Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၃၈၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">ရွှေရောင်တံဆိပ်ပြား</h2> <h2 style="text-align: center;">​*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p>ထိုသို့ ကြေးညိုတံဆိပ်ပြားများ ချိတ်ဆွဲထားသူများသည် ယွီထျန်းကော် စည်းရုံးသိမ်းသွင်းထားသည့် မဟာမိတ်အဖွဲ့ငယ်၏ အဖွဲ့ဝင်များပင် ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>သူတို့ ဤမျှအမြန် ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ ခုနကတင် အနီးအနားတွင် ရှိနေကြခြင်းဖြစ်ပြီး ယွီထျန်းကော်နှင့်အတူ ထိုနေရာကို ပူးပေါင်းစူးစမ်းနေကြခြင်း ဖြစ်ဟန်တူသည်။</p> <p>​ကြေးညိုတံဆိပ်ပြားပိုင်ရှင် ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ခုနစ်ယောက်၊ ရှစ်ယောက်ခန့်၏ ဝိုင်းရံခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့် ထိုတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ၏ မျက်နှာထားမှာ ချက်ချင်းပင် အနည်းငယ် ပျက်ယွင်းသွားတော့သည်။</p> <p>​သူသည် ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်ကို မကြောက်ပေ။</p> <p>တက်လှမ်းခြင်းအဆင့်၏ နည်းဗျူဟာများဖြင့်ဆိုလျှင် ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်ကို ကိုင်တွယ်ရန်မှာ အလွန်လွယ်ကူလှသည်။</p> <p> မိမိ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ဖြင့် တိုက်ရိုက်ဖိနှိပ်လိုက်ရုံသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>​သို့သော် ထိုဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်များမှာ ကြေးညိုတံဆိပ်ပြား ပိုင်ရှင်များဖြစ်နေခြင်းက အဓိကအချက်ပင်။</p> <p>သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးချင်းစီ၏ နောက်ခံအသိုင်းအဝိုင်းမှာ မရိုးရှင်းလှချေ။</p> <p>တစ်ယောက်တည်းကို ရန်စမိလျှင် ကိစ္စမရှိသော်လည်း၊ အများအပြားကို ရန်စမိပါက သူကိုယ်တိုင်လည်း မဝံ့မရဲ ဖြစ်လာရသည်။</p> <p>​“အားလုံးက ကြေးညိုတံဆိပ်ပြားပိုင်ရှင် ပါရမီရှင်တွေပဲဟ၊ အဲဒီအပြင် ငွေဖြူတံဆိပ်ပြား တစ်ယောက်လည်း ပါသေးတယ်။ သူတို့အားလုံး ပူးပေါင်းလိုက်ရင် တက်လှမ်းခြင်းအဆင့်နဲ့ ထိပ်တိုက်တွေ့ဖို့လည်း မဖြစ်နိုင်တာ မဟုတ်ဘူး ”</p> <p>​“ငါ့အမြင်တော့ အမှားဝန်ခံလိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်၊ ဒါဟာ အထင်အမြင်မှားတာပါဆိုပြီး ဖြေရှင်းလိုက်ရင် ပြီးတာပဲ ”</p> <p>​“အင်း... အရှက်သိက္ခာ အနည်းအကျဉ်းကတော့ အရေးမကြီးပါဘူး ”</p> <p>​အနီးအနားမှ တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောဆိုသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>​ထိုစကားများကို ကြားသောအခါ ချန်မင်ရှုံ အမည်ရှိ တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ပင် ကြည့်မကောင်း ဖြစ်လာသည်။</p> <p>​အမှားဝန်ခံရမည်လား တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ထိုနောက်ပေါက်လေးတွေကို အမှားဝန်ခံရမည်ဟုလား</p> <p>​သူသည်လည်း ကျွယ်မင်နန်းတော်၏ အပြင်စည်းကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုစဉ်က အနည်းငယ်သာ လိုသွားခဲ့သဖြင့် ကြေးညိုတံဆိပ်ပြားကို မရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>ယခုအခါ နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်တည်ဆောက်ထားပြီး ကောင်းကင်ပြာနယ်မြေ ကိုလည်း အကြိမ်ကြိမ် စူးစမ်းခဲ့ပြီးပြီ။</p> <p> သူ၏ ဂုဏ်ထူးမှတ်  လုံလောက်သည်နှင့် အဆင့် ၁ မသေမျိုးဆေးနှင့် လဲလှယ်ကာ မသေမျိုးဖြစ်လာတော့မည်။</p> <p>သူက ထိုနောက်ပေါက်လေးတွေထက် ဘာနိမ့်ကျနေလို့လဲ</p> <p>​ယွီထျန်းကော်သည် ထိုတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူကို ပြုံးလျက် ကြည့်နေသည်။</p> <p> တစ်ဖက်လူ၏ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲနေသည်ကို သူ အကုန်မြင်နေရပြီး စိတ်ထဲတွင်လည်း အခြေအနေကို တွက်ဆပြီးသားဖြစ်သည်။</p> <p>​“ထားလိုက်ပါတော့...”</p> <p>​စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ချန်မင်ရှုံက လက်ယမ်းပြကာ</p> <p> “ခုနကဟာက အထင်အမြင်မှားတာလေး တစ်ခုပါပဲ။ ကျုပ်က အမှတ် ၂၃၄ ရှေ့ပြေးကြယ်စုတန်းက ချန်မင်ရှုံပါ။ မိတ်ဆွေကို ဘယ်လိုခေါ်ရမလဲ ”</p> <p>​“အမှတ် ၄၃၁ ရှေ့ပြေးကြယ်စုတန်းက ယွီထျန်းကော်ပါ ”</p> <p>​“ဒီလူကတော့ အမှတ် ၄၃၂ ရှေ့ပြေးကြယ်စုတန်းက ဖန့်ချန် ”</p> <p>​ယွီထျန်းကော်က ခပ်အေးအေးပင် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​ချန်မင်ရှုံသည် သူတို့နှစ်ဦးကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်ပြကာ</p> <p>“ရေစက်ရှိရင် ပြန်တွေ့ကြတာပေါ့ ”</p> <p>​သူသည် သူ၏ ရှေ့ပြေးအဖွဲ့ဝင်များကို ခေါ်ဆောင်ကာ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။</p> <p> ဤနေရာတွင် ဆက်နေနေခြင်းမှာ အရှက်ရစရာဟု သူ ခံစားနေရသည်။</p> <p>​“ဖန့်မိတ်ဆွေ... ကျုပ်ကြည့်ရသလောက်တော့ ဒီလူက ဒီအတိုင်း ငြိမ်နေမှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျုပ်တို့နဲ့အတူတူ လှုပ်ရှားမလား ”</p> <p>​ယွီထျန်းကော်က မေးလိုက်သည်။</p> <p>​ဖန့်ချန် စကားမပြောရသေးခင်မှာပင် ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က ဦးအောင် ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်</p> <p> “ကျမနဲ့ ဖန့်မိတ်ဆွေက ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်ပဲ လျှောက်ကြည့်ဖို့ စိတ်ကူးထားပါတယ် ”</p> <p>​“ဪ...”</p> <p>​ယွီထျန်းကော်က တစ်စုံတစ်ခုကို ရိပ်မိသွားဟန်ဖြင့် ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်ရှိ သတ္တုကြောဆီသို့ အကြည့်ပို့လိုက်သည်။</p> <p>​“မိတ်ဆွေတို့... ခုနက ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ရန်ငြိုးတွေမှာ ကျုပ်တို့ ဝင်မပါခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီသတ္တုကြောကတော့...”</p> <p>​အခြေအနေကို ကြည့်နေသည့် တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​“ညီတူညီမျှ ခွဲကြမယ် ”</p> <p>​ယွီထျန်းကော်က ဆိုသည်</p> <p>“အခုချက်ချင်း တူးကြစို့။ အချိန်ကြာသွားရင် လူတွေ ပိုများလာလိမ့်မယ်၊ အဲဒီကျရင် လက်ထဲရောက်မယ့် ဝေစုက နည်းသွားလိမ့်မယ်။ အားလုံးကော ဘယ်လိုသဘောရလဲ ”</p> <p>​“ညီတူညီမျှ ခွဲမယ် ”</p> <p>​အားလုံးက ချက်ချင်းပင် သဘောတူလိုက်ကြသည်။</p> <p>​သတ္တုကြောက လက်ထဲရောက်သွားလျှင် နောက်မှ ရောက်လာသူများက ဘာမှလုပ်၍ မရတော့ချေ။</p> <p>၎င်းမှာ ကျွယ်မင်နန်းတော်၏ စည်းကမ်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>အကယ်၍ သေးငယ်သော နေရာများတွင် ဖြစ်ပါက တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် လုယူကြပေလိမ့်မည်။</p> <p>သို့သော် ယခုအခါ ကျွယ်မင်နန်းတော်၏ အမာခံတပည့် ရာဂဏန်းခန့် ဝူရှန့်ငရဲတွင် ရှိနေသဖြင့် မည်သူမျှ စည်းကမ်းကို ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း ချိုးဖောက်ရဲမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>​ဖန့်ချန်နှင့် ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်တို့လည်း သတ္တုကြောတူးရာတွင် ကူညီပေးပြီး ဝေစုတစ်စုစီ ခွဲယူလိုက်ကြသည်။</p> <p>​“ဒီအဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်ကို သွေးလိုက်ရင် အနည်းဆုံး အလုံး ၈၀၀ လောက်တော့ ရမယ်။ ဒီတစ်ခါ ရိတ်သိမ်းမှုက မဆိုးဘူးပဲ ”</p> <p>​လင်းယွမ်က အလွန်ဝမ်းသာနေသည်။</p> <p>​၇၀ ရာခိုင်နှုန်းကို အထက်သို့ အပ်နှံရမည်ဖြစ်သော်လည်း သူ့လက်ထဲတွင် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက် ၂၀၀ ကျော် ကျန်ရှိနေဦးမည်ဖြစ်သည်။</p> <p>မသေမျိုး မဖြစ်သေးသော ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ ထိုအရာမှာ ဧရာမ ငွေပမာဏကြီး ဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် လုံလောက်လှသည်။</p> <p>​အားလုံး သတ္တုကြောကို ခွဲဝေပြီးချိန်မှာပင် ခုနက ချန်မင်ရှုံသည် နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။</p> <p>​သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ၏ ဘေး၌ လူရိပ်ပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းခန့် ပါဝင်လာပြီး ထိုအထဲတွင် ကြေးညိုတံဆိပ်ပြား ချိတ်ဆွဲထားသူ အများအပြား ပါဝင်နေသည်။</p> <p> ထို့အပြင် ငွေဖြူတံဆိပ်ပြား ချိတ်ဆွဲထားသူ နှစ်ဦးပင် ပါသေးသည်။</p> <p>​သူတို့အားလုံးသည် ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်း အဆင့်မြင့်ဆုံး  ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးကို ဝိုင်းရံကာ လိုက်ပါလာကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​ထိုကျင့်ကြံသူ၏ ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော တံဆိပ်ပြားမှာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသဖြင့် ယွီထျန်းကော်တို့ အုပ်စု၏ မျက်နှာထားများ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p>​“ရွှေရောင်တံဆိပ်ပြား  ဘယ်လို ပါရမီရှင်မျိုးလဲ ”</p> <p>​လင်းယွမ်က အသက်ရှူမှားသွားကာ ဖန့်ချန်တို့ဆီသို့ ကြောင်စီစီဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>​“အရင်တစ်သုတ်က ဖြစ်နိုင်သလို၊ အဲဒီအရင်က လူလည်း ဖြစ်နိုင်တယ် ”</p> <p>​မုံချင့်လင်၏ မျက်နှာမှာ တည်ကြည်လေးနက်သွားသည်။</p> <p>​“ဘာလို့ ရွှေရောင်တံဆိပ်ပြား ပိုင်ရှင် ရှိနေရတာလဲ... ဒီလိုမျိုး တည်ရှိမှုက... အမာခံတပည့် မဖြစ်သေးဘူးလား...”</p> <p>​“ဘယ်သူ သူ့အကြောင်း ကြားဖူးလဲ သူက ဘယ်သူလဲ ”</p> <p>​“အမှတ် ၈၇ ရှေ့ပြေးကြယ်စုတန်းက နန်မင်ရှောက်ကျဲ လို့ ထင်တယ်...”</p> <p>​“သူလား ဟုတ်တယ်... သူ ဖြစ်ရမယ်။ ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ သူတစ်ယောက်ပဲ ရွှေရောင်တံဆိပ်ပြား ရခဲ့တာလို့ ကြားတယ်။ သူက အမာခံတပည့်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရပြီးသားလို့ သိရတယ်၊ တက်လှမ်းခြင်းအဆင့်ကို ရောက်တာနဲ့ ချက်ချင်း မသေမျိုးဆေး သုံးစွဲခွင့်ရမှာတဲ့...”</p> <p>​“ရှောက်ကျဲမိတ်ဆွေ... ဒီလူပါပဲ ”</p> <p>​ချန်မင်ရှုံက ယွီထျန်းကော်ကို ညွှန်ပြကာ နန်မင်ရှောက်ကျဲကို ရိုသေစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​နန်မင်ရှောက်ကျဲသည် ယွီထျန်းကော်ကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ယွီထျန်းကော်၏ ခါးမှ ငွေဖြူတံဆိပ်ပြားကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် လှောင်ပြောင်လိုသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။</p> <p>​သူသည် ထိုအပြုအမူကို ဖုံးကွယ်မထားချေ။</p> <p>ယွီထျန်းကော်သည် ထိုနှိမ်ချသော အကြည့်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသဖြင့် ရုတ်တရက် အမည်မဖော်နိုင်သော ဒေါသတစ်ခု စိတ်ထဲတွင် ပေါက်ဖွားလာသည်။</p> <p>​အကယ်၍ ထိုအကြည့်က တခြားသူဆီကလာလျှင် သူ ဂရုစိုက်မည်မဟုတ်သော်လည်း၊ ဤလူ့ဆီက လာနေခြင်းကြောင့်ပင်</p> <p>​“ငါက ဘယ်သူလဲလို့၊ ချန်မိတ်ဆွေ ပြောနေတဲ့သူက မင်း ဖြစ်နေတာကိုး၊ ယွီထျန်းကော် ”</p> <p>​နန်မင်ရှောက်ကျဲက ပြုံးလျက် ဆိုသည်။</p> <p>​ချန်မင်ရှုံမှာ ကြောင်သွားပြီး ကျန်သူများလည်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။</p> <p> ဤနှစ်ယောက်က သိနေကြတာလား</p> <p>​“ငါလည်း ဒီမှာ မင်း နဲ့ ဆုံမယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး၊ ရှောက်ကျဲမိတ်ဆွေ ”</p> <p>​ယွီထျန်းကော်က စိတ်ထဲမှ ဒေါသကို ဖိနှိပ်ကာ ခပ်အေးအေးပင် ပြန်ပြောလိုက်သည်</p> <p> “ဘာလဲ... မင်းက ဒီတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်အတွက် ရှေ့က ထွက်ရပ်ပေးမလို့လား ”</p> <p>​“ရှေ့က ထွက်ရပ်ပေးတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ တစ်ယောက်ယောက်က တံဆိပ်ပြားကို သုံးပြီး တခြားသူကို အရှက်ခွဲနေတယ်လို့ ကြားလို့ပါ။ ဘယ်သူကများ ဒီလိုလုပ်နေတာလဲလို့ ငါ စဉ်းစားနေတာ။ ကျင့်ကြံခြင်းလောကမှာ ဘယ်သူ့လက်သီးက ပိုကြီးလဲဆိုတာကပဲ အဓိကမဟုတ်လား"</p> <p>​"အကယ်၍ တံဆိပ်ပြားနဲ့ လူကို အရှက်ခွဲလို့ရတယ်ဆိုရင်၊ ငါ့ရဲ့ ဒီရွှေရောင်တံဆိပ်ပြားကကော မင်းကို အရှက်ခွဲလို့ ရမလား၊ ယွီထျန်းကော် ”</p> <p>​နန်မင်ရှောက်ကျဲသည် သူ၏ ရွှေရောင်တံဆိပ်ပြားကို မြှောက်ပြကာ ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>​ယွီထျန်းကော်၏ မျက်နှာထားမှာ အနည်းငယ် ပျက်ယွင်းသွားသည်။</p> <p>​ဘေးနားရှိ ကြေးညိုတံဆိပ်ပြား ပိုင်ရှင်များသည်လည်း တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် စိုးရိမ်ရိပ်များ ပေါ်လာကြသည်။</p> <p>​ကိစ္စကတော့ ကိုင်တွယ်ရ ခက်သွားပြီထင်သည်။</p> <p>​တစ်ဖက်လူက ရွှေရောင်တံဆိပ်ပြားပိုင်ရှင် ပါရမီရှင်တစ်ဦးကို ခေါ်လာခဲ့သည်မဟုတ်ပါလား။</p> <p> ဤကဲ့သို့သော တည်ရှိမှုမျိုးကို ဘယ်သူက လက်ဖျားနဲ့ ထိရဲမှာလဲ</p> <p>​ဒီနေ့ ရိုက်လိုက်လျှင်တောင်၊ မနက်ဖြန်တွင် ထိုသူက အမာခံတပည့် ဖြစ်သွားနိုင်သည်လေ။</p> <p>​“ပြောစမ်းပါဦး... မင်း ဘာလုပ်ချင်တာလဲ ”</p> <p>​ယွီထျန်းကော်က လေးလေးပင်ပင် မေးလိုက်သည်။</p> <p>​နန်မင်ရှောက်ကျဲက ယွီထျန်းကော်ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ဖန့်ချန်တို့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ</p> <p>“ဒီကိစ္စက မူလက မင်းတို့နဲ့ ပတ်သက်နေတာ၊ ဒါပေမဲ့ အခု ငါ မင်းတို့ကို အရင်ထွက်သွားခွင့်ပေးမယ်။ ငါနဲ့ ယွီထျန်းကော်ကြားက ကိစ္စကို ဝင်မပါနဲ့တော့။ ရှားပါးတဲ့ အခွင့်အရေးဆိုတော့ ဆုပ်ကိုင်တတ်ဖို့ လိုမယ်နော် ”</p> <p>​ယွီဝူရှီးတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် အားလုံး၏ အကြည့်မှာ ဖန့်ချန်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။</p> <p>​နန်မင်ရှောက်ကျဲသည် ယွီထျန်းကော် အနီးရှိ ကြေးညိုတံဆိပ်ပြား ပိုင်ရှင်များကိုလည်း ကြည့်ကာ</p> <p>“မင်းတို့လည်း သွားလို့ရပြီ ”</p> <p>​“ဒါကတော့...”</p> <p>​သူတို့သည် ခက်ခဲစွာဖြင့် အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချကာ ယွီထျန်းကော်ကို လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်ပြီး ထွက်ခွာသွားကြသည်။</p> <p>သို့သော် ဝေးဝေးသို့တော့ မသွားကြချေ။</p> <p>​နန်မင်ရှောက်ကျဲ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ အနည်းငယ် ကွေးညွှတ်သွားသည်။</p> <p>ယွီထျန်းကော်၏ မျက်နှာ ပို၍ ပျက်ယွင်းလာလေ၊ သူ၏ အပြုံးက ပို၍ တောက်ပလာလေပင်။</p> <p>​သည်အထိတော့</p> <p>​သူက ဖန့်ချန်ကို မျက်မှောင်ကြုတ်ကြည့်ကာ</p> <p> “မင်း မသွားဘူးလား ”</p> <p>​“မင်းတို့ အရင်သွားနှင့်ကြ ”</p> <p>​ဖန့်ချန်က ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်တို့ဆီသို့ စိတ်ချင်းဆက်၍ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​“ခေါင်းဆောင်... ခေါင်းဆောင်က အခုမှ အဆင့်တက်ထားတာ... ကျင့်ကြံမှုက မတည်ငြိမ်သေးဘူးလေ...”</p> <p>​“...ကျမတို့ နားလည်ပါပြီ။ ခေါင်းဆောင်... ဂရုစိုက်ပါဦး ”</p> <p>​သူတို့အားလုံး လှည့်ထွက်သွားကြသော်လည်း အဝေးသို့တော့ မသွားကြချေ။</p> <p>​“ဖန့်မိတ်ဆွေ... မင်း ဒီမှာ နေနေစရာ မလိုပါဘူး။ မင်းက အခုမှ ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်း အဆင့်နောက်ပိုင်းကို တက်လှမ်းထားတာဆိုတော့ ကျင့်ကြံမှုကို တည်ငြိမ်အောင်လုပ်ဖို့ အချိန်လိုသေးတယ် ”</p> <p>​ယွီထျန်းကော်က ဖန့်ချန်ကို ထွက်သွားရန် တိုက်တွန်းနေသော်လည်း၊ သူ၏ မျက်နှာထားမှာ ခုနကထက် ပို၍ ကြည့်ကောင်းလာပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင်လည်း မသိမသာ ကျေးဇူးတင်သော အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေသည်။</p> <p>​တစ်ဖက်လူက ထိုနေရာတွင် ကျန်ရစ်ပေးခဲ့သဖြင့် နန်မင်ရှောက်ကျဲ၏ ရှေ့တွင် သူ၏ အရှက်သိက္ခာများ အကုန်အစင် မပျက်စီးသွားခဲ့ခြင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save