Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၄၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ကို တောင်းပန်ပါ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>Maserati ကားကို မောင်းလာသည့် အလှလေး နှစ်ဦးက မုယွီဖေး နှင့် မုယွီရွှန် တို့ဖြစ်လေသည်။</p> <p>အသက် ၂၆ နှစ်အရွယ် မုယွီဖေး က ကလေးငယ် တစ်ယောက်လို နူးညံ့ချောမွတ်တဲ့ အသားအရေကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သူမက</p> <p>“ယွီရွှန် … ငါ့ကို ဒီကို ဘာလို့ ခေါ်လာတာလဲ။ ပြီးတော့ ဒီလို ခမ်းခမ်းနားနား ပွဲတက်ဝတ်စုံကြီး ဝတ်ခိုင်းနေတာ ဘာဖြစ်လို့လဲ”</p> <p>သူမက အပြင်ထွက်လေ့ သိပ်မရှိချေ။ အလုပ်ကနေ အိမ်ကို တိုက်ရိုက် ပြန်လာလေ့ရှိသူမျိုး ဖြစ်သည်။ ကျောင်းဆင်းသည့်နှင့် အိမ်မကပ်ဘဲ တစ်နေရာပြီးတစ်နေရာ လျှောက်လည်နေတတ်သည့် မုယွီရွှန် နှင့် လုံးဝ မတူပေ။</p> <p>မုယွီရွှန် က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပြုံးလိုက်ရာ ပါးချိုင့်လေးများ ပေါ်လာပြီး နူးညံ့စွာပြောလိုက်သည်။</p> <p>“အစ်မ … အစ်မ မသိဘူး မလား။ အစ်မ အပြင်ကို မကြာခဏ ထွက်ဖို့ လိုတယ်။ အိမ်ထဲမှာချည်းပဲ နေနေတာ ကြာလွန်းနေပြီ။ အဲဒါ ကောင်းတဲ့အကျင့်မဟုတ်ဘူးနော်”</p> <p>မုယွီဖေး က သူမကို မျက်စောင်းထိုးကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“အမှန်အတိုင်း မြန်မြန် ပြောစမ်းပါ၊ မဟုတ်ရင် ငါ ပြန်တော့မယ်။ နင့်ဘာသာနင် နေခဲ့”</p> <p>မုယွီရွှန် က အစ်မဖြစ်သူကို အမြန် ပြန်ဆွဲထားပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“အစ်မ။ ဂူယွဲ့စံအိမ် မှာ မှော်လက်နက် တွေ အများကြီး ရှိတယ်လေ”</p> <p>“မှော်လက်နက်တွေ …” မုယွီဖေး အံ့သြတကြီး အော်လိုက်သည်။</p> <p>မုယွီရွှန် က ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ဟုတ်တယ်၊ ပြီးခဲ့တဲ့ အခေါက်က ချူဟောင် ငါတို့မိသားစုအတွက် သရဲဖမ်းပေးခဲ့ပြီးကတည်းက ဖန်ရှောက် ရဲ့ အဖေက အရမ်းကို စိတ်ဝင်စားသွားတာ။ ဒါကြောင့် သူက အဆက်အသွယ်တွေ သုံးပြီး ဂူယွဲ့စံအိမ် ကို ရှာတွေ့သွားတာ။ ဒီည မှော်လက်နက် တွေကို လေလံပစ်ကြမှာလေ”</p> <p>မုယွီရွှန် က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။</p> <p>“အစ်မ၊ ချူဟောင် ကို အထင်ကြီးလား”</p> <p>မုယွီဖေး က ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>“သဘာဝကျကျပဲ သူက အထင်ကြီးစရာ ကောင်းတာပေါ့ … သူက ငါတို့ မိသားစုကို ကယ်ခဲ့တာလေ”</p> <p>မုယွီရွှန် ကတော့ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>“အဲဒီကောင်က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သလို ဟန်လုပ်နေတာ။ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း ငါ စုံစမ်းကြည့်တော့ အဲဒီတုန်းက ချူဟောင် သုံးခဲ့တဲ့ ပစ္စည်းတွေ အကုန်လုံးက အနိမ့်ဆုံးအဆင့် မှော်လက်နက် တွေချည်းပဲ။ ဥပမာ … အမျိုးသမီး လစဉ်သုံး ဂွမ်းထုပ် မျိုးတွေပေါ့။ တကယ့် ပညာရှင်ကြီး တစ်ယောက်ရဲ့ ရှေ့မှာဆိုရင် အဲဒါတွေက ထုတ်ပြဖို့တောင် မတန်ပါဘူး။ အပေါစားတွေလေ”</p> <p>မုယွီဖေး မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်သွားပြီး ညီမဖြစ်သူကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>“နင် ဘာပြောချင်တာလဲ” ဟု မုယွီဖေး က မေးလိုက်သည်။</p> <p>မုယွီရွှန် က ပြုံးပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>“အချုပ်ပြောရရင် ဒီမှာ မှော်လက်နက် တွေ အများကြီး ရှိတယ်။ ချူဟောင် က ပညာနည်းနည်းပါးပါး တတ်ထားတာနဲ့ ဒီသခင်မလေး ရှေ့မှာ လာရှိုးထုတ်လို့ ရမယ် ထင်နေတာ။ ဒီတစ်ခါတော့ သူ့ရဲ့ မာနတွေကို ငါ ချိုးနှိမ်ပစ်မယ်”</p> <p>မုယွီဖေး က ခေါင်းကို ခါယမ်းပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“နင့်ကို ငါ ဘယ်နှစ်ခါ ပြောရမလဲ … လူဆိုတာ ကျေးဇူးသိတတ်ရတယ်။ နင် အခု လုပ်နေတာတွေက ချူဟောင် ကို မကျေမနပ် ဖြစ်စေလိမ့်မယ်”</p> <p>မုယွီရွှန် က ဂရုမစိုက်ပေ။ သူမက ထပ်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ဟွန်း … ငါ့ရှေ့မှာ လေကြီးဖို့၊ ရှိုးထုတ်ဖို့ ဘယ်သူက သူ့ကို ခိုင်းလို့လဲ … လာပါဟာ သွားရအောင်။ ဖန်ရှောက် ရဲ့ အဖေက အထဲမှာ ငါတို့ကို စောင့်နေပြီ”</p> <p>ထိုအချိန်တွင် အရမ်း ဈေးကြီးတဲ့ အဖြူရောင် BMW ကားတစ်စီး ထပ်မံထိုးရပ်လာသည်။ အသက် ၂၅ နှစ်ခန့်ရှိ ချောမောပြီး တက်ကြွသည့် လူငယ်တစ်ယောက် ကားထဲက ထွက်လာတယ်။ သူက မင်းမျိုးမင်းနွယ် တစ်ယောက်ရဲ့ အရှိန်အဝါမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး သူ့ရဲ့ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ မျက်နှာထားက ဒဏ္ဍာရီပုံပြင်ထဲက မင်းသားလေး တစ်ပါးလို ဖြစ်နေစေ၏။</p> <p>မုယွီရွှန် က အံ့သြတကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“အစ်မ … အဲဒါ ဘယ်သူလဲ ကြည့်လိုက် … နာမည်ကြီး မင်းသား ချင်ဇီဟောက် လေ။ သူတောင် ဂူယွဲ့စံအိမ် ကို ရောက်လာတာပဲ”</p> <p>မုယွီဖေး က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး အေးစက်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“သွားကြစို့”</p> <p>သူမက အနုပညာရှင်များကို စိတ်မဝင်စားပေ။</p> <p>မုယွီရွှန် က အစ်မဖြစ်သူ၏ လက်မောင်းကို ဖမ်းဆွဲပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“အစ်မ၊ သူ ငါတို့ဆီ လျှောက်လာနေပြီ”</p> <p>ချင်ဇီဟောက် က ချောမောမှုက ဒဏ္ဍာရီပုံပြင်ထဲက မင်းသားလေး ပုံစံမျိုးဖြစ်သည်။ သူက ယဉ်ကျေးစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“မင်္ဂလာပါ လှပတဲ့ သခင်မလေးတို့၊ သခင်မလေးတို့က သခင်မလေး ယွီဖေး နဲ့ သခင်မလေး ယွီရွှန် တို့ ဖြစ်ရမယ်”</p> <p>မုယွီရွှန် က ပွဲလမ်းသဘင်များကို တက်လေ့မရှိပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမက အထက်တန်း ကျောင်းသူလေးတစ်ယောက်သာ ဖြစ်နေခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူမက နာမည်ကြီး မင်းသားတွေကို ရုပ်မြင်သံကြားမှာပဲ မြင်ဖူးပြီး ယခုလို အပြင်မှာ မမြင်ဖူးချေ။ ထို့ကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ရှင်က ကျွန်မတို့ကို သိတာလား”</p> <p>ချင်ဇီဟောက် က ဆွဲဆောင်မှုရှိစွာ ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“မု စီးပွားရေးလုပ်ငန်းစုကြီးက အရမ်း နာမည်ကြီးတာလေ။ သခင်မလေးတို့ နှစ်ယောက်အကြောင်း ကြားဖူးတာ မဆန်းပါဘူး။ အထူးသဖြင့် စီးပွားရေးလောကမှာ သြဇာကြီးမားတဲ့ သခင်မလေး ယွီဖေး အကြောင်းကိုပေါ့”</p> <p>“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်” မုယွီဖေး က ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p>သူတို့ သုံးယောက် ဂူယွဲ့စံအိမ် ထဲကို ယှဉ်တွဲ ဝင်သွားကြသည်။</p> <p>အချိန်ကိုက်ပင် ချူဟောင်က ဂူယွဲ့စံအိမ် ကို တက္ကစီဖြင့် ရောက်ရှိလာသည်။ သူက စံအိမ်ကိုကြည့်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းသဘောကျသွားသည်။ သူ့ဘဝတွင် ထိုကဲ့သို့ ဇိမ်ခံနေရာမျိုးကို တစ်ခါမှမရောက်ဖူးချေ။</p> <p>ချူဟောင်က ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ရှေ့ကို သွားလိုက်သည်။ အဝင်ဝကို ရောက်သည်နှင့် အပြင်ဘက်က လုံခြုံရေးတွေက သူ့ကို တားလိုက်ပြီး မေးလာသည်။</p> <p>“မင်း ဘာလိုချင်တာလဲ”</p> <p>လုံခြုံရေး နှစ်ယောက်၏ မျက်နှာထားက မာထန်နေသည်။ ချူဟောင်က သာမန်အဝတ်အစားများသာ ဝတ်ဆင်ထားခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်ပေသည်။</p> <p>ချူဟောင် လန့်သွားပြီး အထဲကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“သူငယ်ချင်း တစ်ယောက်က ငါ့ကို ဒီကိုလာဖို့ လှမ်းခေါ်ထားတာ”</p> <p>သို့သော် လုံခြုံရေးများက ရိုင်းစိုင်းစွာဖြင့် …</p> <p>“ဆောရီးပဲ … မင်း ဒိုးလိုက်တော့။ ဒီပွဲက ခွင့်ပြုချက်မရှိတဲ့ သူတွေ ဝင်ခွင့် မရှိဘူး” ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ချူဟောင်က အထင်သေးခံလိုက်ရသဖြင့် ဒေါသထွက်သွားသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် ချူဟောင်က လေသံမာမာဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်၏။</p> <p>“ခွင့်ပြုချက်မရှိတဲ့ သူ ဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ။ မင်းတို့ စကားကို ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေးပြောဖို့ အကြံပေးချင်တယ်”</p> <p>လုံခြုံရေး နှစ်ယောက်ရဲ့ မျက်နှာ မဲမှောင်သွားသည်။ ဒီကောင်လေးက ခြိမ်းခြောက်နေခြင်းပင်။</p> <p>“ဘာဖြစ်နေတာလဲ …”</p> <p>ထိုအချိန်တွင် မန်နေဂျာဟု ထင်ရသည့် လူတစ်ယောက် လျှောက်လာသည်။ သူက မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်ပြီး ချူဟောင်ကို အကဲခတ်လိုက်သည်။ သူရဲ့ အတွေ့အကြုံအရ ချူဟောင်က ဒီလိုနေရာမျိုးနှင့် မအပ်စပ်ကြောင်းကို နားလည်ပေသည်။</p> <p>လုံခြုံရေး နှစ်ယောက်က အလျင်အမြန်ပင် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“မန်နေဂျာ၊ ဒီလူရဲ့ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုက သတ်မှတ်ချက်တွေနဲ့ မကိုက်ညီဘူး”</p> <p>“ခုနကတော့ 'ခွင့်ပြုချက်မရှိတဲ့ သူ' လို့ ပြောတယ်။ အခုကျတော့ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုက သတ်မှတ်ချက်တွေနဲ့ မကိုက်ညီဘူး တဲ့။ မင်းတို့ နှစ်ယောက်က ဘာသဘောလဲ … မင်းတို့က စကားကို ဗလောင်းဗလဲ ပြောတတ်တာပဲ”</p> <p>သောက်ကျိုးနည်း … ဒီကောင်လေးက သူတို့ကို တစ်ဖက်လှည့်နည်းဖြင့် ခြိမ်းခြောက်နေခြင်း (သို့) ဆဲနေခြင်း မဟုတ်ပေလား … ။</p> <p>မန်နေဂျာကလည်း ပြဿနာမတက်ချင်ပေ။ ယနေ့ပွဲကို ရောက်ရှိလာသူအားလုံးမှာ အန်းလိမြို့က ဩဇာအာဏာရှိ ပုဂ္ဂိုလ်တွေချည်းဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့သောနေရာတွင် ပြဿနာတက်ပါက သူတို့အတွက် အဆင်မပြေ။ အရုပ်ဆိုးစရာ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။</p> <p>လတ်တလောအခြေအနေကိုလည်း ဩဇာရှိသည့် လူအများအပြားက လှည့်ကြည့်နေကြပြီဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် မန်နေဂျာက ချူဟောင်အနားကပ်ကာ …</p> <p>“လူကြီးမင်း၊ ခင်ဗျားရဲ့ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုက သတ်မှတ်ချက်တွေနဲ့ တကယ်ပဲ မကိုက်ညီပါဘူး။ ကျေးဇူးပြုပြီး ထွက်သွားပေးပါ”</p> <p>ချူဟောင် ၏ မျက်နှာထားက ချက်ချင်းတင်းမာသွားသည်။ သူက အထက်တန်းစား အသိုင်းအဝိုင်းကို နားမလည်သော်လည်း ဖုန်း၊ တီဗီတို့မှာတစ်ဆင့် သူတို့၏အကျင့်စရိုက်ကို မကြာခဏ မြင်တွေ့ဖူးပေသည်။</p> <p>‘မုယွီရွှန် … နင်က ငါ့ကို ကစားနေတာလား’</p> <p>သူ အရမ်း ဒေါသထွက်သွားပြီး ဖုန်းကို ကောက်ကိုင်ကာ မုယွီရွှန် ဆီ ဖုန်းဆက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။</p> <p>ရုတ်တရက် အံ့သြတကြီး အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး  …</p> <p>“အစ်ကို … ခင်ဗျား ဘာလို့ ဒီမှာ ရောက်နေတာလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p>ချူဟောင် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အသက် ၂၀ ဝန်းကျင်ရှိ လူငယ်လေး တစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုကောင်လေးက အင်တာနက်ဆိုင်တွင် ကံဆိုးသရဲ ကပ်နေသည့် ချင်ကျန်းယွီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုကောင်လေး၏ ဝတ်စုံပြည့်နှင့် အသွင်အပြင် တစ်ခုလုံးက မနေ့က အင်တာနက်ဆိုင်မှာ တွေ့ခဲ့သည်ပုံစံနှင့် လုံးဝ မတူချေ။</p> <p>ချူဟောင်က ဖုန်းကို ချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ငါ့ကို တားထားတာ၊ သူတို့က အထဲ ပေးမဝင်ဘူး”</p> <p>ချင်ကျန်းယွီ က ပြုံးပြီး</p> <p>“ကျွန်တော် သူတို့နဲ့ သွားပြောလိုက်မယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ချင်ကျန်းယွီ တွင် အဆက်အသွယ် များစွာရှိပေသည်။ သူက …</p> <p>“ကျွန်တော်က ချင်ကျန်းယွီ ပါ။ ရဲမှူးကြီး ချင် ရဲ့ သားလေ။ ဒီအစ်ကိုက ကျွန်တော်နဲ့ အတူတူပ​ေ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ခြွင်းချက် အနေနဲ့ ခွင့်ပြုပေးပါ”</p> <p>မန်နေဂျာက ခေါင်းယမ်းပြီး</p> <p>“ဒီမှာ စည်းကမ်းတွေ ရှိပါတယ်၊ မရပါဘူး သခင်လေး”</p> <p>ချင်ကျန်းယွီ ၏ မျက်နှာ မှောင်မိုက်သွားသည်။</p> <p>ချူဟောင်လည်း ဒေါသထွက်လာပြီး …</p> <p>‘ဒါက ဘယ်လို အမှိုက်ပုံလို နေရာလဲ။ ဒီတာအိုဆရာကြီး ကတောင် အထဲဝင်လို့ မရဘူးလား’</p> <p>သူ စကားပြောဖို့ ပြင်လိုက်စဉ်မှာပဲ သူ့အနောက်ကနေ အံ့သြတကြီး အသံတစ်ခု ထွက်လာပြီး</p> <p>“ရှင် … ရှင်က ဘယ်လိုလုပ် ဒီမှာ ရောက်နေတာလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p>ချူဟောင် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဆံပင်ကို မြင်းမြီးပုံစံ စည်းထားသည့် အမျိုးသမီး တစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>ထိုအမျိုးသမီးမှာ ရှောင်ယင်း မှလွဲ၍ မည်သူဖြစ်နိုင်မည်နည်း။</p> <p>ရှောင်ယင်း က နယ်မြေ (၇) အဖွဲ့ဝင် တစ်ယောက် ဖြစ်သလို နယ်မြေ (၇) ရဲ့ အဓိက ဝန်ထမ်း တစ်ယောက်လည်း ဖြစ်သည်။</p> <p>မန်နေဂျာက ရှောင်ယင်း (ရွှီယင်း) ကို သေချာပေါက် သိပုံရပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>“သခင်မလေး ရွှီယင်း၊ ဘယ်လိုလုပ် ရောက်လာတာလဲ”</p> <p>ရွှီယင်း ကို အခြားသူများ မသိလျှင်တောင် တံခါးစောင့် မန်နေဂျာဖြစ်သည့် သူကတော့ အရမ်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိပေသည်။ ဂူယွဲ့စံအိမ်၏ ပိုင်ရှင်ကိုယ်တိုင်က သူမကို မြင်ပါက ယဉ်ကျေးရပြီး ဂူယွဲ့စံအိမ် တွင် နေထိုင်သည့် ဆရာကြီး ကိုယ်တိုင်တောင် ရွှီယင်း ကို မျက်နှာသာ ပေးရ၏။</p> <p>သို့သော် ရွှီယင်း က မန်နေဂျာကို လျစ်လျူရှုပြီး ချူဟောင်ရှေ့ကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ လျှောက်သွားကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>“ကျွန်မကို မှတ်မိသေးလား”</p> <p>မန်နေဂျာက ထိုစကားကြောင့် တုန်ယင်သွားသည်။</p> <p>‘ငါ နားကြားများ မှားနေတာလားဟ’</p> <p>‘ရွှီယင်း က ဒီစုတ်ပြတ်နေတဲ့ လူကို 'ရှင်' လို့ သုံးနှုန်းပြီး ခေါ်လိုက်တာလား’</p> <p>[ဒင်… မမြင်ရသော ရှိုးထုတ်ခြင်းက အထိရောက်ဆုံးပဲ။ ပိုင်ရှင်သည် ရှိုးထုတ်ရမှတ် ၅၀ ရရှိပါတယ်]</p> <p>မန်နေဂျာက အလျင်အမြန်ပင် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“အဲ … တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ လူမှားသွားလို့ပါ။ ခင်ဗျားက သခင်မလေး ရွှီယင်း ရဲ့ သူငယ်ချင်း ဆိုမှတော့ ဝင်လို့ ရပါပြီ”</p> <p>ရွှီယင်းလည်း လန့်သွားပြီး “ဘာဖြစ်နေတာလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p>‘တကယ်ကိုပဲ … သူတို့က လူတွေကို အပြင်ပန်း အသွင်အပြင်နဲ့ ဆုံးဖြတ်ကြတာပဲ။ ငါ ဆက်ပြီး ရှိုးထုတ်တာ ပိုကောင်းမယ်။ မင်းတို့ ဆက်ဘာလုပ်မလဲ စောင့်ကြည့်ရသေးတာပေါ့။ ဟဲ ဟဲ’</p> <p>ချူဟောင်က ရွှီယင်း ဘက်လှည့်ပြီး အေးစက်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“မှတ်မိတာပေါ့ … ငါက ဘယ်လိုလုပ် မမှတ်မိဘဲ နေမှာလဲ။ မင်းက ဆေးရုံ အဆောက်အဦး ထဲက တစ်ယောက် မဟုတ်လား … ကဲ သွားတော့၊ ဒီတာအိုဆရာကြီး အထဲ မဝင်တော့ဘူး။ ငါ့ကို လာမတောင်းပန်နဲ့ … မင်းတို့ တောင်းပန်ရင်တောင် ငါ အထဲဝင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူက လှည့်ထွက်သွားရာ အရမ်းကို အထာကျပြီး ခန့်ညားသည့် ပုံစံ ပေါက်နေသည်။</p> <p>‘တောင်းပန်လေ …’</p> <p>‘မြန်မြန် ငါ့ကို တောင်းပန်ကြစမ်းပါ …’</p> <p>‘မဟုတ်ရင် ဒီရှိုးထုတ်မှုက အလကား ဖြစ်သွားမှာပေါ့ဟ’</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save