Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၄၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">အာရုံစိုက်မှု</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>“ထန်း …”</p> <p>သစ်သားဓားက ပြန်ကန်ထွက်လာပြီး အဝတ်ဖြူပတ် မိစ္ဆာ ၏ လက်မောင်းပေါ်တွင် ခြစ်ရာ တစ်ခုသာ ထင်သွားကာ ထိုခြစ်ရာမှ မီးခိုးမည်းများ ထွက်လာသည်။</p> <p>အဝတ်ဖြူပတ် မိစ္ဆာ ဒေါသထွက်သွားတော့၏။ ချူဟောင်လည်း ကြောင်အသွားသည်။</p> <p>‘မက်မွန်သစ်သားဓားက အလုပ်မဖြစ်ဘူးပဲ’</p> <p>အဝတ်ဖြူပတ် မိစ္ဆာ က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ သူ့ကို ဖမ်းဖို့ ကြိုးစားလိုက်ရာ ချူဟောင်က နောက်ဆုတ်ပြီး ရှောင်လိုက်သည်။</p> <p>“စနစ် … ငါ့ကို တကယ့်ဓား အစစ်တစ်လက်လောက် အကြံပေးစမ်းပါဦး … ဒီဓားက အလုပ်မဖြစ်ဘူးဟ”</p> <p>[စနစ် - ယင်ယန်ဓား ကို ဝယ်ယူရန် အကြံပြုပါတယ်။ ရှိုးထုတ်ရမှတ် ၁၀၀ လိုအပ်ပါတယ်]</p> <p>“ဝယ်မယ်”</p> <p>[ဒင် … ပိုင်ရှင်သည် ယင်ယန်ဓား ကို ဝယ်ယူလိုက်ပါသည်။ ရှိုးထုတ်ရမှတ် ၁၀၀ မှတ် ပေးချေလိုက်ပါသည်။ လက်ကျန် ရှိုးထုတ်ရမှတ် ၁၈၀ မှတ်]</p> <p>[ယင်ယန်ဓား - ယင်နှင့်ယန် သတ္တုရိုင်းဖြင့် သွန်းလုပ်ထားပြီး ယင်နှင့်ယန် ကျိန်စာများ ထွင်းထုထားသည်။ ဓားရိုးက ၅ လက်မ ရှည်ပြီး၊ ဓားသွားက ၃ ပေ ရှည်ကာ၊ အလေးချိန် ၃ ပေါင်နဲ့ ၁၂ အောင်စ ရှိသည်]</p> <p>တောက်ပနေသော ဓားတစ်လက် သူ့လက်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ ဓားရိုးပေါ်၌ ယင်ယန် ပုံစံလေး ပါရှိပြီး အေးစက်စက် အလင်းရောင်များကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။</p> <p>ယင်ယန်ဓား ကို သေချာကိုင်ကြည့်လိုက်ရာ သူ့လက်နှင့် ကွက်တိဖြစ်နေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူက လျှင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ရှေ့ကို ပြေးထွက်ကာ ဓားချက် တစ်ချက်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။</p> <p>ဓားချက်ကြောင့် အဝတ်ဖြူပတ် မိစ္ဆာ ၏ လက်တစ်ဖက်လုံး ပြတ်ထွက်သွားသည်။ ချူဟောင်၏ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုက တိုးတက်လာပြီဖြစ်ရာ သူ့ရဲ့ တုံ့ပြန်မှု အမြန်နှုန်းက အရမ်းကို မြန်ဆန်နေလေပြီ။</p> <p>သူက နောက်ထပ် ဓားခုတ်ချက် အနည်းငယ် ထပ်ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ အဝတ်ဖြူပတ် မိစ္ဆာ တစ်ကိုယ်လုံး အပိုင်းပိုင်း ပြတ်ထွက်သွားတော့သည်။</p> <p>[ဒင်… အဝတ်ဖြူပတ် မိစ္ဆာ ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် အတွေ့အကြုံရမှတ် ၂၀,၀၀၀ ရရှိပါတယ်]</p> <p>[ဒင်… အဝတ်ဖြူပတ် မိစ္ဆာ ထံမှ ဧကရာဇ် အဝတ်ဖြူ ကျလာပြီး နေရာလွတ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်ပါပြီ]</p> <p>ချူဟောင်က ဧကရာဇ် အဝတ်ဖြူ ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>[ဧကရာဇ် အဝတ်ဖြူ - ယွမ်မင်းဆက်မှ ဧကရာဇ် အဝတ်ဖြူ ဖြစ်သည်]</p> <p>‘ဒါက ဘာအတွက် အသုံးဝင်တာလဲ … ဒါတွေကို စုပြီး အဝတ်အစား တစ်ထည် ချုပ်လို့ ရမလား’</p> <p>ချူဟောင်က မေးလိုက်သည်။</p> <p>“စနစ် … ဒီ ဧကရာဇ် အဝတ်ဖြူ က ဘာအတွက် သုံးလို့ရလဲ”</p> <p>[စနစ် - ပစ္စည်းများကို စုဆောင်းပါ။ ၎င်းတို့ကို ပေါင်းစပ်ခြင်းတွင် အသုံးပြုနိုင်ပြီး မထင်မှတ်ထားသော ပစ္စည်းများ ထွက်ပေါ်လာနိုင်ပါသည်]</p> <p>ချူဟောင် မှင်တက်သွားသည်။</p> <p>“တကယ်ကြီး ပေါင်းစပ်လို့ ရတယ်လား … စနစ် … မင်းက ဘာလို့ စောစောက မပြောတာလဲ။ စနစ် တစ်ခုအနေနဲ့ မင်းက အရမ်းကို တာဝန်မဲ့တာပဲ”</p> <p>[စနစ် - ပေါင်းစပ်ခြင်း လုပ်ဆောင်ချက်သည် အလုပ်သင် သရဲဖမ်းသမား အဆင့် ၂ သို့ ရောက်ရှိမှသာ ပွင့်လာမည် ဖြစ်ပါသည်]</p> <p>‘ဪ … ဒီလိုကိုး’</p> <p>ချူဟောင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး အဝတ်ဖြူပတ် မိစ္ဆာ တွေ နောက်ထပ် နည်းနည်းလောက် ထပ်ပေါ်လာဖို့ ဆုတောင်းနေမိသည်။</p> <p>“ဂီး … ဂီး … ဂီး …”</p> <p>ထိုအော်သံများက ချူဟောင်နှင့် အတော်ရင်းနှီးနေပြီဖြစ်သည်။ သရဲဆိုး တစ်အုပ် ထွက်ပေါ်လာပြီး အကုန်လုံးက တဏှာရူး သရဲမ တွေချည်းသာ … သူတို့က ချူဟောင်ဆီ အုံလိုက်ကျင်းလိုက် ခုန်ဝင်လာကြသည်။</p> <p>“သရဲဂူ ထဲကို ဝင်လာရဲတယ်ပေါ့ … သူ့ရဲ့ ယန်စွမ်းအင်တွေကို စုပ်ယူလိုက်ကြဟေ့ …”</p> <p>ခေါင်းဆောင် သရဲမ က ဆံပင် ဖရိုဖရဲနှင့် အကျည်းတန်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>ချူဟောင်က လှောင်ပြုံးပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ဒီဆရာကြီးက တစ်ကွက်တည်းနဲ့ မင်းတို့ အကုန်လုံးကို ရှင်းပစ်မယ်”</p> <p>သူက စူရှန်းတောင် ဓားသိုင်း ၏ တိုက်ကွက်တစ်ခုကို အသုံးပြုလိုက်ရာ ဓားက တဝီဝီ မြည်သွားပြီး ရှေ့သို့ ပြင်းထန်သည့် ဓားခုတ်ချက် တစ်ချက်ကို လွှတ်ထုတ်လိုက်သည်။</p> <p>“ကီဓားခုတ်ချက်”</p> <p>ဓားစွမ်းအင် တစ်ခု ပေါ်လာပြီး ချူဟောင်ရှေ့ရှိ တဏှာရူး သရဲမ ၇ ကောင်၊ ၈ ကောင်လောက်က အော်ဟစ်သံများနှင့်အတူ ပြာအဖြစ်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p>ဓားခုတ်ချက်မှာ စွမ်းသလောက် မန်နာ ၂၀၀ လည်း ကုန်သွားတော့၏။</p> <p>[ဒင် … ပိုင်ရှင်သည် သရဲကို အောင်မြင်စွာ ရှိုးထုတ်ပြနိုင်ခဲ့သဖြင့် ရှိုးထုတ်ရမှတ် ၁၀ မှတ် ရရှိပါတယ်]</p> <p>[ဒင် … ပိုင်ရှင်သည် သရဲကို အောင်မြင်စွာ ရှိုးထုတ်ပြနိုင်ခဲ့သဖြင့် ရှိုးထုတ်ရမှတ် ၁၀ မှတ် ရရှိပါတယ်]</p> <p>[ဒင် … သရဲဆိုး တစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် အတွေ့အကြုံရမှတ် ၅၀၀၀ ရရှိပါတယ်]</p> <p>[ဒင် … သရဲဆိုး တစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် အတွေ့အကြုံရမှတ် ၅၀၀၀ ရရှိပါတယ်]</p> <p>[ဒင် … သရဲဆိုး တစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် အတွေ့အကြုံရမှတ် ၅၀၀၀ ရရှိပါတယ်]</p> <p>“…”</p> <p>[ဒင် … တဏှာရူး သရဲမ ထံမှ သရဲလက်ကောက် ကျလာပါသည်]</p> <p>[ဒင် … တဏှာရူး သရဲမ ထံမှ သရဲလက်ကောက် ကျလာပါသည်]</p> <p>…</p> <p>တဏှာရူး သရဲမ များ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ဓားခုတ်ချက် တစ်ချက်တည်းဖြင့် သရဲ ၈ ကောင် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုအခြင်းအရာကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီးနောက် သူတို့ ဆက်မတိုက်ရဲတော့ပေ။</p> <p>သို့သော် ချူဟောင်က သူတို့ကို အခွင့်အရေး မပေးတော့ … ဒီအရာတွေ အကုန်လုံးက အတွေ့အကြုံရမှတ်တွေ ချည်းမဟုတ်လော။</p> <p>သူက ရှေ့ကို ပြေးထွက်သွားပြီး …</p> <p>သူကိုယ်တိုင်လည်း မြန်တယ်</p> <p>သူ့ခြေလှမ်းတွေကလည်း မြန်တယ်</p> <p>ပြီးတော့ … သူ့ဓားက ပိုတောင် မြန်တယ်</p> <p>“အား …”</p> <p>တဏှာရူး သရဲမ များ အင်မတန် ကြောက်လန့်သွားကာ စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်ပြီး ရူးသွပ်စွာ ထွက်ပြေးကြတော့သည်။</p> <p>“မင်းတို့ ဘယ်သွားမလို့လဲ … မင်းတို့ အကုန်လုံးက ငါ့အတွက် အတွေ့အကြုံရမှတ်တွေချည်းပဲ။ ဒီတာအိုဆရာကြီး အတွက် အတွေ့အကြုံရမှန်တွေ ပေးကြစမ်းပါ”</p> <p>[ဒင်… ပိုင်ရှင်သည် အောင်မြင်စွာ ရှိုးထုတ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် ရှိုးထုတ်ရမှတ် ၁၀ မှတ် ရရှိပါတယ်]</p> <p>[ဒင်… သရဲဆိုး တစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် အတွေ့အကြုံရမှတ် ၅၀၀၀ ရရှိပါတယ်]</p> <p>[ဒင်… သရဲဆိုး တစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် အတွေ့အကြုံရမှတ် ၅၀၀၀ ရရှိပါတယ်]</p> <p>[ဒင်… တဏှာရူး သရဲမ ထံမှ သရဲပုလဲ ကျလာပြီး နေရာလွတ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်ပါပြီ]</p> <p>တစ်မိနစ်ကျော်ကျော်လေး အတွင်းမှာတင် တဏှာရူး သရဲမ တွေ အကုန်လုံး အသတ်ခံလိုက်ရသည်။ သူက အတွေ့အကြုံရမှတ် အများကြီး ရလိုက်တဲ့အပြင် သရဲလက်ကောက်များနှင့် သရဲပုလဲ တွေ အများကြီးကိုလည်း ရလိုက်သေးသည်။</p> <p>[သရဲလက်ကောက် - ဝတ်ဆင်ထားပါက သရဲများကို ဆွဲဆောင်နိုင်ပြီး၊ ပေါင်းစပ်ခြင်း တွင်လည်း အသုံးပြုနိုင်ပါသည်]</p> <p>[သရဲပုလဲ - ယင်စွမ်းအင်များ စုစည်းပြီး ဖြစ်ပေါ်လာသော ပုလဲလုံး ဖြစ်ကာ၊ ပေါင်းစပ်ခြင်း တွင်လည်း အသုံးပြုနိုင်ပါသည်]</p> <p>ချူဟောင်က အထဲကို ဆက်ဝင်လာခဲ့ရာ၊ အနီရောင် ဝတ်ရုံနှင့် ပန်းထိုးဖိနပ် ဝတ်ဆင်ထားသည့် ရှေးခေတ် သရဲမ တစ်ကောင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမက ချူဟောင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>‘ဒီ သရဲမက သိပ်မလှဘူးဟ … သူ့ကြည့်ရတာ သာမန်ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူ့ဆီကနေ ယင်မကောင်းဆိုးဝါး စွမ်းအင်တော်တော်များများကို ခံစားမိနေတယ်။ တော်တော်သိပ်သည်းတာပဲ။ သူက လူဘယ်နှစ်ယောက်လောက် သတ်ခဲ့ပြီးပြီလဲ မသိဘူး’</p> <p>ဝတ်ရုံနီ သရဲမ က အရမ်းကို တည်ငြိမ်နေပြီး ချူဟောင်ကို လျစ်လျူရှုထား၏။ ထိုအခါ ချူဟောင်က မေးလိုက်သည်။</p> <p>“ငါ့ရဲ့ သရဲတပည့်တွေ ဘယ်မှာလဲ”</p> <p>အဲဒီတော့မှ ဝတ်ရုံနီ သရဲမ က ပြန်မေးလိုက်သည်။</p> <p>“မင်း သေချင်လို့လား …”</p> <p>‘လခွမ်း … ငါက မင်းကို မေးခွန်းမေးတာ၊ မင်းက ငါ သေချင်လားလို့ ပြန်မေးတယ်ပေါ့ … ဒါက စောင်ရမ်းမောက်မာပြနေတာ မဟုတ်ရင် ဘာလဲ’</p> <p>‘ဒီ ရှိုးထုတ်ဘုရင် တာအိုဆရာကြီး ရှေ့မှာ မင်းက ဘာကောင်မို့လို့ လာမောက်မာပြနေတာလဲ’</p> <p>ချူဟောင်က သူ့ရဲ့ ဓားစွမ်းအင်ကို ထုတ်ပြီး ဓားခုတ်ချက် တစ်ချက်ကို လွှတ်ထုတ်လိုက်သည်။</p> <p>ဝတ်ရုံနီ သရဲမ က ချူဟောင်ဘက်ကို လှည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ ထက်ရှသည့် လက်သည်းများဖြင့် ဓားစွမ်းအင်ကို တိုက်ရိုက် ကာကွယ်လိုက်သည်။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် သူမ မထင်မှတ်ထားသည့်အရာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုအရာက လက်တစ်ဖက် ပြတ်ထွက်သွားခြင်းပင်။</p> <p>[ဒင် … ပိုင်ရှင်သည် မထင်မှတ်ဘဲ ရှိုးထုတ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် ရှိုးထုတ်ရမှတ် ၂၀ မှတ် ရရှိပါတယ်]</p> <p>ချူဟောင်က လှောင်ပြုံးပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ငါ့ရှေ့မှာ လာရှိုးထုတ်နေတာလား … အခု မင်းကို ပြာဖြစ်သွားအောင် လုပ်ပစ်မယ်”</p> <p>ဝတ်ရုံနီ သရဲမ က ချူဟောင် ဒီလောက် အစွမ်းထက်မယ်လို့ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။ သူမ၏ မျက်နှာထားက ကြည့်ရဆိုးသွားပြီး …</p> <p>“အကျင့်မကောင်းတဲ့ တာအိုကိုယ်တော် နင်က သေချင်နေတာပဲ”</p> <p>ချူဟောင်က အေးစက်စွာဖြင့် နှာမှုတ်လိုက်ပြီး ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ဒီတာအိုဆရာကြီး သေ၊ မသေတော့ ငါ မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းကတော့ သေချာပေါက် သေရမယ် ဆိုတာကိုတော့ ငါ သိတယ်။ ငါ့ရှေ့မှာ ဘယ်သူမှလာပြီး မောက်မာပြလို့ မရဘူး”</p> <p>ထို့နောက် ချူဟောင်က ရှေ့ကို ဓားဖြင့် ထိုးလိုက်သည်။ ဝတ်ရုံနီ သရဲမ က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ပေါင်တစ်ရာခန့်လေးသည့် ကျောက်တုံးကြီး တစ်တုံးက သူ့ဆီကို အရှိန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာသည်။</p> <p>သို့သော် ကျောက်တုံးကြီးက လေထဲမှာတင် ရပ်တန့်သွား၏။ ဆာဒါကို က သူမရဲ့ စိတ်ဖြင့် ထိန်းချုပ်ခြင်း စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>“ကောင်းတယ်” ချူဟောင် အရမ်း ဝမ်းသာသွားသည်။</p> <p>သူက ဝတ်ရုံနီ သရဲမ ရှေ့ကို ခုန်ဝင်သွားပြီး မြန်ဆန်ပြီး ရက်စက်သည့် ဓားချက်တစ်ချက်ကို ထုတ်ဖော်ကာ ထိုးလိုက်သည်။</p> <p>ဝတ်ရုံနီ သရဲမ က ရှောင်လိုက်ပြီး သူမရဲ့ ထက်ရှသော လက်သည်းကို ချူဟောင်ဆီ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။</p> <p>ချူဟောင်က ကြိုတင် ကာကွယ်ထားပြီးသားဖြစ်သည်။ သူ့လက်ထဲတွင် အနက်ရောင် အဆောင်တစ်ခု ပေါ်လာ၏ … ထိုအရာက မိုးကြိုးငါးထပ် အဆောင်ပင်။</p> <p>“ဂျိန်း …”</p> <p>အနက်ရောင် မိုးကြိုးတစ်ခု ပေါက်ကွဲသွားပြီး ၎င်း၏ စွမ်းအားက အထင်သေးလို့ မရပေ။ ဝတ်ရုံနီ သရဲမ က စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်ပြီး နောက်ကို လွင့်ထွက်သွားကာ ပြန်မထနိုင်တော့ပေ။</p> <p>ချူဟောင်က သူမရဲ့ ဘဝကို နိဂုံးချုပ်ပေးရန် ဓားကိုကိုင်ပြီး ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။</p> <p>သို့သော် ဝတ်ရုံနီ သရဲမ က ရယ်မောလိုက်ပြီး ခနဲ့တဲ့တဲ့ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ဟား ဟား… နောက်ကျသွားပြီ … နင်တို့ အကုန်လုံး ပျက်စီးရတော့မယ်။ ငါက သောင်းချီ မိစ္ဆာသန္ဓေသား ကို နှစ်ပေါင်း ၇၀၀ တောင် မွေးမြူထားတာ။ နင်က အစွမ်းထက်ပေမဲ့ ငါ့ကလေးကိုတော့ မယှဉ်နိုင်ပါဘူး”</p> <p>သူမရဲ့ 'ကလေး' ဆိုသည်မှာ သောင်းချီ မိစ္ဆာသန္ဓေသား ကို ပြောခြင်းဖြစ်ရမည်။</p> <p>‘နှစ်ပေါင်း ၇၀၀ တောင် မွေးမြူထားတာ … ဒါဆို သရဲသန္ဓေသား ဘယ်နှစ်ယောက်တောင် လိုအပ်မလဲ’</p> <p>ထိုသို့တွေးပြီးနောက် ချူဟောင် စိတ်ပျက်သွားသည်။ သူက ဝတ်ရုံနီ သရဲမ ကို မြန်မြန် ရှင်းပြီး သောင်းချီ မိစ္ဆာသန္ဓေသား ကို သွားရှင်းရပေလိမ့်မည်။ မဟုတ်ပါက အန်းလိမြို့ရှိ လူသန်းပေါင်းများစွာ၏ ဘဝမှာ မတွေးရဲစရာပေ။</p> <p>ဝိညာဉ် လုံးဝ ပျက်ပြယ်သွားတော့မည့် အခြေအနေရောက်ရှိနေချိန်မှာတောင် ဝတ်ရုံနီ သရဲမ က မျှော်လင့်ချက်မဲ့ မနေ။ အဲဒီအစား သူမက …</p> <p>“ငါ့ဆီက ဇာတ်လမ်း တစ်ပုဒ်ကို နားထောင်ချင်လား” ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p>“ယွမ်မင်းဆက် တုန်းက၊ ငါ အန်းရှန်း နဲ့ လက်ထပ်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက မွေးကတည်းက တဏှာရူးဖြစ်နေပြီး ငါ့ကွယ်ရာမှာလည်း ဖောက်ပြန်သလို ငါ့ကို လိမ်ပြီးလက်ထပ်ခဲ့တယ်။ ငါ နောင်တရပေမဲ့၊ အဲဒီအချိန်မှာ ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီ ဆိုတာကို သိလိုက်ရတယ်။ ကလေးရှိရင် အန်းရှန်း က နန်းတွင်းစာမေးပွဲ အတွက် စာကျက်ဖို့ အာရုံစိုက်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်ခဲ့တာ”</p> <p>“ဒါပေမဲ့ သူက ချမ်းသာတဲ့ မိန်းကလေး တစ်ယောက်နဲ့ ပတ်သက်နေပြီး အဲဒီဟာမနဲ့လည်း ကလေးရခဲ့မယ်လို့ ငါ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ အန်းရှန်း က ငါ့ကလေး မွေးလာရင် သူ့ရဲ့ အနာဂတ်ကို ထိခိုက်မှာ စိုးလို့ဆိုပြီး ငါ့ကလေးကို တုတ်တွေနဲ့ ရိုက်သတ်ခဲ့တယ်”</p> <p>ဝတ်ရုံနီ သရဲမ ၏ မျက်လုံးများ နီရဲနေပြီး သွေးမျက်ရည်များ စီးကျလာကာ …</p> <p>“ငါ သူ့ကို မုန်းတယ် … မုန်းတယ်”</p> <p>“နောက်ပိုင်း ငါက အာဏာပိုင်တွေဆီ သွားတိုင်ပြီး ဒီတိရစ္ဆာန်ရဲ့လုပ်ရပ်ကို ဖော်ထုတ်ဖို့ ကြိုးစားပေမဲ့ အဲဒီ ချမ်းသာတဲ့ဟာမက ခရိုင်ဝန်ရဲ့ သမီး ဖြစ်နေမယ်လို့ ငါ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ဒီအကြောင်းကို သူ သိသွားတော့ အန်းရှန်း ကို အပြစ်မပေးတဲ့အပြင် ငါ့ကို ခရိုင်ဝန်ရဲ့ သမက်ကို မြှူဆွယ်တယ်ဆိုပြီး နာမည်တပ်ပြီး တံဆိပ်ရိုက်ခဲ့တယ်”</p> <p>“ဟား ဟား … အန်းရှန်း က အိမ်ထောင်ကျပြီးသား ဆိုတာကို နောက်မှ ငါ သိခဲ့ရတာ။ ငါတို့ရဲ့ မင်္ဂလာပွဲက ငါ့ကို လှည့်စားဖို့ သက်သက်ပဲတဲ့။ ဟား ဟား ဟား …”</p> <p>“ဒီလို လူစိတ်မရှိတဲ့ဟာတွေကို လက်စားချေဖို့ ငါ အောက်လမ်းပညာ တချို့ကို သင်ယူခဲ့တယ်။ နောက်ပိုင်း ငါ အနီရောင် ဂါဝန်ဝတ်ပြီး မြို့ရိုးပေါ်ကနေ ခုန်ချခဲ့တယ်။ အန်းရှန်း ကို လက်စားချေဖို့ အခုလို ဝတ်ရုံနီ လက်စားချေ သရဲမ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတာပဲ”</p> <p>“ဘာဖြစ်သွားလဲ ဆိုတာ ခန့်မှန်းကြည့်လေ … ငါ ခရိုင်ဝန်ရဲ့ သမီးကို ဗိုက်ခွဲပြီး သူမရဲ့ ကလေးကို အသားစင်းကောလို စင်းပစ်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ အန်းရှန်း ကို အဲဒါတွေ စားခိုင်းလိုက်တာ … ဟား ဟား ဟား … နောက်ပိုင်း ဒီအကြောင်းကို သူ သိသွားတော့ လုံးဝကို သွက်သွက်ခါအောင် ရူးသွားတာပဲ”</p> <p>ဝတ်ရုံနီ သရဲမ က နာကျင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p>“ဒီဇာတ်လမ်းကို ကြားပြီးတော့ နင် လူသားတွေ အပေါ်မှာ မျှော်လင့်ချက် ရှိသေးလား။ လူသားတွေကို လူကောင်းတွေလို့ ထင်နေသေးလား”</p> <p>သူမက လူသားတွေကို ဤမျှ မုန်းနေခြင်းမှာ ဆန်းတော့ မဆန်းလှပေ။ သူမက လောကငရဲကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည်ကိုး။</p> <p>ချူဟောင် မျက်တောင် ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ် လုပ်ပြီး နှုတ်ခမ်းစူကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“မင်းက လှလည်း မလှဘူး၊ ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစားကလည်း မကောင်းဘူး။ အန်းရှန်း က ဘာလို့ ရူးရူးမိုက်မိုက်နဲ့ မင်းကို လာရှာရမှာလဲ။ ငါသာ အန်းရှန်း ဆိုရင် မင်းကို သေချာပေါက် ဖိနပ်နဲ့ ရိုက်မှာပဲ။ မင်းက ရုပ်ဆိုးရတဲ့အထဲ လူတွေကို လာဒုက္ခပေးနေသေးတယ်”</p> <p>ဝတ်ရုံနီ သရဲမ : “…”</p> <p>ဝတ်ရုံနီ သရဲမက ကျိန်ဆဲချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။</p> <p>‘အဲဒါ ငါ ပြောနေတဲ့ အကြောင်းအရာ ဟုတ်လို့လား’</p> <p>‘မင်းရဲ့ အာရုံစိုက်မှုက အရမ်းကို ရယ်စရာ ကောင်းလွန်းနေတယ် မဟုတ်လား’</p> <p>ချူဟောင်က နှာမှုတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p>“မင်း စကားပြောလို့ ပြီးပြီလား။ ပြီးပြီဆိုရင် အခု သေလို့ ရပြီ”</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save