Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၉၀၂</h2> <h2 style="text-align: center;">စည်းမျဉ်းများ ကြေညာခြင်းနှင့် ချာလီက ရှောင်ပိုင်ကို ကြောက်လန့်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ရှောင်းယီက ယီထျန်းဂရုထဲတွင် ဆက်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“လက်ရှိ ကျုပ်ဆီမှာရှိတဲ့ အချက်အလက်တွေအရ ကျွန်းပေါ်မှာရှိတဲ့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတစ်ယောက်က SSS အဆင့်ကို တက်လှမ်းသွားတာကြောင့် ဧရာမသတ္တဝါကြီးက ကျွန်းကို လာရောက်တိုက်ခိုက်တာလို့ ကျုပ် ခန့်မှန်းထားတယ်။”</p> <p>“ဘာ...အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတစ်ယောက်က SSS အဆင့်ကို တက်သွားတာလား။”</p> <p>“ဒါက ထူးဆန်းလို့လား။ သူဌေးက သေချာပေါက် SSS အဆင့်ကို ရောက်နေတာပဲလေ။ ဒါပေမဲ့ တခြားမဟာမိတ်အဖွဲ့ကလူတစ်ယောက်ပါ အဆင့်တက်သွားတယ်ဆိုတာက ပိုထူးဆန်းနေတယ်။”</p> <p>“ဟုတ်တယ်။ သူဌေး အဆင့်တက်တာက ဘာမှ မထူးဆန်းဘူး။ သူ့မှာက ကောင်းတဲ့အရာတွေ အများကြီးရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ တခြားမဟာမိတ်အဖွဲ့က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဆင့်တက်သွားတာလဲ။”</p> <p>“အဲ့ဒါ ဘယ်မဟာမိတ်အဖွဲ့လဲဆိုတာကို ငါပိုသိချင်နေမိတယ်။”</p> <p>“ငါလည်း အတူတူပဲ။”</p> <p>“ဒါပေမဲ့... SSS အဆင့်ကို တက်တာက ဧရာမသတ္တဝါကြီးတွေကို ဆွဲဆောင်တယ်ဆိုရင်တော့ ငါအဆင့်မတက်တာ ပိုကောင်းမယ်ထင်တယ်။ အန္တရာယ် အရမ်းများလွန်းတယ်။”</p> <p>“မင်းရဲ့ သတ္တိနည်းပုံကို ကြည့်စမ်းပါ။ သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်ကြောင့်နဲ့ အဆင့်တက်ဖို့ လက်လျှော့လိုက်တာလား။ ဒါ့အပြင် ငါတို့မှာ သတ္တဝါကြီးတွေကို နှိမ်နင်းဖို့ ကူညီပေးမယ့် သူဌေးရှိနေတာပဲ။ ဘာကို ကြောက်နေတာလဲ။”</p> <p>“မှန်တယ် တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန် SSS အဆင့်ရောက်အောင် လုပ်တာက ပိုကောင်းတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါက အခုမှ A အဆင့်ပဲ ရှိသေးတာဆိုတော့ အဝေးကြီး လိုပါသေးတယ်။”</p> <p>“ဟူး... ငါလည်း အတူတူပဲ။ SSS အဆင့်ဆိုတာ အလှမ်းဝေးလွန်းနေသေးတယ်။”</p> <p>လူတိုင်း၏ ဆွေးနွေးမှုများကို မြင်သောအခါ ရှောင်းယီက ဆက်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“အားလုံးပဲ... ဧရာမသတ္တဝါကြီးတွေက ရင်ဆိုင်ရတာ တကယ်ကို ခက်ခဲပါတယ်။ ကျုပ် ကူညီမယ်ဆိုရင်တောင် တော်ပီဒို အချို့ပဲ ပေးနိုင်မှာ။ ဒီနှစ်ကြိမ် သတ္တဝါကြီးတွေကို နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့တာက ကံတရားလည်း နည်းနည်းပါတယ်။ ကျုပ်အပေါ်ကိုပဲ အကုန်လုံး ပုံမအပ်ထားကြပါနဲ့။”</p> <p>“တကယ်ကြီးလား။ သူဌေးတောင်မှ ခက်ခဲတယ်လို့ ပြောလာပြီရင်တော့ ဒါက တကယ့်ကို မလွယ်တဲ့ကိစ္စပဲ။ ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ။”</p> <p>“ကျုပ်ကတော့ အမြင့်ဆုံးအဆင့်ကို အရမ်းမြန်မြန် မတက်ဖို့ ယာယီ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ။”</p> <p>“ဟက်... မင်းက SSS အဆင့်ကို မြန်မြန်တက်နိုင်တဲ့အတိုင်း ပြောနေတာပဲ။ စိတ်မပူပါနဲ့။ မင်း တက်ချင်ရင်တောင် ဒီလောက်မြန်မြန် တက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။”</p> <p>ရှောင်းယီသည် ခေါင်းကို ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ခါယမ်းလိုက်ပြီး စာဖတ်ရန် သူ၏စားပွဲသို့ ပြန်သွားလိုက်လေသည်။ ဂရုထဲတွင် ဆွေးနွေးမှုများ ဆက်လက်ရှိနေသေးသော်လည်း ၎င်းတို့အားလုံးက ရှောင်းယီနှင့် မသက်ဆိုင်တော့ပေ။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တိုက်သစ်ပေါ်၌ ဗန်ပိုင်းယား ချာလီသည် ရှောင်းယီ၏ တည်နေရာကူးပြောင်းခြင်းအမှတ်အနီးသို့ ရောက်ရှိနေပြီး သံချပ်ကာ စစ်သင်္ဘောကြီးကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။</p> <p>“မြို့စားမင်း... ဒီသင်္ဘောကို ကျုပ်တို့ သိမ်းပိုက်လိုက်ရမလား။”</p> <p>သူ၏ဘေးနားရှိ တပ်သားတစ်ဦးက မေးလိုက်သည်။ ချာလီက သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။</p> <p>“အဲ့ဒီသင်္ဘောပေါ်မှာ အရမ်း အစွမ်းထက်တဲ့ အရှိန်အဝါတစ်ခု ရှိနေတယ်။ ငါတောင်မှ အဲဒါကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်။”</p> <p>ထိုအခါ သူ့ဘေးကတပ်သားက ထိတ်လန့်သွားခဲ့၏။</p> <p>“မြို့စားမင်းထက်တောင် အစွမ်းထက်တဲ့လူ ရှိနေတာလား။”</p> <p>“လူမဟုတ်ဘူး။”</p> <p>ချာလီက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>“လူမဟုတ်ဘူးလား။ ဒါဆို ဘာလဲ။”</p> <p>တပ်သားက စူးစမ်းစွာ မေးပြန်လိုက်သည်။ချာလီက လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်၏။</p> <p>“မင်း တကယ်သိချင်တာလား။”</p> <p>တပ်သားက ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။</p> <p>ချာလီသည် ထိုတပ်သားကို ချက်ချင်းပင် အပြင်သို့ ပစ်ထုတ်လိုက်၏။ သင်္ဘောပေါ်ရှိ ကင်းစောင့်များက တပ်သားကို ချက်ချင်းမြင်သွားပြီး “ဘယ်သူလဲ” ဟု အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ တပ်သားမှာ ကြောင်အမ်းသွားတော့သည်။</p> <p>သံချပ်ကာ သင်္ဘောပေါ်တွင်မူ ကျားတစ်ကောင်သည် အခန်းထဲ၌ အားကိုးရာမဲ့စွာ လဲလျောင်းနေပြီး အလွန်စိတ်ပျက်နေပုံရ၏။ ထိုကျားမှာ ရှောင်ပိုင်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က ကျားဖြူလေး၏ အစားအစာကို ခိုးယူပြီးကတည်းက သားရဲဘုရင်သည် ၎င်းအား ဤမဟာမိတ်အဖွဲ့၏ တည်နေရာကူးပြောင်းခြင်းအမှတ်ကို စောင့်ကြပ်ရန် တာဝန်ပေးထားခဲ့လေသည်။</p> <p>ရှောင်းယီသည် တိုက်သစ်ပေါ်ရှိ တည်နေရာကူးပြောင်းခြင်းအမှတ်တစ်ခုစီတွင် SSS အဆင့် အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်စီကို စောင့်ကြပ်ရန် စီစဉ်ထားလေ့ရှိသည်။ သို့မှသာ အဆင့်မြင့်ရန်သူနှင့် တွေ့ခဲ့လျှင်ပင် သူရောက်လာသည်အထိ တောင့်ခံထားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် သားရဲဘုရင်သည် သူမ၏ခင်ပွန်းကိုယ်စား လျှောက်ထားလာသောအခါ ရှောင်းယီက သဘာဝကျကျပင် သဘောတူခဲ့ပြီး ရှောင်ပိုင် ဤနေရာသို့ ရောက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>သေချာသည်မှာ ၎င်းသည် ဤနေရာတွင် ထာဝရနေရမည်မဟုတ်ဘဲ အခြားအိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်များက အလှည့်ကျ စောင့်ကြပ်ကြမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တပ်သားများ၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးဖျော့ဖျော့လေးများကြောင့် ရှောင်ပိုင် အလွန်မပျော်မရွှင် ဖြစ်နေခဲ့၏။</p> <p>ငါက သားရဲတွေရဲ့ ဘုရင်ကွ။ ငါ့သားလေးမျက်နှာကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် ငါ့မိန်းမကို ဒီလောက် လိုက်လျောနေပါ့မလား။ မဖြစ်နိုင်ဘူး။</p> <p>သို့သော် ရှောင်ပိုင်သည် သူ မည်မျှပင် အော်ဟစ်နေပါစေ ဤလူသားအသိဉာဏ်မရှိသူများက နားလည်မည်မဟုတ်ကြောင်း သိထား၏။ ကျွန်းပိုင်ရှင်သာလျှင် သူ၏စကားကို နားလည်နိုင်ပေသည်။</p> <p>သူ၏ ယောက်ျားပီသမှုကို သက်သေပြရန် ဤလူသားများကို အန္တရာယ်ပြု၍လည်း မရပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် အခန်းထဲတွင် စိတ်ပျက်စွာ လဲလျောင်းပြီး သူ၏ တာဝန်ချိန်ကုန်ဆုံးရန်သာ စောင့်နေရတော့သည်။</p> <p>ရုတ်တရက် အပြင်ဘက်မှ “ဘယ်သူလဲ” ဟု အော်သံကို သူကြားလိုက်ရ၏။</p> <p>ရှောင်ပိုင် ချက်ချင်း နိုးကြားသွားခဲ့သည်။</p> <p>နောက်ဆုံးတော့ သူ၏ သန်မာမှုကို သက်သေပြဖို့ လူတစ်ယောက် ရောက်လာပြီလား။</p> <p>“ဝေါင်း...” ဆိုသည့် အသံနှင့်အတူ ရှောင်ပိုင်သည် အပြင်သို့ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။</p> <p>အခန်းထဲရှိ လူများမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၌ပင် ရှောင်ပိုင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ကြရ၏။</p> <p>“ဟူး... ဒီကျားလေးလည်း ခက်ခဲနေရှာမှာပဲ။”</p> <p>သက်ပြင်းချသံတစ်ခု ကြားလိုက်ရရာ ရှောင်ပိုင်မှာ ချော်လဲလာမတတ်ပင် ဖြစ်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p>စိတ်ကို ပြန်ထိန်းလိုက်ပြီးနောက် ရှောင်ပိုင်သည် ရောက်ရှိလာသူကို တောအုပ်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားစေလောက်သည့် အသံကြီးဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်တော့သည်။</p> <p>ချာလီ ပစ်ထုတ်လိုက်သော တပ်သားမှာမူ အသည်းငယ်ကာ သတိလစ်မတတ် ကြောက်လန့်သွားခဲ့၏။ ၎င်းသည် တင်စားထားခြင်းမဟုတ်ဘဲ အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ကျားကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချာလီသည် သူ၏လူများကို ခေါ်ပြီး ချက်ချင်း ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။ သူ ပစ်ထုတ်လိုက်သော တပ်သားအတွက်မူ စိတ်မကောင်းပါချေ။ သူ့ထံ၌ စွန့်ပစ်ပြီးသား အရာကို ပြန်ကောက်လေ့ရှိသော အကျင့်မရှိပေ။</p> <p>တပ်သားက ဘာမှမပြောသည်ကို မြင်သောအခါ ရှောင်ပိုင်က အနားသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်သွားလိုက်၏။ ရှောင်ပိုင် ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်ရုံနှင့် တပ်သားသည် မျက်လုံးများလန်ကာ သတိလစ်သွားတော့သည်။</p> <p>ရှောင်ပိုင်သည် မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး သင်္ဘောပေါ်သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လျှောက်သွားလိုက်တော့လေသည်။</p> <p>သင်္ဘောပေါ်ရှိ ကင်းစောင့်များက ထိုလူကို ဖမ်းဆီးကာ မဟာမိတ်အဖွဲ့သို့ ပြန်ပို့လိုက်ကြ၏။ ကျန်းယွင်ထျန်း သည် ထိုတပ်သားကို ချက်ချင်းပင် စစ်ဆေးမေးမြန်းတော့သည်။</p> <p>တပ်သားသည် ကျန်းယွင်ထျန်း၏ နှိပ်စက်မှုများကို မခံနိုင်ဘဲ သူသိသမျှ အကုန်လုံးကို အမြန်ပင် ပြောပြလိုက်ရ၏။ စစ်ဆေးမှုပြီးနောက် ကျန်းယွင်ထျန်းသည် ရှောင်စယီကို ချက်ချင်း သွားရှာလိုက်လေသည်။</p> <p>“ကျွန်းပိုင်ရှင်... ဒီနေ့ တိုက်သစ်ပေါ်မှာ ချာလီရဲ့ လူတစ်ယောက်ကို ဖမ်းမိခဲ့ပါတယ်။”</p> <p>ကျန်းယွင်ထျန်းက အကျဉ်းချုပ် တင်ပြလိုက်သည်။</p> <p>“ဘယ်နေရာမှာလဲ။”</p> <p>ရှောင်းယီက မျက်မှောင်ကျုံ့ကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>“ငါတို့ သင်္ဘောနားမှာပါ။”</p> <p>ကျန်းယွင်ထျန်းက ပြန်ဖြေသည်။</p> <p>“စစ်ဆေးချက်တွေအရ ချာလီက ရှောင်ပိုင်ကို သတိထားနေပုံရတယ်။ အဲ့ဒါကြောင့် သင်္ဘောကို တိုက်ရဲတဲ့ပုံမရဘူး။”</p> <p>“ဟမ့်...သူ သေချာပေါက် သတိထားရမှာပေါ့။ ဗန်ပိုင်းယားတွေမှာ အထူးစွမ်းရည်တွေ ရှိပေမဲ့ သူက SS အဆင့်ပဲ ရှိသေးတာ။ သူ ရှောင်ပိုင်ကို တိုက်ချင်တယ်ဆိုရင် SSS အဆင့်ရောက်မှ အခွင့်အရေးရှိလိမ့်မယ်။”</p> <p>ရှောင်းယီက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ချာလီက ငါတို့ သင်္ဘောနဲ့ အရမ်းနီးနေပြီဆိုတော့ ငါတို့ဘက်က စပြီး တိုက်ခိုက်သင့်သလား။”</p> <p>ကျန်းယွင်ထျန်းက မေးလိုက်သည်။</p> <p>“သူ ထွက်ပြေးသွားလောက်ပါပြီ။”</p> <p>ရှောင်းယီက ပြန်ဖြေလိုက်၏။</p> <p>“သူက သူ့လူကိုတောင် ပစ်ထုတ်ခဲ့တာပဲလေ။ ရှောင်ပိုင်ကို မြင်လိုက်ရင် သူ ယှဉ်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ ပိုသိသွားမှာပဲ။ သူ ထွက်သွားလောက်ပြီ။”</p> <p>“ဒါဆိုရင် ချာလီက သူ မယှဉ်နိုင်ဘူးလို့ ထင်ပြီး ဒီတိုက်ကနေ တိုက်ရိုက် ထွက်မသွားနိုင်ဘူးလား။”</p> <p>ကျန်းယွင်ထျန်း မျက်မှောင်ကျုံ့ကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>“ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီတိုက်ပေါ်က ရတနာသေတ္တာတွေကိုတော့ သူ လက်လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ခဏတော့ ဆက်နေဦးမှာပဲ။ သူက ရှောင်ပိုင်တို့ကို မနိုင်ပေမဲ့ ငါတို့လို အပြင်လူတွေကို ရင်ဆိုင်ဖို့တော့ ယုံကြည်ချက် အပြည့်ရှိနေမှာပဲ။”</p> <p>ရှောင်းယီက စဉ်းစားပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>“ဒါဆိုရင် နတ်သူငယ်တွေ သင်တန်းဆင်းတာကို စောင့်ပြီး ချာလီကို အတူတူ ဝိုင်းပြီး နှိမ်နင်းကြမလား။”</p> <p>ရှောင်းယီက ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။</p> <p>“အင်း ဗန်ပိုင်းယားတွေက ထွက်ပြေးတဲ့နေရာမှာ ကျွမ်းကျင်တယ်။ အဲ့ဒါကြောင့် အချိန်ကျရင် သူ့ကို ပိတ်ဆို့ထားဖို့ လိုလိမ့်မယ်။”</p> <p>“ကောင်းပြီ စိတ်မပူပါနဲ့။”</p> <p>ကျန်းယွင်ထျန်းက ပြန်ဖြေပြီး ဗီလာထဲမှ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။</p> <p>ရှောင်းယီသည် ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်သို့ ကြည့်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“မင်း ဒီတိုက်သစ်ကြီးကနေ အရမ်းမြန်မြန် မထွက်သွားဖို့ ငါမျှော်လင့်တယ်။ မင်းအတွက် ဒီမှာ အကြီးမားဆုံးစပရိုက်တစ်ခု ငါပြင်ဆင်ထားတယ်။”</p> <p>တိုက်သစ်ကြီး၏ အတွင်းပိုင်းသို့ ဦးတည်သွားနေသော ချာလီသည် ရုတ်တရက် နှာချေလိုက်ရသည်။</p> <p>“ဘယ်သူက ငါ့အကြောင်း ဒီလောက်တောင် တွေးနေပါလိမ့်။”</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save