Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၃၈၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> မိမိတို့ပိုင်နက်အတွင်း၌တင် ကောင်းကင်ခန်၏ ဂူဗိမာန်နှစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> မဟာရှ၏ ဝမ်ရှိုးတောင်ကိုပါ ထည့်တွက်မည်ဆိုလျှင် စုစုပေါင်း သုံးခုရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။ တိုတောင်းလှသော အချိန်အတွင်း၌ ဂူဗိမာန်သုံးခုအထိ ထွက်ပေါ်လာခြင်းမှာ အလွန်ပင် ထူးခြားဆန်းပြားလှသည့် အခြေအနေတစ်ရပ် ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p> မဟာလော့ဧကရာဇ်သည်လည်း ချက်ချင်းပင် လူလွှတ်၍ စုံစမ်းစစ်ဆေးစေခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပြင်ပလောကမှ ရတနာရှာဖွေသူများလည်း ဤသတင်းကို ကြားသိသွားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p> “မဟာလော့ရဲ့ ပိုင်ကျင်းတောင်မှာ ကောင်းကင်ခန်ရဲ့ နောက်ထပ် ဂူဗိမာန်တစ်ခု ပေါ်လာပြန်ပြီတဲ့ဟေ့”</p> <p> </p> <p> “ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ။ ဘယ်ဟာက အစစ်၊ ဘယ်ဟာက အတုလဲ”</p> <p> </p> <p> “ဒီကောင်းကင်ခန်ကတော့ တကယ်ကို ပြဿနာရှာတာပဲ။ ဂူဗိမာန်တွေကို ဒီလောက်တောင် အများကြီး လုပ်ထားရသလား”</p> <p> </p> <p> “ဒီမှာ အနှိပ်စက်ခံနေမယ့်အစား တခြားဂူမှာ သွားပြီး ကံစမ်းကြည့်တာက ပိုကောင်းမယ်ထင်တယ်။ အဲဒါက အစစ်ဖြစ်နေနိုင်တာပဲ”</p> <p> </p> <p> “မှန်တယ်... ငါလည်း ဒီမှာ အနိုင်ကျင့်ခံနေရတာကို စိတ်ကုန်နေပြီ။ သွားကြစို့”</p> <p> </p> <p> ထို့ကြောင့် ရတနာရှာဖွေသူ အများစုမှာ လမ်းကြောင်းပြောင်းကာ ပိုင်ကျင်းတောင်သို့ ဦးတည်သွားကြတော့သည်။ သို့သော် ပိုင်ကျင်းတောင်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ထိုနေရာကို မဟာလော့စစ်တပ်ကပင် ဦးစွာသိမ်းပိုက်ထားသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် သူတို့မှာ စိတ်ပျက်သွားကြပြန်သည်။</p> <p> </p> <p> သို့သော်လည်း ကာကွယ်ရေးအင်အားမှာ အကန့်အသတ်ရှိနေသည်ကို သူတို့ မကြာမီ သတိပြုမိသွားကြသည်။ စစ်သည်အင်အား ၂ သိန်းသာရှိပြီး ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးမှ ပါမလာဘဲ ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် သိုင်းသမား နှစ်ဦးနှင့် ခန္ဓာကိုယ် လေ့ကျင့်ခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ သုံးလေးရာခန့်သာ ရှိလေသည်။ ကျန်ရှိသူများမှာလည်း သာမန်စစ်သည်များသာ ဖြစ်သည်။ ဤအချက်က သူတို့၏ ရင်ထဲတွင် တက်ကြွသော အတွေးများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> “ညီအစ်ကိုတို့... ငါတို့အတွက် အခွင့်အရေးရှိသေးတယ်ဟေ့”</p> <p> </p> <p> “ကြည့်လိုက်စမ်း... ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်လည်း တစ်ယောက်မှ မရှိဘူး။ ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် နှစ်ယောက်ပဲရှိပြီး ကျန်တဲ့သူတွေကလည်း ကြက်သူငယ်တွေလို အားနည်းတဲ့သူတွေပဲ။ ငါတို့အင်အားနဲ့ဆိုရင် အသာလေး ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ပြီး ရတနာရှာလို့ ရတယ်”</p> <p> </p> <p> “ညီအစ်ကိုတို့... ငါတို့ မဟာလော့ရဲ့ အနှိပ်စက်ကို အကြီးအကျယ် ခံခဲ့ရတာနော်။ မင်းတို့ အဲဒါကို သည်းခံနိုင်ကြသေးလို့လား”</p> <p> </p> <p> “အခု လက်စားချေဖို့ အခွင့်အရေးက ငါတို့ရှေ့မှာ ရောက်နေပြီ။ မင်းတို့ လက်စားမချေချင်ဘူးလား”</p> <p> </p> <p> “အတင်းဝင်တိုက်ပြီး လက်စားချေကြစို့”</p> <p> </p> <p> “မှန်တယ်... လုပ်လိုက်ကြစို့”</p> <p> </p> <p> ထို့ကြောင့် ဆူပူအောင် သွေးထိုးပေးသူအချို့၏ မြှောက်ပင့်မှုအောက်တွင် သူတို့သည် ဓားများကို ဆွဲကိုင်ကာ ဟိန်းဟောက်ရင်း ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p> မဟာလော့ စစ်သည်များမှာ ထိတ်လန့်တကြားဖြစ်ကာ - “မင်းတို့ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ။ ရူးနေကြတာလား... ရပ်လိုက်စမ်း”</p> <p> </p> <p> “ဘာလုပ်နေတာလဲ ဟုတ်လား။ အငြိုးအတေးတွေအတွက် လက်စားလာချေတာပေါ့ကွ”</p> <p> </p> <p> “မင်းတို့ ဧကရာဇ်က ငါတို့ကို အမြတ်ထုတ်ခဲ့တာ။ အခုတော့ မင်းတို့ ခေါင်းတွေကို ဖြတ်ပစ်မယ်။ မင်းတို့ခေါင်းက မာသလား၊ ငါ့ဓားက ထက်သလား ကြည့်ကြတာပေါ့”</p> <p> </p> <p> “သေပေတော့... ငါ့ဓားချက်ကို ခံလိုက်စမ်း”</p> <p> </p> <p> အမျက်ချောင်းချောင်း ထွက်နေသော ရတနာရှာဖွေသူများကို သာမန်စစ်သည် ၂ သိန်းက မည်သို့ ယှဉ်နိုင်ပါမည်နည်း။ အမွှေးတိုင်တစ်တိုင် မကုန်မီ အချိန်အတွင်းမှာပင် ထိုစစ်တပ်မှာ အကြီးအကျယ် အသေအပျောက်များစွာဖြင့် ဆုတ်ခွာ ထွက်ပြေးခဲ့ရလေသည်။</p> <p> </p> <p> ဤသတင်း မဟာလော့နန်းတော်သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ မဟာလော့ဧကရာဇ်မှာ ဒေါသကြောင့် တုန်ရီနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> “ဒါက တကယ်ကို လွန်လွန်းလှပြီ။ ငါ့စစ်သည်တွေကိုတောင် တိုက်ခိုက်ရဲကြတယ်ပေါ့လေ။ မင်းတို့ထဲက တစ်ယောက်မှ အသက်ရှင်ဖို့ မမျှော်လင့်နဲ့တော့”</p> <p> </p> <p> သူသည် ချက်ချင်းပင် စစ်သည်အင်အား ၅ သိန်းကို စုစည်းကာ ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင် ၅ ဦးကို စေလွှတ်လိုက်ပြီး တာအိုဂိုဏ်းမှ ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးကိုပါ အကူအညီ တောင်းလိုက်သည်။ ထိုအင်အားဖြင့် စည်းကမ်းမဲ့နေသော ရတနာရှာဖွေသူများကို နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ပြီး ပိုင်ကျင်းတောင်ကို ပြန်လည် သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> ထို့နောက်တွင် သူတို့သည် အကျင့်ဟောင်းအတိုင်း ရိက္ခာများ၊ မီးရှူးတိုင်များနှင့် အခြားပစ္စည်းများကို ဈေးကြီးပေး၍ ပြန်လည်ရောင်းချပြန်သည်။ ဆုံးရှုံးသွားသည်များကို ပြန်လည်ကာမိစေရန်နှင့် ဒေါသကို ဖြေဖျောက်ရန်အတွက် မဟာလော့ဧကရာဇ်သည် ဈေးနှုန်းများကို နှစ်ဆအထိ တိုးမြှင့်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p> ရတနာရှာဖွေသူများမှာ ဒေါသကြောင့် တုန်ရီနေကြပြန်သည်။</p> <p> </p> <p> “မဟာလော့က တကယ်ကို လောဘကြီးလွန်းတယ်”</p> <p> </p> <p> “ပိုက်ဆံတွေ ဒီလောက်ရထားတာတောင် မဝသေးဘဲ အခု ဈေးနှုန်းကို ထပ်တိုးလိုက်ပြန်ပြီ”</p> <p> </p> <p> “ဒီလောက် အတောမသတ်နိုင်တဲ့ လောဘမျိုး တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး”</p> <p> </p> <p> “မင်းတို့ ငါတို့ကို ဝါးမျိုနေတာက တကယ်ကို ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက်နိုင်လှတယ်”</p> <p> </p> <p> မဟာလော့ ဝန်ကြီးချုပ်ကမူ တစ်ခွန်းတည်းသာ ပြန်ပြောလိုက်သည် - “ဝယ်ချင်ဝယ်၊ မဝယ်ချင်နေ”</p> <p> </p> <p> ရတနာကို မက်မောသောကြောင့် ရတနာရှာဖွေသူများမှာ နှာခေါင်းပိတ်၍ ခါးစည်းခံကြရသော်လည်း မဟာလော့အပေါ် ထားရှိသည့် အမုန်းတရားများမှာမူ ပို၍ နက်ရှိုင်းလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> မဟာလော့ဧကရာဇ်မှာ ဤမျှဖြင့် ပြီးဆုံးသွားပြီဟု ထင်မှတ်နေသော်လည်း နှစ်ရက်အကြာတွင် နောက်ထပ် သတင်းဆိုးတစ်ခု ထပ်မံ ရောက်ရှိလာပြန်သည်။</p> <p> </p> <p> “မဟာလော့ နယ်ခြားမှာရှိတဲ့ ‘ထိုက်ဟန်းတောင်’ မှာလည်း ကောင်ကင်ခန်ရဲ့ ဂူဗိမာန်တစ်ခု တွေ့ပြန်ပြီ ဟုတ်လား” မဟာလော့ဧကရာဇ်မှာ လုံးဝ ဆွံ့အသွားခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p> ဂူဗိမာန်ကြီး နှစ်ခု ပေါ်လာခြင်းမှာပင် အံ့ဖွယ်ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ယခုမူ သုံးခုမြောက်က ပေါ်လာပြန်လေပြီ။ မဟာရှရှိ ဂူဗိမာန်ကိုပါ ထည့်တွက်လျှင် စုစုပေါင်း လေးခုရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ‘လိမ္မာပါးနပ်တဲ့ ယုန်သူငယ်ဟာ ကျွင်းအပေါက်သုံးပေါက်ရှိတယ်’ ဆိုသည့် စကားပုံရှိသော်လည်း ဤလူကမူ လေးခုအထိ ရှိနေလေရာ တကယ့်ကို ဂူတူးကျွမ်းကျင်သူကြီးပင် ဖြစ်တော့သည်။</p> <p> </p> <p> ထို့ကြောင့် သူသည် ချက်ချင်းပင် စုံစမ်းရန် စစ်တပ်စေလွှတ်လိုက်ပြန်သည်။ အခြားသော ရတနာရှာဖွေသူများကလည်း သတင်းကြားသည်နှင့် ထိုက်ဟန်းတောင်သို့ ချီတက်သွားကြတော့သည်။ အကြောင်းမှာ ပထမဆုံး ဂူဗိမာန်နှစ်ခုလုံးမှာ မဟာလော့၏ လက်ဝါးကြီးအုပ်ခြင်းကို ခံထားရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ရတနာရှာဖွေရန် ဝင်ရောက်လိုလျှင် မဟာလော့၏ အမြတ်ထုတ်မှုကို ခံရမည်ဖြစ်ရာ အသစ်တွေ့ရှိသော ဂူဗိမာန်မှာ အစစ်အမှန် ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိမရှိ သွားရောက်စစ်ဆေးခြင်းက ပို၍ ကောင်းမည်ဟု ယူဆကြသည်။</p> <p> </p> <p> ထိုက်ဟန်းတောင်သို့ ရောက်ရှိ၍ မဟာလော့၏ အားနည်းသော ကာကွယ်ရေးအင်အားကို မြင်တွေ့ရသောအခါ သူတို့၏ စိတ်များက တစ်ကျော့ပြန် လှုပ်ရှားလာပြန်သည်။</p> <p> </p> <p> “ညီအစ်ကိုတို့... အရင်က ခံခဲ့ရတဲ့ အငြိုးတွေကို သည်းခံနိုင်ကြသေးလား”</p> <p> </p> <p> “မဟာလော့ စစ်တပ်ကို မြင်တော့ မင်းတို့ ရင်ထဲမှာ တခြားအတွေး မရှိကြဘူးလား”</p> <p> </p> <p> “ငါ့ဓားကတော့ အတော်လေး သွေးဆာနေပြီဟေ့”</p> <p> </p> <p> “တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ... ငါလည်း အတူတူပဲ”</p> <p> </p> <p> ခဏမျှ တိုင်ပင်ပြီးနောက် သူတို့သည် မဆိုင်းမတွပင် ဓားများကို ဆွဲထုတ်ကာ အတင်းဝင်တိုက်ကြတော့သည်။ မဟာလော့ စစ်သည်များမှာ အသတ်ခံရပြီး ချပ်ဝတ်တန်ဆာများပင် မကောက်နိုင်ဘဲ အရှုံးကြီး ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရလေသည်။</p> <p> </p> <p> ဤသတင်း နန်းတော်သို့ ရောက်သွားသောအခါ ဧကရာဇ်မှာ မိုးကြိုးပစ်သကဲ့သို့ ဒေါသတကြီး ကြုံးဝါးလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> “နောက်တစ်ခါလား။ ဒါက တကယ့်ကို မိုက်ရိုင်းလွန်းလှတယ်။ ဒီလူတွေ အားလုံးက သစ္စာဖောက် ပုန်ကန်သူတွေပဲ။ အားလုံး သေသင့်တယ်”</p> <p> </p> <p> သူသည် ချက်ချင်းပင် စစ်အင်အား ၅ သိန်းနှင့် ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင် အများအပြားကို ‘ပုန်ကန်မှု’ နှိမ်နင်းရန် စေလွှတ်လိုက်သည်။ သို့သော် အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် စိတ်မချသဖြင့် စုန့်ယွီဖေးထံတွင် အကူအညီ တောင်းခံလိုက်ပြန်သည်။</p> <p> </p> <p> “နတ်မိမယ် ယွီဖေး... ထိုက်ဟန်းတောင်က အခြေအနေကို သိပြီးသား ဖြစ်မှာပါ။ ဒါကြောင့် တာအိုဂိုဏ်းကနေ ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင် နောက်တစ်ယောက်လောက် ထပ်ပြီး စေလွှတ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုချင်ပါတယ်”</p> <p> </p> <p> စုန့်ယွီဖေးမှာလည်း ခက်ခဲသော အနေအထားသို့ ရောက်သွားကာ - “အရှင်မင်းကြီး... အခုဆိုရင် နှစ်ယောက်တောင် ရှိသွားပြီလေ။ ကျွန်မတို့ တာအိုဂိုဏ်းက သိုင်းပညာရှင်တွေဟာ များသောအားဖြင့် သိုင်းကျင့်ကြံခြင်းနဲ့ တရားဓမ္မ ရှာဖွေခြင်းမှာပဲ အချိန်ကုန်ကြတာပါ။ လောကီရေးရာတွေကို စိတ်မဝင်စားကြဘူး။ အသက်အန္တရာယ် စိုးရိမ်ရတဲ့ အခြေအနေမျိုး မဟုတ်ရင် သူတို့ကို ခေါ်ထုတ်ဖို့က မလွယ်ကူလှဘူး”</p> <p> </p> <p> မဟာလော့ဧကရာဇ်က စိတ်မသက်မသာ ပြုံးလိုက်ရင်း - “အခက်အခဲကို နားလည်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေက သိတဲ့အတိုင်းပဲလေ၊ ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်သာ မရှိရင် ထိုက်ဟန်းတောင်ကတော့ ပရမ်းပတာ ဖြစ်သွားမှာ သေချာတယ်။ အကယ်၍ အဲဒီဂူကသာ အစစ်အမှန် ဖြစ်နေခဲ့ရင် ကျုပ်တို့ မကာကွယ်နိုင်ဘဲ ဆုံးရှုံးသွားရတာက နှမြောစရာကြီး မဟုတ်လား”</p> <p> </p> <p> “အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်မ အတတ်နိုင်ဆုံး တောင်းဆိုကြည့်မယ်လို့ပဲ ပြောနိုင်ပါတယ်” ဟု စုန့်ယွီဖေးက ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> “ဒါဆို နတ်မိမယ်ကိုပဲ အားကိုးရတော့မှာပေါ့” ဟု မဟာလော့ဧကရာဇ်က ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် အရိုအသေ ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> ပြန်ရောက်ပြီးနောက် စုန့်ယွီဖေးသည် သူမ၏ လိမ္မာပါးနပ်စွာ ဖျောင်းဖျမှုကြောင့် နောက်ထပ် ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးကို ထပ်မံ တောင်းဆိုနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ နောက်ဆုံးတစ်ယောက်ပင် ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ တာအိုဂိုဏ်းသည်လည်း မိမိတို့၏ ကိစ္စရပ်များကို ထိန်းကျောင်းရန်အတွက် ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်အချို့ ချန်ထားရန် လိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> ထိုသိုင်းပညာရှင်၏ အကူအညီဖြင့် ထိုက်ဟန်းတောင်မှ ပြဿနာများကို လျင်မြန်စွာ နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့သည်။ လက်စားချေသည့် အနေဖြင့် မဟာလော့ဧကရာဇ်သည် ဈေးနှုန်းများကို နောက်ထပ် နှစ်ဆ ထပ်မံ တိုးမြှင့်လိုက်ပြန်သည်။</p> <p> </p> <p> ရတနာရှာဖွေသူများကြားတွင် မကျေမနပ် ညည်းညူသံများ အဆုံးမရှိ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။ အချို့မှာမူ ရတနာရှာဖွေခြင်းကို လုံးဝ လက်လျှော့ကာ အိမ်သို့ ပြန်သွားကြတော့သည်။ ဤကဲ့သို့ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော ကိစ္စများကို ဆက်လက်ပြီး ရင်မဆိုင်ချင်တော့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> ဆူပူမှုများ ငြိမ်သက်သွားပြီးနောက် မဟာလော့ဧကရာဇ်က ကိစ္စအားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း သူ လုံးဝ မျှော်လင့်မထားသော အရာတစ်ခု ထပ်မံ ဖြစ်ပွားခဲ့ပြန်သည်။</p> <p> </p> <p> မဟာလော့ရှိ စတုတ္ထမြောက် ကောင်းကင်ခန် ဂူဗိမာန်ကို ‘ဝမ့်တောက်တောင်’ ၌ ထပ်မံ တွေ့ရှိရပြန်လေသည်။</p> <p> </p> <p> မဟာလော့ဧကရာဇ်မှာ ဒေါသကြောင့် မူးမေ့လဲမတတ် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူက မကျေမနပ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည် - “ဘယ်လိုဖြစ်လို့ စတုတ္ထမြောက် ဂူဗိမာန်က ရှိနေရပြန်တာလဲ”</p> <p> </p> <p> သူ့ရင်ထဲတွင် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၃၀၀၀ က ကောင်းကင်ခန်အပေါ် အငြိုးအတေးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> ‘မင်း ဂူဗိမာန် တူးခဲ့တာတော့ ဟုတ်ပါပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် များနေရတာလဲ။ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို အပိုင်းပိုင်းခွဲပြီး နေရာအနှံ့မှာ ကြဲချထားပြီး နာမည်ကြီးချင်လို့လား။ မင်း ဖန်တီးခဲ့တဲ့ ပြဿနာတွေကို ဘာလို့ ငါက လိုက်ရှင်းနေရတာလဲ’</p> <p> </p> <p> ဝမ့်တောက်တောင်တွင် ဖြစ်လာမည့် ပရမ်းပတာ အခြေအနေများကို သူ ကြိုတင်မြင်ယောင်နေမိသည်။ သူသည် နှိမ်နင်းရန် စစ်တပ်စေလွှတ်ချင်သော်လည်း နောက်ထပ် ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးကို ဖိတ်ကြားရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင် မပါဘဲနှင့်လည်း သူတို့ကို နှိမ်နင်း၍ မရနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p> “အခုတော့ ဘာလုပ်ရတော့မလဲ”</p> <p> </p> <p> မဟာလော့ဧကရာဇ်မှာ စိုးရိမ်လွန်းသဖြင့် ဆံပင်များပင် ဖြူလာတော့မည့်နှယ် ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် သူ၏ ပူဆွေးမှုမှာ စောလွန်းနေသေးသည်။ အဆိုးရွားဆုံး အခြေအနေက ရောက်မလာသေးပေ။</p> <p> </p> <p> နောက်တစ်နေ့တွင် မဟာလော့ နယ်မြေအတွင်းရှိ ‘ဝမ့်ဝူတောင်’ ၌ ပဉ္စမမြောက် ဂူဗိမာန်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> နောက်နှစ်ရက်အကြာတွင်လည်း ‘ကွမ်ယင်တောင်’ ၌ ဆဋ္ဌမမြောက် ဂူဗိမာန်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> နောက်သုံးရက် အကြာတွင်တော့ ‘ထျန်းဝမ်တောင်’ ၌ သတ္တမမြောက် ဂူဗိမာန်ကို ထပ်မံ တွေ့ရှိခဲ့လေသည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save