Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၄၈၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ငါ့ပိုက်ဆံ‌တွေကို အခုချက်ချင်း ပြန်ပေးစမ်း</p> <p>မဟုတ်လို့ကတော့ ငါက လာရှုပ်ဖို့ လွယ်တဲ့သူမဟုတ်ဘူးဆိုတာ မင်းသိအောင် ပြပေးလိုက်မယ်၊"</p> <p>ဆိုင်ရှင်အမျိုးသမီးက ခါးထောက်ပြီးအနောက်တိုင်း၀တ်စုံနှင့်လူကို နေရာမှ ထွက်သွားခွင့်မပြုပေ။</p> <p>ဆိုင်ရှင်အမျိုးသားကလည်း ဘေးနားကနေ သူ့ကို မျက်မှောင်ကြုပ်ကာ ကြည့်နေပြီး ခွင့်လွှတ်မယ့်ပုံ မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>“ဒီဟာက မတရားလွန်းဘူးဗျာ</p> <p>ဒီစက်ကို ကျွန်တော်ပဲ ထောက်ပံ့ထားတာတစ်နေ့မပြည့်ခင်မှာ မအောင်မြင်ဘူးလို့ ဘယ်လိုပြောနိုင်မလဲ” </p> <p>အနောက်တိုင်းဝတ်စုံနှင့်လူက အခြေအနေကို ခန့်မှန်းပြီး အသံအနည်းငယ်လျော့ကာပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အခု သောက်စရာတစ်ခုခု ဝယ်ဖို့ လာတဲ့သူ တစ်ယောက်တောင် မြင်လို့လား” </p> <p>ဆိုင်ရှင်အမျိုးသမီးက မတုံးအပေ။ လမ်းတစ်ဖက်က လူမရှိသော အကြွေထည့်စက်ကို ညွှန်ပြကာ ဒေါသထွက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီလောက် အချိန်တိုအတွင်းမှာ ဘာကို ဆုံးဖြတ်နိုင်မလဲ</p> <p>နည်းနည်း ထပ်စောင့်ကြည့်ပြီးမှ ပြောကြတာပေါ့” </p> <p>အနောက်တိုင်းဝတ်စုံနှင့်လူက သူတို့ကို စိတ်သက်သာအောင် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ငါတော့ အောင်မြင်မယ့် အရိပ်အယောင် မမြင်ဘူး” </p> <p>ဆိုင်ရှင်အမျိုးသားက ချက်ချင်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။</p> <p>သူက အနောက်တိုင်းဝတ်စုံနှင့်လူ၏ စကားကို မယုံသလို ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့ သုံးယောက်က မရပ်မနား အငြင်းပွားနေကြချိန်၊ ယွမ်ကျိုး၏ စားသောက်ဆိုင်အတွင်းမှာတော့ အေးချမ်းကာပုံမှန်ပင်။</p> <p> </p> <p>အကြွေထည့်စက်ဘက်သို့ လာသူ တစ်ယောက်မှ မရှိသည်ကို မြင်ပြီး အစီအစဉ်စတင်ခဲ့သော လူသုံးယောက်လည်း အလွန် ပျော်ရွှင်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်းရှီက ရေအနည်းငယ် သောက်ပြီးစိတ်ထဲတွင် အေးစက်စွာ‌ တွေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ငါ့ရင်သားက ကြီးတယ်ဆိုရင်တောင် လူတိုင်း ကြည့်လို့ရတဲ့ အရာတော့ မဟုတ်ဘူး”</p> <p> </p> <p>“အခုတော့ အဲဒီလူ ကြွားဖို့အချိန်မရှိလောက်ဘူးထင်တယ်” </p> <p>လင်းဟုန်က ပုခုံးတွန့်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီစက်ကြီးက အလှတရားအားလုံးကို ဖျက်စီးပစ်နေတာ” </p> <p>ဝူဟိုင်းက သူ၏ ပန်းချီကို ထိခိုက်စေသောကြောင့် မကျေနပ်သေးပေ။</p> <p> </p> <p>“ဒါပေါ့</p> <p>ဒီအကြံကို ကျွန်မကိုယ်တိုင် စဉ်းစားထားတာ” </p> <p>ကျန်းချန်းရှီက ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>“မနက်ဖြန်ဆိုရင် ဒီစက်ကို သူတို့ ရွှေ့သွားလောက်ပြီ</p> <p>ခေါက်ဆွဲဆိုင်ရှင် လင်မယားက လွယ်လွယ်နဲ့ သွားရှုပ်လို့ရမယ့်သူတွေ မဟုတ်ဘူး”  </p> <p>လင်းဟုန်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ရွှေ့သွားရင်ပဲ ကောင်းပါတယ်ကွာ”</p> <p>ဝူဟိုင်းက ခေါင်းညိတ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီတစ်ခါ အောင်မြင်မှုက သူဌေးယွမ်ကြောင့်ပဲ ထင်တယ်” </p> <p>လင်းဟုန်က ခဏစဉ်းစားပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တယ် သူ့ရဲ့ နွေးထွေးတဲ့ သတိပေးချက် မရှိရင် ငါတို့ အကြံက ဒီလောက် မြန်မြန် အလုပ်ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး” </p> <p>ကျန်းချန်းရှီက ခေါင်းညိတ်သည်။</p> <p> </p> <p>“မှန်တယ်” </p> <p>ဝူဟိုင်းလည်း ထောက်ခံသည်။</p> <p> </p> <p>“သူဌေးယွမ်ကို ငါတို့ အစီအစဉ်ကို မင်း ပြောခဲ့တာလား” </p> <p>ကျန်းချန်းရှီက ဝူဟိုင်းကို သံသယဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ငါ အဲဒီလောက် အားမနေဘူး ” </p> <p>ဝူဟိုင်းက သူ၏ နှုတ်ခမ်းမွှေးကို သပ်ကာ မထီမဲ့မြင် လှည့်ပြော လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါဆို အကြောင်းရင်း တစ်ခုပဲ ရှိတယ်</p> <p>သူဌေးယွမ်က ငါ့ရဲ့ လှပတဲ့ မျက်နှာကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားပြီး ငါတို့ကို ကူညီလိုက်တာပဲ ဖြစ်မယ်” </p> <p>ကျန်းချန်းရှီက ကိုယ့်မျက်နှာကို ထိကာ ဂုဏ်ယူသလို ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>“ဟေ့‘သုံးခါ‌မြောက်အရှုံးသမား’ ရေ</p> <p>သူ‌ဌေးယွမ်က မင်းကို စိတ်ဝင်စားမယ်လို့တော့ မထင်ဘူး” </p> <p>လင်းဟုန်က အမှန်တရားဖြင့် ကျန်းချန်းရှီကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ငါတို့ အလုပ်ရှုပ်နေတာ မြင်လို့ ကူညီတာ ဖြစ်နိုင်တယ်</p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ယွမ်ကျိုးပဲလေ” </p> <p>ဝူဟိုင်းက ပုခုံးတွန်ကာ ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>“အဲဒါလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်”</p> <p>  ကျန်းချန်းရှီက လင်းဟုန်ကို မျက်လုံးလှိမ့်ပြပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“သူဌေးယွမ်က ဒီလောက် လူကောင်းဖြစ်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး” </p> <p>လင်းဟုန်က အဓိပ္ပာယ်ရှိရှိ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"သူဌေးယွမ်က တကယ်ကို လူကောင်းပဲ” </p> <p>ဝူဟိုင်းက ခေါင်းညိတ်ကာ ထောက်ခံလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“သူဌေးယွမ်အတွက် ‘လူကောင်းကဒ်’ တစ်ခု ပေးလိုက်ပြီ” </p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်းရှီက သူမကိုမနေ့ည သန်းခေါင်တွင် ကလေးမလေးကို သွားခေါ်ပေးရန် ကူညီခိုင်းခဲသည့် အကြောင်းကို သတိရ၍ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယွမ်ကျိုးကိုယ်တိုင် မသိလိုက်ဘဲ သူသည် “လူကောင်းကဒ်” သုံးခုတောင် ရရှိသွားခဲ့သည်။</p> <p>ထိုထဲတွင် ကျန်းချန်းရှီကဲ့သို့ လှပသော မိန်းကလေးတစ်ယောက်မှ ပေးထားသော ကဒ်တစ်ခုပါ ပါဝင်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ယွမ်ကျိုးသာ ဒီအကြောင်းကို သိခဲ့မယ်ဆိုရင်၊ သူ ပျော်နေမယ် မထင်ပါ။</p> <p> </p> <p>အကြောင်းမှာ ချစ်သူနှစ်ဦး ခွဲခွာသည့်အခါ အများဆုံး သုံးလေ့ရှိသော စကားမှာ</p> <p>“မင်းက လူကောင်းပါ” ဆိုသော စကား ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယွမ်ကျိုးမှာ ယခုထိ ချစ်သူမရှိသေးသောကြောင့် ထို စကားမျိုးကို မကြိုက်ပါ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယွမ်ကျိုးက ထိုအကြောင်းများကို လုံးဝ မသိရှိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>နေ့လယ်စာ အချိန်မှာ မြန်ဆန်စွာကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ </p> <p>ခေါက်ဆွဲဆိုင်ဘက်တွင် လူသုံးယောက်က အကြွေထည့်စက်အကြောင်းကို ဆက်လက် ဆွေးနွေးနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဆိုင်ရှင်အမျိုးသမီးကတော့ အနောက်တိုင်းဝတ်စုံနှင့်လူ၏ သောက်စရာ အအေးများက ဈေးအရမ်းမြင့်ပြီး အရည်အသွေးလည်း မကောင်း ထင်သောကြောင့် သောက်စရာ အအေးများကို သူ့ထံ ပြန်ပေးလိုက်ချင်နေသည်။</p> <p>သို့သော် အနောက်တိုင်းဝတ်စုံနှင့်လူကတော့ သူ့အိတ်ထဲက ပိုက်ဆံကို မည်သည့်နည်းနှင့်မှ ပြန်မထုတ်ချင်ပါ။</p> <p>ထို့ကြောင့် လင်မယားနှစ်ယောက်ကို </p> <p>အမှန်အတိုင်း လက်ခံဖို့ စည်းရုံးနေသည်။</p> <p> </p> <p>ဆိုင်ရှင်အမျိုးသားကတော့ စားပွဲအောက်တွင် သောက်စရာ အအေးကတ် အများကြီး စုပုံထားသည့်အတွက် ယနေ့ နေ့လယ်တွင် ဆိုင်မှာ ခေါက်ဆွဲ လာမစားကြတာဖြစ်မယ် ထင်နေသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် ထိုသောက်စရာများကို အနောက်တိုင်းဝတ်စုံနှင့်လူထံ ပြန်ပေးလိုက်ရန် သူလည်း မျှော်လင့်နေသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်တွင် ယွမ်ကျိုးကတော့ ခဏ‌ ဘလာက်ထိုင်ခုံပေါ်တွင် အနားယူပြီးနောက် တစ်ကိုယ်တည်း ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီနေ့လည်း ငါ ငါးဟင်းပဲ စားရတော့မယ် ထင်တယ်”</p> <p>“ကျွီ"</p> <p>ယွမ်ကျိုးက အနောက်တံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“‘ကြက်ပြုတ်ရည်’၊ ဒီနေ့လည်း ငါတို့ ငါးစားရတော့မယ်” </p> <p>ယွမ်ကျိုးက တံခါးအပြင် မြေပြင်ပေါ်တွင် လှဲနေသော ခွေး ကြီးကို ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>‘ကြက်ပြုတ်ရည်’က ယွမ်ကျိုးကို တစ်ချက်သာ မော့ကြည့်ပြီး ပြန်လှဲနေခဲ့သည်။</p> <p>“သဘောတူတယ်မလား ကောင်းပြီ</p> <p>ငါ ငါးချက်တော့မယ်”  </p> <p>ယွမ်ကျိုးက သဘာဝကျကျ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>သို့သော် ‘ကြက်ပြုတ်ရည်’ သာ စကားပြောနိုင်ခဲ့ရင် ထိုစကားကို သေချာပေါက် ဆန့်ကျင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းက အမြဲတမ်း အသားမရှိတဲ့ ငါးအရိုးတွေကိုပဲ ပေးပေမဲ့ အရသာတော့ ကောင်းပါတယ်”</p> <p>မနက်ဖြန်က ဧည့်ခံနေ့ ဖြစ်သောကြောင့် ယွမ်ကျိုးက ဒီရက်ပိုင်းမှာ ငါးဟင်းများကိုဆက်တိုက် စားနေသည်။</p> <p> </p> <p>ငါးဟင်း အမျိုးမျိုးကိုလည်း တစ်ကြိမ်စီ ချက်ပြီးပြီ။</p> <p>အကြိမ်တိုင်းလည်း အောင်မြင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ယွမ်ကျိုးမှာ အစားအစာများကို အလှဆင်ပန်းပုထုခြင်း ကျွမ်းကျင်မှုရှိပြီး အချက်အပြုတ်ပညာကိုလည်း အပြည့်အဝ ကျွမ်းကျင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ငါးကို သတ်ပြီး ဟင်းချက်ခြင်းသည် သူ့အတွက် အလွန် လွယ်ကူသည်။</p> <p> </p> <p>ယွမ်ကျိုးက အနောက်တံခါးကို ပိတ်ပြီး ရေတိုင်ကီထဲမှ ငါးကို သွားဖမ်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ပြောရရင် ဒီရေတိုင်ကီထဲမှာ ပုစွန်တွေတင်မကဘူး၊ ခရုတွေ ယောက်သွားတွေ ငါးအမျိုးမျိုးတွေပါ ရှိလာပြီပဲ၊</p> <p>ဒီလို ထားတာ တကယ် အဆင်ပြေရဲ့လား စနစ်” </p> <p>ယွမ်ကျိုးက မျက်နှာဖုံးတပ်ထားပြီး </p> <p>မကျေနပ်သလို ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>စနစ်က ပြန်ပြသည်။</p> <p>“ပိုင်ရှင်၊ ငါးပုစွန်နဲ့ ယောက်သွားတွေရဲ့ နေထိုင်မှုအခြေအနေကို  စိုးရိမ်ရန် မလိုပါဘူး”</p> <p> </p> <p>“မစိုးရိမ်ဘဲ ဘယ်လိုနေလို့ရမလဲ ယောက်သွားအခွံကို ဖွင့်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ အထဲကနေ ပုစွန် တစ်ကောင် ခုန်ထွက်လာရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ”  </p> <p>ယွမ်ကျိုးက ခေါင်းခါလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ့အတွေးထဲတွင် ယောက်သွားအခွံကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ လတ်ဆတ်ပြီး ချိုမြိန်သော ကမာအသား မဟုတ်ဘဲ အသက်ရှိနေသေးတဲ့ ပုစွန်တစ်ကောင် ထွက်လာသော မြင်ကွင်းကို စိတ်ကူးယဉ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုမြင်ကွင်းက အလွန် ထူးဆန်းလှသောကြောင့် သူ ဆက်မစဉ်းစားရဲတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>စနစ် က ပြောပြလာသည် ။</p> <p> </p> <p>“စနစ် က ပေးထားတဲ့ ရေတိုင်ကီကို သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးအတွက်သာ အသုံးပြုတာဖြစ်ပြီး အဲဒီအထဲရှိတဲ့ ပါဝင်ပစ္စည်းတွေ (ငါး၊ ပုစွန်၊ စသည်) ရဲ့ အသက်ရှင်နေမှုကို မထိခိုက်ပါဘူး”</p> <p> </p> <p>“အဲဒီလိုဆိုရင် တစ်နေ့မှာ ရေတိုင်ကီထဲကနေ ဝေလငါး ဖမ်းမိလာရင်တောင် ငါ အံ့ဩတော့မယ် မဟုတ်ဘူး” </p> <p>ယွမ်ကျိုးက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p>စနစ် က ပြန်ပြသည် ။</p> <p>“ဝေလငါးက လက်ရှိအချိန်မှာ ပါဝင်ပစ္စည်းမရှိသေးပါ”</p> <p> </p> <p>“ဝိုးစနစ် ရေမင်း တကယ် ဝေလငါးတောင် ထည့်ဖို့ စဉ်းစားထားတာလား”  </p> <p>ယွမ်ကျိုးက အလွန်လန့်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>စနစ် က ပြန်ပြသည် ။</p> <p> </p> <p>“ချီးကျူးမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”</p> <p> </p> <p>“မလိုပါဘူး”  </p> <p>ယွမ်ကျိုးက သဘာဝကျကျ ပြန်ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါဆို ဒီအကြောင်းကို ဆက်ပြောရရင် နောက်ပိုင်းမှာ ပင်လယ်ထဲကမျိုးစိတ်တွေ  ဥပမာ တန်ဝက်လောက် အလေးချိန်ရှိတဲ့ ဆယ်လမွန်ငါးတို့လို ပါဝင်ပစ္စည်းတွေ ရလာနိုင်မလား” </p> <p> </p> <p>ယွမ်ကျိုးက ကျွန်းနိုင်ငံမှာ လူကြိုက်များတဲ့ ဆာရှီမီကို သတိရပြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p>စနစ် က ပြန်ပြသည် ။</p> <p>“ပိုင်ရှင်, ကျေးဇူးပြုပြီး အဆင့် တက်အောင် ကြိုးစားပါ”</p> <p> </p> <p>“ဒီလိုဆိုရင် ငါတို့ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် စကားဆက်ပြောလို့ မရတော့ဘူးလား” </p> <p>ယွမ်ကျိုးက ပြောစရာစကား ပျောက်ရှသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုနောက်တော့ စနစ် က ပြန်မပြောတော့ပါ။</p> <p>ယွမ်ကျိုးလည်း ငါးဟင်းချက်ရာတွင် အာရုံစိုက်သွားပြီး အခြားအရာကို မစဉ်းစားတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>အခြားတစ်ဖက်တွင် ကျိုးရှီကျစ်၏ ရုံးခန်းအတွင်းတွင် ယွမ်ကျိုးကို မကြာခင်က ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သော အမျိုးသမီးလက်ထောက်က ထိုနေရာတွင် ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဥက္ကဌကျိုး, မနက်ဖြန် ညစာသွားစားရာမှာ ဘယ်သူကို အတူခေါ်သွားချင်ပါသလဲ” </p> <p>လက်ထောက်က လေးစားစွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“လီမင်ဟွာနဲ့ လျူတုံ ကို ပြောလိုက်ပါ</p> <p>တစ်ယောက်က အကြီးဆုံးညီအစ်ကို၊</p> <p>တစ်ယောက်က ဉာဏ်ထက်တဲ့ တပည့်</p> <p>ချူးရှောင်း တစ်ယောက်တည်း ကသာ ထူးချွန်သူ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သူတို့ကို မြင်စေချင်တယ်”  </p> <p>ကျိုးက ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပါပြီ</p> <p>သူတို့ကို သွားအကြောင်းကြားလိုက်ပါမယ်”  လက်ထောက်က ခေါင်းညိတ်သည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းကို မခေါ်သွားတာနဲ့ မင်း စိတ်မကောင်းဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူးလား”  </p> <p>ကျိုးက နူးညံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။သူက</p> <p>လက်ထောက်မိန်းကလေး၏အကြီးအကဲတစ်ယောက်လိုလည်း ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>“မဖြစ်ပါဘူး</p> <p>အစားအသောက် လက်ရာကို ပိုပြီးတောင် စောင့်မျှော်နေပါတယ်”  </p> <p>လက်ထောက် ချက်ချင်း ပြုံးကာ ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>“ဟားဟား ကောင်းတယ် တရုတ်နှစ်သစ်ကူးအချိန်မှာ ငါ ကိုယ်တိုင် ဟင်းချက်ပေးမယ် မင်းလို အစားကြိုက်တဲ့ ကြောင်မလေးကို ကျေနပ်ရအောင်”</p> <p>  ကျိုးက ကျေနပ်သွားပြီး ပျော်ရွှင်စွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါဆို ဒီနေ့ကစပြီး ကိုယ်အလေးချိန် လျှော့ဖို့ စပြီး အစား လျှော့ထားရမယ်</p> <p>အဲဒီအချိန်မှာ ပိုစားနိုင်အောင်”  </p> <p>လက်ထောက်က ပြုံးကာ စနောက်ပြီး ပြော လိုက်သည်။</p> <p>“မလုပ်ပါနဲ့</p> <p>မင်း ပိန်သွားရင် မင်းအဖေက</p> <p>ငါ့ကို အပြစ်တင်လိမ့်မယ်”  </p> <p>ကျိုးက ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အဲဒီလို မဖြစ်ပါဘူးကောင်းပါပြီ</p> <p>အခု သူတို့ကို သွားအကြောင်းကြားလိုက်ပါမယ်”  </p> <p>ပြောပြီးနောက် လက်ထောက်က ထွက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">ယွမ်ကျိုး အပိုင်း (၄၈၆)</p> <p style="text-align: center;">ပြီးပါပြီ။</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save