Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၂၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">အားနည်းချက် (၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ခြင်္သေ့ဘုရင်ဟိုတယ်</p> <p style="text-align:justify">လင်းဖေးက ထူးဆန်းသောအရှိန်အဝါရှိသည့် လူနှစ်ယောက်နှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ချန်နျန်ဝေ့က တံခါးဝသို့ ကြည့်ရင်း နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဘေးနားရှိ ထမင်းစားပွဲဝိုင်းတွင် ရှီရန်၊ တူရှောင်ရှန်းနှင့် အခြားမိန်းကလေး အနည်းငယ်က တက်ကြွစွာ စကားပြောဆိုနေကြပြီး ပျော်ရွှင်စရာကောင်းသော လေထုကို ဖန်တီးနေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">“လင်းဖေး ဆက်ဆံနေတဲ့ အဲဒီလူတွေက ဘယ်သူတွေလဲဟင်… သူတို့ပုံစံက နည်းနည်း ထူးဆန်းနေသလို ငါ ခံစားနေရတယ်” ချန်နျန်ဝေ့က ရှီရန်ကို မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ရှီရန်က ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">“သေချာတော့ မသိဘူး… ငါတို့အားလုံးလည်း သိကျွမ်းတာ ရက်ပိုင်းပဲရှိသေးတယ်လေ… တစ်ယောက်အကြောင်း တစ်ယောက် သိပ်မရင်းနှီးကြသေးဘူး”</p> <p style="text-align:justify">“လင်းဖေးက သူ့အသက်အရွယ်နဲ့မလိုက်အောင် ရင့်ကျက်လွန်းနေတယ်လို့ ငါလည်း ခံစားရတယ်” တူရှောင်ရှန်းက ဝင်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဒါကြောင့်ပဲ သူက လူကြီးတွေနဲ့ ပေါင်းသင်းနေတာ နေမှာပါ”</p> <p style="text-align:justify">“ဖြစ်နိုင်တာပဲ” ရှီရန်က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြီး သဘောတူလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ချန်နျန်ဝေ့က အိမ်ရှေ့တံခါးပေါက်သို့ ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">အခုမှ ဝင်လာသော ဧည့်သည်အနည်းငယ်မှလွဲ၍ လင်းဖေးနှင့် ထိုလူနှစ်ဦးမှာ ခြေရာလက်ရာမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုလူနှစ်ယောက်၏ စိတ်နေစိတ်ထားတွင် ထူးခြားဆန်းကြယ်သော တစ်စုံတစ်ရာရှိနေကြောင်း သူမ အမြဲခံစားရသော်လည်း ၎င်းက ဘာလဲဆိုသည်ကိုမူ တိတိကျကျ မပြောပြနိုင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">***</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝူမိသားစု</p> <p style="text-align:justify">နတ်ဘုရားလက်နက် ကိန်းဝပ်ရာ စံအိမ်တော်၌…</p> <p style="text-align:justify">“သူတို့ အပြင်ထွက်သွားကြပြီလား”</p> <p style="text-align:justify">ဝူစီယွင်က ဘီယာကို အကောင်းစား ဝိုင်နီသဖွယ် အရသာခံရင်း ဖြည်းညင်းစွာ သောက်လိုက်သည်။ သူက မိသားစုဌာနခွဲ ခေါင်းဆောင်များထဲမှ တစ်ဦးအနေဖြင့် ဝူဟိုင်ယီနှင့် တန်းတူအဆင့်အတန်းရှိပြီး အနာဂတ်မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ဝူယန်ချင်း၏ အောက်တွင်သာရှိသည်။ ဌာနခွဲခေါင်းဆောင်များကြား အဆင့်အတန်းမှာ လုံးဝ တန်းတူညီမျှဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်တယ်… ချင်းကျူနဲ့ သူ့လူတွေက ဇွဲကောင်းကောင်းနဲ့ ဆက်တိုက်နေကြတာ… ဂိုဏ်းချုပ်အကြီးကဲနဲ့ ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ်တို့လည်း သူတို့စိန်ခေါ်မှုကို လက်ခံဖို့ကလွဲပြီး တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူး” ဝူဟိုင်ယီက ပြတင်းပေါက်ဘောင်ကို မှီရင်း တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“နောက်လာမယ့် ရက်အနည်းငယ်က အဲဒီလူ သေချာပေါက် ရောက်လာမှာမို့ အရေးကြီးတယ်ဆိုပေမဲ့ နှစ်ဖက်စလုံးကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ရင် ကောင်းကင်သစ်တောနဲ့ ကျင်းနန်ဘုရားကျောင်းက ငါတို့ တကယ်ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရမယ့် အဖွဲ့တွေပဲ”</p> <p style="text-align:justify">“အခြေအနေက အရေးတကြီးဖြစ်နေပြီ”</p> <p style="text-align:justify">“တကယ် အရေးကြီးနေပြီ” ဝူဟိုင်ယီက ဝူစီယွင်၏ ဘီယာခွက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဒီလို ဈေးပေါတဲ့ ဘီယာကို ထိပ်တန်းဝိုင်နီတစ်ခွက်လို အရသာခံနိုင်တဲ့ မင်းကို ငါ လေးစားတယ်… မင်း ဆန္ဒရှိသရွေ့ မင်းလိုချင်တဲ့ ခံစားချက်နဲ့ အာရုံတွေကို ဖန်တီးခံစားနိုင်တာပဲ… ဒီလိုစွမ်းရည်မျိုးက တကယ် အားကျစရာပဲ”</p> <p style="text-align:justify">ဝူစီယွင်က ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ကိစ္စမရှိပါဘူး… ငါ တစ်ခုခုကို တကယ်တမ်း အရသာခံဖူးသရွေ့ အဲဒီခံစားမှုကို ပြန်ခေါ်ပြီး ဘယ်အချိန်မဆို ပြန်လည်ဖန်တီးနိုင်တယ်… အခု ငါ မြည်းစမ်းနေတာက ဘီယာမဟုတ်ဘဲ ထိပ်တန်းဝိုင်နီ အစစ်အမှန်ပဲ… ငါ့ခွက်ထဲမှာ ရိုးရိုးရေပိုက်ခေါင်းက ရေပဲရှိနေရင်လည်း အတူတူပဲဖြစ်နေမှာ”</p> <p style="text-align:justify">“ငါတို့ ဝူမိသားစုက ဒီတစ်ခေါက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု လွန်ကဲလွန်းသွားတယ်” ဝူဟိုင်ယီက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဟွာနိုင်ငံအတွင်းမှာ ကောင်းကင်သစ်တော၊ ကျင်းနန်ဘုရားကျောင်းနဲ့ ရေခဲနှင်းနိုင်ငံတော်လိုမျိုး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ အင်အားစုတွေ ပုန်းအောင်းနေလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့မိဘူး… ဒီအဖွဲ့အစည်းတွေထဲက တစ်ခုခုဆိုရင်တောင် လျှော့တွက်လို့ မရဘူး… ငါတို့ လှုပ်ရှားမှုတွေက သိသာလွန်းတာကြောင့် ပျားအုံကို တုတ်နဲ့ထိုးမိသလိုဖြစ်သွားပြီ”</p> <p style="text-align:justify">“စိတ်မပူပါနဲ့… နတ်ဘုရားလက်နက် အစိတ်အပိုင်းတွေ ငါတို့ဆီမှာရှိနေသရွေ့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ အမြန်ပြန်နာလန်ထူနိုင်မှာပါ… မင်း ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က ဆုံးရှုံးသွားတဲ့ အင်အားတွေ ပြန်ကောင်းလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီမလား” ဝူစီယွင်က ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“နီးပါးပါပဲ… နတ်ဘုရားလက်နက် အစိတ်အပိုင်းရဲ့ အကူအညီနဲ့ဆိုရင် ဝူမိသားစုမှာ ငါရှိနေရုံနဲ့ လုံလောက်ပါတယ်… ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့အဖေရှိသေးတာပဲ” ဝူဟိုင်ယီက ယုံကြည်မှုရှိစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ငါ ပြိုင်ဘက်နဲ့ တစ်ခေါက် ရင်ဆိုင်ဖူးလို့ သူ့ခွန်အားအဆင့်ကို အကြမ်းဖျင်း သိထားတယ်… အပြာရောင်မီးတောက်က ငါတို့ရဲ့ ဖြေဆေးဖြစ်နေရင်တောင် အကြီးအကဲနှစ်ယောက်ရှိနေသရွေ့ ငါတို့ ရည်မှန်းချက်ကို အောင်မြင်နိုင်မှာပါ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">***</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယန်မြို့တော်၏ ညနေခင်း လှုပ်ရှားသွားလာမှုများက အရင်ကလိုပင် သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ခြင်္သေ့ဘုရင်ဟိုတယ်မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် သွေးလက်ဝါးက လက်ဖျောက်တစ်ချက် တီးလိုက်ရာ ဖျော့တော့သော အနီရောင်မြူခိုးတစ်ခုက သူတို့ကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ငါ့ရဲ့အနီရောင်မြူခိုးက စူးစမ်းရှာဖွေတဲ့ မျက်လုံးအများစုကို ရှောင်ကွင်းနိုင်တယ်… ဒီအခြေအနေနဲ့ဆိုရင် ငါတို့ ဝူမိသားစုရှိတဲ့နေရာကို ပြဿနာမရှိဘဲ တန်းသွားလို့ရပြီ” သူက ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ စွမ်းအားပဲ” ယွမ်ယီချန်က တိုးတိုးလေး ချီးကျူးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ပြီးတော့ သိပ်အဆင်ပြေတာပဲ”</p> <p style="text-align:justify">“ဒါက အခြေခံစွမ်းရည်လေးပါ”</p> <p style="text-align:justify">သွေးလက်ဝါးက ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။ ချီစွမ်းအင်မျိုးစေ့ကို ရရှိထားပြီးဖြစ်ရာ ယခုအခါ သူသည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖိအားများမှ လုံးဝကင်းလွတ်နေပြီဖြစ်သည်။ သူက ဤထူးဆန်းပြီး အားကောင်းသော စွမ်းအားကို ဆက်လက်စူးစမ်းလေ့လာနေသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက အနာဂတ်အတွက် သူ့ရဲ့ တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဆူညံနေသော လမ်းမများပေါ်တွင် လူများက သူတို့သုံးဦး ဖြတ်သွားရန် မသိစိတ်ဖြင့် လမ်းဖယ်ပေးနေကြသည်။ ကြည့်ရတာ နှေးကွေးသလို ထင်ရသော်လည်း သူတို့၏ အရှိန်မှာ အလွန်လျင်မြန်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify">လင်းဖေးက ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်သွားနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဝူမိသားစုရဲ့ တည်နေရာက ဆင်ခြေဖုံးရပ်ကွက်မှာ… ငါတို့ရဲ့ လက်ရှိအရှိန်နဲ့ဆိုရင် အဲဒီကို ရောက်ဖို့ တစ်နာရီ ကြာလိမ့်မယ်… ရောက်တာနဲ့ ငါတို့သုံးယောက် နတ်ဘုရားလက်နက်ရှိတဲ့နေရာကို တန်းပြီး ဝင်စီးကြမယ်… နတ်ဘုရားလက်နက် ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာ ငါ တိတိကျကျ ရှာနိုင်တယ်… ငါတို့ မြန်မြန်ဆန်ဆန် လှုပ်ရှားရမယ်… ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ ဘာအစီအစဉ်မှ မလိုဘူး… ခွန်အားချင်း ယှဉ်ပြိုင်လိုက်ရုံနဲ့ လုံလောက်တယ်” သူက ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“သူတို့ဆီမှာ နတ်ဘုရားလက်နက် အစိတ်အပိုင်းရှိနေတာ… အစိတ်အပိုင်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့သူက သူတို့ခွန်အားကို နှစ်ဆတိုးစေနိုင်သလို သိပ်မြန်မြန်ဆန်ဆန်လည်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာနိုင်တယ်… သူတို့ကို ထိပ်တိုက်မရင်ဆိုင်တာ အကောင်းဆုံးပဲ” သွေးလက်ဝါးက ထိုအစီအစဉ်ကို သဘောမတူပေ။</p> <p style="text-align:justify">“ပြောတဲ့အတိုင်းသာ လုပ်စမ်းပါ… အဲဒါ မင်းလုပ်ရမယ့် တစ်ခုတည်းသော အလုပ်ပဲ” ယွမ်ယီချန်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“မင်းကိုယ်မင်း ဘယ်သူများ ထင်နေလဲ… ငါ့ရှေ့မှာ မာနလာမကြီးနဲ့” သွေးလက်ဝါးက ယွမ်ယီချန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“အရူး” ယွမ်ယီချန်က သူ့ကို လှည့်ပင်မကြည့်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">“ငါ ကောင်းကင်ပိုက်ကွန် လင်းလက်သောလမင်း ဓားသိုင်းရဲ့ နောက်ဆုံးအဆင့်ကို အခုမှ ထိုးဖောက်အောင်မြင်ထားတာ… မင်းအပေါ်မှာ စမ်းသပ်ကြည့်ရင် ကောင်းမယ်ထင်တယ်”</p> <p style="text-align:justify">ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီးကတည်းက မူလက ပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်သော ယွမ်ယီချန်မှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် တိုးတက်မှုများ ရရှိခဲ့သည်။ ဤကမ္ဘာမှ သိပ္ပံနည်းကျ သီအိုရီအချို့နှင့် လင်းဖေးနှင့် ဆွေးနွေးတိုင်ပင်မှုများ၊ အရိပ်ခြေရာခံ ဓားသိုင်းပညာမှ ရွေ့လျားမှုနည်းစနစ်နှင့် ချီစွမ်းအင် အတက်အကျများ၊ အသစ်တွေ့ရှိထားသော ကြယ်ခွဲဓားသိုင်းပညာတို့ကြောင့် ယွမ်ယီချန်၏ တိုးတက်မှုမှာ ကြီးမားလာခဲ့သည်။ သူသည် ချီကျင့်စဉ်အဆင့် ဓားသမားတစ်ယောက်အနေဖြင့် လင်းဖေးထက် အမြဲတမ်း များစွာသာလွန်နေခဲ့သည်။ ဓားသိုင်းပညာ ကွာခြားချက် ကြီးမားလွန်းသောကြောင့်သာ လင်းဖေးကို သီသီလေး ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။ ဤထိပ်တန်းဓားသိုင်းပညာများဖြင့် သူ၏ တိုးတက်မှုက လျင်မြန်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“တော်ကြတော့” လင်းဖေးက ရှေ့မှလျှောက်ရင်း တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဝူမိသားစုမှာ မင်းတို့ရဲ့ မကျေနပ်ချက်တွေကို ဖွင့်ထုတ်ဖို့ သန်မာတဲ့ ပြိုင်ဘက်တွေ အများကြီးရှိတယ်… ကိုယ့်လူအချင်းချင်း ပြန်မတိုက်ကြနဲ့”</p> <p style="text-align:justify">ချီစွမ်းအင်တွင် အခြေခံထားသော မမြင်ရသည့် အင်အားတစ်ခု သွေးလက်ဝါး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားသဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ခေါင်းအနည်းငယ် ငုံ့လိုက်ကြသည်။ ယွမ်ယီချန်လည်း အလားတူပင် သူ့ဝိညာဉ်၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာမှ ဖိအားတစ်ခုကြောင့် ငြိမ်သက်သွားပြီး လိုက်လျောလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဒီတစ်ခေါက် နတ်ဘုရားလက်နက် အစိတ်အပိုင်းကို သိမ်းပိုက်ရာမှာ ကျရှုံးလို့ မဖြစ်ဘူး… မင်းတို့မှာ ပြဿနာတွေ၊ ငြင်းခုံစရာတွေရှိရင် ကိစ္စပြီးမှ သီးသန့်ရှင်းကြ” လင်းဖေးက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“နားလည်ပါပြီ” ယွမ်ယီချန်က လေးစားစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းပြီလေ”</p> <p style="text-align:justify">သွေးလက်ဝါးလည်း ငြိမ်သက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">အားကြီးသူများတွင် ကိုယ်ပိုင်မာနနှင့် မိမိတို့၏ ခွန်အားအပေါ် အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်မှုရှိကြပြီး မည်သည့်နေရာသို့သွားသွား အဓိကအင်အားစုနှင့် ဗဟိုချက်မအဖြစ်ရှိနေလေ့ရှိကာ မိမိတို့၏ မာနနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာကို အခိုးခံရမည်ကို သည်းခံမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ယုံကြည်မှုနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာတို့သည် သူတို့၏ စွမ်းအားအရင်းအမြစ်များဖြစ်သည်။ သို့သော် အားကြီးသူ နှစ်ဦး သို့မဟုတ် ထို့ထက်ပို၍ အတူတူ ထားရှိလိုက်သောအခါ တစ်ဦးချင်းစီက မိမိကိုယ်ကို ငြင်းပယ်၍မရသော ဗဟိုချက်အဖြစ် ရှုမြင်ကြသဖြင့် ပွတ်တိုက်မှုများ မလွဲမသွေ ပေါ်ပေါက်လာစမြဲဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့ စုစည်းမှုမျိုးသည် ပြင်းထန်သော ပွတ်တိုက်မှု၊ တစ်နည်းအားဖြင့် လေထုနှင့် အရှိန်အဝါ ယှဉ်ပြိုင်မှုတစ်ခုကိုဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">***</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝူမိသားစု စံအိမ်တော် ဝန်းကျင်</p> <p style="text-align:justify">ကောင်းကင်ကြီးက လုံးဝ မှောင်မိုက်သွားပြီဖြစ်သော်လည်း စံအိမ်တော်၏ ခြံစည်းရိုးနံရံမှာ လင်းထိန်နေဆဲဖြစ်ပြီး မီးမောင်းများက စစ်အခြေစိုက်စခန်းတစ်ခု၏ သတိရှိမှုနှင့် တူညီစွာ ရှေ့နောက်သို့ အဆက်မပြတ် ဝေ့ဝဲထိုးနေသည်။ အဓိကရုဏ်းနှိမ်နင်းရေး ဝတ်စုံအနက်ရောင် ဝတ်ဆင်ထားသော လုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့များက ရံဖန်ရံခါ အနားသတ်မျဉ်းတစ်လျှောက် ကင်းလှည့်နေကြသည်။ ဤလုံခြုံရေးဝန်ထမ်းများကို သေချာကြည့်လျှင် သူတို့ထံမှ ထူးခြားသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်နေသည်ကို တွေ့မြင်နိုင်ပြီး သူတို့မှာ သာမန်လူများ မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">မြင့်မားသော အဖြူရောင်နံရံများက စံအိမ်တော်ကို လုံးဝ ဝန်းရံထားပြီး အတွင်းဘက် မြင်ကွင်းကို ကွယ်ဝှက်ထားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကောင်းကင်ယံတွင် ကြီးမားသော အရှိန်အဝါတစ်ခု တိတ်ဆိတ်စွာ ပျံဝဲနေပြီး အောက်ဘက်ရှိ ဧရိယာတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသည်။</p> <p style="text-align:justify">စံအိမ်တော်က လူနေရပ်ကွက်တစ်ခုနှင့် ညီမျှသော ဧရိယာအကျယ်အဝန်းရှိသော်လည်း ရပ်ကွက်တစ်ခုနှင့် မတူသည်မှာ ၎င်းတွင် ဝူမိသားစု တစ်ခုတည်းသာ နေထိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">စံအိမ်တော်ကို နေရာအနှံ့မှ တောင်များက ဝန်းရံထားပြီး မှောင်မိုက်နေသော တောင်ကုန်းများ၏ အရိပ်အောက်တွင် ဖုံးကွယ်ထားရာ အလွယ်တကူ ဖုံးကွယ်နိုင်သော တည်နေရာတစ်ခုဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင် အားပြင်းသော မီးရောင်များက နေ့ခင်းဘက်ကဲ့သို့ ထိုဒေသကို ဖွင့်ချပြသထားသဖြင့် အသေးစိတ်အချက်အလက်တိုင်းကို ထင်ရှားစွာ မြင်တွေ့နေရသည်။ ဖုံးကွယ်ထားရန် မူလရည်ရွယ်ချက်ကို လုံးဝ စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ကြည့်ရတာ ဝူမိသားစုက ကာကွယ်ရေးအတွက် ပြင်ဆင်မှုတွေ လုပ်ထားပုံရတယ်… တော်တော် သတိကြီးတာပဲ” အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">အနောက်ဘက် တောင်ကုန်း၏ တောင်လမ်းတစ်ဝက်တွင် သစ်ပင်များကြားမှ သွေးလက်ဝါးက သစ်ရွက်ကြားများမှတစ်ဆင့် အဝေးမှ ဝူမိသားစု စံအိမ်တော်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဒါပေါ့… ငါ့ရဲ့ အရင်လုပ်ဆောင်ချက်တွေက နတ်ဘုရားလက်နက် ရှာဖွေရာမှာ အဆင်ပြေစေခဲ့ပေမဲ့ သူတို့ကို သတိပေးလိုက်သလိုလည်း ဖြစ်သွားတာကိုး… ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ဖို့ ပြင်ဆင်ကြ” လင်းဖေးက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“အတွင်းထဲက အရှိန်အဝါက သိပ်အားကောင်းတယ်… ထိုက်တန်တဲ့ ပြိုင်ဘက်တွေရှိနေပုံပဲ” ယွမ်ယီချန်က နှုတ်ခမ်းသပ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ငါ ထိပ်တိုက် ဝင်တိုက်မယ်”</p> <p style="text-align:justify">“ငါကတော့ ဟိုကောင်လေး ဝူဟိုင်ယီကို လိုက်မယ်… မနှစ်က သူ ငါ့ကို လှည့်စားခဲ့တာ… ငါ သူ့အရေခွံကို ဆွဲခွာပြီး အမှတ်တရ သိမ်းထားရမယ်” သွေးလက်ဝါးက ရက်စက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“အဲဒီလောက် ဒုက္ခခံစရာ မလိုပါဘူး… သူတို့က သူတို့ရဲ့ သန်မာတဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးသမားတွေကို နတ်ဘုရားလက်နက်ရှိတဲ့ နေရာတစ်ခုတည်းမှာပဲ စုစည်းထားမှာ သေချာတယ်… ငါတို့က တိုက်ရိုက်ဝင်စီးပြီး အဲဒီနေရာကို သွားရုံပဲ” လင်းဖေးက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“သွားကြစို့”</p> <p style="text-align:justify">အရိပ်ထဲမှ ပုံရိပ်သုံးခု ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အဝေးတစ်နေရာတွင် ပြန်ပေါ်လာသည်။ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သူတို့က ဝူမိသားစု စံအိမ်တော်နှင့် ပို၍ပို၍ နီးကပ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">အဝေးမှကြည့်လျှင် စံအိမ်တော်တစ်ခုလုံးက လေးထောင့်စပ်စပ် အဖြူရောင်ဘောင်ကွက်တစ်ခုနှင့် တူနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">***</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မိသားစုခေါင်းဆောင်က ငါတို့ကို ဘာလို့ ရုတ်တရက် ပြန်ခေါ်တာလဲဆိုတာ မင်းသိလား” ကင်းလှည့်အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးက တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ့အဖော်သည်လည်း သူ့လိုပင် အခြားနေရာများမှ ပြန်ခေါ်ခံထားရသော အဆင့်မြင့် မိသားစုကျွမ်းကျင်ပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူတို့အားလုံးက အဆင့်သတ်မှတ်ခံရလောက်အောင် စွမ်းအားကြီးကြပြီး အတွေ့အကြုံရင့် ကြေးစားစစ်သားများအဖြစ် နှစ်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်ခဲ့ကြသူများဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ကိစ္စကြီးတစ်ခုခုဖြစ်လို့ နေမှာပေါ့”</p> <p style="text-align:justify">သူ့အဖော်က ထူးဆန်းသော နိုင်ငံခြားလေသံပါသည့် မန်ဒရင်းစကားဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ နိုင်ငံခြားတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်ပြီးနောက် စကားပြောဆိုရာတွင် အနည်းငယ် စိမ်းနေပုံရသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကင်းလှည့်အဖွဲ့များက ငါးယောက်တစ်ဖွဲ့ လှုပ်ရှားကြပြီး ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားသော လမ်းကြောင်းများအတိုင်း ပြန့်ကျဲနေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့၏ လမ်းကြောင်းက စံအိမ်တော်နှင့် အတော်လေး ဝေးသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ထူးဆန်းသော ပိုးကောင်အော်သံမျိုးစုံ ရံဖန်ရံခါ ထွက်ပေါ်နေပြီး လေတိုက်သောအခါ တရှဲရှဲအသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သာမန်လူတစ်ယောက်အတွက် သစ်ရွက်သံ၊ ပွတ်တိုက်သံ သို့မဟုတ် နှစ်မျိုးစလုံး ရောနှောနေသော အသံများကို ခွဲခြားရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့၏ ကင်းလှည့်လမ်းကြောင်း တစ်ဖက်တွင် လင်းထိန်နေသော စံအိမ်တော်ရှိပြီး အခြားတစ်ဖက်တွင် မှောင်မိုက်နေသော တောင်လမ်းများနှင့် သစ်တောများရှိသည်။ စံအိမ်တော်က ဝေးလံခေါင်သီသော နေရာတွင် တည်ရှိပြီး အနီးဆုံး အဝေးပြေးလမ်းမသို့ ရောက်ရန်ပင် မိနစ်သုံးဆယ်ခန့် လမ်းလျှောက်ရသည်။ သွားလာရန် ခက်ခဲသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ မြို့တော်ခရိုင်နှင့် အကွာအဝေးကလည်း အတော်လေး ဝေးသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ရန်သူတစ်ယောက် လာနေတယ်လို့ ငါ ထင်တယ်… ငါတို့ ဟွာနိုင်ငံကို ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ပြန်လာတာက စွမ်းအားကြီးတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်များစွာရဲ့ တုံ့ပြန်မှုကို ဆွဲဆောင်ခဲ့တာ သေချာတယ်… ဒါပေမဲ့ ငါတို့က နတ်ဘုရားလက်နက် မိသားစုလေ… ငါတို့က အင်အားပြုန်းတီးတဲ့ စစ်ပွဲတွေကို မကြောက်ပါဘူး… ဒီကာလလေးမှာ တောင့်ခံထားဖို့ပဲလိုတာ” အခြားအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“အင်အားပြုန်းတီးတဲ့ စစ်ပွဲတွေကို မကြောက်ဘူး ဟုတ်လား”</p> <p style="text-align:justify">ရုတ်တရက် မှောင်မိုက်နေသော နေရာမှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဘယ်သူလဲကွ!!”</p> <p style="text-align:justify">“သတိထား!!”</p> <p style="text-align:justify">“အား!!”</p> <p style="text-align:justify">စူးရှသော အချက်ပေးသံ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ စံအိမ်တော်တစ်ခုလုံး ရုတ်တရက် ပျားအုံကို တုတ်နှင့်ထိုးလိုက်သကဲ့သို့ဖြစ်သွားပြီး ယခင်က စနစ်တကျရှိနေမှုမှ ယခုအခါ အဖွဲ့ဝင်များကို လျင်မြန်စွာ စုစည်းကာ ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းနေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယွမ်ယီချန်က မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေသော အလောင်းငါးလောင်းကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ တစ်လောင်းစီက ခါးမှနေ၍ နှစ်ပိုင်းပြတ်နေပြီး သွေးများနှင့် ကလီစာများ ပတ်ဝန်းကျင်အနှံ့ ပြန့်ကျဲနေသည်။ သူတို့သယ်ဆောင်ထားသော ဖျော့တော့သည့် ထူးဆန်းသော အရှိန်အဝါက ဖြည်းညင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်တယ်… ဆူညံပွက်လောရိုက်အောင် လုပ်လိုက်… အသံတွေထွက်အောင် လုပ်လိုက်… အဲဒါကမှ ပိုပြီး စိန်ခေါ်မှုရှိတာ”</p> <p style="text-align:justify">သူက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။ သူ၏လက်ယာဘက်တွင် ရွှေရောင်ကနုတ်များပါသော နှင်းကဲ့သို့ဖြူဖွေးသည့် ဓားရှည်တစ်ချောင်းကို ကိုင်ထားပြီး ဓားသွားကို အိမ်ထဲမှပင် မဆွဲထုတ်ရသေးပေ။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏နောက်ဘက် အရိပ်ထဲမှ ပုံရိပ်နှစ်ခု ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">***</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စံအိမ်တော်၏ နက်ရှိုင်းသော မြေအောက်ခန်းတွင်…</p> <p style="text-align:justify">မှောင်မိုက်နေသော အခန်းတစ်ခုထဲ၌ တောင့်တင်းကြံ့ခိုင်သော လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးက အခန်းအလယ်ဗဟိုရှိ စက်ဝိုင်းပုံ ရွှေရောင်ဝင်ပေါက်တစ်ခု၏ ရှေ့တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ရွှေရောင်ဝင်ပေါက်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော သေးငယ်သည့် ရွှေရောင်အမျှင်တန်းများ ဝေ့ဝဲနေပြီး အခြားကမ္ဘာတစ်ခုသို့ ဦးတည်နေသကဲ့သို့ဖြစ်နေကာ ရွှေရောင်အမျှင်တန်းများ၏ အဆက်မပြတ် စီးဆင်းမှုက ကြီးမားသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို မသိမသာ ထုတ်လွှတ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အခန်းက ဖျော့တော့သော တရှူးရှူးအသံများမှလွဲ၍ ထူးထူးခြားခြား တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ရုတ်တရက် အခန်းထဲတွင် စူးရှသော အချက်ပေးသံ မြည်ဟီးလာသည်။</p> <p style="text-align:justify">တောင့်တင်းကြံ့ခိုင်သော ပုံရိပ်က မျက်လုံးများကို ချက်ချင်း ဖွင့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“သူတို့ ရောက်လာပြီ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">အခန်း (၂၂၃) ပြီး</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save