Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၃၈၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">လူလား... တစ္ဆေလား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p>​</p> <p> </p> <p>“ဒီလောက်တောင် အခြေအနေ ဆိုးနေပြီလား...”</p> <p>​ကျိထျန်းကျွင်းသည် ခဏမျှ ငိုင်ကျသွားပြီးနောက် ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်</p> <p>“ဒီကိစ္စတွေက အခုထိ ဖြေရှင်းလို့ မရနိုင်သေးဘူး။ အဓိကကတော့ အဲဒီ ယန်နတ်ဘုရား တွေရဲ့ တည်ရှိမှုက အရမ်းကို စက်ဆုပ်ဖို့ကောင်းလွန်းတယ်။ သူတို့က ကျနော်တို့ရဲ့ ကိစ္စတွေထဲကို အမြဲတမ်း ဝင်ရောက်စွက်ဖက်နေပြီး ကျနော်တို့ရဲ့ အစီအစဉ်တွေကိုလည်း အမြဲတမ်း ဖျက်ဆီးနေကြတာ”</p> <p>​“ပထမဆုံးအနေနဲ့ ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့ သော့ ကို အရင်ရှာရမယ်”</p> <p>ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က နှေးကွေးစွာ ဆိုလိုက်သည်</p> <p> “သော့ကို ရှာတွေ့လိုက်တာနဲ့ စီမံကိန်းက ခြေလှမ်းအကြီးကြီး တစ်ခု အောင်မြင်သွားပြီ။ ငါတို့ရဲ့ နေရပ်ကနေ ကြီးမားတဲ့ ပေးဆပ်မှုတွေ လုပ်ပြီးတော့ အဲဒီ နတ်ဘုရားလက်နက် ကို ဒီလောကထဲ ပြန်ပို့ပေးနိုင်လိမ့်မယ်။ အဲဒီကျရင် ငါတို့တွေ ဒီမှာတင် သံသရာလည်ပြီး လူဝင်စားနိုင်ကြပြီ။ ဒါဟာ ငါတို့မျိုးနွယ်စု တည်တံ့ဖို့အတွက် အခြေခံအကျဆုံးပဲ။ သော့ကို မရှာတွေ့သရွေ့ ငါတို့တွေ လူဝင်စားလို့ မရနိုင်သေးဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီလောကထဲက လူတွေကို အကုန်အစင် မရှင်းလင်းရသေးလို့ပဲ။ အကယ်၍ သူတို့တွေပါ လူပြန်ဝင်စားနိုင်သွားမယ်ဆိုရင် အခြေအနေက ပိုပိုပြီးတော့ ဆိုးလာလိမ့်မယ်”</p> <p>​“ဒါပေမဲ့... ကျနော်တို့ရဲ့ အယူအဆအရဆိုရင် အဲဒီသော့က ပျောက်ဆုံးသွားစရာ အကြောင်းမရှိဘူး။ အခု မျိုးနွယ်စုဝင်တွေက ကဏ္ဍပေါင်းစုံကနေ ဒီကိစ္စကို အသေအချာ စစ်ဆေးနေကြပြီ။ အကြောင်းရင်းကို သိလိုက်ရတာနဲ့တင် လုပ်ရကိုင်ရတာ လွယ်သွားမှာပါ”</p> <p>ကျိထျန်းကျွင်းက စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ဆိုသည်</p> <p>“သူတို့ရဲ့ ဒီဘက်က ယင်လောက မှာလည်း အခု ပြဿနာတစ်ခု ရှိနေသေးတယ်။ ကျနော်တို့ ထိန်းချုပ်လို့ မရသေးတဲ့ နတ်ဘုရားလက်နက် နှစ်ခု ကျန်နေသေးတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ပထမပြဿနာ ပြေလည်သွားတာနဲ့ ဒီပြဿနာကလည်း အလိုလို ပြေလည်သွားမှာပါ”</p> <p>​“ဒါက မင်းတို့ရဲ့ ပြဿနာပဲ။ ငါ လူဝင်စားလာတာ မကြာသေးတော့ ဒီကိစ္စထဲကို ဝင်ပါဖို့ အရည်အချင်း မပြည့်သေးဘူး”</p> <p>ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>​“မင်းသမီး... အရင်ဆုံး မင်းသမီးကို ကျွယ်မင်နန်းတော်ရဲ့ အမာခံတပည့် ဖြစ်လာအောင် ကျနော် ဘက်ပေါင်းစုံကနေ ကူညီပေးပါရစေလားခင်ဗျာ”</p> <p>ကျိထျန်းကျွင်းက အထူးသတိထားကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>​“မင်းရဲ့ အကူအညီ မလိုပါဘူး။ ငါနဲ့ ဆက်သွယ်ထားတဲ့ မျိုးနွယ်စုဝင်တွေ ရှိပြီးသားပဲ။ နောက်ဆက်တွဲ ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ သူတို့ သိကြပါတယ်”</p> <p>ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က ဆိုသည်။</p> <p>​“ဒါဆို... အရှင်မင်းသမီး ကျနော့်ဘေးမှာပဲ ခဏလောက် လိုက်နေမလားဟင်။ ကျနော် တခြား ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး၊ မင်းသမီးကို ပိုပြီး ကာကွယ်ပေးနိုင်ဖို့ အတွက်ပါ။ အရှင်မင်းသမီး ရှိနေတဲ့ နယ်မြေချဲ့ထွင်ရေးအဖွဲ့က ကြည့်ရတာ...”</p> <p>ကျိထျန်းကျွင်းသည် ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်၏ မျက်နှာရိပ်မျက်နှာကဲကို အကဲခတ်ရင်း သူ၏ မျက်ဝန်းအိမ် နက်ရှိုင်းသော နေရာတွင် မျှော်လင့်ချက်အချို့ ရှိနေသည်။</p> <p>​“အဲဒီ နယ်မြေချဲ့ထွင်ရေးအဖွဲ့က အဆင်ပြေပါတယ်။ ငါ့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ကလည်း ကျွယ်မင်နန်းတော်ရဲ့ အမာခံတပည့် ဖြစ်လာနိုင်စွမ်း ရှိတယ်။ အနာဂတ်မှာ... ကျွယ်မင်နန်းတော်ရဲ့ အရေးပါတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်တောင် ဖြစ်လာနိုင်တာ။ ငါက သူ့ရဲ့ သူငယ်ချင်း ဖြစ်အောင် လုပ်ပြီး သူ့ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေ နိုးထလာအောင် နည်းလမ်းရှာမှာ။ သူက ငါ့အတွက် အရမ်းကောင်းတဲ့ လက်ရုံးတစ်ယောက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်”</p> <p>ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>​သူမကိုယ်တိုင်ပင် သတိမထားမိဘဲ သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် မရှိသင့်သည့် ထူးခြားသော ခံစားချက်တစ်ခု ရိပ်ခနဲ ပေါ်သွားသည်။</p> <p>ကျိထျန်းကျွင်းက မျက်မှောင်ကို အသာအယာ ကြုတ်လိုက်သော်လည်း ချက်ချင်းပင် ပြန်ဖြန့်ကာ ပြုံးလျက်</p> <p>“ဒါဆိုရင်တော့ ကောင်းတာပေါ့”</p> <p>​ကြာနီမိတ်ဆွေက ငါ့ကို တော်တော်လေး အထင်ကြီးနေတာပဲ</p> <p>ဖန့်ချန်သည် ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်ကို ကြည့်ကာ စိတ်ထဲမှ ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p>သူတို့နှစ်ဦး၏ စကားဝိုင်းအရ ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်တွင် လူတစ်ဦး၏ ယခင်ဘဝမှတ်ဉာဏ်ကို နိုးထစေနိုင်သည့် နည်းလမ်း ရှိပုံရသည်။</p> <p>သို့သော် ထိုနည်းလမ်းမှာ လူတစ်ဦးချင်းစီအလိုက်သာ ထိရောက်နိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>​ယခုအခါ လူ့လောကကိုးခု၏ နေရာတိုင်းတွင် မိစ္ဆာရိပ်များ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။</p> <p>သူတို့ပြောနေသည့် သော့ ဆိုသည်မှာ အချိန်တိုအတွင်း လူတိုင်း၏ မူလအမှတ်အသားကို ပြန်လည် ဖော်ထုတ်ပေးနိုင်မည့် အရာဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>​“ဒါနဲ့... မင်း ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း အကြောင်း သိလား”</p> <p>ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။</p> <p>​ဖန့်ချန် မှင်တက်သွားသည်။</p> <p>သူမက ဘာလို့ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းအကြောင်းကို ရုတ်တရက် မေးရတာလဲ</p> <p>​“သိပါတယ်။ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းထဲမှာ ယန်နတ်ဘုရား တွေ ရှိနေမယ်လို့ ကျနော် သံသယရှိတယ်။ သူတို့က ဒီလောကရဲ့ အမှန်တရားကို သိထားကြပုံပဲ”</p> <p>ကျိထျန်းကျွင်းက အလေးအနက် ခေါင်းညိတ်ပြသည်</p> <p>“သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေက လူ့လောကကိုးခုရဲ့ နေရာအနှံ့မှာ သွေးဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဆေးလုံး ဖော်စပ်တယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ သာမန်လူသားတွေကို အဆက်မပြတ် သတ်ဖြတ်နေကြတာ”</p> <p>​“သူတို့တွေကလည်း ငါတို့ရဲ့ မျိုးနွယ်စုဝင်တွေပဲလို့ ပြောလို့ရတာပဲ၊ သူတို့ကို ဒီလို ဆက်လုပ်ခွင့် မပေးသင့်ဘူး။ သတ်ဖြတ်ခံနေရတဲ့ သာမန်လူသားတွေထဲမှာ ငါတို့မျိုးနွယ်စုရဲ့ အစွမ်းထက်ဆုံး စစ်သည်တော်တွေ ဖြစ်လာနိုင်တဲ့သူတွေ ပါနေနိုင်တာပဲ။ မင်းတို့မှာ ဒါကို တုံ့ပြန်ဖို့ နည်းလမ်းရှိလား ”</p> <p>ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က မေးလိုက်သည်။</p> <p>​ကျိထျန်းကျွင်းက ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်</p> <p>“မင်းသမီး... ကျနော် မှတ်ဉာဏ် နိုးထလာတာလည်း မကြာသေးပါဘူး။ အခု မင်းသမီးနဲ့ တွေ့တာကလွဲရင် တခြား မျိုးနွယ်စုဝင် အနည်းငယ်နဲ့ပဲ အဆက်အသွယ် ရှိတာပါ။ သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ကလည်း မမြင့်ကြဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်အရဆိုရင် ဝိညာဉ်သုတ်သင်ခြင်းဌာန ဆိုတာ ကျုပ်တို့မျိုးနွယ်စုက ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းကို ရင်ဆိုင်ဖို့အတွက် ဖွင့်လှစ်ထားတာ ဖြစ်ဖို့ အရမ်းများတယ်”</p> <p>​ဤစကားများသည် ဖန့်ချန်၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်တို့ နှစ်ဦးသည် သူ့ကို မမြင်ရသဖြင့် ဖန့်ချန်၏ မျက်နှာပေါ်မှ ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်နေသော အမူအရာကိုလည်း မမြင်နိုင်ကြချေ။</p> <p>​“အင်း... လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကိုတော့ သတိထားကြ။ နှစ်ဖက်စလုံးက အကဲစမ်းနေကြတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ဘက်က အားသာချက်က ပိုကြီးတယ်။ ဒါတွေက ဘိုးဘေးတွေ ချမှတ်ပေးခဲ့တဲ့ အခြေခံတွေပဲ။ အဲဒီတုန်းက ဘိုးဘေးတွေသာ ဒီနေရာကို ရှာမတွေ့ခဲ့ရင် ငါတို့မျိုးနွယ်စုအတွက် ဒီလို ဆုတ်ခွာစရာ လမ်းကြောင်း ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။ နှမြောစရာကောင်းတာက အဲဒီဘိုးဘေးတွေက အရမ်းရဲရင့်ပြီး ဒီလောကရဲ့ အထူးခြားဆုံး အင်အားစု နှစ်ခုကို အကုန်ဖြိုခွဲနိုင်ခဲ့ပေမဲ့... နောက်ဆုံးမှာတော့ ဘာမှ မဟုတ်တဲ့ လူ့လောက လက်ထဲမှာ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ရတာပဲ”</p> <p>​နှစ်ဦးသား စကားပြောဆိုပြီးနောက် ကျိထျန်းကျွင်းက လူလွှတ်၍ ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်ကို ပြန်ပို့ခိုင်းလိုက်သည်။</p> <p>​“ကြာနီမိတ်ဆွေ... ခုနက ရှင့်ကို လာရှာတဲ့ စီနီယာက ဘယ်သူလဲ  ရှင့်ဂိုဏ်းက အကြီးကဲ လား ”</p> <p>လင်းယွမ်က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>​ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်</p> <p> “အဲဒီလိုပဲ ပြောရမှာပေါ့”</p> <p>သူမက ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လင်းယွမ်တို့ကို ဆက်ပြီး အရေးမလုပ်တော့ဘဲ မသေမျိုးလှေ၏ တိတ်ဆိတ်သော အခန်းထဲသို့ ဝင်၍ တရားထိုင်နေတော့သည်။</p> <p>​လူလား... တစ္ဆေလား ဆိုတာ တကယ်ကို ခွဲရခက်တာပဲ</p> <p>ဖန့်ချန်သည် ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ် တရားထိုင်နေသည်ကို ကြည့်ကာ စိတ်ထဲမှ ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။</p> <p>သူ တန်ဖိုးမရှိသော အမှိုက်များဟု သတ်မှတ်ထားသည့် ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း က လူ့လောကကိုးခုရဲ့ ဘုံရန်သူတွေကို ရှင်းလင်းပေးနေတာ ဖြစ်နိုင်ပြီး၊ သူ အားကိုးခဲ့တဲ့ ဝိညာဉ်သတ်ဖြတ်ရေးဌာန ကမှ ရန်သူ့လက်ထဲက ဓားဖြစ်နေနိုင်တယ်ဆိုတာကို တစ်နေ့မှာ တခြားသူရဲ့ ပါးစပ်ကနေ ကြားရလိမ့်မယ်လို့ သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့မိပေ။</p> <p>​ထားလိုက်ပါတော့... မင်းတို့ လူလား၊ တစ္ဆေလားဆိုတာ ဂရုမစိုက်တော့ဘူး။ အားလုံး ယင်လောကကိုပဲ လာခဲ့ကြ၊ ယင်လောကကို ရောက်ရင် လူဖြစ်ဖြစ်၊ တစ္ဆေဖြစ်ဖြစ် အရေးမကြီးတော့ဘူး</p> <p>ဖန့်ချန် စိတ်ထဲမှ အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p>​ယင်လောက ကသာ အဓိက အခြေခံဖြစ်သည်။</p> <p> ယင်လောကကို ထိန်းချုပ်နိုင်မှသာ လူ့လောကကိုးခုကို ထိန်းချုပ်နိုင်မည်။</p> <p>တစ်ဖက်လူကလည်း ထိုအချက်ကို သတိပြုမိသဖြင့် အရင်က ယင်လောကနှင့် နတ်ဘုရားလောကကို အကုန်ဖြိုခွဲခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> ထို့ပြင် ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ် ပြောသော နတ်ဘုရားလက်နက် ကိုလည်း လုယူသွားခဲ့ကြသည်။</p> <p> ထိုအရာသည် သံသရာလည်ခြင်းကို အုပ်ချုပ်သည့် ဝိညာဉ်လက်နက်  ဖြစ်နေသည်မှာ သေချာသလောက်ပင်။</p> <p>​အကယ်၍ တစ်နေ့တွင် သူတို့က သော့ ကို ပြန်ရှာတွေ့ပြီး လူ့လောကကိုးခု ကျဆုံးသွားခဲ့လျှင်... သူသည် ယင်လောကတွင် နောက်ဆုံးအစောင့်အရှောက်အဖြစ် ရပ်တည်ရပေလိမ့်မည်။</p> <p>ဖြစ်နိုင်သည်မှာ၊ ထိုအရာသည် အဘိုးကြီးတို့ ကြိုးစားနေသည့် ဦးတည်ချက်လည်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>​ဒါပေမဲ့ သူတို့ဘက်က အခြေအနေကလည်း သိပ်ပြီး မကြည်လင်လှပုံပဲ၊ ဒါကြောင့်ပဲ ဒီဘက်ကို လက်မလှည့်နိုင်တာလား ဒါမှမဟုတ် အကွာအဝေးကြောင့် မလာနိုင်တာလား</p> <p>ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p> ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်နှင့် ကျိထျန်းကျွင်းတို့ စကားပြောစဉ်က မသိမသာ ပေါ်သွားသော သက်ပြင်းချသံကို သူ သတိရလိုက်သည်။</p> <p>​အကယ်၍ ပထမအချက်ဆိုရင် သူတို့ ဒီကို ရောက်လာရင်တောင် လူ့လောကကိုးခုက အင်အားကြီးသူတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရဦးမှာပဲ၊ မှတ်ဉာဏ်တွေ နိုးထမလာသရွေ့ သူတို့က မိစ္ဆာတွေ မဟုတ်ဘူး။</p> <p>အကယ်၍ ဒုတိယအချက်ဆိုရင်... ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ဆွဲဆန့်ထားနိုင်ရင် သူတို့ဘာသာသူတို့ အရင် ပြိုကွဲသွားတာမျိုး ဖြစ်နိုင်တယ်။</p> <p>ကြာနီမိတ်ဆွေက လူသားမျိုးနွယ်တွေကို အကုန်မရှင်းရသေးဘူးလို့ ပြောတာကို ကြည့်ရင် လူသားဝိညာဉ် အများအပြားက ဖူထူလောက ဒါမှမဟုတ် ယင်လောကငယ် ထဲမှာ ရှိနေသေးတာပဲ။</p> <p>အကယ်၍ သူတို့ကို လူပြန်ဝင်စားခိုင်းလို့ ရမယ်ဆိုရင်၊ အချိန်အလုံအလောက် ရှိမယ်ဆိုရင် ဒီအမှားတွေကို ပြန်ပြင်နိုင်လိမ့်မယ်။</p> <p>ဒါမှမဟုတ် ဒီမိစ္ဆာအုပ်စုကို ဒီလောကထဲမှာ ဘဝပေါင်း ရာချီ၊ ထောင်ချီ လူဝင်စားခိုင်းလိုက်ပြီး သူတို့ကို လူသားတွေအဖြစ် တိုက်ရိုက် သွေးနှောပစ်လိုက်တာမျိုးပေါ့</p> <p>​ဖန့်ချန်သည် အခွင့်အရေးရပါက ထိုကဏ္ဍတွင် သုတေသနပြုလုပ်ရန်နှင့် တခြားသော လူဝင်စားခြင်း နည်းလမ်းများ ရှိ၊ မရှိ ရှာဖွေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p> ဤအရာသည် အကျပ်အတည်းကို ဖြေရှင်းမည့် ခြေလှမ်းတစ်ခု ဖြစ်နိုင်သည်။</p> <p>​နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်၊ တဖြည်းဖြည်း တောင့်တင်းလာသော အစီရင်အဖွဲ့ကြီးသည် နောက်ဆုံးတွင် ဝူရှန့်ငရဲ နှင့် အလွန်နီးကပ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>​လူတိုင်း၏ မျက်စိရှေ့တွင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ... မသေမျိုးလှေ အစီရင် ရာနှင့်ချီ၍ အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေကြသော စစ်တလင်းကြီးပင်။</p> <p>​ထိုအထဲတွင် မသေမျိုးလှေ အစီရင်တစ်ခုမှာ နဂါးနက်အစီရင်နှင့် ဆင်တူသော်လည်း အနည်းငယ် ကွဲပြားနေသည်။</p> <p>၎င်း၏ ကိုယ်ထည်မှာ ပေတစ်သောင်းခန့် ရှည်လျားပုံရပြီး ယခုအခါ အခြားသော အစီရင်တစ်ခုနှင့် အစီရင်မသေမျိုးအတတ် ကို အပြန်အလှန် သုံးစွဲကာ ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်နေကြသည်။</p> <p>ထိုတိုက်ပွဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော ပြင်းထန်လှသည့် ရိုက်ခတ်မှုများကြောင့် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မည်သည့်အစီရင်မျှ အနားသို့ အလွယ်တကူ မကပ်ရဲကြချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save