Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၄၇၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>“အာ လန့်လိုက်တာ"</p> <p>ချူးရှောင်က ရုတ်တရက်ပေါ်လာသဖြင့် ဖောက်သည်နှစ်ယောက်မှာ အရင်ဆုံး လန့်သွားကြသည်။ </p> <p>ဒေါသထွက်ဖို့တောင် မတတ်နိုင်ခင် သူ့က</p> <p>ကဲ့ရဲ့ဟန်ဖြင့် စုတ်တစ်ချက်သပ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“တစ်ချို့လူတွေကလည်း ဒီလောက်ကြောက်တတ်ကြတာလား တစ်ကယ်ပဲ”</p> <p>ချူးရှောင်က ထိုနှစ်ယောက်ကို မထီမဲ့မြင်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းက ရုတ်တရက် ပေါ်လာတာကိုး</p> <p>မလန့်ဘဲ ဘယ်လိုနေနိုင်မလဲ”</p> <p>ဖောက်သည်တွေ‌က ပြောစရာပျောက်ဆုံးသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ချူးရှောင်ကတော့ သူတို့ကို မကြည့်တော့ဘဲ စားပွဲပေါ်က ဆော်ဒီရှုးရှဲ၀က်သားကြာဇံကြော် နှစ်ပွဲကိုသာ စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီဟင်းပွဲရဲ့ ပါဝင်ပစ္စည်းတွေက တကယ်အဆင့်မြင့်တွေ၊</p> <p>ကြာဇံဆိုရင် ပဲအနံ့ထွက်မနေဘူး၊</p> <p>ရေထဲမှာစိမ်ပြီးထားရင်လည်း နူးညံသွားတာကလွဲပြီး‌တော့ ဘာဂျုံမှုန့်မှထွက်လာမှာမဟုတ်ဘဲ ရေက ကြည်လင်နေဦးမှာပဲ, "</p> <p> </p> <p>သူက ထိုဟင်းပွဲကို တစ်လုပ်မှမစားဖူးသော်လည်း ဟင်းကို အဆင့်ခွဲပြီး သုံးသပ်နိုင်နေသည်။</p> <p> </p> <p>“ ပြောရဦးမယ်၊အသားကလည်း စက်နဲ့မကြိတ်ဘဲ သေချာပေါက် လက်နဲ့ ခုတ်ထားတာပဲ ၊</p> <p>ရိုးရိုးအသားလှီးဓါးမဟုတ်ဘဲနဲ့ အသွားထက်ထက်ဓါးနဲ့ ပိုင်းထားတာ၊တစ်ခါတည်း ဆက်တိုက် ပိုင်းထားတာဆိုတော့ အသားက ပျစ်ချွဲမနေတော့ဘူး၊"</p> <p> </p> <p>သူ့စကားတွေကို နားထောင်နေသည့် ဖောက်သည်များက အံ့အားသင့်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>“ဟာ သူမစားရသေးပဲနဲ့ ကျွန်တော်တို့ထက်တောင် ပိုသိနေသလိုပဲ မဟုတ်လား”</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တယ်နော်”</p> <p>နောက်တစ်ယောက်လည်း ခေါင်းတညိတ်ညိတ်ဖြင့် ထောက်ခံလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ချူးရှောင်က မီးဖိုဘက်မှာ အလုပ်လုပ်နေတဲ့ ယွမ်ကျိုးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>“မီးအပူကို ထိန်းချုပ်နိုင်မှုကလည်း သင့်တော်တယ်</p> <p>ကြော်နေချိန်တိုင်း အပူချိန်ကို ပြောင်းလဲထိန်းထားတာက မလွယ်ကူဘူး၊</p> <p>မဟုတ်ရင် ဒီဟင်းက ဒီလောက် ပြည့်စုံပြီး မျှတနေမှာ မဟုတ်လောက်ဘူး"</p> <p> </p> <p>ယွမ်ကျိုးကတော့ သူ့ကို ကြည့်နေခြင်းကို ခံစားမိသော်လည်း စကားတစ်လုံးမှ မပြောဘဲ မိမိအလုပ်ကိုသာ အာရုံစိုက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>“အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ အချက်အပြုတ်လက်ရာပါလား ”</p> <p> </p> <p>ချူးရှောင်က ထိုလိုပြောပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားလိုက်သည်။</p> <p>လေလို လာပြီး လေလို ပျောက်သွားခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ့အမြင်အရ ယွမ်ကျိုး အချက်ပြုတ်ပညာကအမှန်ပင် နားမလည်နိုင်သောအရာဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဘယ်အဖွဲ့အစည်းမှာမှ မသင်ခဲ့၊ နာမည်ကြီး ဆရာတစ်ယောက်ဆီမှာလည်းတပည့်မခံ</p> <p>သော်လည်း  ဟင်းပွဲတွေက ဆန်းကြယ်လောက်အောင် ကောင်းမွန်နေသည်။</p> <p> </p> <p>“အဲဒါ တကယ်ကို အဓိပ္ပာယ်မရှိနေဘူး"</p> <p>ချူးရှောင် စိတ်ထဲမှာ ထိုကဲ့သို့ပဲ တွေးနေမိသည်။</p> <p> </p> <p>“ဟေ့ သူ ဘာလို့ အဲ့လိုပဲ ထွက်သွားတာလဲ”</p> <p>ဖောက်သည်တွေက သူ့နောက်ကျောကို ကြည့်ပြီး အံ့ဩနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါကတော့ အထူးဆန်းဆုံးကိစ္စပဲ”</p> <p>နောက်တစ်ယောက်ကလည်း ပြောစရာပျောက်ရှကာ ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီလူက လာပြီး ငါ့တို့ကို သွားရည်ကျအောင် လာလုပ်သွားတာလား”</p> <p>လင်ဟုန်းက မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“သူဌေးယွမ်ရဲ့ လက်ရာကို လာခိုးကြည့်တာ ဖြစ်နိုင်တယ်ထင်တယ်"</p> <p>ဝူဟိုင်က သူ့ မုတ်ဆိတ်လေးကို ပွတ်ရင်း ခန့်မှန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟားဟား ဖြစ်နိုင်တာပဲ‌လေ”</p> <p>တချို့ဖောက်သည်များလည်း ယုံကြည်သလို ဖြစ်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာ မာကျစ်သာက သူ့မိတ်ဆွေ နှစ်ယောက်နဲ့အတူ ဆိုင်ထဲ ဝင်လာသည်။</p> <p>စောစောကဖြစ်ခဲ့သည့် စိတ်ဝင်စားစရာအခိုက်အတန့်ကိုတော့ မမြင်လိုက်ရရှာပေ။</p> <p> </p> <p>“မန်နေဂျာ ဆီလီကာ ဒီမှာထိုင်ပါ”</p> <p>မာကျစ်သာက လွတ်နေတဲ့ ထိုင်ခုံသုံးလုံးကို လက်ညှိုးထိုးပြီး ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီဆိုင်ရဲ့ဟင်းတွေ တကယ်ကောင်းပါစေလို့ပဲ ဆုတောင်းမိတယ်၊ကျွန်တော် အပြင်မှာ တစ်နာရီတောင် စောင့်ခဲ့ရတာနော်”</p> <p> </p> <p>ဆီလီကာက ပခုံးတွန့်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“စိတ်မပူပါနဲ့</p> <p>ဒီဆိုင်ဟင်းတွေက ဈေးနဲ့ တန်တယ်ဆိုတာ အာမခံတယ်”</p> <p>မာကျစ်သာက ယုံကြည်မှုအပြည့်နဲ့ပြန်ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>“အဲဒါဆို ကောင်းပါတယ်”</p> <p>တစ်နာရီစောင့်ခဲ့ရတာကြောင့် ဆီလီကာကတော့ မကျေနပ်သေးဘဲ ရှိနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>“အေးအေးဆေးဆေးနေပါဦး</p> <p>ရှောင်မာ ဘယ်လိုစီစဉ်မလဲဆိုတာ စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့”</p> <p> </p> <p>ပြည်သူ့ဆက်ဆံရေးဌာန ဒါရိုက်တာက  နူးညံ့သည့်အသံနဲ့ သူ့ကို နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ပါတယ် ကျွန်တော် ကြည့်လုပ်ပါ့မယ်”</p> <p>မာကျစ်သာက ခေါင်းညိတ်ပြီး ယုံကြည်စွာ ပြန်ဖြေသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့သုံးယောက် စကားပြောပြီးတာကို မြင်တော့ ကျိုကျာက လာပြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဘာသုံးဆောင်ချင်ကြပါသလဲရှင်”</p> <p> </p> <p>“ထမင်းပွဲအမျိုးတစ်ရာထဲက ဟင်းသီးဟင်းရွက် ပီလာဖ် တစ်ပွဲပေးပါ</p> <p>ယူအေအီး အရသာနဲ့လုပ်ပေးပါနော်”</p> <p>မာကျစ်သာက တန်းပြီး ဟင်းမှာလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပါပြီရှင်”</p> <p>ကျိုကျာက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကျွန်မတော့ ကြက်ဥထမင်းကြော် တစ်ပွဲပဲ ယူမယ်”</p> <p>ဒါရိုက်တာက ဈေးစာရင်းကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး အနည်းငယ်ပဲ မှာလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော်လည်း ကြက်ဥထမင်းကြော်  ယူမယ်”</p> <p>မာကျစ်သာကလည်း အတူတူဟင်းကို ထပ်မှာလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဆီလီကာကတော့ ဘာမှမပြောဘဲ သူတို့ကို တိတ်တိတ်လေး နားထောင်နေသည်။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပါပြီ ခဏစောင့်ပေးပါနော်”</p> <p>ကျိုကျာက ပြောပြီး ပိုက်ဆံပေးရန် စောင့်နေသည်။</p> <p> </p> <p>မာကျစ်သာကတော့ ဒီဆိုင်ရဲ့ စည်းမျဉ်းကို သိပြီးသားဖြစ်သည်။</p> <p>ပိုက်ဆံအရင်ပေးမှ ဟင်းပွဲရမည် ဆိုတာပင်။ထိုကြောင့် သူက ဘဏ်ကနေ ချက်ချင်း လွှဲပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစားစရိတ်ကို ကုမ္ပဏီက ပြန်လည်ပေးမည်ဆိုတာလည်း သေချာသည်။</p> <p> </p> <p>ပိုက်ဆံပေးပြီးနောက် သူတို့ ဟင်းပွဲလာဖို့ စောင့်နေကြသည်။</p> <p>မာကျစ်သာကတော့ ယခုအချိန်မှာ အလွန်ပျော်နေသည်။</p> <p>ရက်အနည်းငယ် ဒီဆိုင်ကို မလာဖြစ်တာကြောင့် ဆိုင်မှာရှိတဲ့ ဟင်းပွဲတွေကို အရမ်းလွမ်းနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး သူကိုယ်တိုင်လည်း စားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် သူတို့ကို ဒီဆိုင်ကို ခေါ်လာတာကတော့ ဆီလီကာရဲ့ လိုအပ်ချက်ကို ယွမ်ကျိုး သေချာပေါက် ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်မည်ယုံကြည်၍ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယွမ်ကျိုးက အော်ဒါစာရွက်ကို လက်ခံပြီး တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ဟင်းသီးဟင်းရွက် ပီလာဖ်ကို ဘယ်လိုချက်ရမလဲဆိုတာကို ခဏစဉ်းစားပြီး ပြန်မှတ်မိလာသည်။</p> <p> </p> <p>ဒါက တကယ်ပဲ ထမင်းပွဲ အမျိုးတစ်ရာထဲက တစ်မျိုး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူချက်ပြုတ်ဖို့ စတင်ပြင်ဆင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အော်ဒါစာရွက်ပေါ်က လိုအပ်ချက်တွေကိုလည်း ယွမ်ကျိုးက သေချာဖတ်ပြီးသားဖြစ်သည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် သူက မီးဖိုချောင်ပစ္စည်းအသစ် အစုံတစ်ခုလုံး ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p>ဆန်ကို ထည့်ဖို့ အသုံးပြုမယ့် ဇကာတောင် အသစ်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယူအေအီး လူမျိုးအများစုက အစ္စလာမ်ဘာသာဝင် ဖြစ်ကြပြီး</p> <p>သူတို့စားသောက်ပုံက ကုရ်အာန် စည်းမျဉ်း အတိုင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့က</p> <p>ဝက်သား၊ မြင်းသား၊ မြည်းသား၊ ခွေးသား၊ မြွေသား၊သဘာဝအတိုင်း သေသွားသော    အသားများ၊ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ နေထိုင်တဲ့ ငါးအချို့၊တိရစ္ဆာန်အရိုးနှင့်သွေးများကို မစားကြပါ။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ကျား၊ ဝံပုလွေ၊ စင်္ကြံ၊ ကျားသစ်၊ ဝံ၊ ဆင်၊ မျောက်၊ လင်းယုန် စတဲ့အကြမ်းဖက် တိရစ္ဆာန်များကိုလည်း မစားကြပါ။</p> <p> </p> <p>ဆေးလိပ်အမျိုးမျိုး၊ အဖျော်ယမကာ၊ အရက် စတာတွေကိုလည်း တားမြစ်ထားသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့်ပဲ ယွမ်ကျိုးက မီးဖိုချောင်ပစ္စည်း အစုံအသစ် ပြောင်းသုံးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ပီလာဖ်လုပ်တဲ့ ဆန်က များသောအားဖြင့် ခပ်ရှည်ရှည် ဆန်မျိုး ဖြစ်သည်။ယွမ်ကျိုးလည်း ထုံးစံအတိုင်းပဲ အသုံးပြုမည်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ပမ်”</p> <p> </p> <p>အသံတစ်ချက်နဲ့ ဆန်သိုလှောင်ထားသည့်ဗီရို ကို ဖွင့်လိုက်သည်။</p> <p>အထဲမှာတော့ ယွမ်ကျိုးလိုအပ်သည့် ကျန်းချန်စစ်‌မြောင်ဆန် ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>သူက ကြွေအိုးအသစ်လေးနဲ့ ဆန်ကိုယူလိုက်သည်။ကြွေအိုးဖြူဖြူထဲမှာ ဆန်က </p> <p>အလွန်ကြည့်၍လှနေသည်။</p> <p> </p> <p>ရှည်မျောမျောဆန်စေ့များက ရေလို ဖြူစင်ကြည်လင်ပြီးဖန်သားလို တောက်ပနေသည်။</p> <p> </p> <p>မချက်ခင်တောင် ဆန်ရဲ့ နူးညံ့သည့် အနံ့လေးက နှာခေါင်းထဲကို ဝင်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ယွမ်ကျိုးက ဆန်သိုလှောင်ထားတဲ့ ဗီရိုကို ကြည့်ပြီး စိတ်ထဲမှာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီလိုသာ ဆက်သွားရင် နန်းတွင်းသုံးဆန်တွေ အားလုံး စုနိုင်တော့မယ်ထင်တယ်</p> <p>ဒါပေမယ့် အားလုံး စုမိရင် 'နဂါး'ဆင့်ခေါ်လို့ရမလားတော့ မသိဘူး”</p> <p> </p> <p>စနစ်က ချက်ချင်း အဖြေပေးသည်။</p> <p> </p> <p>“မရပါဘူး”</p> <p> </p> <p>“နဂါးမလာလည်း ဘာမှမဖြစ်ပါဘူးဆုတစ်ခုခုတော့ ရမလား”</p> <p>ယွမ်ကျိုးက အလိုအလျောက် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>စနစ်က ပြန်ပြသည်။</p> <p> </p> <p>“ဆုများရရှိရန် ပိုမိုကြိုးစားပါ”</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ပါပြီ ထင်ထားပါတယ်”</p> <p> </p> <p>ယွမ်ကျိုးက ပြောစရာပျောက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>စနစ်ကို ထုံးစံအတိုင်း တိတ်တိတ်လေးညည်းညူပြီးနောက်</p> <p>သူ့အာရုံကို ပီလာဖ်ချက်ရန် ပြန်လှည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျင်းချန်စစ်မြောင် ဆန်ကို တရုတ်ဆန်တို့၏ ဘုရင်ဟု အမြဲခေါ်ကြသည်။</p> <p>ထို့အပြင် နာမည်ကြီး ကျင်းချန်လိုင်ချီးသီး နှင့်လည်း တန်းတူကျော်ကြားသည်။</p> <p> </p> <p>ဆန်‌စေ့တွေက ဖြူစင်ကြည်လင်ပြီးအဆီဓာတ်ကြွယ်ဝ၊ အနံ့မွှေးပြီးချက်ပြီးနောက် နူးညံ့အေးမြသော အရသာရှိသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် တောင်ဘက် တောင်တန်းဒေသ နယ်မြေ၅ခု တစ်ဝိုက်မှာ အလွန်နာမည်ကြီးပြီး</p> <p>နိုင်ငံခြားအထိတောင် လူသိများလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုဆန်နှင့်ပတ်သက်တဲ့ ပုံပြင်တစ်ခုလည်း ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>ဒဏ္ဍာရီအရ တစ်နေ့မှာအမတနတ်သားနှစ်ပါးက ပိုင်ရှုဇိုင် တောင်တန်းအပေါ် မှာ လှည့်လည်ကြည့်ရှုနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာ အပြာရောင်မိုးတိမ်တစ်ခု မြင့်တက်လာတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>တောင်တန်းနဲ့ မြစ်ရေတွေ အလွန်လှပနေတာကြောင့်</p> <p>“ဒီနေရာဟာ သေချာပေါက် ရတနာရမယ့် မြေကောင်းတစ်ခု ဖြစ်ရမယ်” သူတို့ တွေးမိကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် သူတို့က ပိုင်ရှုဇိုင်မှာ ရပ်နားပြီး</p> <p>ဘုန်းကြီးကျောင်းတစ်ခု တည်ဆောက်ကာ</p> <p>တောင်တန်းအဆင့်အပေါ်မှာ စပါးအနည်းငယ် စိုက်ပျိုးခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်ကစပြီး ကျင်းချန်စစ်မြောင် ဆန် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည် ဆိုကြသည်။</p> <p> </p> <p>ယွမ်ကျိုးက မီးဖိုချောင်ပစ္စည်းတွေကို အသုံးပြုပြီး သံစဉ်တစ်ခုလို အသံတွေ ထွက်လာအောင် အလုပ်လုပ်နေချိန်မှာ</p> <p>အစကတည်းက မကျေနပ်သည့် ဆီလီကာ၏မျက်နှာထားက တဖြည်းဖြည်း ပြေလျော့လာသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီနေရာ မဆိုးဘူးနော်”</p> <p>ဆီလီကာက သဘောကျပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါပေါ့ စားပြီးသွားရင် ‘မဆိုးဘူး’ ဆိုတာထက်ပိုကောင်းတယ်လို့တောင် ထင်လာဦးမယ်”</p> <p>မာကျစ်သာက ယုံကြည်မှုအပြည့်နဲ့ ပြန်ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>“မဟုတ်ဘူး မဟုတ်ဘူး</p> <p>ကျွန်တော်ပြောတာက ဒီစားဖိုမှူးက တကယ်တော်တယ်ဆိုတာပါ”</p> <p>ဆီလီကာက ယွမ်ကျိုးဘက်ကို လက်ညှိုးထိုးပြီး ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>“သူဌေးယွမ်က တော်တာတော့ သေချာပါတယ်။”</p> <p>မာဇီဒါက မိမိကိုယ်တိုင် ချီးကျူးခံရသည့်အတိုင်း ဂုဏ်ယူစွာ ပခုံး‌ပင့်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“မန်နေဂျာ ဆီလီကာက စားဖိုမှူးက ဟင်းချက်နေတုန်း မီးဖိုချောင်ပစ္စည်း အသစ်တွေ ပြောင်းသုံးတာကို သတိထားမိခဲ့တာ ဖြစ်မယ်ထင်တယ်ဟုတ်လား”</p> <p>လှပတဲ့ ဒါရိုက်တာက သိပြီးသားအတိုင်း မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ပါတယ် ကျွန်တော် အစ္စလာမ်ဘာသာဝင် မဟုတ်ပေမယ့် အရသာတွေ ရောယှက်ပြီး မသန့်ရှင်းသလို ဖြစ်တာကို မကြိုက်ဘူး”</p> <p>ဆီလီကာက ပြုံးပြုံးလေးနဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“စိတ်မပူပါနဲ့ ဟင်းကို စားပြီးရင် သူ့ကို ပိုပြီးတောင် ကြိုက်သွားလိမ့်မယ်”</p> <p>ဒါကို ကြားပြီး မာကျစ်သာက ထူးထူးခြားခြား မထင်ပဲ ယုံကြည်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>မာကျစ်သာအမြင်မှာတော့ ယွမ်ကျိုးဟာ ဒီလို အသေးစိတ်အချက်တွေကိုဘယ်သူမှ သတိမပေးဘဲနဲ့တောင် ကိုယ်တိုင် သေချာ စဉ်းစားနိုင်တဲ့ လူမျိုး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အခုဆို ယွမ်ကျိုးဆိုင်ကို လာစားတဲ့ဖောက်သည်အားလုံးမှာလည်းဒီလိုယုံကြည်မှုတစ်ခု ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>ဟင်းအရသာက ပြည့်စုံလွန်းသည်။</p> <p>အသေးစိတ်အချက်တွေကလည်း ပြည့်စုံသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသည်က ယွမ်ကျိုးကို ဖောက်သည်တွေကပေးသည့် အထင်အမြင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟားဟား ဒါဆို ကျွန်တော် သေချာ အရသာခံပြီး စားကြည့်မယ်”</p> <p>ဆီလီကာက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူက ယွမ်ကျိုးရဲ့ အလုပ်အပေါ် သေချာမှုနဲ့ စိတ်အားထက်သန်မှုကို တန်ဖိုးထား သော်လည်းယူအေအီး အရသာအတိုင်း ပီလာဖ်ချက်နိုင်မလား ဆိုတာကို အနည်းငယ် သံသယရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော်ဒေသတစ်ခုရဲ့အရသာဆိုတာ အများအားဖြင့် ထိုဒေသမှာပဲ အမှန်တကယ် ရနိုင်တာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>တရု</p> <p>တ်အစားအစာကို အမှန်တကယ် စားချင်ရင် တရုတ်နိုင်ငံမှာပဲ စားရသလိုပင်။</p> <p> </p> <p>နိုင်ငံခြားမှာရှိတဲ့တရုတ်တန်း တွေမှာတောင်</p> <p>အရသာက အပြည့်အဝ မတူနိုင်ကြပါ။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့်ပဲ ဆီလီကာက ဒီပီလာဖ်အပေါ်မှာတော့မျှော်လင့်ချက် မထားဘဲ နေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">ယွမ်ကျိုး အပိုင်း (၄၇၀)</p> <p style="text-align: center;">ပြီးပါပြီ။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save