Book List

<h2 style="text-align: center;">ငါ့ကို ဂိုဏ်းထဲက နှင်ထုတ်ကြပါ</h2> <h2 style="text-align: center;">Book 54</h2> <h2 style="text-align: center;">Chapter 1</h2> <h2 style="text-align: center;">မိစ္ဆာအရိပ်ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး စိတ်လျှော့ပါ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ကမ္ဘာပေါ်မှာ ဒုတိယအစွမ်းအထက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်တဲ့ ချန်ရှောင်ထျန်း တောင်မှ ချူရှင်းဟီ ရဲ့ စိတ်ကူးကို မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်တော့ပါဘူး။ ဒီလို ကောင်းကင်ဘုံက ပေးတဲ့ အခွင့်အရေးမျိုးကို ဂိုဏ်းအားလုံး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထုတ်ပြနိုင်ဖို့အတွက် ချူရှင်းဟီက ဘာတွန့်ဆုတ်မှုမှမရှိဘဲ ပေးကမ်းခဲ့တာလေ။ ဒါက အလွန်ကို စိတ်သဘောထား ကြီးမားနေပြီ ဆိုရမှာပါ။</p> <p>ချူရှင်းဟီနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင် အရင်က ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်း ဆိုတာ တကယ်ကို ဘာမှမဟုတ်တော့ပါဘူး။</p> <p>ချန်ရှောင်ထျန်းဟာ ဂိုဏ်းအားလုံးကို အစွမ်းပြခွင့်ပေးမယ်ဆိုတဲ့ ချူရှင်းဟီရဲ့စကားကို ပထမဆုံးအကြိမ်ကြားရတုန်းက "ဒီကောင်လေး ရူးနေတာလား" လို့တောင် တွေးမိခဲ့ပါသေးတယ်။ တခြားဂိုဏ်းတွေက ဒီအခွင့်အရေးကို သုံးပြီး ပါရမီရှင်တပည့်တွေ ပိုရသွားမှာကို၊ အင်အားကြီးလာမှာကို ချူရှင်းဟီ မကြောက်ဘူးလား။ နောင်တစ်ချိန်မှာ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းကို ကျော်တက်သွားမှာကိုကော မစိုးရိမ်ဘူးလား။</p> <p>ဒါပေမဲ့ ချူရှင်းဟီအကြောင်းနဲ့ အခုလက်ရှိ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းရဲ့ အခြေအနေကို ပြန်လည် သုံးသပ် စဉ်းစားကြည့်တဲ့အခါမှာတော့ ဒီအတွေးကို ရယ်စရာလို့ပဲ ချန်ရှောင်တျန်း မြင်ပါတော့တယ်။</p> <p>(မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းကို ကျော်တက်ဖို့ ဟုတ်လား။ ငါကိုယ်တိုင် ဘိုးဘေးအင်မော်တယ် မြို့တော်ရဲ့ မြို့တော်ရှင်အနေနဲ့ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းအကြောင်းကို နားလည်လာလေလေ၊ စိတ်ပျက်အားငယ်လာလေလေပဲ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သူတို့ကို ကျော်တက်နိုင်မှာလဲ။)</p> <p>ဒါတင်မကသေးဘူး၊ အတိတ်ကို ခဏထားလိုက်ဦး။ အခုလက်ရှိ ချူရှင်းဟီတစ်ယောက်တည်းကိုတောင် ဘိုးဘေးအင်မော်တယ် မြို့တော်က ကျော်တက်နိုင်ပါ့မလား။ ကျန်းယု က အရမ်းတော်တာ မှန်ပါတယ်။ အရင်ကတော့ ချန်ရှောင်ထျန်းဟာ ကျန်းယုက ချူရှင်းဟီနဲ့ ယှဉ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ အမြဲထင်ခဲ့တာပါ။</p> <p>ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့မှာတော့ တိတ်ဆိတ်နေတဲ့ ကျန်းယုကို ကြည့်ပြီး သူ တော်တော်လေး အတွေးတိမ်သွားခဲ့တယ်ဆိုတာကို ချန်ရှောင်ထျန်း သိသွားပါပြီ။</p> <p>(ငါတို့ ကျန်းယုနဲ့ ချူရှင်းဟီအကြား ကွာဟချက်က ကျင့်စဉ်အဆင့် တစ်ဆင့် နှစ်ဆင့်မကတော့ဘူး။ အများကြီးကို ကွာခြားနေပြီပဲ။)</p> <p>(ငါတို့ ကျန်းယုက မထူးချွန်တာ မဟုတ်ဘူး။ ချူရှင်းဟီကပဲ လူမဆန်နေတာလေ။ အရမ်းကို ကြောက်စရာကောင်းအောင်ပါရမီ ထူးနေခဲ့တာ မဟုတ်လား။)</p> <p>အဲဒီနောက်မှာတော့ ပြောစရာတွေ သိပ်မရှိတော့ပါဘူး။ ချူရှင်းဟီဟာ ချန်ရှောင်ထျန်းနဲ့အတူ ဘိုးဘေးအင်မော်တယ် မြို့တော်အနေနဲ့ ဒီပွဲတော်မှာ ဘာတွေလုပ်ရမလဲဆိုတာကို အသေးစိတ် ဆွေးနွေးပါတယ်။ ပြီးတော့ ဘိုးဘေးအင်မော်တယ် မြို့တော်ကို "ဝန်ဆောင်ခ" ပေးမယ့်အကြောင်းကို စပြောပါတယ်။</p> <p>အမှန်အတိုင်းပြောရရင် "ဝန်ဆောင်ခ" ဆိုတဲ့စကားကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ ချန်ရှောင်ထျန်း အံ့အားသင့်သွားခဲ့ပါပြီ။</p> <p>"ရှင်းဟီလေး... ငါ့အမြင်တော့ ဒီဝန်ဆောင်ခက မလိုပါဘူးကွာ။"</p> <p>"ဒီတစ်ခါ ငါတို့ ဘိုးဘေးအင်မော်တယ် မြို့တော်ကို ထုတ်ပြခွင့်ရတာတင်ပဲ အမြတ်ထွက်နေပါပြီ။ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းဆီက အကျိုးအမြတ်တွေ ထပ်ယူရမယ်ဆိုတာ နည်းနည်းတော့ လွန်မနေဘူးလား။"</p> <p>"ငါတို့ ဘိုးဘေးအင်မော်တယ် မြို့တော်ကလည်း ဟိုဂီတသမားတွေလိုပဲ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းကို ဝန်ဆောင်ခ ပြန်ပေးရင်ကော မကောင်းဘူးလား။"</p> <p>ချန်ရှောင်ထျန်းက ပိုက်ဆံပြန်ပေးမယ်လို့ ပြောလိုက်တာနဲ့ ချူရှင်းဟီဟာ ဒေါသထွက်ပြီး ခုန်ပေါက်တော့မလိုတောင် ဖြစ်သွားပါတယ်။</p> <p>(မြို့တော်ရှင်ချန်... ကျွန်တော် ချူရှင်းဟီက ဆရာကြီးဆီ တစ်ညလုံး အချိန်ကုန်ခံပြီး စကား လာပြောနေတာက ပိုက်ဆံတောင်းဖို့လို့ ထင်နေတာလား။)</p> <p>(ပြီးတော့ မြို့တော်ရှင်ကသာ တကယ်ကြီး ပိုက်ဆံပေးလိုက်ရင် ဟိုဂီတသမားတွေနဲ့ ဘာကွာတော့မှာလဲ။)</p> <p>"ဒါကြောင့် ဘိုးဘေးအင်မော်တယ် မြို့တော်က ဒီဝန်ဆောင်ခကို မဖြစ်မနေ ယူရပါမယ်။"</p> <p>"တကယ်လို့ ဘိုးဘေးအင်မော်တယ် မြို့တော်က ဒီဝန်ဆောင်ခကို လက်မခံဘူးဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် ချူရှင်းဟီ ဒီကနေပဲ နှုတ်ဆက်လိုက်ပါတော့မယ်။ စောစောက ပြောခဲ့သမျှ အားလုံးဟာလည်း အတည်မဖြစ်တော့ဘူးလို့ မှတ်လိုက်ပါ။"</p> <p>ချူရှင်းဟီက ဝန်ဆောင်ခတွေ ပေးဖို့ ဇွတ်အတင်း ပြောနေတာကြောင့် နောက်ဆုံးမှာတော့ ချန်ရှောင်ထျန်း တစ်ယောက် ခေါင်းငြိမ့်ပြီး သဘောတူလိုက်ရပါတော့တယ်။</p> <p>ချန်ရှောင်ထျန်းဆီက အတည်ပြုချက် ရပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ချူရှင်းဟီဟာ သက်ပြင်းချနိုင်သွားပါပြီ။ နောက်ဆုံးမှာ ချန်ရှောင်ထျန်းက ချူရှင်းဟီကို အခန်း၀ အထိ လိုက်ပို့ပေးခဲ့ပါတယ်။ နှစ်ဦးနှစ်ဖက်လုံးက တွေ့ဆုံမှုက ကျေနပ်ဖို့ ကောင်းခဲ့တယ် ဆိုရမှာပါ။</p> <p>ချူရှင်းဟီ ထွက်သွားပြီးနောက်မှာတော့ အကြာကြီး တိတ်ဆိတ်နေတဲ့ ကျန်းယုက စကားစလိုက်ပါတယ်။</p> <p>"အစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီကတော့ တကယ့်ကို ထင်ထားတဲ့ အတိုင်းပါပဲ။ ကျွန်တော် သူနဲ့ယှဉ်ရင် အများကြီး လိုနေသေးတာပါလား။" ကျန်းယုရဲ့ စကားကြောင့် ချန်ရှောင်ထျန်းက ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပါတယ်။</p> <p>"ဒါပေမဲ့ ဆရာ... ကျွန်တော် မသိတာက ဒီလောက်ကောင်းတဲ့ ကိစ္စမျိုးကို အစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီက ဘာလို့ ကျွန်တော်တို့ကို ဝန်ဆောင်ခ ဇွတ်ပေးနေရတာလဲ။ ကျွန်တော်တို့ဆီက ရတနာတွေ တောင်းမယ်ဆိုရင်တောင် ဆရာ ငြင်းမှာမဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား။"</p> <p>ဒါပေမဲ့ ကျန်းယုရဲ့ စကားကို ကြားတဲ့အခါ ချန်ရှောင်ထျန်းက သက်ပြင်းချရင်း ခေါင်းခါပြလိုက်ပါပြီ။</p> <p>(ကျန်းယု... ကျန်းယု... မင်းကတော့ ရှင်းဟီနဲ့ အတော်ကို ကွာနေသေးတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်း ဒါကို မြင်နိုင်တာကလည်း မင်း တော်တယ်ဆိုတာကို ပြနေတာပါပဲလေ။)</p> <p>(မင်း သိလား... ဒါကပဲ ရှင်းဟီရဲ့ အပါးနပ်ဆုံး အကွက်ရွှေ့မှုပဲ။)</p> <p>(စဉ်းစားကြည့်စမ်း။ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းက ဒီတစ်ခါ ဂီတသမားတွေ အများကြီး ဖိတ်တယ်။ ဂီတသမားတွေက ဂိုဏ်းကို ပိုက်ဆံပေးရတယ်။ အစတုန်းကတော့ တစ်ကမ္ဘာလုံးက ဒါကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ကြဘူး မဟုတ်လား။ တခြားသူတွေ မပြောနဲ့၊ ငါကိုယ်တိုင်တောင် ဒါဟာ အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူးလို့ ထင်ခဲ့တာ။)</p> <p>(ဒါပေမဲ့ အကြောင်းရင်းကို သိသွားတဲ့အခါမှာတော့ အဲဒါက အဓိပ္ပာယ်ရှိသွားပြီ မဟုတ်လား။ နာမည်ကြီးဖို့အတွက် ပိုက်ဆံပေးရတယ်ဆိုတဲ့ အခွင့်အရေးက နေ့တိုင်းရှိတာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီဂီတသမားတွေ ပိုက်ဆံပေးရတာ မှန်ပေမဲ့ ဒီပွဲတော်မှာ ဖျော်ဖြေပြီးရင် သူတို့ရဲ့ နာမည်က ဟိုးဟိုးကျော်သွားမှာပဲလေ။ ဒီနေ့ သူတို့ပေးလိုက်ရတာထက် အဆပေါင်းများစွာ သူတို့ ပြန်ရမှာပဲ မဟုတ်လား။)</p> <p>(ဒါပေမဲ့ အဲဒီဂီတသမားတွေနဲ့ လုပ်သလိုမျိုး ငါတို့ ဘိုးဘေးအင်မော်တယ် မြို့တော်နဲ့ လုပ်လို့မရဘူး။ အဲဒီဂီတသမားတွေက ဘာလဲ။ တစ်ကမ္ဘာလုံးမှာ နံပါတ် (၁) ဂီတသမားဖြစ်တဲ့ ကွမ်ကျုံးမင် တောင်မှ မင်းနဲ့တွေ့ဖို့ အရည်အချင်း မရှိသေးဘူး။)</p> <p>(ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ဘိုးဘေးအင်မော်တယ် မြို့တော်က ဘယ်လို အဆင့်အတန်းလဲ။ တကယ်လို့ ချူရှင်းဟီက ဒီနေ့ ငါတို့ကို ပိုက်ဆံပေးခိုင်းခဲ့ရင် ငါတို့ ပေးမှာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စက "အရောင်းအဝယ်" တစ်ခု ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။)</p> <p> </p> <p>အရောင်းအဝယ် ကိစ္စပြီးသွားရင်တော့ ဟိုဂီတသမားတွေလိုပဲ နှစ်ဦးနှစ်ဖက် အကြွေးမတင်နေပဲ ကျေအေးသွားကြမှာပေါ့။</p> <p>ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ချူရှင်းဟီ က ငါတို့ ဘိုးဘေးအင်မော်တယ် မြို့တော် ကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကြော်ငြာဖို့ အခွင့်အရေးပေးရုံတင်မကဘဲ တစ်ပြားတစ်ချပ်မှလည်း မတောင်းဘူး။ အကျိုးအမြတ်တွေတောင် ငါတို့ကို ပြန်ပေးသေးတယ်။ ဒါက ကြည့်ရတာ အရမ်းအူကြောင်ကြောင်နိုင်နေတယ် မဟုတ်လား။</p> <p>ဒါပေမဲ့ ချူရှင်းဟီက အူကြောင်ကြောင်နိုင်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ သူက တကယ့်ကို ပါးနပ်လွန်းတာပါ။</p> <p>ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါတို့ဘက်က ပိုက်ဆံပေးလိုက်ရင် ဒါက "အရောင်းအဝယ်" ဖြစ်သွားမယ်။ အရောင်းအဝယ်ပြီးရင် ငါတို့ ဘိုးဘေးအင်မော်တယ် မြို့တော်က မင်းတို့ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်း ကို ဘာကျေးဇူးမှ တင်စရာမလိုတော့ဘူး။</p> <p>ဒါပေမဲ့ အခုလို ပိုက်ဆံမယူတဲ့အပြင် ငါတို့ကိုပါ ပိုက်ဆံပြန်ပေးလိုက်တဲ့အခါ ဒါက "ကျေးဇူးတရား" ဖြစ်သွားပြီ။ ငါတို့ ဘိုးဘေးအင်မော်တယ် မြို့တော်အနေနဲ့ မဖြစ်မနေ လက်ခံလိုက်ရတဲ့ ကျေးဇူးတရားပေါ့။</p> <p>နောင်တစ်ချိန်မှာ ငါတို့ ဘိုးဘေးအင်မော်တယ် မြို့တော်မှာ ကိစ္စကောင်းတွေ ရှိလာရင် ချူရှင်းဟီကို ဘယ်လိုလုပ် မေ့ထားလို့ ရပါ့မလဲ။ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းကို ဘယ်လိုလုပ် လျစ်လျူရှုလို့ ရပါ့မလဲ။ တကယ်လို့ ငါတို့သာ အဲဒီလို လုပ်ခဲ့ရင် တစ်ကမ္ဘာလုံးက ငါတို့ ဘိုးဘေးအင်မော်တယ် မြို့တော်ကို ဘယ်လို သုံးသပ်ကြမလဲ။</p> <p>ဒါကြောင့် ချူရှင်းဟီက ဒီနေ့ ပိုက်ဆံပေးတယ်ဆိုတာ ငါတို့ကို ကျေးဇူးတင်အောင်၊ ငါတို့ဆီက ကျေးဇူးကြွေးကို သိမ်းထားလိုက်တာပဲ။</p> <p>ကျန်းယု ဟာ သူ့ဆရာရဲ့ စကားကို ကြားပြီးနောက် လုံးဝကို အံ့အားသင့်သွားရပါပြီ။ အမှန်အတိုင်းပြောရရင် ကျန်းယုဟာ ဒီလောက်အထိ မတွေးမိခဲ့ပါဘူး။ အစကတော့ အစ်ကိုကြီးရှင်းဟီဟာ သူတို့ကို အစွမ်းပြခွင့်ပေးရုံတင်မက ပိုက်ဆံပါ ပေးတယ်ဆိုတော့ အရမ်းအူကြောင်ကြောင်နိုင်တယ်လို့ပဲ ထင်ခဲ့တာပါ။ သူတို့ဆီက ပိုက်ဆံတောင်းလို့ ရနေတာပဲလေ။</p> <p>ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ကျန်းယု သိသွားပါပြီ... ဒီလောကမှာ "ကျေးဇူးကြွေး" ထက် ဆပ်ရခက်တာ ဘာရှိဦးမှာလဲ။</p> <p>ဘယ်အချိန်ပဲဖြစ်ဖြစ် မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းက ဒီနေ့ကိစ္စကို ထုတ်ပြောလိုက်တာနဲ့ ဘိုးဘေးအင်မော်တယ် မြို့တော်ဟာ အဲဒီကျေးဇူးကို ပြန်ဆပ်ရတော့မှာပါ။</p> <p>ကျန်းယုဟာ သူ့နဲ့ အစ်ကိုကြီးရှင်းဟီကြားက "အဆင့်အတန်း" ကွာဟချက်က တဖြည်းဖြည်း ပိုကျယ်လာတာကို သတိထားမိလိုက်ပါတယ်။ အရင်တုန်းကတော့ သူဟာ အစ်ကိုကြီးရှင်းဟီရဲ့ အရှိန်နောက်ကို လိုက်ပြီး အကြွင်းအကျန်လေးတွေ ကောက်စားလို့ ရသေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့... အစ်ကိုကြီးရှင်းဟီဟာ သူ့ဆရာလို ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတွေနဲ့ အတူထိုင်ပြီး လောကအရေး (တာအို) တွေကို ဆွေးနွေးနိုင်တဲ့အဆင့် ရောက်နေပါပြီ။</p> <p>သူကတော့ အစအဆုံး နားထောင်နေတာတောင် အစ်ကိုကြီးရှင်းဟီရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်သေးဘူး...။ တကယ်လို့ သူ့ဆရာကသာ မပြောပြရင် သူက အစ်ကိုကြီးရှင်းဟီကို အူကြောင်ကြောင်နိုင်တယ်လို့ ဆက်ထင်နေဦးမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ မှန်ထဲကို ပြန်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါမှ... မှန်ထဲက သူကိုယ်တိုင်ကသာ တကယ့် "အူကြောင်ကြောင်ကောင်" ဖြစ်နေမှန်း သိလိုက်ရပါတော့တယ်။</p> <p>…</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာဂိုဏ်းရဲ့ တည်းခိုဆောင်မှာတော့ ဝူရှင်းယန် တစ်ယောက် အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်နေပါပြီ။ ဒီနေ့ ထမင်းစားပွဲမှာ ချူရှင်းဟီက သူ့ကို စင်ပေါ်တက်ပြီး ကပြခိုင်းဖို့ ပြောခဲ့တယ်လေ။ ဝူရှင်းယန် ခံစားရတာကတော့ ချူရှင်းဟီဟာ တကယ့်ကို သတ္တိတွေ ကောင်းနေတယ် ဆိုတာပါပဲ။</p> <p>ငါက ဘယ်သူလဲ။ မိစ္ဆာအရိပ်ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး လေ။</p> <p>ငါက မိစ္ဆာဂိုဏ်းကြီးကို ဦးဆောင်နေတာ။ ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်အတွင်းမှာ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းရဲ့ နှိပ်ကွပ်မှုကို ခံခဲ့ရတယ်ဆိုပေမဲ့ ငါတို့မိစ္ဆာဂိုဏ်းရဲ့ အင်အားကို လျှော့တွက်လို့ ရမလား။ ငါ ဝူရှင်းယန်ကို စင်ပေါ်တက်ခိုင်းဖို့… ဟုတ်လား။ ချူရှင်းဟီဆိုတဲ့ ကောင်စုတ်လေးက တကယ်ကို သေတွင်းတူးနေတာပဲ။</p> <p>ဒါက ထောင်စုနှစ်ပွဲတော်အတွင်း ဖြစ်နေလို့သာပေါ့၊ တခြားအချိန်သာဆိုရင် ငါ ချူရှင်းဟီကို ပါးရိုက်သတ်လိုက်တာ ကြာလှပြီ။ ငါ မိစ္ဆာအရိပ်ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ဝူရှင်းယန်က ဘယ်တုန်းက ဒီလောက်အထိ အစော်ကားခံခဲ့ရဖူးလို့လဲ။</p> <p>"မိစ္ဆာအရိပ်ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး... ချူရှင်းဟီက တကယ်ကို ယုတ်မာလွန်းတာပါ။ ပွဲတော်ပြီးတာနဲ့ သူ့ကို သတ်ပစ်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှာရပါမယ်။" တန်ထိုင်ကျင်း က ဘေးကနေ တိုက်တွန်းလိုက်ပါပြီ။</p> <p>ဒါပေမဲ့ တန်ထိုင်ကျင်းက ဝင်မပြောရင် ပိုကောင်းပါဦးမယ်။၊ သူပြောလိုက်မှ ဝူရှင်းယန်က ပိုစိတ်တိုသွားပါပြီ။</p> <p>(တန်ထိုင်ကျင်း... မင်း ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း... ချူရှင်းဟီကို သတ်မယ် ဟုတ်လား။ မင်း သူ့ကို သတ်မယ်လို့ ပြောတိုင်း ငါတို့ မိစ္ဆာဂိုဏ်းကပဲ အထိနာနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။)</p> <p>(မင်းက ချူရှင်းဟီကို သတ်ချင်တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် မိစ္ဆာဂိုဏ်းရဲ့ သတ်ဖြတ်ရမယ့်စာရင်းမှာ မင်းကိုယ်မင်း နာမည်ကြီးအောင် လုပ်နေတာလား။)</p> <p>ဒါပေမဲ့ ဝူရှင်းယန် ဒေါသတွေ ပေါက်ကွဲတော့မယ့်အချိန်မှာပဲ တပည့်တစ်ယောက်က သတင်းပို့လာပါတယ်။</p> <p>"မိစ္ဆာအရိပ်ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး... ချူရှင်းဟီက တွေ့ခွင့်တောင်းနေပါတယ်။"</p> <p>"ဘယ်သူလဲ။"</p> <p>"ချူ... ချူရှင်းဟီ ပါ... သူက ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး စင်ပေါ်တက်ဖို့ကိစ္စကို လာဆွေးနွေးတာတဲ့။"</p> <p>အဲဒီတပည့်လည်း ကြောက်လွန်းလို့ တုန်နေပါပြီ။</p> <p>"မင်း... ချူရှင်းဟီ။ ငါ့ကို လာစိန်ခေါ်ရဲတယ်ပေါ့။ ငါ ဝူရှင်းယန်ကို အနိုင်ကျင့်ရလွယ်တယ်လို့ မင်း တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား။"</p> <p>ဝူရှင်းယန်ဟာ ဒေါသထွက်လွန်းလို့ သွေးတောင် အန်ထွက်မတတ် ဖြစ်သွားရပါတယ်။</p> <p>(ဒီ ချူရှင်းဟီကတော့ ထောင်စုနှစ်ပွဲတော်ကို အားကိုးပြီး မီးကို ကစားရဲနေပြီပေါ့။ ငါ ဝူရှင်းယန်က မင်းကို တကယ် မသတ်ရဲဘူး ထင်နေလား။)</p> <p>"မိစ္ဆာအရိပ်ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး... စိတ်ကို ထိန်းပါဦး။ ဒါက မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းရဲ့ နယ်မြေလေ... ။ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးသာ တစ်ခုခုလုပ်လိုက်ရင် ကျွန်တော်တို့ အားလုံး ဒီနေ့ အကုန်သေမှာ..." တန်ထိုင်ကျင်းက ဘေးကနေ တိုးတိုးလေး သတိပေးလိုက်ပါတယ်။</p> <p>(မိစ္ဆာအရိပ်ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး... ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်ကို ထိန်းပါ။ သေချင်ရင်လည်း တစ်ယောက်တည်း သေဖို့ အခွင့်အရေးရှာပါ။ ငါတို့ မိစ္ဆာဂိုဏ်းသား အများကြီးကိုပါ ဆွဲမထည့်ပါနဲ့ဦး။)</p> <p>ဘုရားရေ... မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းရဲ့ နယ်မြေထဲမှာသာ ချူရှင်းဟီကို ရိုက်သတ်လိုက်ရင် ဖြောင့်မတ်တဲ့ ဂိုဏ်းအားလုံးက ဝိုင်းတိုက်ခိုက်ကြမှာဆိုတော့ သူတို့အားလုံး ဒီနေရာတင် ပြာဖြစ်သွားမှာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဒါကြောင့် မိစ္ဆာအရိပ်ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးကြီး။ ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်လျှော့ပါ၊ အရာရာကို ဖျက်ဆီးပစ်မယ့် လမ်းကြိတ်စက်တစ်စီး မဖြစ်ပါစေနဲ့။</p> <p>ဝူရှင်းယန်ဟာ ဒေါသထွက်လွန်းလို့ တုန်နေပေမဲ့ လက်ပါလို့ မဖြစ်ဘူးဆိုတာ နားလည်ပါတယ်။</p> <p>"သွားပြောလိုက်... ငါ ဝူရှင်းယန်က ဒီနေ့ အစော်ကားခံရတာကို မှတ်ထားမယ်၊ တစ်နေ့ကျရင် သူ့ခေါင်းကို ငါ ဖြတ်ယူပြမယ်လို့။"</p> <p> </p> <p>ဝူရှင်းယန် ရဲ့ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံကြီးအပြီးမှာတော့ တပည့်ဖြစ်သူဟာ အပြင်ကို အပြေးအလွှား ပြန်ထွက်သွားပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ ခဏအကြာမှာပဲ အဲဒီတပည့်ဟာ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရင်နေရင်းနဲ့ ပြန်ဝင်လာပြန်ပါတယ်။</p> <p>"ချူရှင်းဟီ ထွက်သွားပြီလား။"</p> <p>"ဟို... မသွားသေးပါဘူး မိစ္ဆာအရိပ်ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး။ ချူရှင်းဟီက အပြင်မှာပဲ ရှိနေတုန်းပါ၊ တွေ့ခွင့်ပေးဖို့လည်း အတင်းတောင်းဆိုနေပါတယ်။ သူက... ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးကို စင်ပေါ်တက်ဖို့ကိစ္စ မဖြစ်မနေ လာပြောတာပါတဲ့..."</p> <p>"သေချင်းဆိုးကောင်။ ချူရှင်းဟီကတော့ တကယ်ကို သေတွင်းတူးနေတာပဲ။ မင်း... ချူရှင်းဟီ။ ဒီနေ့တော့ ငါ မင်းနဲ့အတူ အသေခံမယ်ကွာ။"</p> <p>"မိစ္ဆာအရိပ်ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး... စိတ်လျှော့ပါဦး၊ စိတ်ကို ထိန်းပါဦး..." ဒီတစ်ခါမှာတော့ တန်ထိုင်ကျင်း တင်မကဘဲ တခြား မိစ္ဆာဂိုဏ်းဝင်တွေပါ ဝိုင်းဝန်းပြီး ဝူရှင်းယန်ကို ဆွဲထားလိုက်ကြရပါပြီ။</p> <p>(မိစ္ဆာအရိပ်ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး... ။ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးဖာသာ ချူရှင်းဟီနဲ့အတူ အသေခံချင်တယ်ဆိုရင် တစ်ယောက်တည်း သွားသေစမ်းပါ။ ငါတို့ မိစ္ဆာဂိုဏ်း တစ်ဂိုဏ်းလုံးကိုပါ ချူရှင်းဟီနဲ့အတူ လိုက်အသေမခံခိုင်းပါနဲ့ဦး။ ငါတို့က မသေချင်သေးဘူး...)</p> <p>နောက်ဆုံးမှာတော့ လူအများရဲ့ ဝိုင်းဝန်းဖျောင်းဖျမှုကြောင့် ဝူရှင်းယန်ဟာ ဒေါသကို ကြိတ်မှိတ် မျိုသိပ်လိုက်ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့တပည့်တွေက ဘယ်လိုပဲ ပြောပြော ချူရှင်းဟီကတော့ လုံးဝ ထွက်မသွားပါဘူး။ ဝူရှင်းယန်ရဲ့ ဒေါသ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်သွားပါပြီ။ သူ့ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပါတယ်။</p> <p>(ချူရှင်းဟီက ငါ့ကို တွေ့ချင်တယ် ဟုတ်လား။)</p> <p>(ဒါဆိုရင်လည်း ငါကိုယ်တိုင် ထွက်တွေ့ပေးမယ်။ သူ ဘယ်လို ပရိယာယ်တွေ သုံးဦးမလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ချင်သေးတယ်။)</p> <p>(သူက ငါ့ကို စင်ပေါ်တက်ခိုင်းပြီး ငါ့ကို လက်ပါလာအောင် ဆွပေးချင်နေတာလား။ ဟမ့်... ချူရှင်းဟီ၊ မင်း ငါ့ကို အရမ်းအထင်သေးတာပဲ။ ငါ ဝူရှင်းယန်ဆိုတဲ့ မိစ္ဆာအရိပ်ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးက ဒီနေ့ မင်းနဲ့အတူ အသေခံရင် ခံလိုက်မယ်။ စင်ပေါ်တက်ပြီး ကပြဖို့ကတော့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စပဲ။)</p> <p>မိစ္ဆာအရိပ်ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ဝူရှင်းယန်ဟာ ချူရှင်းဟီကို တွေ့ဖို့ တစ်ယောက်တည်း ထွက်လာပါတယ်။ မိစ္ဆာဂိုဏ်းသား အမြောက်အမြားကတော့ ဝူရှင်းယန် စိတ်မထိန်းနိုင်ဘဲ တစ်ခုခု လုပ်မိမှာကို ကြောက်လန့်တကြားနဲ့ ချောင်းကြည့်နေကြပါပြီ။ တကယ်လို့ ဝူရှင်းယန်ကသာ တကယ်ကြီး ဒေါသပေါက်ကွဲပြီး တိုက်ခိုက်တော့မယ်ဆိုရင် အနည်းဆုံးတော့ သူတို့ ဝင်တားလို့ ရအောင်လို့ပါ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့ အကုန်လုံး အသတ်မခံချင်ကြပါဘူး။</p> <p>မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားတွေ မြင်နေရတာကတော့... မိစ္ဆာအရိပ်ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးဟာ ချူရှင်းဟီနဲ့ စတွေ့တွေ့ချင်းမှာပဲ မျက်နှာကြီး နီမြန်းပြီး ဒေါသကြောင့် ဆံပင်တွေတောင် ထောင်နေတဲ့ ပုံစံပါ။ စကားအနည်းငယ် အပြန်အလှန် ပြောပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ မိစ္ဆာအရိပ်ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးရဲ့ ဒေါသက ပိုပြီးတော့တောင် ပြင်းထန်လာပုံ ရပါတယ်။ မျက်နှာက ပို‌ြီ့း နီလာခဲ့ပါပြီ။</p> <p>ဒါပေမဲ့ မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားတွေက မိစ္ဆာအရိပ်ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး လက်မပါအောင် ဝင်တားသင့်၊ မတားသင့် ဆွေးနွေးနေကြတုန်းမှာပဲ... ရုတ်တရက် ဆိုသလို အခြေအနေက ထင်မှတ်မထားသလို ပြောင်းလဲသွားပါတော့တယ်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save