Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၉၀၇</h2> <h2 style="text-align: center;">ခြောက်လုံးပြူးသေနတ်ကို ယူဆောင်လာခြင်း၊ ချာလီအား ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>“ကမ္ဘာ့စည်းမျဉ်းတွေက မှားယွင်းသွားတာလား။ မင်းက အသေအချာကို လျှောက်တွေးနေတာပဲ။ တခြားလူအားလုံး မှားရင်မှားမယ်။ စည်းမျဉ်းတွေကတော့ ဘယ်တော့မှ မမှားဘူးကွ။”</p> <p>“အတိအကျပဲ။ ဒီလို အင်အားကြီးတဲ့ ကမ္ဘာ့စည်းမျဉ်းတွေက လုံးဝကို မှားမှာမဟုတ်ဘူး။ ငါတို့က အခုလေးတင် တည်နေရာကူးပြောင်းပြီး ရောက်လာတာဆိုတော့ ငါတို့က အခုချိန်မှာ မထိခိုက်နိုင်တဲ့ အခြေအနေမှာ ရှိနေသေးတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒီအခြေအနေ ဘယ်အချိန်မှာ ပျောက်သွားမလဲဆိုတာ ငါတို့မသိသေးဘူး။ အဲဒီကျမှ ရန်သူ့တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရမှာ ဖြစ်လိမ့်မယ်။”</p> <p>“ဒါကို ကြားရတာ ငါ့ကို အရမ်း စိတ်လှုပ်ရှားစေတယ်။ ငါ ဘာလုပ်သင့်သလဲ။ အခုချိန်မှာ ဘာမှလုပ်ဖို့ စိတ်မပါတော့ဘူး။”</p> <p>“ဒါဆိုရင်လည်း သေဖို့သာ စောင့်နေလိုက်တော့ပေါ့။”</p> <p>“မင်းက ရန်သူကိုတောင် မမြင်ရသေးဘူး။ တစ်ယောက်တည်း ကြောက်ပြီး သေတော့မယ်။ ရန်သူက လက်ချောင်းလေးတစ်ချောင်းတောင် မတင်လိုက်ရဘဲ မင်းက အလိုလို ရှုံးနေပြီ။”</p> <p>“စိတ်အေးအေးထားစမ်းပါ။ ဒါက စမ်းသပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်တဲ့အတွက် ရှင်သန်နိုင်မယ့် နည်းလမ်းတော့ ရှိမှာပဲ။ မထိတ်လန့်ကြနဲ့။ တစ်ဆင့်ချင်းစီပဲ ဆက်ပြီး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်သွားကြမယ်။”</p> <p>ရှောင်းယီ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ထမင်းစားပွဲသို့ လျှောက်သွားကာ မနက်စာ စားလိုက်သည်။</p> <p>ခဏအကြာတွင် ကျန်းယွင်ထျန်းက အပြေးအလွှား ရောက်လာပြီး မေးလေသည်။</p> <p>“ကျွန်းပိုင်ရှင် ငါတို့ ဒီနေ့ ချာလီကို သွားပြီး ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ဖို့ စီစဉ်ထားတယ်မလား။ အခု သွားကြဦးမှာလား။”</p> <p>ရှောင်းယီက ခေါင်းငြိမ့်ပြီး ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“လောလောဆယ် ဒီမှာ စစ်ပွဲတွေမရှိသေးဘူးဆိုတော့ သွားကြတာပေါ့။ လူသားမျိုးနွယ်ဝင် အထူးရွေးချယ်ထားတဲ့ စစ်သည် ၁၀၀ ကို ပြင်ဆင်လိုက်ပါ။ သမန်းဝံပုလွေတွေနဲ့ နတ်သူငယ်တွေ အကုန်လုံး လိုက်ရမယ်။”</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့။”</p> <p>ကျန်းယွင်ထျန်းက ပြန်ဖြေပြီး စစ်သည်များကို စုစည်းရန် စစ်စခန်းသို့ ချက်ချင်း သွားတော့၏။</p> <p>“ဒါနဲ့ စစ်စခန်းမှာ ငါ့ကို စောင့်နေဦး။”</p> <p>ရှောင်းယီက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ကောင်းပါပြီ။”</p> <p>မနက်စာ စားပြီးနောက် ရှောင်းယီသည် စစ်စခန်းသို့ ချက်ချင်း တည်နေရာကူးပြောင်းလိုက်၏။ ထို့နောက် သူသည် ထိုနေရာရှိ ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်ကို အသုံးပြုကာ ခြောက်လုံးပြူးသေနတ်တစ်လက်ကို ထုတ်လုပ်လိုက်လေသည်။</p> <p>[ခြောက်လုံးပြူးသေနတ် (SS အဆင့်): ပြဒါးဖူးနှင့် ကြေးနီကျည်ဆံများကို အသုံးပြုသည်။ ကျည်အိမ်တွင် ကျည် ၆ တောင့် ဆံ့သည်...။]</p> <p>ကံကောင်းထောက်မစွာပင် သူသည် ယခင်လက်မှတ်ထိုးဝင်ခဲ့စဉ်က ပြဒါးဖူး ပုံစံခွက်နှင့် ကြေးနီကျည်ဆံ ပုံစံခွက်များကို ရရှိထားပြီးဖြစ်သည်။ အခု သူလုပ်ရမှာက ထိုနှစ်ခုကို ပေါင်းစပ်ရန်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>ရှောင်းယီသည် ခြောက်လုံးပြူးသေနတ် အလက် ၁၅၀ ကို ချက်ချင်း ထုတ်လုပ်လိုက်ပြီး ကျည်ဆံ ၁၀,၀၀၀ ကိုပါ ထုတ်လုပ်လိုက်၏။</p> <p>အားလုံး ပြီးစီးသွားသောအခါ ရှောင်းယီသည် ခြောက်လုံးပြူးတစ်လက်နှင့် ကျည်ဆံ ၅၀ ကို ယူကာ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းသို့ လျှောက်သွားလိုက်တော့သည်။</p> <p>“အားလုံးပဲ ဒီနေ့ ငါတို့ သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင် ချာလီကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ဖို့ ထွက်ခွာကြတော့မယ်။ မင်းတို့အားလုံး အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား။”</p> <p>ကျန်းယွင်ထျန်းက မေးလိုက်သည်။</p> <p>“အမြဲတမ်း အဆင်သင့်ပါပဲ။”</p> <p>အားလုံးက ညီညီညာညာ ပြန်ဖြေလိုက်ကြသည်။ ထိုစဉ် ရှောင်းယီက လျှောက်လာကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>“လူစုံပြီလား။”</p> <p>ကျန်းယွင်ထျန်းက ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် ရှောင်းယီက ခြောက်လုံးပြူးသေနတ်ကို ထုတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p>“လူသား အထူးစစ်သည် တစ်ယောက်ချင်းစီအတွက် သေနတ်တစ်လက်စီနဲ့ ကျည်ဆံ ၆၀ စီ ပေးမယ်။”</p> <p>ကျန်းယွင်ထျန်းသည် ရှောင်းယီ ထုတ်လာသော သေနတ်ကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်း ဆွဲယူလိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ကျွန်းပိုင်ရှင် မင်း ဘယ်တုန်းက ဒီလို လက်နက်ကောင်းတစ်ခုကို ရလိုင်ပြန်တာလဲ။”</p> <p>“မင်းကိုကြည့်ဦး။ ဒါလေးနဲ့ကို တော်တော်စိတ်လှုပ်ရှားနေတာပဲ။ လက်နက်တိုက်ကို သွားပြီး ကိုယ့်ဘာသာ သွားယူကြ။ အားလုံး ပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်း ထွက်ခွာမယ်။”</p> <p>ရှောင်းယီက ပြုံးကာ ဆူလိုက်သည်။</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့။”</p> <p>ကျန်းယွင်ထျန်းက အလေးပြုပြီးနောက် စစ်သည်များကို လက်နက်တိုက်သို့ ခေါ်သွားတော့လေသည်။</p> <p>ကျန်းရွှဲ့လည်း သူတို့နောက်သို့ လိုက်သွားခဲ့သည်။ စစ်သည်များအား ခြောက်လုံးပြူး အသုံးပြုပုံကို ခဏတာ သင်ကြားပေးရန် လိုအပ်ပေသည်။</p> <p>ဆာရာသည် ရှောင်းးယီ၏ ခါးတွင် ထိုးထားသော လက်နက်သစ်ကို မြင်သောအခါ ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p>“ဒါက ဘယ်လိုသေနတ်မျိုးလဲ။”</p> <p>“ဒါကို ခြောက်လုံးပြူးလို့ ခေါ်တယ်။ ကျည်ဖြည့်ပြီးရင် ခြောက်ချက် ဆက်တိုက် ပစ်လို့ရတယ်။”</p> <p>ရှောင်းယီက ထိုသို့ပြောရင်းနှင့် အဝေးမှ ပစ်မှတ်တစ်ခုကို ချိန်ရွယ်ကာ ပစ်ခတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p>ဒိုင်း! ဒိုင်း! ဒိုင်း! ဒိုင်း! ဒိုင်း! ဒိုင်း!</p> <p>ခြောက်ချက် ဆက်တိုက် ပစ်ခတ်လိုက်ခြင်းက ဆာရာကို အလွန် အံ့အားသင့်စေခဲ့လေသည်။ သူတို့ အရင်က သိထားသော လက်နက်များ၏ ထူးခြားချက်မှာ တစ်ချက်ပစ်၊ တစ်ချက်ကျည်ဖြည့်ပုံစံ ဖြစ်သည်။ ဤတစ်ခုမှာမူ ခြောက်ချက်တောင် ဆက်တိုက် ပစ်နိုင်ပေ၏။</p> <p>“ငါတို့ ပြန်ရောက်ရင် အစ်ကိုကျန်းနဲ့ တခြားလူတွေကို ဒါ အသုံးပြုပုံကို သင်ပေးခိုင်းလိုက်မယ်။”</p> <p>ရှောင်းယီက ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ကောင်းပါပြီ။”</p> <p>ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ဆာရာသည် လက်နက်သစ်ကို သင်ယူရန် ငြင်းဆန်ခြင်း မပြုတော့ပေ။</p> <p>သူတို့ မျက်လုံးထဲတွင် ဤအပြင်လူများ၏ လက်နက်များသည် အဆုံးမရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုမို အဆင်ပြေကာ အင်အားကြီးမားလာနေသည်။</p> <p>အကယ်၍ သူမသာ ရှေးရိုးစွဲအတိုင်း နေနေမည်ဆိုလျှင် နတ်သူငယ်မျိုးနွယ်စုသည် မကြာမီ မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ ကာကွယ်ရေးတပ်မှ ဖယ်ထုတ်ခံရပေလိမ့်မည်။ ဤအရာက ဆာရာ အဖြစ်မခံနိုင်သော အခြေအနေပင်။</p> <p>ကျန်းယွင်ထျန်းနှင့် တခြားလူများ မကြာမီ ပြန်ရောက်လာခဲ့ကြ၏။ လူတိုင်း၏ မျက်နှာတွင် အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အမူအရာများ ရှိနေခဲ့ကြသည်။</p> <p>“ရှီခုန်းဘက်မှာ အားလုံး ပြင်ဆင်ပြီးပြီလား။”</p> <p>ရှောင်းယီက မေးလိုက်သည်။</p> <p>“အဆင်သင့်ဖြစ်နေတာ ကြာပါပြီ။ ကျွန်းပိုင်ရှင် ချာလီကို တိုက်မယ်လို့ ပြောကတည်းက ရှီခုံက တိုက်သစ်ကြီးကို သွားပြီး တည်နေရာကူးပြောင်းခြင်းအစီအရင် ကို တည်ဆောက်ထားပြီးသားပါ။”</p> <p>ကျန်းယွင်ထျန်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>“ကောင်းပြီ။ အခုချက်ချင်း ထွက်ခွာကြမယ်။”</p> <p>ရှောင်းယီက လက်ဝှေ့ယမ်းပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ပင်လယ်ပြင်က ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်မှာ ပြောထားတဲ့ စစ်မြေပြင်ဆိုသည်မှာ ဘာကို ဆိုလိုမှန်း မည်သူမျှ မသိသောကြောင့် ဤကိစ္စကို အမြန်ဆုံး အပြတ်ရှင်းရန် လိုအပ်ပေသည်။</p> <p>ရှောင်းယီနှင့် သူ၏အဖွဲ့သည် တည်နေရာကူးပြောင်းခြင်းအစီအရင်မှတစ်ဆင့် တိုက်သစ်ကြီးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။ ယခုအခါ တိုက်သစ်ကြီးသည် ပင်လယ်ရေအောက်သို့ ပိုမို နစ်မြုပ်နေပြီး ၎င်း၏ ဧရိယာမှာ ပို၍ ပို၍ သေးငယ်လာနေခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော် မည်မျှပင် သေးငယ်သွားပါစေ ရှောင်းယီ၏ ကျွန်းထက်တော့ ကြီးမားနေသေး၏။</p> <p>ကံကောင်းစွာဖြင့် သူသည် ယခင်က တပ်ဖွဲ့သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးယာဉ် ပုံစံခွက်ကို ရရှိထားခဲ့သည်။ ကျန်းယွင်ထျန်းက အစီး ၂၀ သို့မဟုတ် ၃၀ ခန့် ထုတ်လုပ်ထားပြီးဖြစ်ရာ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် အားလုံးကို အစီအရင်ဖြင့် ယူဆောင်လာခဲ့လေသည်။</p> <p>အားလုံးသည် ယာဉ်များပေါ်သို့ တက်လိုက်ကြပြီး တစ်စီးနှင့်တစ်စီး အကွာအဝေးတစ်ခု ထားရှိကာ ကျွန်းပေါ်တွင် ရှာဖွေရေး စတင်လိုက်ကြတော့၏။</p> <p>အားလုံးက ချာလီကို ရှာဖွေနေချိန်တွင် ချာလီသည်လည်း ကျွန်းကြီး ရွှေ့ပြောင်းသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သတင်းရရှိခဲ့ပေသည်။ အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် ရတနာသေတ္တာများ ဆက်ရှာရန် သူ့အဖွဲ့ကို ထားရစ်ခဲ့ပြီး သူသည်မူ အရင်ဆုံး တည်နေရာကူးပြောင်းကာ ပြန်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p>ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်က ဤနေရာကို စစ်မြေပြင်ဟု ညွှန်ပြထားတဲ့အတွက် ထိုအရာမှာ သေချာပေါက် ထူးခြားတဲ့ အခြေအနေ ဖြစ်ရပေမည်။ သူကိုယ်တိုင် ပြန်စစ်ဆေးမှသာ စိတ်အေးရမည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>ရှောင်းယီနှင့် သူ၏အဖွဲ့သည် ရှာဖွေရေးအဖွဲ့တစ်ခုနှင့် မကြာမီ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံလိုက်ရ၏။ နှစ်ဖက်စလုံးကြား၌ ချက်ချင်းပင် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားတော့လေသည်။</p> <p>ရှောင်းယီ ကိုယ်တိုင်ပင် လှုပ်ရှားစရာ မလိုလိုက်ချေ။ သူ့ဘေးရှိ နတ်သူငယ်မျိုးနွယ်စုဝင်များက ချက်ချင်းပင် လိုက်လံ တိုက်ခိုက်ကြလေသည်။</p> <p>ထိုလူသားများမှာ နတ်သူငယ်များ၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ကြပေ။</p> <p>သူတို့လက်ထဲတွင် ပင်ဖိုင်းရိုင်ဖယ်များ ရှိနေသော်လည်း နတ်သူငယ်မျိုးနွယ်စုက ဤလက်နက်များကို လေ့လာထားပြီး ဖြစ်ကာ ၎င်းတို့၏ အားနည်းချက်များကိုလည်း သိရှိထားကြသည်။ အနီးရှိ ချုံပုတ်များကို အကာအကွယ်ယူကာ နတ်သူငယ်များသည် သူတို့အနီးသို့ အလျင်အမြန် ကပ်သွားခဲ့ကြ၏။</p> <p>သူတို့ ဒုတိယတစ်ချက် မပစ်နိုင်ခင်မှာပင် မြားများက သူတို့၏ လက်မောင်းများကို ထိမှန်သွားကြလေသည်။</p> <p>“အားးး”</p> <p>နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ ရိုင်ဖယ်များ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။</p> <p>ရှောင်းယီက သူတို့ကို မသတ်သေးရန် ကြိုတင် သတိပေးထားပြီးဖြစ်သည်။ စကားပြောရန်အတွက် အချို့ကို အသက်ရှင်လျက် ဖမ်းဆီးရန် လိုအပ်သောကြောင့် ပင်။</p> <p>ဤရှာဖွေရေးအဖွဲ့ထဲတွင် ချာလီထံမှ ‘ပထမဆုံး ရင်ခွင်ပိုက်ခြင်း’ ကို ခံယူထားပြီး သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင် ဖြစ်နေသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ တစ်ဦး ပါဝင်နေခဲ့သည်။</p> <p>ရှောင်းယီက သူ့ကိုကြည့်ပြီး မေးလိုက်၏။</p> <p>“ချာလီ ဘယ်မှာလဲ။”</p> <p>“ဟွန်း မြို့စားကြီးက မင်းတို့ဆီကို လာလိမ့်မယ်။”</p> <p>ထိုလူက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ကိစ္စတွေကို မရှုပ်ထွေးအောင် လုပ်စမ်းနဲ့။ ငါကိုယ်တိုင် သူ့ဆီ သွားလိုက်မယ်။ သူ အခု ဘယ်မှာလဲဆိုတာပဲ ပြောစမ်း။”</p> <p>ရှောင်းယီက ဆက်မေးလိုက်၏။</p> <p>“ဟမ့် မြို့စားကြီးက သတင်းရရချင်း ပြန်သွားလို့ပေါ့။ မဟုတ်ရင် မင်းတို့အားလုံး သေနေလောက်ပြီ။”</p> <p>ထိုလူက ရက်စက်စွာ ရယ်မောလိုက်၏။</p> <p>“သူ ပြန်သွားပြီ ဟုတ်လား။”</p> <p>ရှောင်းယီက မျက်မှောင်ကျုံ့လိုက်သည်။ထိုစဉ် ကျန်းယွင်ထျန်းက ဘေးမှနေ၍ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“သူ ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်က သတိပေးချက်ကို ရလို့ အမြန် ပြန်သွားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။”</p> <p>ရှောင်းယီ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။</p> <p>“သူတို့ဆီမှာ မြို့ပြန်ကျောက်ပါ၊ မပါ ကြည့်ကြည့်လိုက်။”</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့။”</p> <p>စစ်သည်တစ်ဦးက ရှေ့သို့တက်ကာ ထိုလူကို ရှာဖွေကြည့်ရာ မြို့ပြန်ကျောက်တစ်ခုကို အမှန်တကယ်ပင် တွေ့ရှိခဲ့လေသည်။</p> <p>ထိုအခါ ဆာရာက ချက်ချင်း ရှေ့တိုးလာပြီး ပြောသည်။</p> <p>“ကျွန်မ အဲဒီကို သွားလိုက်မယ်။”</p> <p>ရှောင်းယီက ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။</p> <p>“မင်းရဲ့ အဆင့်က မြင့်ပေမဲ့ သူတို့နယ်မြေကို သွားတာက အရမ်း အန္တရာယ်များတယ်။ တစ်ခုရှိတာက သူတို့က ပင်ဖိုင်းရိုင်ဖယ်တွေနဲ့တင် မင်းကို အပြတ်ရှင်းပစ်နိုင်တယ်။”</p> <p>ဆာရာက မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကျုံ့လိုက်သည်။</p> <p>“ဒါဆို အဲဒီ ချာလီကို ဒီအတိုင်းပဲ လွှတ်ပေးလိုက်တော့မှာလား။”</p> <p>“လွှတ်ပေးမှာလား။ မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ ဒီမှာ သူ့ကို စောင့်နေလို့ရတယ်။ သူ့လူတွေအားလုံးကို ဖမ်းပြီး သူ လာမှာကို စောင့်နေကြတာပေါ့။”</p> <p>ရှောင်းယီက ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p>“သူတို့ရဲ့ တည်နေရာကူးပြောင်းခြင်းအမှတ်က ဘယ်မှာလဲဆိုတာ သူတို့ကို မေးကြည့်လိုက်။ ပြီးရင် ငါတို့ အဲဒီနေရာကို တိုက်ရိုက်သွားပြီး သူ့ကို စောင့်ကြတာပေါ့။”</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့။”</p> <p>ကျန်းယွင်ထျန်းက ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး ထိုလူများကို ဘေးသို့ ဆွဲခေါ်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save