Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၃၈၅</h2> <h2 style="text-align: center;">ဇီယန်၏ အစွမ်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဝှစ်... ဝှစ်... ဝှစ်...”</p> <p>တပည့်များကြားမှ အရိပ် ၃ ခုမှာ ချန်လုံစင်မြင့် ၃ ခုထက်သို့ လျှပ်ခနဲ ပျံတက်သွားကြတော့သည်။</p> <p>နံပါတ် ၁ ချန်လုံစင်မြင့်ပေါ်တွင် ဝူလင်က မောက်မာစွာ ရပ်နေ၏။</p> <p>နံပါတ် ၂ ချန်လုံစင်မြင့်ပေါ်တွင်မူ ချန်ကျင်ယွဲ့က လက်နှစ်ဖက်ကို အနောက်တွင် ပစ်ထားလျက် ရပ်နေသည်။</p> <p>ကြမ်းပြင်အထိ ရှည်လျားသော ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ရွှယ်ဇီယန်ကမူ နံပါတ် ၃ ချန်လုံစင်မြင့်ပေါ်တွင် ကျော့ရှင်းစွာ ရပ်နေ၏။</p> <p>ရွှယ်ဇီယန်က သူမထံသို့ ဦးတည်လာနေသော မမြင်ရသည့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်မိသည်။</p> <p>ထိုစဉ် ဝိညာဉ်ငါးပါးပိုင်ရှင်က ကျယ်လောင်စွာ ကြေညာလိုက်၏။</p> <p>“ငါတို့ ဝိညာဉ်ငါးပါးအဖွဲ့ရဲ့ နောက်ဆုံး အကာအကွယ်တိုက်ပွဲကို အခုပဲ စတင်ဖို့ ဒီခေါင်းဆောင်က ကြေညာပါတယ်”</p> <p>စကားဆုံးသည်နှင့် ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။</p> <p>ယခုအခါ သန့်စင်သောဝိညာဉ်အုပ်စုနှင့် သားရဲဝိညာဉ်အဖွဲ့မှ အစွမ်းထက်သော တပည့်အများစုမှာ ထန်ယွင်နှင့် မုမုန့်ဂျီတို့၏ လက်ချက်ဖြင့် အသတ်ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကျန်ရှိနေသော တပည့်များမှာ ဝူလင်နှင့် ချန်ကျင်ယွဲ့တို့ကို စိန်ခေါ်ရန် ဆန္ဒမရှိကြသည်မှာ သိသာလှပေ၏။</p> <p>ရှေးဟောင်းဝိညာဉ်အဖွဲ့မှ တပည့်များကလည်း ထို ၂ ယောက်ကို စိန်မခေါ်ကြပေ။</p> <p>လက်နက်၊ လက်နက်အစီအရင်၊ အစီအရင်နှင့် ဆေးဝါး အဖွဲ့ ၄ ခုမှ တပည့်များမှာမူ ဝူလင်နှင့် ချန်ကျင်ယွဲ့တို့၏ အမည်ကို ကောင်းစွာ ကြားဖူးကြပြီး သူတို့သည် ဝိညာဉ်ငါးပါးအဖွဲ့တွင် အစွမ်းထက်ဆုံးသူများဖြစ်ကြောင်း သိထားကြသည်။</p> <p>အတွင်းစည်း ၉ ဖွဲ့တွင် တပည့်ပေါင်း ၆၀၀,၀၀၀ ကျော် ရှိသည့်အနက် ဝိညာဉ်ငါးပါးအဖွဲ့မှာ အင်အားအကြီးဆုံးဖြစ်ပြီး တပည့်အရေအတွက်မှာ ၁၅၀,၀၀၀ အထိ ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p>ထိုတပည့် ၁၅၀,၀၀၀ ထဲတွင် ထိပ်တန်း ၂ နေရာကို ရယူထားနိုင်သော ဝူလင်နှင့် ချန်ကျင်ယွဲ့တို့၏ ခွန်အားမှာ မည်မျှ ကြီးမားမည်ကို ခန့်မှန်းကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်ပေသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သေတွင်းထဲ မဆင်းချင်ကြသော တပည့်များမှာ သူတို့ ၂ ယောက်ကို စိန်ခေါ်ရန် သတ္တိမရှိကြပေ။</p> <p>သို့သော် ရွှယ်ဇီယန်မှာမူ သူတို့နှင့် မတူပေ။ လူတိုင်း သိထားသည်မှာ သူမသည် ဝိညာဉ်ငါးပါးပိုင်ရှင်၏ တပည့်ရင်း ဖြစ်သည်ဟူသောအချက်သာ ဖြစ်သည်။ အခြားသတင်းများအရ သူမက ဝိညာဉ်ငါးပါးအဖွဲ့၏ ထိပ်တန်း အယောက် ၁၀၀ စာရင်းတွင်ပင် ပါဝင်ခြင်းမရှိကြောင်း လူတိုင်း သိထားကြ၏။</p> <p>“သားရဲဝိညာဉ်အဖွဲ့က ကျူးကန်းက ရွှယ်ဇီယန်ကို စိန်ခေါ်ပါတယ်”</p> <p>ထိုအသံနှင့်အတူ လူငယ်တပည့်တစ်ဦးသည် နံပါတ် ၃ ချန်လုံစင်မြင့်ပေါ်သို့ ခုန်တက်လာပြီး ရွှယ်ဇီယန်ကို စိုက်ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p>“မင်းက မုမုန့်ဂျီရဲ့ ညီမလား... ထန်ယွင်ရဲ့ ခယ်မလား”</p> <p>“ဟုတ်ရင်ကော ဘာဖြစ်လဲ... မဟုတ်ရင်ကော ဘာဖြစ်လဲ”</p> <p>ရွှယ်ဇီယန်က မထီမဲ့မြင် ပြောလိုက်၏။</p> <p>“ဘာလဲ... ရှင်က ငါ့ရဲ့ အစ်မမုနဲ့ ခဲအိုကို မနိုင်တော့လို့ ငါ့ကို သတ်ပြီး ဒေါသဖြေချင်နေတာလား”</p> <p>“ဟားဟားဟား”</p> <p>ကျူးကန်းက ဟန်ဆောင်ပန်ဆောင် ရယ်မော၍ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ဟုတ်ရင်ကော ဘာဖြစ်လဲ... မဟုတ်ရင်ကော ဘာဖြစ်လဲ... မင်း မကြာခင် သေရတော့မယ်ဆိုတာကိုပဲ သိထားလိုက်စမ်းပါ”</p> <p>“ရှင်လို အရှက်မရှိတဲ့ကောင်က ငါ့ရဲ့ လေသံကိုတောင် လိုက်တုရဲတယ်ပေါ့... သေပေတော့”</p> <p>ရွှယ်ဇီယန်က အေးစက်စွာ ကြိမ်းမောင်းလိုက်၏။</p> <p>“ဟဲဟဲ... မင်းကလား... ငါ ကျူးကန်းက ထန်ယွင်နဲ့ မုမုန့်ဂျီကို မယှဉ်နိုင်ဘူးဆိုပေမဲ့ မင်းကို ကိုင်တွယ်ဖို့ကတော့ လွယ်လွယ်လေးပါ...”</p> <p>ကျူးကန်း၏ ရယ်သံမှာ ရုတ်ခြည်း ပြတ်တောက်သွားတော့သည်။ သူ့အမြင်အာရုံထဲတွင် ခရမ်းရောင်ရိပ်တစ်ခုမှာ မယုံနိုင်လောက်သော အရှိန်ဖြင့် တိုးဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။ သူ ရှောင်တိမ်းရန် ကြိုးစားလိုက်စဉ်မှာပင် လည်ပင်း၌ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရတော့သည်။</p> <p>“ဝှစ်”</p> <p>ခရမ်းရောင်အရိပ်တစ်ခုမှာ ကျူးကန်း၏ အနောက်တွင် ပေါ်လာပြီး ရွှယ်ဇီယန်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူမ မည်သည့်အချိန်တွင် ဓား ဆွဲထုတ်လိုက်သည်ကို မည်သူမျှ မမြင်လိုက်ကြပေ။ သူမ၏ ညာဘက်လက်ထဲရှိ ဓားရှည်အဖျားမှ သွေးစက်များမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ တစက်စက် ကျဆင်းနေတော့၏။</p> <p>ရွှယ်ဇီယန်က ကျူးကန်းကို လှည့်ပင် မကြည့်ဘဲ စင်အောက်ရှိ တပည့်များကို ကြည့်ကာ ပြတ်သားသော လေသံဖြင့် အော်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“အားလုံးပဲ သေချာနားထောင်ကြ... ငါ့ရဲ့ ခဲအိုနဲ့ အစ်မမုရဲ့ ရန်သူဟာ ငါ့ရဲ့ ရန်သူပဲ”</p> <p>“ဘယ်သူမဆို ငါ့အစ်မနဲ့ ငါ့ခဲအိုကို ထိခိုက်အောင် လုပ်ဖို့ ကြံရွယ်ရင်တော့... ဒီကျူးကန်းက မင်းတို့ရဲ့ နမူနာပဲ ဖြစ်စေရမယ်”</p> <p>စကားအဆုံးတွင် “ဘုန်း” ခနဲ အသံနှင့်အတူ ကျူးကန်းသည် လည်ပင်းမှ ဒဏ်ရာကို လက်ဖြင့် အုပ်ထားရင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ ခေတ္တမျှ တုန်ယင်နေပြီးနောက် အသက်ထွက်သွားတော့၏။</p> <p>သူ့လည်ပင်းမှ ပန်းထွက်လာသော သွေးများက စင်မြင့်ကို နီရဲသွားစေပြီး ဒဏ်ရာမှာလည်း အလွန်ပင် ထင်ရှားလှပေသည်။</p> <p>လူတိုင်း ကျူးကန်း၏ အလောင်းကို ကြည့်ကာ တိတ်ဆိတ်သွားကြ၏။ ရွှယ်ဇီယန်ကို ဝန်းရံထားသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များမှာလည်း တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p>ကျူးကန်းက သားရဲဝိညာဉ်အဖွဲ့တွင် အဆင့် ၅၀ ရှိသူဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သိထားကြပေသည်။</p> <p>သို့သော် ထိုသို့သောသူပင် ရွှယ်ဇီယန်၏ လက်ချက်ဖြင့် မည်သို့မျှ ပြန်လည် မခုခံနိုင်ဘဲ အသတ်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>အဖွဲ့အသီးသီးမှ တပည့်ပေါင်း ၆၀၀,၀၀၀ ကျော်မှာ ရွှယ်ဇီယန်က ကျူးကန်းကို မည်သို့ သတ်လိုက်သည်ကိုပင် လုံးဝ မမြင်လိုက်ကြပေ။</p> <p>တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် သူတို့သာ စင်ပေါ်သို့ တက်သွားမည်ဆိုပါက ရွှယ်ဇီယန်၏ အရှိန်ကြောင့်ပင် အလွယ်တကူ အသတ်ခံရပေလိမ့်မည်။</p> <p>ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဝိညာဉ်ငါးပါးအဖွဲ့မှ တပည့်များမှာ ရွှယ်ဇီယန်ကို အားကျစွာ ကြည့်နေကြတော့သည်။ စီနီယာမမ ရွှယ်ဇီယန်မှာ တကယ်ကို ခေါင်းဆောင်၏ တပည့်ပီသပါပေ၏။</p> <p>ရွှယ်ဇီယန်သည် ဝိညာဉ်ငါးပါးအဖွဲ့တွင် အလှဆုံး အမျိုးသမီး မဟုတ်သော်လည်း သူမတွင် ထူးခြားသော ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေသည်။</p> <p>လေပြေတစ်ခု တိုက်ခတ်လာသဖြင့် ရွှယ်ဇီယန်၏ ဝတ်စုံစများမှာ လွင့်ပျံနေပြီး သူမ၏ မျက်နှာတွင် ထူးခြားသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။</p> <p>သူမက တရားထိုင်နေသော ထန်ယွင်ကို စိုက်ကြည့်ကာ ကလေးတစ်ယောက်အလား ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ကြည့်စမ်း... ငါ့ရဲ့ ခွန်အားက မဆိုးဘူး မဟုတ်လား”</p> <p>သူမက ထန်ယွင်အပေါ် ထားရှိသော သူမ၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ရင်ထဲတွင် ကောင်းစွာ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူမ၏ မျက်လုံးထဲ၌ ထန်ယွင် မှလွဲ၍ အခြားသူ မရှိပေ။</p> <p>ထို့အတူ ထန်ယွင်ကလည်း ရွှယ်ဇီယန်ကို ကြည့်ကာ အနည်းငယ် ငေးမောသွားရ၏။ အမြဲတမ်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နေတတ်သော ရွှယ်ဇီယန်တွင် ဤမျှလောက်အထိ တည်ငြိမ်ပြီး လှပသော အသွင်အပြင် ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။</p> <p>ထန်ယွင်နှင့် ရွှယ်ဇီယန်တို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် စိုက်ကြည့်နေသည်ကို မုမုန့်ဂျီက တွေ့ရှိသွားပြီး တိုးတိုးလေး ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p>“ထန်ယွင်... ဇီယန်မှာ ထူးခြားတဲ့ အငွေ့အသက် ရှိတာကို ရှင် သတိထားမိလား... သူမက အလှဆုံး အမျိုးသမီး ၁၃ ယောက်ထဲမှာ မပါပေမဲ့ ကြည့်လေလေ ပိုလှလေလေ ဖြစ်တဲ့ အမျိုးအစားထဲမှာ ပါတယ်နော်”</p> <p>“ရှင်... သူမအပေါ်မှာ မကောင်းတဲ့ စိတ်တွေ မရှိပါဘူးနော်”</p> <p>ထိုစကားကြောင့် ထန်ယွင်က မုမုန့်ဂျီကို စောင်းကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p>“လျှောက်မပြောနဲ့... သူမက ငါ့ရဲ့ ခယ်မပဲဟာ”</p> <p>“ဟိဟိ... ထန်ယွင် ရှင့်မျက်နှာနီနေတယ်နော်”</p> <p>မုမုန့်ဂျီက ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။ ထန်ယွင် မျက်နှာနီသွားသည်ကို သူမ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်းပင်။</p> <p>ဤအချိန်တွင် နံပါတ် ၁ ချန်လုံစင်မြင့်ပေါ်မှ ဝူလင်က ရွှယ်ဇီယန်နှင့် ထန်ယွင်တို့ကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ ရင်ထဲမှ ဟိန်းဟောက်နေမိသည်။</p> <p>‘ထန်ယွင်... မင်းကို ငါ သေချာပေါက် သတ်မယ်... မင်းကို ငါ သေချာပေါက် သတ်ပြမယ်’</p> <p>ကျောက်စိမ်းအဆောက်အဦပေါ်ရှိ ဝိညာဉ်ငါးပါးပိုင်ရှင်မှာမူ ရွှယ်ဇီယန်ကို ချစ်သလို၊ ဒေါသလည်း ထွက်နေမိ၏။</p> <p>ရွှယ်ဇီယန်က လူအများရှေ့တွင် ထန်ယွင်နှင့် မုမုန့်ဂျီ၏ ရန်သူသည် သူမ၏ ရန်သူဖြစ်ကြောင်း ပြောလိုက်သဖြင့် သူ့ရင်ထဲတွင် ဒေါသများ ပြည့်နှက်သွားရခြင်းပင်။</p> <p>‘ငါကလည်း ဝူဟုန်ရဲ့ ခြေရာအတိုင်း လိုက်ရတော့မှာလား... နောက်ဆုံးမှာ ဇီယန်ကို တပည့်အဖြစ်ကနေ ဆုံးရှုံးရတော့မှာလား’</p> <p>ဝိညာဉ်ငါးပါးပိုင်ရှင်မှာ စိတ်မအေး ဖြစ်နေတော့သည်။</p> <p>သူ အများကြီး တွေးတောနေမိ၏။</p> <p>ဝူဟုန်၏ တစ်ဦးတည်းသောသား ဝူဖေးရှုန်းသည် မုမုန့်ဂျီကို စွဲလန်းမိသဖြင့် စော်ကားရန် ကြိုးစားခဲ့သောကြောင့် ထန်ယွင်၏ လက်ချက်ဖြင့် ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။ ထို့ပြင် မုမုန့်ဂျီသည်လည်း သားရဲဝိညာဉ်အဖွဲ့မှ ခွဲထွက်ကာ ဆေးဝါးအုပ်စု၏ ဒုတိယ အစွမ်းထက်ဆုံးသူ ဖြစ်လာခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p>သူ၏ မြေးဖြစ်သူ ဝူလင်သည်လည်း ရွှယ်ဇီယန်၏ ကိစ္စကြောင့် ထန်ယွင်၏ လက်တွင် သေဆုံးသွားရမည်ကို သူ စိုးရိမ်နေမိသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ရွှယ်ဇီယန်သည်လည်း သစ္စာဖောက်ကာ ထန်ယွင်၏ နောက်သို့ လိုက်သွားမည်ကို သူ ကြောက်လန့်နေမိ၏။</p> <p>ထိုသို့ တွေးမိသည်နှင့် ဝိညာဉ်ငါးပါးပိုင်ရှင်၏ စိတ်ထဲတွင် မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဝင်ရောက်လာသကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်နေမိတော့သည်။</p> <p>‘မဖြစ်ဘူး... ငါ ဒီလိုမျိုး အဖြစ်မခံနိုင်ဘူး... လုံးဝ အဖြစ်မခံနိုင်ဘူး’</p> <p>‘ငါ ဝူချင်းချွမ် မရနိုင်တဲ့အရာကို ဘယ်သူမှ မရစေရဘူး’</p> <p>‘ဘယ်သူ့လက်ထဲမှ မရောက်စေရဘဲ ငါကိုယ်တိုင်ပဲ ဖျက်ဆီးပစ်မယ်’</p> <p>‘ဇီယန်... တကယ်လို့ တစ်နေ့နေ့မှာ မင်းက ဆရာ့ကို သစ္စာဖောက်ဖို့ တကယ် ကြိုးစားလာရင်တော့... ဆရာကိုယ်တိုင် မင်းကို သတ်ပစ်ရလိမ့်မယ်’</p> <p>ဝိညာဉ်ငါးပါးပိုင်ရှင်က ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခု ချလိုက်ပြီးနောက် ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p>“ထပ်ပြီး စိန်ခေါ်မယ့်သူ ရှိသေးလား... ဘယ်သူမှ မရှိတော့ဘူးဆိုရင်တော့ ငါတို့ ဝိညာဉ်ငါးပါးအဖွဲ့ရဲ့ ချန်ပီယံ ၃ ယောက် ထွက်ပေါ်လာပြီ ဖြစ်တယ်”</p> <p>အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ မည်သူမျှ ပြန်မဖြေကြပေ။</p> <p>“ဝှစ်... ဝှစ်... ဝှစ်...”</p> <p>ဝူလင်၊ ချန်ကျင်ယွဲ့နှင့် ရွှယ်ဇီယန်တို့မှာ ချန်လုံစင်မြင့်ပေါ်မှ ဆင်းသက်လာပြီး ဝိညာဉ်ငါးပါးအဖွဲ့မှ တပည့်များ၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာကြသည်။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် ထန်ထိုင်ကျုံးတယ်က ကျောက်စိမ်းအဆောက်အဦပေါ်ရှိ သူ့ထိုင်ခုံမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ထရပ်လိုက်ပြီး တပည့်များကို ငုံ့ကြည့်ကာ လေးနက်စွာ ပြောလိုက်တော့သည်။</p> <p>“အခု အဖွဲ့အသီးသီးက အနိုင်ရသူတွေကို ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီဆိုတော့... အဲ့ဒီ အနိုင်ရသူတွေဟာ ချန်လုံစာရင်းရဲ့ ထိပ်တန်း ၈ နေရာ ထွက်ပေါ်လာတဲ့အထိ ဆက်လက် ယှဉ်ပြိုင်ကြရမှာ ဖြစ်တယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">အခန်း ၃၈၅ ပြီး</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save