သို့သော် သူ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် လှည့်ပတ်နေသော သဲမှုန်များက သူဖြတ်သန်းသွားသော တိရစ္ဆာန်အားလုံးကို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ နောက်ခံဝင်ငွေမှတ်တမ်းမှ စိတ်ဒုက္ခရောက်မှုအမှတ်များက စတင်လျော့နည်းလာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ ဒေါသပေါက်ကွဲသွားသည်။ ‘ပင်ပင်ပန်းပန်း နှုတ်ယူထားရတဲ့ သွားတွေ၊ ပင်ပင်ပန်းပန်း စုဆောင်းထားရတဲ့ စိတ်ဒုက္ခရောက်မှုအမှတ်တွေ အကုန်လုံးက… မင်း တိရစ္ဆာန်တွေကို ဖြတ်သွားရုံနဲ့ ဗလာဖြစ်သွားရတယ်လို့…’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လွီရှုမှာ စကားနဲ့ပင် ဖော်ပြလို့မရနိုင်အောင် ဒေါသထွက်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်း အဲဒီနေရာမှာ ရပ်လိုက်စမ်း”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်း အဲဒီနေရာမှာ ရပ်လိုက်တာ ကောင်းမယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်း နားပင်းနေတာလား… သောက်ကျိုးနည်း… အဲဒီမှာ ရပ်လိုက်စမ်း”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တကယ်တော့ လွီရှုက ဆဲဆိုလေ့ သိပ်မရှိသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ သူ၏ ဒေါသကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ငါ့ရဲ့ စိတ်ဒုက္ခရောက်မှုအမှတ်တွေ… ချစ်စရာကောင်းတဲ့ တိရစ္ဆာန်လေးတွေ အကုန်လုံး…’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီကောင်က ရုတ်တရက်ကြီး ရူးသွပ်သွားတာလားဟု အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါဖြစ်စွာဖြင့် တွေးရင်း လူဖြူက သူ့ထံမှ ဆက်လက်ထွက်ပြေးနေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် သူ၏ ဒေါသများကြားမှ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ကောင်းကင်မြေပုံပေါ်မှ ဒုတိယအလွှာ နက်ဗျူလာက စတင်လည်ပတ်လာသည်ကို လွီရှု ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။ သတ္တမမြောက်ကြယ်က အလယ်ဗဟိုတွင် တည်ရှိနေပြီး ကျန်ခြောက်လုံးက ဂြိုဟ်များကဲ့သို့ ၎င်းကို စတင်လှည့်ပတ်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒေါသဆိုသည့် စိတ်ခံစားချက်က ဒုတိယအလွှာ နက်ဗျူလာဖြစ်သော လျှို့ဝှက်ချက်သေတ္တာကို ဖွင့်ပေးသည့် သော့တစ်ချောင်းကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ကို လွီရှု ခပ်သဲ့သဲ့ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝိညာဉ်ခုနစ်ပါး၏ အဓိပ္ပာယ်များကို သူ ရုတ်တရက် ပြန်အမှတ်ရသွားသည်။ အလောင်းကောင်ခွေး၊ ဖုံးကွယ်မြှား၊ စာကလေး၏ ယင်၊ လုယူသော သူခိုး၊ အဆိပ်မရှိသော၊ အညစ်အကြေး ဖယ်ရှားခြင်း၊ အနံ့ဆိုးသော အဆုတ်။ ၎င်းတို့က လူသားတို့၏ စိတ်ခံစားချက် ခုနစ်မျိုးဖြစ်သော ပျော်ရွှင်မှု၊ ဒေါသထွက်မှု၊ ဝမ်းနည်းမှု၊ ကြောက်ရွံ့မှု၊ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၊ အမုန်းတရားနှင့် ကိလေသာ စသည်တို့နှင့် အသီးသီး သက်ဆိုင်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ၏ ဝိညာဉ်စိတ်ခံစားချက်များကို အသုံးချရန်အတွက် ဦးစွာ ဤစိတ်ခံစားချက်များကို နားလည်သဘောပေါက်ပြီးနောက် ၎င်းတို့ကို သော့များအဖြစ် အသုံးပြုရမည် ဆိုလိုတာလား…</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နက်ဗျူလာ လည်ပတ်သွားသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ‘ဖုံးကွယ်မြှား’ ဟူသော စကားလုံးနှစ်လုံး ကမ္ပည်းထိုးထားသည့် အလင်းဝင်ပေါက်နေသော ဓားမြှောင်တစ်လက်က ကြယ်ပေါ်တွင် ပေါင်းစပ်ဖြစ်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဖုံးကွယ်မြှားကို ဓားမြှောင်တစ်ခုထက် ကြည်လင်နေသော အဖြူရောင် ကျောက်စိမ်းအပ်တစ်ချောင်းအဖြစ် တွေးလိုက်ခြင်းက ပို၍ မှန်ကန်ပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူဖြူသခင်က အရှေ့တွင် ပြေးနေစဉ် သူ၏ အနောက်မှ စူးရှသော ဝှစ်ခနဲ အသံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသည်။ ၎င်းက ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခုကဲ့သို့ နားကွဲမတတ် ပေါက်ကွဲထွက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှောင်တိမ်းရန် အချိန်မရှိတော့သဖြင့် သူက ဖုံးကွယ်မြှားကို ဖုံးအုပ်ရန်အတွက် နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော အဖြူရောင် သဲအထူးတစ်ဝက်ကို ၎င်းဆီသို့ ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။ သို့သော် သူပိုင်ဆိုင်သော အဖြူရောင်သဲများ၏ ထက်ဝက်က အလောင်းကောင်ခွေးကို ရစ်ပတ်ရန် အသုံးပြုထားပြီးဖြစ်ကာ နောက်ထပ် သေးငယ်သော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို လွီရှုအား တိုက်ခိုက်ရန် အသုံးပြုထားပြီး ဖြစ်သည်။ သူ့ထံတွင် ကျန်ရှိနေသမျှက ဖုံးကွယ်မြှားကို ဖုံးအုပ်ရန် လုံးဝ မလုံလောက်တော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အရေပြား စုတ်ပြဲသွားသည့် အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း သူ၏ ပခုံးကို အမှန်တကယ်ပင် ထိမှန်သွားခဲ့သည်။ နောက်ထပ် သွေးထွက်နေသော ပြတ်ရှဒဏ်ရာတစ်ခု ထပ်မံပေါ်လာပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ ရူးမတတ်ပင် ဖြစ်သွားသည်။ ‘မင်းဆီမှာ ပျံသန်းနေတဲ့ ဓားနှစ်လက် ရှိနေရင် အစောကြီးကတည်းက ဘာလို့ မထုတ်သုံးတာလဲ…’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး ဗြောက်အိုးတွေ မြိုချထားသလို ပြုမူနေရတာလဲ။ သူ ရူးသွားပြီလား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လွီရှု၏ ပြင်းထန်သော ဒေါသကို လူဖြူ ခံစားမိသော်လည်း ဘာကြောင့် ဤမျှလောက် ဒေါသထွက်နေရသလဲဆိုသည်ကိုမူ သူ လုံးဝ နားမလည်နိုင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက ခွန်အားများကို ချွေတာရန် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။ ချန်ပိုင်လီကို သေလောက်အောင် ဒဏ်ရာရစေပြီးနောက် သူ့အတွက် ပြိုင်ဘက်မရှိတော့ဘူးဟု သူ ထင်ထားခဲ့သော ရှေးဟောင်းအကြွင်းအကျန်နယ်မြေထဲတွင် ဤကဲ့သို့သော နတ်ဆိုးတစ်ကောင် ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။ ထို့အပြင် ဤနတ်ဆိုးက အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ဒေါသထွက်နေသေးသည်လေ…</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လွီရှု၏ ပြိုင်ဘက်က သူ၏ နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော အဖြူရောင်သဲများကို အသုံးပြု၍ ဖုံးကွယ်မြှားကို တားဆီးထားရင်း မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း မြေအောက်သို့ တူးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။ မြေကြီးက သူနှင့် ပေါင်းစပ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ လွီရှုအတွက်မူ လူဖြူက ခြေရာလက်ရာမကျန်အောင် ပင်လယ်ထဲတွင် ပျော်ဝင်သွားသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လွီရှုက မြေပြင်ပေါ်မှ ခုန်တက်လိုက်သည်။ ထိုအခုန်က သူ့ကို လေထဲသို့ မီတာဆယ်ဂဏန်းကျော်အထိ ရောက်ရှိသွားစေပြီး သစ်ပင်အလွှာများစွာကို ဖြတ်သန်းသွားရသော်လည်း လွီရှုက သူ့လမ်းကြောင်းရှိ သစ်ကိုင်းနှင့် သစ်ခက်တိုင်းကို ချိုးဖျက်ပစ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အဝေးကနေ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက် ရောက်လာရင် အကွာအဝေး ဘယ်လောက်ပဲ ဝေးဝေး သူ့ကို ရှင်းပစ်ရမယ်။ သေစမ်း…”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နောက်တစ်ခဏတွင် လွီရှု၏ လက်ထဲ၌ လှံအရှည်တစ်လက် ပေါ်လာသည်။ သူက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လေးတစ်လက်ကဲ့သို့ ကွေးလိုက်ပြီးနောက် နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံကြီးနှင့်အတူ မြေကြီးထဲသို့ လှံကို တည့်တည့် ထိုးချလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒုံးကျည်များကဲ့သို့ လှံများက တစ်လက်ပြီးတစ်လက် မြေကြီးထဲသို့ ထိုးစိုက်ဝင်ရောက်သွားကြသည်။ လွီရှုက မြေပြင်ပေါ်ရှိ စွမ်းအင်လှိုင်းများကို စူးစိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ လေထဲတွင် လွီရှုက ဒုံးပစ်လောင်ချာတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် မီးတောင်ဝများ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ တစ်ကြိမ် ထွန်ယက်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စွမ်းအင်များ ကုန်ခန်းသွားသော လွီရှုက မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်ကျလာသည်။ တူးဆွခံထားရသော မြေကြီးအချို့တွင် သွေးများ ပေကျံနေသည်ကို သူ သတိပြုမိသော်လည်း မည်သည့်အလောင်းကိုမျှ မတွေ့ရပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လွီရှုက မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ ပြိုင်ဘက်၏ စွမ်းအင်လှိုင်းများကို ခံစားကြည့်သော်လည်း မည်သည့်အရာကိုမျှ မတွေ့ရပေ။ သူက သံလိုက်အိမ်မြှောင်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သော်လည်း ၎င်းကလည်း မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမှ မပြသချေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘သူ တကယ်ပဲ ထွက်ပြေးသွားတာလား… ဒါက B အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ပဲလား’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ဤအချီတွင်တော့ လွီရှုက B အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူကို အနိုင်ရရှိခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပြိုင်ဘက်၏ လက်ရှိ အစစ်အမှန်စွမ်းရည်က C အဆင့် အထွတ်အထိပ်တွင်သာ ရှိနေသော်လည်း အနိုင်ရရှိခြင်းက အနိုင်ရရှိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ လွီရှု စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">…</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">B အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူနှင့် လွီရှုတို့၏ တိုက်ပွဲအသံက အဝေးဆီသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ သို့သော် မိစ္ဆာသစ်ပင်များက ကွယ်နေသောကြောင့် မည်သူမျှ အမှန်တကယ် အခြေအနေကို ကိုယ်တိုင် မမြင်တွေ့နိုင်ကြဘဲ ကွက်လပ်တွင်နေ၍ မိုးလင်းသည်အထိသာ စောင့်ဆိုင်းနေနိုင်ခဲ့ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဂုန်နီအိတ်စုတ်တစ်ခုဖြင့် ပတ်စည်းထားသော လီတျန်မှာ တွားသွားနေရင်း ကြောက်လန့်နေခဲ့သည်။ ‘ဒါက သစ်ပင်မိစ္ဆာအိုကြီးကြောင့် ဖြစ်လာတဲ့ ဆူညံသံများလား။ သစ်ပင်မိစ္ဆာအိုကြီး ထွက်သွားတဲ့ လမ်းကြောင်း မဟုတ်ဘူးလား’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မီးဖိုဘေးတွင် ထိုင်နေသော ချန်ဇွမ်က လွီရှု၏ လှံပစ်ချက်များကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ပေါက်ကွဲသံကြီးများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။ အသံက တောအုပ်ကို ဖြတ်၍ အဝေးဆီသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ရှောင်ယွီ…”</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဇွမ်က ခဏမျှ ကြက်သေ သေသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဒါက ငါ့ရဲ့ ဆရာ့ဆရာကြီး ဖန်တီးလိုက်တဲ့ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ အခြေအနေများလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“လွီရှု အန္တရာယ်များ ကြုံနေရမလား”</p> <p style="text-align:justify">လွီရှောင်ယွီက မသိစိတ်မှ မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုအရာမဖြစ်ခင်ကတည်းက သူမက ထူးဆန်းသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို စတင်ခံစားနေရပြီး ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကျယ်လောင်သော အသံကြီးကို ကြားလိုက်ရပြီးနောက် လွီရှုအတွက် သူမ စိုးရိမ်သွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် လွီရှောင်ယွီက တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များအားလုံးကို နှိုးလိုက်ပြီး သူမကိုယ်တိုင် ဝက်ဆိုးလေးပေါ်သို့ တက်ခွလိုက်သည်ကို ချန်ဇွမ် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဝက်ဆိုးလေး… သွားကြည့်ရအောင်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟေး… ရှောင်ယွီ… ဒီထူးဆန်းတဲ့ တောအုပ်က အန္တရာယ်များတယ်။ မိုးလင်းတဲ့အထိ စောင့်ပါဦး။ လွီရှု ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ သူက V အဆင့် ခွန်အားအမျိုးအစား စွမ်းအားရှင်တစ်ယောက်ပဲလေ။ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ရုတ်ရုတ်သဲသဲဖြစ်မှုကို သူ ဖန်တီးဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး”</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဇွမ်က တားမြစ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လွီရှောင်ယွီက သူ့ကို မထီမဲ့မြင်ဖြင့် စွေကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ကြောက်ရင် မလိုက်ခဲ့နဲ့”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချန်ဇွမ် ချက်ချင်း နာကျင်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">“သွားမယ်… သွားမယ်… သွားကြစို့”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် လွီရှောင်ယွီက ဝက်ဆိုးလေး၏ ကျောပေါ်မှ ခုန်ဆင်းသွားပြီး ကွက်လပ်၏ မြေကြီးပေါ်သို့ လက်သီးဖြင့် ထိုးချလိုက်သည်ကို ချန်ဇွမ် ရုတ်တရက် မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နားကွဲမတတ် ပဲ့တင်ထပ်သံကြီးနှင့်အတူ ဖုန်လုံးကြီးများက အပြင်ဘက်သို့ လွင့်စင်သွားသည်။ အခြေအနေကို ချန်ဇွမ် လုံးဝ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">“အဟွတ်… အဟွတ်… လွီရှောင်ယွီ… နင် ရူးနေတာလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက မျက်နှာရှေ့ရှိ မီးခိုးများနှင့် ဖုန်မှုန့်များကို ယပ်ခတ်လိုက်သည်။ သူရှူသွင်းလိုက်မိသော မီးခိုးများနှင့် ဖုန်မှုန့်များကြောင့် သူ သီးသွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ဒါက D အဆင့် ခွန်အားအမျိုးအစား နိုးကြားသူတစ်ယောက်ရဲ့ စွမ်းအားလား။ လက်သီးတစ်ချက်တည်းနဲ့ သူမက မြေကြီးပေါ်မှာ နှစ်မီတာလောက် နက်တဲ့ ဧရာမ မီးတောင်ဝကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်တယ်ပေါ့’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ဒီလိုအရာမျိုးကို ဆယ့်တစ်နှစ်အရွယ် ကောင်မလေးတစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ် လုပ်နိုင်ရတာလဲ’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် မီးခိုးများနှင့် ဖုန်မှုန့်များ ရှင်းလင်းသွားသောအခါ ကွဲအက်နေသော မြေကြီးထဲမှ သွေးအိုင်တစ်ခု စိမ့်ထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ချန်ဇွမ် အလွန်အံ့ဩသွားသည်။ သူက အံ့ဩတကြီးဖြင့် လွီရှောင်ယွီကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဒါက ဘာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“လူတစ်ယောက်လေ”</p> <p style="text-align:justify">လွီရှောင်ယွီက အလွန်တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ရိုးရှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“မြေအောက်ကနေ ဖြတ်သွားတဲ့ လူတစ်ယောက်။ ငါ လူတစ်ယောက်ကို သတ်လိုက်တာ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဘာ…”</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဇွမ် လဲကျမတတ် ဖြစ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">“သူ့ကို နင် ဘယ်လိုရှာတွေ့တာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လွီရှောင်ယွီ ဘာမှမပြောပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမက ဝိညာဉ်များကို အာရုံခံနိုင်ကြောင်း မည်သူ့ကိုမျှ မပြောရန် လွီရှုက တားမြစ်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လွီရှောင်ယွီက ရှင်းပြ၍မရနိုင်သော အရာတစ်ခုကို ပြုလုပ်နေသည်ကို ချန်ဇွမ်က ဇဝေဇဝါဖြင့် ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူမက လက်ကိုမြှောက်ကာ မြေအောက်ရှိ တစ်ခုခုကို သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ခပ်ယူနေသည့်အလား လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။ သို့သော် ချန်ဇွမ်က မည်သည့်အရာကိုမျှ မမြင်ရပေ။ သူက စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ရှောင်ယွီ… နင် ဘာလုပ်နေတာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လွီရှောင်ယွီက သူ့ကို အေးစက်စက် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဘာမှမလုပ်ပါဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘အရင်တစ်ခေါက် ဖမ်းထားတဲ့ ဝိညာဉ်နဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင်… ဒီဝိညာဉ်က အများကြီး ပိုပြီး စွမ်းအားကြီးတာပဲ’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">-အခန်း (၂၈၈) ပြီး</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save