Book List

<h2 style="text-align: center;">နတ်ဥသျှောင်ရဲ့ ကလဲ့စား</h2> <h2 style="text-align: center;">အခန်း ၃၈၁</h2> <h2 style="text-align: center;">အံ့အားသင့်ဖွယ်ရာ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>မုမုန့်ဂျီ အဆင်သင့် ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ ရှန်စုပင်းက လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်၏။ </p> <p>“ဒီဂိုဏ်းခွဲခေါင်းဆောင် ကြေညာတာကတော့... ဆေးဝါးအုပ်စုရဲ့ စင်မြင့်စောင့်ပွဲကို ဆက်လက် စတင်ပါမယ်”</p> <p>ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် အဖွဲ့ရှေ့ဆုံးမှ တပည့်တစ်ဦးမှာ ပျံလွှားငှက်တစ်ကောင်အလား ပေါ့ပါးစွာဖြင့် ချန်လုံစင်မြင့်ထက်သို့ ခုန်တက်သွားပြီး မုမုန့်ဂျီနှင့် ပေ ၁၀၀ ခန့်အကွာတွင် ရပ်လိုက်သည်။</p> <p>ထိုသူ၏ အမည်မှာ လုခယ့် ဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်သန္ဓေ ပြည့်စုံခြင်းအဆင့်တွင် ရှိနေသူ ဖြစ်၏။</p> <p>သားရဲဝိညာဉ်အုပ်စုမှ သောင်းနှင့်ချီသော တပည့်များမှာ သူ့ကို မစိမ်းကြပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ထိုဂိုဏ်းခွဲ၏ တပည့်များထဲတွင် အစွမ်းအထက်ဆုံး အဆင့် ၃၂၀ အတွင်း ရှိနေသောကြောင့်ပင်။</p> <p>လုခယ့်၏ ချန်ခွန်းလက်စွပ်မှ အလင်းတစ်ချက် လင်းသွားပြီးနောက် အနက်ရောင် လှံရှည်တစ်လက် လက်ထဲတွင် ပေါ်လာပြီး မုမုန့်ဂျီကို ညွှန်ကာ ပြောလိုက်တော့သည်။ </p> <p>“ဂိုဏ်းကို သစ္စာဖောက်သွားတဲ့ သစ္စာဖောက်မ... ဒီနေ့တော့ ငါ မင်းလို မိန်းမယုတ်ကို ဂိုဏ်းကို သစ္စာဖောက်တဲ့ ရလဒ်က ဘာလဲဆိုတာ သိအောင် လုပ်ပေးမယ်”</p> <p>“စီနီယာအစ်ကိုလု... သူမကို သတ်ပစ်ပါ” </p> <p>သားရဲဝိညာဉ်အုပ်စုမှ တပည့်များက အော်ဟစ် အားပေးလိုက်ကြသည်။</p> <p>“စိတ်မပူကြနဲ့... သူမကို သတ်ဖို့က ငါ လုခယ့်အတွက်တော့ အေးဆေးပါပဲ” </p> <p>လုခယ့်က ရက်စက်စွာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်၏။ </p> <p>“လာစမ်း”</p> <p>ချက်ချင်းပင် သူက ခွန်အား ၁၀ ဆအထိ မြှင့်တင်လိုက်ပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်ပတ်ပတ်လည်တွင် မြွေဟောက်ကြီးများသဖွယ် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ဝန်းရံလာကာ အပြင်းထန်ဆုံးသော တိုက်ပွဲဝင် အနေအထားသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။ မုမုန့်ဂျီကို သတ်ရန် ပြောသလောက် မလွယ်ကူကြောင်း သူ့စိတ်ထဲမှ သိနေသည်မို့ ထိုကဲ့သို့ စတင် ပြင်ဆင်လိုက်ခြင်းပင်။</p> <p>“တိမ်တိုက်လှံ သတ်ကွက်”</p> <p>လုခယ့်က အစွမ်းကုန် ခွန်အားကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ သူသည် မြေပြင်ကို နင်းကာ မီတာ ၁၀၀ ခန့် မြင့်အောင် ခုန်တက်လိုက်ပြီး အနက်ရောင် လှံရှည်ကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ကာ ဆန်းကြယ်သော ပုံစံဖြင့် အလျင်အမြန် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ ၃ မီတာခန့် ရှည်သော လှံရိပ်များ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။</p> <p>ခဏချင်းမှာပင် သူ့ခြေထောက်အောက်၌ လှံပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ စုစည်းသွားတော့၏။</p> <p>“သေစမ်း”</p> <p>လုခယ့်က ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ လေထုကို ဆွဲဖြဲသွားသော အသံများနှင့်အတူ လှံရိပ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီမှာ စင်မြင့်ထက်မှ မုမုန့်ဂျီထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။</p> <p>ထိုသို့ ပြေးဝင်သွားစဉ်မှာပင် လှံရိပ်များထဲမှ အလယ်ဗဟိုရှိ လှံရိပ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီမှာ ၁၀ ပေခန့် ရှည်လျားသော အနက်ရောင် လှံရိပ်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး မုမုန့်ဂျီ၏ ဦးခေါင်းတည့်တည့်သို့ ပစ်မှတ်ထားကာ ကျဆင်းလာတော့သည်။</p> <p>“ဝှစ်... ဝှစ်... ဝှစ်”</p> <p>အခြားသော လှံရိပ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီမှာလည်း လေထဲတွင် ဝိုက်ကာ ပျံသန်းပြီးနောက် မုမုန့်ဂျီထံသို့ အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ တိုးဝင်သွားကြ၏။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လုခယ့်က လှံကို ကိုင်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ် မျက်နှာပေးဖြင့် မုမုန့်ဂျီကို သတ်ရန် အပေါ်မှ ငုပ်လျှိုးဆင်းလာတော့သည်။</p> <p>သူ့အထင်တွင် မုမုန့်ဂျီသည် သူ၏ အပြင်းထန်ဆုံးသော 'တိမ်တိုက်လှံ' သတ်ကွက်အောက်၌ မသေလျှင်ပင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရပေလိမ့်မည်။ ထိုအချိန်ကျမှ သူမကို သူကိုယ်တိုင် သတ်ဖြတ်မည်ဟု တွေးထားခြင်းပင်။</p> <p>လူတိုင်း၏ အမြင်တွင်မူ မုမုန့်ဂျီမှာ ကောင်းကင်သို့တက်ရန် လမ်းမရှိ မြေကြီးထဲ ဝင်ရန် လမ်းမရှိဘဲ ပိတ်မိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။</p> <p>လူအများစုမှာ မုမုန့်ဂျီသည် ဆိုးမည့်ကံက ပိုများသည်ဟု ယူဆနေကြသည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မုမုန့်ဂျီက မည်သို့ ပြန်လည် ခုခံမည်ကိုလည်း အားလုံး စောင့်ကြည့်ချင်နေကြ၏။</p> <p>ဤအခိုက်အတန့်တွင် မုမုန့်ဂျီမှာ ချန်လုံစင်မြင့်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေဆဲပင်။</p> <p>အနက်ရောင် လှံပေါင်း ရာနှင့်ချီမှာ သူမကို ထိမှန်တော့မည့် အခိုက်အတန့်တွင်မှ သူမက နောက်ဆုံး လှုပ်ရှားလိုက်တော့သည်။</p> <p>သို့သော် သူမ၏ လက်များသာ လှုပ်ရှားခြင်းဖြစ်ပြီး ခြေထောက်များမှာမူ မူလနေရာမှာပင် ရပ်မြဲအတိုင်း ရှိနေ၏။</p> <p>“နိဗ္ဗာန်ကျမ်းစာ - ဟုန်ယွမ် သန့်ရှင်းသော အကာအကွယ်”</p> <p>မုမုန့်ဂျီက စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ဘယ်ဘက်လက်ကို ရင်ဘတ်ရှေ့၌ လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးမှ ကြီးမားလှသော စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အကာအကွယ်တစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားတော့သည်။</p> <p>“ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း”</p> <p>အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ သူမထံသို့ တိုးဝင်လာသော လှံပေါင်း ရာနှင့်ချီမှာ ဟုန်ယွမ် သန့်ရှင်းသော အကာအကွယ်နှင့် ထိတွေ့မိသည့်အခါ ကြေးနီတံတိုင်းကို ရိုက်ခတ်လိုက်သော ရေခဲဆူးများအလား ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံများနှင့်အတူ ပျက်စီးသွားတော့သည်။</p> <p>“ဝှစ်”</p> <p>ထိုစဉ်မှာပင် ၁၀ ပေခန့် ရှည်သော လှံရိပ်ကြီးက ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ဒေါင်လိုက် ကျဆင်းလာပြီး မုမုန့်ဂျီ၏ ဦးခေါင်းအထက်ရှိ ဟုန်ယွမ် အကာအကွယ်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။ အကာအကွယ် အလင်းလွှာမှာ အနည်းငယ် နိမ့်ဝင်သွားသော်လည်း လက်မဝက်ခန့်သာ ရှိပေ၏။</p> <p>“ဝုန်း”</p> <p>ကြီးမားလှသော လှံရိပ်ကြီးမှာလည်း ပျက်စီး ပျောက်ကွယ်သွားရပြန်သည်။</p> <p>“မုမုန့်ဂျီ... မင်းရဲ့ အကာအကွယ်က ဘယ်လောက်ပဲ သန်မာနေပါစေ... မင်း ဒီနေ့တော့ သေကို သေရမယ်” </p> <p>လုခယ့်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရက်စက်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။ သူက လှံကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မြဲမြံစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး မုမုန့်ဂျီ ဦးခေါင်းအထက်မှ အကာအကွယ် အလင်းလွှာကို အားကုန် ထိုးချလိုက်တော့သည်။</p> <p>လှံသွားက အကာအကွယ်ကို ဖောက်ထွက်တော့မည့် အချိန်တွင် မုမုန့်ဂျီက ရုတ်တရက် သူမ၏ ဘယ်ဘက်လက်ကို အပေါ်သို့ တွန်းတင်လိုက်သည်။ </p> <p>“ဟုန်ယွမ် အကာအကွယ် သတ်ကွက်”</p> <p>“ဝုန်း”</p> <p>ချက်ချင်းပင် ၁၀ ပေခန့်ရှိသော ဟုန်ယွမ် သန့်ရှင်းသော အကာအကွယ်မှာ လင်းလက်နေသော လပြည့်ဝန်းကြီးတစ်ခုအလား လျင်မြန်စွာ ကျယ်ပြန့်လာပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကြီး တုန်ခါသွားကာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။</p> <p>“ဖြန်း... ဖြန်း... ဖြန်း”</p> <p>ခဏချင်းမှာပင် ဟုန်ယွမ် အကာအကွယ်မှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲထွက်သွားသော အလင်းလွှာများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ကောင်းကင်ယံသို့ တိုးဝင်သွားပြီး လုခယ့်ကို ဝါးမြိုပစ်လိုက်တော့၏။</p> <p>“မလုပ်ပါနဲ့...”</p> <p>မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံမှာ တောင်ထိပ်တစ်ခုလုံးကို ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီးနောက် လုခယ့်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အသားစများနှင့် အရိုးစုများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ မုမုန့်ဂျီရှိရာသို့ လွင့်စင်ကျလာတော့သည်။</p> <p>“ဝုန်း”</p> <p>မုမုန့်ဂျီ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အရှိန်အဝါများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး အသားစများနှင့် သွေးများ သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ မကျရောက်မီမှာပင် လွင့်စင်သွားစေသဖြင့် သူမ ကိုယ်ပေါ်တွင် သွေးစတစ်စပင် ကျန်ရစ်ခြင်း မရှိပေ။</p> <p>“ဒါ ဘယ်လို ကျင့်စဉ်မျိုးလဲ... ဒီဂိုဏ်းခွဲခေါင်းဆောင်တောင် တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပါလား” </p> <p>ကျောက်စိမ်းအဆောက်အဦပေါ်ရှိ သားရဲဝိညာဉ်အုပ်စု ခေါင်းဆောင်မှာ ခေတ္တမျှ မှင်သက်သွားရသည်။ သူသည် မုမုန့်ဂျီ ခုနက အသုံးပြုသွားသော ကျင့်စဉ်ကို တစ်ခါမျှပင် မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။</p> <p>အခြားသော ဂိုဏ်းခွဲခေါင်းဆောင် ၈ ဦးနှင့် လူတိုင်းမှာလည်း မုမုန့်ဂျီ၏ ကျင့်စဉ်နှင့် ပတ်သတ်၍ အလွန်ပင် စိမ်းသက်နေကြ၏။</p> <p>ထိုသို့ စိမ်းသက်နေသည်ဖြစ်ရာ မုမုန့်ဂျီ၏ ကျင့်စဉ်မှာ မည်မျှအထိ သန်မာသည်၊ အားနည်းသည်ကိုလည်း မည်သူမျှ အသေအချာ မပြောနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေကြသည်။</p> <p>ထန်ထိုင်ကျုံးတယ်က မုမုန့်ဂျီကို ကြည့်ကာ မျက်လုံးများ ကျုံ့သွားပြီး အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်၏။ </p> <p>“ဒီမိန်းကလေးက ခန္ဓာကိုယ် အကာအကွယ် အလင်းလွှာလေးနဲ့တင် တိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးနိုင်ရုံတင်မကဘဲ အဆင့်တူ ပြိုင်ဘက်ကိုပါ သတ်ပစ်နိုင်တယ်ပေါ့... ကြည့်ရတာ သူမ ကျင့်ကြံထားတဲ့ ကျင့်စဉ်က နောက်ခံ အင်မတန် ကြီးမားပုံရတယ်”</p> <p>မုမုန့်ဂျီက မည်သည့်ကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံထားသလဲဆိုသည်ကို လူတိုင်း တွေးတောနေကြစဉ်မှာပင် ထန်ယွင်ကမူ မုမုန့်ဂျီကို အားရကျေနပ်သော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေတော့သည်။</p> <p>'ကြည့်ရတာ မုန့်ဂျီက နိဗ္ဗာန်ကျမ်းစာရဲ့ ပထမတွဲကို အောင်မြင်အောင် ကျင့်ကြံထားပုံပဲ... မဟုတ်ရင် သူမ ထုတ်ဖော်လိုက်တဲ့ ဟုန်ယွမ် အကာအကွယ်က အဆင့်တူ ပြိုင်ဘက်ကို သတ်နိုင်လောက်တဲ့အထိ အစွမ်းထက်မှာ မဟုတ်ဘူး...'</p> <p>ထန်ယွင်၏ အတွေးများမှာ ကျယ်လောင်သော အသံတစ်ခုကြောင့် ပြတ်တောက်သွားရသည်။ </p> <p>“မုမုန့်ဂျီ... နင့်လို ကျေးဇူးကန်းတဲ့ သစ္စာဖောက်မ... သေပေတော့”</p> <p>ထန်ယွင် ကြည့်လိုက်သည့်အခါ သားရဲဝိညာဉ်အုပ်စုမှ အမျိုးသမီး တပည့်တစ်ဦးမှာ ချန်လုံစင်မြင့်ထက်သို့ ခုန်တက်လာပြီး ရိပ်ခနဲ လှုပ်ရှားလျက် မုမုန့်ဂျီကို ဓားဖြင့် တိုက်ခိုက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p>အေးစက်လှသော ဓားအလင်းတန်းမှာ အဆိပ်ရှိ မြွေတစ်ကောင်အလား လေထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီး မုမုန့်ဂျီ၏ လည်ချောင်းအား လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ ပိုင်းချလိုက်တော့သည်။</p> <p>“နိဗ္ဗာန် ဝိညာဉ် ဟင်းလင်းပြင် ခြေလှမ်း”</p> <p>ဓားဦးဖျားက မုမုန့်ဂျီ၏ လည်ချောင်းကို ထိတော့မည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် သူမ၏ ကိုယ်လုံးမှာ ရုတ်ခြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ထို့နောက် ထိုအမျိုးသမီး တပည့်ကို ဖြတ်ကျော်သွားချိန် သွေးစက်အချို့ ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ စင်ထွက်သွားတော့သည်။</p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင် မုမုန့်ဂျီသည် ထိုအမျိုးသမီး တပည့်၏ အနောက်ဘက်တွင် ကျောချင်းကပ်လျက် ပေါ်လာပြီး သူမ၏ ညာဘက်လက်မှ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်လက်နက် ဓားပျံပေါ်တွင် သွေးစအချို့ ရှိနေသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။</p> <p>“အင့်...”</p> <p>ထိုအမျိုးသမီး တပည့်က မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ လည်ပင်းမှ သွေးများ ပန်းထွက်လာနေသဖြင့် လက်ဖြင့် ပြန်ဖုံးရန် ကြိုးစားသော်လည်း ညာဘက်လက် မြှောက်လိုက်ရုံဖြင့်ပင် စင်မြင့်ထက်သို့ လဲကျ သေဆုံးသွားတော့သည်။</p> <p>သူမမှာ မုမုန့်ဂျီ၏ ဓားချက်ဖြင့် လည်ပင်း အလှီးခံလိုက်ရခြင်းပင်။</p> <p>မုမုန့်ဂျီက အနောက်သို့ လှည့်မကြည့်ဘဲ အေးစက်သော အမူအရာဖြင့် သူမကို သတ်ရန် အောက်တွင် စောင့်နေကြသော ရန်သူများကို ငုံ့ကြည့်နေသော်လည်း မည်သည့်စကားမျှ မပြောပေ။</p> <p>မုမုန့်ဂျီက မည်သည့်စကားမျှ မပြောဘဲနှင့်ပင် လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ သူမ၏ သာမန်ကာလျှံကာ တိုက်ခိုက်မှု နှစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် ဝိညာဉ်သန္ဓေ ပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ရှိ ထိပ်တန်း တပည့် ၃၀၀ အတွင်းမှ နှစ်ဦးကို သေဆုံးသွားစေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p>“မြန်လိုက်တဲ့ ဓားချက်ပဲ... စီနီယာအစ်မယန်က ကျုပ်တို့ ဂိုဏ်းခွဲမှာ အစွမ်းအထက်ဆုံး အဆင့် ၁၅၀ အတွင်း ရှိတာလေ... သူမတောင် သစ္စာဖောက် မုမုန့်ဂျီရဲ့ လက်ချက်နဲ့ အသတ်ခံလိုက်ရတာလား”</p> <p>“ဟုတ်တယ်... ဒီမုမုန့်ဂျီက ကျုပ်တို့ ဂိုဏ်းခွဲခေါင်းဆောင်ကို သစ္စာဖောက်ရုံတင်မကဘဲ အခုတော့ သူမရဲ့ ဂိုဏ်းဟောင်းအပေါ်မှာပါ ဒီလောက်အထိ ရက်စက်နေတာ... တကယ့်ကို တိရစ္ဆာန်ထက်တောင် ဆိုးသေးတယ်...” </p> <p>ထိုတပည့်၏ စကားမှာ ရုတ်တရက် ပြတ်တောက်သွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။ </p> <p>“ထန်ယွင်... မင်း ဘာလုပ်ချင်တာလဲ”</p> <p>“ဝှစ်”</p> <p>တရားထိုင်နေသော ထန်ယွင်၏ ကိုယ်လုံးမှာ ရုတ်ခြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နောက်တစ်ခဏတွင် ထိုတပည့်၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာကာ ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် ထိုတပည့်၏ လည်ပင်းကို ညှစ်၍ မြှောက်လိုက်တော့သည်။</p> <p>“မင်း... မင်း ဘာလုပ်မလို့လဲ...” </p> <p>ထိုတပည့်က ထိတ်လန့်တကြား မေးလိုက်၏။</p> <p>“ငါ အကုန်လုံးကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားတယ်” </p> <p>ထန်ယွင်က လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ </p> <p>“မုန့်ဂျီက ငါတို့ဆေးဝါးအုပ်စုရဲ့ တပည့်ပဲ... မင်းက သူမကို ဘယ်လိုတောင် ဆဲရဲတာလဲ”</p> <p>“ထန်ယွင်... မင်း အခု ဘာလုပ်နေတာလဲ” </p> <p>သားရဲဝိညာဉ်အုပ်စု ခေါင်းဆောင်က မတ်တပ်ထရပ်ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ </p> <p>“ငါ့ရဲ့ တပည့်ကို အခုချက်ချင်း လွှတ်လိုက်စမ်း”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">အခန်း ၃၈၁ ပြီး</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save