Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း - ၃၈၇</h2> <h2 style="text-align: center;">လင်ရှီးထျန်းကုန်းနှင့် </h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ကောင်းပြီ... ပထမဆုံး လင်ရှီးကောင်းကင်နန်းတော်ထဲ ဝင်ပြီးရင် ငါ အစောက ပေးခဲ့တဲ့ ကျောက်စိမ်းပြားကို ထုတ်ပြီး မြေပုံပေါ်က လမ်းညွှန်ချက်တွေအတိုင်း လိုက်သွား... ခြေတစ်လှမ်းမှားတာနဲ့ ဝင်္ကပါထဲ ရောက်သွားပြီး ထွက်ပေါက် မရှိတော့ဘူး..."</p> <p>"ဒုတိယအချက်... ကောင်းကင်နန်းတော်ထဲ ဝင်ပြီးရင် ဘယ်သူ့ကိုမှ မယုံနဲ့... ဘာလို့လဲဆိုတော့ အထဲမှာ ပုံရိပ်ယောင်တွေ ရှိလိမ့်မယ်... ဘယ်သူပဲ ဖြစ်ဖြစ်... တိုက်ရိုက် သတ်ပစ်လိုက်... လုံးဝ စိတ်မပျော့ရဘူး..."</p> <p>"တတိယအချက်... မြေပုံရဲ့ အဆုံးကို ရောက်ရင်... ဧရာမ စမ်းချောင်းကြီး တစ်ခုကို တွေ့လိမ့်မယ်... စမ်းချောင်းက မင်းကို စကားပြောရင် မကြောက်နဲ့... အဲဒါကို ပျော်အောင် လုပ်ဖို့ နည်းလမ်း ရှာ... အဲဒါ ပိုပျော်လေ... စမ်းရေနဲ့ မင်းရဲ့ သဟဇာတဖြစ်မှု ပိုမြင့်လေ... ငါတို့ လိပ်ပြာတောင်ပံစံအိမ် ချန်ပီယံ ဖြစ်နိုင်ခြေ ပိုများလေပဲ..."</p> <p>မူရူ ထိုအချက် သုံးချက်ကို လေးနက်စွာ ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p>"စံအိမ်သခင်... ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်..." နိုင်းယွမ် အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p>"ကောင်းပြီ... ငါ ပြောတာကို မှတ်ထား... သွားတော့..."</p> <p>နောက်ထပ် ညွှန်ကြားချက် တစ်ခု ပေးပြီးနောက် သူ၏ ရှေ့ရှိ လူငယ်လေး နားလည်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ မူရူ အကြိမ်ကြိမ် ခေါင်းညိတ်ကာ လင်ရှီးကောင်းကင်နန်းတော် ဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်။</p> <p>နိုင်းယွမ် ပြိုင်ပွဲ စတင်တော့မည်ကို သိသဖြင့် သူလည်း ခြေဖျားထောက်ကာ မြေကြီးကို ကန်ပြီး အနီးကပ် လိုက်ပါသွား၏။</p> <p>လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ပျံသန်းလာရာ နိုင်းယွမ်၏ အရှိန်မှာ မမြန်လွန်း မနှေးလွန်းဘဲ မူကျယ်၏ အဆင့်အတန်းနှင့် အံဝင်ခွင်ကျ ဖြစ်နေသဖြင့် မူရူ မည်သည့်အရာမှားယွင်းနေကြောင်း သတိမပြုမိခဲ့ချေ။</p> <p>မကြာမီမှာပင် လင်ရှီးကောင်းကင်နန်းတော် သို့ ရောက်ရှိသောအခါ နိုင်းယွမ် နန်းတော် တံခါးဝ အပြင်ဘက်ရှိ ရင်ပြင်တွင် တောင်တန်းများနှင့် ပင်လယ်ကဲ့သို့ လူများ ပြည့်ကျပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p>သေခြင်းရှင်ခြင်း စမ်းသပ်မှုကို စံအိမ်သခင် ငါးယောက်နှင့် မြို့သခင်တို့သာ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပြီး အခြားသူများ မသိရှိကြချေ။ လူအများအပြား ထိုခရီးစဉ်၏ အန္တရာယ်များကို မသိဘဲ ပြိုင်ပွဲတွင် နာမည်ရအောင် လုပ်နိုင်ပြီး ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးများ ရရှိမည်ဟု ထင်မှတ်နေကြ၏။ သူတို့သည် သူတို့၏ စွမ်းရည်များကို ပြသရန် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ခင်းကျင်းနေကြသည်။</p> <p>တကယ်တမ်းတွင် သူတို့ အိပ်မက်ဆိုး တစ်ခု တိတ်တဆိတ် ကျရောက်လာတော့မည်ကို မသိရှိကြချေ။</p> <p>"ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ..."</p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ လင်ရှီးစမ်းရေ၏ အာနိသင်ကို သူ သိထားသော်လည်း အသက် နှစ်ဆယ်အောက် ပါရဂွန်အဆင့် အထွတ်အထိပ် ပညာရှင် ရာပေါင်းများစွာကို မြင်သောအခါ နိုင်းယွမ် အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားရ၏။</p> <p>ရှန်ဖုန်းအင်ပိုင်ယာတွင် သူနှင့် သူ၏ ညီငယ် နိုင်းတုန်မှလွဲ၍ အသက် နှစ်ဆယ်အောက် ပါရဂွန်အဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သော တတိယမြောက် လူတစ်ယောက်ကို ရှာဖွေရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p>ထိုသည်မှာ ကွာခြားချက်ပင်။</p> <p>ရှေးဟောင်းမြို့တော်မှ လူများ အပြင်မထွက်ရဲကြသည်မှာ အံ့သြစရာ မရှိချေ။ အကယ်၍ ထိုကဲ့သို့သော ပစ္စည်းကောင်းမျိုးကို အပြင်လောကက သိရှိသွားပါက ထိုမြို့တော်သည် ကြာမြင့်စွာကတည်းက ပျက်စီးသွားလောက်ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p>"သွား... လူအုပ်ထဲကို ရောနှောသွား... အစပိုင်းမှာ မင်းရဲ့ အင်အားကို မပြနဲ့... မဟုတ်ရင် မင်း ပစ်မှတ် ဖြစ်သွားပြီး ဒုက္ခ ပိုများလိမ့်မယ်..."</p> <p>သူ ဆင်းသက်လာစဉ် မူရူ၏ တိုးညှင်းသော အသံ သူ၏ နားအနားမှ ထွက်ပေါ်လာ၏။ နိုင်းယွမ် သူ နားလည်ကြောင်း ညွှန်ပြကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p>ကြည့်ရသည်မှာ ထိုစမ်းသပ်မှုက မူရူအတွက် အလွန် အရေးကြီးပုံ ရပေသည်။ ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော စံအိမ်သခင်ပင်လျှင် စကားများသော အဘွားအို တစ်ယောက် ဖြစ်သွားချေပြီ။</p> <p>လူအုပ်ထဲသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားပြီး နိုင်းယွမ် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ထိုပါရမီရှင်များဟု ခေါ်တွင်သူများ တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းတွင် အားကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ရှိကြပြီး သူတို့ရှေ့ရှိ လင်ရှီးကောင်းကင်နန်းတော်ကို စိုက်ကြည့်နေကြကာ သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် ပြင်းပြသော မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p>ထိုနေရာရှိ လူအများအပြားက ကြီးမြတ်သော စံအိမ်ကြီး ငါးခုမှ မဟုတ်ကြချေ။ စံအိမ်တစ်ခုခုမှ မဟုတ်သူများအတွက် လင်ရှီးစမ်းရေ ရရှိရန် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်တပည့်ပြိုင်ပွဲတွင် ပါဝင်ခြင်းသာပင်။</p> <p>သူတို့၏ အိပ်မက်များအတွက် လူငယ် အများအပြား အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကြပြီး နာမည်ရအောင် လုပ်ကာ သာလွန်သော ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်လာရန် မျှော်လင့်နေကြ၏။</p> <p>"ဟင်... အသိဟောင်း တစ်ယောက် ရှိတာပဲ... မူရှန်လည်း ရှိနေတာပဲ..."</p> <p>ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ နိုင်းယွမ် ရုတ်တရက် အသိဟောင်း တစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး မနေနိုင်ဘဲ ပြုံးလိုက်မိ၏။</p> <p>ယင်းမှာ သူ ရှေးဟောင်းမြို့တော်သို့ ရောက်ရောက်ချင်း သူ့ကို ဒုက္ခပေးခဲ့သော မူရှန်ပင် ဖြစ်၏။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် မူရှန်၏ အင်အားတွင် ဖန်ဆင်းခြင်း အရိပ်အယောင်တစ်ခု ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပါဝင်နေ၏။ သူ မည်သည့်အချိန်မှန်း မသိဘဲ ဖန်ဆင်းခြင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားနိုင်ပုံ ရသည်။</p> <p>သို့သော် သူ၏ ဖန်ဆင်းခြင်းအဆင့်တွင် ပါရဂွန်အဆင့် အရှိန်အဝါ တစ်ခါတစ်ရံ ထုတ်လွှတ်နေသေးပြီး သူ အခုလေးတင် ဖောက်ထွက်ခဲ့ပြီး သူ၏ အဆင့်ကို အပြည့်အဝ ခိုင်မာအောင် မလုပ်ရသေးကြောင်း ညွှန်ပြနေပေသည်။</p> <p>ကြည့်ရသည်မှာ နိုင်းယွမ် မူအန်းစံအိမ်၏ အလားအလာရှိသော ပါရမီရှင် မူရန်ကို သတ်ပစ်ပြီးနောက် မူချီလည်း ချန်ပီယံဆုကို ရရှိရန် မူရှန်၏ အင်အားကို အတင်းအကျပ် တိုးမြှင့်ပေးခဲ့ပြီး သူ့ကို လောင်းကြေးအဖြစ် သဘောထားခဲ့ပုံ ရချေသည်။</p> <p>နိုင်းယွမ် မူရှန်ကို ကြည့်နေစဉ်မှာပင် မူရှန်လည်း လှမ်းကြည့်လာပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် မထီမဲ့မြင် ပြုံးရယ်မှု တစ်ခု ပေါ်လာကာ သူ ထိုမူကျယ်ကို သတ်ပစ်နိုင်ကြောင်း ယုံကြည်မှု ရှိပုံ ရပေသည်။</p> <p>သူ၏ မျက်နှာအမူအရာကို မြင်သောအခါ နိုင်းယွမ် ဂရုမစိုက်ဘဲ ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးကာ မျက်နှာလွှဲလိုက်၏။</p> <p>နိုင်းယွမ် လူအုပ်ကို ထပ်မံ ကြည့်ရှုလိုက်ပြီး အသိဟောင်းများ မတွေ့ရှိတော့သဖြင့် ဆက်မကြည့်တော့ချေ။ သူ မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ စိတ်တည်ငြိမ်အောင် လုပ်လိုက်၏။</p> <p>တစ်နာရီခန့်အကြာတွင် မြေပြင် တစ်ခုလုံး ဝိညာဉ်ချီ လှိုင်းလုံးကြီး တစ်ခုဖြင့် တုန်ခါသွားသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရပြီး လေထဲမှ နက်ရှိုင်းသော အသံကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>"ဆယ်နှစ်တစ်ကြိမ် ကျင်းပတဲ့ မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်တပည့်ပြိုင်ပွဲ... အခု စတင်ပါပြီ... လင်ရှီးကောင်းကင်နန်းတော် အခု ဖွင့်ပါပြီ... ပါရမီရှင် အားလုံး... ကျေးဇူးပြုပြီး ဝင်ရောက်ပါ..."</p> <p>အသံနှင့်အတူ ရှေ့ရှိ တံခါးကြီး တဂျိမ်းဂျိမ်း မြည်သံဖြင့် ပွင့်သွားပြီး တံခါးရှေ့ရှိ မရေမတွက်နိုင်သော ဝင်္ကပါများ လုံးဝ ပိတ်သိမ်းသွားသည်။</p> <p>"သွား..."</p> <p>စူးရှသော လေချွန်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီး တံခါးရှေ့တွင် ရပ်နေသော တပည့် အများအပြား ကျိုင်းကောင်များကဲ့သို့ အတွင်းသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားကြ၏။</p> <p>လူစီးကြောင်းအတိုင်း လိုက်ပါကာ နိုင်းယွမ် တံခါးကို ဖြတ်သန်းသွား၏။ သူ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ အခြား ကမ္ဘာတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>ထိုကမ္ဘာက ထူးဆန်းပြီး အရောင်အသွေး စုံလင်ကာ တံခါးအပြင်ဘက်နှင့် လုံးဝ ကွဲပြားနေ၏။ အတွင်းရှိ သိပ်သည်းသော ဝိညာဉ်ချီက ရေများ ယိုစီးကျနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး လူတစ်ယောက်၏ စိတ်ကို လန်းဆန်းတက်ကြွစေပေသည်။</p> <p>"တွန့်ခေါက် အာကာပြင်... ဘယ်လို လူမျိုးက ဒီလောက် ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ တွန့်ခေါက် အာကာပြင်ကို ခင်းကျင်းနိုင်ရတာလဲ..."</p> <p>သူ့ရှေ့ရှိ အရာအားလုံးကို မြင်သောအခါ နိုင်းယွမ်၏ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွား၏။</p> <p>တွန့်ခေါက် အာကာပြင်.... ဝင်္ကပါဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခုကို ဖန်ဆင်းခြင်းအဆင့် တတိယ သို့မဟုတ် စတုတ္ထအဆင့် ပညာရှင်များပင် ခင်းကျင်း၍ မရနိုင်ချေ။ ယင်းက ပိုကြီးလေလေ ခင်းကျင်းရန် ပိုခက်ခဲလေ ဖြစ်၏။ ထိုနေရာသည် အပြင်မှ ကြည့်လျှင် လိုဏ်ဂူ တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း အတွင်းတွင်မူ ကမ္ဘာတစ်ခု ဖြစ်နေပေသည်။ ထိုဝင်္ကပါကို ခင်းကျင်းခဲ့သူ၏ စွမ်းရည်မှာ သူ၏ ယခင်ဘဝနှင့် ယှဉ်နိုင်လောက်၏။</p> <p>သူ၏ ယခင်ဘဝတွင် သူ ဒန်တျန်သခင်အဆင့် အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိခဲ့၏။ ထိုဝင်္ကပါကို ခင်းကျင်းခဲ့သော ရှေးဟောင်းမြို့တော်၏ ဘိုးဘေးများသည်လည်း ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြသည်လား။</p> <p>ထိုသို့ တွေးမိသောအခါ နိုင်းယွမ်၏ မျက်လုံးများတွင် လေးနက်သော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p>"သတ်..."</p> <p>သူ ရှေ့သို့ လျှောက်သွားစဉ် လူအများအပြား တိုက်ခိုက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ ထိုနေရာသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းမှာ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို စတင်ခြင်းဖြစ်ပြီး ရှင်သန် ထွက်ခွာသွားနိုင်သူများသာ တကယ့် ရဲရင့်သူများ ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>ရွှစ် ဝှစ်</p> <p>ခေါင်းနှစ်လုံးတို့ လူငယ်တစ်ယောက်၏ ဓားရှည်ဖြင့် ခုတ်ပိုင်းခံလိုက်ရ၏။ ချက်ချင်းပင် အသတ်ခံရသော ခန္ဓာကိုယ်များမှ ခပ်ဖျော့ဖျော့ အလင်းတန်း နှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လူငယ်လေး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ စီးဝင်သွားသည်ကို နိုင်းယွမ် တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>ထိုအလင်းရောင်ကို သာမန်မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော်လည်း နိုင်းယွမ် ကောင်းကင်မျက်လုံးကို လှုံ့ဆော်လိုက်သောအခါ ယင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။ ဟင်းလင်းပြင်ရှိ အထူး စွမ်းအင် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ယင်းက လေထဲတွင် ထူးဆန်းသော ပုံသဏ္ဌာန် တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ ယင်း၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံအောက်သာ လူငယ်လေး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားပြီး အများစုမှာ ဟင်းလင်းပြင်၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။</p> <p>"ဒါက အလားအလာ လွှဲပြောင်းခြင်းလို့ ခေါ်တာများလား..."</p> <p>နိုင်းယွမ် လန့်သွားမိ၏။</p> <p>သူ မူရူ အလားအလာ လွှဲပြောင်းခြင်း အကြောင်းကို ယခင်က ပြောသည်ကို ကြားဖူးသော်လည်း ယင်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ဘယ်တော့မှ နားမလည်ခဲ့ချေ။ ယခုအခါ ကြည့်ရသည်မှာ ထိုနေရာရှိ ဝင်္ကပါ တစ်ခုက လူတစ်ယောက်၏ ပါရမီ အလားအလာကို စုပ်ယူပြီး သတ်ဖြတ်သူထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးနိုင်ပုံ ရပေသည်။</p> <p>အလားအလာ လွှဲပြောင်းခြင်း... ထိုသည်မှာ ကောင်းကင်ကို ဖီဆန်လွန်းလှပေသည်။</p> <p>မျောလွင့်ကုန်းမြေတိုက်ကြီးတွင်ပင် သူ ထိုကဲ့သို့သော စွမ်းရည်မျိုးကို မကြားဖူးခဲ့ချေ။</p> <p>"မိစ္ဆာမျိုးနွယ်..."</p> <p>ဝေါဟာရ တစ်ခု ရုတ်တရက် နိုင်းယွမ်၏ စိတ်ထဲသို့ ပေါ်လာသည်။</p> <p>အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က ထိုကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို ဖန်တီးနိုင်မည် ဆိုပါက ယင်းမှာ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်သာ ဖြစ်နိုင်ပေသည်။ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်မှ လူများသည် အမြဲတမ်း ရက်စက်ကြ၏။ သူတို့၏ ရည်မှန်းချက်များကို အောင်မြင်ရန် သူတို့က သွေးချောင်းစီးစေရန် မတွန့်ဆုတ်ကြချေ။ အခြားသူများ၏ အလားအလာကို စုပ်ယူပြီး မိမိ၏ ဆန္ဒများကို ဖြည့်ဆည်းသော ထိုနည်းလမ်းမှာ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်၏ လျှို့ဝှက်ကျင့်စဥ် တစ်ခု ဖြစ်တန်ရာပြီး အလွန် ဆိုးယုတ်သော တစ်ခုလည်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>"ငါ သတိထားရမယ်... ဒီနေရာက ငါ ထင်သလောက် မရိုးရှင်းဘူး..."</p> <p>ထိုအချက်ကို နားလည်သွားသဖြင့် နိုင်းယွမ်၏ မျက်နှာအမူအရာ လေးနက်သွား၏။</p> <p>သူ ယခင်က သူ၏ အင်အားနှင့် နည်းလမ်းများဖြင့် ပါရဂွန်အဆင့် တစ်စုထံမှ ရတနာများ လုယူရန် လွယ်ကူမည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့၏။ ယခုအခါ ထိုသို့ မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်ရ၏။ မိစ္ဆာမျိုးနွယ် လျှို့ဝှက်ကျင့်စဥ်များသည် အမြဲတမ်း ထူးဆန်းပြီး ခန့်မှန်းရခက်ပေသည်။ အနည်းငယ် သတိလက်လွတ် ဖြစ်သွားပါက မည်မျှပင် အားကောင်းပါစေ သေဆုံးသွားနိုင်ပေသည်။</p> <p>"တာအို တစ်သောင်း ရှိရာတွင် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်အတွက် ခုနစ်ထောင်၊ လူသားမျိုးနွယ်အတွက် သုံးထောင်သာ ရှိသည်" ဟူသော စကားပုံအတိုင်းပင်။ ယင်းအဆိုက မိစ္ဆာမျိုးနွယ် လျှို့ဝှက်ကျင့်စဥ်များ၏ စွမ်းအားကို ပြသနေပြီး လူသားများထက် နှစ်ဆကျော် ပိုမို အားကောင်းနေပေသည်။</p> <p>"ညီအစ်ကို... ဒီနေရာက အရမ်း အန္တရာယ်များတယ်... ငါတို့ ပူးပေါင်းသင့်တယ်လို့ ထင်တယ်... လူတိုင်းကို သတ်ပြီးရင် အကျိုးကျေးဇူးတွေကို အညီအမျှ ခွဲဝေကြတာပေါ့..."</p> <p>ဆက်လက် ရှေ့သို့ သွားရာ ထိုလူငယ်လေးက နိုင်းယွမ် ဖန်ဆင်းခြင်းအဆင့် ပညာရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်ကြောင်း မြင်သောအခါ တလေးတစား ပြောလာသည်။</p> <p>"ကောင်းပြီလေ..." နိုင်းယွမ် ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်၏။</p> <p>"ဒါဆိုရင် သွားကြစို့..." လူငယ်လေး ခေါင်းညိတ်ကာ နိုင်းယွမ် သဘောတူသည်ကို မြင်သောအခါ ရုတ်တရက် လက်ဖဝါးကို လှန်လိုက်ပြီး စူးရှသော ဆူးချွန် တစ်ချောင်း နိုင်းယွမ်၏ ကျောပြင်ဘက်သို့ ထိုးစိုက်သွားသည်။</p> <p>ထိုတိုက်ခိုက်မှုမှာ လျင်မြန်ပြီး ပြတ်သားကာ မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိချေ။ ဆူးချွန်က ပြင်းထန်သော လေကို သယ်ဆောင်လာပြီး မရောက်ရှိမီမှာပင် သူ၏ အရေပြားကို ကျိန်းစပ်သွားစေ၏။ ထိုကဲ့သို့သော ချုံခိုတိုက်ခိုက်မှုမျိုးမှာ လျင်မြန်ပြီး ထိရောက်လှပေသည်။ အကယ်၍ သာမန် ဖန်ဆင်းခြင်းအဆင့် ပညာရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်ပါက သူတို့ သေချာပေါက် အထွင်းဖောက်ခံရပြီး ခုခံနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် နိုင်းယွမ် သာမန် ဖန်ဆင်းခြင်းအဆင့် မဟုတ်ပေ။ သူ ပါရဂွန်အဆင့်သာ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ သာမန် ဖန်ဆင်းခြင်းအဆင့် ပညာရှင် တစ်ယောက်ထက်ပင် ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှ၏။</p> <p>သူ အလင်းလိုအလျင်ဖြင့် နောက်ပြန် ရိုက်ချလိုက်သည်။</p> <p>ဖြောင်း...</p> <p>လူငယ်လေး မြေကြီးပေါ်တွင် အလျားလိုက် လဲကျသွားပြီး အသားပြား တစ်ခုအဖြစ် ကြေမွသွား၏။</p> <p>သူ သေဆုံးသည်နှင့် အခြား အထူး အရှိန်အဝါ တစ်ခု ဖြည်းညှင်းစွာ တက်လာပြီး တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမှာ နိုင်းယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားကာ အချို့မှာမူ လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။</p> <p>"ဒါ တကယ်ပဲ အလားအလာလား... တကယ်ပဲ အလားအလာကို လွှဲပြောင်းပေးနိုင်တာလား..."</p> <p>သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်လာသော လေစီးကြောင်း၏ အထူး သဘာဝကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် နိုင်းယွမ်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွား၏။</p> <p>ထိုအရှိန်အဝါ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် ယင်းသည် သူ၏ ပါရဂွန်နောက်ဆုံးအဆင့်  ကျင့်ကြံခြင်းတွင် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားမှုကို အမှန်တကယ် ဖြစ်ပေါ်သွားစေပေသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ လေစီးကြောင်း အလုံအလောက် ရှိပါက သူ တိုက်ရိုက် ဖောက်ထွက်ပြီး ပါရဂွန်အဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနိုင်လောက်၏။</p> <p>ထိုသည်မှာ စွမ်းအင် မဟုတ်၊ ဝိညာဉ်ချီလည်း မဟုတ်ဘဲ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခံစားချက် သက်သက်ပင်။</p> <p>ထိုအရှိန်အဝါ၏ ဖုံးလွှမ်းမှုအောက်တွင် အတားအဆီး အားလုံးမှာ တိမ်တိုက်များသာ ဖြစ်ပြီး မည်သည့် အနှောင့်အယှက်မျှ မဖြစ်စေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။</p> <p>အချို့ ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်များ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အခြားသူတိုင်းအတွက် သံကြိုးများ ဖြစ်သော ကျင့်ကြံဆင့် အတားအဆီးများမှာ သူတို့အတွက် ဘာမှ မဟုတ်ဟု ဆိုကြပြီး နိုင်းယွမ် စိတ်ဝိညာဥ်အဆင့် သွေးစွမ်းအင် ရရှိခြင်းက ဖန်ဆင်းခြင်းအဆင့် အတားအဆီးကို မရှိတော့စေသကဲ့သို့ပင်။</p> <p>အလားအလာ မြင့်လေလေ အတားအဆီး ရိုးရှင်းလေလေ၊ ဖောက်ထွက်ရန် လွယ်ကူလေ ဖြစ်၏။</p> <p>ထိုအရှိန်အဝါကို စုပ်ယူပြီး အဆင့်များ တကယ် ဖောက်ထွက်နိုင်ခြင်းမှာ မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလှပေသည်။</p> <p>"ငါထင်တာတော့ ဒါက ဝင်္ကပါနဲ့ပဲ မဆိုင်ဘဲ အဲဒီ လင်ရှီးစမ်းချောင်းနဲ့လည်း ဆက်စပ်မှု ကြီးကြီးမားမား ရှိလိမ့်မယ်..."</p> <p>ဝေဝါးစွာဖြင့် အတွေးတစ်ခု နိုင်းယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်ပေါက်လာ၏။</p> <p>လင်ရှီးစမ်းချောင်းက သားရဲယဥ်ပါး ဒန်တျန်နှင့် ဆက်သွယ်နိုင်ခြင်းမှာ အလွန် ထူးဆန်းသော အရာ ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်၏။ သူ၏ သားရဲယဥ်ပါး ဒန်တျန်က အသက်မရှိသော အရာတစ်ခုနှင့် ဘယ်လိုလုပ် ဆက်သွယ်နိုင်မည်နည်း။ ထို့အပြင် သူ ခုနက လူများကို သတ်ဖြတ်စဉ်က အလားအလာကို ကိုယ်စားပြုသော ထိုအရှိန်အဝါများ၏ ဆယ်ပုံကိုးပုံက ဘယ်ကို ပျံသန်းသွားသနည်း။</p> <p>"မြေပုံ ပေါ်လာ..."</p> <p>ထိုသို့ တွေးရင်း နိုင်းယွမ် လက်ဖဝါးကို လှန်ကာ မူရူ ပေးခဲ့သော မြေပုံကို ထုတ်ယူလိုက်၏။ သူ၏ ဝိညာဉ်ဖြင့် လှမ်းကြည့်ကာ ယင်းကို မှတ်သားပြီးနောက် ကောင်းကင်မျက်လုံးကို ဖွင့်ပြီး ရှေ့သို့ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ထိုမြေပုံမှာ အမှန်တကယ်ပင် အလွန် အသေးစိတ်ပြီး ကွက်လပ်များကို ဝင်္ကပါ၏ အားအနည်းဆုံး နေရာများအဖြစ် အမှတ်အသား ပြုထား၏။ ထိုနေရာများမှတစ်ဆင့် လျှောက်သွားပါက ယန္တရားများကို မလှုံ့ဆော်ဘဲ အန္တရာယ် မရှိချေ။</p> <p>ထို့အပြင် မြို့သခင်၏ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားမှာ ဝင်္ကပါထဲသို့ မတော်တဆ ပြုတ်ကျသွားလျှင်ပင် တိုက်ခိုက်မှုကို လျော့ပါးစေပြီး တည်ငြိမ်စွာ ထွက်ပြေးနိုင်စေမည် ဖြစ်၏။</p> <p>ထိုနှစ်ခုကို ပေါင်းစပ်လိုက်ခြင်းက အန္တရာယ်ကို များစွာ လျော့ပါးစေပေသည်။</p> <p>မြေပုံပေါ်တွင် အမှတ်အသား ပြုထားသော လမ်းညွှန်ချက်များအတိုင်း လိုက်ပါကာ နိုင်းယွမ် လျင်မြန်စွာ ရှေ့သို့ ခရီးဆက်လိုက်၏။ သူ ဆက်သွားပြီး မကြာလိုက်... အခြားသော တပည့် အများအပြား စုစည်းကာ ဝိုင်းရံ၍ ဖြည်းညှင်းစွာ ရှေ့သို့ တိုးနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p>ဤနေရာက သေခြင်းရှင်ခြင်း စမ်းသပ်မှု ဖြစ်သော်လည်း မဟာမိတ်များလည်း ရှိကြသေးသည်။ သူတို့က အများအားဖြင့် တူညီသော အင်အားစုမှ လာကြပြီး လူတစ်ယောက်ကို ကာကွယ်၍ ထိုလူ ချန်ပီယံဆုကို ရရှိအောင် ကူညီပေးရန် အမိန့်ရထားကြသည်။</p> <p>ထိုလူများ နိုင်းယွမ် တစ်ယောက်တည်း ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့ အားလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှည့်လာကြသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးများက စိမ်းလဲ့လဲ့ တောက်ပနေကာ အကြည့်များက အေးစက်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">အခန်း ၃၈၇ ပြီး</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save