Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၃၉၅</h2> <h2 style="text-align: center;">ထန်ယွင် နှင့် ထိုက်ရှန်း တို့၏ တိုက်ပွဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် လူတိုင်း၏ အကြည့်မှာ နံပါတ် ၁ ချန်လုံစင်မြင့်ပေါ်ရှိ ထန်ယွင်နှင့် ထိုက်ရှန်းတို့ထံသို့ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်၏။</p> <p>ထိုက်ရှန်းက သံမဏိမျှော်စင်ကြီးတစ်ခုအလား သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ထန်ယွင်ကို အထက်စီးမှ စိုက်ကြည့်ကာ ရက်စက်သော မျက်လုံးများဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“မင်းလိုကောင်က ငါ့ရဲ့ စီနီယာအစ်ကို ပိုင်ရွှီကို သတ်ခဲ့တယ်... ငါ့ဆရာရဲ့သား ဝူဖေးရှုန်းကိုလည်း သတ်ခဲ့တယ်”</p> <p>“ငါ ပြောလိုက်မယ်... မင်းက လူကြောက်တစ်ယောက်လို အရှုံးမပေးဘူးဆိုရင်တော့ မင်းရဲ့ လက်မောင်းတွေကို ချိုးပြီး ခေါင်းကို လိမ်ထုတ်ပစ်မယ်လို့ ငါ ကတိပေးတယ်”</p> <p>“ပြီးတော့... မင်းသာ နံပါတ် ၂ ချန်လုံစင်မြင့်ပေါ်ကို တက်ရဲရင်တော့ မင်းကို စင်ပေါ်ကနေ ထွက်ပြေးဖို့ ဘယ်လို အခွင့်အရေးမှ ငါ မပေးဘူး”</p> <p>စကားဆုံးသည် နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ထိုက်ရှန်းက လျင်မြန်သော မျောက်ဝံကြီးတစ်ကောင်အလား မီတာ ၃၀၀ ခန့် အကွာရှိ နံပါတ် ၂ ချန်လုံစင်မြင့်ထံသို့ ခုန်တက်လိုက်တော့သည်။</p> <p>“ဟုန်မန် နတ်ဘုရားခြေလှမ်း”</p> <p>“ဝှစ်”</p> <p>ထန်ယွင် ရုတ်ခြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် နောက်ထပ် အခိုက်အတန့်တွင် ပေ ရာနှင့်ချီသော ဟင်းလင်းပြင်၌ ပေါ်လာကာ နံပါတ် ၂ ချန်လုံစင်မြင့်သို့ ခုန်ကူးနေသော ထိုက်ရှန်း၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p>“လူကောင်ကြီးပြီး ဦးနှောက်မရှိတဲ့ကောင်... မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို အဘိုးကို ခဏလောက် ငှားစမ်းပါဦး”</p> <p>ထန်ယွင်က လေထဲ ဝဲလှည့်လိုက်ပြီး ထိုက်ရှန်း မပြင်ဆင်ရသေးမီမှာပင် သူ့ညာဘက်ခြေထောက်ဖြင့် ထိုက်ရှန်း၏ မျက်နှာတည့်တည့်ကို ကန်ချလိုက်ကာ နံပါတ် ၂ ချန်လုံစင်မြင့်ပေါ်သို့ လေပြေတစ်ခုအလား ဆင်းသက်လိုက်၏။</p> <p>“ဂျောက်”</p> <p>အရိုးကျိုးသံ နှင့်အတူ ထိုက်ရှန်း၏ နှာခေါင်းရိုးမှာ ထန်ယွင် ကန်ချက်ကြောင့် ကျိုးသွားပြီး တောင်ကြီးတစ်လုံးအလား သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း အနောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားကာ နှာခေါင်းမှ သွေးများ ပန်းထွက်လာတော့သည်။</p> <p>“ထန်ယွင်... တိုက်ပွဲ မစခင်မှာပဲ မင်းက ငါ့ကို ခိုးတိုက်ရဲတယ်ပေါ့... မင်းလိုကောင်ကို ငါ သတ်ပစ်မယ်”</p> <p>ထိုက်ရှန်း၏ မျက်လုံးများမှာ ဒေါသကြောင့် နီရဲနေပြီး လေထဲတွင် ကိုယ်ကို လှည့်လိုက်ကာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများဖြင့် ဝန်းရံလျက် နံပါတ် ၂ ချန်လုံစင်မြင့်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ခုန်တက်လိုက်သည်။ သူက အပြားဝိုင်းတစ်ခုအလား ကြီးမားလှသော ဘယ်ဘက်လက်သီးကို ဝှေ့ယမ်းကာ ဒဏ်ရာမပျောက်သေးဘဲ အမောတကော ဖြစ်နေသော ထန်ယွင်ထံသို့ ထိုးနှက်လိုက်တော့သည်။</p> <p>သားရဲဝိညာဉ်အုပ်စုမှ တပည့်အားလုံး သိထားသည်မှာ ထိုက်ရှန်းက မွေးရာပါ ခွန်အားကြီးမားသူ ဖြစ်သည်ဟူသောအချက်ပင်။ မဟုတ်လျှင် သူ့လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် သူ့ကို ခိုးတိုက်ခဲ့သော ကျွင်းပုဖျင်ကို အနောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားအောင် လုပ်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>သားရဲဝိညာဉ်အုပ်စုမှ တပည့်များ၏ စိတ်ထဲတွင် ထန်ယွင်က ဓားအစီအရင်ကို အသုံးပြုလျှင်ပင် ထိုက်ရှန်း၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဟု ယူဆထားကြသည်။ ယခု ထန်ယွင်မှာ ဓားအစီအရင်ကို အသုံးပြုရန် အချိန်မရတော့သဖြင့် ထိုက်ရှန်း၏ လက်သီးချက်အောက်တွင် သေချာပေါက် သေဆုံး သို့မဟုတ် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားလိမ့်မည်ဟု သူတို့ ယုံကြည်နေကြ၏။</p> <p>‘တပည့်လေး... သူ့ကို သတ်ပစ်စမ်း’</p> <p>ဝူဟုန်က ကျောက်စိမ်းအဆောက်အဦပေါ်မှနေ၍ စိတ်ထဲမှ ဟိန်းဟောက်နေမိသည်။ သူ အလွန်ပင် မျှော်လင့်နေသော်လည်း အပြင်သို့ ထုတ်မပြောဝံ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဂိုဏ်းချုပ်က ထန်ယွင်ကို အတော်လေး သဘောကျနေသည်ကို သူ သတိပြုမိသောကြောင့်ပင်။</p> <p>သားရဲဝိညာဉ်အုပ်စုမှ တပည့်များသည် မရှောင်တိမ်းဘဲ ရပ်နေသော ထန်ယွင်ကို ကြည့်ကာ လှောင်ပြောင်နေကြသည်။ ထန်ယွင်မှာ သွေးအန်ပြီး ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာဖြင့် သေဆုံးတော့မည်ကို မြင်ယောင်နေကြပုံရ၏။</p> <p>သို့သော် ဆေးဝါးအုပ်စုနှင့် လင်းရှန်း ဆေးဥယျာဉ်မှ တပည့်များမှာလည်း ရယ်မောနေကြသည်။ သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင်မူ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုပိုင်း၌ ထန်ယွင်က အတွင်းစည်းတွင် လုံးဝ ပြိုင်ဘက်ကင်းသူ ဖြစ်သည်ဟု သိထားကြသောကြောင့်ပင်။</p> <p>“သေပေတော့”<br />  <br /> ထိုက်ရှန်း၏ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံ နှင့်အတူ ညာဘက်လက်သီးမှာ ထန်ယွင်၏ ဦးခေါင်းကို ထိမှန်တော့မည့် ဆဲဆဲတွင် ထန်ယွင်၏ ညာဘက်လက်မောင်းမှ ရွှေရောင်ဖျော့ဖျော့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လရောင်အောက်တွင် စူးရှသော လေတိုးသံ နှင့်အတူ သူ့လက်သီးကို အားကုန် လွှဲယမ်းလိုက်တော့၏။</p> <p>“ဘုန်း... ဂျောက်... ဂျောက်”</p> <p>ပြင်းထန်သော အသံကြီးမှာ အရိုးကျိုးသံများနှင့် ရောထွေးသွားပြီး သွေးမြူတိမ်တိုက်များ ဟင်းလင်းပြင်၌ ပြည့်နှက်သွားကာ ပြတ်တောက်သွားသော လက်ချောင်းများ လွင့်စင်သွားတော့သည်။ တပည့်များ၏ တုန်လှုပ်နေသော အကြည့်အောက်တွင် ထိုက်ရှန်း၏ ဧရာမ ဘယ်ဘက်လက်သီးကြီးမှာ ထန်ယွင်၏ လက်သီးချက်ကြောင့် ပေါက်ထွက်သွားရခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>“အား... ဒါ ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... မင်းရဲ့ ခွန်အားက ငါ့ထက် ဘယ်လိုလုပ် ပိုကြီးနေရတာလဲ”</p> <p>ထိုက်ရှန်းမှာ အဆက်မပြတ် အော်ဟစ်နေပြီး တောင်ကြီးတစ်လုံးအလား သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း အနောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။</p> <p>“ဟိတ်”</p> <p>ထန်ယွင်က ကျယ်လောင်စွာ ဟစ်ကြွေးလိုက်ရာ ခဏချင်းမှာပင် သူ့တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ရွှေရောင်ဖျော့ဖျော့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ဝန်းရံသွားပြီး ညကောင်းကင်ယံသို့ ဆင်းသက်လာသော ရွှေရောင်စစ်နတ်ဘုရားတစ်ဦးနှင့် တူနေတော့သည်။</p> <p>“ဝှစ်”</p> <p>ထိုက်ရှန်း အနောက်သို့ လဲကျနေရင်း သူ့ချန်ခွန်းလက်စွပ်မှာ လျှပ်ခနဲ လက်သွားပြီး အလေးချိန် ၃၆၀၀၀ကျန်း ရှိသော မီးခိုးရောင် ဧရာမတူကြီးတစ်လက် သူ့ညာဘက်လက်တွင် ပေါ်လာကာ ထန်ယွင်၏ လက်သီးထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။</p> <p>“အဆင့်မြင့် ရတနာပဲ”</p> <p>ထန်ယွင်၏ မျက်စိသူငယ်အိမ်များ ကျုံ့သွားပြီးနောက် မျက်လုံးထဲတွင် လှည့်ကွက်တစ်ခု ပေါ်လာကာ ထိတ်လန့်သွားဟန်ဖြင့် သူ့လက်သီးကို အလျင်အမြန် ပြန်ရုပ်သိမ်းပြီး အနောက်သို့ ပျံထွက်သွားတော့သည်။</p> <p>“မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အရမ်းသန်မာတယ်ဆို... အခုတော့ ဒီတူကို ကြောက်နေပြီလား”</p> <p>ထိုက်ရှန်း၏ မျက်လုံးများမှာ ဒေါသကြောင့် ပြူးထွက်နေပြီး ညာဘက်ခြေထောက်ဖြင့် မြေပြင်ကို အားကုန်ကန်ကာ ရက်စက်သော သားရဲကြီးတစ်ကောင်အလား ဧရာမတူကြီးကို ဝှေ့ယမ်းလျက် ထန်ယွင်၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။</p> <p>ကြောက်တာလား။ သေချာသည်ကတော့ ထန်ယွင်မှာ ကြောက်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။</p> <p>သူ၏ ဟုန်မန်မီးလျှံမှာ အဆင့် ၃ သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ အဆင့်မြင့် ရတနာတစ်ခုကိုပင် ခဏချင်း ပြာဖြစ်သွားစေနိုင်သည်။ သူက ထိတ်လန့်သွားဟန် ဟန်ဆောင်လိုက်ခြင်းမှာ ထိုက်ရှန်းကို ပေါ့ဆသွားစေရန်နှင့် ထိုက်ရှန်းကို အမြန်ဆုံး အနိုင်ယူနိုင်ရန်အတွက်သာ ဖြစ်၏။</p> <p>“ငါ ကြောက်သလားဆိုတာ မင်း မကြာခင် သိရမှာပေါ့”</p> <p>ထန်ယွင်၏ အသံမှာ အေးစက်လှပေသည်။ ဧရာမတူကြီးကို ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း လူတိုင်း၏ အကြည့်အောက်တွင် သူသည် သူ့ညာဘက်လက်ဝါးဖြင့် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။</p> <p>“စီနီယာအစ်ကိုထန် ရူးသွားပြီလား...”</p> <p>ဆေးဝါးအုပ်စု တပည့်တစ်ဦး၏ စကားမှာ ထိုက်ရှန်း၏ အော်ဟစ်သံကြောင့် ပြတ်တောက်သွားရ၏။</p> <p>“အား... ဒါက ဘာမီးလဲ”</p> <p>ထန်ယွင်က သူ့ညာဘက်လက်ဝါးဖြင့် ဧရာမတူကြီးကို ထိတွေ့လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ၉ ပေခန့် မြင့်မားသော ခရမ်းရောင် မီးလျှံတစ်ခု သူ့လက်ဝါးမှ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး ခဏချင်းမှာပင် ထိုက်ရှန်းနှင့် ဧရာမတူကြီးကို လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။</p> <p>ဧရာမတူကြီးမှာ ဟုန်မန်မီးလျှံများအောက်တွင် ခဏချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မီးလျှံများ အတွင်းမှ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာကာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ဝန်းရံနေသော မည်းတူးနေသည့် လူရိပ်တစ်ခုမှာ ဓားပျံကို စီးနင်းလျက် ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။</p> <p>ထိုစဉ် ဘယ်ဘက်လက်သီး ဆုံးရှုံးသွားသော ထိုက်ရှန်းမှာ တစ်ကိုယ်လုံး မည်းတူးနေ၏။ နဖူး၊ မျက်နှာနှင့် တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အသားစများမှာလည်း ပေါက်ပြဲနေပြီး အလွန်ပင် ကြောက်စရာကောင်းလှပေသည်။</p> <p>အကယ်၍ သူသာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အချိန်မီ ထုတ်မသုံးဘဲ ဟုန်မန်မီးလျှံကို မခုခံခဲ့လျှင် ယခုအချိန် သူ ပြာဖြစ်သွားလောက်ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p>သူ့ညာဘက်လက်မှ အသားများမှာလည်း ပျောက်ကွယ်လုနီးပါးဖြစ်နေပြီး မီးလောင်ထားသော အနက်ရောင် လက်ချောင်းရိုး ၅ ချောင်းမှာလည်း ပေါ်ထွက်နေတော့သည်။</p> <p>“ဝုန်း”</p> <p>ဟင်းလင်းပြင်ကြီး တုန်ခါသွားပြီးနောက် ထန်ယွင်က ထိတ်လန့်နေဆဲဖြစ်သော ထိုက်ရှန်း၏ အထက်တွင် ပေါ်လာပြန်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေထဲ ဝဲလှည့်သွားပြီး ညာဘက်ခြေထောက်ကို ကြိမ်လုံးတစ်ချောင်းအလား ပြင်းထန်သော ခွန်အားဖြင့် ထိုက်ရှန်းထံသို့ လွှဲကန်လိုက်တော့သည်။</p> <p>“မင်းကို ငါ သတ်မယ်”</p> <p>ထိုက်ရှန်း၏ မည်းတူးနေသော မျက်နှာမှာ ဒေါသကြောင့် ပုံပျက်နေပြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ညာဘက်လက်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ရာ သူ ယခင်က အသုံးပြုခဲ့သော အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်လက်နက် ဓားပျံတစ်လက် လက်ထဲတွင် ပေါ်လာပြီး ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်ကာ ထန်ယွင်၏ ညာဘက်ခြေထောက်သို့ ပိုင်းချလိုက်တော့သည်။</p> <p>“ဖျန်း”</p> <p>“ဂျောက်”</p> <p>တပည့်အားလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေသည့် မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်လာပြန်သည်။ ထန်ယွင်က ဓားပျံကို ညာဘက်ခြေထောက်ဖြင့် အတင်းအဓမ္မ ကန်ချိုးပစ်လိုက်ပြီးနောက် ထိုက်ရှန်း၏ ဘယ်ဘက်ပခုံးကို ပြင်းထန်စွာ ကန်ချလိုက်ခြင်းပင်။</p> <p>ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရိုးကျိုးသံ နှင့်အတူ ထိုက်ရှန်း၏ ဘယ်ဘက်ပခုံးမှာ ကြေမွသွားပြီး ပြတ်တောက်သွားသော လက်မောင်းမှာလည်း လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။</p> <p>“အား... မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ငါ့ရဲ့ ဓားပျံထက် ဘယ်လိုလုပ် ပိုပြီး သန်မာနေရတာလဲ”</p> <p>ထိုက်ရှန်း၏ ပါးစပ်မှ ထိတ်လန့်နေသော အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာစဉ် ထန်ယွင်က လေထဲတွင် ကိုယ်ကို လှည့်လိုက်ကာ ညာဘက်ခြေထောက်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ စုစည်းလျက် ထိုက်ရှန်း၏ ရင်ဘတ်ကို ပြင်းထန်စွာ ကန်လိုက်ပြန်၏။</p> <p>“ဂျောက်... ဘုန်း”</p> <p>ထိုက်ရှန်း၏ နံရိုးနှစ်ချောင်း ချက်ချင်း ကျိုးသွားပြီး ရင်ဘတ်မှာလည်း ချိုင့်ဝင်သွားကာ ပါးစပ်မှ သွေးများ ပန်းထွက်လာတော့သည်။ သံမဏိမျှော်စင်ကြီးအလား ထွားကျိုင်းလှသော သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ချန်လုံစင်မြင့်ပေါ်သို့ ဝက်ကျ ကျသွားတော့၏။</p> <p>“တပည့်လေး... သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က မင်းထက် ပိုသန်မာနေတယ်... အခုပဲ မင်းရဲ့ ခွန်အားရှိသမျှကို ထုတ်သုံးတော့”</p> <p>ကျောက်စိမ်းအဆောက်အဦပေါ်မှ ဖြူလျော့နေသော ဝူဟုန်က စိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ပေ။ ဘယ်ဘက်လက်မောင်း ဆုံးရှုံးသွားသော ထိုက်ရှန်းက ဒေါသထွက်နေသော မျောက်ဝံနက်ကြီးတစ်ကောင်အလား နာကျင်မှုများကို မေ့လျော့ကာ နီရဲနေသော မျက်လုံးများထဲတွင် ရူးသွပ်သော တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။</p> <p>“ကြယ်တံဆိပ် သိုင်းပညာ”</p> <p>ထိုက်ရှန်းက အထက်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ညကောင်းကင်ယံကို ဆွဲဖြဲလိုက်တော့သည်။</p> <p>ချက်ချင်း ကြယ်တာရာများပင် အရောင်မှိန်သွားစေသည့် ကြယ်တံဆိပ်များက သူ့ပတ်ပတ်လည်တွင် ဂလက်ဆီ ၁၀ ခုအလား လည်ပတ်နေတော့၏။</p> <p>၎င်းမှာ သားရဲဝိညာဉ်အုပ်စု၏ အဖိုးတန် ကျင့်စဉ် ၃ ခုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော ကြယ်တံဆိပ် သိုင်းပညာပင်တည်း။</p> <p>၎င်းနောက် ထိုက်ရှန်းက ကောင်းကင်ယံကြီး တုန်ခါသွားအောင် ထပ်မံ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြန်သည်။</p> <p>“သားရဲဝိညာဉ် လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာ - သွေးဝိညာဉ် အသွင်ပြောင်းခြင်း”</p> <p>ချက်ချင်းပင် ထန်ယွင်၏ မျက်စိသူငယ်အိမ်များမှာ ကျုံ့သွားပြီး အနည်းငယ် လေးနက်သွားသည်။</p> <p>ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ယံအောက်တွင် ထိုက်ရှန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၁ ကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်သော အရှိန်အဝါတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p>ချက်ချင်းပင် ထိုက်ရှန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ရှည်လျားသော သွေးနီရောင် ဆံပင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုစဉ် အရပ်ရှည်လှသော သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဆံပင်နီ မိစ္ဆာကြီးတစ်ကောင်နှင့် တူနေတော့သည်။</p> <p>“ဝုန်း”</p> <p>ခဏချင်းမှာပင် ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားတစ်ခုက မမြင်ရသော လှိုင်းလုံးတစ်ခုအလား ထန်ယွင်ထံသို့ တိုးဝင်လာတော့သည်။</p> <p>ဤစွမ်းအား အရှိန်အဝါမှာ ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၂ သို့ပင် ချဉ်းကပ်နေပြီ ဖြစ်၏။</p> <p>တောင်ထိပ်ရှိ သားရဲဝိညာဉ်အုပ်စုမှ တပည့်များက ထိုက်ရှန်း၏ ဤအသွင်အပြင်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားပုံရပြီး အားလုံး အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားကြရတော့လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">အခန်း ၃၉၅ ပြီး</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save