Book List

<h2 style="text-align: center;"> အပိုင်း (၄၈၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"မင်းတို့က ဘာသဘောလဲ,ချမ်းသာတိုင်း မောက်မာပြ‌မနေကြနဲ့"</p> <p>ဆိုင်ရှင်အမျိုးသမီးက လျစ်လျူရှုခံလိုက်ရ၍ မကျေမနပ်ဖြင့်ခပ်ဆတ်ဆတ် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"သူဌေးယွမ်ကို အခွင့်ကောင်းယူလိုက်လို့ ငွေရလာမယ်ဆိုရင် ငါကတော့ လုပ်ဦးမှာပဲ"</p> <p>အနောက်တိုင်း၀တ်စုံနှင့်လူမှာ သူ့ဆီရောက်လာသည့်ငွေအား  ပြန်ထုတ်‌ပေးမည့်လူစားမျိုး မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>မှန်ပါသည်။အကြွေထည့်စက်ကို ကုမ္ပဏီကပိုင်သော်လည်း သီးသန့်၀င်ငွေရရန် သူလျှို့ဝှက်စွာ ရှာထားသည့်ငွေများမှာ သူ့အိတ်ထဲ လုံခြုံစွာ သိမ်းဆည်းထားပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"သူတို့နဲ့ ဘာလုပ်နေတာလဲ မကြာခင် သူတို့သိရမှာပဲကို"</p> <p> </p> <p>လင်းဟုန်က အဝေးမှ လှမ်းအော်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အေးဗျာ ခင်ဗျားတို့အတွက် ကြိုပြီး၀မ်းနည်းထားမယ်နော်"</p> <p>ဝူဟိုင်းက ပြုံးပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အင်းလေ"</p> <p>လင်းဟုန်က ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘာကြီးကြီးကျယ်ကျယ်တွေ ပြောနေတာလဲ၊ငါ့ဘာသာ ဘယ်လိုရောင်းရောင်း မင်းတို့အပူမပါဘူးကွ"</p> <p>အနောက်တိုင်း၀တ်စုံနှင့်လူက ကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟမ့် အဲ့သူဌေးက သူ့များစီးပွားရေးကို ၀င်ရှုပ်ချင်တာလား"</p> <p>ဆိုင်ရှင်အမျိုးသမီးက မဲ့ရွဲ့ကာ ရန်တွေ့လိုက်သေးသည်။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ဖြစ်စေ လင်းဟုန်တို့နှစ်ယောက်က အဝေးရောက်သွားပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းဟုန်က နေ့လည်ပိုင်းမှာ ဝူဟိုင်းနဲ့အတူ ကျန်းချန်းရှီကို သွားတွေ့ပြီး ယခုကိစ္စကို ဆွေးနွေးရန် စီစဉ်ထားသည်။ </p> <p>ထို့ကြောင့် အိမ်ထဲမှာ အမြဲပဲ နေတတ်သော“အိမ်တွင်းအောင်း” ဝူဟိုင်းကို အပြင်သို့ ခေါ်ထုတ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အနောက်တိုင်း၀တ်စုံနှင့်လူကတော့ မထွက်သွားဘဲ နေ့လယ်အထိ စောင့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p>မနေ့ကလို သောက်စရာတွေ ဝယ်ရန် လူတွေ မရပ်မနား လာနေမည့် မြင်ကွင်းကို ပြန်တွေ့ချင်နေသည်။</p> <p>ဆိုင်ရှင်အမျိုးသမီးကလည်း အကြွေထည့်စက်မှာ အအေးများကို ထပ်ဖြည့်လိုက်သည်။ နေ့လည်ပိုင်းမှာ ပြန်ရောင်းကောင်းလာလျှင် မြန်မြန်ဖြည့်နိုင်ရန် အအေးကတ်အများကြီးကိုပါ ထပ်ဖောက်ထားသည်။</p> <p> </p> <p>မကြာခင် အချိန်က မြန်မြန်ပဲ ကုန်သွားတတ်သည်။</p> <p>အထူးသဖြင့် မနက်ပိုင်းမှာ ဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>ယွမ်ကျိုးအတွက်တော့ ပန်းဂေါ်ဖီတစ်ခုကို ပုံဖော်လုပ်ပြီး အစားအစာများ ပြင်ဆင်သည့် အချိန်လေးတွင် မနက်ပိုင်းက ခဏလေးနဲ့ ကုန်သွားသည်။</p> <p>ထို့နောက် လမ်းပေါ်တွင် လူသွားလူလာများနှင့်ပြန်ရှုပ်ထွေးလာသည်။ </p> <p>စားသုံးသူများက တန်းစီပြီး အိုင်ဒီကတ်ကို စက်မှာ တင်ကာ နံပါတ်လက်မှတ်ယူပြီး ဆိုင်ထဲ ဝင်ပြီးစားရန် စောင့်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>“ဟေ့ မင်း ဘာလုပ်ဖို့ သွားတာလဲ” </p> <p>အရပ်ရှည်ရှည်လူငယ်တစ်ယောက်က သူ့မိတ်ဆွေကို တားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ရေငတ်လို့ ကိုလာတစ်ပုလင်း ဝယ်မယ်”  ရပ်တန့်ခံရသော လူငယ်က အံ့ဩသလို ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>“မဝယ်နဲ့ သူဌေးယွမ်က အအေးတွေ သောက်ရင် ဟင်းရဲ့ အရသာ ပျက်နိုင်တယ်လို့ ပြောထားတယ်</p> <p>မကြာခင် တွင်းထွက်ရေသန့် ပေးမယ်လို့လည်း ပြောထားတယ် အဲ့ဒါမှ အစားအစာရဲ့ အရသာအစစ်ကို ခံစားနိုင်မှာတဲ့” </p> <p>လူငယ်က ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“တကယ်လား” </p> <p>သူ့မိတ်ဆွေက မယုံသလို မေးသည်။</p> <p>“တကယ်ပဲ မင်း စကားပြောအုပ်စု </p> <p>မကြည့်ဘူးလား </p> <p>လူတိုင်း သူဌေးယွမ်ရဲ့ သတိပေးချက်ကို မျှဝေနေကြတယ်”</p> <p>အရပ်ရှည်ရှည်လူငယ်က ထပ်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပြီ ဒီမှာ စားဖို့  လာရတာက ခက်ခဲတယ်ဆိုတော့ ဒီကိစ္စကြောင့် စိတ်မပျက်ချင်ဘူး” </p> <p>သူ့မိတ်ဆွေက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>ယွမ်ကျိုး၏ ဟင်းလျာများကို စဉ်းစားလိုက်တာနှင့် အအေးသောက်ချင်စိတ်လည်း မဖြစ်တော့ပေ။</p> <p>အအေးများကို အချိန်မရွေး သောက်နိုင်သော်လည်း သူဌေးယွမ်၏ ဟင်းလျာများကိုတော့ အလွယ်တကူ မစားနိုင်ပါ။</p> <p> </p> <p>“မိတ်ဆွေရေ၊ တန်းစီကော်မတီအကြောင်း ကြားဖူးလား အခု ကျွန်တော်တို့ ရေကို အခမဲ့ ပေးနေတယ် ပိုက်ဆံ မပေးရဘူး”</p> <p>အနည်းငယ် ခပ်၀၀ လူတစ်ယောက်ကပြောလာသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသူမှာ တန်းစီကော်မတီအဖွဲ့လေးယောက်ထဲက အသက်ကြီးသောသူ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“သိပါတယ် တန်းစီတဲ့ ကိစ္စတွေကို မင်းတို့ပဲ စီမံတာ မဟုတ်လား”</p> <p>အရပ်ရှည်ရှည်လူငယ်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါဆို ဟိုဘက်သွားပြီး ရေယူလိုက်” </p> <p> </p> <p>အသက်ကြီးကြီိးလူက တန်းစီစက်ဘက်ကို လက်ညွှန်သည်။ </p> <p>ထိုနေရာတွင် ပိန်ပါးပါး လူတစ်ယောက်က  ရေပေးဝေနေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းသည် ကျန်းချန်းရှီ၏ ဒုတိယ အစီအစဉ် ဖြစ်ပြီး ယွမ်ကျိုး၏ သတိပေးချက်နှင့်လည်း ကိုက်ညီနေသည်။ </p> <p>နှစ်ခု ပေါင်းစပ်သွားသဖြင့် အအေး ဝယ်မည့်သူများ လျော့နည်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ယွမ်ကျိုး၏ စားသောက်ဆိုင် ဖွင့်ရန် ဆယ်မိနစ်သာ ကျန်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>“အင်း အအေး ဝယ်မယ့်သူ တစ်ယောက်တောင် မရှိတော့ဘူးထင်တယ်” </p> <p> </p> <p>ယွမ်ကျိုးက ဒုတိယထပ်မှ ရောင်းစက်ကို ကြည့်ကာ ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>“ဟားဟား ငါလည်း ကိုယ့်ရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုနဲ့ပဲ အသက်‌မွေးနေတဲ့ လူမျိုး ဖြစ်နေမလားမသိဘူး</p> <p>ငါ့က  ဟင်းချက်နည်းနည်းကောင်းရုံလေးပါကွာ"</p> <p>ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သဘောကျစွာ ချီးကျူး</p> <p>လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အချိန်ကို ကြည့်ပြီးနောက် ယွမ်ကျိုးက အောက်ထပ်သို့ ဆင်းသွားသည်။</p> <p>ဟင်းချက်ခြင်းကတော့ အရေးကြီးနေဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>“ဘာဖြစ်တာလဲ အအေး တစ်ပုလင်းတောင် မရောင်းရဘူးလား”</p> <p>စက်ကို ခြောက်ကြိမ်တောင် လာစစ်ပြီးသော ဆိုင်ရှင်အမျိုးသမီးက စိုးရိမ်စွာ ပြောလာသည်။</p> <p> </p> <p>“ငါပြောခဲ့တာ မမှတ်မိဘူးလား ယုန်အမြီး‌ လေးလိုပဲလို့”</p> <p>သူဌေးတုံက ပြုံးလျက် ထေ့ငေါ့လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ရှင့်ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး ကိုယ့်ကိစ္စ ကိုယ်လုပ်” </p> <p>ဆိုင်ရှင်အမျိုးသမီးက ချက်ချင်း ရန်တွေ့လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တယ် မင်းကိစ္စ မဟုတ်ဘူး ဒါပေမယ့် ဒီလိုဖြစ်ပျက်နေတာကို ကြည့်ရတာ ငါ့အပျော်ပဲ လေ” </p> <p>သူဌေးတုံက ရယ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟွန့်” </p> <p>ဆိုင်ရှင်အမျိုးသမီးက တစ်ဖက်ကိုမျက်နှာလှည့်ပြီး အနောက်တိုင်း၀တ်စုံနှင့်လူကို</p> <p> </p> <p>“ပြဿနာ ဘယ်နားမှာရှိလဲ ပြောနိုင်မလား” </p> <p>မကျေနပ်သလို မေးလာသည်။</p> <p> </p> <p>“နည်းနည်း ထပ်စောင့်ကြရအောင်”  အနောက်တိုင်းဝတ်စုံနှင့်လူက မျက်ခုံးတွန့်ချိုးပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ထပ်စောင့်မယ် ရှင် အဲဒီစကားကို သုံးခါပြောပြီးပြီ မနေ့က ဒီအချိန်မှာ အအေးတွေ အများကြီး ရောင်းခဲ့ရတယ်</p> <p>ဘာလို့ ဒီနေ့ကျ တစ်ခုမှမရောင်းရတာလဲ ” </p> <p>ဆိုင်ရှင်အမျိုးသမီးက ဒေါသထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>“ဈေး အရမ်းမြင့်ထားလို့ ဖြစ်နိုင်တယ်၊</p> <p>ပုံမှန်ဈေး လျှော့ပြီး စမ်းကြည့်ရင် ဘယ်လိုလဲ ဒီနေရာက ခရီးသွားနေရာလည်း မဟုတ်‌တော့လေ” </p> <p>အနောက်တိုင်းဝတ်စုံနှင့်လူက ယွမ်ကျိုး၏ ဆိုင်ရှေ့က လူအုပ်ကို ကြည့်ရင်း စိုးရိမ်လာသည်။</p> <p>“ဈေးလျှော့မယ်" ဆိုင်ရှင်အမျိုးသမီးက အံ့ဩစွာ သံယောင်လိုက်‌ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တယ် ပုံမှန်ဈေး လျှော့ပြီး စမ်းကြည့်ရင်ရော” </p> <p>အနောက်တိုင်းဝတ်စုံနှင့်လူက ခပ်တည်တည်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အဲဒါ အလုပ်ဖြစ်ပါ့မလား” </p> <p>ဆိုင်ရှင်အမျိုးသမီးက မယုံသလို မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“သေချာပေါက် အလုပ်ဖြစ်မှာပဲ”</p> <p>အနောက်တိုင်းဝတ်စုံနှင့်လူက ယုံကြည်စွာ ပြန်ဖြေသည်။</p> <p> </p> <p>“အိုကေ” </p> <p>ဆိုင်ရှင်အမျိုးသမီးက ပြောလိုက်သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူမ စဉ်းစားနေသည်မှာ ပိုက်ဆံပိုရရန် မဟုတ်ဘဲ အအေးများကို အမြန်ဆုံး ရောင်းကုန်အောင် လုပ်ရန်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒင် ဒင်”</p> <p>အနည်းငယ် ပြင်ဆင်ပြီးနောက် သူမက သောက်စရာအားလုံး၏ ဈေးနှုန်းကို ပုံမှန်ဈေးသို့ လျှော့လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသည်က လူ့သဘောသဘာဝပင် ဖြစ်သည်။ လူများစွာ ဝယ်ယူနေသော ပစ္စည်းကို အခြားသူများလည်း ပိုဝယ်ချင်ကြသည်။</p> <p>တစ်ဖက်တွင် ဝယ်သူနည်းသော ပစ္စည်းများကို ဈေးလျှော့ထားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် မဝယ်ကြတော့ပေ။ ၎င်းသည် ရောင်းချမှု စိတ်ပညာတစ်မျိုး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယွမ်ကျိုး၏ နွေးထွေးသော သတိပေးချက်နှင့် တန်းစီကော်မတီ၏ လှုပ်ရှားမှုကြောင့် နေ့လယ်စာအချိန်တွင် စက်ဘက်သို့ သွားသူ တစ်ယောက်မျှ မရှိတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>“ဈေးလျှော့ရင် အလုပ်ဖြစ်မယ်လို့ မင်းပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား ဘာဖြစ်နေတာလဲ</p> <p>မနက်ကလည်း နည်းနည်းပဲ ရောင်းရတယ်</p> <p>အခုတော့ တစ်ပုလင်းတောင် မရောင်းရတော့ဘူး” </p> <p>ဆိုင်ရှင်အမျိုးသမီးက လှည့်ကြည့်ပြီး အနောက်တိုင်းဝတ်စုံနှင့်လူကို မကျေနပ်သလို မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ခဏစောင့်ပါဦး အမကြီး  မနက်မှာတောင် မရောင်းရဘူးလား” </p> <p>အနောက်တိုင်းဝတ်စုံနှင့်လူက အရေးကြီးသော အချက်ကို ဖမ်းမိကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တယ်</p> <p>မနက်ဘက်မှာ လူတွေအအေး မသောက်ချင်တာ နားလည်နိုင်တယ်</p> <p>ဒါပေမယ့် နေ့လယ်မှာ ဒီလို ဖြစ်တာ ဘယ်လို ပြောမလဲ ရှင်ရဲ့ သောက်စရာတွေမှာ ပြဿနာရှိနေတာ မဟုတ်ဘူးလား</p> <p>လူတွေ တစ်ခါ သောက်ပြီး  နောက်လာမဝယ်တော့ဘူး”</p> <p>ဆိုင်ရှင်အမျိုးသမီးက စိတ်ဆိုးမာန်ဆိုး ရန်တွေ့လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“မဖြစ်နိုင်ဘူး ဒီသောက်စရာတွေ အားလုံးက နာမည်ကြီး ထုတ်လုပ်သူတွေက ထုတ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေပါ</p> <p>ပြဿနာ မရှိနိုင်ပါဘူး မနေ့က မင်းဈေးကို အရမ်းမြင့်ထားလို့ ဖြစ်နိုင်တယ်</p> <p>ဒါကြောင့် ဒီနေ့ လူတွေ မလာတော့တာပဲ ဖြစ်မယ်” </p> <p>အနောက်တိုင်းဝတ်စုံနှင့်လူက ချက်ချင်း ခေါင်းရှောင်လိုက်သည်။</p> <p>“မနေ့ကညနေပိုင်းမှာ ဈေးကို ပြင်ပြီးသားပဲလေ </p> <p>အဲဒီအချိန်ကတောင် ကတ်တစ်ဒါဇင်လောက် ရောင်းကုန်ခဲ့တာ</p> <p>မင်းရဲ့ သောက်စရာတွေမှာ တစ်ခုခု ပြဿနာရှိနေလို့ပဲ မဟုတ်ရင် ဘာလို့ အဲဒီကောင်လေး ယွမ်ကျိုးက မင်းနဲ့ မပူးပေါင်းချင်တာလဲ</p> <p>ငါ့ကို လိမ်ဖို့ ကြိုးစားရင် မင်း ဒီလမ်းထဲကနေ မထွက်နိုင်ဘူးဆိုတာ မှတ်ထားလိုက်”</p> <p> </p> <p>  ဆိုင်ရှင်အမျိုးသမီးက မျက်လုံးပြူးကာ ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ခေါက်ဆွဲဆိုင်မှ ဆိုင်ရှင်အမျိုးသားပင် အနောက်တိုင်းဝတ်စုံနှင့်လူကို သံသယဖြင့် လှည့်ကြည့်လာသည်။</p> <p> </p> <p>အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ပိုက်ဆံရှာရခြင်းကို မကြိုက်သည့်သူဆိုတာ မရှိသလောက်ပင်။ </p> <p>ယွမ်ကျိုးက သူနဲ့ မပူးပေါင်းခြင်းမှာ သောက်စရာများ အရည်အသွေးမကောင်းသောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည် သူတို့ထင်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမယ့် ဒီ ယွမ်ကျိုးက တော်တော် မကောင်းတာပဲ၊</p> <p>ဒီလို ဖြစ်မယ်ဆိုတာ ကြိုပြောမပေးထားဘူး </p> <p>ငါတို့က သူ့အိမ်နီးချင်း မဟုတ်ဘူးလား” </p> <p>အမျိုးသားဆိုင်ရှင်က ယွမ်ကျိုး၏ လူများပြည့်နေသော ဆိုင်ကို မကျေနပ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟူး နှာခေါင်းယားလိုက်တာ</p> <p>တစ်ယောက်ယောက် ငါ့အကြောင်း ပြောနေသလိုပဲ” </p> <p>ယွမ်ကျိုးက မျက်မှောင်ကြုပ်ကာ နှာချေမထွက်အောင် ထိန်းလိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက် ဟင်းချက်ခြင်းကိုသာ ဆက်လုပ်နေသည်။</p> <p>ဟင်းချက်နေစဉ်တွင် ယွမ်ကျိုးသည် မျက်နှာဖုံးတပ်ထားသော်လည်း နှာချေမထွက်အောင် ထိန်းထားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယွမ်ကျိုးဘက်တွင် အရသာရှိသော ဟင်းပွဲများ ချက်ပြုတ်ပြီး အေးချမ်းနေသော်လည်း အခြားဘက်တွင် လူနှစ်ယောက်ကပြင်းပြင်းထန်ထန် အငြင်းပွားနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>“ဘာလို့ ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်နေတာလဲ</p> <p>ငါက ဥပဒေအတိုင်း စီးပွားရေးလုပ်နေတာပဲ</p> <p>မင်းတို့ ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ” </p> <p>အနောက်တိုင်းဝတ်စုံနှင့်လူက ရိုင်းစိုင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဘာ ငါ့ဆီက ပိုက်ဆံအများကြီး လိမ်ယူရဲပြီး‌  တော့များ မြန်မြန် ပြန်ပေးလိုက်စမ်း"</p> <p>ဆိုင်ရှင်အမျိုးသမီးက ဒေါသထွက်စွာ ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>သူမနှင့် သူမ၏ ခင်ပွန်းတို့သည် လမ်းဧ။်ထွက်ပေါက်ကို မသိမသာပိတ်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။</p> <p>အချိန်မရွေး ရန်ပွဲ ပေါ်ပေါက်လာနိုင်သည့် အခြေအနေ ဖြစ်လာသည်။</p> <p>ယွမ်ကျိုးကို အရင်က ဒုက္ခပေးရန် ကြိုးစားခဲ့သော အနောက်တိုင်းဝတ်စုံနှင့်လူသည် ယခု</p> <p>တော့ ခေါက်ဆွဲ ဆိုင်ရှင်အမျိုးသမီးနှင့် တွေ့ကြုံနေ ရပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသည်မှာ “ကိုက်တတ်သူက တစ်ခါတစ်ရံ ကိုယ်တိုင်လည်း ကိုက်ခံရတတ်သည်” ဆိုသည့် စကားအတိုင်း ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">ယွမ်ကျိုး အပိုင်း (၄၈၅)</p> <p style="text-align: center;">ပြီးပါပြီ။</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save