ဝုန်း…
မိုးကြိုးသုံးစင်းက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပစ်ချလာသည်။ တစ်စင်းထက်တစ်စင်း ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှ၏။
မိုးကြိုးသုံးစင်းက အစွယ်များ၊ လက်သည်းများကို ထုတ်ဖော်ကာ ဟိန်းဟောက်နေသော ရေနဂါးများကဲ့သို့ ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာကြသည်။
"လာစမ်းပါ"
ယွီလီ၏ မျက်နှာအမူအရာက ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိသော်လည်း သူမက စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တုန်ရီနေ၏။ သူမက ခြေဖျားလေးကို ညင်သာစွာ ထောက်လိုက်ကာ လေထဲသို့ ပျံတက်သွားသည်။
သူမ၏ လက်တစ်ဖက်က ထီးကို ကိုင်ထားပြီး အခြားလက်တစ်ဖက်က ဝါးတုတ်တစ်ချောင်းကို ဆွဲထုတ်လိုက်၏။ ထိုဝါးတုတ်က လင်းလက်နေပြီး ဝါးတုတ်၏ မြစိမ်းရောင်ပေါ်တွင် ရွှေရောင် အကွက်များ ရောနှောနေသည်။ သူမက တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် ဝါးတုတ်က သုံးပိုင်း ကွဲထွက်သွားပြီး မိုးကြိုးသုံးစင်းကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်၏။
ရွှစ်... ရွှစ်... ရွှစ်…
ဝါးတုတ်က လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ မိုးခြိမ်းသံ အဟုန်ဖြင့် ရွေ့လျားသွားသည်။
ဝါးတုတ် ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် အတော်ကြာမှသာ ဟင်းလင်းပြင်မှ လေခွင်းသံများ ထွက်ပေါ်လာ၏။ မိုးကြိုးသုံးစင်းက ရိုက်ခတ်ခံလိုက်ရပြီး ပေါက်ကွဲသွားကာ ကောင်းကင်ယံတွင် မြောက်မြားစွာသော လျှပ်စီး အလင်းတန်းလေးများ အဖြစ် ကွဲထွက်သွားပြီး လေထဲတွင် မြွေအုပ်ကြီး တစ်အုပ်ကဲ့သို့ နေရာအနှံ့ တဖျစ်ဖျစ် မြည်ကာ ရွေ့လျားနေကြသည်။
ထိုအထဲမှ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းက ဝါးတုတ်၏ စုပ်ယူခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ဧကရီယွီလီ၏ လက်မောင်းများနှင့် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ တွယ်တက်လာ၏။ သူမက ဘာမှ မခံစားရသည့်အလား မျက်မှောင်ပင် မကြုတ်ဘဲ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
သူမ၏ အကြည့်က ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ရွေ့လျားနေသော အခြား လျှပ်စီး အလင်းတန်းများဆီသို့ ရောက်သွားပြီး သူမက လက်ကို မြှောက်ကာ အင်္ကျီလက်ကို ဝှေ့ယမ်း၍ ထိုလျှပ်စီး အလင်းတမ်းများကို သူမ၏ မူလကိုယ်ထည်ဆီသို့ ဆွဲယူလိုက်၏။
ထိုအခါ မြင့်မားသော ဝါးစိမ်းပင်ကြီးက လင်းလက်သွားပြီး အားကောင်းသော အားဖြည့်ဆေးကို စားသုံးလိုက်ရသည့်အလား ရူးသွပ်စွာ စုပ်ယူတော့သည်။
ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့သော ဝါးစိမ်းပင် ကိုယ်ထည်ပေါ်တွင် သိပ်သည်းသော ရွှေရောင် အကွက်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး နက်နဲဆန်းကြယ်သော လမ်းကြောင်းများ အတိုင်း ရွေ့လျားနေကြ၏။
ပေါက်ကွဲထွက်လာသော သက်စောင့်စွမ်းအင်များ ကြားတွင် ထက်ရှမှု တစ်ခုလည်း ပါဝင်နေပြီး လေထုကပင် အနည်းငယ် ပိုမို ထက်ရှလာသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။
"ဂလု... အခုမှပဲ ပုံစံကျတော့တယ်"
ဧကရီယွီလီက သူမ၏ အသွင်အပြင်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ လေချဉ်တက်လိုက်ပြီး ဝါးပင်ထိပ်သို့ ပြန်လည် ဆင်းသက်လိုက်၏။ သူမက မိုးကြိုးကပ်ဘေး တိမ်တိုက်ဘက်သို့ မေးစေ့ကို အနည်းငယ် မော့ထားပြီး သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာက မောက်မာကာ အလျှော့ပေးမည့်ဟန် မရှိပေ။
ဝုန်း… ဝုန်း… ဝုန်း…
မိုးကြိုးကပ်ဘေး မိုးကြိုးက ဒေါသထွက်သွားပြီး တိမ်ပင်လယ်က လူးလွန့်သွား၏။ နောက်ထပ် မိုးကြိုးသုံးစင်း ကျဆင်းလာသော်လည်း အရင်ကနှင့် မတူဘဲ ဤတစ်ကြိမ်တွင် အပြာရောင် မိုးကြိုးများက မိုးကြိုးဘောလုံးများ အဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားကာ မိုးကြိုးပိုက်ကွန် တစ်ခုကို ဖန်တီးပြီး မိုးကြိုးကြာပွတ်များ အဖြစ် စုစည်းသွားသည်။ ထိုမိုးကြိုးကြာပွတ်များက သိပ်သည်းပြီး လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိလှသည်။
ငါးမိုင်ခန့် ကျယ်ဝန်းသော ကောင်းကင်ယံ အထက်တွင် အရာအားလုံးက သောင်းကျန်းနေသော အကြမ်းဖက် မိုးကြိုးများဖြင့် ပြည့်နှံ့နေ၏။ မှောင်မိုက်နေသော ကောင်းကင်ကြီးကို အပြာရောင် အလင်းလွှာများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားပြီး ကောင်းကင်ဘုံက မိုးကြိုးကန်ကြီး တစ်ခုကို မှောက်ချလိုက်သည့်အလား မိုးကြိုးများက မိစ္ဆာတိုင်းကို တုန်လှုပ်သွားစေလောက်အောင် ထူထပ်လှသည်။
ချောင်းငယ်လေးထဲမှ အလောတကြီး အငွေ့အသက် တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ အေးစက်သော ယင်လေပြင်း တစ်ခုက ဟင်းလင်းပြင်ကို ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်လာသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားအနှစ်သာရ တစ်ခုက တောင်တန်းများနှင့် တောရိုင်းများထဲမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။
ထိုစဉ် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နဂါးချီ တစ်ခုကလည်း တိမ်တိုက်များထဲမှ ဖြတ်သန်း စီးဆင်းလာသည်။
နေရာအသီးသီးတွင် ပုန်းအောင်းနေကြသော သိုင်းပညာရှင်များ အားလုံးမှာ ဤမြင်ကွင်းကြောင့် အံ့အားသင့်သွားကြပြီး သူတို့၏ အငွေ့အသက် အရိပ်အယောင်လေး တစ်ခုကို အလိုအလျောက် ထုတ်ဖော်မိသွားကြ၏။
သူတို့က အားကောင်းသော ခြိမ်းခြောက်မှု တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
မိစ္ဆာသခင် လေးကောင်လည်း ထိုနည်းတူ အံ့အားသင့်သွားကြ၏။
ကျောင်းအုပ်ကြီး ဂျီမို၏ သူငယ်အိမ်များမှာ ကျွတ်ထွက်လုမတတ် ပြူးလာ၏။
မိစ္ဆာသခင်မ ကျိုကွမ်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် သူမ၏ နှုတ်သီးကို ထုတ်ဖော်လိုက်၏။
မိစ္ဆာသခင် ဟုန်ယဲ့က သွေးထွက်လာသည်အထိ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အမြီးကို ကိုက်နေမိသည်။
ဖူရှောင်ကွမ်းကလည်း သူ၏ အငွေ့အသက်ကို ထုတ်ဖော်မိသွားပြီး တစ်ဖက်တွင် စိုးရိမ်ပူပန်နေသလို အခြားတစ်ဖက်တွင်တော့ ကောင်းကင်ယံရှိ လျှပ်စီးများကို စူးစိုက်ကြည့်နေ၏။
မိုးကြိုးသံစဉ်တွင် အချိန်၏ အနှစ်သာရ ပါဝင်သည်။ ရာသီလေးခု မိုးခြိမ်းသံ နှင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး မိုးခြိမ်းသံတို့က တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ရောယှက်ကာ အထောက်အကူ ပြုနေကြ၏။
ယနေ့ လျှပ်စီး မြင်ကွင်းက သူ၏ မျက်စိကို ပွင့်လင်းသွားစေပြီး လျှပ်စီး၏ သဘောတရားများကို ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ နားလည်သွားစေသည်။ ၎င်းကို ရာသီလေးခု မိုးခြိမ်းသံနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ခြင်းဖြင့် သူ၏ မိုးကြိုးသံစဉ် နည်းစနစ်က ပိုမို မြင့်မားသော အဆင့်တစ်ခုသို့ သေချာပေါက် ရောက်ရှိသွားမည် ဖြစ်၏။
မိုးကြိုးများ ကျဆင်းလာသည်နှင့်အမျှ သူက ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် စွဲလမ်းမှု နှစ်ခုစလုံးကို ခံစားနေရသည်။
…
ကျဆင်းလာသော မိုးကြိုးများက လေပြင်းကြီး တစ်ခုကိုပင် ဖြစ်ပေါ်စေ၏။
ဧကရီယွီလီ၏ ဆံပင်များမှာ လွင့်ဝဲနေပြီး သူမ၏ အစိမ်းရောင် အဝတ်အစားများကလည်း လွင့်ခတ်နေသည်။ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တည်ကြည်လေးနက်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု နောက်ဆုံးတော့ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူမ၏ အတွင်းစိတ်မှ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ဆူပွက်လာ၏။
သူမက ဝါးတုတ်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး အစိမ်းရောင် ဇာထီးကို ကိုင်ကာ လေထဲသို့ ထပ်မံ ပျံတက်သွားသည်။ ထို့နောက် သူမက အစိမ်းရောင် ဇာထီးကို လှံတစ်ချောင်းအဖြစ် အသုံးပြုကာ သူမ၏ သွယ်လျသော ပုံရိပ်က လေပွေတစ်ခုကဲ့သို့ လည်ပတ်နေ၏။ သူမ၏ ဓမ္မစွမ်းအားများ ထည့်သွင်းလိုက်မှုအောက်တွင် သူမက ကန်းသတ္တု သတ်ဖြတ်ခြင်း ဓမ္မစွမ်းအားကို အသုံးပြုလိုက်သည်။
အစိမ်းရောင် ဇာထီးက မြောက်မြားစွာသော အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ယွီလီနှင့် ပေါင်းစပ်သွား၏။ ထို့နောက် ဇာထီးမှ မျက်စိကျိန်းမတတ် ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ရူးသွပ်စွာ လည်ပတ်နေကာ ဧရာမ ရွှေရောင် ကတော့တစ်ခု အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ မိုးကြိုးကပ်ဘေး တိမ်တိုက်ဆီသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်မည့် ထက်ရှသော ဓားတစ်လက် အဖြစ်သို့ အသွင်ပြောင်းသွားသကဲ့သို့ ရှိသည်။
ထို့နောက် ဇာထီးက လှိမ့်ဝင်လာသော မိုးကြိုးများနှင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွား၏။
ယွီတောင်တန်း တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသကဲ့သို့ ရှိသည်။ သဲနှင့် ကျောက်ခဲများ လွင့်စင်ကာ သစ်ပင်များ လဲကျပြီး ပန်းများနှင့် မြက်ခင်းများက နောက်ဆက်တွဲ ဂယက်များအတွင်း အမှုန့်ဖြစ်သွားကြ၏။
ဖူရှောင်ကွမ်းတို့ မိစ္ဆာသခင် လေးကောင်မှာ နောက်ထပ် တစ်မိုင်ခန့်အကွာသို့ ဆုတ်ခွာလိုက်ကြသည်။
သူတို့က ကောင်းကင်ယံကို မျက်တောင်မခတ်တမ်း စိုက်ကြည့်နေကြပြီး ရွှေရောင်အလင်းတန်းနှင့် မိုးကြိုးတို့၏ ရိုက်ခတ်မှုကို ကြည့်ရှုနေကြ၏။
လက်ရှိတွင် ရွှေရောင်ကတော့က မိုးကြိုးကို ခုခံနေသည်။ ရွှေရောင်အလင်းတန်းက မိုးကြိုးကို ချေမှုန်းနေပြီး မိုးကြိုးကလည်း ရွှေရောင်အလင်းတန်းကို ဖျက်ဆီးနေသည်။
၎င်းက မည်သူကမျှ တစ်လက်မပင် အလျှော့မပေးသော တန်းတူများ၏ ရိုက်ခတ်မှုပင် ဖြစ်၏။
သို့သော်လည်း အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ကွဲအက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ မိုးကြိုးတွင် အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်လာပြီး ရွှေရောင်အလင်းတန်းက အသာစီး ရသွားကာ အပြာရောင် အလင်းတန်းကို တဖြည်းဖြည်း ဝါးမျိုသွားတော့၏။
နောက်ဆုံးတွင် မိုးကြိုးက ပြိုကွဲသွားပြီး အလင်းတန်းများ ကွဲထွက်သွားသည်။
ရွှေရောင်အလင်းတန်းမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သွယ်လျသော ပုံရိပ်က ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာ၏။ ဧကရီယွီလီက အစိမ်းရောင် ဇာထီးကို ကိုင်ထားပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများက တောက်ပကာ တက်ကြွနေသည်။
သူမ၏ အနည်းငယ် ရှုပ်ပွနေသော အဝတ်အစားများနှင့် မိုးကြိုးကြောင့် ဆံညှပ် ပျက်စီးသွားပြီးနောက် လွတ်ကျနေသော ဆံပင်များပင်လျှင် မောက်မာမှုနှင့် ရိုင်းစိုင်းမှု ခံစားချက်တစ်ခုကို သယ်ဆောင်ထားပြီး အားနည်းသည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝ မပြပေ။
သူမက အင်္ကျီလက်ကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး လွင့်ပျံနေသော မိုးကြိုးများကို သူမ၏ မူလကိုယ်ထည်ဆီသို့ ထပ်မံ ဆွဲယူလိုက်၏။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဧကရီယွီလီက ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်နေပြီး သူမ၏ တောက်ပသော မျက်လုံးများက မိုးကြိုးကပ်ဘေး မိုးကြိုးကို နက်ရှိုင်းစွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူမက ရန်စသည့် စကားများ ထပ်မအော်တော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နောက်ဆုံး မိုးကြိုးနှစ်စင်းက ပုံမှန် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။
အကယ်၍ ၎င်းတို့သာ တကယ် အတူတူ ကျဆင်းလာပါက သူမက ကြီးစွာသော ဆုံးရှုံးမှုကို ခံရပေလိမ့်မည်။
ယွီလီက ဘယ်အချိန် တက်ရမည်၊ ဘယ်အချိန် ဆုတ်ရမည် ဆိုသည်ကို အတိအကျ သိပေသည်။
ကျောင်းအုပ်ကြီး ဂျီမိုက သက်ပြင်းချလိုက်၏။
မိစ္ဆာသခင်မ ကျိုကွမ်း၏ ပါးစပ်က ပုံမှန် အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။
မိစ္ဆာသခင် ဟုန်ယဲ့က သူ၏ ဒဏ်ရာကို ကုသရန် ဆေးကို အမြန် ထုတ်ယူလိုက်၏။
ဖူရှောင်ကွမ်းကလည်း သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။
ကောင်းကင်ကြီး တုန်ခါသွား၏။
အဋ္ဌမမြောက် မိုးကြိုး ကျဆင်းလာပြီး ပေတစ်ထောင် ရှည်လျားသော မိုးကြိုးရေနဂါး တစ်ကောင် အဖြစ်သို့ အသွင်ပြောင်းသွားကာ ၎င်း၏ ခေါင်းနှင့် အမြီးကို ခါရမ်းပြီး အစွယ်များနှင့် လက်သည်းများကို ထုတ်ဖော်နေသည်။
ယွီလီက ဇာထီးကို ကိုင်လျက် ပျံတက်သွားကာ သူမ၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များက ကောင်းကင်ကို ထိုးဖောက်သွားပြီး သူမ၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များက ဆူပွက်လာ၏။ အစိမ်းရောင် ဇာထီးက လည်ပတ်သွားပြီး ကန်းသတ္တု သတ်ဖြတ်ခြင်း ဓမ္မစွမ်းအား ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
မိုးကြိုးရေနဂါးက အောက်သို့ ထိုးဆင်းလာပြီး အစိမ်းရောင် ဇာထီးနှင့် ရိုက်ခတ်သွား၏။ ဇာထီးထံမှ ဝိညာဉ်ရတနာ၏ စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အချိန်ခဏမျှ အားပြိုင်နေပြီးနောက် မိုးကြိုးရေနဂါးကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားစေသော်လည်း ကန်းသတ္တု သတ်ဖြတ်ခြင်း ဓမ္မစွမ်းအားလည်း ကုန်ခမ်းသွားသည်။
မိုးကြိုးရေနဂါးက အခွင့်အရေးကို ယူကာ အသက်ကို ပဓာနမထားသော ရဲစွမ်းသတ္တိဖြင့် ပစ်မှတ်ဆီသို့ တိုးဝင်လာ၏။ ထီးကို ကိုင်ထားသော ယွီလီ၏ လက်က လှုပ်ရှားတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ ကွေးတက်သွားသည်။ သူမ စိတ်ပြောင်းသွားပြီ ဖြစ်၏။
ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူမက မည်သည့် ခုခံမှုမျှ မပြုလုပ်ဘဲ မိုးကြိုးကို သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်ခွင့် ပြုလိုက်ပြီး မိုးကြိုးကို တက်ကြွစွာဖြင့် သူမအား ဝါးမျိုခွင့် ပြုလိုက်သည်။ သူမက မပျက်စီးနိုင်သော ခန္ဓာကိုယ် ဓမ္မစွမ်းအား ကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး သူမ၏ မိစ္ဆာကိုယ်ထည်က ပျက်စီးမှုများ ကြားထဲမှ ပြန်လည် ဖွဲ့စည်းလာ၏။
သူမ၏ မူလကိုယ်ထည်လည်း ထိခိုက်သွားပြီး မည်းခြောက်နေသော အလွှာတစ်ခုဖြင့် စွန်းထင်းသွားသော်လည်း အလျင်အမြန်ပင် ပုံမှန် အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်သွားကာ ပို၍ပင် စိမ်းလန်းစိုပြည်လာတော့သည်။
မိုးကြိုးရေနဂါးက စွမ်းအင်များ ကုန်ခမ်းသွားသဖြင့် မကျေမနပ် အော်ဟစ်သံ တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ပြိုကွဲ ပျောက်ကွယ်သွား၏။
ဧကရီယွီလီ၏ အဝတ်အစားများက ပို၍ပင် စုတ်ပြဲသွားပြီး အင်္ကျီလက် တစ်ဝက်မှာ ပျောက်ဆုံးသွားကာ နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော သူမ၏ ကျောက်စိမ်းလက်မောင်းကို ဖော်ပြနေပြီး သူမ၏ စကတ်ထောင့်စွန်းလေး တစ်ခုလည်း ပြဲသွားသည်။ သို့သော်လည်း သူမက လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။ သူမက ထီးကို ကိုင်ထားလျက် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ဆက်လက် လိုလားနေသည့် အမူအရာဖြင့် နှုတ်ခမ်းသပ်လိုက်၏။
လည်ချောင်းဝသို့ ရောက်နေခဲ့သော မိစ္ဆာသခင် လေးကောင်၏ နှလုံးသားများမှာ နောက်ဆုံးတော့ တည်ငြိမ်သွားတော့သည်။
ကောင်းကင်ယံရှိ မိုးကြိုးကပ်ဘေး တိမ်တိုက်က ၎င်း၏ ခွန်အားများကို စုစည်းကာ နဝမမြောက် မိုးကြိုးအတွက် အစွမ်းကုန် ပြင်ဆင်နေ၏။
ယွီလီက သူမ၏ ခါးမှ ဝိုင်ဘူးကျောက်ကို ယူကာ အားရပါးရ သောက်လိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမ၏ ဓမ္မစွမ်းအားများကို တတ်နိုင်သမျှ ပြန်လည် ဖြည့်တင်းရန် သူမ၏ သိုင်းကျင့်စဉ်ကို လည်ပတ်လိုက်သည်။
လေထုက ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ဖိနှိပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် အတိုင်းအတာအထိ တိတ်ဆိတ်နေ၏။
သက်ရှိသတ္တဝါ အားလုံးက နဝမမြောက် မိုးကြိုးကို စောင့်ဆိုင်းနေကြပြီး ဧကရီယွီလီ အသက်ရှင်နိုင်မရှင်နိုင်ကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ မိစ္ဆာသခင် လေးကောင်နှင့် ပုန်းအောင်းနေသော တည်ရှိမှုများကလည်း လှုပ်ရှားရန် ပြင်ဆင်နေကြ၏။
အမွှေးတိုင် တစ်တိုင် လောင်ကျွမ်းချိန်ခန့် အကြာတွင် နဝမမြောက် မိုးကြိုးက နောက်ဆုံးတော့ ကျဆင်းလာပြီ ဖြစ်သည်။ ပေတစ်ထောင် ကျယ်ဝန်းသော အပြာရင့်ရောင် မိုးကြိုးတန်းကြီး တစ်ခုက ရေတံခွန်တစ်ခုကဲ့သို့ အောက်သို့ စီးဆင်းလာပြီး ကောင်းကင်ကြီးတွင် အပေါက်ကြီး တစ်ခု ပေါက်သွားသကဲ့သို့ ရှိနေ၏။
ဆည်ကျိုးကျသွားပြီး ကောင်းကင်မြစ်ကြီး အောက်သို့ စီးဆင်းလာသည်။ ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်မှာ အပြာရောင် မိုးကြိုးမြစ် အတွင်း၌ မိုးကြိုးမီးတောက်များလည်း လှိုင်းထနေခြင်းပင်။ ဤနောက်ဆုံး မိုးကြိုးတွင် အမှန်တကယ်ပဲ ဖန်တီးခြင်းနှင့် ဖျက်ဆီးခြင်း တာအိုလမ်းစဉ် ပါဝင်နေ၏။
မိုးကြိုးမြစ်နှင့် မိုးကြိုးမီးတောက်များ အတူတကွ ရောက်ရှိလာသည်။
ယွီလီ၏ မျက်နှာအမူအရာက အရင်ကထက်ပင် ပို၍ တည်ငြိမ်နေ၏။ သူမက လက်ကို မြှောက်ကာ အစိမ်းရောင် ဇာထီးကို လှည့်လိုက်ပြီး ဟင်းလင်းပြင် ချေမှုန်းခြင်း ဓမ္မစွမ်းအားကို အသုံးပြုလိုက်သည်။
အစိမ်းရောင် ဇာထီးက သူမ၏ လက်ထဲမှ ရုတ်တရက် ပျံထွက်သွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် စက်ဝိုင်းကြီး တစ်ခုအဖြစ် လည်ပတ်သွား၏။ ထိုအခါ နက်နဲဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး နေရာလွတ်က ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရသည်။
ယွီလီနှင့် နောက်ဆုံး မိုးကြိုးကြားတွင် ဟင်းလင်းပြင် ဝဲကတော့ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ ထိုဝဲကတော့က နက်ရှိုင်း မှောင်မိုက်သော တွင်းနက်ကြီး တစ်ခုအလား မိုးကြိုး၏ လမ်းကြောင်းကို ဖြတ်ကျော်၍ မရနိုင်သော ချောက်ကမ်းပါးကြီး တစ်ခုကဲ့သို့ ပိတ်ဆို့ထားသည်။
မိုးကြိုးမြစ်က ရပ်တန့်သွားပြီး မိုးကြိုးမီးတောက်များလည်း တန့်သွာသည်။ ထို့နောက် မိုးကြိုးမြစ်နှင့် မိုးကြိုးမီးတောက်များက ဟင်းလင်းပြင် ဝဲကတော့ထံ တိုက်ရိုက် တိုးဝင်သွားပြီး အတွင်းသို့ ခမ်းနားကြီးကျယ်စွာ စီးဝင်သွားတော့၏။
ယွီလီက လက်ကို မြှောက်ကာ အစိမ်းရောင် ဇာထီးကို ဖမ်းယူလိုက်ပြီး သူမ၏ ထီးကို ကိုင်လျက် ဆက်လက် ရပ်နေသည်။ ဟင်းလင်းပြင် ဝဲကတော့၏ အခြားတစ်ဖက်စွန်းတွင် ရပ်နေစဉ် သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာက တည်ငြိမ်နေပြီး သူမ၏ သွယ်လျသော ပုံရိပ်ထံမှ နတ်ဘုရား တစ်ပါးကဲ့သို့ ခမ်းနားကြီးကျယ်ကာ ကြီးစိုးလွှမ်းမိုးမှုကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။
ဖူရှောင်ကွမ်း၏ ငွေရောင်မျက်လုံးများက ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး တောင့်တမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ တောက်ပနေသည်။
အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်က ယှဉ်တွဲနေ၏။ သူရော ဘယ်တော့မှ ဒီလို ကြီးမားတဲ့ စွမ်းအားမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်လာမှာလဲ။
မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ဖြတ်ကျော်နေစဉ်မှာတောင် ကျော့ရှင်းမှုကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပြီး ရိုးရှင်းစွာ လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် မိုးကြိုးကို လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားစေနိုင်သည်။
***