Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း - ၃၈၅</h2> <h2 style="text-align: center;">ညီငယ်၏ ထူးဆန်းမှု </h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"၆၀ မှတ်..."</p> <p>"ရှေးဟောင်းမြို့တော်မှာ သဟဇာတဖြစ်မှု အရှိဆုံးလူထက် အတော်လေး ပိုများတယ်..."</p> <p>အမျိုးသမီး နှစ်ယောက် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ယိုင်နဲ့သွားပြီး သူတို့ရှေ့ရှိ လူငယ်လေးကို မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကြည့်နေကြ၏။</p> <p>‘ဒါ... ဒါ လူရော ဟုတ်ရဲ့လား…'</p> <p>‘ငါတို့က ရှေးဟောင်းမြို့တော်ရဲ့ အပြင်စည်း တပည့်တွေ ဖြစ်ပြီး ဒီလောက်ကြာကြာ လေ့လာခဲ့တာတောင် သဟဇာတဖြစ်မှု လုံးဝ မရှိဘူးလေ... သူက မိနစ်နှစ်ဆယ်လောက် လေ့လာပြီးတာနဲ့ ၆၀ မှတ် ရနေပြီ ဟုတ်လား...'</p> <p>‘ဒီသတင်းသာ ပျံ့နှံ့သွားရင် ရှေးဟောင်းမြို့တော်က လူတိုင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေကြပြီး သူတို့ရဲ့ ဘဝကို အလကား ဖြုန်းတီးခဲ့တယ်လို့ ခံစားနေရမှာပဲ...’ </p> <p>"ရှင် မလိမ်ဘူးဆိုတာ သေချာရဲ့လား... တကယ်ပဲ သဟဇာတဖြစ်မှု ၆၀ မှတ်လား..."</p> <p>အချိန်အကြာကြီး တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် မူချင်း မနေနိုင်တော့ဘဲ တုံ့ဆိုင်းစွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ဟားဟား..." ထိုနှစ်ယောက် ယုံကြည်ပုံ မရသေးသည်ကို မြင်သောအခါ နိုင်းယွမ် ပြုံးကာ ခေါင်းခါလိုက်၏။ သူ ဘူးသီးထဲသို့ လက်နှိုက်ကာ လင်ရှီးစမ်းရေ တစ်စက်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p>သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်တွင် လင်ရှီးစမ်းရေက နွေးထွေးသော သိုးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ နာခံစွာ လည်ပတ်နေပြီး မည်သည့် ပုံမှန်မဟုတ်သော အရာမျှ မပြသချေ။</p> <p>"တကယ်ပဲ... သဟဇာတဖြစ်မှု ၆၀ မှတ် မရောက်ရင် လင်ရှီးစမ်းရေက ဘယ်တော့မှ ဒီလောက် နာခံမှာ မဟုတ်ဘူး..."</p> <p>လူငယ်လေး၏ လုပ်ရပ်များကို မြင်သောအခါ မူချင်းနှင့် မူရှာတို့ မည်မျှပင် မိုက်မဲပါစေ နားလည်သွားကြ၏။ သူတို့ ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ခေါင်းခါလိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p>"နောက်ဆိုရင် သူ့နဲ့ ဘာမှ မနှိုင်းယှဉ်တော့ဘူး... မဟုတ်ရင် ဒုက္ခရှာတာပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်..."</p> <p>ခဏအကြာတွင် ထိုနှစ်ယောက် နောက်ဆုံးတွင် နိယာမ တစ်ခုကို နားလည်သွားပြီး စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြ၏။</p> <p>မိမိကိုယ်ကိုယ် နိုင်းယွမ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ရန်မှာ ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် ခေါင်းထဲတွင် ပြဿနာ ရှိသူ၊ စိတ်လှုပ်ရှားမှု ရှာဖွေသူ တစ်ယောက်သာ ထိုကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို လုပ်ဆောင်မည် ဖြစ်၏။</p> <p>ကဏ္ဍတိုင်းတွင် တစ်ဖက်လူက မိစ္ဆာဆန်ပြီး လူမဟုတ်ဘဲ သာမန် အသိတရားဖြင့် တိုင်းတာ၍ မရနိုင်ချေ။</p> <p>"အခု ငါ့မှာ သဟဇာတဖြစ်မှု ၆၀ မှတ် ရှိနေပြီ ဆိုတော့ ငါ့ညီရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းသိမ်းဖို့ လင်ရှီးစမ်းရေကို သုံးနိုင်လောက်မယ်... စမ်းကြည့်ရအောင်..." သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်ရှိ လင်ရှီးစမ်းရေမှ သူ၏ ဆဲလ်များကို တုန်လှုပ်စေသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ခံစားရင်း နိုင်းယွမ် ရင်ထဲမှ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ဖိနှိပ်ထားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားကာ သူ၏ ညီဖြစ်သူ နိုင်းတုန်၏ အလောင်းကို အပြင် ယူဆောင်လိုက်သည်။</p> <p>ထိုတစ်ကြိမ် ထိုနေရာသို့ လင်ရှီးစမ်းရေ ရှာဖွေရန် လာရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ သူ၏ ညီဖြစ်သူ ခန္ဓာကိုယ်၏ ဇီဝစွမ်းအားကို ထိန်းသိမ်းရန် ဖြစ်၏။ အောင်မြင်ပါက အနာဂတ်တွင် သူ၏ ညီဖြစ်သူ ပြန်လည် ရှင်သန်လာနိုင်ခြေ များစွာ တိုးပွားလာမည် ဖြစ်၏။</p> <p>"ညီလေး... လင်ရှီးစမ်းရေ ဒီမှာ ရှိတယ်... သည်းခံလိုက်... ပြီးတော့ နာလို့ မအော်နဲ့နော်..."</p> <p>သူ၏ ညီဖြစ်သူ အလောင်းကို ကြည့်ရင်း ရေဝိညာဥ်ပုလဲ၏ ထိန်းသိမ်းမှုအောက်တွင် အသက်ရှင်နေဆဲကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ နိုင်းယွမ် တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်၏။ သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်မှ လင်ရှီးစမ်းရေကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ထိုးသွင်းရန် ပြင်လိုက်သည်။</p> <p>"နိုင်းယွမ်... ရပ်လိုက်... မဆင်မခြင် မလုပ်နဲ့..."</p> <p>လင်ရှီးစမ်းရေ နိုင်းတုန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ မဝင်ရောက်မီမှာပင် ဘေးရှိ မူချင်းက စိုးရိမ်စွာ အော်ခေါ်လိုက်သည်ကို ကြားလိုက်ရ၏။</p> <p>"ဘာဖြစ်လို့လဲ..." သူမ ထိုမျှ စိုးရိမ်စွာ ပြောသည်ကို မြင်သောအခါ နိုင်းယွမ် ကြောင်အသွား၏။</p> <p>"လင်ရှီးစမ်းရေက ရှင်နဲ့ သဟဇာတဖြစ်မှု ရှိတာက ရှင် ကိုယ်တိုင် သုံးလို့ရတယ် ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ... တခြားသူတွေကို အတင်းအကျပ် ပေးတာက အားပြင်းတဲ့ အဆိပ်နဲ့ ဘာမှ မခြားဘူး... ကောင်းကောင်း မကိုင်တွယ်နိုင်ရင် ပိုဆိုးသွားလိမ့်မယ်..."</p> <p>မူချင်း အလျင်အမြန် ရှင်းပြလိုက်၏။</p> <p>"တခြားသူတွေ သုံးလို့ မရဘူး ဟုတ်လား..." သူမ ထိုသို့ ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ နိုင်းယွမ်၏ မျက်နှာ မည်းမှောင်သွား၏။</p> <p>သူ့ညီက သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ရာ သဟဇာတဖြစ်မှု ရှိမည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာလှ၏။ အကယ်၍ သူ့ကို ပေး၍ မရပါက သူ၏ ကြွက်သား ဇီဝစွမ်းအား ဘယ်လိုလုပ် တိုးပွားနိုင်မည်နည်း။</p> <p>ကြွက်သား ဇီဝစွမ်းအား တိုးပွား၍ မရပါက ထိုလင်ရှီးစမ်းရေကို ရှာဖွေရန် ကြိုးစားပမ်းစား လုပ်ဆောင်ခဲ့ရခြင်းမှာ ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိတော့မည်နည်း။</p> <p>"ဒါက ကျွန်မရဲ့ ခန့်မှန်းချက်ပဲ... သဟဇာတဖြစ်မှု ရှိတာက တခြားသူတွေ သုံးလို့ရတယ် ဆိုရင်... ရှေးဟောင်းမြို့တော်က ဒီစမ်းသပ်မှုကို ကျင်းပပြီး သူ့တပည့်တွေကို စမ်းရေနဲ့ သဟဇာတဖြစ်မှု တိုးမြှင့်ခိုင်းဖို့ မလိုလောက်ဘူး... ပြီးတော့ ကျွန်မတို့လည်း အပြင်စည်း တပည့်တွေ ဖြစ်လာပြီး ရှေးဟောင်းမြို့တော်ကို လုံးဝ စွန့်ခွာခဲ့ရမှာ မဟုတ်ဘူး..."</p> <p>မူချင်း ဆက်ပြောလိုက်၏။</p> <p>"အစ်မ ပြောတာ မှန်တယ်... သဟဇာတဖြစ်မှု ရှိတဲ့သူတွေက လင်ရှီးစမ်းရေကို သဟဇာတဖြစ်မှု မရှိတဲ့သူတွေကို ပေးလို့ရရင်... ရှေးဟောင်းမြို့တော်က လူတွေလည်း ဒီမှာ ခေါင်းမာမာနဲ့ ကာကွယ်နေမယ့်အစား မြို့တော်ကို စွန့်ခွာသွားကြလောက်ပြီ..."</p> <p>မူရှာလည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p>မှန်ပေသည်။ အကယ်၍ သဟဇာတဖြစ်မှု ရှိသူများက စမ်းရေကို မရှိသူများအတွက် အသုံးပြုနိုင်ပါက ရှေးဟောင်းမြို့တော်က စစ်တပ်တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းပြီး ရှန်ဖုန်းအင်ပိုင်ယာကို သိမ်းပိုက်နိုင်ပေသည်။ သူတို့ တိုးတက်ရန် လိုအပ်သည့်အခါ စမ်းရေ ဖြည့်တင်းရန် ပြန်လာရုံသာ ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ ဘိုးဘေးများ ဘယ်တော့မှ မထွက်ခွာဘဲ ရှေးဟောင်းမြို့တော်ကို အမြဲတမ်း ကာကွယ်နေစရာ မလိုတော့ချေ။</p> <p>"စမ်းရေ ရပြီးပေမယ့် သုံးလို့ မရဘူး... နိုင်းတုန်... ငါ တောင်းပန်ပါတယ်..." သူ၏ ညီဖြစ်သူ အလောင်းကို ကြည့်ရင်း နိုင်းယွမ် လက်သီးများကို ဆုပ်ထားပြီး ရင်ထဲတွင် နာကျင်သွား၏။</p> <p>သူ လင်ရှီးစမ်းရေကို အထူးတလည် လာရှာခဲ့ပြီး ယခုအခါ ယင်းကို ရရှိကာ သဟဇာတဖြစ်မှုလည်း ရှိနေသည့်တိုင် ယင်းကို သုံး၍ မရဟု ပြောခံလိုက်ရ၏။ မည်သူမဆို လက်ခံရန် ခက်ခဲမည် ဖြစ်၏။</p> <p>"နိုင်းယွမ်... ဝမ်းမနည်းပါနဲ့... ကျွန်မတို့ နည်းလမ်း ရှာတွေ့မှာပါ... ဒါတွေက ကျွန်မတို့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်တွေပဲ... ဖြစ်နိုင်တာက..." မူချင်း ထိုနေရာတွင် ရပ်သွားပြီး ဘာဆက်ပြောရမှန်း မသိတော့ချေ။</p> <p>"ဒီလိုလုပ်ပါ... ရှင် ကျွန်မကို စမ်းသပ်မှု အဖြစ် သုံးလို့ရတယ်... ကျွန်မ မခံနိုင်ဘူးဆိုရင်... တကယ်ပဲ အလုပ်မဖြစ်တော့ဘူးပေါ့..."</p> <p>မူချင်း ဘာပြောရမှန်း မသိ ဖြစ်နေစဉ်မှာပင် ဘေးရှိ မူရှာ ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"နင့်ကို စမ်းသပ်မှု အဖြစ် သုံးမယ် ဟုတ်လား... မူရှာ... အဲဒါ မဖြစ်ဘူး... လင်ရှီးစမ်းရေမှာ သဟဇာတဖြစ်မှု မရှိရင် အားပြင်းတဲ့ အဆိပ်နဲ့ ဘာမှ မခြားဘူး... တစ်ခုခု မှားသွားရင်..." သူမ၏ ညီမ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကြားသောအခါ မူချင်း လန့်သွား၏။</p> <p>"ငါတို့ စမ်းကြည့်လို့ ရတယ်... အောင်မြင်မသွားရင်... လင်ရှီးစမ်းရေကို ပြန်ထုတ်လိုက်ရုံပဲ... အောင်မြင်သွားရင်... ငါတို့ နိုင်းတုန်ကို ကယ်တင်နိုင်မှာ..." မူရှာ၏ မျက်လုံးများမှာ ပြတ်သားနေပြီး သူ နိုင်းယွမ်ရှေ့တွင် ရပ်ရန် ခြေလှမ်း နှစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်၏။</p> <p>"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..." မိန်းကလေး၏ မျက်နှာအမူအရာကို မြင်သောအခါ နိုင်းယွမ် သူမ ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီး ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ကျေးဇူးတင်မှုများ ပေါ်လွင်နေသည်။</p> <p>ယခင်က မူရှာ အကျိုးကျေးဇူးများကိုသာ ဂရုစိုက်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ထိုကဲ့သို့သော ဆုံးဖြတ်ချက်မျိုး ချနိုင်ခြင်းက နိုင်းယွမ် သူမအပေါ်ထားသော အမြင်ကို လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားစေရန် လုံလောက်ပေသည်။</p> <p>"စကြစို့..." မူရှာ ခြေထောက်ချိတ်ထိုင်လိုက်၏။</p> <p>သူမတွင် လင်ရှီးစမ်းရေနှင့် သဟဇာတဖြစ်မှု မရှိချေ။ အကယ်၍ နိုင်းယွမ်က စမ်းရေကို သူမအပေါ်တွင် အသုံးပြုနိုင်ပါက သူ နိုင်းတုန်အပေါ်တွင်လည်း အသုံးပြုနိုင်မည် ဖြစ်၏။</p> <p>"ကျုပ် စမ်းရေ တစ်စက်ကို အပိုင်း တစ်ရာ ခွဲပြီး အပိုင်း တစ်ခုပဲ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ပို့ပေးမယ်... ပြဿနာ တစ်ခုခု ရှိရင် ကျုပ်ကို ချက်ချင်း ပြော..." နိုင်းယွမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p>စမ်းရေ တစ်စက်မှာ မူလကတည်းက သိပ်မများဘဲ ယင်းကို အပိုင်း တစ်ရာ ခွဲရန်မှာ အခြားသူများအတွက် အလွန် ခက်ခဲမည် ဖြစ်သော်လည်း သဟဇာတဖြစ်မှု ၆၀ မှတ် ရှိပြီး ဝိညာဉ်က စိတ်ဝိညာဥ်အဆင့် အလယ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသော နိုင်းယွမ်အတွက် မခက်ခဲချေ။</p> <p>စိတ်ကို စုစည်းကာ သူ၏ လက်ချောင်းဖြင့် လင်ရှီးစမ်းရေကို တို့လိုက်ရာ မြူခိုးအရွယ်အစား ရေမှုန်လေး တစ်ခု သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်တွင် ပေါ်လာသည်။ အောက်သို့ လှုပ်ရှားမှု တစ်ခုဖြင့် သူ ယင်းကို မူရှာ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပို့လိုက်၏။</p> <p>ရှဲ ရှဲ ရှဲ....</p> <p>ထိုရေမှုန်လေး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် မူရှာ၏ မျက်နှာ ချက်ချင်း နီရဲလာပြီး သူမ၏ အသက်ရှူသံ မြန်ဆန်လာသည်။</p> <p>အလွတ်...</p> <p>သွေး တစ်လုတ် ချက်ခြင်း အန်ထွက်လာ၏။</p> <p>"ပြန်ထုတ်..."</p> <p>ထိုရေမှုန်လေးက သေးငယ်သော်လည်း မူရှာကို ကြီးမားသော ထိခိုက်မှု ဖြစ်စေခဲ့ကြောင်း သိသဖြင့် နိုင်းယွမ် ရေမှုန်လေးကို အလျင်အမြန် ပြန်ထုတ်လိုက်၏။</p> <p>မူရှာ၏ အခြေအနေက စမ်းသပ်မှု ကျရှုံးသွားကြောင်း ညွှန်ပြနေပေသည်။ သူ သဟဇာတဖြစ်မှု ရှိလျှင်ပင် စမ်းရေကို အခြားသူများအပေါ်တွင် အသုံးမပြုနိုင်ချေ။</p> <p>"တော်သေးတာပေါ့..."</p> <p>စမ်းရေ မူရှာ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြန်ထုတ်လိုက်သည်နှင့် မူရှာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်လာသည်။</p> <p>"ညီလေး..." နိုင်းတုန်၏ အလောင်းကို ကြည့်ရင်း နိုင်းယွမ်၏ မျက်နှာ မှောင်မိုက်သွားပြီး သူ၏ ရင်ထဲတွင် နာကျင်မှုဖြင့် လိမ်ယှက်နေသည်။ "အစ်ကိုကြီး အမှားပါ... မင်းက အစ်ကိုကြီးကို ကယ်တင်ခဲ့ပေမယ့် အစ်ကိုကြီးက မင်းကို မကယ်တင်နိုင်ဘူး..."</p> <p>အခြားသူများအပေါ်တွင် အသုံးမပြုနိုင်ခြင်းမှာ သူ၏ ညီဖြစ်သူ ကြွက်သားများ ဇီဝစွမ်းအားကို မထိန်းသိမ်းနိုင်တော့ကြောင်း ဆိုလိုပေသည်။ သူ ဝိညာဥ် ဆင့်ခေါ်သူ ဖြစ်လာပြီး နောက်ပိုင်းတွင် သူ၏ ဝိညာဉ် အပိုင်းအစများကို ပြန်လည် ဆင့်ခေါ်နိုင်လျှင်ပင် ဘာအကျိုး ရှိတော့မည်နည်း။</p> <p>"နိုင်းယွမ်... ဒီလို မဖြစ်ပါနဲ့... ဒီအရာတွေက အခုလောလောဆယ် ကျွန်မတို့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်တွေပဲ... ဖြစ်နိုင်တာက အလှည့်အပြောင်း တစ်ခု ရှိနေသေးတယ်... ဒါ့အပြင်... နိုင်းတုန်က မိစ္ဆာမျိုးနွယ် ကျင့်စဥ်ကို ကျင့်ကြံပြီး အဆိပ် လှုံ့ဆော်မှု များလေလေ အားကောင်းလေလေ ဖြစ်လာတာ မဟုတ်ဘူးလား... ဖြစ်နိုင်တာက သူ အဲဒါကို လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်တယ်..."</p> <p>လူငယ်လေး ထိုမျှ ဝမ်းနည်းနေသည်ကို မြင်သောအခါ မူချင်း လျှောက်သွားပြီး ညင်သာစွာ နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။</p> <p>"ဟုတ်သားပဲ... ညီလေးက အမြဲတမ်း နတ်ခန္ဓာကျင့်စဥ်ကို ကျင့်ကြံခဲ့တာ... အဲဒါက သူ့ကို အားပြင်းတဲ့ အဆိပ်တွေရဲ့ လှုံ့ဆော်မှုအောက်မှာ အင်အား တိုးပွားစေနိုင်တယ်... ကျုပ်တို့ စမ်းကြည့်လို့ ရတယ်... အောင်မြင်မသွားရင်... လင်ရှီးစမ်းရေကို ပြန်ထုတ်လိုက်ရုံပဲ..."</p> <p>မူချင်း၏ နှစ်သိမ့်မှုကို ကြားသောအခါ နိုင်းယွမ် အမှောင်ထဲတွင် မီးပြတိုက် တစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p>ယုတ္တိတန်စွာ ပြောရလျှင် ဘဝနှစ်ခု နေထိုင်ခဲ့သော နိုင်းယွမ် ထိုအချက်နှင့် ပတ်သက်၍ မူချင်းထက် များစွာ ပိုမို မြန်ဆန်စွာ တွေးခေါ်နိုင်သင့်ပေသည်။ သို့သော် နိုင်းတုန်၊ သူ၏ ညီဖြစ်သူနှင့် ပတ်သက်လာသည်နှင့် သူ အပြစ်ရှိစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး စိတ်က ကောင်းစွာ အလုပ်မလုပ်တော့သကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။</p> <p>သူနှင့် သူ၏ ညီဖြစ်သူ နှစ်ယောက်လုံး နတ်ခန္ဓာကျင့်စဥ်ကို ကျင့်ကြံခဲ့သော်လည်း ရုပ်ခန္ဓာကို အမျိုးမျိုးသော ရတနာများဖြင့်သာ တိုးတက်စေနိုင်ခဲ့၏။ အကယ်၍ သူသာ ညီဖြစ်သူကဲ့သို့ အားပြင်းသော အဆိပ်များကို အသုံးပြုပါက သူ သေဆုံးသွားမည် ဖြစ်၏။</p> <p>သူ၏ ညီဖြစ်သူတွင် ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုး ဘာကြောင့် ရှိနေမှန်း သူ မသိသော်လည်း နတ်ခန္ဓာကျင့်စဥ်က သူ့တွင် သန္ဓေပြောင်းသွားသည်မှာ သေချာလှပေသည်။ အခြားသူများအတွက် အဆိပ်ဖြစ်သော လင်ရှီးစမ်းရေမှာ ယခင်ကကဲ့သို့ပင် သူ၏အတွက် ကြီးမားသော အားဆေး ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။</p> <p>ထိုသို့ တွေးမိသောအခါ နိုင်းယွမ်၏ မျှော်လင့်ချက် ပြန်လည် တောက်လောင်လာ၏။ သူ အလောင်းဆီသို့ ခြေလှမ်း နှစ်လှမ်း လှမ်းသွားပြီး သူ၏ လက်ချောင်းကို တို့ကာ လင်ရှီးစမ်းရေ တစ်စက်ကို အပိုင်း တစ်ရာ ထပ်မံ ခွဲလိုက်၏။ သူ ယင်းတို့ထဲမှ တစ်ခုကို ယူကာ နိုင်းတုန်ဘက်သို့ ညွှန်လိုက်သည်။</p> <p>ဝှစ်...</p> <p>ထိုရေမှုန်လေး နိုင်းတုန်အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်နှင့် သူတို့သုံးယောက် မျက်စိ မှုန်ဝါးသွားကြ၏။ ရေမှုန်လေး နိုင်းတုန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် စုပ်ယူခံလိုက်ရပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။</p> <p>"ဒါ..."</p> <p>ထိုပြောင်းလဲမှုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် နိုင်းယွမ် လန့်သွားမိ၏။</p> <p>သူ မူရှာထံသို့ ရေမှုန်လေးကို ပို့ဆောင်စဉ်က ယင်းမှာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသော်လည်း သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေပြီး မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ပြန်လည် ထုတ်ယူနိုင်ခဲ့၏။ သို့သော် ယခုအခါ ယင်းက ပင်လယ်ထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားသော ကျောက်တုံးတစ်တုံးကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မရှိတော့ချေ။ အကယ်၍ အန္တရာယ် တကယ် ဖြစ်ပွားလာပါက သူ ယင်းကို ပြန်လည် ထုတ်ယူနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>"နိုင်းယွမ်... ကြည့်စမ်း... ဒီအရာက နိုင်းတုန်အတွက် အသုံးဝင်ပုံ ရတယ်..." သူ အံ့သြနေစဉ်မှာပင် ဘေးရှိ မူချင်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ခေါ်လိုက်သည်။</p> <p>"အသုံးဝင်တယ် ဟုတ်လား..." နိုင်းယွမ် သေချာစွာ ကြည့်လိုက်ရာ လင်ရှီးစမ်းရေမှုန်လေးကို စုပ်ယူပြီးနောက် နိုင်းတုန်၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အနည်းငယ် သွေးရောင် လွှမ်းလာပုံ ရသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p>ထိုပြောင်းလဲမှုက အလွန် သေးငယ်သော်လည်း ထိုသုံးယောက်လုံးမှာ ပါရဂွန်အဆင့် အထွတ်အထိပ် ပညာရှင်များ ဖြစ်ကြပြီး အံ့မခန်း ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ရှိကြသဖြင့် သေချာစွာ ကြည့်ရှုသောအခါ ကွာခြားမှုကို ခွဲခြားနိုင်သေးပေသည်။</p> <p>"သူ့မျက်နှာက နီရဲလာတယ်... အဲဒါက သူ့ရဲ့ ကြွက်သား ဇီဝစွမ်းအား စတင် တိုးပွားလာပြီ ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ... ကောင်းတယ်..." သူ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာပြီး နိုင်းယွမ် လက်ချောင်းများကို လှုပ်ရှားကာ သူ၏ လက်ဖဝါးထဲရှိ ရေမှုန်လေးများကို နိုင်းတုန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း လောင်းထည့်လိုက်၏။</p> <p>ဝီ....</p> <p>ရေမှုန်လေးများ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် နိုင်းတုန်၏ ခန္ဓာကိုယ် ချက်ချင်း ကြည်လင် ချောမွေ့သွား၏။ သူ၏ ဆဲလ် ဇီဝစွမ်းအား ဖြည်းညှင်းစွာ တိုးပွားလာပြီး သူ တစ်ကိုယ်လုံး မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို နိုးထလာနိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။</p> <p>"ကောင်းတယ်... ကောင်းတယ်..."</p> <p>ရေမှုန်လေးများတွင် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး မရှိပုံ ရသည်ကို မြင်သောအခါ နိုင်းယွမ် သက်ပြင်းချလိုက်၏။ သူ လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ဘူးသီးခြောက်ငယ်မှ အရည်စက်များ အားလုံးကို လောင်းချပြီး သူ၏ လက်ချောင်း ဆယ်ချောင်းကို ကခုန်ကာ ယင်းတို့အားလုံးကို မြူခိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး သူ၏ ညီဖြစ်သူ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။</p> <p>ဝှစ်... ဝှစ်...</p> <p>လင်ရှီးစမ်းရေ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် နိုင်းတုန်၏ ခန္ဓာကိုယ် ပိုမို ကြည်လင်လာ၏။ သူ့အရေပြား တစ်ခုလုံး ကလေးငယ်တစ်ယောက်ကဲ့သို့ နူးညံ့နေပြီး သူ၏ လျင်မြန်သော ကျင့်ကြံခြင်းမှ ရရှိခဲ့သော နောက်ဆက်တွဲ ဆိုးကျိုးများ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။</p> <p>"ထပ်လုပ်မယ်..."</p> <p>ဘူးသီး တစ်လုံးလုံးမှ အရည်စက်များ နိုင်းတုန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ပြဿနာ လက္ခဏာများ မပြသရုံသာမက ပိုမို ကြည်လင်လာကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း ကျင့်ကြံနေပြီး တိုးတက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်လာ၏။ ထိုသည်ကို မြင်သောအခါ နိုင်းယွမ်၏ မျက်နှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် နီရဲလာသည်။ သူ နောက်ထပ် ဘူးသီး တစ်လုံးကို ဆွဲယူကာ ညင်သာစွာ တို့လိုက်ရာ အတွင်းရှိ လင်ရှီးစမ်းရေ နိုင်းတုန်အပေါ်သို့ ရေတံခွန်ကဲ့သို့ လောင်းကျလာပေသည်။</p> <p>ဂျွတ်... ဂျွတ်... ဂျွတ်... ဂျွတ်...</p> <p>လင်ရှီးစမ်းရေ တိုးပွားလာသည်နှင့် နိုင်းတုန်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း ချက်ချင်း အဆင့်တက်သွားပုံ ရ၏။ သူ၏ ကြွက်သားများ အားလုံး ကြည်လင်သော အသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ပိုမို ကြမ်းတမ်း အားကောင်းလာသည်။ သူ၏ မျက်နှာ အရေပြားမှာ ကလေးငယ်တစ်ယောက်ကဲ့သို့ နူးညံ့နေပြီး မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို နိုးထလာနိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်လာပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">အခန်း ၃၈၅ ပြီး</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save