Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၃၈၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p> မဟာလော့ဧကရာဇ်သည် မိမိနားကိုပင် မိမိမယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားရသည်။</p> <p> </p> <p> “မောင်မင်း အခု ဘာပြောလိုက်တာလဲ... နောက်တစ်ခေါက် ပြန်ပြောစမ်း”</p> <p> </p> <p> ထို့ကြောင့် အမတ်များက နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ တင်ပြကြသည် - “အရှင်မင်းကြီး... အပြင်မှာ ကောလာဟလတွေ အကြီးအကျယ် ပျံ့နှံ့နေတာကတော့ ကောင်းကင်ခန်ရဲ့ ဂူဗိမာန်ဟာ မဟာလော့ နယ်မြေထဲမှာ ရှိနေတာပါတဲ့။ မဟာရှမှာ တွေ့ခဲ့တာက လူတွေကို လှည့်စားဖို့ လုပ်ထားတဲ့ အတုအယောင် သက်သက်ပဲလို့ ဆိုကြပါတယ်”</p> <p> </p> <p> “မဖြစ်နိုင်တာ... လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တာ”</p> <p> </p> <p> မဟာလော့ဧကရာဇ်က ဒေါသတကြီးဖြင့် - “ကောင်းကင်ခန်ရဲ့ ဂူဗိမာန်က ငါတို့ မဟာလော့ နယ်မြေထဲမှာ ဘယ်လိုလုပ် ရှိနေမှာလဲ။ ဒါက သေချာပေါက် ကောလာဟလပဲ။ တစ်ယောက်ယောက်က ငါတို့ မဟာလော့ကို ဒုက္ခပေးဖို့ မသမာတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ သတင်းလွှင့်နေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်”</p> <p> </p> <p> ဘေးနားရှိ စုန့်ယွီဖေးကလည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူမလည်း ထိုအတိုင်းပင် တွေးမိသည်။</p> <p> </p> <p> “ပြီးတော့ ဒါကို လုပ်တဲ့သူက မဟာရှက ခွေးဧကရာဇ်ပဲ ဖြစ်ရမယ်” ဟု မဟာလော့ဧကရာဇ်က ဒေါသတကြီး ဆက်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> သေချာ စဉ်းစားပြီးနောက်တွင် လင်းပိုင်ဖန်သည်သာ အဖြစ်နိုင်ဆုံး သံသယရှိသူဖြစ်သည်ဟု သူ ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် တစ်ဖက်လူကို တစ်ကြိမ် အဟန့်အတား လုပ်ခဲ့ဖူးသဖြင့် ကလဲ့စားပြန်ချေရန် ကြိုးစားခြင်းမှာ သဘာဝကျပြီး အချိန်အခါမှာလည်း ကွက်တိဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p> စုန့်ယွီဖေးက ဝင်ပြောလိုက်သည် - “အရှင်မင်းကြီး... ဒါကို ဘယ်သူပဲလုပ်လုပ်၊ အမှန်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အမှားပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက ကျွန်မတို့အတွက် ပြဿနာတွေ အများကြီး သယ်ဆောင်လာမှာ အသေအချာပါပဲ။ ဒါကို သေချာ မကိုင်တွယ်နိုင်ရင် တိုင်းပြည်က ပရမ်းပတာ ဖြစ်သွားပါလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် အရှင်မင်းကြီးအနေနဲ့ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားရပါမယ်”</p> <p> </p> <p> မဟာလော့ဧကရာဇ်သည် မဟာရှ၏ အခြေအနေကို ပြန်တွေးမိပြီး ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားတော့သည်။ ကောင်းကင်ခန် ဂူဗိမာန်သတင်း ပျံ့နှံ့စဉ်က သိုင်းပညာရှင် သိန်းနှင့်ချီ၍ မဟာရှသို့ တိုးဝင်လာခဲ့ကြသည်ကို သူ မှတ်မိနေသည်။ အကယ်၍ ထိုသိုင်းပညာရှင်အားလုံးကို ဆွဲဆောင်ထားသည့် ဂူဗိမာန်အတုသာ မပေါ်ပေါက်ခဲ့လျှင် မဟာရှမှာ အဲ့ဒီကတည်းက ပျက်စီးနေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> အကယ်၍ မဟာလော့သာ ထိုဒုက္ခမျိုးနှင့် ကြုံရမည်ဆိုလျှင်... သူ ဆက်၍ပင် မတွေးရဲတော့ပေ။</p> <p> </p> <p> “နတ်မိမယ် ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ကျုပ် တပ်သားအင်အား အမြောက်အမြား သုံးပြီးတော့ အဲဒီနေရာကို စောင့်ကြပ်ခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီသိုင်းပညာရှင်တွေက ဥပဒေမဲ့ပြီး ထိန်းရခက်တာမို့ တာအိုဂိုဏ်းကသာ ကူညီပေးမယ်ဆိုရင် ကျုပ် အလွန်ပဲ ကျေးဇူးတင်မိမှာပါ” ဟု မဟာလော့ဧကရာဇ်က တောင်းဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> “အရှင်မင်းကြီး... အရှင်မင်းကြီး မပြောခင်ကတည်းက ကျွန်မ အစီအစဉ်တွေ လုပ်ထားပြီးသားပါ”</p> <p> </p> <p> ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦး လမ်းခွဲကာ အခြေအနေကို ရင်ဆိုင်ရန် အသီးသီး ပြင်ဆင်ကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p> ထိုအချိန်တွင် ရတနာရှာဖွေပွဲကြီး ပြီးဆုံးခဲ့သည်မှာ ရက်သတ္တပတ် နှစ်ပတ်ပင် မပြည့်သေးသဖြင့် ကောင်းကင်ခန် ဂူဗိမာန်အပေါ် စိတ်ဝင်စားမှုများက လုံးဝ ငြိမ်သက်မသွားသေးပေ။ ယခု သတင်းအသစ်ကြောင့် ရတနာရှာလိုသည့် စိတ်အားထက်သန်မှုများမှာ တစ်ကျော့ပြန် တောက်လောင်လာပြန်သည်။</p> <p> </p> <p> “ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က တူးခဲ့တာက အတုကြီးလား၊ အစစ်က မဟာလော့ထဲမှာ ရှိတာလား”</p> <p> </p> <p> “ဒါက အမှန်ပဲလား။ အချိန်ကိုက်ကြီး ဖြစ်နေတာဆိုတော့ တစ်ယောက်ယောက်က သက်သက် သတင်းလွှင့်နေတာများလား”</p> <p> </p> <p> “ငါကတော့ မဟာရှရဲ့ လက်ချက်လို့ သံသယရှိတယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က မဟာလော့က သတင်းလွှင့်ခဲ့တာဆိုတော့ အခု မဟာရှက ပြန်ကလဲ့စားချေတာ ဖြစ်ရမယ်”</p> <p> </p> <p> “ငါလည်း အဲဒီအတိုင်းပဲ ထင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အစစ်လား၊ အတုလားဆိုတာ ဘယ်သူ ဂရုစိုက်မှာလဲ။ ကိုယ်တိုင်သွားကြည့်တာ အကောင်းဆုံးပဲ မဟုတ်လား”</p> <p> </p> <p> “မင်းပြောတာ ဟုတ်တယ်၊ တကယ်ကြီး တွေ့သွားနိုင်တာပဲလေ”</p> <p> </p> <p> ထို့ကြောင့် စူးစမ်းလိုစိတ် ပြင်းပြနေသော သိုင်းပညာရှင် အချို့မှာ ရတနာရှာရန် မဟာလော့သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ အရေအတွက်မှာ အလွန်အမင်း မများသေးသော်လည်း မဟာလော့အတွက် ပြဿနာများစွာ ပေးနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> ဥပမာအားဖြင့် အချို့မှာ စားသောက်ပြီးနောက် ပိုက်ဆံမပေးဘဲ ပြန်သွားကြသည်။ အချို့ကမူ အနိုင်ကျင့်နေသည်ကို တွေ့လျှင် ချက်ချင်း ဓားဆွဲကာ ဝင်ရောက်ကူညီကြသည်။ အချို့က အကျင့်ပျက် ခြစားသော အမတ်များကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်ပစ်ကြသည်။ အချို့ကမူ ပျင်းရိနေသောကြောင့် မဟာလော့စစ်တပ်ကို စနောက်ကျီစယ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p> ထိုသို့သော ဖြစ်ရပ်များမှာ အမြောက်အမြားပင် ဖြစ်နေသည်။ သိုင်းပညာရှင် အများစုမှာ စည်းကမ်းရှိကြသော်လည်း ပြဿနာရှာသည့် အနည်းစုကြောင့် မဟာလော့မှာ များစွာ အခက်တွေ့နေရသည်။</p> <p> </p> <p> မဟာလော့ဧကရာဇ်မှာလည်း အလွန်ပင် စိတ်ညစ်နေရသည်။ နှိမ်နင်းရန် စစ်တပ်စေလွှတ်ပြန်လျှင်လည်း စစ်သားများ မရောက်မီမှာပင် သိုင်းပညာရှင်များက လူစုခွဲသွားကြသည်။ စစ်တပ်မလွှတ်ပြန်လျှင်လည်း သိုင်းပညာရှင်များမှာ ပို၍ မောက်မာလာကာ ပြည်သူ့ ယုံကြည်မှုကို ဆုံးရှုံးရမည် ဖြစ်သည်။ မည်သို့မျှ မတတ်သာသော အခြေအနေကြောင့် သူသည် ထမင်းပင် ကောင်းကောင်း မစားနိုင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p> ထိုအချိန်တွင် ရတနာရှာဖွေရေး အဖွဲ့တစ်ခုမှာ မဟာလော့နယ်မြေအတွင်းရှိ ‘ယွီဟွမ်တောင်’ သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူမှာ အနည်းငယ် အားနည်းပုံပေါက်ပြီး မျက်လုံးများမှာလည်း ကလိန်ကကျစ်ပုံစံ ရှိနေပြီး၊ ဂူဗိမာန်တူးခြင်းနှင့် ရတနာရှာဖွေခြင်းတွင် ကျွမ်းကျင်သူအဖြစ် ကျော်ကြားပြီး ‘ကြွက်မင်း’ ဟု အမည်ရထားသူ ဖြစ်သည်။ ဂိုဏ်းတစ်ခုက သူ့ကို ရတနာရှာရန် ငှားရမ်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> “အပြင်က ကောလာဟလတွေသာ အမှန်ဆိုရင် ကောင်းကင်ခန်ရဲ့ ဂူဗိမာန်က ဒီနေရာမှာ ရှိဖို့ အလားအလာ အများဆုံးပဲ”</p> <p> </p> <p> “ကြွက်မင်း... ဘာလို့ အဲဒီလို ပြောရတာလဲ”</p> <p> </p> <p> “ဒါကို ကြည့်လိုက်”</p> <p> </p> <p> ကြွက်မင်းက ဆေးတံကို တစ်ချက်ဖွာလိုက်ပြီး တောင်တန်းကြီးကို လက်ညှိုးထိုးကာ ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်သည် - “ဒီနေရာရဲ့ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်က တောင်တွေ၊ ရေတွေနဲ့ သာယာလှပနေပြီး နဂါးက ပတ်ခွေနေတဲ့ ဖုန်းရွှေ ပုံစံမျိုးပဲ”</p> <p> </p> <p> “ဒါက ရှားပါးတဲ့ ဖုန်းရွှေကောင်းတဲ့ နေရာပဲ။ အထက်တန်းလွှာတွေက သူတို့ကိုယ်သူတို့ ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ မြှုပ်နှံရတာကို သဘောကျကြတယ်။ အဲဒီလိုလုပ်မှ သူတို့က အေးအေးချမ်းချမ်း အနားယူနိုင်သလို သူတို့ရဲ့ သားစဉ်မြေးဆက်တွေကိုလည်း ကောင်းချီးပေးနိုင်တာ။ ကောင်းကင်ခန်သာ သူ့အတွက် ဂူဗိမာန်ပြင်ဆင်မယ်ဆိုရင် သေချာပေါက် ဒီလိုနေရာကောင်းကိုပဲ ရွေးမှာပေါ့”</p> <p> </p> <p> “ကြွက်မင်း ပြောတာ တကယ် အဓိပ္ပာယ်ရှိတာပဲ” ဟု အားလုံးက ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံကြသည်။</p> <p> </p> <p> “ဒါကြောင့် ဒီတစ်ဝိုက်မှာပဲ ဆက်ရှာကြရအောင်” ကြွက်မင်းသည် ဖုန်းရွှေကြည့်ရန် အိမ်မြှောင်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ခဏအကြာတွင် လမ်းညွှန်လိုက်သည် - “ဒီဘက်ကို သွားကြစို့”</p> <p> </p> <p> နှစ်နာရီခန့်အကြာတွင် သူတို့သည် လျှိုမြောင်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။</p> <p> </p> <p> “ဒါက မြှုပ်နှံဖို့ အကောင်းဆုံးနေရာပဲ။ ငါသာ ကောင်းကင်ခန်ဆိုရင် ဒီနေရာမှာပဲ မြှုပ်နှံမှာ။ ဒီတစ်ဝိုက်မှာ ဂူဗိမာန် ဒါမှမဟုတ် လူလုပ်ထားတဲ့ တူးဖော်မှု အရိပ်အယောင်တွေ ရှိမရှိ ရှာကြည့်ကြစမ်း”</p> <p> </p> <p> “ကောင်းပါပြီ ကြွက်မင်း” သူတို့ ရှာဖွေကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p> မကြာမီမှာပင် ကျောက်ပုံတစ်ခုအတွင်း၌ လူတို့ ပြုပြင်ထားသည့် အရိပ်အယောင်များကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ အားလုံး ဝိုင်းဝန်းတူးဖော်ကြပြီးနောက် မကြာမီမှာပင် ဟိန်းခနဲ အသံကြီးနှင့်အတူ ကြီးမားသော ဂူပေါက်ကြီးတစ်ခု သူတို့ရှေ့တွင် ပွင့်ထွက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> ရင်းနှီးနေသော ထိုဂူပေါက်ကို ကြည့်ရင်း ကြွက်မင်းမှာ စကားပင် ထစ်သွားတော့သည် - “ဒါ... ဒါ... ဒါက ဝမ်ရှိုးတောင်က ဂူဗိမာန်နဲ့ အတူတူပဲ။ ကောင်းကင်ခန်ရဲ့ ဂူဗိမာန်က တကယ်ပဲ ဒီမှာ ရှိနေတာလား”</p> <p> </p> <p> ကျန်ရှိနေသော သူများကလည်း အသက်ပင် မရှူရဲတော့ဘဲ - “ကောင်းကင်ခန်ရဲ့ အစစ်အမှန် ဂူဗိမာန်ကြီး ပေါ်လာပြီ…!!!”</p> <p> </p> <p> သူတို့သည် ထိုတွေ့ရှိမှုကို လျှို့ဝှက်ထားပြီး ရတနာများကို တိတ်တဆိတ် တူးဖော်ကာ ချမ်းသာကြွယ်ဝရန် ကြံရွယ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော်လည်း သူတို့ကဲ့သို့ပင် အခြားသော ရတနာရှာဖွေသူများလည်း ရောက်ရှိလာကြသည်။ လူဦးရေ များလာသည်နှင့်အမျှ လျှို့ဝှက်ချက်မှာ လျှို့ဝှက်ချက် မဟုတ်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p> နောက်ဆုံးတွင် ဂူဗိမာန်အကြောင်းမှာ တစ်နိုင်ငံလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> “ကောင်းကင်ခန်ရဲ့ ဂူဗိမာန်က တကယ်ပဲ မဟာလော့ထဲမှာ ရှိနေတာ။ ယွီဟွမ်တောင်မှာတဲ့”</p> <p> </p> <p> “ဒီတစ်ခါတော့ တကယ်အစစ် ဖြစ်နိုင်တယ်”</p> <p> </p> <p> “ကောင်းကင်ခန်ရဲ့ အစစ်အမှန် ဂူဗိမာန်ကြီး ပေါ်လာပြီဟေ့”</p> <p> </p> <p> လောကအသီးသီးမှ သိုင်းပညာရှင်များမှာ တစ်ကျော့ပြန် စိတ်လှုပ်ရှားလာကြပြီး ပျားအုံကို တုတ်နှင့်ထိုးလိုက်သကဲ့သို့ မဟာလော့သို့ တိုးဝင်လာကြသည်။ တစ်ရက်မပြည့်မီမှာပင် ရတနာရှာဖွေသူ အရေအတွက်မှာ တစ်သိန်းကျော်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> မဟာလော့ နန်းတော်အတွင်း၌...</p> <p> </p> <p> ထိုအချိန်တွင် မဟာလော့ဧကရာဇ်မှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်နေသည် - “ဘာ... တွေ့သွားပြီဟုတ်လား။ ကောင်းကင်ခန်ရဲ့ ဂူဗိမာန်က ယွီဟွမ်တောင်မှာလား”</p> <p> </p> <p> ဝန်ကြီးချုပ်မှာ ချွေးပြန်နေသော မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်သည် - “မှန်ပါတယ် အရှင်မင်းကြီး၊ တစ်ယောက်ယောက်က တွေ့ခဲ့တာပါ။ အဲဒီဂူက မဟာရှက ဝမ်ရှိုးတောင်မှာ ရှိတဲ့ဂူနဲ့ တစ်ပုံစံတည်းပဲလို့ ဆိုပါတယ်။ ပြီးတော့ ဂူထဲမှာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ် ၃၀၀၀ က လူအရိုးစုတွေနဲ့ ကောင်းကင်ခန်ခေတ်က ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတွေကိုလည်း တွေ့ရှိရတာမို့ ဒါက ကောင်းကင်ခန်ရဲ့ ဂူဗိမာန်ဖြစ်ဖို့ အလားအလာ အများကြီး ရှိပါတယ်”</p> <p> </p> <p> “အရှင်မင်းကြီး... အခု မဟာလော့ထဲကို လူပေါင်း တစ်သိန်းကျော် တိုးဝင်လာပါပြီ။ နောင်ဆိုရင် ရှစ်သိန်း ဒါမှမဟုတ် သန်းချီပြီး ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။ ကျွန်တော်မျိုးတို့ ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ”</p> <p> </p> <p> “ဘယ်လိုလုပ်ရမှာလဲ... ဒါက ငါတို့အတွက် သတင်းကောင်းပဲ မဟုတ်လား” ဟု မဟာလော့ဧကရာဇ်က အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> “သတင်းကောင်း ဟုတ်လား” ဝန်ကြီးချုပ်မှာ မှင်တက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> အရင်က သောင်းဂဏန်းလောက်သော သိုင်းပညာရှင်များကပင် မဟာလော့ကို ပရမ်းပတာ ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ယခု သန်းနှင့်ချီလာမည်ဆိုလျှင်... တိုင်းပြည်အတွက် မစိုးရိမ်ရတော့ဘူးလား။</p> <p> </p> <p> “ဝန်ကြီး... အမြင်ကို ကျယ်ကျယ် ထားစမ်းပါ”</p> <p> </p> <p> မဟာလော့ဧကရာဇ်က ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည် - “သန်းနဲ့ချီတဲ့ သိုင်းပညာရှင်တွေ ရောက်လာတာက ငါတို့အတွက် ပြဿနာတွေ ရှိနိုင်ပေမဲ့ သေချာကိုင်တွယ်တတ်ရင် အကျိုးအမြတ်တွေ အမြောက်အမြား ရနိုင်တယ်”</p> <p> </p> <p> “မဟာရှကို ကြည့်လိုက်စမ်း။ ဝမ်ရှိုးတောင်က ဂူဗိမာန်ကို အသုံးချပြီး နှစ်လအတွင်းမှာ သန်းပေါင်း နှစ်ရာကျော် ရခဲ့တာလေ။ အဲဒီလို အတုတောင်မှ အဲဒီလောက်ရတာ။ အခု ငါတို့ဆီကဟာက အစစ်ဖြစ်နိုင်တာမို့ အဲဒီထက်မက ပိုရမှာပေါ့”</p> <p> </p> <p> မဟာလော့ဧကရာဇ်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဆက်ပြောလိုက်သည် - “အဲဒီငွေတွေနဲ့ဆိုရင် မဟာလော့က အမြင့်ဆုံးကို ရောက်ဖို့က သေချာနေပြီ။ ဟားဟား….”</p> <p>***</p> <p> </p>


Save