Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၂၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">အားနည်းချက် (၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သွေးလက်ဝါးက အနက်ရောင် ကုတ်အင်္ကျီရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားဆဲဖြစ်ပြီး ပင်လယ်ရေမှော်ပင်များကဲ့သို့ ရှည်လျားသော ဆံပင်များက ပခုံးပေါ်တွင် တွဲလွဲကျနေကာ အရိုင်းဆန်ပြီး လွှမ်းမိုးနိုင်သော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကောင်းကင်တွင် ပျံ့နှံ့နေသော မှိန်ဖျဖျအရှိန်အဝါကို သူ မော့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဒါက နတ်ဘုရားလက်နက် အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုရဲ့ အရှိန်အဝါပဲ… ဂျာမနီမှာတုန်းက ငါ ဒါမျိုး ကြုံဖူးတယ်… ဒီနေရာတစ်ခုလုံး နတ်ဘုရားလက်နက်ရဲ့ စွမ်းအားအောက်မှာ လုံးဝ ရောက်ရှိသွားပြီ… တော်တော် ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ လုပ်ရပ်ပဲ”</p> <p style="text-align:justify">“ခင်ဗျား ဆိုလိုတာ ဘာလဲ”</p> <p style="text-align:justify">လင်းဖေးက သူ့ဘေးတွင် ရပ်ရင်း ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ ရွှေရောင်ရေလွှာပါးကဲ့သို့ အလွှာတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဒီလောက်ကျယ်ပြန့်တဲ့ ဧရိယာကို လွှမ်းခြုံနိုင်ဖို့ နတ်ဘုရားလက်နက်ရဲ့ စွမ်းအားကို အသက်သွင်းလိုက်တာက ဒီဧရိယာထဲမှာရှိသမျှ သူတို့လူတွေနဲ့ စွမ်းအားရှင်တွေအားလုံး အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အားဖြည့်မှု သက်ရောက်မှုတွေ ရရှိသွားလိမ့်မယ်လို့ ဆိုလိုတာပဲ… အခြေအနေက အိပ်မက်ကမ္ဘာရှိနေတာနဲ့ ဆင်တူတယ်… ငါတို့အားလုံး နတ်ဘုရားလက်နက်ရဲ့ အိပ်မက်ကမ္ဘာထဲကို ရောက်သွားတယ်လို့ မှတ်ယူလို့ရတယ်… ဆိုလိုတာက ငါတို့ အိမ်ကွင်းအားသာချက် ဆုံးရှုံးသွားပြီ… ဒီအိမ်ကွင်းကို ဖန်တီးဖို့အတွက် ပေးဆပ်ရတဲ့ တန်ဖိုးက B အဆင့် အိပ်မက်စားသုံးသူတစ်ယောက်က နတ်ဘုရားလက်နက်ရဲ့ ပင်မကိုယ်ထည်ကို အဆက်မပြတ် လှုံ့ဆော်ပေးနေဖို့ လိုအပ်တယ်… ပြောရရင် သူတို့က ဒီဧရိယာအတိုင်းအတာ အားဖြည့်မှုနဲ့ လဲလှယ်ဖို့အတွက် B အဆင့် စွမ်းအားရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို စတေးလိုက်တာပဲ” သွေးလက်ဝါးက ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ရှေ့မှာ ဘယ်သူမှ မရှိဘူး… ဝင်ကြရအောင်” ယွမ်ယီချန်က မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အချက်ပေးသံများ ဆက်လက်မြည်ဟီးနေသော်လည်း သူတို့ရှေ့ရှိ အလောင်းငါးလောင်းမှလွဲ၍ အခြားမည်သူ့ကိုမျှ မမြင်ရတော့ပေ။ လူတိုင်း စံအိမ်တော်ထဲသို့ ဆုတ်ခွာသွားကြသည်မှာ ထင်ရှားသည်။</p> <p style="text-align:justify">“သူတို့က ငါတို့ရဲ့ အရေအတွက်ကို မသိဘူးလေ… ဒါကြောင့် ဒီလိုခံစစ်ဗျူဟာ ခင်းတာက တကယ် မဆိုးပါဘူး… ဒါပေမဲ့ ဝမ်းနည်းစရာကောင်းတာက ဒီမှာ ငါတို့သုံးယောက်ပဲရှိနေတာ… ဝူမိသားစုရဲ့ ပင်မဖွဲ့စည်းပုံက လူသုံးယောက်တည်းနဲ့ ဒီလောက်အထိ ကြောက်လန့်သွားတယ်ဆိုတာ တခြားအင်အားစုတွေ သိသွားရင် သူတို့ရဲ့ တုံ့ပြန်မှုက ဘယ်လိုနေမလဲ မသိဘူး” သွေးလက်ဝါးက ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ငါ အရင်ဝင်နှင့်မယ်”</p> <p style="text-align:justify">တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သူ့ပုံရိပ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ အိပ်မက်နေရာလွတ်၏ ပုံရိပ်ယောင်နှင့် အစစ်အမှန် ကူးပြောင်းခြင်းကို အသုံးပြု၍ စံအိမ်တော်ထဲသို့ တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်သွားခြင်းဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယွမ်ယီချန်က ခြေတစ်လှမ်းတိုးပြီး ရှေ့မှလျှောက်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“သခင်… အတားအဆီးတွေအားလုံးကို ကျွန်တော် ရှင်းလင်းပေးပါ့မယ်”</p> <p style="text-align:justify">“ဒါဆို မင်းကိုပဲ အပ်လိုက်မယ်” လင်းဖေးက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့နှစ်ဦးက ခြံစည်းရိုးနံရံရှိရာ စံအိမ်တော်ဝင်ပေါက်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် လျှောက်သွားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ချွင်!!</p> <p style="text-align:justify">နှင်းကဲ့သို့ဖြူဖွေးသော လခြမ်းကွေးအလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ခနဲပေါ်လာပြီး ချက်ချင်း ပြန်ပျောက်သွားရာ ခြံစည်းရိုးနံရံတစ်ခုလုံး တစ်ခဏချင်း ပြိုကျသွားသည်။ လေပြင်းတစ်ချက် တိုက်ခတ်လာပြီး ဖုန်မှုန့်များနှင့် အပျက်အစီးများကို လွင့်ပါသွားစေကာ သူတို့နှစ်ဦး နံရံကို ချက်ချင်း ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ရုတ်တရက် အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ မရေမတွက်နိုင်သော အပြာရောင်ရေခဲစူးချွန်များ သူတို့ထံသို့ ပျံဝဲလာသည်။ သူတို့နောက်ဘက်တွင် နီရဲတောက်ပသော မီးတောက်ပင်လယ်ကြီး လှိုင်းထနေပြီး မြေကြီးထဲမှ ထူးဆန်းသော ပိုးကောင်မြောက်မြားစွာ မြေလွှာကိုထိုးဖောက်၍ လျင်မြန်စွာ တွားသွားထွက်လာကြသည်။ လေထဲတွင်လည်း ရောင်စုံ၊ ပုံစံအမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲနေသော စိတ်ကြွဆေးရောင်စုံ မျဉ်းကြောင်းများက တွန့်လိမ်လျက် သူတို့နှစ်ဦးထံ ဦးတည်လာနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ပြင်းထန်သော အပူရှိန်၊ အရိုးခိုက်မတတ် အအေးဓာတ်၊ အသက်ရှူကျပ်ခြင်း၊ ဖိနှိပ်ခြင်းနှင့် အခြားရှုပ်ထွေးသော အရှိန်အဝါမြောက်မြားစွာ ထိုနေရာသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">“လရောင် အလက်နှစ်ဆယ်”</p> <p style="text-align:justify">ယွမ်ယီချန်က ဓားကို ချက်ချင်း ဆွဲထုတ်လိုက်ရာ စူးရှသော ဓားမြည်သံများ တစ်ပြိုင်နက် ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">နှင်းကဲ့သို့ဖြူဖွေးသော လခြမ်းကွေးမြောက်မြားစွာ သူတို့ပတ်လည်တွင် ရုတ်တရက် လင်းလက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">လင်းဖေး၏ ပုံရိပ်မှာ ချက်ချင်း ဝေဝါးသွားပြီး သူ့နေရာတွင် ငွေရောင်စက်လုံးတစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ အပြာရောင်မီးခိုးငွေ့စွမ်းအင်နှင့် ရောနှောနေသော ငွေရောင်စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားအသွင် ဆောင်ယူထားသော မရေမတွက်နိုင်သည့် မကောင်းဆိုးဝါး အင်အားစုများကို တန်ပြန်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ငါ အရင်သွားနှင့်မယ်… ဒီနေရာကို မင်း ကြည့်ရှင်းလိုက်တော့”</p> <p style="text-align:justify">လင်းဖေးက ပြောရင်း ရှေ့သို့ လျင်မြန်စွာ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ သူ့ဘေးတွင် လရောင်မြောက်မြားစွာ လက်ခနဲ လက်ခနဲဖြစ်ပေါ်နေပြီး အလင်းရောင် တစ်ချက်လက်တိုင်း စူးရှသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">အပြင်ဘက်ရှိ ပင်လယ်သမုဒ္ဒရာကဲ့သို့ မကောင်းဆိုးဝါး အရှိန်အဝါများအားလုံးက သူ့ထံမှ လေးငါးမီတာအကွာတွင် တားဆီးခံထားရသည်။ သာလွန်မြင့်မားသော စွမ်းအင်တစ်ခုဖြစ်သည့် ချီစွမ်းအင်၏ ရှေ့မှောက်တွင် မကောင်းဆိုးဝါး အရှိန်အဝါများက သိပ်ထိရောက်မှု မရှိလှပေ။</p> <p style="text-align:justify">“မင်းဆီကို မကြာခင် လိုက်လာခဲ့မယ်” ယွမ်ယီချန်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">လင်းဖေးက အပြာရောင်မီးခိုးငွေ့များ လွှမ်းခြုံလျက် ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှုကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဖြတ်ကျော်သွားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှု၏ အပြင်ဘက်တွင် နှုတ်ခမ်းမွေးရေးရေးနှင့် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး ဦးဆောင်သော ဝူမိသားစု၏ အိပ်မက်စားသုံးသူ အုပ်စုကြီးတစ်ခုရှိနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">လင်းဖေးက ထိုလူ၏ ဘေးမှ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဖြတ်ကျော်သွားရာ တောက်ပသော အနီရောင် သွေးပန်းတစ်ခု လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား၏ လည်ချောင်းမှ ပန်းထွက်လာသည်။ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားချိန်တွင် ထိုလူ၏ မျက်လုံးများထဲရှိ အံ့ဩခြင်းနှင့် မကျေနပ်ခြင်းများကို လင်းဖေး မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">လူအားလုံး တစ်ခဏချင်း နောက်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး အရာအားလုံး ဝေဝါးသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">လင်းဖေးက မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ အပြာရောင်မီးတောက် ညွှန်ပြနေသည့် နတ်ဘုရားလက်နက်ရှိရာနေရာသို့ တစ်ဟုန်ထိုး ပြေးသွားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူဖြတ်ကျော်သွားသမျှ ဝူမိသားစုဝင်အားလုံး ရုတ်တရက် သွေးများ ပန်းထွက်လာကာ လည်ပင်းကို အုပ်လျက် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">“သူ့ကို တားကြ!!”</p> <p style="text-align:justify">“ငါ လာပြီ!! ဖယ်ကြ!!”</p> <p style="text-align:justify">“အာ့…”</p> <p style="text-align:justify">“ရှောင်ချီ!!”</p> <p style="text-align:justify">စင်္ကြံလမ်းတစ်လျှောက်တွင် D အဆင့် သို့မဟုတ် C အဆင့် အိပ်မက်စားသုံးသူ အရှိန်အဝါရှိသူများအားလုံး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အသတ်ခံလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">စံအိမ်တော်၏ ဧည့်ခန်းမဆောင်၊ ဗဟိုထိန်းချုပ်ခန်းထဲတွင်…</p> <p style="text-align:justify">ဘုန်း!!!!</p> <p style="text-align:justify">“ရပ်လိုက်တော့”</p> <p style="text-align:justify">ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံး ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">လင်းဖေးက ဓားရှည်ကို ကိုင်ထားပြီး ပါးလွှာသော အမြှေးပါးတစ်ခုကို ပြင်းထန်စွာ ဝင်ဆောင့်မိလိုက်သည်။ ရွှေရောင်သမ်းနေသော ပါးလွှာသည့် အနက်ရောင်စွမ်းအင်အလွှာက ကျိုးပဲ့လွယ်ပုံရသော်လည်း ထူးခြားစွာ ကြံ့ခိုင်မာကျောနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူက ပေါ့ပါးစွာ ခုန်လိုက်ပြီး အရှိန်ရရန် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နံရံများကို နင်းကန်ကာ ဂျွမ်းပြန်လိုက်သည်။ လင်းဖေးက သွေးလက်ဝါး၏ ဘေးတွင် ဆင်းသက်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤနေရာက စံအိမ်တော်၏ အတွင်းဘက်ခန်းမဆောင်ဖြစ်နေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">လင်းဖေး၏ အရှိန်က မြန်လွန်းလှသဖြင့် မျက်တောင်အနည်းငယ် ခတ်ချိန်အတွင်းမှာပင် အတွင်းဘက်အကျဆုံး ဧရိယာသို့ တိုက်ရိုက်ရောက်ရှိလာခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သွေးလက်ဝါးက သူ့ရှေ့တွင် ရပ်နေသော တောင့်တင်းကြံ့ခိုင်သည့် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားကို လေးနက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဝူယန်ချင်း… ဝူမိသားစုရဲ့ အနာဂတ်ခေါင်းဆောင်နဲ့ ဆက်ခံသူ”</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ဘေးပတ်လည်ရှိ မြေပြင်ပေါ်တွင် မတူညီသော အရှိန်အဝါများရှိကြသည့် အိပ်မက်စားသုံးသူ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ၏ အလောင်းများ လဲလျောင်းနေသည်။ ၎င်းတို့မှာ သွေးလက်ဝါး၏ လက်ချက်ဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝူယန်ချင်း၏ မျက်နှာထားကလည်း တင်းမာနေသည်။ တစ်ဖက်လူက ဤမျှ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလိမ့်မည်ဟု သူမထင်ထားခဲ့သလို ထိပ်တန်းအဆင့် စွမ်းအားရှင်တစ်ဦးဖြစ်သည့် ဒဏ်ရာမရှိသော သွေးလက်ဝါးကို ခေါ်ဆောင်လာလိမ့်မည်ဟုလည်း မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ အစောပိုင်းက နတ်ဘုရားလက်နက်၏ စွမ်းအားသာ မရှိခဲ့လျှင် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော အခြားမိသားစုဝင်များကဲ့သို့ပင် သူလည်း သွေးလက်ဝါး၏ လက်ချက်ဖြင့် အဆုံးစီရင်ခံလိုက်ရနိုင်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏နောက်ဘက်တွင် ရွှေရောင်စက်ဝိုင်းပုံ ဝင်ပေါက်တစ်ခုရှိနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">“အဲဒါ ဘာလဲ” လင်းဖေးက တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“နတ်ဘုရားလက်နက် နယ်မြေရဲ့ ဝင်ပေါက်ပဲ… သူ့ညာဘက်လက်ထဲက နတ်ဘုရားလက်နက် ကိုယ်တိုင်က ထုတ်လုပ်လိုက်တဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုတစ်ခုပေါ့” သွေးလက်ဝါးက ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“အခု ဝူယန်ချင်းက နတ်ဘုရားလက်နက် ဝင်ပေါက်နဲ့ ချိတ်ဆက်ထားတဲ့အတွက် အဲဒီအရာက သူနဲ့အတူ အကွာအဝေး အနည်းငယ်အတွင်းမှာ ရွေ့လျားလိမ့်မယ်… ဒါပေမဲ့ ဒီလွှမ်းခြုံထားတဲ့ ဧရိယာအတွင်းမှာပဲ ရမယ်… ဒီဧရိယာထဲမှာ သူ့ရဲ့ ခွန်အားက နှစ်ဆကျော် တိုးလာတယ်!!”</p> <p style="text-align:justify">ပြင်းထန်သော သွေးညှီနံ့က ခန်းမဆောင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးထားသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့သုံးဦးက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် မျက်နှာချင်းဆိုင်လျက် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">“အစ်ကိုကြီး ဖုန်းကိုင်ပါဦး… အစ်ကိုကြီး ဖုန်းကိုင်ပါဦး…”</p> <p style="text-align:justify">ရုတ်တရက် လင်းဖေးဆီမှ ဖုန်းမြည်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူက ဖြည်းညင်းစွာ ထုတ်ယူလိုက်ရာ ရွှမ်းအာဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဒီအချိန်ကြီး ဖုန်းဆက်တာလား။</p> <p style="text-align:justify">သူက လက်ခံ ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဘာဖြစ်လို့လဲ”</p> <p style="text-align:justify">“တကယ်ပါပဲ…” မရင်းနှီးသော၊ အနည်းငယ် အိုမင်းနေသည့် အမျိုးသားအသံတစ်သံ ဖုန်းထဲမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">“တကယ်ပါပဲ… ဟိုင်ယီ ပြောတာ မှန်နေတာပဲ… မင်းရဲ့ အရှိန်က တကယ်ကို မြန်လွန်းတယ်… ဟိုမှာဖြစ်ပျက်သမျှ အရာအားလုံးကို ငါတို့ မြင်နေရတယ်”</p> <p style="text-align:justify">လင်းဖေး၏ မျက်နှာထား မည်းမှောင်သွားပြီး သူ့ရင်ထဲ ထိတ်လန့်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ခင်ဗျား ဘယ်သူလဲ”</p> <p style="text-align:justify">“ငါက ဝူတွမ်ရှန်းပါ” အိုမင်းသောအသံက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဒီကောင်မလေးက မင်းရဲ့ အဖော်မလား… သူက မင်းအတွက် အရေးပါတဲ့လူဖြစ်ရမယ် ဟုတ်တယ်မလား”</p> <p style="text-align:justify">ဖျော့တော့သော အပြာရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းဖေး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စတင်ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူက ရင်ထဲမှ ဝုန်းဒိုင်းကြဲနေမှုကို ဖိနှိပ်ထားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“သူ့ကို ဘေးကင်းစေချင်ရင် အဲဒီနေရာကနေ ထွက်ပြီး မြို့တော်ကို တစ်ယောက်တည်း လာခဲ့ပါ… ငါတို့ မင်းကို ဒီမှာ စောင့်နေတယ်” လူကြီးက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဂျွတ်!!</p> <p style="text-align:justify">ဆဲလ်ဖုန်းမှာ ချက်ချင်း အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကြေမွသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">လင်းဖေးက အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“သူ ရွှမ်းအာကို ဘယ်လို ရှာတွေ့သွားတာလဲ”</p> <p style="text-align:justify">ဝူယန်ချင်းက သနားသည့် အရိပ်အယောင်ပါသော မျက်လုံးများဖြင့် သူ့ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">“အမှန်ပါပဲ… အရေးကြီးတဲ့သူတစ်ယောက်က မင်းရဲ့ အားနည်းချက်ဖြစ်နေတာကိုး… ဟိုင်ယီက မင်းအပြင် နောက်ထပ်လူတစ်ယောက်ရဲ့ အရှိန်အဝါကိုလည်း မှတ်သားထားခဲ့တာ… နတ်ဘုရားလက်နက်ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ဆိုရင် တန်ဖိုးတစ်ခု ပေးဆပ်ရုံနဲ့ မင်းတို့ရဲ့ တည်နေရာကို ငါတို့ တိုက်ရိုက် ရှာဖွေနိုင်တယ်”</p> <p style="text-align:justify">“အရှိန်အဝါကို မှတ်သားထားတယ် ဟုတ်လား”</p> <p style="text-align:justify">လင်းဖေးက ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေပြီး မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ မှိတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“မင်း မသွားသေးဘူးလား… လက်လျှော့လိုက်ပါတော့… မင်း ဘယ်လောက်ပဲ မြန်မြန် အောင်မြင်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး” ဝူယန်ချင်းက ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">***</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မြို့တော် ဆင်ခြေဖုံးရှိ ဗီလာတစ်ခုတွင်…</p> <p style="text-align:justify">ရွှမ်းအာကို မီးခိုးရောင် ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သော စက်လုံးတစ်ခုထဲတွင် တင်းကျပ်စွာ ချုပ်နှောင်ထားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝူတွမ်ရှန်းနှင့် ဝူတွမ်ဟယ်တို့က ပြတင်းပေါက်ကြီး၏ ရှေ့တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့ဘေးပတ်လည်တွင် ဝူစီယွင်၊ ဝူဟိုင်ယီနှင့် အခြားစွမ်းအားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်များရှိနေသည်။ ဝူယန်ချင်းမှလွဲ၍ ဝူမိသားစု၏ အထက်တန်းလွှာများ၊ ထိပ်တန်းတိုက်ခိုက်ရေးသမားများ အားလုံး ဒီနေရာတွင် ရောက်ရှိနေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝူတွမ်ရှန်း ကိုင်ထားသော ဖုန်းမှ ရုတ်တရက် တဖျစ်ဖျစ်မြည်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် တီခနဲ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ငါ ယန်ချင်းအတွက် နည်းနည်း စိတ်ပူတယ်”</p> <p style="text-align:justify">“ယန်ချင်းမှာ နတ်ဘုရားလက်နက် အစိတ်အပိုင်းရဲ့ အားဖြည့်မှုရှိတယ်လေ… သူသာ အဲဒီတိုက်ကွက်ကို သုံးလိုက်ရင် ခွဲခြားမှုမရှိဘဲ အကုန်လုံး ထိခိုက်ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်… ငါတို့ အဲဒီမှာ ဆက်နေရင် သူ့ကို တွေဝေသွားစေမှာ စိုးလို့ပါ… သူတစ်ယောက်တည်းရှိနေတာက ပိုအဆင်ပြေတယ်”</p> <p style="text-align:justify">“ဒါ့အပြင် သူ အလေးထားရတဲ့လူက အခု ငါတို့လက်ထဲမှာရှိနေပြီ… ငါတို့က အင်အားစုစည်းပြီး သူလာမှာကို စောင့်နေရုံပဲ… အပြာရောင်မီးတောက် မပါရင် သူက သာမန် အမြန်နှုန်းအမျိုးအစား အိပ်မက်စားသုံးသူတစ်ယောက်ပါပဲ”</p> <p style="text-align:justify">“ငါတို့ ဝူမိသားစုကို စော်ကားရဲမှတော့ သူ ဒီနေရာမှာပဲ ကျဆုံးရမှာပါ” ဝူတွမ်ရှန်းက ခံစားချက်မပါဘဲ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">***</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“လက်လျှော့လိုက်ပါ”</p> <p style="text-align:justify">ဝူယန်ချင်း၏ အသံက ခန်းမဆောင်ထဲတွင် ဖြည်းညင်းစွာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ချွင်…</p> <p style="text-align:justify">ဓားရှည်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">လင်းဖေးက မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ရာ နက်ရှိုင်းသော အပြာရောင်အလင်းတန်းများ မျက်လုံးထဲတွင် လက်ခနဲဖြစ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">“လက်လျှော့ရမယ် ဟုတ်လား”</p> <p style="text-align:justify">ဝေါင်း!!</p> <p style="text-align:justify">ရွှေရောင်စက်ဝိုင်းထဲမှ အပြာရောင်မီးတောက်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပျံထွက်လာပြီး လင်းဖေးအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">အပြာရောင် အလင်းစက်ဝိုင်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">“အရိပ်ခြေရာခံ ဓားသိုင်းပညာ… ငါ ဆုတ်ခွာတဲ့အခါ အရိပ်ထက် ပိုမြန်ရမယ်” လင်းဖေးက ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“နောက်ဆုံးသိုင်းကွက်… အစွန်းရောက်အရိပ်”</p> <p style="text-align:justify">ဘုန်း!!!!</p> <p style="text-align:justify">မရေမတွက်နိုင်သော အပြာရောင်မီးတောက်များ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝူယန်ချင်း ညာဘက်လက်မှ ငွေရောင်လက်စွပ် ချက်ချင်း ကွဲအက်သွားပြီး လက်စွပ်ပေါ်မှ စိန်ပွင့်မှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝူယန်ချင်း၏ ရှေ့တွင် ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု ဖြတ်ခနဲ ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဘယ်လို… ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ!!??”</p> <p style="text-align:justify">ဝူယန်ချင်းက မယုံနိုင်စွာဖြင့် လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး သူ၏ ညာဘက်လက်ရှိ နတ်ဘုရားလက်နက်ကို ကြောင်ငေးကြည့်နေမိသည်။</p> <p style="text-align:justify">အပြင်ဘက်တွင်…</p> <p style="text-align:justify">တောက်ပသော လရောင်အောက်၌ ယွမ်ယီချန် ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် တုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">လေထဲတွင် ငွေရောင်ကြယ်တံခွန်တစ်ခု ကောင်းကင်ကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး မြို့တော်ဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဗီလာထဲတွင်…</p> <p style="text-align:justify">ဝူတွမ်ရှန်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ခန်းမဆောင်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရွှမ်းအာက ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်နေပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့သည့် အရိပ်အယောင်မျှ မတွေ့ရပေ။</p> <p style="text-align:justify">“အစ်ကိုကြီး လာကယ်လိမ့်မယ်” သူမက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ရွှစ်!!</p> <p style="text-align:justify">ငွေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">မျက်စိကျိန်းမတတ် ငွေရောင်အလင်းတန်းထဲတွင် အနက်ရောင်အမြှေးပါး တိုက်ရိုက် ပေါက်ကွဲသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">လင်းဖေးက ငွေရောင်အလင်းတန်းများကြားမှ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်ထွက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝေါင်း!!!</p> <p style="text-align:justify">ဧရာမ နဂါးခေါင်းကြီးတစ်ခု သူ၏နောက်ဘက်မှ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီး ဘေးတစ်ဖက်တွင် ရပ်နေသော ဝူဟိုင်ယီကို ရက်စက်စွာ ကိုက်ချလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ကြီးမားသော အပြာရောင်ဖိအားက ခန်းမဆောင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝူဟိုင်ယီမှာ လုံးဝ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ဘဲ သူ့ကိုယ်ပွား၏ အဖြစ်ဆိုးကို ပြန်လည်ကြုံတွေ့နေရသကဲ့သို့ဖြစ်နေသည်။ သူက မျက်လုံးပြူးကာ အပြာရောင်မီးတောက် နဂါးခေါင်းကြီး သူ့ထံသို့ တစ်ဟုန်ထိုး ဝင်ရောက်လာသည်ကို အကူအညီမဲ့စွာ ကြည့်နေမိသည်။</p> <p style="text-align:justify">“မင်း ရဲလိုက်တာ!!!”</p> <p style="text-align:justify">ဝူညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်စလုံး တစ်ပြိုင်နက် လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။ အနက်ရောင်အရှိန်အဝါ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အဆုံးမဲ့ အပြာရောင်မီးတောက်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်လိုက်သည်။ ခန်းမဆောင်တစ်ခုလုံး နှစ်ပိုင်းကွဲသွားပြီး တစ်ဖက်က အနက်ရောင်၊ အခြားတစ်ဖက်က အပြာရောင်ဖြစ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">လင်းဖေး၏ ပုံရိပ် ဖြတ်ခနဲ လှုပ်ရှားသွားပြီး ရုတ်တရက် ဝူဟိုင်ယီ၏ လည်ချောင်းပေါ်တွင် ပါးလွှာသော အနီရောင်မျဉ်းကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">“အားနည်းချက်ဆိုတာ အားနည်းသူတွေမှာပဲရှိတာ” သူက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်သံများကြားတွင် ဗီလာတစ်ခုလုံး ပြိုကျသွားသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော ရောင်စုံ မကောင်းဆိုးဝါး အရှိန်အဝါများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">လင်းဖေးက ရွှမ်းအာနှင့်အတူ ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">မြို့တော်ဆင်ခြေဖုံးရှိ သစ်တောတစ်ခုထဲတွင်…</p> <p style="text-align:justify">လင်းဖေးက ရွှမ်းအာကို ပွေ့ဖက်လျက် တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">ရွှီး…</p> <p style="text-align:justify">လတ်ဆတ်သော သွေးများ လင်းဖေး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ချက်ချင်း ပန်းထွက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">“အစ်ကိုကြီး!” ရွှမ်းအာ၏ အော်ဟစ်သံက တဖြည်းဖြည်း တိုးသွားပြီး လင်းဖေး လုံးဝ သတိလစ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">အခန်း (၂၂၄) ပြီး</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save