Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၃၈၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဟုတ်တယ်လေ၊ နင့်ကို ရိုက်မလို့ပဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">​*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p>ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး</p> <p>“သွားမလား၊ ဒါမှမဟုတ် ချမလား ”</p> <p>​“ချမယ် ”</p> <p>​နောက်တစ်ခဏတွင် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် နည်းဗျူဟာများကို ပြိုင်တူ ထုတ်ဖော်လိုက်ကြသည်။</p> <p>​ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်သည် တိုက်ပွဲထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး မုံချင့်လင်တို့အဖွဲ့၏ ဖိအားကို ကူညီလျှော့ချပေးလိုက်သည်။</p> <p> ဖန့်ချန်သည်လည်း မိမိနှင့်အတူ တိုက်ပွဲဝင်လိမ့်မည်ဟု သူမ ထင်မှတ်ထားသော်လည်း၊ သူမ၏ မျက်လုံးထောင့်မှတစ်ဆင့် ဖန့်ချန်သည် ထိုတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူရှိရာသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဦးတည်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p>​“သတ္တိတော့ ရှိသားပဲ၊ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။ ကြေးညိုတံဆိပ်ပြား ပိုင်ရှင်ဆိုရုံနဲ့ ငါ့ကို အဆင့်တစ်ခုကျော်ပြီး တိုက်နိုင်မယ်လို့ တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား ”</p> <p>ထိုတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူသည် ဖန့်ချန်၏ ခါးတွင်ချိတ်ထားသော ကြေးညိုတံဆိပ်ပြားကို မြင်သောအခါ လှောင်ပြုံးတစ်ချက် ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>​သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင်မူ သူ၏ မျက်နှာထားသည် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဖန့်ချန်ကို ဒေါသတကြီး ဟောက်လိုက်သည်</p> <p>“ငါ့အနားကို မလာနဲ့ ”</p> <p>​ကောင်းကင်ယံတွင် လျှပ်စီးတန်းများ တဖျတ်ဖျတ် လက်လာသည်။</p> <p>၎င်းမှာ ထင်ရှားလှသော ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခ  ပင်</p> <p>၎င်းမှာ သူ၏ ဘေးဒုက္ခမဟုတ်ဘဲ ရှေ့တွင်ရှိနေသော ထိုဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ၏ ဘေးဒုက္ခသာဖြစ်သည်။</p> <p>​တစ်ဖက်လူသည် ဘေးဒုက္ခကို ရင်ဆိုင်ရတော့မည့်ဆဲဆဲမှာပင် တစ်ပါးသူကို တိုက်ခိုက်ရဲလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မထားခဲ့ချေ။</p> <p>ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခသည် ဘေးဒုက္ခခံယူမည့်သူကိုသာ ပစ်မှတ်ထားသော်လည်း၊ အနီးအနားတွင် ကျင့်ကြံမှုအဆင့် တူညီသူ သို့မဟုတ် နီးစပ်သူ ရှိနေပါက ထိုသူကိုပါ ဘေးဒုက္ခ၏ နယ်ပယ်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းသွားတတ်ပြီး ဘေးဒုက္ခ၏ အစွမ်းမှာလည်း ထပ်မံတိုးပွားလာမည်ဖြစ်သည်။</p> <p>​“သွားကြမယ် ဒီကောင်က အရူးပဲ ”</p> <p>ထိုတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူသည် နောက်သို့ အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာရင်း သူ၏ အဖွဲ့ဝင်များကိုပါ လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။</p> <p>​ဖန့်ချန်က ဘေးဒုက္ခကို ခံယူတော့မည်ကို မြင်သောအခါ အခြားကျင့်ကြံသူများသည်လည်း တိုက်ခိုက်နေသည်များကို ရပ်တန့်ကာ ဝေးရာသို့ အမြန်ပြေးကြတော့သည်။</p> <p>ဖန့်ချန်ကမူ သူတို့ကို လိုက်မဖမ်းဘဲ မူလနေရာမှာပင် ရပ်လျက် ဒုတိယအကြိမ် ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခကို ရင်ဆိုင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။</p> <p> ထိုဘေးဒုက္ခ ပြီးဆုံးသွားပါက သူသည် ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်း အဆင့်နောက်ပိုင်းသို့ တက်လှမ်းနိုင်မည်ဖြစ်ရာ တက်လှမ်းခြင်းအဆင့်သို့ တစ်လှမ်း ပိုနီးကပ်သွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>​မုံချင့်လင်တို့အဖွဲ့မှာလည်း ဤကဲ့သို့သော အပြောင်းအလဲကို ထင်မထားခဲ့ကြချေ။</p> <p>သူတို့သည်လည်း ဖန့်ချန်၏အနားသို့ မကပ်ရဲကြပေ။</p> <p>ဘေးဒုက္ခ၏ အစွမ်းကို သွားရောက် ထိခိုက်မိမည်ကို စိုးရိမ်သလို၊ မိမိတို့ပါ ဘေးဒုက္ခအတွင်း ပါသွားမည်ကိုလည်း ကြောက်ရွံ့ကြသည်။</p> <p>​“ခေါင်းဆောင်က ဘေးဒုက္ခ ခံယူတော့မှာလား မြန်လိုက်တာဗျာ... ကျုပ်တို့ ရှေ့တင် သူ ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်ကို တက်လှမ်းခဲ့ပြီး ပထမဆုံး ဘေးဒုက္ခကို ခံယူခဲ့တာ၊ အခုတော့ ဒုတိယအကြိမ်တောင် ရောက်နေပြီ...”</p> <p>လင်းယွမ်က တအံ့တဩ ရေရွတ်နေမိသည်။</p> <p>​သူတို့မှာမူ ယခုထိ ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်း အဆင့်ဦးပိုင်းမှာပင် ရှိနေသေးပြီး ပထမဆုံး ဘေးဒုက္ခပင် ကျမလာသေးချေ။</p> <p>ဒုတိယအကြိမ်ဆိုသည်မှာ ဝေးနိုင်သေးသည်။</p> <p>​“အခြေအနေက နည်းနည်းတော့ မကောင်းဘူး။ ခေါင်းဆောင်သာ ဘေးဒုက္ခကို အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ရင်တောင် ကျင့်ကြံမှုကို တည်ငြိမ်အောင်လုပ်ဖို့ ရက်အနည်းငယ် လိုဦးမယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ သူက အရမ်း အားနည်းနေမှာ၊ ဟိုလူတွေကလည်း သိပ်ဝေးဝေး ထွက်မသွားကြသေးဘူး ”</p> <p>ယွီဝူရှီးက တည်ငြိမ်လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်ကာ ဆိုသည်။</p> <p>​ထိုတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူသည် ဝေးဝေးမသွားဘဲ သူ၏ အဖွဲ့ဝင်များကို ခေါ်ဆောင်ကာ အဝေးမှနေ၍ လှောင်ပြုံးဖြင့် စောင့်ကြည့်နေသည်။</p> <p>​“အခုတော့ ဘာမှလုပ်လို့မရဘူး၊ ခေါင်းဆောင် ဘေးဒုက္ခကို အောင်မြင်အောင် စောင့်ရုံပဲ ရှိတော့တယ်။ အဲဒီကျရင် ကျုပ်တို့ဘက်က စကားနာလေး ဘာလေး ပြောကြည့်ပြီး အရိုက်ခံရတာကို ရှောင်နိုင်မလား ကြည့်ရမှာပဲ။ အဓိကက ခေါင်းဆောင်ပဲ၊ သူက ကျင့်ကြံမှု မတည်ငြိမ်သေးတဲ့အချိန်မှာ အတိုက်ခံရလို့ အဆင့်ပြန်ကျသွားရင် အခြေခံ ထိခိုက်သွားလိမ့်မယ် ”</p> <p>မုံချင့်လင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဆိုသည်။</p> <p>​“နင်တို့ ခုနက ဒီလိုမျိုး ဝင်မပါသင့်ဘူး ”</p> <p>မုံချင့်လင်က ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ</p> <p> “ကျုပ်တို့ အလွန်ဆုံး အရိုက်ခံရရုံပဲ၊ မသေနိုင်ပါဘူး။ နင်က ဘာလို့ ခေါင်းဆောင်ကို ခေါ်ပြီး ထွက်မသွားတာလဲ ”</p> <p>​“သူက ခေါင်းဆောင်လေ ”</p> <p>ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က ခပ်အေးအေးပင် ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​အားလုံးက တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး ထိုစကား၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်လိုက်ကြသည်။</p> <p>ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က မသွားချင်၍ မဟုတ်ဘဲ၊ ခေါင်းဆောင်၏ စကားကို နားထောင်ရမည်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>​“ဒီနှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ကျုပ်တို့နဲ့ ခေါင်းဆောင်ကြားမှာ ခိုင်မာတဲ့ သံယောဇဉ်တွေ တည်ဆောက်မိသွားပြီ ထင်တယ်ဗျာ။ ခေါင်းဆောင်က ကျုပ်တို့ အရိုက်ခံရမှာကို မကြည့်ရက်လို့ ဘေးဒုက္ခ ခံယူရတော့မယ့် အခြေအနေမှာတောင် ကျုပ်တို့ကို ဝင်ကူညီပေးတာပဲ ”</p> <p>လင်းယွမ်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့်</p> <p> “ခဏနေရင် ကျနော်ပဲ သွားပြီး အရိုက်ခံလိုက်မယ်၊ ဟိုလူတွေ စိတ်ပြေသွားအောင်ပေါ့။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ခေါင်းဆောင်ရဲ့ အမွေးတစ်ပင်ကိုတောင် အထိမခံနိုင်ဘူး ”</p> <p>​“ကောင်းပြီ ”</p> <p>ကျန်သူများကလည်း ချက်ချင်းပင် သဘောတူညီလိုက်ကြသည်။</p> <p>​ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် လျှပ်စီးတန်းများ တဖွဲဖွဲ ပေါ်ထွက်လာပြီး အချိန်မရွေး ကျရောက်လာတော့မည့် အနေအထား ဖြစ်နေသည်။</p> <p> ဤလှုပ်ရှားမှုကြောင့် အနားရှိ ကျင့်ကြံသူ အများအပြား၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိခဲ့သည်။</p> <p>ခဏအတွင်းမှာပင် ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဆယ်ဂဏန်းနှင့် တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် အချို့ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။</p> <p>​“သတ္တုကြောကတော့ ကျုပ်တို့နဲ့ မဆိုင်တော့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ခေါင်းဆောင်သာ ဘေးဒုက္ခကို အောင်မြင်အောင် ကျော်ဖြတ်နိုင်ရင် ဒါဟာ ဝမ်းသာစရာ ကိစ္စပဲ ”</p> <p>လင်းယွမ်က ထိုလူအုပ်ကြီးကို ဝေ့ကြည့်ကာ ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>​ထို့နောက် သူသည် လူအုပ်ထဲမှ လူရင်းတစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဝမ်းသာအားရ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်</p> <p>“ယွီမိတ်ဆွေ ”</p> <p>​ယွီဝူရှီးတို့လည်း ယွီထျန်းကော် ကို မြင်လိုက်ကြသည်။</p> <p>သူ့ဘေးတွင် ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်ရှိသည့် ရှေ့ပြေးအဖွဲ့ဝင်အချို့ ပါဝင်လာသည်။</p> <p>​“ဖန့်မိတ်ဆွေက ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်း အဆင့်နောက်ပိုင်းကို တက်လှမ်းတော့မှာလား ဘာလို့ ဘေးကင်းတဲ့နေရာ မရှာဘဲ ဒီမှာတင် တက်လှမ်းနေရတာလဲ ”</p> <p>ယွီထျန်းကော် သည် သူ၏ အဖွဲ့ဝင်များကို ခေါ်ဆောင်ကာ ယွီဝူရှီးတို့နှင့် လာရောက် ပူးပေါင်းလိုက်သည်။</p> <p> သူက မြေပြင်ပေါ်ရှိ သတ္တုကြောကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ထူးဆန်းသော မျက်နှာထားဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>​“စကားကတော့ ရှည်တယ်ဗျာ ”</p> <p>လင်းယွမ်က အလျင်အမြန်ပင်</p> <p> “ကျုပ်တို့ စိုးရိမ်တာက ခေါင်းဆောင် ဘေးဒုက္ခ ကျော်ဖြတ်ပြီးတဲ့ အားနည်းနေတဲ့ အချိန်မှာ တစ်ယောက်ယောက်က အခွင့်ကောင်းယူပြီး တိုက်ခိုက်မှာကိုပဲ။ အဲဒါက အခြေခံကို ထိခိုက်စေနိုင်လို့ပါ။ ယွီမိတ်ဆွေ... ကျုပ်တို့ကို ကူညီပေးနိုင်မလား ”</p> <p>​ယွီထျန်းကဲ၏ အကြည့်မှာ ဖန့်ချန်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။</p> <p> သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များ ရှိနေသည်။</p> <p>လွန်ခဲ့သည့် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်က တိုက်ပွဲမှာ မျက်စိထဲတွင် ပြန်လည် မြင်ယောင်လာသကဲ့သို့ပင်။</p> <p>တစ်ဖက်လူက ထိုစဉ်က ပထမဆု မရခဲ့သော်လည်း သူ၏ ကပ်ဘေးကိုးဆင့်မိုးကြိုးခန္ဓာ ကို မြေဓာတ်စွမ်းအားဖြင့် အနိုင်ယူခဲ့သည်မှာ သူ့ကို အချိန်အတော်ကြာအောင် စိတ်ဓာတ်ကျစေခဲ့သည်။</p> <p>​သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ သူသည် စိတ်ဓာတ်ကို ပြန်လည် ပြင်ဆင်ပြီး ယုံကြည်မှု ပြန်လည်ရရှိနေပြီဖြစ်သည်။</p> <p>​“ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ မင်းတို့သာ ဒီသတ္တုကြောကို မလုဘူးဆိုရင် သူတို့က အကြောင်းမဲ့ တိုက်ခိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ပြောရရင် အားလုံးက ကျွယ်မင်ကျင့်ကြံသူတွေပဲလေ၊ ကိစ္စတွေကို သိပ်ပြီး အစွန်းမရောက်စေပါဘူး ”</p> <p>ယွီထျန်းကော် က ခပ်ပေါ့ပေါ့ပင် ပြောလိုက်သည်</p> <p> “ဒီနေ့ ငါနဲ့ လာတိုးတာဆိုတော့ ဖန့်မိတ်ဆွေ အဆင့်တက်တဲ့အထိ ငါလည်း အစောင့်အရှောက် လုပ်ပေးပါ့မယ် ”</p> <p>​“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ယွီမိတ်ဆွေက တကယ့်ကို သစ္စာရှိတာပဲ၊ ကျုပ်တို့ မဟာမိတ်ဆိုတာကို မမေ့ဘူးပဲ ”</p> <p>လင်းယွမ်က ချက်ချင်း ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>​ယွီဝူရှီးတို့ကလည်း ဝိုင်း၍ ကျေးဇူးတင်ကြသည်။</p> <p> ထိုစဉ်က ယွီထျန်းကော် ၏ မဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲ ဝင်ခဲ့သည်မှာ တကယ်ကို မှန်ကန်ခဲ့သည်။</p> <p>ယခုကဲ့သို့ အကျိုးကျေးဇူးကို ခံစားရသည်မဟုတ်ပါလား။</p> <p>သူသည် တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် မဟုတ်သော်လည်း ငွေဖြူတံဆိပ်ပြား ပိုင်ရှင်ဖြစ်ရာ အားလုံးက မျက်နှာသာ ပေးရပေလိမ့်မည်။</p> <p>​လင်းယွမ်သည် ခုနက တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူဆီသို့ ခိုးကြည့်လိုက်ရာ၊ မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင် ထိုသူသည် ယွီထျန်းကော် ၏ ငွေဖြူတံဆိပ်ပြားကို မြင်သောအခါ မျက်နှာထားမှာ အကြိမ်ကြိမ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>​တစ်နာရီခန့် ကြာပြီးနောက်...</p> <p>​ဖန့်ချန်သည် ဘေးဒုက္ခကို အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော်လည်း အလွန်အမင်း ဆိုးရွားပုံတော့ မရချေ။</p> <p>ဘေးမှ ကြည့်နေသူအားလုံးကမူ ထိုဘေးဒုက္ခ ကျော်ဖြတ်သည့် ဖြစ်စဉ်ကြီးမှာ တစ်ခုခု ထူးဆန်းနေသကဲ့သို့ ခံစားရသော်လည်း ဘာလဲဆိုသည်ကိုတော့ တိတိကျကျ မပြောနိုင်ကြချေ။</p> <p>​“ဖန့်မိတ်ဆွေ... ဂုဏ်ယူပါတယ်ဗျာ ”</p> <p>ယွီထျန်းကော် က ရှေ့သို့တိုးကာ ဂုဏ်ပြုစကား ဆိုသည်။</p> <p>​“ယွီမိတ်ဆွေ... ဒီနှစ်ဝက်အတွင်းမှာ ရိတ်သိမ်းမှုတွေ ရှိရဲ့လား ”</p> <p>ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p>​“အနည်းအကျဉ်းတော့ ရှိပါတယ်ဗျာ ”</p> <p>ယွီထျန်းကဲက နှိမ့်ချစွာ ပြုံးပြသည်။</p> <p>ရိတ်သိမ်းမှုသာ မရှိပါက သူသည် ဤနေရာတွင် အစောင့်အရှောက် လုပ်ပေးနေစရာ အကြောင်းမရှိချေ။</p> <p>သူ၏ အဖွဲ့ဝင်များမှာလည်း ဂုဏ်ယူသော အမူအရာများ ဖြစ်နေကြသည်။</p> <p>​“မင်းတို့ မိတ်ဆက်နေတာတွေကို ခဏလောက် ရပ်ထားကြဦး ”</p> <p>​ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခအတွင်း ပါသွားမည်ကို ကြောက်ရွံ့ခဲ့သော တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူသည် လူအုပ်ရှေ့သို့ ရောက်လာပြီး ဖန့်ချန်ကို စိုက်ကြည့်ကာ</p> <p>“ခုနက မင်း ဘေးဒုက္ခ သယ်လာတာ သိရက်နဲ့ ငါ့ဆီကို တိုးလာတာက ငါ့ကို သေအောင် လုပ်ချင်လို့လား ”</p> <p>​ယွီထျန်းကော်မှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် အခြေအနေကို ရိပ်မိလိုက်သည်။</p> <p>သူက တစ်ဖက်လူ၏ ခါးမှ တံဆိပ်ပြားကို ကြည့်လိုက်ရာ အရောင်မရှိသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် လှောင်ပြုံးတစ်ချက် ပြုံးလိုက်သည်</p> <p>“ခင်ဗျား ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဖန့်မိတ်ဆွေက အခုမှ အဆင့်တက်ထားတာမို့လို့ ပြဿနာရှာချင်ရင် နောက်မှ လာခဲ့ပါ။ အခုတော့ ထွက်သွားပေးပါ ”</p> <p>​တစ်ဖက်လူက မျက်လုံးကို မှေးလိုက်သည်။</p> <p> ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ ကျင့်ကြံသူများ၏ လှောင်ပြောင်သော အကြည့်များကို သတိပြုမိပြီးနောက် သူသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ဆုံးဖြတ်လိုက်ဟန်ဖြင့် ယွီထျန်းကော် ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်</p> <p>“ငွေဖြူတံဆိပ်ပြား... တကယ့်ကို ရှားပါးတဲ့ ပါရမီရှင်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ အသက်က သိပ်မကြီးသေးဘူး၊ ငါ့ရှေ့မှာတော့ နောက်ပေါက်လို့ပဲ ပြောလို့ရမယ်။ မင်းနဲ့ သူ့ကြားက ကိစ္စကို တကယ်ပဲ ဝင်ပါဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာလား ”</p> <p>သူက ဖန့်ချန်ကို ညွှန်ပြကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>​“သူက ကြေးညိုတံဆိပ်ပြား၊ ငါက ငွေဖြူတံဆိပ်ပြား... ကျုပ်တို့က တစ်အုပ်စုတည်းက လူတွေဆိုတာ ခင်ဗျား သိသင့်တယ်။ ခင်ဗျားတို့လို လူတွေနဲ့ မတူဘူး။ ငါက ဝင်ပါတာ မဟုတ်ဘူး၊ ခင်ဗျားက သူ့ကို ထိလို့ မရတာ။ သူ့ကို ထိတာက ငါတို့ရဲ့ ဒီအဝိုင်းအဝန်းကို ထိတာပဲ ”</p> <p>ယွီထျန်းကော် ၏ လေသံမှာ အေးစက်သွားသည်။</p> <p>​ထိုတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူသည် တစ်ဖက်လူက ဤမျှ တင်းမာလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့သဖြင့် အခက်တွေ့သွားသည်။</p> <p>သူသည် အရှက်ပြေစေရန်အတွက် မဲ့ပြုံးပြုံးလျက်</p> <p>“ဒါဆို မင်းက ဘာလုပ်ချင်လို့လဲ ငါ့ကို ရိုက်မလို့လား ”</p> <p>​“ဟုတ်တယ်လေ၊ နင့်ကို ရိုက်မလို့ပဲ ”</p> <p>​ရုတ်တရက်ပင် ဟင်းလင်းပြင်ကို ခွင်း၍ လူရိပ်အချို့ ရောက်ရှိလာသည်။</p> <p>အားလုံးမှာ ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်များ ဖြစ်သော်လည်း သူတို့၏ ခါးတွင်မူ ကြေးညိုတံဆိပ်ပြားများ ချိတ်ဆွဲထားကြသည်။</p> <p>သူတို့သည် ထိုတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူကို ရန်စသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။</p> <p>သူတို့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှု အလျဉ်းမရှိဘဲ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များသာ ပြည့်နှက်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save