Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၄၈၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒီဆုတွေက တကယ်ကို အသုံးဝင်တဲ့ ဆု ၃ ခုပဲ၊ငါ့က  လူကောင်းဆိုတော့ ကံကောင်းတာပေါ့" </p> <p>ယွမ်ကျိုးက အလွန်စိတ်ကျေနပ်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယွမ်ကျိုး၏ဆု၃ခုတွင်ပထမဆု က လီမွန်ဖျော်ရည် ဖြစ်ပြီး နာမည်ကြည့်သည်နှင့် လွယ်လွယ်ကူကူ သိနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>ဒုတိယဆုမှာ တရုတ်ဆီးသီးခြောက်နှင့်အစေ့အဆန်များပါ၀င်သည့်ဆေးဖက်၀င်လက်ဖက်ရည် ဖြစ်ပြီး လက်ရှိရာသီဥတုနဲ့ အလွန်ကို ကိုက်ညီသည်။ </p> <p>အထူးသဖြင့် မိန်းကလေးတွေ အတွက် သင့်တော်သည်။ </p> <p>သို့သော် ထိုဆုအတွက် အထူးမှတ်ချက်တစ်ခုရှိသည် လက်ဖက်‌ခြောက်မပါ။</p> <p> </p> <p>“တခြားဆေးဖက်၀င်‌လက်ဖက်ရည်‌ တွေဆိုရင် လက်ဖက်ခြောက် ပါတယ်မဟုတ်ဘူးလား” </p> <p> </p> <p>ယွမ်ကျိုးက စိတ်ဝင်စားစွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>စနစ် ပြန်ပြောသည်။</p> <p>“စနစ်က ပေးတဲ့ အမျိုးအစားမှာ လက်ဖက်ခြောက် မပါပါဘူး”</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပါပြီ မင်းပဲအမှန်ဆုံး” </p> <p>ယွမ်ကျိုးက ခပ်ပေါ့ပေါ့ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယွမ်ကျိုး ထိုကိစ္စကို ဆက်မပြောချင်တော့ပေ။</p> <p>အကြောင်းက နောက်ဆုံးဆုက သူ့ကိုအံဩသည်ထက်ပိုအောင် လုပ်နိူင်ခဲ့၍ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လုံကျင်းလက်ဖက်ရည် ၊အတိအကျဆိုရလျှင် ချင်းမင်းခေတ်ဦးပိုင်းမှ လုံကျင်းလက်ဖက်ရည် ဖြစ်ပြီး ရတနာကဲ့သို့တန်ဖိုးကြီးတဲ့လက်ဖက်ရည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ငါ့ရဲ့ ကြက်ဥခွံကြွေခွက်လေး တွေ အခုတော့  အသုံးဝင်လာပြီထင်တယ်"</p> <p>ယွမ်ကျိုး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အမှန်တကယ်တော့ ယွမ်ကျိုး ဒီ ကြွေထည်လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ဟိုးအရင်ကတည်းက ဆုအဖြစ် ရရှိထားခဲ့ပြီး တစ်ခါမှ ထုတ်မသုံးခဲ့ဖူး‌ ပေ။အကြောင်းမှာ လိုက်ဖက်တဲ့ လက်ဖက်ရည် မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အနက်ရောင်ကီမန်းလက်ဖက်ရည်ကို သုံးဖို့ စဉ်းစားခဲ့ဖူးသော်လည်း သူ့ဧ။်လက်ဖက်ရည်ဖျော်စပ်သည့်ပညာက သာမာန်ဖြစ်‌နေသည်။ လက်ဖက်ရည်ကို စနစ်ကျကျဖျော်စပ်တတ်ရန်ကလည်း အချိန်အများကြီး အားစိုက်ထုတ်ရန်လိုအပ်လေသည်။သို့သော် ဒီတစ်ခေါက်တွင် အနည်းငယ်ကွာခြားသည်။</p> <p> </p> <p>စနစ်ရဲ့ ဆုထဲမှာ ရေ၊လက်ဖက်ရွက်၊လက်ဖက်ရည်ပြုလုပ်နည်း ပညာစသဖြင့်အားလုံး ပါဝင်သည်။</p> <p>လက်ဖက်ရည်အိုးနှင့်လက်ဖက်ရည်ခွက်ကလွဲ၍ အားလုံးပြည့်စုံနေသည်။</p> <p>အမှန်မှာ ကြက်ဥခွံပုံစံပါးလွှာသောကြွေထည်လက်ဖက်ရည်ခွက်များနှင့် တွဲဖက်နိုင်ရန် ထိုဆုကိုပေးထားခြင်းဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဆုလက်ခံမယ် အရင်ဆုံး ချင်းမင်းခေတ်ဦးပိုင်း လုံကျင်းလက်ဖက်ရည် ကို ယူလိုက်မယ်”  ယွမ်ကျိုးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ အရင်ကတည်းက ကြားဖူးသည်။</p> <p>ဒီလက်ဖက်ရည်က ရွှေနှင့်တန်းတူတန်ဖိုးရှိသည်။</p> <p> </p> <p>စနစ်က ပြောသည်။</p> <p>“ဆုကို ထုတ်ပေးပြီးပါပြီ ဆုလက်ခံလို့ရပါတယ်”</p> <p> </p> <p>“လက်ခံမယ်”  ယွမ်ကျိုး ပြောပြီး လက်ဖက်ရည်ဖျော်စပ်ခြင်းပညာ ကို အရင်လေ့လာလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုပညာရပ် က ရိုးရှင်းပြီး လှပသည်။ လှုပ်ရှားမှုတွေက တိမ်လွှာလို လွင့်မျောပြီး ရေစီးလို ချောမွေ့ နေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဝတ္ထုတွေထဲမှာမင်းသမီး တွေကိုမင်းသား အတွက် လက်ဖက်ရည် ဖျော်စပ်ခိုင်းတာ ဘာကြောင့်လဲဆိုတာ အခုတော့ နားလည်ပြီ” </p> <p> </p> <p>ယွမ်ကျိုးက ခုံပေါ်ထိုင်ပြီး စဉ်းစားကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီ လှုပ်ရှားမှု့ တွေ ကိုယ်ဟန် တွေက အရမ်း ပြည့်စုံလွန်းတယ်</p> <p>မိန်းကလေးတွေကို ဆွဲဆောင်ဖို့ အကောင်းဆုံးလက်နက်ပဲ”</p> <p>သူ စိတ်ထဲမှာ တွေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အကြောင်းမှာ သူ့မှာလက်ဖက်ရည်ဖျော်စပ်နိုင်သည့်အရည်အချင်းရှိပြီး မျက်နှာလည်း ကြည့်ကောင်းသည်။</p> <p> </p> <p>အရာရာက လှပစွာ ပြီးပြည့်စုံနေသည်။</p> <p> </p> <p>“လက်ဖက်ရည်က အရင်လို ဗီဒို ထဲမှာပဲလား” ယွမ်ကျိုး လိုက်ရှာပြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>စနစ်က</p> <p>“ဟုတ်ပါတယ်”</p> <p> </p> <p>ယွမ်ကျိုး လိုက်ရှာပြီးနောက် အပေါ်ဆုံး အံဆွဲ တစ်ခုမှာ လက်ဖက်ရွက်များကို တွေ့လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုနေရာကိုရောက်ဖို့ အလိုအလျောက် မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည့် ခုံတစ်ခုံကို အသုံးပြုခဲ့ရပေသည်။</p> <p> </p> <p>ယွမ်ကျိုးမှာ အရပ်၆ပေမကျော်သောကြောင့် ထိုအပေါ်ဆုံးနေရာထိ မရောက်နိုင်သည်ကို လက်ခံဖို့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ မည်မျှခက်ခဲခဲ့သနည်းဆိုတာကို ဘုရားသာသိပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>အရင်တုန်းက လက်မခံနိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခုတွင် အဆင်ပြေပြေသာ လက်ခံလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ကျွီ"</p> <p> </p> <p>အံဆွဲ ကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လက်ထဲတွင် သေတ္တာသေးသေးလေး တစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>အရွယ်အစားမှာ ယွမ်ကျိုး လက်ဖဝါး ၂ ဖက်အရွယ်သာ ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>“သေးလွန်းတယ်” </p> <p>ယွမ်ကျိုး မျက်နှာမဲ့ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုသေတ္တာလေးက အလွန်လှပသည်။ စနစ်က မပြောထားသော်လည်း တန်ဖိုးကြီးတဲ့ သေတ္တာ ဖြစ်တယ်ဆိုတာ သူ ခံစားမိသည်။</p> <p> </p> <p>လက်ထဲမှာ ကိုင်ရသည်က မိန်းကလေးဧ။်အသားအရေလို နူးညံ့ပြီး ချောမွေ့ သလို ခံစားရသည်။</p> <p> </p> <p>အပြင်ဘက်ကြည့်လျှင် သံဖြူနှင့်လုပ်ထားသည်ထင်ရသော်လည်း အလွန်ကိုင်၍ကောင်းပြီး နူးညံချောပြောင်နေသည်။</p> <p> </p> <p>“သံဖြူနဲ့လုပ်ထား‌ ပေမဲ့ယိုစိမ့်မှု့မရှိ၊ဓါတ်တိုးဆန့်ကျင့်ပစွည်းတွေနဲ့ စိုထိုင်းမှု့ကာကွယ်တဲ့အကောင်းဆုံးပစွည်းတွေနဲ့လုပ်ထားလို့</p> <p>'ခနောက်စိမ်း ” သတ္တုသန့်လို့တောင် ခေါ်ကြတယ်"</p> <p>ယွမ်ကျိုး စစ်ဆေးပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူက တစ်ခုကိုသာ စိတ်၀င်စားနေသည်။</p> <p>"သေတ္တာ က သေးလွန်းတယ်”</p> <p> </p> <p>“ကျွီ” ဆိုသည့် အသံနဲ့ သေတ္တာ ကို ဖြည်းဖြည်း ဖွင့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“စနစ် ဒီ လက်ဖက်ခြောက်က အရမ်းနည်းလွန်းတယ်” </p> <p>ယွမ်ကျိုး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သေတ္တာထဲမှာ လက်ဖက်ခြောက်က တစ်ဝက်လောက်သာ ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>စနစ် ပြန်ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါက ချင်းမင်းခေတ်ဦးပိုင်း လုံကျင်းလက်ဖက်ရည် ဖြစ်ပါတယ် နှစ်တိုင်း လက်ဖက်ဧကက ၄၀၀ဂရမ် ပဲ ရှိပါတယ်</p> <p>အခု ပိုင်ရှင်လက်ထဲမှာရှိတဲ့ဟာပါ"</p> <p> </p> <p>ယွမ်ကျိုးက ချက်ချင်း သေတ္တာကို ပိတ်လိုက်ပြီး ပြောသည် </p> <p> </p> <p>“နှစ်တိုင်း လက်ဖက်ခြောက် နည်းနည်းပဲ ထွက်တာလား”</p> <p> </p> <p>စနစ်က</p> <p>“ဟုတ်ပါတယ်”</p> <p> </p> <p>“ဒါကြောင့်ပဲချင်းမင်းခေတ်ဦးပိုင်း လုံကျင်းလက်ဖက်ရည် လို့ ခေါ်တာပေါ့၊</p> <p>ရွှေနဲ့တန်းတူတန်ဖိုးရှိပေမယ့် အခုရတာကတကယ်ကို နည်းလွန်းတယ်” </p> <p>ယွမ်ကျိုးက စိတ်လှုပ်ရှားသံနဲ့ သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>စနစ်က ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>“တန်ခေတ်က လက်ဖက်ရည်ပညာရှင်ကြီး လျုယုက ဟန်ကျိုးမှာရှိတဲ့ ထျန်ဇူးဘုရားကျောင်းနှင့် လင်းယန်ဘုရားကျောင်း တွေမှာ စိုက်ပျိုးတဲ့ လက်ဖက်ရွက်တွေရဲ့ ထုတ်လုပ်မှုကို 'လက်ဖက်ရည်အခြေခံကျင့်၀တ်များ'ဆိုတဲ့ စာအုပ်ထဲမှာ မှတ်တမ်းတင်ခဲ့ပါတယ်၊</p> <p> </p> <p>"မြောက်ပိုင်း ဆောင်ခေတ်ကတည်းက လက်ဖက်ရည်ထုတ်လုပ်မှု စတင် ဖွံ့ဖြိုးလာခဲ့တာပါ၊</p> <p>ဘုန်းတော်ကြီး ဘန်ခိုင်းက လုံကျင်နယ်ရှိ ရှီဖန်တောင် အောက်မှာ ဆုရှီနဲ့အတူလက်ဖက်ရည်ကို မြည်းစမ်းရင်း  ကဗျာရေးခဲ့ကြပါတယ်၊ </p> <p>ပြီးတော့ သူ့ကိုယ်တိုင် 'လုံကျင်း(မြို့)‌ ဟောင်း"ဆိုတဲ့ စာလုံးသုံးလုံး ရေးခဲ့ပြီး ဘွဲ့မှတ်တမ်းတင်ခဲ့တာ‌ ကြောင့်နောက်ပိုင်း မင်းဆက်အားလုံးက အဲဒီ့လက်ဖက်ရည်ကို နန်းတွင်းမှာတန်ဖိုးထားသုံးခဲ့ကြပါတယ်"</p> <p> </p> <p>စနစ်က ဆက်ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>“ချင်မင်းဆက် ကွမ်လုံခေတ်မှာ ရှီပင်တောင် အောက်မှာရှိတဲ့ ဟူဂုန်ဘုရားကျောင်း ရှေ့က လက်ဖက်ပင် ၁၈ ပင် ကို နန်းတော်ဘဏ္ဍာ အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ပါတယ်"</p> <p> </p> <p>ပိုင်ရှင်လက်ထဲက လက်ဖက်ခြောက်ရွက်‌ တွေက အဲဒီ လက်ဖက်ပင် ၁၈ ပင်က ထွက်သော လက်ဖက်ရွက် ဖြစ်တာကြောင့် ပမာဏ အလွန်နည်းပါးတာပါ”</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမယ့် မင်းက စနစ်ပဲ မဟုတ်လား ထပ်မရဘူးလား” </p> <p>ယွမ်ကျိုး မေးလိုက်သည်။</p> <p>တန်ဖိုးကြီးတဲ့ အရာဆိုရင် ပိုများလေလေ ကောင်းလေလေ လို့ သူ အမြဲယုံကြည်သည်။</p> <p> </p> <p>စနစ်က ပြောသည် ။</p> <p> </p> <p>“ဒီချင်းမင်းခေတ်ဦးပိုင်း လုံကျင်းလက်ဖက်ရည်က ကျင်းမင်းပွဲတော် မတိုင်ခင် ရိတ်သိမ်းသော လက်ဖက်ရွက်တွေပါ” </p> <p>ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယွမ်ကျိုး ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>လက်ဖက်ရည်ကို ရိတ်သိမ်းချိန်ကပဲ အလွန်အရေးကြီးသည်။၃ ရက်စော ရိတ်ရင်အဖိုးတန် ရတနာဖြစ်ပြီး ၃ ရက်နောက်ကျ ရိတ်ရင်တန်ဖိုးမရှိတဲ့ မြက်ပင်လိုပဲဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် လက်ဖက်ပင် ၁၈ ပင်ပဲ ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုကြောင့် အဲဒါကို သိပြီးနောက် ယွမ်ကျိုး</p> <p>ထိုလက်ဖက်ရည်ကို မရောင်းချချင်တော့ပါ။</p> <p>အရမ်းနည်းပါးလွန်း၍ သူကိုယ်တိုင်ပဲ သောက်ချင်လာသည်။</p> <p> </p> <p>သေတ္တာ ကိုကြည့်ပြီး သူက တော်တော်‌လေးကံကောင်းသည်လို့ ခံစားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ပိုက်ဆံရှိနေရင်တောင် ယခုလို လက်ဖက်ရည်ကို ဝယ်နိုင်ရန် မသေချာနေပေ။</p> <p> </p> <p>“ဒီနေ့နေ့လယ်မှာ ဒီအဖိုးတန် လက်ဖက်ရည်ကို မြည်းစမ်းနိုင်တော့မယ်ထင်တယ်”</p> <p>ယွမ်ကျိုးက နေရောင်ခြည်‌ ဖျော့ဖျော့ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဟုတ်ပါသည်။</p> <p>ယွမ်ကျိုး လက်ဖက်ရည် ပြုလုပ်ပြီး သောက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အိမ်ထဲမှာ မဟုတ်ဘဲ ဆိုင်တံခါးရှေ့မှာ ထိုင်ပြီး သောက်မည်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အကြောင်းကတော့ သူက လက်ဖက်ရည်ဖျော်စပ်ခြင်းပညာကို ကျွမ်းကျင်လာပြီဆိုတာ လူတွေ သိစေချင်လို့ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>မဟုတ်လျှင် လှပတဲ့ ပိုးဝတ်စုံ ဝတ်ပြီး ညဘက်မှာ လမ်းလျှောက်ထွက်သလိုပဲ မည်သူမျှမမြင်ရပါက အကျိုးမဲ့ပေသည်။</p> <p>(လှပတာကို ဘယ်သူမှ မမြင်ရတဲ့ အခြေအနေ)</p> <p> </p> <p>ယွမ်ကျိုးက တခြားသူတွေကိုလည်း အမြဲစဉ်းစားပေးတတ်သူ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ရှဲ ရှဲ ဆို ဆို”</p> <p> </p> <p>အချိန်တစ်ခုကြာပြီးနောက် ယွမ်ကျိုးက စနစ်ပေးထားသောလက်ဖက်ရည် ပစွည်းအစုံလိုက် တွေကို ယူလာပြီး သူ အမြဲ ပန်းပုလက်ရာများပြုလုပ်နေတဲ့ စားပွဲပေါ်မှာ တင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဥခွံပုံစံကြွေထည်လက်ဖက်ရည်ခွက်တွေကို သေချာစွာ စီပြီးနောက် သူ ထိုင်ကာ လက်ဖက်ရည်စတင်ပြုလုပ်ဖို့ ပြင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"သူဌေးယွမ် ၊သူဌေးယွမ်"</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ရဲ့ အသံစူးစူးကို ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>“ဟိုင်း ရှောင်ယွမ် မင်းလာပြီလား” </p> <p> </p> <p>ယွမ်ကျိုး ခေါင်းမော့ပြီး နွေးထွေးစွာနှုတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ပါတယ် အကိုယွမ် အကို အလုပ်များနေလား”</p> <p> </p> <p>မုရှောင်ယွမ် က ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ယွမ်ကျိုးကို စိတ်ဝင်စားစွာ ကြည့်နေသည်။</p> <p> </p> <p>သူမက ယနေ့တွင် ရိုးရိုးဆွယ်တာတစ်ထည်ကို နက်ပြာရောင်စကတ်တစ်ထည်ဖြင့် တွဲ၀တ်ထားပြီး တင်းနစ်ဖိနပ်အဖြူစီးထားလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီနေ့ မင်းအတန်း မရှိဘူးလား” </p> <p>ယွမ်ကျိုးက ပြန်မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီနေ့ စနေ့နေ့ဆိုတော့ အဖေ့အိမ်ကို လာပြီး ညီမရဲ့အစ်ကိုကို လာရှာတာပါ"</p> <p>မုရှောင်ယွမ်က ‌ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပြီလေ ခဏ‌ နေပါဦး</p> <p>လက်ဖက်ရည် အတူတူ သောက်ကြမယ်” </p> <p>ယွမ်ကျိုး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>မုရှောင်ယွမ် အဖြေမပေးခင်ပဲ သူက သူမအတွက်နေရာတစ်ခု ပြင်ပြီး ဒုတိယထပ်ကနေ ခုံတစ်လုံး ယူရန် ပြန်တက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>“လက်ဖက်ရည်လား ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်အကိုယွမ်” </p> <p>မုရှောင်ယွမ်က အားတုံ့အားနာဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တယ် ဒီတစ်ခါတော့ ငါအလကားတိုက်တာနော်" </p> <p>ယွမ်ကျိုးက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဒါက သူ့ကို အစ်ကိုခေါ်၍ အလကားတိုက်ခြင်းမဟုတ်သည့်အ‌ကြောင်း အလေးပေးပြောခဲ့သည်။</p> <p>အကယ်၍ 'ဦးလေး' ခေါ်ခံရလျှင်လည်း သူ့စိတ်မရှိဘူးဟ</p> <p>ရဲရဲကြီး အာမခံနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ယောက်တည်း သောက်လျှင် လက်ဖက်ရည်သောက်ခြင်းက ပျင်းစရာကောင်းပြီး လူနှစ်ယောက် သောက်မှသာ အမှန်တကယ် လက်ဖက်ရည်အရသာ မြည်</p> <p>းစမ်းခြင်းဖြစ်ပေမည်။ မုရှောင်ယွမ်က ကလေးမလေးတစ်ဦးသာ ဖြစ်ပေမဲ့လည်းပေါ့။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ် ဟုတ်”</p> <p>မုရှောင်ယွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ခုံပေါ် ထိုင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"လက်ဖက်ရည်သောက်ရင် စကားမပြောနဲ့တော့နော်"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">ယွမ်ကျိုး အပိုင်း (၄၈၈)</p> <p style="text-align: center;">ပြီးပါပြီ။</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save