Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၉၀၈</h2> <h2 style="text-align: center;">ချာလီ ပြန်သွားပြီ ၊ တည်နေရာကူးပြောင်းခြင်းအမှတ်ကို လုယူခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ဘေးနားရှိ တောအုပ်ထဲမှ သွေးပျက်ဖွယ်ရာ အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p>ထိုအသံကြောင့် နတ်သူငယ်မျိုးနွယ်စုနှင့် သမန်းဝံပုလွေမျိုးနွယ်စုဝင်များပင် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။</p> <p>ဘင်နီက ရှောင်းယီအနားသို့ တိုးကပ်လာပြီး တိုးတိုးလေး မေးလိုက်၏။</p> <p>“ကျွန်းပိုင်ရှင်... နည်းပြက ဘာလုပ်နေတာလဲ။”</p> <p>“ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ပြီး စစ်မေးနေတာလေ။”</p> <p>ရှောင်းယီက အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>“မင်း ဒါကို မသင်ရသေးဘူးပဲ။ ပြန်ရောက်လို့ မင်းစိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုရင် အစ်ကိုကျန်းကို သင်ပေးခိုင်းလိုက်မယ်။”</p> <p>ဘင်နီ ပုခုံးလေးတွန့်သွား၏။</p> <p>“ဒါကို မဖြစ်မနေ သင်ရမှာလား။”</p> <p>“ဒါပေါ့။ တကယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက်က မင်းဆီကနေ အတင်းအဓမ္မ ဝန်ခံချက်တောင်းဖို့ ကြိုးစားလာရင် ဘယ်လိုမျိုး ကြံ့ကြံ့ခံရမလဲဆိုတာ မင်းသိသွားတာပေါ့။”</p> <p>ရှောင်းယီက ပျော်ပျော်ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ဘင်နီသည် တစ်ကိုယ်လုံး ကျုံ့ဝင်သွားကာ ဘေးသို့ ခပ်ကွာကွာ ဖယ်လိုက်တော့လေသည်။</p> <p>ဆာရာက ထိုအခြင်းအရာကို သတိပြုမိသွားပြီး အနားသို့ တိုးလာခဲ့၏။</p> <p>“နည်းပြ ဘာလုပ်နေလဲဆိုတာ သိပြီသွားလား။”</p> <p>“အင်း။ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ပြီး စစ်မေးနေတာတဲ့။”</p> <p>ဘင်နီက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ကျွန်းပိုင်ရှင်က ကျုပ်တို့ကိုလည်း သင်ပေးမယ်လို့ပြောတယ်။”</p> <p>‌ဆာရာက နောက်သို့ တွန့်သွားခဲ့၏။</p> <p>“အရမ်းရက်စက်လွန်းတာပဲ။ ဒါကို သမန်းဝံပုလွေမျိုးနွယ်စုကိုပဲ လွှဲထားလိုက်ပါ။ ကျွန်မတို့ နတ်သူငယ်တွေက ဒါကို မကြည့်ရက်ဘူး။”</p> <p>“ကျွန်တော်တို့လည်း မကြည့်ရက်ဘူးလေ။”</p> <p>ဘီနီက တုန်တုန်ရီရီဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p>သူတို့ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ကျန်းယွင်ထျန်းက ချုံပုတ်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p>“ရပြီ။ သွားကြစို့။”</p> <p> “ထွက်ခွာမယ်။”</p> <p>ရှောင်းယီက လက်ဝှေ့ယမ်းကာ အမိန့်ပေးလိုက်၏။</p> <p>“ဟိုလူတွေကိုရော ဘယ်လိုလုပ်မှာလဲ။”</p> <p>ဘင်နီက သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>“ထားခဲ့လိုက်တော့။ သူတို့က ပျက်စီးသွားပြီ။ ခေါ်သွားလို့လည်း ဘာမှ အသုံးမဝင်တော့ဘူး။”</p> <p>ကျန်းယွင်ထျန်းက အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်သည်။  ဘင်နီတစ်ယောက် တံတွေးကို ခက်ခက်ခဲခဲ မျိုချလိုက်ရလေသည်။</p> <p>‘ပျက်စီးသွားပြီ’ ဆိုတာက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။</p> <p>သူ ကြည့်ချင်စိတ် ပြင်းပြနေသော်လည်း အောင့်ထားလိုက်ပြီး ရှောင်ယီ၏ ယာဉ်တန်းနောက်မှနေ၍ ချာလီ၏ တည်နေရာကူးပြောင်းခြင်းအမှတ်ရှိရာသို့ လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။</p> <p>“ရှေ့တင်ပဲ။”</p> <p>ကျန်းယွင်ထျန်းက သူတို့ကို ရပ်ရန် အချက်ပြလိုက်၏။ ထို့နောက် လူတိုင်း ယာဉ်ပေါ်မှ ဆင်းလာခဲ့ကြသည်။ </p> <p>“အဓိက ဦးစားပေးက သူတို့ သတင်းပြန်ပို့လို့ မရစေနဲ့။ မဟုတ်ရင် ချာလီက ဒီကို တည်နေရာကူးပြီး ရောက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။”</p> <p>“ဒါပေမဲ့ ငါတို့ တိုက်ခိုက်လိုက်တာနဲ့ သူတို့ သတိထားမိသွားမှာပဲ။”</p> <p>ကျန်းယွင်ထျန်းက မျက်မှောင်ကျုံ့လိုက်သည်။</p> <p>“ငါ့ကို ကြည့်နေ။”</p> <p>ရှောင်းယီက ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။ ထို့နောက် သူသည် ဗြောင်ကျကျပင် လျှောက်ထွက်သွားလိုက်သည်။</p> <p>သင်္ဘောပေါ်မှ ကင်းစောင့်များကို လှမ်းကြည့်ရာ သူတို့သည် ဒေသခံစစ်သည်  နှစ်ဦးဖြစ်သည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ မဟုတ်ပေ။</p> <p>ထို့ကြောင့် သူတို့ သူ့ကို မှတ်မိလိမ့်မည်မဟုတ်ဟု ရှောင်းယီ လောင်းကြေးထပ်လိုက်သည်။</p> <p>အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကြားတွင် သူသည် လူသိများသော်လည်း ဒေသခံစစ်သည်များမှာမူ အနည်းငယ်သာလျှင် ရှောင်းယီ၏ မျက်နှာကို မြင်ဖူးကြပေသည်။</p> <p>သူ ငါးမီတာအကွာအထိ ရောက်လာသည့်တိုင်အောင် တည်နေရာကူးပြောင်းခြင်းအမှတ်ရှိရာ သင်္ဘောပေါ်မှ ကင်းစောင့်များက သတိမထားမိကြသေးပေ။</p> <p>“ရပ်လိုက်စမ်း။ ဘယ်သူလဲ။”</p> <p>ကင်းစောင့်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ရှောင်းယီ၏ လောင်းကြေး အောင်မြင်သွားပြီဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုအခါ ရှောင်းယီက သူ၏လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်ပြကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p>“ကျုပ် မြို့စားကြီးနဲ့ တွေ့စရာ ရှိလို့ပါ။”</p> <p>သူက ချာလီကို ‘မြို့စားကြီး’ ဟု ခေါ်လိုက်ခြင်းက ကင်းစောင့်များ၏ သံသယကို လျော့ကျသွားစေခဲ့လေသည်။</p> <p>သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်များကို ရန်လိုသူ မည်သူမဆို ထိုဘွဲ့နာမည်ကို သုံးမည်မဟုတ်ဘဲ ‘သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်’ ဟုသာ ခေါ်ကြမည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p>“ဘာကိစ္စလဲ။”</p> <p>ကင်းစောင့်က ဆက်မေးလိုက်သည်။</p> <p>“အရမ်း အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စကြီးတစ်ခုပါ။”</p> <p>ရှောင်းယီက ပြုံးပြလိုက်သည်။</p> <p>“မင်းတို့က သူ့ကိုယ်စား ဆုံးဖြတ်ပေးနိုင်လို့လား။”</p> <p>ကင်းစောင့်များက ခေါင်းခါလိုက်သည်။</p> <p>“မင်းကို တာဝန်ခံဆီ ခေါ်သွားပေးမယ်။”</p> <p>“ကောင်းပြီ။”</p> <p>ရှောင်းယီက ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက် ကင်းစောင့်သည် သူ၏ ရိုင်ဖယ်ဖြင့် ရှောင်းယီကို ချိန်ထားပြီး သင်္ဘောပေါ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။</p> <p>အကာအကွယ်နောက်မှ စောင့်ကြည့်နေသော ကျန်းယွင်ထျန်း၏ အဖွဲ့က “အောင်မြင်သွားပြီ” ဟု တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်ကြ၏။ ထိုအခါ ဆာရာက ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>“ဒါပေမဲ့ လူတော်တော်များများက ကျွန်းပိုင်ရှင်ကို သိကြတယ်လေ။ ဘာလို့ သူတို့က သူ့ကို သင်္ဘောပေါ်အထိ ခေါ်သွားတာလဲ။”</p> <p>“ဟီးဟီး ဒီကင်းစောင့်တွေက ဒေသခွလူမျိုးတွေလေ။”</p> <p>ကျန်းယွင်ထျန်းက ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေဆိုရင်ဆော့ သူ့ကို မှတ်မိလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒေသခံတွေကတော့... ကျွန်းပိုင်ရှင် ခန့်မှန်းတာ မှန်သွားတာပဲ။”</p> <p>သင်္ဘောအောက်ထပ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားသောအခါ ရှောင်းယီသည် ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်ရှေ့တွင် ထိုင်နေသော လူတစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။</p> <p>“မင်းက ဒီဂိတ်ရဲ့ အကြီးအကဲလား။”</p> <p>“ဟုတ်တယ်”</p> <p>ထိုအခါ ထိုလူက မသိစိတ်ဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>“မင်းက ဘယ်သူ...”</p> <p>ထိုအခိုက်တွင် ထထိုလူသည် ရှောင်းယှကို မှတ်မိသွားပြီး “မင်းက ရှောင်းယီပဲ။” ဟု အော်ဟစ်ကာ ကျောက်တိုင်မှတစ်ဆင့် သတိပေးချက်ပို့ရန် ကြိုးစားလိုက်တော့သည်။</p> <p>သို့သော် ဤမျှ အလွန်အမင်း နီးကပ်နေသော အကွာအဝေးတွင် သူ အခွင့်အရေး မရလိုက်ပေ။</p> <p>ကင်းစောင့်များသည် အရိပ်တစ်ခု လှုပ်ရှားသွားခြင်းကိုသာ မြင်လိုက်ကြရ၏။ ရှောင်းယီသည် နေရာမှပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုက သူတို့ဆီသို့ လွင့်စင်ပျံလာခဲ့တော့လေသည်။</p> <p>သူတို့ တုံ့ပြန်ခြင်း မပြုနိုင်မီမှာပင် ထိုပုံရိပ်သည် သူတို့ကို ဝင်တိုက်ပစ်လိုက်ပြီး လဲကျသွားစေခဲ့လေသည်။</p> <p>ထို့နောက် ရှောင်းယီသည် ကျောက်တိုင်ရှေ့တွင် ပြန်လည် ပေါ်လာခဲ့ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ငါက တော်တော် နာမည်ကြီးနေပုံပဲ။ မင်းတောင် ငါ့ကို သိနေတယ်။”</p> <p>သူ့ကန်ချက်ကြောင့် သွေးအန်နေသော ထိုလူက သူ့ကို စိုက်ကြည့်လာခဲ့သည်။</p> <p>“ဟမ့်... မြို့စားကြီးက မင်းကို အပူတပြင်း ရှာနေတာ။ ကြည့်စမ်း မင်းကတော့ ကိုယ့်ခြေထောက်နဲ့ကိုယ် လမ်းလျှောက်ဝင်လာခဲ့တာပဲ။”</p> <p>“တကယ်တော့ ငါလည်း သူ့ကို ရှာနေတာပါ။”</p> <p>ရှောင်းယီက ပုခုံးတွန့်ပြလိုက်သည်။</p> <p>ထိုတာဝန်ခံသည် သူ၏အရှိန်ကြောင့် မှင်တက်နေသော ကင်းစောင့်များကြားမှ ရုန်းထွက်လာကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>“မြို့စားကြီးကို ဒီကိုလာဖို့ ငါ အကြောင်းကြားပေးရမလား။”</p> <p>“မလိုပါဘူး။ ငါ ဒီမှာပဲ သူ့ကို စောင့်နေလိုက်မယ်။”</p> <p>ရှောင်းယီက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>ထိုအချိန်မှာပင် ကျန်းယွင်ထျန်း၏ အဖွဲ့သည် အကာအကွယ်များနောက်မှ ထွက်လာခဲ့ကြပြီး အပြင်ကင်းစောင့်များကို ရှင်းလင်းပစ်လိုက်ကြတော့သည်။</p> <p>“ကျွန်းပိုင်ရှင် အားလုံးကို ထိန်းချုပ်ပြီးပါပြီ။ အခု စောင့်နေရုံပဲလား။”</p> <p>ကျန်းယွင်ထျန်းက မေးလိုက်သည်။</p> <p>“ဘုရင်မ ဆာရာနဲ့ ဘင်နီတို့ ဒီမှာနေခဲ့လိုက်။ ကျန်တဲ့လူတွေကတော့ ဒီတိုက်ကြီးကို ပတ်ပြီး ရှာဖွေကြချည်။ ချာလီရဲ့ အဖွဲ့တွေကို တွေ့ရင် အကုန်လုံးကို ရှင်းပစ်လိုက်။”</p> <p>ရှောင်းယီက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ပါ။”</p> <p>ထို့နောက် ကျန်းယွင်ထျန်းက ကျန်သူများကို ခေါ်ပြီး ထွက်ခွာသွားတော့သည်။</p> <p>တာဝန်ခံက လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်၏။</p> <p>“မင်းက မြို့စားကြီးရဲ့ လူတွေကို သတ်ရဲတယ်ပေါ့။ မင်းတော့ သေပြီပဲ။”</p> <p>“နားငြီးတယ်။”</p> <p>ရှောင်းယီက မျက်မှောင်ကျုံ့လိုက်သည်။ ထိုအခါ ဘင်နီသည် ရှေ့သို့တိုးကာ ထိုလူကို လက်သီးဖြင့်ထိုးပြီး သတိမေ့သွားအောင် လုပ်လိုက်တော့လေသည်။</p> <p>“ကျွန်းပိုင်ရှင် ချာလီ လာပါ့မလားလို့ ကျွန်မ သံသယဖြစ်မိတယ်။”</p> <p>ဆာရာက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ဘာလို့လဲ။” ရှေ</p> <p>“ကျွန်မတို့ သိထားသလောက် သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်တိုင်းက အရမ်း ပါးနပ်ကြတယ်။ သူတို့က ဘာမှမသေချာဘဲ ဒီကို ဇွတ်ကြီး ကူးပြောင်းလာမှာ မဟုတ်ဘူး။”</p> <p>“ငါ သိပါတယ်။ အဲ့ဒါကြောင့်လည်း ငါ လောင်းကြေးထပ်နေတာပေါ့။ သူ ပေါ့လျော့သွားဖို့ မျှော်လင့်တယ်။ မနေ့ကမှ ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်မှာ သတိပေးချက်တက်ထားတာမဟုတ်လား။ ငါတို့က မဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲကနေ ချက်ချင်းထွက်ပြီး ဒီတိုက်ကြီးအသစ်မှာ သူ့ကို လာစောင့်နေလိမ့်မယ်လို့ သူ လုံးဝထင်မှာမဟုတ်ဘူး။”</p> <p>ရှောင်းယီက ပြုံးလိုက်သည်။  ဆာရာသည် သူမ၏မျက်လုံးလေးများဖြင့် မျက်တောင်ခတ်လျက် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်လေသည်။</p> <p>သူမသည်လည်း ထိုသတိပေးချက်ကို မြင်ခဲ့ရ၏။ သူမတွင်လည်း လက်ကိုင်ဖုန်း ရှိသည်မဟုတ်ပါလား။</p> <p>မဟာမိတ်အဖွဲ့ တစ်ခုလုံးကို သက်ရောက်မည့် ကိစ္စမျိုးရှိနေချိန်တွင် ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူက အိမ်မှာသာ ရှိနေသင့်ပေသည်။ ဤကဲ့သို့ အရေးကြီးသော အချိန်တွင် ရှောင်းယီက တိုက်သစ်ကြီးသို့ လာရောက် တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ပါမည်နည်း။</p> <p>“အချိန်အခါကောင်း၊ နေရာကောင်းမှာ လူအင်အားလည်း ကောင်းကောင်းရှိတယ်။ အခု ချာလီ ငါးစာဟပ်၊မဟပ်ပဲ စောင်ြကြည့်ရတော့မယ်။”</p> <p>ရှောင်းယီက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်ရင်း ကျောက်တိုင်ရှေ့တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။</p> <p>မဟာမိတ်အဖွဲ့သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ချာလီသည် စစ်မြေပြင်ကို မတွေ့ရဘဲ ကျွန်းကြီး ရွှေ့ပြောင်းသွားသည်ကိုသာ တွေ့လိုက်ရလေသည်။</p> <p>“ထူးခြားတာတစ်ခုခု ဖြစ်လာခဲ့ရင် တိုက်သစ်ကြီးကို လာပြီး ငါ့ကို အကြောင်းကြားလိုက်။”</p> <p>သူက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>“အခုချိန်က ယီရန်ပင်းရဲ့ တည်နေရာကူးပြောင်းခြင်းအမှတ်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပဲ။”</p> <p>သူက တိုးတိုးလေးရေရွတ်ရင်း သူ၏ မြို့ပြန်ကျောက်ကို အသုံးပြုလိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save