Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၄၀၀</h2> <h2 style="text-align: center;">အသက်နှင့်ရင်းသော တိုက်ပွဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထန်ယွင်က ရွှယ်ဇီယန်၏ အကြောင်းကို မစဉ်းစားမိသော်လည်း ထိုကိစ္စကိုမူ မှတ်မိနေဆဲပင်။ ၎င်းကို မုမုန့်ဂျီနှင့် ကျုံးဝူစစ်ယောင်တို့ သိသွား၍ လုံးဝ မဖြစ်ပေ။</p> <p>ထို့ကြောင့် သူက အမူအရာမပျက် ပြုံးလျက် ပြောလိုက်၏။ </p> <p>“ကောင်းပါပြီ... ကောင်းပါပြီ၊ ပြိုင်ပွဲကြီး ပြီးတဲ့အခါ ငါ မင်းကို ပြောပြပါ့မယ်... အခုတော့ တောင်ထိပ်ပေါ်မှာ လူတွေ အများကြီး ရှိနေတာဆိုတော့ ပြောဖို့ အချိန်မဟုတ်သေးဘူး”</p> <p>ထိုအခါမှ ရွှယ်ဇီယန်က ထန်ယွင်၏ ကျောပြင်မှ ခွာလိုက်ပြီး ပြုံးနေတော့သည်။</p> <p>“ထန်ယွင်... ခုနက ဇီယန် ဘာလုပ်တာလဲ” </p> <p>မုမုန့်ဂျီက စပ်စုချင်သော လေသံဖြင့် မေးလိုက်၏။</p> <p>“အာ... ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး” </p> <p>ထန်ယွင်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>“ဟွန့်... ကြည့်ရတာ အမှန်အတိုင်း ပြောပုံမရဘူး” </p> <p>မုမုန့်ဂျီက ရွှယ်ဇီယန်ကို စိုက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်ပြန်သည်။ </p> <p>“ပြောစမ်း... ခုနက ထန်ယွင်ရဲ့ အနောက်မှာ နင် ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ”</p> <p>“အစ်မမု... ကျွန်မ မပြောနိုင်ဘူး... ဒါက ခဲအိုနဲ့ ကျွန်မကြားက လျှို့ဝှက်ချက်လေ” </p> <p>ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ယံအောက်တွင် ရွှယ်ဇီယန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နေနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း၊ ထိုစဉ်က ထန်ယွင် သူမ၏ ရင်သားကို စိုက်ကြည့်ခဲ့သော အကြည့်ကို ပြန်လည် တွေးမိလိုက်သည့်အခါ သူမ၏ နှလုံးသားမှာ ဒိတ်ဒိတ်တုန်အောင် ခုန်နေတော့၏။</p> <p>တောင်ထိပ်၏ အခြားတစ်ဖက်တွင် ကုန်းစွန်းရို့ရှီ တစ်ဦးတည်း ကျော့ရှင်းစွာ ရပ်နေပြီး အဝေးသို့ ငေးကြည့်နေ၏။ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင်မူ နက်ရှိုင်းလှသော နာကျည်းချက်များ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။</p> <p>သူမကိုယ်သူမ မည်သူဖြစ်ကြောင်း၊ ဘယ်က လာကြောင်းကို မသိပေ။ သူမ၏ အဘိုးဖြစ်သူ ကုန်းစွန်းယန်ချန်းက သူမကို ကောက်ရခဲ့သည်ဟူသော အချက်ကိုသာ သိထားခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>နောက်တစ်နေ့ မနက်တွင် နေမင်းကြီးမှာ အရှေ့ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြိုင်ပွဲ စတင်မည့်အချိန်သို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့လေပြီ။</p> <p>ရှန်စုပင်းက ဝိညာဉ်လှေကို စီးနင်းလျက် ဖန်လုံတောင်ထိပ်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာပြီး ထန်ယွင်၊ ကျုံးဝူစစ်ယောင်၊ မုမုန့်ဂျီနှင့် ရွှယ်ဇီယန်တို့ထံသို့ လာရောက်ကာ မုမုန့်ဂျီကို သေခြင်းတရားဓာတ် ပါဝင်သော အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်လက်နက် ဓားပျံတစ်လက် ပေးလိုက်၏။</p> <p>မုမုန့်ဂျီက ထိုဓားကို ဝမ်းသာအားရ လက်ခံလိုက်ပြီးနောက် အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားရသည်။ ရှန်စုပင်းသည် ညတွင်းချင်းပင် နတ်ဘုရားတံခါး ဈေးသို့ သွားရောက်ကာ သူမအတွက် ဤဓားပျံကို ဝယ်ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူမ သိလိုက်ရသောကြောင့်ပင်။</p> <p>ပြိုင်ပွဲ စတင်မည့်အချိန်သို့ ရောက်ရှိလာသည့်အခါ အုပ်စု ၉ ခုမှ တပည့်များမှာ တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် အစီအစဉ်တကျ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေကြပြီ ဖြစ်၏။</p> <p>နံပါတ် ၃ ချန်လုံစင်မြင့်ပေါ်တွင် ဒုတိယအဆင့်၌ ယှဉ်ပြိုင်ကြမည့် အစွမ်းထက်သူ ၁၃ ဦး ရပ်နေကြသည်။</p> <p>ကျောက်စိမ်းအဆောက်အဦပေါ်ရှိ ထန်ထိုင်ကျုံးတယ်က ထို ၁၃ ဦးကို ငုံ့ကြည့်ကာ ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်၏။ </p> <p>“အခု ဒုတိယအဆင့် ပြိုင်ပွဲကို ကျင်းပတော့မယ်... မဲနှိုက်ရာမှာ တစ်ယောက်ကတော့ တတိယအဆင့်ကို တိုက်ရိုက် တက်ရောက်ခွင့် ရလိမ့်မယ်”</p> <p>ထန်ထိုင်ကျုံးတယ်က ညာဘက်လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ထန်ယွင်တို့ ၁၃ ဦး၏ ခေါင်းပေါ်တွင် လက်သီးဆုပ်ခန့် ရှိသော အလင်းကုလားကာ ၁၃ ခု ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p>ထိုကုလားကာများထဲတွင် တူညီသော ဂဏန်း ၆ စုံနှင့် ဂဏန်းတစ်ခု မကိန်း ပါဝင်နေ၏။</p> <p>အကယ်၍ ထန်ယွင်က ဂဏန်း ၁ ကို နှိုက်မိပါက ဂဏန်း ၁ ရရှိသော အခြားတပည့်တစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။ ထို ၁၃ ဦးထဲမှ ကံအကောင်းဆုံးသူမှာ ဂဏန်း ၇ ကို ရရှိသူဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ တိုက်ရိုက် တက်ရောက်ခွင့်ကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>“ဝှစ်... ဝှစ်... ဝှစ်...”</p> <p>ထန်ယွင်တို့ ၁၃ ဦးလုံးက ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြရာ အလင်းကုလားကာ ၁၃ ခုကို ထိမှန်သွားသည့်အခါ ကုလားကာများမှာ လှိုင်းထသွားပြီး ဂဏန်း တစ်ခုစီ ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p>ဂဏန်းများသည် ခေတ္တမျှ ပေါ်နေပြီးနောက် အလင်းကုလားကာနှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားကြ၏။</p> <p>မဲနှိုက်မှု ရလဒ်များမှာ -<br /> သန့်စင်သောဝိညာဉ်အုပ်စုမှ ရှန့်ရှန့်ထျန်းက ဂဏန်း ၁ ရရှိပြီး၊ လေနှင့်မိုးကြိုးအုပ်စုမှ ဝေဖန်ရေးသခင် လုရန်ကလည်း ဂဏန်း ၁ ရရှိသဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးသည် ပထမဆုံးပွဲတွင် ဆုံတွေ့ကြရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ဒုတိယပွဲ : ရှေးဟောင်းဝိညာဉ်အုပ်စုမှ ကျွင်းပုဖျင် နှင့် ရှေးဟောင်းဝိညာဉ်အုပ်စုမှ ရှန်ကွန်းပင်းပင်း။</p> <p>တတိယပွဲ : လေနှင့်မိုးကြိုးအုပ်စုမှ ကုရိရှန်း နှင့် သန့်စင်သောဝိညာဉ်အုပ်စုမှ ခယ်ရှင်းယီ။</p> <p>စတုတ္ထပွဲ : လက်နက်အစီအရင်အုပ်စုမှ ဟောင်ဖူထင်ဖုန်း နှင့် သားရဲဝိညာဉ်အုပ်စုမှ ချန်ဆုန့်။</p> <p>ပဉ္စမပွဲ : ထန်ယွင် နှင့် အမှောင်မိစ္ဆာ ခန်းရှီယွန်း။</p> <p>ဆဋ္ဌမပွဲ : မုမုန့်ဂျီ နှင့် ရှေးဟောင်းဝိညာဉ်အုပ်စုမှ ရှောင်ချင်းရွှမ်း။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် ရွှယ်ဇီယန်ကတော့ တိုက်ရိုက် တက်ရောက်သွားရ၏။</p> <p>ဤရလဒ် ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ပရိသတ်များမှာ ဆူညံသွားကြတော့သည်။ လူတိုင်းက ထန်ယွင်နှင့် ခန်းရှီယွန်းတို့ကို အမျိုးမျိုးသော အမူအရာများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြ၏။ ဒုတိယအဆင့်မှာတင် သူတို့နှစ်ဦး ဆုံတွေ့ကြလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ ထင်မထားခဲ့ကြပေ။</p> <p>လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ထန်ယွင်နှင့် ခန်းရှီယွန်းတို့မှာ တူညီသော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် အမျိုးအစားများ ဖြစ်ကြသည်ဟု ယူဆထားကြ၏။</p> <p>ထို့အပြင် ထန်ယွင်နှင့် ခန်းရှီယွန်းတို့၏ ခွန်အားမှာ ထို ၁၃ ဦးထဲတွင် ထိပ်တန်း ၆ ဦး စာရင်းဝင်မည်မှာ သေချာလှကြောင်း သူတို့ မြင်နိုင်ပေသည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပရိသတ်များ၏ စိတ်ထဲတွင် ပထမ ၄ ပွဲမှာ နှစ်ဖက်စလုံး၏ ခွန်အား ကွာခြားမှုကြောင့် အချို့မှာ အရှုံးပေးကြလိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းထားကြ၏။</p> <p>သို့သော် စိတ်လှုပ်ရှားစရာ အကောင်းဆုံးပွဲများမှာ ပဉ္စမပွဲရှိ ထန်ယွင်နှင့် ခန်းရှီယွန်းတို့၏ တိုက်ပွဲနှင့်၊ ဆဋ္ဌမပွဲရှိ မုမုန့်ဂျီနှင့် ရှောင်ချင်းရွှမ်းတို့၏ တိုက်ပွဲပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤ ၂ ပွဲမှာ အစွမ်းထက်သူများ၏ ပြင်းထန်သော ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ပွဲများ ဖြစ်လာမည်မှာ သေချာလှပြီး မည်သူက အောင်နိုင်မည်ကို ခန့်မှန်းရန် ခဲယဉ်းလှပေသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း ရွှယ်ဇီယန်မှာမူ ဤသို့ တိုက်ရိုက် တက်ရောက်ခွင့် ရလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့သဖြင့် အလွန်ပင် ဝမ်းသာနေတော့၏။</p> <p>“ဝှစ်”</p> <p>နံပါတ် ၃ ချန်လုံစင်မြင့်ပေါ်မှ ရှန့်ရှန့်ထျန်းက ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ နံပါတ် ၂ ချန်လုံစင်မြင့်ပေါ်သို့ ခန့်ညားစွာ ဆင်းသက်လိုက်သည်။</p> <p>“တောက်... ငါ့နှယ်... ပထမဆုံးပွဲမှာတင် သူ့နဲ့မှ ဆုံရတယ်လို့... ဘုရားရေ... ဒါက ငါ့ကို ကျီစယ်နေတာပဲ”</p> <p>လူကောင်ကြီးကြီး ဝဝ ဝေဖန်ရေးသခင် လုရန်သည် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါလျက် ချန်လုံစင်မြင့်ပေါ်သို့ ခုန်ဆင်းလိုက်ပြီး ရှန့်ရှန့်ထျန်းကို လက်အုပ်ချီကာ ပြောလိုက်၏။ </p> <p>“ကျွန်တော် နုတ်ထွက်ပါတယ်”</p> <p>“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်” </p> <p>ရှန့်ရှန့်ထျန်းက မတိုက်ခိုက်ရဘဲ အနိုင်ရရှိသွားပြီး နံပါတ် ၁ ချန်လုံစင်မြင့်သို့ ပျံတက်သွားတော့သည်။</p> <p>ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်ရသည့်အခါ တပည့်များမှာ အံ့ဩခြင်း မရှိကြပေ။ သူတို့က လုရန်မှာ အစွမ်းထက်ကြောင်း သိသော်လည်း ရှန့်ရှန့်ထျန်းကိုမူ ယှဉ်နိုင်စွမ်း မရှိကြောင်း သိထားကြသောကြောင့် ဖြစ်၏။ အမှန်စင်စစ် ရှန့်ရှန့်ထျန်းသည် ချန်ပီယံဖြစ်ရန် ရေပန်းအစားဆုံးသူတစ်ဦး မဟုတ်ပါလော။</p> <p>ဒုတိယပွဲတွင် ရှေးဟောင်းဝိညာဉ်အုပ်စုမှ ကျွင်းပုဖျင်က သူ အမြဲတမ်း စွဲလန်းခဲ့ရသော ရှန်ကွန်းပင်းပင်း၏ ရှေ့တွင် ရပ်ကာ အလေးအနက် ပြောလိုက်၏။ </p> <p>“ပင်းပင်း... တတိယအဆင့်မှာ နင် တခြားသူတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်နေတာကို ငါ မမြင်ချင်ဘူး... ငါတို့ရဲ့ ခွန်အားက တူတူပဲဆိုတော့ ဒီပွဲမှာ ငါ့ကိုပဲ အနိုင်ပေးလိုက်ပါ”</p> <p>ကျွင်းပုဖျင်က သူ ချစ်မြတ်နိုးသော အမျိုးသမီးကို အန္တရာယ် မကျရောက်စေလိုသဖြင့် ဤပွဲတွင် သူ အနိုင်ရယူကာ တတိယအဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းလိုခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>ရှန်ကွန်းပင်းပင်းသည် ကျွင်းပုဖျင်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ </p> <p>“နောက်ပွဲတွေမှာတော့ သတိထားနော်”</p> <p>စကားဆုံးသည်နှင့် ရှန်ကွန်းပင်းပင်းက ချန်လုံစင်မြင့်ပေါ်မှ ဆင်းသက်သွားသဖြင့် ဒုတိယပွဲတွင် ကျွင်းပုဖျင် အနိုင်ရရှိသွားတော့သည်။</p> <p>တတိယပွဲတွင် လေနှင့်မိုးကြိုးအုပ်စုမှ ကုရိရှန်းနှင့် သန့်စင်သောဝိညာဉ်အုပ်စုမှ ခယ်ရှင်းယီတို့ နံပါတ် ၂ ချန်လုံစင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်လာကြရာ ကုရိရှန်းသည် မနေ့ညက သူ့ဆရာ မှာကြားခဲ့သည့်အတိုင်း နေရာမှာတင် အရှုံးပေးလိုက်သဖြင့် ခယ်ရှင်းယီ တတိယအဆင့်သို့ တက်ရောက်သွားရ၏။</p> <p>စတုတ္ထပွဲတွင် ဟောင်ဖူထင်ဖုန်းနှင့် ချန်ဆုန့်တို့ ဆုံတွေ့ကြရာ ချန်ဆုန့်ကလည်း ချက်ချင်းပင် အရှုံးပေးပြီး နုတ်ထွက်သွားသဖြင့် ဟောင်ဖူထင်ဖုန်း တတိယအဆင့်သို့ တက်ရောက်သွားပြန်သည်။</p> <p>“ဝှစ်”</p> <p>ခန်းရှီယွန်းက အားနည်းသော အသွင်အပြင်ဖြင့်ပင် နံပါတ် ၂ ချန်လုံစင်မြင့်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး နံပါတ် ၃ ချန်လုံစင်မြင့်ပေါ်ရှိ ထန်ယွင်ကို ကြည့်ကာ ရက်စက်စွာ ပြုံးပြလိုက်၏။</p> <p>ထန်ယွင်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူ့အရိပ်မှာ လျှပ်ခနဲ လှုပ်ရှားကာ နံပါတ် ၂ ချန်လုံစင်မြင့်ပေါ်သို့ ပျံတက်သွားပြီး ခန်းရှီယွန်းနှင့် မီတာ ၃၀၀ ခန့် အကွာတွင် ရပ်နေလိုက်တော့သည်။</p> <p>ချက်ချင်းပင် တောင်ထိပ်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားပြီး အစွမ်းထက်သူ နှစ်ဦးကြားမှ အသက်နှင့်ရင်းသော တိုက်ပွဲကို မြင်တွေ့ရန် အသင့်ပြင်လိုက်ကြတော့၏။</p> <p>ထန်ယွင်နှင့် ခန်းရှီယွန်းတို့ကြားတွင် တစ်ဦးဦး သေချာပေါက် သေဆုံးရလိမ့်မည်ဟု လူတိုင်း ယုံကြည်နေကြသည့် အကြောင်းရင်း ၂ ခု ရှိသည်။</p> <p>ပထမအချက်မှာ ထန်ယွင်သည် သန့်စင်သောဝိညာဉ်ပိုင်ရှင်၏ မြေး လင်းဟုချန်ကုန်းကို သတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ခန်းရှီယွန်းက သန့်စင်သောဝိညာဉ်ပိုင်ရှင်၏ တပည့်ရင်း ဖြစ်နေသဖြင့် ထန်ယွင်ကို သေချာပေါက် သတ်လိမ့်မည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။</p> <p>ဒုတိယအချက်မှာ လူတိုင်း မြင်တွေ့ထားသည့်အတိုင်း ထန်ယွင်သည် အစွမ်းထက်ပြီး ပြတ်သားသူဖြစ်ရာ လုံးဝ နောက်ဆုတ်မည့်သူ မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။</p> <p>ထို့ကြောင့် ဤတိုက်ပွဲမှာ အစစ်အမှန် အသက်နှင့်ရင်းသော တိုက်ပွဲ ဖြစ်လာမည်ဟု လူတိုင်း ယုံကြည်နေကြခြင်းပင်။</p> <p>“အောက်တန်းစား... ဒီနေ့က မင်း သေရမယ့်နေ့ပဲ”</p> <p>ခန်းရှီယွန်းက ယုတ်မာစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် မိစ္ဆာအုပ်စုများ ကခုန်ခြင်းကို စတင်လိုက်တော့သည်။</p> <p>သူ့လက်နှစ်ဖက်မှာ ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လှုပ်ရှားသွားပြီး ပါးစပ်မှလည်း မန္တန်များကို ရွတ်ဆိုနေ၏။ ရုတ်တရက် သေခြင်းတရား စွမ်းအားများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော အနက်ရောင် ဓားမြှောင်တစ်လက်မှာ သူ့ရှေ့တွင် ဆိုင်းငံ့နေတော့သည်။</p> <p>ခဏအတွင်း ၂ လက်၊ ၃ လက်... အသက်ရှူကြိမ် အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ထောင်ပေါင်းများစွာသော ဓားမြှောင်လေးများမှာ သူ့ပတ်ပတ်လည်တွင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လည်ပတ်နေတော့၏။</p> <p>သူ့အရှိန်အဝါမှာ တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာပြီး ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၁ ကို ကျော်လွန်ကာ အဆင့်၂ သို့ပင် ချဉ်းကပ်လာနေတော့သည်။ မမြင်ရသော အရှိန်အဝါကြောင့် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင် ဟင်းလင်းပြင်ကြီးမှာ တုန်ခါနေရပြီး ဓားမြှောင်လေးများ ဖြတ်သန်းသွားတိုင်း ဟင်းလင်းပြင်ကို အက်ကြောင်းလေးများ ဖြစ်ပေါ်သွားစေတော့၏။</p> <p>ဓားမြှောင်လေး တစ်လက်ချင်းစီ၏ စွမ်းအားမှာ ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၁ ရှိသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုနှင့် တူညီလှပေသည်။</p> <p>“ဟုန်မန် နတ်ဘုရားသတ် ဓားအစီအရင်”</p> <p>ဤအချိန်တွင် ထန်ယွင်က ဓားအစီအရင်ကို အလျင်အမြန် ခင်းကျင်းလိုက်ပြီ ဖြစ်ရာ မိစ္ဆာအုပ်စုများ ကခုန်ခြင်းကို ထုတ်ဖော်နေသော ခန်းရှီယွန်းမှာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။</p> <p>ဓားအစီအရင် ပေါ်ထွက်လာခြင်းကြောင့် တောင်ထိပ်တွင် ပွဲကြည့်နေကြသော တပည့်အများစုမှာ စိတ်ပျက်သွားကြရ၏။</p> <p>မနေ့ညက ခန်းရှီယွန်းသည် နံပါတ် ၁ အစွမ်းထက်သူဟု အသိအမှတ်ပြုခံထားရသော ဝူလင်ကို မိစ္ဆာအုပ်စုများ ကခုန်ခြင်း၏ ကွက်ကွက်လေး တစ်ကွက်တည်းဖြင့် အနိုင်ယူခဲ့သည်ကို သူတို့ ကောင်းစွာ မှတ်မိနေကြသောကြောင့်ပင်။</p> <p>အကယ်၍သာ ဝိညာဉ်ငါးပါးပိုင်ရှင်က သူ့မြေးအတွက် အသနားမခံခဲ့လျှင် ဝူလင်မှာ ထိုမိစ္ဆာအုပ်စုများကြား၌ သေချာပေါက် သေဆုံးသွားလိမ့်မည် ဖြစ်၏။</p> <p>ဤအခိုက်အတန့်တွင် တောင်ထိပ်ပေါ်ရှိ လူတိုင်းမှာ ဆူညံသွားကြတော့သည်။ မည်သို့ဖြစ်စေ သူတို့သည် ဓားအစီအရင် အတွင်းမှ အခြေအနေကို မမြင်နိုင်ကြတော့ပေ။ တပည့်အားလုံးမှာ ထန်ယွင်က ခန်းရှီယွန်း၏ မိစ္ဆာအုပ်စုများ တိုက်ခိုက်မှုကို တောင့်ခံနိုင်ပါ့မလားဟု အမျိုးမျိုး ဝေဖန်ပြောဆိုနေကြတော့လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">အခန်း ၄၀၀ ပြီး</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save