Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၉၀၉</h2> <h2 style="text-align: center;">ချာလီကို ဖမ်းဆီးခြင်း၊ ကျွန်းကို သိမ်းပိုက်ခြင်းနှင့် တည်ငြိမ်မှု</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ချာလီ သူ၏ မြို့ပြန်ကျောက်တုံးကို အသက်သွင်းလိုက်သည့် အခိုက်မှာပင် မျက်စိမှိတ်ကာ အနားယူနေသော ရှောင်းယီသည် မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်၏။ သူသည် လေထုထဲမှ တုန်ခါမှုလှိုင်းတစ်ခုကို အာရုံခံမိလိုက်ပုံရသည်။</p> <p>“အားလုံး သတိထားကြ။ တစ်ယောက်ယောက် တည်နေရာကူးပြောင်းလာတယ်။”</p> <p>ရှောင်းယီက တည်ငြိမ်လေးနက်စွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p>ဆာရာသည် မြားတစ်စင်းကို ကျွမ်းကျင်စွာ ကျည်တင်လိုက်ပြီး ဘင်နီသည်လည်း နောက်တွန့်ခြင်းမရှိဘဲ သမန်းဝံပုလွေပုံစံသို့ ပြောင်းလဲလိုက်လေသည်။</p> <p>ချာလီ၏ ပုံရိပ်သည် ထွက်ပေါ်လာရုံသာ ရှိသေးသော်လည်း ငှက်မွေးမြားတစ်စင်းသည် သူ၏ နှလုံးသားဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ပြေးဝင်လာခဲ့၏။</p> <p>ရှပ်</p> <p>နောက်ဆုံးစက္ကန့်တွင် ချာလီသည် သူ၏ကိုယ်ကို လိမ်ဖယ်လိုက်သဖြင့် မြားမှာ သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်မောင်းသို့သာ စိုက်ဝင်သွားခဲ့သည်။</p> <p>ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုက သူ့ကို ထိုးစိုက်သွားခဲ့၏။</p> <p>ဤသွေးစုပ်ဖုတ်ကောင် အမဲလိုက်ပွဲအတွက် နတ်သူငယ်မျိုးနွယ်စုသည် ၎င်းတို့၏ မြားထိပ်တိုင်းကို ငွေရည်ဖြင့် သုတ်ထားခဲ့ကြသည်။</p> <p>သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်များက ငွေကို အလွန်မုန်းတီးကြပေသည်။</p> <p>သူ့ဒဏ်ရာကို သတိမထားမိခင်မှာပင် ကြီးမားသော အရိပ်တစ်ခုက သူ့အပေါ်သို့ ဖိသိပ်ကျဆင်းလာခဲ့ပြန်၏။</p> <p>ချာလီသည် နောက်ထပ် မတွန့်ဆုတ်တော့ဘဲ သူ၏ သွေးမျိုးဆက်လျှို့ဝှက်ပညာကို အသက်သွင်းကာ ကမ်းခြေဆီသို့ ဦးတည်ထွက်ပြေးတော့လေသည်။</p> <p>ထိုပညာကို အသက်သွင်းလိုက်သည့် အခိုက်မှာပင် ဘင်နီ၏ လက်သည်းများသည် သူ၏ ဝတ်ရုံကိုသာ ကုတ်ခြစ်မိသွားခဲ့၏။</p> <p>ရွှတ်</p> <p>သမန်းဝံပုလွေသည် ဝတ်ရုံကို ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်ပြီး ချာလီ၏ ကျောကုန်းပေါ်တွင် သွေးစို့နေသော အစင်းကြောင်း ဆယ်ကြောင်းဖြစ်အောင် ကုတ်ခြစ်ပစ်လိုက်တော့လေသည်။</p> <p>ချာလီသည် အံကြိတ်ခံလိုက်ရသော်လည်း သမန်းဝံပုလွေ၏ ခုန်အုပ်မှုကို ရှောင်တိမ်းနိုင်ခြင်းကပင် ကံကောင်းသည်ဟု ဆိုရပေမည်။</p> <p>သူ စိတ်သက်သာရာရရန် အချိန်မရှိလိုက်ခင်မှာပင် ရုတ်တရက် သူ၏ ရှေ့တွင် လူတစ်ယောက် ရပ်နေခဲ့လေသည်။ ထိုသူမှာ ချာလီ အလွန်ရင်းနှီးနေသော ပုဂ္ဂိုလ်ပင်။</p> <p>“ယီရန်ပင်း...”</p> <p>ချာလီက ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။</p> <p>ထိုစဉ် ရှောင်းယီ၏ရွှမ်းယွမ်ဓားသည် ဓားအိမ်ထဲမှ လျှပ်စီးကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထွက်ပြေးနေသော သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်ထံသို့ ပိုင်းချလိုက်တော့သည်။</p> <p>ဓား၏ ဖိအားပေးနိုင်စွမ်းနှင့် ရှောင်းယီ၏ မြင့်မားသော အဆင့်ကြောင့် ချာလီသည် ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရလေသည်။</p> <p>သူသည် အစွမ်းကုန် အားစိုက်ကာ ခေါင်းကို ဘေးသို့ လွှဲချလိုက်၏။</p> <p>ဖျစ်</p> <p>ရွှမ်းယွမ်ဓားက သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်မောင်းကို အပြတ်ပိုင်းချလိုက်တော့သည်။</p> <p>“အားးးးး”</p> <p>ချာလီသည် နောက်ဆုံးတွင် အော်ဟစ်လိုက်ရ၏။ ဆာရာသည် ထိုအခွင့်အရေးကို အရယူကာ နောက်ထပ် မြားတစ်စင်းကို သူ၏ ကျောကုန်းထဲသို့ ထပ်မံပစ်သွင်းလိုက်လေသည်။</p> <p>အင်အားအပြည့်ရှိနေသော သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင် မြို့စားတစ်ဦးဆိုလျှင် ရှောင်းယီအနေဖြင့် အတော်လေး အားစိုက်ရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် ယခုမူ ချာလီတွင် အသက်ရှင်လျက် လွတ်မြောက်ရန် အခွင့်အရေး မရှိတော့ပေ။</p> <p>ချာလီသည် ကုန်ပတ်ပေါ်တွင် ဒူးတစ်ဖက်ထောက်လျက် ခြေသုံးလှမ်းအကွာတွင် ရှိနေသော ရှောင်းယီကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>“ကောင်းကောင်း ကစားသွားတာပဲ ယီရန်ပင်း။ ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ မင်းရဲ့ မဟာမိတ်အဖွဲ့မှာ မရှိနေဘူးပေါ့။ ကမ္ဘာ့စစ်မြေပြင်က မင်းရဲ့ ကျွန်းကို ဝါးမြိုသွားမှာ မကြောက်ဘူးလား။”</p> <p>ချာလီသည် နာကျင်မှုများကြားမှ အံကြိတ်ပြောလိုက်၏။ ရှောင်းယီက ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။</p> <p>“ဒါပေါ့ ငါကြောက်တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ အားနည်းတဲ့အချိန်တိုင်း လာတိုက်ခိုက်မယ့် ပုန်းကွယ်နေတဲ့ ရန်သူကို ငါ ပိုကြောက်တယ်လေ။”</p> <p>စကားပုံတစ်ခု ရှိသည်မဟုတ်ပါလား။</p> <p>ပွင့်လင်းစွာ လာသော လှံကို ရှောင်ရလွယ်သော်လည်း ဝှက်ထားသော မြားကို ကာကွယ်ရန် ခက်ခဲသည်။</p> <p>ကမ္ဘာ့စည်းမျဉ်းများက စမ်းသပ်မှုများကို ကြေညာလေ့ရှိပေသည်။ ၎င်းသည် ‘ငါ မင်းကို လာတိုက်တော့မယ်’ ဟူ၍ ရှင်းလင်းစွာ ပြောတတ်သည်။</p> <p>သို့သော် ချာလီမှာမူ မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ရန်နှင့် လုပ်ကြံရန် အသင့်ရှိနေသဖြင့် သူ့ကို ခန့်မှန်းရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p>“ဟမ့် ငါ့ကို ဖမ်းမိတော့ ဘာထူးမှာလဲ။ သွေးမျိုးနွယ်စုတွေက ဒီကမ္ဘာကို ကျူးကျော်လာနေပြီ။ မင်းတို့အားလုံး သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်တွေ ဖြစ်ကုန်တော့မှာကွ ဟားဟားဟား။”</p> <p>ချာလီက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် ရယ်မောလိုက်၏။</p> <p>“မသေနိုင်တဲ့ သွေးမျိုးနွယ်စုရဲ့ ဘုန်းအာနုဘော် ထွန်းပြောင်ပါစေ။”</p> <p>ရှောင်းယီသည် ချာလီ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်တစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့မည့် အငွေ့အသက်ကို အာရုံခံမိလိုက်၏။</p> <p>သူသည် အလျင်အမြန် ရှေ့တက်သွားပြီး အရေးကြီးသော အချက်အချာ အချို့ကို ပိတ်ဆို့နှိပ်နယ်လိုက်ရာ ထိုစွမ်းအင်မှာ ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။</p> <p>ချာလီက သူ့ကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်၏။</p> <p>“မင်း... မင်း သွေးပေါက်ကွဲမှုကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တားဆီးနိုင်တာလဲ။”</p> <p>သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်တစ်ယောက်က သွေးပေါက်ကွဲမှုကို အစပြုလိုက်ပြီဆိုလျှင် ၎င်းမှာ ရပ်တန့်၍ မရနိုင်တော့ပေ။ ၎င်းမှာ သမန်းဝံပုလွေများ၏ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲဖျက်ဆီးမှုကဲ့သို့ပင်။ သို့သော် ရှောင်းယီကမူ ရိုးရှင်းသော အချက်အချာများကို အနည်းငယ်ဖိနှိပ်လိုက်ရုံဖြင့် ၎င်းကို ငြိမ်သက်စေခဲ့သည်။</p> <p>ဤကဲ့သို့သော အဖြစ်အပျက်မျိုး တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဖူးပေ။</p> <p>ရှောင်းယီအတွက်မူ ၎င်းမှာ ရိုးရှင်းပါသည်။ ချာလီ၏ အခြေအနေမှာ သဘာဝတရား၏ အစီအစဉ်မှ သွေဖည်နေသဖြင့် သူက ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်အောင် ပြုပြင်ပေးလိုက်ခြင်းပင်။</p> <p>ရှောင်းယီက ရှင်းပြမနေတော့ဘဲ “သူ့ကို ကြိုးတုတ်လိုက်တော့” ဟုသာ အမိန့်ပေးလိုက်၏။</p> <p>ထိုအခါ သမန်းဝံပုလွေပုံစံ ပြန်ပြောင်းထားပြီးဖြစ်သော ဘင်နီသည် ငွေကြိုးတစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူကာ ချာလီကို တုတ်နှောင်လိုက်တော့သည်။</p> <p>ရှဲ....</p> <p>ငွေသည် အကာအကွယ်မဲ့သော အသားအရေနှင့် ထိတွေ့မိသည်နှင့် တပြိုင်နက် မီးလောင်သကဲ့သို့ တရှဲရှဲမြည်သံများ ထွက်ပေါ်လာကာ ချက်ချင်းပင် မည်းနက်သွားတော့လေသည်။</p> <p>ချာလီကို ဖမ်းဆီးပြီးနောက် ရှောင်းယီသည် အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားသော်လည်း ချာလီ၏ စကားအရ လူသားအဖွဲ့အစည်းများကြားတွင် အခြားသော ကျူးကျော်သူများစွာ ရှိနေနိုင်သေးသည်။</p> <p>အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကြားတွင် ကျန်ရှိနေသေးသလားဆိုသည်ကိုမူ စောင့်ကြည့်ရပေဦးမည်။</p> <p>“ဒုက္ခပဲကွာ...။”</p> <p>ရှောင်းယီက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်၏။</p> <p>“ကျွန်းပိုင်ရှင် ကျွန်မတို့ သူ့ရဲ့ မဟာမိတ်ကျွန်းစုတစ်ခုလုံးကို သိမ်းပိုက်ကြမလား။”</p> <p>ဆာရာက မေးလိုက်သည်။</p> <p>“ဒါပေါ့။ မင်းတို့ အတူတူသွားလိုက်ကြ။ သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်တွေကိုတော့ မင်းတို့ အဆင်ပြေသလို ကိုင်တွယ်လိုက်ပါ။ ဒါပေမဲ့ ခုခံမှုမလုပ်တဲ့သူတွေကိုတော့ အသက်ချမ်းသာပေးလိုက်။”</p> <p>ရှောင်းယီက ညွှန်ကြားလိုက်သည်။</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ပါ ကျွန်းပိုင်ရှင်။”</p> <p>ထို့နောက် ဆာရာနှင့် ဘင်နီတို့သည် သူတို့၏ မြို့ပြန်ကျောက်များကို အသက်သွင်းကာ ချာလီ၏ မဟာမိတ် တည်နေရာကူးပြောင်းခြင်းအမှတ်ဆီသို့ ချီတက်သွားကြတော့လေသည်။</p> <p>“ဘယ်သူလဲ။”</p> <p>ကင်းသမားများသည် နတ်သူငယ်တစ်ဦးနှင့် သမန်းဝံပုလွေတစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ၎င်းတို့၏လက်နက်များကို ကိုင်မြှောက်လိုက်ကြ၏။</p> <p>သို့သော် SSS အဆင့်ရှိသော ဆာရာနှင့် SS အဆင့်ရှိသော ဘင်နီတို့မှာ ထိုသာမန်ကင်းသမားများထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်ပေသည်။</p> <p>ကင်းသမားများ တုံ့ပြန်ခြင်းမပြုနိုင်မီမှာပင် ထိုနှစ်ဦးမှာ နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အမှောင်ထုကြီးတစ်ခုက ကင်းသမားများ၏ အမြင်အာရုံနှင့် အသိစိတ်ကို ဝါးမြိုသွားတော့သည်။</p> <p>ကျွန်း ခုနစ်ကျွန်း ပေါင်းစပ်ထားသော နယ်မြေမှာ အတော်လေး ကျယ်ဝန်းလှသဖြင့် ဆာရာနှင့် ဘင်နီတို့အနေဖြင့် မိနစ်ပိုင်းအတွင်း အကုန်အစင် မရှင်းလင်းနိုင်ပေ။</p> <p>သို့သော် မလောပါချေ။ ချာလီ၏ စူးစမ်းရှာဖွေရေးအဖွဲ့များ နယ်မြေသစ်တွင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သကဲ့သို့ပင် သူတို့လည်း သေချာစွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ရန် အချိန်ရှိပေသည်။</p> <p>အဓိကရန်သူမှာ ရှုံးနိမ့်သွားပြီဖြစ်ပြီး အကြီးမားဆုံး ခြိမ်းခြောက်မှုကိုလည်း ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်၍ အားလုံး ဘေးကင်းသွားပြီဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုသို့တွေးတောရင်း ရှောင်းယီသည် ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်ကို အသုံးပြုကာ အစောင့်များကို ခေါ်ယူပြီး ချာလီကို တည်နေရာကူးပြောင်းခြင်းအစီအရင်မှတစ်ဆင့် သူ၏ ကျွန်းသို့ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။</p> <p>သူသည် သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်ကို ငွေစစ်စစ်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော သံလှောင်အိမ်ထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်ပြီး အစောင့်များကို မှာကြားလိုက်သည်။</p> <p>“သူ ဘာတောင်းတောင်း ဂရုမစိုက်နဲ့။”</p> <p>“နားလည်ပါပြီ။”</p> <p>ထို့နောက် ရှောင်းယီသည် သူ၏ လက်ကိုင်ဖုန်းကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ကျွန်းမြို့တော် တာဝန်ခံများ၏ ဂရုချက်တွင် မေးလိုက်သည်။</p> <p>“ထူးခြားမှု ရှိလား။”</p> <p>“မရှိပါဘူး။”</p> <p>“မရှိပါဘူး။”</p> <p>…</p> <p>အဖြေတိုင်းမှာ မရှိပါဟူ၍သာ ဖြစ်သည်။ ရှောင်းယီ မျက်မှောင်ကျုံ့လိုက်မိ၏။</p> <p>“ဖိုရမ်မှာ ပြောနေကြသလို တကယ်ပဲ အသစ်ရောက်လာတဲ့သူတွေက အချိန်တိုတစ်ခုအတွင်းမှာ တိုက်ခိုက်မခံရတဲ့ အခွင့်အရေး ရနေတာလား။”</p> <p>ရန်သူ ပေါ်မလာခြင်းမှာ သတင်းကောင်းဖြစ်သော်လည်း သူသည် ဦးခေါင်းပေါ်တွင် ဓားတစ်စင်း ဆွဲထားသကဲ့သို့ ခံစားနေရ၏။</p> <p>ဤကဲ့သို့ မရေမရာ ဖြစ်နေမည့်အစား တိုက်ရိုက်ကျဆင်းလာလိုက်သည်ကမှ ပိုကောင်းပေဦးမည်။</p> <p>ယခုတစ်ကြိမ်တွင် စနစ်ကလည်း နောက်ထပ် အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို မဖော်ပြတော့ပေ။ အတန်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် ရှောင်းယီသည် တည်နေရာကူးပြောင်းခြင်းအစီအရင်ဆီသို့ ပြန်လျှောက်သွားလိုက်သည်။</p> <p>သူသည် အရင်းအမြစ်ပင်လယ်ထဲတွင် ရှိနေသဖြင့် ဒေသခံများကို ကမ္ဘာ့စစ်မြေပြင်အကြောင်း မေးမြန်းကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။</p> <p>အစီအရင်မှတစ်ဆင့် သူသည် ရေအောက်ရှိ ရေသူမျိုးနွယ်စုထံသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p>ရေသူအစောင့်များက သူ့ကို နှုတ်ဆက်လာခဲ့ကြသည်။</p> <p>“ကျွန်းပိုင်ရှင်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်။”</p> <p>ရှောင်းယီက ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။</p> <p>“မင်းတို့ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ရှိလား။”</p> <p>“ရှိပါတယ်။ အလယ်မှာရှိတဲ့ အမြင့်ဆုံးမျှော်စင်ဆီကို တိုက်ရိုက်သွားလို့လိုက်ပါ။သူ အဲဒီမှာ ရှိပါတယ်။”</p> <p>အစောင့်က ရိုသေစွာ ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save