Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၇၄)</h2> <h2 style="text-align: center;"> ဝေ့မိသားစု၏လက်ဆောင်၊ တာအိုတံဆိပ်အား ပြန်ပေးခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p>ဝေ့ရှင်ဖုန်းနှင့် ဝေ့မိသားစု၏ အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်များနှင့်အတူ ရွှီနင်သည် ခမ်းနားသော နေ့လယ်စာကို သုံးဆောင်ခဲ့လေသည်။</p> <p>မိစ္ဆာသားရဲအသားများအပြင် ရှားပါးသော စိတ်ဝိညာဉ်အသီးများနှင့် ဆေးပင်များလည်း ပါဝင်ပေသည်။ သာမန် ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များအတွက်မူ ၎င်းတို့ကို စားသုံးခြင်းက အကျိုးကျေးဇူး များစွာ ရရှိနိုင်ပေသည်။</p> <p>သို့သော် ရွှီနင်အတွက်မူ သူသည် ဤအစားအစာကို အရသာခံရန်အတွက်သာ စားသုံးခြင်း ဖြစ်လေသည်။</p> <p>စားသောက်ပွဲအပြီးတွင် ဝေ့ရှင်ဖုန်းသည် ရွှီနင်ကို သူ၏စာကြည့်ခန်းသို့ ကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်ခေါ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>“မိတ်ဆွေလေး ရွှီနင်”</p> <p>တံခါးပိတ်ပြီးနောက် ဝေ့ရှင်ဖုန်းသည် အစီအစဉ်အချို့ ပြုလုပ်လိုက်သည်။ သူတို့၏ စကားဝိုင်းကို တစ်စုံတစ်ယောက်မှ ချောင်းနားမထောင်နိုင်ကြောင်း သေချာစေပြီးမှ သူက စကားစလာတော့သည်။</p> <p>“ကျုပ်ရဲ့ ကျေးဇူးတင်မှုကို ပြသတဲ့အနေနဲ့ တစ်ခုခုပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားတယ်၊ မင်း လက်ခံပေးလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”</p> <p>ဝေ့ရှင်ဖုန်းသည် စာအုပ်စင်အနီးတွင် တစ်ခုခုကို ရှာဖွေလိုက်ရာ စာအုပ်စင်သည် တံခါးတစ်ချပ်ကဲ့သို့ ဖြည်းညင်းစွာ ပွင့်သွားပြီး လျှို့ဝှက်အခန်းတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။</p> <p>လျှို့ဝှက်အခန်းမှာ သိပ်မကြီးလှပေ။ အခန်းထဲတွင် ကျောက်တုံးစင်တစ်ခုသာရှိပြီး ထိုစင်ပေါ်တွင် ပျက်စီးနေသော ဓားရှည်တစ်လက် ရှိနေသည်။</p> <p>ဓားရှည်၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ချိုင့်ခွက်များနှင့် သိသာထင်ရှားသော အက်ကြောင်းများစွာ ရှိနေသည်။</p> <p>သို့သော် ဓားသွား၏ အစွန်းကို ကြည့်ရုံနှင့်ပင် အေးစက်လှသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များကို ပေးစွမ်းနေဆဲ ဖြစ်လေသည်။</p> <p>“ဒါက ဂုဏ်သတ္တိအားလုံး ပါဝင်တဲ့ ပျက်စီးနေတဲ့ တာအိုလက်နက် တစ်လက်ပဲ”</p> <p>ဝေ့ရှင်ဖုန်းသည် ပျက်စီးနေသော ဓားရှည်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဂရုတစိုက် မယူလိုက်ပြီး ရွှီနင်ထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။</p> <p>“သူ့ရဲ့ စွမ်းအားတွေ ပျက်စီးနေပြီဆိုပေမဲ့ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်အတွက်တော့ အများကြီး အသုံးဝင်ပါသေးတယ်။ ဒီဓားနဲ့ မင်းထက် အဆင့်မြင့်တဲ့ ရန်သူကို မသတ်နိုင်ရင်တောင် တူညီတဲ့ နယ်ပယ်ထဲမှာတော့ မင်းကို ဘယ်သူမှ ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p>“ဂုဏ်သတ္တိအားလုံး ပါဝင်တဲ့ ပျက်စီးနေတဲ့ တာအိုလက်နက် ဟုတ်လား”</p> <p>ရွှီနင်သည် ပျက်စီးနေသော ဓားရှည်ကို ယူလိုက်ပြီး ဓားသွားကို လက်ချောင်းဖြင့် ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။</p> <p>‘ဝေ့မိသားစုခေါင်းဆောင်က တော်တော် ရက်ရောတာပဲ’</p> <p>ရွှီနင် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p>သူ့လက်ထဲတွင် တာအိုလက်နက် ငါးလက် ရှိပြီးသားဖြစ်ရာ ဤတာအိုလက်နက်ကို သူ စိတ်မဝင်စားပေ။</p> <p>ဤပျက်စီးနေသော ဓားရှည်သည် ရွှီနင့်လက်ထဲတွင် အသုံးမဝင်လှပေ။ သူ့အတွက် မလိုအပ်ပါချေ။</p> <p>သို့သော် ဤအချက်သည် ပျက်စီးနေသော ဓားရှည်၏ တန်ဖိုးနှင့် ဝေ့ရှင်ဖုန်း၏ ရက်ရောမှုကို လျှော့ချပစ်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။</p> <p>ဂုဏ်သတ္တိအားလုံး ပါဝင်သော ပျက်စီးနေသည့် တာအိုလက်နက်သည် သူ့အတွက် ဆွဲဆောင်မှုမရှိသော်လည်း အခြားသော ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များ၊ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် ကိုးဆင့်မြောက်ဖြစ်သော အစစ်အမှန်ပိုင်နက်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များပင်လျှင် ၎င်းကို လိုချင်တက်မက်ကြပေလိမ့်မည်။</p> <p>ဝေ့မိသားစုအတွက်မူ ဤပျက်စီးနေသော ဓားရှည်သည် အလွန်တန်ဖိုးကြီးလှပေသည်။</p> <p>‘ရွှီနင်က တာအိုလက်နက် ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ကြားပြီးတာတောင် တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ရှိနေတုန်းပဲ၊ တကယ်ကို အထင်ကြီးစရာ ကောင်းတာပဲ’</p> <p>ဝေ့ရှင်ဖုန်း သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။</p> <p>ပျက်စီးနေသော ဓားရှည်ကို ထုတ်ပေးပြီးနောက် ဝေ့ရှင်ဖုန်းသည် ရွှီနင်၏ အမူအရာကို အကဲခတ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>‘သူ အခုလို တည်ငြိမ်နေနိုင်ဖို့ ဖြစ်နိုင်ခြေ နှစ်ခုပဲ ရှိတယ်။ တစ်ခုက သူက စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာလွန်းပြီး ကိုယ့်ခွန်အားကိုယ် အလွန်အမင်း ယုံကြည်ချက်ရှိနေတာ ဖြစ်ရမယ်၊ ဒါမှမဟုတ် သူက တကယ့် တာအိုလက်နက်ကို မြင်ဖူးထားတာ၊ ဒါမှမဟုတ် တာအိုလက်နက်ကိုတောင် ပိုင်ဆိုင်ထားတာမျိုး ဖြစ်နိုင်တယ်’</p> <p>ဝေ့ရှင်ဖုန်း ပိုတွေးလေလေ ရွှီနင်မှာ ခန့်မှန်းရခက်လွန်းသည်ဟု ခံစားရလေလေ ဖြစ်လာသည်။</p> <p>အမှန်စင်စစ်တွင် ရွှီနင်က ဝေ့ချန်ချင်းနှင့် အခြားနှစ်ဦးကို ကယ်တင်ခဲ့သည် ဆိုသော်ငြားလည်း ပျက်စီးနေသော တာအိုလက်နက်မှာ ပေးအပ်ရန် အလွန်တန်ဖိုးကြီးလွန်းလှပေသည်။</p> <p>ဝေ့ရှင်ဖုန်းက ရွှီနင်ကို ကျေးဇူးတင်ရုံသာမက သူနှင့် ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံရေးတစ်ခု တည်ဆောက်ထားလိုသောကြောင့် ဤသို့ ပြုလုပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>လက်ရှိ ဝေ့မိသားစုသည် ယွင်ယင်းမြို့ရှိ ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်း၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေသဖြင့် ကိစ္စရပ်များ လုပ်ဆောင်ရာတွင် အဆင်မပြေမှုများ ရှိနေသည်။ ကန့်သတ်ချက်များစွာ ရှိနေသလို မိသားစုတွင်လည်း ထူးချွန်သော မျိုးဆက်သစ်များ နည်းပါးလှပေသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် ဝေ့ရှင်ဖုန်းသည် ဝေ့မိသားစု၏ အနာဂတ်အတွက် အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေမိသည်။</p> <p>ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် ရွှီနင်နှင့် ခိုင်မာသော ချစ်ကြည်ရေးတစ်ခုကို တည်ဆောက်နိုင်ပါက အခြေအနေမှာ အလွန်ပင် ကွဲပြားသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>ရွှီနင်၏ သိုင်းပညာပါရမီအရ သူသည် ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် ကိုးဆင့်မြောက်ဖြစ်သော အစစ်အမှန်ပိုင်နက်နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည်မှာ သေချာသလောက်ပင်။ ထိုသို့သာ ဖြစ်လာခဲ့လျှင် ဝေ့မိသားစု၏ အနာဂတ် တိုးတက်မှုသည် များစွာ ပိုမိုချောမွေ့သွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဝေ့မိသားစုခေါင်းဆောင်”</p> <p>ရွှီနင်သည် ပျက်စီးနေသော ဓားရှည်ကို အကြိမ်အနည်းငယ် ကြည့်ရှုပြီးနောက် ဝေ့ရှင်ဖုန်းထံ ပြန်ပေးလိုက်လေသည်။</p> <p>အသုံးမဝင်သော လက်နက်တစ်ခုကို လက်ခံလိုက်ခြင်းကြောင့် ကျေးဇူးအကြွေးတင်သွားရခြင်းမှာ မထိုက်တန်လှပေ။</p> <p>“ဒါက...”</p> <p>ရွှီနင်သည် ဤပျက်စီးနေသော တာအိုလက်နက်အပေါ် စိတ်ဝင်စားမှုမရှိကြောင်း ဝေ့ရှင်ဖုန်း သိရှိသွားသော်လည်း လက်ဆောင်ကို ပြန်ပေးလိုက်သည်ကို မြင်ရသောအခါ သူ အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားရသည်။</p> <p>“ကျွန်တော် အရင်က ပြောခဲ့ဖူးသလိုပါပဲ၊ ကျွန်တော်နဲ့ ဦးလေးဝေ့၊ ပင်လင်၊ ဇစ်ချန်တို့ကြားမှာ စစ်မှန်တဲ့ သံယောဇဉ်တွေ ရှိပါတယ်။ လက်ဆောင်တွေ ပေးဖို့ မလိုပါဘူး”</p> <p>ရွှီနင် ငြင်းပယ်လိုက်သည်။</p> <p>ဝေ့ရှင်ဖုန်းသည် ရွှီနင် တကယ်ပင် စိတ်မပါသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ပျက်စီးနေသော ဓားရှည်ကို ကျောက်တုံးစင်ပေါ်သို့ ပြန်တင်လိုက်ပြီး သူ့အင်္ကျီလက်အတွင်းမှ လက်စွပ်တစ်ကွင်းကို ထုတ်လိုက်သည်။</p> <p>ထိုလက်စွပ်မှာ နို့နှစ်ရောင် ပုံဆောင်ခဲဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး ရိုးရှင်းသော ဒီဇိုင်းရှိသော်လည်း ခမ်းနားထည်ဝါသော ပုံပန်းသဏ္ဌာန် ရှိလေသည်။</p> <p>“မိတ်ဆွေလေး ရွှီနင်က တာအိုလက်နက်ကို မလိုချင်ဘူးဆိုတော့ ဒါကိုပဲ ပေးပါရစေ”</p> <p>ဝေ့ရှင်ဖုန်းက ရိုးရှင်းသော လက်စွပ်ကို ရွှီနင့်လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။ “ဒီတစ်ခါတော့ မငြင်းပါနဲ့တော့”</p> <p>“ဟမ်...”</p> <p>ရွှီနင် ထိုရိုးရှင်းသော လက်စွပ်ကို ထိလိုက်သည်နှင့် ရင်းနှီးသော ခံစားမှုတစ်ခုကို ရရှိလိုက်သည်။</p> <p>လက်စွပ်အတွင်း၌ စွမ်းအင်စီးကြောင်းတစ်ခု စီးဆင်းနေပြီး ထိုစွမ်းအင်မှာ ဟင်းလင်းပြင် စွမ်းအားများနှင့် ဆက်နွှယ်နေပုံရလေသည်။</p> <p>“ဒါက သိုလှောင်လက်စွပ်ပဲ”</p> <p>ဝေ့ရှင်ဖုန်းသည် ရွှီနင် နားမလည်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ရှင်းပြလိုက်သည်။ “သိုလှောင်လက်စွပ်ဆိုတာ ပစ္စည်းတွေကို သီးသန့် သိမ်းဆည်းထားနိုင်တဲ့ လက်စွပ်မျိုးပဲ။ ဒီလက်စွပ်ထဲမှာ သီးသန့် ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခု ရှိတယ်။ သက်ရှိတွေကလွဲရင် မင်း ထည့်နိုင်သမျှ ဘာမဆို ထည့်ထားလို့ ရတယ်”</p> <p>“ဒီသိုလှောင်လက်စွပ်ကို ကျုပ်ရဲ့ တာအိုနယ်ပယ် ဘိုးဘေးက ဖန်တီးခဲ့တာ။ ကုန်ကြမ်းကတော့ အလွန်ရှားပါးတဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ပုံဆောင်ခဲ အမျိုးအစားပဲ။ ဒီသိုလှောင်လက်စွပ်သာ ရှိရင် ခရီးသွားတဲ့အခါ အများကြီး ပိုပြီး အဆင်ပြေသွားလိမ့်မယ်”</p> <p>ရွှီနင် နောက်ဆုံးတွင် အံ့အားသင့်သွားတော့သည်။</p> <p>ဤသိုလှောင်လက်စွပ်သည် သူ၏ နံရိုးသိုလှောင်မှုနယ်မြေနှင့် တူညီသော လုပ်ဆောင်ချက် ရှိနေပေသည်။</p> <p>ယခင်က ရွှီနင်သည် နံရိုးသိုလှောင်မှုနယ်မြေထဲတွင် နေရာလွတ် နည်းပါးလာပြီဟု တွေးတောနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဝေ့ရှင်ဖုန်းက သူ့ကို သိုလှောင်လက်စွပ်တစ်ကွင်း ပေးလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မထားခဲ့ပေ။</p> <p>ရွှီနင်သည် စစ်မှန်သောချီ အနည်းငယ်ကို သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။</p> <p>‘ဒါကလည်း ၁၀ ကုဗမီတာလောက် ကျယ်တာပဲ’</p> <p>ရွှီနင် ကြည့်ရှုရင်း တွေးလိုက်မိသည်။ ‘ဒီသိုလှောင်လက်စွပ်ကလည်း ရှားပါးပစ္စည်းတစ်ခုပဲ၊ သူ့တန်ဖိုးက ပျက်စီးနေတဲ့ တာအိုလက်နက်ထက် အများကြီး ပိုကြီးတယ်’</p> <p>ရွှီနင် ခေတ္တစဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။ “ဝေ့မိသားစုခေါင်းဆောင်... ကျွန်တော် ဒီသိုလှောင်လက်စွပ်ကို တကယ် လိုအပ်နေတာပါ။ ခင်ဗျားရဲ့ လက်ဆောင်ကို ကျွန်တော် လက်ခံပါ့မယ်”</p> <p>“လက်ခံလိုက်တာ ကောင်းပါတယ်”</p> <p>ရွှီနင် သိုလှောင်လက်စွပ်ကို လက်ခံလိုက်သည်ကို မြင်ရသောအခါ ဝေ့ရှင်ဖုန်း စိတ်သက်သာရာရသွားပြီး ပြုံးလိုက်လေသည်။</p> <p>ဤသည်မှာ ရွှီနင်က သူ၏ စေတနာကို လက်ခံလိုက်ခြင်းလည်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>“ဝေ့မိသားစုခေါင်းဆောင်”</p> <p>ရွှီနင် သိုလှောင်လက်စွပ်ကို လက်ခံပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။ “ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို ရတနာတစ်ခု ပေးခဲ့တာဆိုတော့ ကျွန်တော့်မှာလည်း ခင်ဗျားကို ပြန်ပေးစရာ တစ်ခု ရှိပါတယ်”</p> <p>ဝေ့ရှင်ဖုန်း မျက်ခုံးပင့်သွားပြီး နားမလည်နိုင်သလို ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>“ကျွန်တော့်ကို ပြန်ပေးစရာ တစ်ခု ဟုတ်လား”</p> <p>“မှန်ပါတယ်”</p> <p>ရွှီနင်သည် ပေါင့်ချုံးဟွား၏ လက်ထဲမှ သူ လုယူခဲ့သော တာအိုတံဆိပ် ကျောက်စာချပ်ကို နံရိုးသိုလှောင်မှုနယ်မြေထဲမှ ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p>“ဒါက ဘာလဲ”</p> <p>ရွှီနင် ကျောက်စာချပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဝေ့ရှင်ဖုန်း ထိတ်လန့်သွားရသည်။</p> <p>သူ ထိတ်လန့်သွားခြင်းမှာ တာအိုတံဆိပ် ကျောက်စာချပ်ကို မှတ်မိသွားသောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ရွှီနင် ၎င်းကို ထုတ်ယူလိုက်သည့် ပုံစံကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>သူ ရွှီနင့်ကို ပေးလိုက်သော သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲတွင် ဘာမှ မရှိသေးပေ။ ရွှီနင်က ဤကဲ့သို့ ကျောက်စာချပ်ကြီးကို ထုတ်ယူလိုက်ခြင်းမှာ ရွှီနင့်လက်ထဲတွင် သိုလှောင်ပစ္စည်းတစ်ခု ရှိနေနှင့်ပြီးသား ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေခြင်းပင်။</p> <p>‘ဒီရွှီနင်က တကယ်ကို ခန့်မှန်းရ ခက်လွန်းတာပဲ’</p> <p>ဝေ့ရှင်ဖုန်း သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။</p> <p>ရွှီနင် ဤကဲ့သို့ တာအိုတံဆိပ် ကျောက်စာချပ်ကို ထုတ်ပြလိုက်ခြင်းမှာ သူ၏ သိုလှောင်ပစ္စည်း ရှိနေခြင်းကို ဖုံးကွယ်ထားရန် မလိုတော့ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ဝေ့ရှင်ဖုန်းက သူ့ကို သိုလှောင်လက်စွပ်တစ်ကွင်း ပေးပြီးသားဖြစ်ရာ သူ၏ နည်းလမ်းများကို ဖုံးကွယ်ထားရန် မလိုအပ်တော့ပေ။</p> <p>“ဒါက ဘာလဲ”</p> <p>ဝေ့ရှင်ဖုန်း ကျောက်စာချပ်နားသို့ လျှောက်သွားပြီး သေချာကြည့်ရှုလိုက်သည်။ သို့သော် သူ ၎င်းကို မမှတ်မိပေ။</p> <p>အကြောင်းမှာ တာအိုတံဆိပ် ကျောက်စာချပ်၏ စည်းတံဆိပ်သည် အလုံစုံ ပွင့်မလာသေးရာ ဝေ့ရှင်ဖုန်းအနေဖြင့် လေဂုဏ်သတ္တိ တာအိုတံဆိပ်ကို အာရုံမခံနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် သူ ကျောက်စာချပ်နားသို့ ချဉ်းကပ်လိုက်သောအခါ ဝေ့ရှင်ဖုန်းသည် ဖော်ပြ၍မရသော ရင်းနှီးမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။</p> <p>“ဒါက ဝေ့မျိုးနွယ်စုရဲ့ တာအိုနယ်ပယ် ဘိုးဘေးတွေ ချန်ထားခဲ့တဲ့ တာအိုတံဆိပ် ကျောက်စာချပ်ပဲ”</p> <p>ရွှီနင်က ဝေ့ရှင်ဖုန်းကို ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ဘာ...”</p> <p>ရွှီနင်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဝေ့ရှင်ဖုန်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p>“ဝေ့မိသားစု ဘိုးဘေးရဲ့ တာအိုတံဆိပ် ကျောက်စာချပ်က တခြားပြည်နယ်ကနေ ဖေးယွင်ပြည်နယ်ကို ပြောင်းရွှေ့လာတုန်းက ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့တာလေ”</p> <p>ဝေ့ရှင်ဖုန်း မယုံကြည်နိုင်သလို ဖြစ်နေသည်။</p> <p>“ဟုတ်ပါတယ်၊ အဲဒီအချိန်တုန်းက တကယ်ပဲ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့တာပါ”</p> <p>ရွှီနင်က ဆက်ပြောသည်။ “အချိန်အတန်ကြာပြီးနောက်မှာ အဲဒါက ကျိဖုန်းစီရင်စုက သိုင်းပညာမိသားစုတစ်ခုရဲ့ လက်ထဲကို ရောက်သွားခဲ့တာ။”</p> <p>“အဲဒီသိုင်းပညာမိသားစုက တာအိုတံဆိပ် ကျောက်စာချပ်ကို ရရှိပြီးနောက်မှာ အဲဒီတံဆိပ်ကို ဖွင့်ဖို့အတွက် ဝေ့မျိုးနွယ်စုရဲ့ သွေး လိုအပ်မယ်လို့ ယူဆခဲ့ကြတယ်။ ဒါကြောင့်လည်း သူတို့က ဦးလေးဝေ့နဲ့ အခြားသူတွေကို ဖမ်းဆီးသွားခဲ့ကြတာပေါ့”</p> <p>ရွှီနင်က ရှင်းပြသည်။ “ကျွန်တော် ဦးလေးဝေ့နဲ့ အခြားသူတွေကို ကယ်တင်ပြီးတဲ့နောက်မှာ ဒီကျောက်စာချပ်ကိုပါ သိမ်းယူလာခဲ့တာပါ။ အခုတော့ ဒါကို ဝေ့မိသားစုဆီ ပြန်ပေးရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီပေါ့”</p> <p>ဝေ့ရှင်ဖုန်းသည် ရွှီနင် ဘာကို ဆိုလိုနေမှန်း နားမလည်ခဲ့ပေ။</p> <p>ဝေ့ချန်ချင်းနှင့် အခြားသူများ ပြန်ပို့လိုက်သော စာထဲတွင် ဤအချက်အလက်များကို ထည့်သွင်းရေးသားထားခြင်း မရှိခဲ့ပါချေ။</p> <p>ဝေ့ချန်ချင်းသည် သူတို့ ဖမ်းဆီးခံရခြင်းမှာ တာအိုတံဆိပ်ကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း သိသော်လည်း တာအိုတံဆိပ်ဆိုသည်မှာ ဘာလဲဆိုသည်ကို မသိရှိခဲ့သလို ရွှီနင် သိမ်းယူလာသော ကျောက်စာချပ်မှာလည်း တာအိုတံဆိပ်ကိုယ်တိုင် ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း မသိခဲ့ပေ။</p> <p>“ဒါ... ဒါက”</p> <p>ဝေ့ရှင်ဖုန်း၏ ရင်ခုန်သံများ မြန်ဆန်လာသည်။</p> <p>သူသည် တံဆိပ်တော်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ အသက်ရှူနှုန်းကိုပင် မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။</p> <p>ဤတာအိုတံဆိပ် ကျောက်စာချပ်သည် လက်ရှိ ဝေ့မိသားစုအတွက် အလွန်ပင် အရေးပါလှပေသည်။</p> <p>ဝေ့မိသားစုတွင် တံဆိပ်တော်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် နှစ်ဦး ရှိသည်။</p> <p>တစ်ဦးမှာ တံဆိပ်တော်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိထားသည်မှာ မကြာသေးသော ဝေ့ရှင်ဖုန်းဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ဦးမှာ တံဆိပ်တော်နယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသော ဝေ့မိသားစု၏ အကြီးအကဲချုပ် ဖြစ်လေသည်။</p> <p>အကယ်၍ ဤတံဆိပ်တော်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် နှစ်ဦးကို အခြားနေရာများတွင် ထားရှိမည်ဆိုပါက နယ်မြေအရှင်သခင်များ သေချာပေါက် ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။</p> <p>သို့သော် ဝေ့မိသားစုမှာ ယွင်ယင်းမြို့တွင် အခြေစိုက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ယွင်ယင်းမြို့တွင် ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်းကသာ စစ်မှန်သော အရှင်သခင်ဖြစ်ပြီး ဂိုဏ်းအပြင် အခြားသော မိသားစုကြီးများစွာလည်း ရှိနေသေးသည်။</p> <p>ဝေ့မိသားစု၏ အင်အားမှာ မလုံလောက်သေးပေ။</p> <p>ဝေ့ရှင်ဖုန်းဖြစ်စေ၊ အကြီးအကဲချုပ်ဖြစ်စေ သူတို့သည် လက်ရှိနယ်ပယ်တွင်သာ ပိတ်မိနေပြီး နောက်ထပ် ရှေ့မတိုးနိုင်တော့ချေ။</p> <p>ပြင်ပအကူအညီမပါဘဲ သူတို့၏ ဘဝတစ်သက်တာတွင် နောက်ထပ် တိုးတက်လာတော့မည် မဟုတ်ကြောင်း သူတို့အားလုံး သိထားကြသည်။</p> <p>ဝေ့ရှင်ဖုန်းနှင့် အကြီးအကဲချုပ်တို့သည် အခြားသူများ၏ တာအိုတံဆိပ်ကို ငှားရမ်းရန် ကြိုးစားခဲ့ဖူးသော်လည်း ငြင်းပယ်ခံခဲ့ရသည်။</p> <p>တာအိုတံဆိပ်ဆိုသည်မှာ ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်းအတွက်ပင် တန်ဖိုးကြီးလှရာ အခြားသူများကို ငှားရမ်းပေးရန် မဖြစ်နိုင်ပါချေ။</p> <p>သို့သော် ဝေ့ရှင်ဖုန်း၏ အမြင်တွင် ငှားရမ်းရန်ပင် မဖြစ်နိုင်သော တာအိုတံဆိပ်ကို ရွှီနင်က သူ့လက်ထဲသို့ ကိုယ်တိုင် လာရောက်အပ်နှံပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>“ရွှီနင်”</p> <p>ဝေ့ရှင်ဖုန်း တည်ငြိမ်အောင် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ “ဒါက တန်ဖိုးကြီးလွန်းတယ်”</p> <p>ဤတာအိုတံဆိပ် ကျောက်စာချပ်မှာ သူ၏ ဘိုးဘေးများ ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သည် ဆိုသော်ငြားလည်း ယခုအခါ ရွှီနင့်လက်ထဲသို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ရာ ရွှီနင်သာ ပိုင်ဆိုင်ကြောင်း ဝေ့ရှင်ဖုန်း သိရှိထားသည်။</p> <p>“ဒါက မူလကတည်းက ဝေ့မိသားစုရဲ့ ပစ္စည်းပဲလေ။ တန်ဖိုးကြီးလွန်းတယ်ဆိုတာ မရှိပါဘူး၊ ခင်ဗျား လက်ခံလိုက်ပါ”</p> <p>ရွှီနင် ပြုံးလျက် ဝေ့ရှင်ဖုန်းကို ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save