Book List

<h2 style="text-align: center;">ယွမ်ကျိုး</h2> <h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၄၈၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ယွမ်ကျိုး ပြောပြီးသည်နှင့် ဒါရိုက်တာဝူက မစဉ်းစားဘဲ ချက်ချင်းသဘောတူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါဒီကိစွကို ၀င်မစွက်ဖက်တော့ဘူး၊</p> <p>မင်း အဆင်ပြေသလိုသာ လုပ်"</p> <p>ဒါရိုက်တာဝူက  ယုံကြည်ချက်ရှိရှိ ပြောလိုက်သည်။ </p> <p>“ရပါတယ်  ကျွန်တော်က အေးအေးဆေးဆေးသမားပါ</p> <p>သူ့ဘာသာ သူပဲ ရွှေ့သွားအောင် စောင့်လိုက်ပါ့မယ် ” </p> <p>ယွမ်ကျိုး၏ တည်ကြည်သည့် မျက်နှာပေါ်မှာ မကျေနပ်မှု တစ်ချက်မှ မပေါ်ခဲ့ပါ ။</p> <p>သို့သော် သူ့စိတ်ထဲမှာ ဘာတွေ စဉ်းစားနေသလဲဆိုတာကို ဘုရားသာ သိနိုင်လိမ့်မည်။</p> <p> အဆုံးမှာတော့ ယွမ်ကျိုးက အမြဲတမ်းတရားမျှတတဲ့ လူတစ်ယောက်ပဲ ဖြစ် သည်။</p> <p> </p> <p>“‌ကျိုး‌‌လေး၊ မင်း သွားပြီး သူ့ကို တခြားနေရာကို ရွှေ့ခိုင်းလိုက် ”</p> <p>ဒါရိုက်တာဝူက ဘေးမှာ ရပ်နေတဲ့ </p> <p>သူ့လက်‌ထောက်ကို တိုက်ရိုက် ပြောလိုက် သည်။ </p> <p> </p> <p>“ကောင်းပါပြီ  အခုသွားလိုက်ပါမယ် ” </p> <p>ထိုမိန်းကလေးက ရှင်းလင်းစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>“ဒုက္ခပေးမိပါပြီ ” </p> <p>ယွမ်ကျိုးက သူတို့နှစ်ယောက်ကို ပြောပြီး လှည့်ထွက်သွား သည်။ </p> <p>“ဂရုစိုက်ပါ  ယွမ်လေး၊ နောက်တစ်ခါ ဒီလိုကိစ္စတွေ ဖြစ်လာရင် ငါ့ကို ဖုန်းခေါ်လိုက်ပါ ”</p> <p>ဒါရိုက်တာဝူက ယွမ်ကျိုးနောက်ကနေ ယဉ်ကျေးစွာ ပြောလိူက် သည်။ </p> <p>“အင်း” </p> <p>ယွမ်ကျိုးက ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း မှန်သည်မှားသည် မပြောခဲ့ပါ။</p> <p>“တပ်တပ် တပ်”</p> <p>ယွမ်ကျိုးရဲ့ ခြေသံတွေက တဖြည်းဖြည်း ဝေးကွာသွား သည်။ </p> <p> </p> <p>“ဒါရိုက်တာ၊  သူက မနေ့က ဒီကို လာခဲ့တဲ့ လူပဲ မဟုတ်လား” </p> <p>ရှောင်ကျိုးက ဉာဏ်ကောင်းသောကြောင့် တိုက်ရိုက် မေးလိုက် သည်။ </p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တယ်  သူဌေးယွမ်က ငါတို့ကို အပြစ်မတင်တာ ကံကောင်းတာပဲ  </p> <p>အားလုံးက အဲဒီလူအဆွယ်ကောင်းလို့ ဖြစ်တာ၊  မြန်မြန်သွားပြီး သူ့ကို ရွှေ့ခိုင်းလိုက် ”</p> <p> </p> <p>ဒါရိုက်တာဝူက ထိုလူကို နည်းနည်း စိတ်တိုနေ သည်။ </p> <p>သို့သော် ယွမ်ကျိုးက သူကိုယ်တိုင် ဖြေရှင်းမည် ပြောထားတာကြောင့် ယွမ်ကျိုး၏ အပျော်လေးကို မဖျက်ချင်ခဲ့ပါ ။</p> <p> </p> <p>ဒါရိုက်တာဝူ စိတ်ထဲမှာတော့ </p> <p>“ဒါကို ယွမ်ကျိုးအတွက် အကျိုးမြတ်တစ်ခုလိုပဲ ထားလိုက်ရအောင်” </p> <p>တွေးလိုက် သည်။ </p> <p> </p> <p>“ကောင်းပါပြီ  သူ့ကို နည်းနည်း ဝေးတဲ့နေရာကို ရွှေ့ခိုင်းလိုက်မယ် ” </p> <p> </p> <p>ရှောင်ကျိုးက ခေါင်းညိတ်ပြီး အလေးအနက် ဖြေလိုက် သည်။ </p> <p> </p> <p>“အရမ်း ဝေးသွားအောင် မရွှေ့ခိုင်းနဲ့  မဟုတ်ရင် ယွမ်လေး စိတ်မကျေနပ်လောက်ဘူး ”</p> <p>ဒါရိုက်တာဝူက အတွေ့အကြုံရှိသည့်</p> <p>လူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။  ယခုလိုကိစ္စတွေကို ကောင်းကောင်း နားလည်သည်။ </p> <p> </p> <p>“နားလည်ပါတယ် ” </p> <p>ဉာဏ်ကောင်းတဲ့ ရှောင်ကျိုးက ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွား သည်။ </p> <p> </p> <p>ထိုလူသည် ယွမ်ကျိုး၏မြင်ကွင်းထဲတွင်ပင် ရှိရမှာ ဖြစ်သော်လည်း ယွမ်ကျိူးကို ထိခိုက်စေနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ယွမ်ကျိုးက အရင် ထွက်သွားပြီး ရှောင်ကျိုးက ဒါရိုက်တာဝူနဲ့ နည်းနည်း စကားပြောပြီးမှ ထွက်လာခဲ့ သည်။ </p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် အနောက်တိုင်း၀တ်စုံ ဝတ်ထားပြီး ကတုံးဆံတောက် ဆံပင်နဲ့ ထိုလူက ယွမ်ကျိုး တစ်ယောက်တည်း ပြန်လာတာကိုပဲ မြင်လိုက်ရသည်။ </p> <p> </p> <p>“ဟာ ဘယ်ကို သွားခဲ့တာလဲ၊ သူဌေးကြီး ”</p> <p> </p> <p>ထိုအနောက်တိုင်း၀တ်စုံနှင့်လူက လွန်ခဲ့သည့်ရက်အနည်းငယ်က ယွမ်ကျိုးရှေ့မှာ မျက်နှာအောက်ကျစွာ ချော့ခဲ့ရတာကြောင့် ဆုံးရှုံးသွားသည့် ဂုဏ်သိက္ခာကို ပြန်ရချင်၍ ပြောလိုက်သည်။ </p> <p>ယခင်ကလိုပင် ယွမ်ကျိုးက သူ့ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ခဲ့ပါ။</p> <p> သော့ကို ထုတ်ပြီး တံခါးကို တိုက်ရိုက် ဖွင့်လိုက်သည်။  </p> <p>ထို့နောက် ဒုတိယထပ်ကို တက်သွားပြီး ထိုင်ခုံတစ်လုံးကို ယူလာကာ အောက်ထပ်မှာ ထိုင်ပြီး ပျော်စရာ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ဖို့ ပြင်ဆင်လိုက် သည်။ </p> <p> </p> <p>“အင်း အချိန်ကတော့ တကယ် တိုက်ဆိုင်နေပြီ”</p> <p>ယွမ်ကျိုး ထိုင်ပြီး မကြာခင်မှာပဲ ရှောင်ကျိုးရောက်လာ သည်။</p> <p> </p> <p>“မစ္စတာ လျူ၊ ဒီနေရာမှာ အလိုအလျောက် အကြွေထည့်စက်ထားတာက ကျွန်မတို့ စည်းမျဉ်းနဲ့ မကိုက်ညီပါဘူး  ကျေးဇူးပြုပြီး ရွှေ့ပေးပါ ” </p> <p>ရှောင်ကျိုးက အဓိကအချက်ကို တိုက်ရိုက်ပြောလိုက် သည်။</p> <p> </p> <p>“ဘာလို့လဲ  မိန်းကလေး ရှောင်ကျိုး</p> <p>မနေ့က ဒါရိုက်တာဝူက ဒီမှာ ထားဖို့ ခွင့်ပြုခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား  </p> <p>ဘာလို့ အခုမှ စည်းမျဉ်းနဲ့ မကိုက်တော့ဘူးလို့ ပြောတာလဲ ”</p> <p> </p> <p>အနောက်တိုင်း ဝတ်စုံနှင့်လူက ကသိကအောက်ဖြစ်စွာနှင့် သတိကြီးကြီးထားကာမေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါကလည်း ဒါရိုက်တာဝူရဲ့ ညွှန်ကြားချက်ပဲ  ကျေးဇူးပြုပြီး မြန်မြန် ရွှေ့ပေးပါ ” </p> <p> </p> <p>ရှောင်ကျိုးက မျက်နှာတည်တည်နဲ့ ပြောလိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>“ကောင်းပါပြီ  နည်းနည်း ဘေးကို ရွှေ့လိုက်မယ် ” </p> <p>အနောက်တိုင်း၀တ်စုံနှင့်လူက အင်တင်တင် သဘောတူလိုက် သည်။ </p> <p> </p> <p>သို့သော် သူက ယွမ်ကျိုးကို အဆင်မပြေစေချင်တာကြောင့် အကြွေထည့်စက်ကို ယွမ်ကျိုးရဲ့ တန်းစီစက်ရှေ့မှာပဲ ရွှေ့ထားဖို့ စီစဉ်လိုက် သည်။ </p> <p> </p> <p>“မရပါဘူး  ဒီမှာလည်း မထားရပါဘူး  အဲဒီဘက်ကို ရွှေ့ပါ ” </p> <p>ရှောင်ကျိုးက လမ်းတစ်ဖက်ဘက်မှာရှိတဲ့ တန်းစီစက်နဲ့ ၅ မီတာ၊ ၆ မီတာလောက် ဝေးတဲ့ နေရာကို လက်ညှိုးညွှန်ပြီး ပြောလိုက် သည်။ </p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုနေရာက ယွမ်ကျိုးရဲ့ မျက်စိမြင်ကွင်းမှာ ရှိနေဆဲ ဖြစ် သည်။ </p> <p> </p> <p>“မိန်းကလေး ရှောင်ကျိုး</p> <p>ဒီလောက် ဝေးသွားတာ မလွန်လွန်းဘူးလား  ကြည့်ပါဦး</p> <p>ဒီမှာ တရားဝင် တံဆိပ်တောင် ရှိတယ် ” </p> <p> </p> <p>အနောက်တိုင်း၀တ်စုံနှင့်လူက ယွမ်ကျိုးကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေဖို့ ဒီအခွင့်အရေးကို မလွှတ်ချင်ခဲ့ပါ။</p> <p> </p> <p>“မြန်မြန် ရွှေ့လိုက်ပါ  မဟုတ်ရင် ဒါရိုက်တာဝူ ဒီကို လာပြီး မြင်သွားရင် ဒီနားတစ်ဝိုက်မှာမှာတောင် စက်ကို ထားနိုင်တော့မှာမဟုတ်‌ဘူး ”</p> <p> </p> <p>ရှောင်ကျိုးက မျက်နှာတည်တည်နဲ့ ပြောပြီး သူ့စကားကို နားမထောင်ချင်သလို ပြုမူလိုက် သည်။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ  မင်းက သူဌေးပဲ  အခု ချက်ချင်း ရွှေ့လိုက်မယ် ” </p> <p> </p> <p>အနောက်တိုင်း၀တ်စုံနှင့်လူက ဒေါသကြောင့် အံတင်းတင်းကြိတ်လိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>“အင်း ” ရှောင်ကျောက ဘေးမှာပဲ ရပ်ပြီး ကြည့်နေခဲ့ သည်။  </p> <p>သူတို့ စက်ကို တကယ် ရွှေ့ပြီးသွားတဲ့အထိ မထွက်သွားဖို့ စီစဉ်ထားသည့်အတိုင်းပင်။ </p> <p> </p> <p>“ဘာလုပ်နေကြတာလဲ  မင်းတို့ကို ပိုက်ဆံ ပေးထားပြီးသားလေ  လာပြီး စက်ကို ရွှေ့ပေးကြ”</p> <p> </p> <p>အနောက်တိုင်း၀တ်စုံနှင့်လူက လမ်းစီမံထိန်းသိမ်းရေးရုံးက ရှောင်ကျိုးကို ဒေါသမထွက်နိုင်‌သော်လည်း စက်ရွှေ့ဖို့ ငှားထား</p> <p>သည့်အလုပ်သမားတွေကိုတော့ ယဉ်ကျေးမနေပေ။</p> <p> </p> <p>“မဟုတ်ဘူး သူဌေး  ခုနက ဒီနေရာကို မင်းပဲ ပြောခဲ့တာ  အခု ထပ်ရွှေ့ချင်ရင် နောက်ထပ် ၅၀ ယွမ် ပေးရမယ်  မဟုတ်ရင် မဖြစ်နိုင်ဘူး ”</p> <p> </p> <p>တာဝန်ခံ အလုပ်သမားက အသံနိမ့်နိမ့်နဲ့ ပြောလိုက် သည်။ </p> <p> </p> <p>“ဒါက လုယက်တာပဲ  မင်းတို့ ဒီလို စီးပွားရေး မလုပ်သင့်ဘူး ”  </p> <p> </p> <p>ခေါက်ဆွဲဆိုင်ပိုင်ရှင် အမျိုးသမီးသူဌေးက ဒီဘက်ကို အမြန် ပြေးလာပြီး အော်လိုက် သည်။</p> <p> </p> <p>“တောင်းပန်ပါတယ် သူဌေး  ကျွန်တော်တို့ သွားတော့မယ် ” </p> <p> </p> <p>အလုပ်သမားတွေက ထိုစကားတွေကို </p> <p>လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပဲ  သူတို့ ထပြီး ထွက်သွားဖို့ ပြင်လိုက် သည်။ </p> <p> </p> <p>“သွားကြ ငါ ကိုယ်တိုင် ရွှေ့ပစ်မယ် ”</p> <p>အမျိုးသမီးသူဌေးက နှာခေါင်းရှုံ့ပြီး ပြောလိုက် သည်။ </p> <p> </p> <p>“ကောင်းပါပြီ  အေးအေးဆေးဆေး လုပ်ပါ ” တာဝန်ခံ အလုပ်သမားက မထီမဲ့မြင် ပြုံးလိုက် သည်။ </p> <p> </p> <p>“အခြေအနေတွေက အရမ်း မြန်မြန် ပြောင်းလဲတတ်တာပဲ  စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတယ် ”</p> <p> </p> <p>အလုပ်သမားတွေ ထွက်သွားတာကို ကြည့်ပြီး ယွမ်ကျိုးက တိတ်တိတ် ပြောလိုက် သည်။ </p> <p> </p> <p>“သူမက အလုပ်သမားတွေကို ဒေါသမရှိတဲ့ လူတွေလို ထင်နေတာပဲ  </p> <p>ဒီစက်က အနည်းဆုံး ၁၅၀ ကီလိုဂရမ် လောက်တော့ ရှိမယ်  ဟားဟား” </p> <p>ယွမ်ကျိုးက အတွင်းစိတ်မှာ ဒီလို စဉ်းစားပေမယ့် မျက်နှာမှာတော့ မပေါ်လာပေ။</p> <p> </p> <p>ပျော်စရာ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီးနောက် ယွမ်ကျိုးက ဆိုင်ထဲကို ပြန်ဝင်သွား သည်။  အဲဒီလူကို ပြန်တုန့်ပြန်ဖို့ ပြင်ဆင်ရမည့် အရာတွေကို စတင် ပြင်ဆင်လိုက် သည်။ </p> <p>သို့သော် ထိုအရာကိုတော့ မနက်ဖြန်မှ ထုတ်ပြမည် ဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>အမြင့်ကနေ ကျလာရင် ပိုပြီး နာကျင်တတ်သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>“ငါက လူကောင်း တစ်ယောက်ပါပဲ ” </p> <p>ယွမ်ကျိုးက တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်ပြီး စာရေးနေသည်။ </p> <p> </p> <p>အနောက်တိုင်း၀တ်စုံနှင့်လူနှင့် အနီးနားက  ခေါက်ဆွဲဆိုင်ပိုင်ရှင် အမျိုးသမီးသူဌေးတို့ အကြွေထည့်စက်ကို အားစိုက်ပြီး သယ်နေကြသည့်မြင်ကွင်းကတော့ ယွမ်ကျိုးနဲ့ မဆိုင်တော့ပါ ။</p> <p>အဆုံးမှာတော့ သူတို့ လုပ်ခဲ့သည့်အကျိုးဆက်ကို သူတို့ပဲ ခံရတာ ဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>ယွမ်ကျိုးမြင်ကွင်းတွင်  အလုပ်သမားများက ကောင်းကောင်းမွန်မွန် အလုပ်လုပ်နေကြသော်လည်း ထိုအနောက်တိုင်း၀တ်စုံနှင့်လူက‌ အော်ငေါက်၍ ဒေါသထွက်သွားခြင်းဖြစ်‌ကြောင်းကို အလွယ်တကူ မြင်နိုင်သည်။ </p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် သူတို့ စက်ကို မရွှေ့ပေးတော့ခြင်းက အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပါ။ </p> <p>ရှောင်ကျိုးက ဘေးမှာ ရပ်ပြီး သူတို့ စက်ကို ရွှေ့နေတဲ့အထိ ကြည့်နေခဲ့ သည်။  စက်ကို သတ်မှတ်ထားတဲ့ နေရာကို ရွှေ့ပြီးမှသာ ထွက်သွားခဲ့ သည်။ </p> <p>မထွက်ခင်မှာလည်း ယွမ်ကျိုးကို အထူး သွားပြီး နှုတ်ဆက်ခဲ့ သည်။</p> <p> </p> <p>ယွမ်ကျိုးက ယခု အကြွေထည့်စက်ထားထားသည့် နေရာကို တော်တော်လေး ကျေနပ်နေသည်။ </p> <p>ကြည့်ရသည်က မလှပသော်လည်းဆိုင်ပုံရိပ်ကို မထိခိုက်ပါ‌ချေ။</p> <p>ထို့အပြင် ထိုလူအား နောက်ပိုင်းအချိန်များတွင် မောင်းထုတ်ရန် အကြောင်းပြချက်အများကြီး ပေးထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>“လမ်းထိန်းသိမ်းစီမံရေးရုံးက လူတွေကတော့ အတွေ့အကြုံရှိကြတာပဲ”</p> <p> </p> <p>ထပ်၍ စဉ်းစားကြည့်သောအခါ ဒါရိုက်တာဝူက အကြွေထည့်စက်ကို ထိုနေရာမှာ ထားခိုင်းခြင်းက မည်သည့်အကြောင်း‌ကြောင့်ကိုပါ</p> <p>ယွမ်ကျိုး နားလည်သွားသည်။</p> <p>နေ့လည်ပိုင်း ဆိုင်ဖွင့်ရန် အချိန် မရောက်ခင် နာရီဝက်လောက်အလိုမှာ ဝူဟိုင်က အောက်ထပ်ကို စောစော ဆင်းလာသည်။</p> <p> </p> <p>မနက်ခင်းပိုင်းတစ်လျှောက်လုံး ပန်းချီပညာရပ်အကြောင်းတွေချည်း စဉ်းစားနေခဲ့ရ၍ စိတ်ကြည်ရန် လေနည်းနည်းရှူဖို့ လိုလာသည်။</p> <p> </p> <p>မနက်စာစား၍ ပြန်အိပ်သွားပြီး မနက် ၁၀ နာရီခွဲမှ နိုးလာခြင်းကိုတော့ ထည့်မပြောနေတော့ပါ။</p> <p>အောက်ထပ် ဆင်းလာတာနှင့်ချက်ချင်း</p> <p>ဝူဟိုင်းက ယွမ်ကျိုးစားသောက်ဆိုင်ဘက်ကို တိုက်ရိုက် လမ်းလျှောက်သွားသည်။</p> <p>သို့သော် လမ်းတစ်ဝက်လောက် ရောက်လာချိန်မှာတော့ သူ နောက်ကို နည်းနည်း ပြန်လှမ်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါ ဘာကြီးလဲ  ဘာလို့ ဒီမှာ ရောက်နေတာလဲ ” အကြွေထည့်စက်ကို ကြည့်ပြီး ဝူဟိုင်းက မျက်ခုံးကြုပ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>သူ အကြွေထည့်စက်ကို ကြည့်ပြီး နောက်တစ်ခါ ယွမ်ကျိုးဆိုင်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါ ဘာကြီးလဲ  ဒီမှာ ထားထားတာ ကြည့်မကောင်းဘူးလေ အနုပညာအလှတရားကိုလည်း ထိခိုက်နေတယ်</p> <p>မဖြစ်ဘူး၊ဒီလို အရာကြီးကို ဒီမှာ ဘယ်လို ထားနိုင်ရတာလဲ ”</p> <p>ဝူဟိုင်းက တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်နေစဉ် မျက်ခုံးတွေက ပိုပြီး တင်းလာသည်။</p> <p> </p> <p>“ယွမ်ကျိုးက ဒီလိုကို သဘောတူမယ် မထင်ဘူး၊</p> <p>လမ်းစီမံထိန်းသိမ်းရေးရုံးကလည်း ဒီလောက် မမိုက်မဲနိုင်ဘူး</p> <p>ခဏလေး သူတို့က ခွင့်ပြုတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်</p> <p>အဲဒါဆိုရင်တော့ အနောက်တိုင်း၀တ်စုံနဲ့လူက လှည့်ကွက် တစ်ခုခု သုံးထားတာပဲ ဖြစ်ရမယ်”</p> <p> </p> <p>ဝူဟိုင်းက ချက်ချင်း အခြေအနေကိုသဘောပေါက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် အနောက်တိုင်း၀တ်စုံနှင့်လူက ယွမ်ကျိုးနှင့်စကားပြောချိန်တိုင်း ထောင်လွှားနေသည့် လေသံနှင့် ပြောတတ်သည်ကို ဆိုင်ရဲ့ ပုံမှန်ဖောက်သည်တွေ အားလုံး သိထားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ယွမ်ကျိုးဆိုင် လမ်းတစ်ဖက်ဘက်မှာ ရပ်ပြီး ဝူဟိုင်းက အကြွေထည့်စက်ကို ဓာတ်ပုံတစ်ပုံ ရိုက်လိုက်သည်။ </p> <p>ထို့နောက် တန်းစီကော်မတီ ရဲ့ စကားပြောအုပ်စု ထဲကို တင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>Group ထဲမှာ လူနည်းနည်းပဲ ရှိသည်။ “သုံးကြိမ်အရှုံးသမား"  ခေါ်‌ သော</p> <p>အမျိုးသမီး CEO ကျန်းချန်းရှီနဲ့ ဒုတိယမျိုးဆက် သူဌေးသား လင်းဟုန်တို့ နှစ်ယောက်ပဲ အွန်လိုင်းမှာ ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါက အဲဒီ စိတ်ရှုပ်စရာ လူရဲ့ အကြွေထည့်စက်မဟုတ်လား  သူ တကယ် အောင်မြင်သွားတာလား ” </p> <p>ကျန်းချန်းရှီက ဂရု ထဲမှာ အမေးအာမေဋိတ်အကြီးကြီး တစ်ခု ပို့လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူမက အနောက်တိုင်း၀တ်စုံနှင့်လူအား</p> <p>အကောင်းမမြင်နိုင်ပေ။</p> <p>သူမက လှပပြီး ကုမ္ပဏီကြီးတစ်ခုရဲ့ CEO လည်း ဖြစ်သည်။ </p> <p>သို့သော် ထိုလူက သူမကို ပထမဆုံး မြင်သည့်အချိန်မှာ သူမတစ်ကိုယ်လုံးကို အငမ်းမရ  ကြည့်ခဲ့သည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် သူမ အတော်လေး မနှစ်မြို့ခဲ့ပေ။</p> <p>သို့သော် ထိုလူကို သင်ခန်းစာ ပေးဖို့ သင့်တော်သည့်အခွင့်အရေးကို မရခဲ့ပါ။</p> <p> </p> <p>“လူတွေ ဘာလို့ ဒီလို သောက်စရာတွေ သောက်ကြတာလဲ မသိဘူး ငါကတော့ တစ်ခါမှ မကြိုက်ဘူး”</p> <p>ဒါက လင်းဟုန်ရဲ့ တုံ့ပြန်မှု ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါဆို သူ့ကို ဖယ်ရှားလိုက်ကြစို့” </p> <p> </p> <p>ဝူဟိုင်းက တိုက်ရိုက် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့နှင့်ပင် တန်းစီကော်မတီရဲ့ ခေါင်းဆောင် သုံးယောက်ဖြစ်သည့် ဝူဟိုင်း လင်းဟုန်နဲ့ ကျန်းချန်းရှီ တို့ သဘောတူညီမှု တစ်ခု ရရှိသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">ယွမ်ကျိုး  အပိုင်း (၄၈၁)</p> <p style="text-align: center;">ပြီးပါပြီ။</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save