Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၈၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">စစ်မှုထမ်းဆုလာဘ် ရောင်းချသူ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">သွေးစွန်းနေသော မီးတောင်ဝကဲ့သို့ တွင်းနက်ကြီး၏ အစွန်းတွင် ရပ်နေရင်း ချန်ဇွမ်က သူ၏ ခံစားချက်များကို မဖော်ပြတတ်အောင် ဖြစ်နေသည်။ လွီရှောင်ယွီက D အဆင့် အလယ်အလတ် ခွန်အားအမျိုးအစား နိုးကြားသူတစ်ယောက်၏ ပေါက်ကွဲထွက်နိုင်သော စွမ်းအားကို ပြသခဲ့ရုံသာမကဘဲ အလွန်ပြတ်သားပြီး တည်ငြိမ်နေသည့် ဟန်ပန်ကိုပါ ပြသခဲ့သော်လည်း ၎င်းကို တည်ငြိမ်မှုဟု ခေါ်ဆိုခြင်းထက် သွေးအေးရက်စက်မှုဟု ခေါ်ဆိုခြင်းက ပို၍ မှန်ကန်ပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မည်သူမည်ဝါမှန်း မသိဘဲ မြေအောက်ရှိ လူတစ်ယောက်ကို လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ပစ်လိုက်ခြင်းက… တကယ်လို့များ ထိုလူက ကောင်းကင်ကွန်ရက်မှ ရဲဘော်ရဲဘက်တစ်ယောက် ဖြစ်နေခဲ့လျှင်ကော… အဲဒါက ကိုယ့်လူကိုယ် ပြန်သတ်တာမျိုး ဖြစ်မသွားဘူးလား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချန်ဇွမ်က လွီရှောင်ယွီကို ကြောက်ရွံ့နေသင့်သည်ဟု သူ ခံစားမိသော်လည်း သူမကို လုံးဝ မကြောက်ရွံ့နိုင်ခဲ့ပေ။ သူမက လူတစ်ယောက်ကို သတ်လိုက်ခါစ ဖြစ်သော်လည်း သူမအပေါ် ရွံရှာကြောက်ရွံ့သွားစေလောက်မည့် မည်သည့် အရှိန်အဝါမျိုးမျှ သူမထံတွင် ရှိမနေပေ။ ၎င်းက သူမလုပ်သင့်လုပ်ထိုက်သောအရာကို လုပ်လိုက်ရုံသက်သက်သာ ဖြစ်နေသကဲ့သို့ပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ရှောင်ယွီ… လူမှားပြီး သတ်မိမှာကို နင် မကြောက်ဘူးလား…”</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဇွမ်က စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မဖြစ်နိုင်ဘူး”</p> <p style="text-align:justify">လွီရှောင်ယွီက ယုံကြည်ချက်ရှိရှိ ဖြေလိုက်သည်။ သို့သော် အဘယ်ကြောင့်လဲဆိုသည်ကိုမူ သူမ ဆက်မရှင်းပြပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လွီရှောင်ယွီက ဝိညာဉ်များကို အာရုံခံနိုင်သည်ဆိုသည့် အချက်က လွီရှုအတွက် လျှို့ဝှက်ချက် မဟုတ်သော်လည်း အခြားမည်သူ့ကိုမျှ သူမ လုံးဝ ပြောပြမည် မဟုတ်ပေ။ လွီရှု၏ စကားများကို သူမ အမြဲတမ်း မှတ်သားထားသည်လေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမက သေဆုံးသွားသူများ၏ ဝိညာဉ်ကို ဖမ်းယူကာ သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် ကောင်းကင်မြေပုံထဲသို့ ထည့်သွင်းပြီး ပြန်လည်ပုံဖော်နိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း ၎င်းက သူမအနေဖြင့် သေဆုံးသွားသူများ၏ ဝိညာဉ်များကိုသာ မြင်တွေ့နိုင်သည်ဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုလူက မြေအောက်မှ ဖြတ်သန်းသွားချိန်တွင် သူ၏ ဝိညာဉ်တုန်ခါမှုများကို လွီရှောင်ယွီ လျင်မြန်စွာ သတိပြုမိလိုက်သည်။ ထို့အပြင် သူ၏ ဝိညာဉ်သုံးပါးနှင့် ရုပ်နာမ်ခုနစ်ပါးက မပြည့်စုံဘဲ သူ၏ နာမ်တစ်ခုက ထူးဆန်းသော စွမ်းအားတစ်ခုဖြင့် ပိတ်လှောင်ခံထားရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လွီရှုတွင် လူတစ်ယောက်၏ ဝိညာဉ်ကို ဒဏ်ရာရစေနိုင်သည့် စွမ်းအားရှိကြောင်း လွီရှောင်ယွီ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိထားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူက စိတ်ဒုက္ခရောက်မှုအမှတ်များ စုဆောင်းနိုင်ခြင်းနှင့် တွင့်ကယ် တွင့်ကယ် လစ်တယ် စတား သီချင်းဆိုခြင်းတို့မှလွဲ၍ လွီရှောင်ယွီကို ဖုံးကွယ်ထားသည့်အရာ သိပ်မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အစကတည်းက အရှေ့ဘက်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော တိုက်ပွဲက လွီရှုနှင့် သက်ဆိုင်နေမည်ဟု လွီရှောင်ယွီ ခန့်မှန်းမိပြီး ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဝိညာဉ်များ မပြည့်စုံသော ဤလူက လွီရှု၏ ဒဏ်ရာပေးခြင်းကို ခံထားရသူ ဖြစ်ရမည်ဟု လွီရှောင်ယွီ ထင်မြင်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လွီရှု သတ်ချင်သောသူ မည်သူမဆို လွီရှောင်ယွီ၏ သတ်ဖြတ်မည့် စာရင်းထဲတွင်လည်း ပါဝင်နေမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ပြိုင်ဘက်၏ စွမ်းဆောင်ရည်များကို မသိသော်လည်း သူမ၏ တိုက်ခိုက်မှုတွင် သူမ ဘာကိုမှ ဖုံးကွယ်ချန်လှပ်ထားခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် ထိုလူကို သတ်ပစ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူမကိုယ်တိုင်လည်း မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ…</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကြောင်ကြီး… သူ့ကို ဆွဲထုတ်လိုက်”</p> <p style="text-align:justify">လွီရှောင်ယွီက တောင်ကြောင်ကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ ကြောင်ကြီးက လိမ္မာစွာဖြင့် သွားရောက်ကာ လူဖြူ၏ ခါးပတ်ကို ကိုက်ပြီး မြေကြီးထဲမှ ဆွဲထုတ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“လူဖြူ တစ်ယောက်လား…”</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဇွမ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ အနည်းဆုံးတော့ သေဆုံးသူ၏ လူမျိုးရေးအရ ကြည့်လျှင် လွီရှောင်ယွီ လူမှားသတ်မိခြင်း မဟုတ်ပုံရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သူလည်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသည်။ သူက ဘယ်ကနေ ထွက်လာတာလဲ။ ရှေးဟောင်းအကြွင်းအကျန်နယ်မြေရဲ့ အပြင်ဘက်ကနေ ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်လာတာလား။ ထိုစဉ် လွီရှောင်ယွီက သူ့ကို ပုတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“သွား… သူ့ဆီမှာ တခြား ဘာရှိသေးလဲဆိုတာ သွားကြည့်စမ်း”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဘာလို့ ငါလဲ…”</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဇွမ်က မယုံနိုင်စွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“နင် သွားမှာလား…”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သွားမယ်… သွားမယ်…”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချန်ဇွမ် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်သည်။ လူဖြူကျွမ်းကျင်သူက အပေါ်ပိုင်း ဗလာကျင်းနေပြီး အောက်ပိုင်းတွင်လည်း လေ့ကျင့်ရေး ကင်မိုဘောင်းဘီတစ်ထည်သာ ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူက ထိုလူ၏ အိတ်ကပ်များထဲသို့ နှိုက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း မည်သည့်အရာကိုမျှ မတွေ့ရပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် သူက မကြောက်မရွံ့ဖြင့် သေဆုံးသူ၏ ခြေထောက်များကို ဘောင်းဘီပေါ်မှ စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်ရာ သူ့ကိုယ်ပေါ်တွင် တကယ်ပင် ဘာမှမရှိကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ ချန်ဇွမ် တစ်ခဏမျှ ကြက်သေ သေသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">“သူ့ဆီမှာ ဘာမှမရှိဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လွီရှောင်ယွီ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ နယ်မြေထဲတွင် တိုက်ခိုက်ရန် ပစ္စည်းအသေးအမွှားများ များများစားစား မယူလာခဲ့လျှင်တောင် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် ပြောင်ရှင်းနေရတာလဲ။ သူမက လှည့်ကာ ချန်ဇွမ်ကို ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ခဏစောင့်ဦး… ငါ စဉ်းစားလိုက်ဦးမယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် လွီရှောင်ယွီက အမှန်တကယ်ပင် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး အလေးအနက် တွေးတောနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ကို ချန်ဇွမ် မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တကယ်တော့ ဝိညာဉ်တစ်ခုကို ဖမ်းယူပြီးနောက် လွီရှောင်ယွီတွင် နောက်ထပ် စွမ်းရည်တစ်ခု ရှိနေသေးသည်။ D အဆင့် ခွန်အားအမျိုးအစား ဝိညာဉ်က ပိုက်ဆံများ ဝှက်ထားသည်ကို သူမ ရှာတွေ့ခဲ့သကဲ့သို့ပင်… ၎င်းမှာ မှတ်ဉာဏ်အပိုင်းအစများကို ရှာဖွေနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤစွမ်းရည်က အပြည့်အဝတော့ မပြည့်စုံသေးပေ။ ထိုစဉ်က ထိုလူ ပိုက်ဆံဘယ်မှာ ဝှက်ထားသလဲဆိုတာကို လွီရှောင်ယွီ ရှာမတွေ့နိုင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် မှတ်ဉာဏ်အပိုင်းအစတစ်ခုကို သိရခြင်းကလည်း အလွန်အသုံးဝင်လှသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အရင်တစ်ခေါက်က D အဆင့် ဝိညာဉ်ကို ပြန်လည်ပုံဖော်ရန် လွီရှောင်ယွီ တစ်နေကုန် အချိန်ယူခဲ့ရသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ဤဝိညာဉ်ကို အမည်းရောင်ဝိညာဉ်အဖြစ် ပြန်လည်ပုံဖော်ရန် တစ်လတိတိ အချိန်ယူရလိမ့်မည်ဟု လွီရှောင်ယွီ ခန့်မှန်းမိသည်။ ၎င်းက B အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူနှင့် D အဆင့်ကြားမှ ကွာခြားချက်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ၎င်းက ထိုလူ၏ မှတ်ဉာဏ်အပိုင်းအစများကို ရယူရန် လွီရှောင်ယွီ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုကို မဟန့်တားနိုင်ခဲ့ပေ။ မိနစ်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် လွီရှောင်ယွီက မျက်လုံးများကို ပြန်ဖွင့်လိုက်သည်။ ချန်ဇွမ်က စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“နင် စဉ်းစားလို့ အဖြေထွက်ပြီလား…”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မထွက်ဘူး”</p> <p style="text-align:justify">လွီရှောင်ယွီက သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမက ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့်ကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဝဖောင်းလေး… နင်…”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ့ကို ဝဖောင်းလေးလို့ မခေါ်နဲ့…”</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဇွမ် ဒေါသပေါက်ကွဲသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ငါ့ပါးပေါ်က အဆီလေး နည်းနည်းဖောင်းနေရုံပါဟ…”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဪ… ဝဖောင်းလေး…”</p> <p style="text-align:justify">လွီရှောင်ယွီက တည်ငြိမ်စွာပင် ဆက်ခေါ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“စွမ်းဆောင်ရည်ကောင်းလို့ ဆုချခံချင်လား…”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချန်ဇွမ် ကြက်သေ သေသွားသည်။ သူမ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။ သူ၏ မျက်လုံးများက လူဖြူ၏ အလောင်းဆီသို့ ရောက်သွားသည်…</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကိစ္စကို သူ နားမလည်နိုင်ခင်မှာပင် လွီရှောင်ယွီက သူ၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဒီလူဖြူက အခု နင့်အပိုင်ပဲ။ သူက နိုင်ငံခြားသူလျှိုတစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ် မဟုတ်လား… နင့်ဖုန်းက အားရှိနေသေးတယ်မလား… သူနဲ့အတူ ဓာတ်ပုံတွဲရိုက်ပြီး အပေါ်ကို ပို့လိုက်။ ဆုလာဘ်က ဘယ်လောက်ကြီးမလဲဆိုတာကတော့ သူ့ရဲ့ အဆင့်ကို ကောင်းကင်ကွန်ရက်က သိမသိအပေါ်မှာ မူတည်လိမ့်မယ်။ အဆင့်က နိမ့်မယ်တော့ ငါ မထင်ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မမျှော်လင့်ဘဲ ရုတ်တရက် ကျရောက်လာသော ဤကံကောင်းမှုကြောင့် ချန်ဇွမ် ကြက်သေ သေသွားသည်။ ဒီလူဖြူက ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ဖြစ်မှန်း အရူးတောင် သိနိုင်သည်လေ။ သူ့ကိုသာ သတ်နိုင်ခဲ့လျှင် ဘယ်လောက်တောင် ကြီးမားတဲ့ ဆုလာဘ်ကြီး ဖြစ်လိုက်မလဲ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ရှောင်ယွီ… နင် တကယ့်ကို ချစ်စရာကောင်းတာပဲ…”</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဇွမ်က အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“နင်နဲ့ လွီရှု မြို့တော်ကို လာတဲ့အခါကျရင် အကောင်းဆုံး အစားအစာတွေစားဖို့၊ အကောင်းဆုံး ဂိမ်းတွေဆော့ဖို့နဲ့ အကောင်းဆုံး ဟိုတယ်မှာတည်းဖို့ နင်တို့နှစ်ယောက်ကို ငါ လိုက်ပို့ပေးမယ်။ အကုန်လုံးကို ငါ တာဝန်ယူတယ်… ဟားဟားဟား…”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လွီရှောင်ယွီက ချန်ဇွမ်ကို မျက်နှာသေဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ စိုက်ကြည့်မှုကြောင့် ချန်ဇွမ် အနေရခက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဘာ… ဘာဖြစ်လို့လဲ…”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှောင်ယွီက အမူအရာကင်းမဲ့စွာဖြင့် တစ်ခွန်းတည်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“လက်ပတ်နာရီ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဖူးခနဲ… ချန်ဇွမ် သွေးအန်မတတ် ဖြစ်သွားသည်။ ယခင်က ရှေးဟောင်းအကြွင်းအကျန်နယ်မြေထဲသို့ မဝင်မီ ချန်ဇွမ်က သူ၏ နာရီကို လွီရှုအား မကြာခဏ ကြွားလုံးထုတ်လေ့ရှိသည်။ သို့သော် နယ်မြေထဲတွင် ၎င်းက အသုံးမဝင်သောကြောင့် သိမ်းထားနိုင်မည်ဟု သူ ထင်ထားခဲ့သည်။ ဒုက္ခပါပဲ… လွီရှောင်ယွီက အဲဒီနာရီကို မျက်စိကျသွားခဲ့ပြီလေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘နင်တို့နှစ်ယောက်က တကယ့်ကို မောင်နှမအရင်းတွေပဲ။ နင်တို့ရဲ့ စရိုက်တွေကအစ တစ်ပုံစံတည်း ကွက်တိပဲ’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ချန်ဇွမ်က အနည်းငယ် သံသယဝင်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဒီစစ်မှုထမ်းဆုလာဘ်က သေချာပေါက် ဒေါ်လာ ရှစ်သောင်းထက် ပိုတန်ဖိုးရှိမှာပဲ။ ပြီးတော့ ဒီနာရီကို တစ်ပတ်ရစ်ဆိုင်မှာ ရောင်းရင်တောင် ဈေးပိုနှိမ်ခံရလောက်တယ်။ နင့်ကို အကြွေးစာချုပ်လေး ရေးပေးထားခဲ့ရင်ရော ဘယ်လိုလဲ…”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အကြွေး လုံးဝ မရဘူး။ အကြွေးအားလုံး နေရာမှာတင် ရှင်းရမယ်။ ရှေးဟောင်းအကြွင်းအကျန်နယ်မြေက ထွက်သွားပြီးရင် နင် ကတိတည်မတည် ငါ ဘယ်လိုလုပ် သိနိုင်မှာလဲ…”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချန်ဇွမ်က အကျိုးအကြောင်းမသင့် လုပ်ဆောင်ခြင်း မပြုပေ။ သူက နာရီကို သွက်လက်စွာ ချွတ်လိုက်ပြီး လွီရှောင်ယွီအား ကမ်းပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ငါ့ကတိကတော့ အတူတူပဲ။ မြို့တော်ကို လာရင် ငါ့ဆီ လာလည်ကြဦး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လွီရှောင်ယွီက သူ့ကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။ မြို့တော်ကို သွားမသွားဆိုသည်မှာ လွီရှုအပေါ်တွင်သာ မူတည်သည်လေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမက လက်ပတ်နာရီကို သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်တွင် ချက်ချင်း ပတ်ချင်ခဲ့သော်လည်း နာရီကြိုးက ရှည်လွန်းနေသဖြင့် သူမ၏ ခြေသလုံးတွင် အစားထိုး၍ ပတ်ထားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုသို့လုပ်ပြီးနောက် လွီရှောင်ယွီက လူဖြူ၏ အလောင်းဆီသို့ တစ်ယောက်တည်း သွားကာ သူ၏ လက်သူကြွယ်မှ လက်စွပ်ကို ချွတ်ယူလိုက်သည်။ ချန်ဇွမ်က သူမကို ထူးဆန်းစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ ‘နင်က နင့်အစ်ကိုလိုပဲ လောဘကြီးတာပဲ…’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လွီရှောင်ယွီက လက်စွပ်ကို သူမ၏ လက်မတွင် စွပ်လိုက်ပြီး ဂရုမစိုက်သည့် ဟန်ပန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းပြီ… အခု သူနဲ့အတူ ဓာတ်ပုံရိုက်လို့ ရပြီ။ သူ့ရဲ့ ကျယ်နေတဲ့ သူငယ်အိမ်တွေ၊ ကိုယ်ပေါ်က ဒဏ်ရာတွေလိုမျိုး သူ သေဆုံးနေတဲ့ ထူးခြားတဲ့ လက္ခဏာတွေကိုပါ သေချာရိုက်ဖို့ ငါ အကြံပေးချင်တယ်…”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ဟု ချန်ဇွမ် ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။ ‘ဒီသတိပေးချက်က… ဘာလို့ ပစ္စည်းရောင်းနေတဲ့ အရောင်းကိုယ်စားလှယ်တစ်ယောက်နဲ့ တူနေရတာလဲ…’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လွီရှုကသာ ဒီလိုအရာမျိုးတွေ လုပ်ခဲ့လျှင် သူ နားလည်ပေးနိုင်သေးသည်။ အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် လွီရှု၏ အချက်အလက်များကို ရရှိပြီးနောက် လွီရှုကို နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ဟု သူ ထင်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ပေမန် ရှေးဟောင်းအကြွင်းအကျန်နယ်မြေထဲတွင် ကြီးမားသော တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုများကို ပြုလုပ်ခဲ့သည့် အဆင့်နိမ့် ကျောင်းသားတစ်ယောက် မဟုတ်ပါလား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ယခုမှသာ ချန်ဇွမ် သဘောပေါက်သွားသည်… အသက်အရွယ်နှင့် စွမ်းဆောင်ရည်များကိုသာ ယှဉ်ကြည့်မည်ဆိုလျှင် လွီရှောင်ယွီက လွီရှုထက်ပင် ပို၍ နတ်ဆိုးဆန်နေသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">-အခန်း (၂၈၉) ပြီး</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save