Book List

<h2 style="text-align: center;"> အပိုင်း (၄၈၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အမှန်မှာ ယွမ်ကျိုး၏ ကြော်ငြာချက်မှာ အချိုရည်သောက်ရသည်ကို နှစ်သက်ပြီး ဆိုင်မှာလည်း အရသာရှိတာတွေကို စားချင်သည့် ဖောက်သည်များအပေါ် များစွာ သက်ရောက်မှု့မရှိခဲ့ပါ။</p> <p>ထိုသူများက အချိုရည် အရင်သောက်ပြီးမှ ဆိုင်မှာ လာစားကြမှာဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ရလဒ်အနေနှင့် သက်ရောက်မှု့အရှိဆုံးအရာမှာအနောက်တိုင်း၀တ်စုံနှင့်လူ၏ အကြွေထည့်စက်ထဲမှ သောက်စရာများပင်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဘာဖြစ်တာလဲ  မနက်ဘက်မှာ အချိုရည် မသောက်ကြတော့ဘူးလား ”</p> <p>ဆိုင်ရှင်အမျိုးသမီးက စိတ်ထဲမှာ နည်းနည်း စိုးရိမ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ဖောက်သည်တွေ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်သွားဖို့ ပြင်ဆင်နေကြတာကို မြင်လိုက်တော့ သူမက မိန်းကလေးတစ်ယောက်ဆီ သွားပြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ညီမလေး မနက်ဘက် အချိုရည် မသောက်ဘူးလား ”</p> <p>သူမရဲ့ လိမ္မာထက်မြက်တဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ အပြုံးများပြည့်လျက် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အခုကစပြီး မသောက်တော့ဘူး  သူဌေးယွမ် ရဲ့ အကြံကို လိုက်နာရမယ် ”</p> <p> </p> <p>မိန်းကလေးက အလေးအနက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“အဲဒီစားသောက်ဆိုင်ပိုင်ရှင်က မသောက်ဖို့ ပြောတာလား ”</p> <p>ဆိုင်ရှင်အမျိုးသမီးက ချက်ချင်း ပြန်မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တယ်  သူက ကျွန်မတို့ကို အရမ်း ဂရုစိုက်တာ”</p> <p>မိန်းကလေးက ပြောပြီး ချက်ချင်း လှည့်ထွက်သွား သည်။</p> <p> </p> <p>“သွားပါပြီ အဲဒီကောင်လေးက ဖောက်သည်တွေကို ဘာတွေ ပြောထားတာလဲ ”</p> <p> </p> <p>ဆိုင်ရှင်အမျိုးသမီးက ယွမ်ကျိုးရဲ့ ဆိုင်ဘက်ကို စိုက်ကြည့်ပြီး ဒေါသအပြည့်ဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ငါ သေချာ စုံစမ်းရမယ် ”</p> <p>သူမက လွယ်လွယ်နှင့် လက်လျှော့မယ့် လူမျိုး မဟုတ်ပါ။</p> <p> </p> <p>တစ်နာရီလောက်ပဲ ကြာခဲ့သော်လည်း</p> <p>သူမက ဖောက်သည် သုံးယောက်ကို မေးမြန်းပြီးသွားပြီဖြစ်သည်။ </p> <p>သို့သော် အဖြေက တစ်မျိုးတည်းပင်။</p> <p> </p> <p>ယွမ်ကျိုး၏' နွေးထွေးစွာသတိပေးချက်'ကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>“ဒီကောင်လေးက ငါ့ငွေရတဲ့ လမ်းကို ပိတ်ချင်တာ‌လား”</p> <p>ဆိုင်ရှင်အမျိုးသမီးက ဒေါသထွက်လာပြီး ထို ကြော်ငြာ ကို သွားကြည့်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကြော်ငြာ ထားတဲ့နေရာက အတော်လေးထင်ရှားသည့် ယွမ်ကျိုးဆိုင် တံခါးရှေ့တည့်တည့်မှာ ဖြစ်၍ အနီးကပ်တာနှင့် ချက်ချင်း မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>စာတွေကို တစ်‌ကြောင်းပြီးတစ်ကြောင်း ဖတ်ပြီးနောက်မှာတော့ ဆိုင်ရှင်အမျိုးသမီးက စိတ်ထဲမှာ ရယ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါလား  ငါကတော့ တစ်ခုခု ထင်ခဲ့တာ ”</p> <p>သူမက ချက်ချင်း စိတ်အေးသွားသည်။ </p> <p>သူမအမြင်တွင် ယခုလို ကြော်ငြာစာက မည်သည့်အကျိုးမျှ ရှိမည်မဟုတ်။ </p> <p>အခုခေတ် လူငယ်များက တခြားသူများ၏ အကြံအတိုင်း မလိုက်နာကြပေ။</p> <p> </p> <p>မိဘတွေ၏ စကားတောင် နားမထောင်သည်ကို ယခုလို စားသောက်ဆိုင်ပိုင်ရှင်တစ်ယောက် ပြောတာကို နားထောင်တဲ့လား။ </p> <p> </p> <p>“လူငယ်တွေက ဆုံးမတာကို မကြိုက်ဘူးဆိုတာ သူမသိဘူးထင်တယ်  တကယ်ကို အပြစ်ကင်းတဲ့ ကောင်လေးပဲ ”</p> <p> </p> <p>သူမက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့ပြီး ပြန်သွားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>မနက်စာအချိန် ပြီးသွားပြီး မကြာခင်မှာပဲ</p> <p>အနောက်တိုင်းဝတ်စုံနှင့်အဲဒီလူကအချိုရည်တွေ ပြည့်နေတဲ့ ဗန်ကား တစ်စီးကို မောင်းပြီး‌ ရောက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါတွေက များလွန်း တယ်  သိမ်းဖို့ နေရာမလုံလောက်ဘူး ”</p> <p>ဗန် ထဲ ပြည့်နေသည့် အချိုရည်တွေကို ကြည့်ပြီး ဆိုင်ပိုင်ရှင်က စိတ်ရှုပ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>“စားပွဲအောက်မှာ ထားလိုက်ပါ  ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သိမ်းလို့ရပါတယ် ”</p> <p>ဆိုင်ရှင်အမျိုးသမီးက မစိုးရိမ်သည့်အသံနဲ့ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တယ်  စားပွဲအောက်မှာ ထားလိုက်ရင် လိုတဲ့အချိန် လွယ်လွယ် ယူလို့ရမယ် ”</p> <p>ထိုလူက ချက်ချင်း ထောက်ခံလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“တကယ်ပဲ  မနေ့က တစ်နေ့လုံး အချိုရည်တွေ ရွှေ့ရတာနဲ့ ပင်ပန်းသွားတာပဲ ”</p> <p>ဆိုင်ရှင်အမျိုးသမီးက ပြောရင်း မကျေနပ်သလို ပြောပေမယ့် မျက်နှာပေါ်မှာတော့ ဂုဏ်ယူတဲ့ အပြုံး ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တယ်  မနေ့က နေ့တစ်၀က်တောင် မရောက်သေးဘူး</p> <p>အချိုရည်  ၃၅ကတ်လောက် ရောင်းပြီးသား မဟုတ်လား ”</p> <p>အနောက်တိုင်းဝတ်စုံနှင့်လူကလည်း ပျော်ရွှင်နေသည်။ </p> <p>“ဟုတ် တယ်  ခဏကြာရင် ထပ်ပြီး ဖြည့်ရတော့မယ် ”</p> <p>ဆိုင်ရှင်အမျိုးသမီးက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီ ၆၅ ကတ် လောက်နဲ့ ညနေထိ ရောင်းဖို့ လုံလောက်မလား ”</p> <p>အနောက်တိုင်းဝတ်စုံနှင့်လူက ပြုံးပြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“မသေချာဘူးနော် ”</p> <p>ဆိုင်ရှင်အမျိုးသမီးကလည်း ပြုံးပြီး ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ယောက်၏ အပြုံးတွေကတော့ အလွန် ဂုဏ်ယူနေတဲ့ အပြုံးတွေဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“စားပွဲအောက်မှာ ထားလိုက်ရင် ဖောက်သည်တွေ ဘယ်လိုလာစားမလဲ ”</p> <p>ဆိုင်ပိုင်ရှင်က အားမလိုအားမရ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ရှင်ရဲ့ ခေါက်ဆွဲကို စားမယ့် လူ ဘယ်လောက်များတယ်လို့ ထင်နေလဲ </p> <p>အချိုရည်ရောင်းတာတောင် ခေါက်ဆွဲရောင်းတာထက် ပိုကောင်းနေပြီ ”</p> <p>ဆိုင်ရှင်အမျိုးသမီးက ချက်ချင်း ပြန်တုန့်ပြန်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပြီ မင်းပဲ ဆုံးဖြတ်ပါ ”</p> <p>သူ့ဇနီးက ထိုကဲ့သို့ ပြောလိုက်၍ ဆိုင်ရှင်က မတ‌တ်သာပဲ လက်ခံရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“အကုန်လုံးကို အထဲ သယ်လာလိုက်"</p> <p> </p> <p>လင်မယားနှစ်ယောက် စကားပြောနေစဉ်တွင် အနောက်တိုင်းဝတ်စုံနှင့်လူသည် အလုပ်သမားများကို ဦးဆောင်ပြီး အချိုရည်များကို ဆိုင်အတွင်းသို့ သယ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီလိုပါ ဒီအချိုရည်တွေကို စျေးကွက်ပေါက်ဈေးနဲ့ မင်းဝယ်လိုက်၊ အကြွေထည့်စက်ရဲ့ ကုန်ကျစရိတ်နဲ့ ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းမှုကိုတော့ ငါ တာဝန်ယူမယ်၊ အချိုရည်ရောင်းဈေးကို မင်းကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်၊</p> <p>ဒီမှာ ၆၅ကတ်ရဲ့ စုစုပေါင်းကုန်ကျစရိတ်ပါ”</p> <p> </p> <p>အနောက်တိုင်းဝတ်စုံနှင့်လူသည်ဂဏန်းပေါင်းစက် ထုတ်ကာ စုစုပေါင်းငွေကို တွက်ချက်ပြီး ဆိုင်ရှင်အမျိုးသမီးထံ ပေးခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ပြဿနာမရှိပါဘူး”</p> <p>ဆိုင်ရှင်အမျိုးသမီးသည် ထပ်မံတွက်ချက်ကြည့်ပြီး ငွေပမာဏကို အတည်ပြုပြီးနောက် ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ပုံမှန်အားဖြင့် အအေးကတ် တစ်ခုတွင် ပုလင်း ၁၂ ပုလင်း ပါဝင်ပြီး ဝယ်သူကို အပိုပုလင်း ၅ ပုလင်းလောက် ထပ်ပေးတတ်သည်။</p> <p> </p> <p>မဟုတ်ရင် ၂.၅ ယွမ်နဲ့ ဝယ်ပြီး ၃ ယွမ်နဲ့ ပြန်ရောင်းတတ်သည်။</p> <p>သို့သော် ဒီတစ်ခါမှာတော့ ဆိုင်ရှင်အမျိုးသမီးက စျေးကွက်ပေါက်ဈေးအတိုင်းပဲ ဝယ်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အကြောင်းကတော့ ဒီနေရာက‌ ဈေးရောင်းကောင်းလွန်း၍ ဖြစ်သည်။</p> <p>ထို့နောက် ကျန်ရှိသည့် အမြတ်များကိုတော့ အနောက်တိုင်းဝတ်စုံနှင့်လူက ရယူမည်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို အမျိုးသမီး သူ ယခင်က ယွမ်ကျိုးဆိုင်အနားမှာ အကြွေထည့်စက်ထားဖို့ အားထုတ်ခဲ့သည့်အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လူတိုင်းကတော့ ငွေရှာနိုင်တဲ့ အခွင့်အရေးကို မလွယ်လွယ် လက်မလွှတ်တတ်ကြပေ။</p> <p> </p> <p>မနေ့က နေ့တစ်ဝက်အတွင်း ရောင်းအားကို ကြည့်လိုက်ရုံနဲ့တင် အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် များနေကြောင်း သိနိုင်သည်။</p> <p>ထို့အပြင် ရာသီဥတုအေးချိန်တွင် ရောင်းခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ပူသည့်နေ့များတွင် အချိုရည် ရောင်းအား ပိုမိုများနိုင်ခြေရှိသည်။</p> <p>အကြွေထည့်စက်မှာ ရောင်းသည့်အရာတွေက စတိုးဆိုင်တွေထက် စျေးပိုမြင့်တာ သာမန်ပင်။</p> <p> </p> <p>စတိုးဆိုင်များတွင် ဈေးတင်ပြီးရောင်း၍ မရပေ။</p> <p>အကြောင်းက အကြွေထည့်စက်ကို နည်းပညာမြင့် စက်ပစ္စည်းဟု လူတွေ မြင်ကြ၍ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>နှစ်ဖက်စလုံး သဘောတူညီမှုကို ပျော်ရွှင်စွာ ပြုလုပ်ပြီးနောက် အနောက်တိုင်းဝတ်စုံနှင့်လူက အကြွေထည့်စက်ကို သွားကြည့်ဖို့ အကြံပြုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“သွားကြည့်ကြရအောင် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော်တို့က တစ်ခြားသူရဲ့ အခွင့်အရေးကို ယူထားတာပဲ၊ဆိုတော့ သူ့လုပ်ငန်းကို သက်ရောက်မှု ရှိမရှိ သိချင်တယ်ဗျာ”</p> <p> </p> <p>အနောက်တိုင်းဝတ်စုံနှင့်လူက‌ ပျော်ရွှင်သည့်ဟန်ပန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တယ်အချိုရည်တွေ ထပ်ဖြည့်ရမလားလည်း ကြည့်ရအောင်”</p> <p>ဆိုင်ရှင်အမျိုးသမီးက ယွမ်ကျိုးရဲ့အခြေအနေကို ကြည့်ချင်၍ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တယ် သွားကြမယ်”</p> <p>အနောက်တိုင်းဝတ်စုံနှင့်လူက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“တက် တက်  တက်”</p> <p>နှစ်ယောက်လုံး အကြွေထည့်စက်ရှိရာသို့ နှစ်မိနစ်တောင် မကြာဘဲ လျှောက်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ကြည့်လိုက်သောအခါ အချိုရည်များ အများကြီး ကျန်ရှိနေသေးသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>“ဘာလို့ အချိုရည်တွေ ဒီလောက် မရောင်းရသေးတာလဲ”</p> <p> </p> <p>ဆိုင်ရှင်အမျိုးသမီးက တိတ်တဆိတ်မျက်မှောင်ကြုပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အခုထိ နေ့လယ်စာအချိန် မရောက်သေးဘူးဝယ်သူနည်းတာ ပုံမှန်ပါပဲ</p> <p>ပြီးတော့ မင်းရဲ့ဈေးက တခြားဆိုင်တွေထက် ပိုမြင့်နေတယ်</p> <p>လမ်းသွားလမ်းလာတွေကတော့ အဲ့ဒီဘက်က စတိုးဆိုင်မှာ ဝယ်ကြမှာပဲ”</p> <p> </p> <p>အနောက်တိုင်းဝတ်စုံနှင့်လူက ဈေးနှုန်း နှစ်ဆနီးပါး ဖြစ်နေကြောင်း မြင်လိုက်တာနဲ့ ချက်ချင်း အကြောင်းရင်းကို သိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တယ်နော် တန်းစီနေတဲ့ ဖောက်သည်တွေ မလာသေးဘူး”</p> <p>ဆိုင်ရှင်အမျိုးသမီးက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါကြောင့် မစိုးရိမ်ပါနဲ့”</p> <p>အနောက်တိုင်းဝတ်စုံနှင့်လူက နှစ်သိမ့်သလို ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“မစိုးရိမ်ပါဘူး မနေ့က ရောင်းအားကို ကြည့်လိုက်ရင် သိသာနေပြီ”</p> <p> </p> <p>ဆိုင်ရှင်အမျိုးသမီးက ဂုဏ်ယူသလို ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အင်း အဲ့ဒါ ဘာလဲ”</p> <p>အနောက်တိုင်းဝတ်စုံနှင့်လူက ယွမ်ကျိုးဆိုင်ရှေ့မှာ ရောင်စုံအလင်းများ တောက်ပနေသော ဘုတ်ပြား ကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အဲဒါလား  အချိုရည် မသောက်ဖို့ကြော်ငြာထားတာတဲ့လေ"</p> <p>ဆိုင်ရှင်အမျိုးသမီးက ပြောပြီး ထိုစာထဲမှာ ဘာတွေ ရေးထားသည်ကို အသေးစိတ် ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူမရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အမြင်ကိုလည်း ထည့်ပြောရန် မမေ့ခဲ့ပါ။</p> <p> </p> <p>“ဟားဟား ဒီလို မိုက်မဲတဲ့ နည်းလမ်းကို စဉ်းစားရတာပဲလား </p> <p>တကယ်ကို ရယ်စရာပဲ</p> <p>အချိုရည် မသောက်ရဘူးလို့ မင်းပြောလိုက်တာနဲ့ လူတွေ လိုက်နာမယ်လို့ ထင်နေတာလား</p> <p>မင်းရဲ့ ဆိုင်လုပ်ငန်းကျသွားရင်လည်း ငါတို့လုပ်ငန်းကို မထိခိုက်စေနဲ့ပေါ့”</p> <p>အနောက်တိုင်းဝတ်စုံနှင့်လူက ယွမ်ကျိုးကို အလွန် မထီမဲ့မြင် အမြင်ဖြင့် ကြည့်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယွမ်ကျိုးကတော့ ထိုအချိန်တွင် ပန်းပုလုပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီစက်က မင်းတို့ရဲ့ ဟာလား”</p> <p>ရုတ်တရက် ဝူဟိုင်း သည် လှေကားပေါ်မှ ဆင်းလာပြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ပါတယ်ကြိုက်တဲ့ဟာကို ရွေးပြီး ငွေပေထည့်လိုက်ရင် ယူသွားလို့ရပါတယ်”</p> <p>ဆိုင်ရှင်အမျိုးသမီးက ချက်ချင်း ပျော်ရွှင်စွာ ကြိုဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူမက ဝူဟိုင်းကို ချမ်းသာသည် ထင်သဖြင့်ယဉ်ကျေးစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ခင်ဗျားပြောတာ ဒီကြော်ငြာက ဘာမှမဟုတ်ဘူးပေါ့လေ"</p> <p>ဝူဟိုင်းက အမျိုးသမီးကို မကြည့်ဘဲ အနောက်တိုင်း၀တ်စုံနှင့်လူကိုသာ ကြည့်ပြီးမေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အင်းလေ အဲ့သူဌေးက အမြင်မရှိတာဗျာ ဘယ်သူက သူ့အကြံကို လက်ခံမှာလဲ"</p> <p>ထိူလူက ပမာမခန့်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟာ ဒါဆိူ နေ့လည်ထိစောင့်ဦး ပျော်စရာလေးပွဲ‌လေးတွေကြည့်သွား ဦးပေါ့ဗျာ"</p> <p>ဝူဟိုင်းက နှုတ်ခမ်းမွှေးသပ်ရင်း ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘာပျော်စရာပွဲလဲဗျ</p> <p>"</p> <p> </p> <p>"အဲ့ပွဲနာမည်က သူဌေးယွမ်ကို အခွင့်ကောင်းယူလို့်မရဘူး'လို့ ခေါ်တယ်ဗျ"</p> <p> </p> <p>"မှန်တာပေါ့ကွာ"</p> <p>လှေကား ကနေ အခုမှဆင်းလာသည့် လင်းဟုန်က ခေါင်းငြိမ့်ပြီး ထောက်ခံလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">ယွမ်ကျိုး အပိုင်း (၄၈၄)</p> <p style="text-align: center;">ပြီးပါပြီ။</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save