Book List

<h2 style="text-align: center;">Chapter 3</h2> <h2 style="text-align: center;">ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ငါ ချူရှင်းဟီ...မရှုံးနိုင်တော့ဘူး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်း ကလူတွေက အစပိုင်းမှာတော့ ချူရှင်းဟီ တစ်ယောက် အလုပ်တွေအရမ်းများနေလို့ သူတို့ဆီ မလာနိုင်သေးတာလို့ ထင်ခဲ့ကြတာပါ။ ဒါပေမဲ့ စောင့်ရင်း စောင့်ရင်းနဲ့... ချူရှင်းဟီက တကယ်ပဲ အလုပ်များလွန်းနေတာလား။ များလွန်းလို့ ငါတို့ကိုပါ မေ့သွားတာလား။</p> <p>ဒါပေမဲ့ ချူရှင်းဟီက မေ့ချင်မေ့မယ်၊ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းကတော့ မေ့လို့မရပါဘူး။ ဒါကြောင့် ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းရဲ့ ဆရာဘိုးဘိုး လင်စု ကိုယ်တိုင် ချူရှင်းဟီကို သွားရှာပါတော့တယ်။</p> <p>"ရှင်းဟီ... ဒီ ထောင်စုနှစ် မဟာအခမ်းအနားပွဲတော်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး တစ်ခုခုကို မေ့နေသလားလို့။" လင်စုက ပြုံးပြုံးလေးနဲ့ ချူရှင်းဟီကို မေးမြန်းလိုက်ပါပြီ။</p> <p>"အာ... မင်္ဂလာပါ ဆရာဘိုးဘိုးလင်... မြင်တဲ့အတိုင်းပါပဲ၊ ကျွန်တော့်ဦးနှောက်က တကယ်ကို မေ့သွားတာဗျ၊ မေ့သွားပြီ..."</p> <p>"ဟားဟား... ရှင်းဟီရာ၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်မနေပါနဲ့။ ငါလည်း အရင်က ဒီပွဲတော်ကို ကိုင်တွယ်ဖူးပါတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းတစ်ရာတုန်းက ငါလည်း မင်းလိုပဲ ခြေမကိုင်မိ လက်မကိုင်မိ ဖြစ်ခဲ့တာပေါ့။ မင်းလို လူငယ်လေးတစ်ယောက်က ဒီလောက်အထိ စီစဉ်နိုင်တာကိုက တကယ်ကို တော်လှနေပါပြီ။"</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့... ဟုတ်ကဲ့... နားလည်ပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာဘိုးဘိုးလင်။ ကဲ... ဆရာဘိုးဘိုး ကိုယ်တိုင်လာမှတော့ ဒီကိစ္စကို ပြောရတော့မှာပေါ့။ ဆရာဘိုးဘိုးလင်ရေ။ ဒီပွဲတော်ကို တက်ရောက်မယ့် ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းသားတွေကို 'ဝတ်စုံအပြည့်အစုံ'ဝတ်လာဖို့ သေသေချာချာ မှာပေးပါဦးနော်။"</p> <p>လင်စုက ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပါတယ်။ ချူရှင်းဟီကတော့ တကယ်ကို အလုပ်များလို့ မေ့နေတာပဲလို့ သူ ထင်သွားတာပေါ့။ အခု ဝတ်စုံအကြောင်း ပြောပြီးပြီဆိုတော့ နောက်တစ်ဆင့်က ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းကို ဘယ်လို ကြော်ငြာပေးမလဲဆိုတဲ့ အကြောင်း ဖြစ်ရမှာ မဟုတ်လား။</p> <p>ဒါပေမဲ့ လင်စုက အကြာကြီး စောင့်နေတယ်... ချူရှင်းဟီကတော့ နောက်ထပ် တစ်ခွန်းမှ ထပ်မပြောတော့ပါဘူး။</p> <p>"ဟို... ရှင်းဟီ... ဒါပဲလား။"</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့... ဒါပါပဲ..."</p> <p>"အဟမ်း... အဟမ်း... ရှင်းဟီ... ငါကြားတာတော့ မင်း ဂိုဏ်းပေါင်းစုံဆီ သွားတယ်ဆို၊ မိစ္ဆာအရိပ်ဂိုဏ်းဆီတောင် သွားသေးတယ်ဆိုတော့... အဲဒီကိစ္စက..."</p> <p>"ဘယ်ကိစ္စလဲဗျ။ ဆရာဘိုးဘိုးလင်... ဒီနှစ်ရက်အတွင်း ကျွန်တော် အရမ်းအလုပ်များလို့ ဦးနှောက်တွေ ထုံနေပြီ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ဆရာဘိုးဘိုးပဲ သတိပေးပါဦး။"</p> <p>ချူရှင်းဟီက လင်စုကို နားမလည်နိုင်တဲ့ မျက်နှာပေးနဲ့ ကြည့်နေပါတယ်။ လင်စုဟာလည်း အဲဒီအကြည့်ကြောင့် ဆွံ့အသွားရပါပြီ။</p> <p>(ချူရှင်းဟီ... မင်းပြောနေတာတွေက လူပြောတဲ့ စကားတွေလား။ မင်း ဂိုဏ်းတိုင်းဆီ သွားပြီး မိစ္ဆာအရိပ်ဂိုဏ်းဆီတောင် ရောက်သေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းတစ်ခုတည်းကိုပဲ မေ့သွားတယ်ပေါ့။ ဟုတ်လား။)</p> <p>(မင်း ငါတို့ကို တမင် ချန်ထားတယ်ဆိုတာ မင်းမျက်နှာမှာ အထင်သားပေါ်နေတာ သိရဲ့လား။ မင်း ငါတို့ကို ပစ်မှတ်ထားတာ နည်းနည်းတော့ လွန်မနေဘူးလား။)</p> <p>လင်စုဟာ ဒေါသကို မျိုသိပ်ပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။ "ဖျော်ဖြေရေးကိစ္စကို ပြောတာပါ..."</p> <p>"ဖျော်ဖြေရေး။ ဘာဖျော်ဖြေရေးလဲ။ ဆရာဘိုးဘိုးလင်... ကျွန်တော် တော်တော် အလုပ်များနေလို့ပါ။ တိုက်ရိုက်ပဲ ပြောပေးလို့ ရမလား။"</p> <p>"ရှင်းဟီ... မင်းက တခြားဂိုဏ်းတွေကို ဒီဖျော်ဖြေရေးမှာ ပါဝင်ဖို့ ဖိတ်ကြားခဲ့တယ်၊ မိစ္ဆာအရိပ်ဂိုဏ်းတောင် ပါသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းကိုကျတော့ မေ့နေတယ်... ဒီကိစ္စက..."</p> <p>"အာ... အဲဒါကို ပြောတာလား ဆရာဘိုးဘိုးလင်။ လူတွေက အပြည့် ဖြစ်သွားပြီလေ။"</p> <p>လူတွေက။ အပြည့် ဖြစ်သွားပြီ။</p> <p>လူတွေ အပြည့်၊ မပြည့်တော့ လင်စု မသိဘူး၊ သူ သိတာကတော့ သူ့ဦးနှောက်ကြီး ချာချာလည်သွားပြီဆိုတာပါပဲ။</p> <p>(ချူရှင်းဟီ... မင်း ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းကို ပစ်မှတ်ထားတာ တကယ်ကို သိသာလွန်းတယ် သိလား။ လူအပြည့်ဖြစ်သွားပြီဆိုတာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။)</p> <p>(ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းက မဟာ ဂိုဏ်းကြီး (၁၀) ဂိုဏ်းမှာ နံပါတ် (၃) ချိတ်တာလေ။ တကယ်လို့ လူပြည့်တယ်ဆိုရင်တောင် အောက်ခြေဂိုဏ်းတွေက လူကို လျှော့ရမှာပေါ့။ မင်း ဘာလို့ ဘိုးဘေးအင်မော်တယ် မြို့တော်ကိုသွားပြီး လူပြည့်ပြီလို့ မပြောရဲတာလဲ။)</p> <p>လင်စုဟာ ဒေါသထွက်လွန်းလို့ မုတ်ဆိတ်မွေးတွေတောင် တုန်နေပါပြီ။ သူဟာ ဂိုဏ်းချုပ် ရှင်းယွီရှန်း ကို ဆွဲခေါ်ပြီး ဂူမင်ချောင် ဆီမှာ ရှင်းပြချက်တောင်းဖို့ သွားပါတော့တယ်။</p> <p>ဒါပေမဲ့ သွားမေးကြည့်တော့... ဂူမင်ချောင်က တံခါးပိတ် တရားကျင့်နေတယ်တဲ့လား။</p> <p>ဒါနဲ့ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းရဲ့ ဆရာဘိုးဘိုး ကို သွားရှာပြန်တယ်...။</p> <p>ဟာ... ဆရာဘိုးဘိုးလည်း တံခါးပိတ် တရားကျင့်နေပြန်ပြီတဲ့။</p> <p>ဒါဆို မင်းတို့ဂိုဏ်းရဲ့ ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ် ကော။</p> <p>သူလည်း တံခါးပိတ် တရားကျင့်နေတုန်းပဲတဲ့။</p> <p>(မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းက ငါတို့နဲ့ တူတူပုန်းတမ်း ကစားနေကြတာလား။)</p> <p>နောက်ဆုံးမှာတော့ စုံစမ်းကြည့်လိုက်တော့ အခု လောလောဆယ် မာလင်း တစ်ယောက်ပဲ အားတယ်လို့ သိလိုက်ရပါတယ်။ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းက မာလင်းနဲ့ စကားပြောချင်လို့လား။</p> <p>ဘာပြောရမှာလဲ။ မာလင်းနဲ့သာ စကားပြောရင် အဲဒီနေရာတင် သတ်ပွဲဖြစ်မှာ သေချာနေပါပြီ။</p> <p>ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းသားတွေ ဘာမှမတတ်နိုင်ဘူး ဖြစ်နေတုန်းမှာပဲ ထောင်စုနှစ် မဟာအခမ်းအနားပွဲတော်နေ့ကို ရောက်လာပါတော့တယ်။</p> <p>….</p> <p> </p> <p>မနက်စောစောမှာပဲ ပွဲတက်ရောက်မယ့် ဧည့်သည်တွေအားလုံးဟာ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်း တပည့်တွေဆီက သတင်းစကား ရရှိကြပြီး အဓိက ဇော်ရာနေရာဆီကို ချက်ချင်း ထွက်ခွာလာကြပါပြီ။</p> <p>ချူရှင်းဟီဟာ မူလ ဝမ်ရှီမြို့နဲ့ တူတဲ့ မြို့တစ်မြို့ကို ဒီပွဲတော်အတွက် ကိုယ်တိုင် ပြန်လည် တည်ဆောက်ခဲ့တယ်လို့ အားလုံး ကြားဖူးထားကြပေမဲ့ ဘယ်သူမှ ကိုယ်တိုင် မမြင်ဖူးကြသေးပါဘူး။</p> <p>နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်အကြာမှာ ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လာတဲ့ ဒီ ဝမ်ရှီမြို့ထဲကို အားလုံး ရောက်ရှိလာတဲ့အခါ... ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားကြပေမဲ့လည်း မြို့ကို မြင်လိုက်ရတာနဲ့တင် အားလုံး မှင်သက်ဆွံ့အသွားကြပါတော့တယ်။</p> <p>အဲဒါက ဝမ်ရှီမြို့ကြီး ခမ်းနားထည်ဝါလွန်းလို့ မဟုတ်ပါဘူး။</p> <p>မြို့ကြီးရဲ့ အရောင်အသွေးတွေကြောင့်ပါပဲ။</p> <p> </p> <p>တကယ့်ကိုပဲ... အောက်မေ့ဖွယ် အခမ်းအနားတစ်ခုမှာ အဓိကအရောင်ကို အနီရဲရဲကြီး သုံးတဲ့သူ ရှိဖူးလို့လား။</p> <p>ဘယ်လိုပြောရမလဲဆိုရင်... ဒီနေ့ ဘာပွဲရှိမှန်းမသိဘဲ ဝမ်ရှီမြို့ (Wanxie City) ထဲ ရောက်လာတဲ့သူ ဘယ်သူမဆို မကြာခင် မင်္ဂလာဆောင်ပွဲကြီး ကျင်းပတော့မယ်လို့ပဲ ထင်သွားကြမှာပါ။</p> <p>ဒါက ထောင်စုနှစ် မဟာအခမ်းအနားပွဲတော် လေ။</p> <p>မဟာနေမင်း ကုန်းမြေတိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးအတွက် အထိမ်းအမှတ် အခမ်းအနားပွဲကြီးပါ။ ဒီလို ခမ်းနားလှတဲ့ အောက်မေ့ဖွယ်ပွဲမှာ အနီရောင်ကြီး သုံးလိုက်တာက နည်းနည်းတော့ လွန်မနေဘူးလား။</p> <p>ဝမ်ရှီမြို့ကြီး နီရဲနေတာတင် မကသေးဘူး... မြို့ထဲကို ဝင်တဲ့ လမ်းတစ်လျှောက်လုံးမှာတောင် အနီရောင် ကော်ဇောကြီးတွေ ခင်းထားပါသေးတယ်။</p> <p>ချူရှင်းဟီ က သူလုပ်ချင်ရာလုပ်တတ်မှန်း ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတွေ သိထားကြပေမဲ့ အခုလို အမြင်မတော်လောက်အောင် နီရဲနေတဲ့ ဝမ်ရှီမြို့ကြီးကို မြင်တော့ အားလုံး မျက်လုံးပြူးကုန်ကြပါပြီ။</p> <p>တခြားသူတွေက ထားပါတော့။ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းကတော့ ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲတစ်ခုနဲ့ တူနေတဲ့ ဝမ်ရှီမြို့ကြီးကို မြင်တာနဲ့ ချက်ချင်းပဲ စတင် ဝေဖန်ကန့်ကွက်ပါတော့တယ်။</p> <p>"မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းက ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ။ ထောင်စုနှစ်ပွဲတော်ဆိုတာ အောက်မေ့ဖွယ်ပွဲလေ။ အခုတော့ ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲလို အနီရောင်တွေ သုံးထားတယ်ဆိုတော့... မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းက အောက်မေ့ဖွယ်ပွဲကို မင်္ဂလာပွဲလို့ ထင်နေတာလား။"</p> <p>"ဟုတ်တယ်။ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။ ဒီပွဲတော်က လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်က စစ်ပွဲမှာ ကျဆုံးသွားတဲ့ သူရဲကောင်းတွေကို ဂုဏ်ပြုဖို့၊ ဝမ်းနည်းကြောင်း ဖော်ပြဖို့ ကျင်းပတာလေ။ ဒီလောက်ထိ နီနီရဲရဲကြီး လုပ်ထားတယ်ဆိုတော့... အဲဒီတုန်းက သေသွားတဲ့သူတွေက အရမ်းပျော်ပြီး သေသွားတာလို့ ပြောချင်တာလား။"</p> <p>ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းတင် မကပါဘူး၊ ဒီလောက်အထိ အမြင်ဆန်းနေတဲ့ ဝမ်ရှီမြို့နီကြီးကို မြင်တော့ ချန်ရှောင်ထျန်း တို့တောင်မှ မျက်လုံးပြူးသွားကြပါတယ်။</p> <p>(ဟို... ရှင်းဟီရာ... မင်း အခုလုပ်ထားတဲ့ "ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲဗားရှင်း" ဝမ်ရှီမြို့ကြီးက နည်းနည်းတော့ လွန်မနေဘူးလား။)</p> <p>ကမ္ဘာအနှံ့က ရောက်လာကြတဲ့ အစွမ်းထက် ပညာရှင်တွေနဲ့ ဧည့်သည်တော်တွေဟာ အခု ဝမ်ရှီမြို့ထဲမှာ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်နေကြပါပြီ။ ထောင်စုနှစ်ပွဲတော်ကို ချူရှင်းဟီ လက်ထဲ အပ်လိုက်ကတည်းက လူတွေက ချူရှင်းဟီ ဘာတွေလုပ်ဦးမလဲဆိုပြီး အမျိုးမျိုး ခန့်မှန်းခဲ့ကြတာပါ။</p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ချူရှင်းဟီရဲ့ နာမည်က ကျော်ကြားပြီးသားလေ။ သူ တစ်ခုခုလုပ်ပြီဆိုရင် တစ်ကမ္ဘာလုံးကို တုန်လှုပ်စေမယ့် အရာမျိုးပဲ မဟုတ်လား။ ဒါပေမဲ့ သူ ဘယ်လောက်ပဲ ထင်ရာစိုင်းတတ်ပါစေဦး... ဒီပွဲတော်ကြီးရဲ့ အဓိကနေရာကို ဒီလောက်အထိ နီရဲနေအောင် လုပ်တာကတော့ တကယ်ကို အံ့ဩစရာပါပဲ။</p> <p>ဘက်ပေါင်းစုံက ဝေဖန်ဆွေးနွေးနေကြတာကို မြင်တော့ လင်စုတစ်ယောက် စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းလို့ သေးတောင် ထွက်မတတ် ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။</p> <p>(ချူရှင်းဟီ... အေးလေ... ချူရှင်းဟီ၊ မင်းက ဒီလို အောက်တန်းကျတဲ့ ပုံစံနဲ့ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းကို ပစ်မှတ်ထားချင်သေးတာလား။ မင်း ထောင်စုနှစ်ပွဲတော်က ဘယ်လောက်အထိ ကြောက်ဖို့ကောင်းလဲဆိုတာ မသိသေးဘူးပဲ။)</p> <p>(မင်း အရာရာကို အပြစ်ပြောစရာမရှိအောင် လုပ်ရင်တောင်မှ မနာလိုတဲ့သူတွေက အမှားရှာပြီး ပွဲအပြီးမှာ မင်းကို ဝိုင်းဆဲကြဦးမှာ။ အခုတော့ မင်းက တကယ်ကို သေရမှာ မကြောက်ဘူးပဲ။ ပွဲတော်ရဲ့ အဓိကအရောင်ကို အနီရောင်ကြီး လုပ်ထားတယ် ဟုတ်လား။)</p> <p>(မင်း တစ်ခါမှ အဆဲမခံဖူးသေးဘူး ထင်တယ်။ ငါ လင်စုဆိုတာ မိုးကောင်းကင် တာအိုရဲ့ အဆင့်သတ်မှတ်ချက် မှာ နာမည်ကြီးတဲ့သူပါ၊ အဲဒါတောင် လူတွေရဲ့ အဆဲဒဏ်ကြောင့် စိတ်ဓာတ်တွေ ကျခဲ့ရတယ်။ အဲဒါ ငါဘာမှ မမှားခဲ့တာတောင်မှနော်။ အခု မင်းလုပ်ထားတဲ့ အရောင်နဲ့ဆိုရင်တော့ တခြားသူတွေ မပြောနဲ့ဦး... ငါ လင်စုကိုယ်တိုင်ပဲ ဦးဆောင်ပြီး မင်းကို ဝိုင်းဆဲပစ်မယ်။)</p> <p>တစ်မြို့လုံး ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်နေချိန်မှာ ဂူမင်ချောင် နဲ့ ဆရာဘိုးဘိုး တို့ဟာ လူတွေရဲ့ ဝိုင်းဝန်းမေးမြန်းခြင်းကို ခံနေရပါတယ်။ လူတိုင်းက မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းဟာ ဘာကြောင့် ဒီလောက်အထိ တောက်ပတဲ့ အရောင်ကို သုံးရတာလဲလို့ မေးနေကြတာပါ။</p> <p>(မင်းတို့က လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်က သူရဲကောင်းတွေ သေဆုံးတာကို ဝမ်းသာစရာလို့ သတ်မှတ်နေတာလား။)</p> <p>လူပေါင်းများစွာရဲ့ မေးခွန်းတွေကြောင့် ဂူမင်ချောင်နဲ့ ဆရာဘိုးဘိုးတို့လည်း ချွေးစေးတွေ ပြန်နေပါပြီ။ ဂူမင်ချောင်ကတော့ လူတွေကို မလောကြဖို့၊ ရှင်းဟီရဲ့ နည်းလမ်းတွေကို မင်းတို့ နားမလည်သေးတာမို့ စောင့်ကြည့်ပေးကြဖို့ပဲ အတင်း ဖျောင်းဖျနေရပါတယ်။</p> <p>လူတွေကလည်း စောင့်ကြည့်ချင်ကြတာပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အောက်မေ့ဖွယ်ပွဲမှာ ပြင်ဆင်ထားတဲ့ ဝမ်ရှီမြို့ကြီးကို ကြည့်ပြီးတော့ ဘယ်သူကမှ စိတ်အေးအေး မထားနိုင်ကြပါဘူး။</p> <p>ဘုရားရေ... အရောင်စုံ အလံတွေက နေရာတိုင်းမှာ လွင့်ထူနေတယ်။ အနီရောင် မီးအိမ်ကြီးတွေဆိုတာလည်း နှစ်သစ်ကူးတုန်းကထက်တောင် ပိုများနေသေးတယ်။ ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲ အငွေ့အသက်ကတော့ အထွတ်အထိပ် ရောက်နေပါပြီ။</p> <p>ပြီးတော့... ဟိုးအဝေးက ဆိုင်းဘုတ်ကြီးမှာ ရေးထားတဲ့ "ထောင်စုနှစ် ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲ အခမ်းအနားကြီး" ဆိုတာကကော ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ။</p> <p>ဘာတွေလဲဟ... "ထောင်စုနှစ် မဟာအခမ်းအနားပွဲတော်" ကနေ ဘာစကားမှ မဆိုဘဲ "ထောင်စုနှစ် ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲ" ဖြစ်သွားတာလား။</p> <p>(မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းသားတွေ တကယ်ပဲ သေရမှာ မကြောက်ကြဘူးလား... ဒီပွဲပြီးရင် မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းသားတွေ တစ်ကမ္ဘာလုံးရဲ့ အဆဲကို ဝက်ဝက်ကွဲ ခံရတော့မှာပဲ။)</p> <p>(ချူရှင်းဟီ... မင်း တကယ်ကို မသိနားမလည်တာပဲ။ ဒီပွဲကို လူဘယ်လောက်များများ စောင့်ကြည့်နေလဲ မင်းသိလား။ မင်း အရာရာကို ပုံမှန်အတိုင်း လုပ်ရင်တောင်မှ အဆဲခံရနိုင်သေးတာ။ အခုလို ပုံစံမျိုးနဲ့ဆိုရင်တော့... ဒီ 'ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲ' က တကယ် ပျော်စရာကောင်းမကောင်းတော့ မသိဘူး၊ ပွဲအပြီးမှာတော့ တစ်ကမ္ဘာလုံးရဲ့ ဝိုင်းတိုက်ခိုက်တာကို မင်း ခံရတော့မှာ မကြောက်ဘူးလား။)</p> <p>ဘက်ပေါင်းစုံက သံသယတွေကြောင့် ဝမ်ရှီမြို့ကြီး တစ်မြို့လုံး ရှုပ်ယှက်ခတ်နေပါတယ်။ အထူးသဖြင့် ဒီမြို့ကို တည်ဆောက်ခဲ့ကြတဲ့ ဆောက်လုပ်ရေးဌာနက အစ်ကိုကြီးတွေဆိုရင် ကြောက်လွန်းလို့ တုန်နေကြပါပြီ။</p> <p>ဒါပေမဲ့ ပြုံးစိစိနဲ့ရှိနေတဲ့ ညီလေး ရှင်းဟီ ကို လှမ်းတွေ့လိုက်ရချိန်မှာတော့ သက်ပြင်းပဲ ချလိုက်မိကြပါတယ်။</p> <p>(ညီလေး ရှင်းဟီရာ... မင်းရဲ့ နှလုံးသားကတော့ တကယ်ကို ကြီးမားလွန်းပါတယ်။ ကြည့်စမ်း... အခြေအနေက ပေါက်ကွဲတော့မလို ဖြစ်နေတာတောင် မင်းက နည်းနည်းလေးမှ မတုန်လှုပ်ဘူးလား။)</p> <p> </p> <p>တကယ်လို့သာ ဒီ ထောင်စုနှစ် မဟာအခမ်းအနားပွဲတော် ကြီးသာ တကယ် ပျက်စီးသွားခဲ့မယ်ဆိုရင် မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်း အပေါ် ဘယ်လောက်အထိ ထိခိုက်မလဲဆိုတာ မပြောနဲ့တော့... ညီလေး ရှင်းဟီရာ။ မင်းရဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်းလည်း အဖတ်ဆယ်မရအောင် ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်။</p> <p>အခုအချိန်မှာ အဘက်ဘက်ကနေ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်နေကြပေမဲ့လည်း မိုးကောင်းကင် တာအိုအဆင့်သတ်မှတ်ချက် မှာ နံပါတ် (၁) ဖြစ်တဲ့ ဂူမင်ချောင် ကတော့ အလကား နာမည်ကြီးနေတာ မဟုတ်ပါဘူး။</p> <p>နောက်ဆုံးမှာတော့ ဂူမင်ချောင်ဟာ သူ့ကို ဝိုင်းအုံနေတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတွေကို လက်ပြပြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပါတယ်။ "မင်းတို့အားလုံး ရှင်းဟီရဲ့ နည်းလမ်းတွေကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးကြဘူးလား။"</p> <p>"ဒါကြောင့် အားလုံးပဲ ငြိမ်ငြိမ်လေး ထိုင်ပြီး စောင့်ကြည့်ကြစမ်း။"</p> <p>ဒီအမြင်မတော်လောက်အောင် ထူးဆန်းနေတဲ့ ထောင်စုနှစ် ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲ ကြောင့် လူတိုင်း ကြောင်အမ်းနေကြပေမဲ့ ဝေဖန်တိုက်ခိုက်မယ်ဆိုရင်တောင် အခုအချိန်က မဟုတ်သေးဘူးဆိုတာ အားလုံး နားလည်ကြပါတယ်။</p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီပွဲတော်ကြီးက ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဘာပွဲပဲဖြစ်ဖြစ်... အရင်ဆုံး ပြီးမြောက်အောင် ကျင်းပဖို့က အဓိကလေ၊ အဲဒီနောက်မှပဲ ပြောစရာရှိတာ ပြောရမှာပေါ့။</p> <p>ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်း ကလူတွေကတော့ ရယ်နေရလွန်းလို့ သေးတောင် ထွက်ကျနေကြပါပြီ။</p> <p>(ဟမ့်။ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးနဲ့တောင် ချူရှင်းဟီက ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းကို ပစ်မှတ်ထားချင်သေးတာလား။)</p> <p>(စောင့်ကြည့်နေလိုက်... ဒီ 'ထောင်စုနှစ် ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲ' ပြီးတာနဲ့ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းကပဲ ရှေ့ဆုံးကနေ ဦးဆောင်ပြီး ဝိုင်းဆဲပစ်မယ်။)</p> <p>(ချူရှင်းဟီ... မင်းကိုယ်တိုင် သေတွင်းတူးတာဆိုတော့ ဘယ်သူ့ကိုမှ အပြစ်မတင်နဲ့တော့။)</p> <p>ချူရှင်းဟီကတော့ သေတွင်းတူးတယ်ဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာကိုတောင် မသိပါဘူး။ သူ သိတာကတော့ လူတိုင်းရဲ့ တုံ့ပြန်မှုတွေကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူဟာ "မရှုံးနိုင်တော့တဲ့ အနေအထား" ကို ရောက်နေပြီဆိုတာပါပဲ။</p> <p>(ကဲ... ပြောစမ်းပါဦး၊ ဒီတစ်ခါ ငါ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရှုံးနိုင်မှာလဲ။)</p> <p>(အပြင်လောကက ငါ့ကို ဝေဖန်တာ ဂရုစိုက်ရမှာလား။ ငါ ချူရှင်းဟီက အဲဒါတွေကို ကြောက်နေမယ် ထင်လို့လား။ မင်းတို့က ဝေဖန်ဖို့ပဲ တာဝန်ယူ. ငါ ချူရှင်းဟီ နည်းနည်းလေး မျက်မှောင်ကြုတ်မိရင်တောင် ငါ ရှုံးတယ်လို့ သတ်မှတ်လိုက်တော့။ ဟုတ်ပြီလား။)</p> <p>(နာမည်ပျက်တယ်ဆိုတာလည်း 'ဆုံးရှုံးမှု' တစ်မျိုးပဲ မဟုတ်လား။ မင်းတို့က ငါ့ကို ဆဲနေကြတာလား။)</p> <p>(မင်းတို့ ပြောလိုက်တဲ့ စကားလုံးတိုင်းဟာ ငါ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့် တက်လှမ်းဖို့ အတွက် အားကောင်းတဲ့ တွန်းအားတွေပဲ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။)</p> <p>(ငါ ချူရှင်းဟီကတော့ မိတ်ဆွေဟောင်းကြီးအားလုံးရဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ ဝေဖန်မှုတွေအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ မင်းတို့က ဝေဖန်ဆဲဆိုဖို့ပဲ တာဝန်ယူပါ၊ ငါကတော့ မင်းတို့ရဲ့ အဆဲတွေကြားမှာပဲ ကျင့်စဉ်အဆင့်တွေ ဆက်တိုက် တက်လှမ်းပြဖို့ တာဝန်ယူပါ့မယ်လေ။)</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save