Book List

<h2 style="text-align:center">အခန်း (၁၇၅)</h2> <h2 style="text-align:center">ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် အဋ္ဌမအဆင့်၊ အစစ်အမှန်စိတ်ဆန္ဒနယ်ပယ်</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <h2 style="text-align:center"> </h2> <p> </p> <p>“ဒီလိုဆိုရင်တော့ ဒီတာအိုတံဆိပ်ကို ကျွန်တော် လက်ခံလိုက်ပါ့မယ်။”</p> <p>ဝေ့ရှင်ဖုန်းသည် ဤတာအိုတံဆိပ်ကို ရရှိလိုက်ခြင်းက ဝေ့မိသားစု၏ အနာဂတ်အတွက် များစွာတောက်ပလာစေမည်ကို ကောင်းစွာ နားလည်ထားပေသည်။</p> <p>ပထမအချက်မှာ သာမန်တံဆိပ်နယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသည့် မိသားစုအကြီးအကဲမှာ ယခုအခါ ထိုနယ်ပယ်၏ အတားအဆီးများကို ကျော်ဖြတ်ကာ အစစ်အမှန်စိတ်ဆန္ဒနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ရန် ပိုမိုနီးစပ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>သူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် အစစ်အမှန်စိတ်ဆန္ဒနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ရန် ကြိုးစားနိုင်သည့် အခွင့်အရေး ရရှိသွားချေပြီ။</p> <p>မိသားစုအတွင်း တစ်စုံတစ်ယောက်သာ အစစ်အမှန်စိတ်ဆန္ဒနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသွားပါက ဝေ့မိသားစု၏ ယွင်ယင်းမြို့အတွင်း ဂုဏ်ဒြပ်မှာလည်း ပိုမိုမြင့်မားလာပေလိမ့်မည်။</p> <p>ထို့အပြင် တာအိုတံဆိပ်တစ်ခု ရှိနေခြင်းက ဝေ့မိသားစုတစ်ခုလုံးအတွက် ရေရှည်တွင် များစွာ အကျိုးရှိစေပေမည်။</p> <p>“ဒီတာအိုတံဆိပ်က လုံးဝပွင့်မလာသေးဘူး။ ဝေ့မိသားစုခေါင်းဆောင်ကတော့ သူ့ဘာသာသူ ဖွင့်နိုင်မယ့် နည်းလမ်းကို ရှာတွေ့နိုင်မှာပါ”</p> <p>ရွှီနင်က သတိပေးလိုက်သည်။</p> <p>“မိတ်ဆွေလေး ရွှီနင်... ဝေ့ချန်ချင်းဆီက ကြားတာတော့ မင်းက ယွင်ယင်းမြို့မှာ ခဏလောက် နေမယ်လို့ ကြားတယ်”</p> <p>ဝေ့ရှင်ဖုန်းက စိတ်ကို ပြန်လည်တည်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်ပြီး တာအိုတံဆိပ် ကျောက်စာချပ်ကို သိမ်းဆည်းကာ ရွှီနင်ကို မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p>“ဟုတ်ပါတယ်။ ကျွန်တော် ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်းအပေါ် မျှော်လင့်ချက်တွေ အများကြီး ထားထားတာပါ။ ဒါကြောင့် ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်းရဲ့ ခမ်းနားထည်ဝါမှုကို ကြည့်ရှုနိုင်မယ့် အခွင့်အရေးကို ရှာချင်နေတာပါ”</p> <p>“ဒါက မခက်ခဲပါဘူး။”</p> <p>ဝေ့ရှင်ဖုန်းက ဆိုသည်။ “နောက်နှစ်လနေရင် ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်းက ဒီနှစ်အတွက် ဂိုဏ်းတော်ညီလာခံ ကျင်းပတော့မှာ။ အဲဒီအခါကျရင် ဝေ့မိသားစုလည်း ဖိတ်ကြားခံရမှာဆိုတော့ ရွှီနင် မင်းက ငါတို့နဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ရုံပဲပေါ့။”</p> <p>“ကြိုတင် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျာ။”</p> <p>ရွှီနင်က လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>“အားနာနေစရာ မလိုပါဘူး။ ယွင်ယင်းမြို့မှာ နေနေတုန်း ဝေ့မိသားစုမှာပဲ တည်းခိုလို့ ရပါတယ်။ ဘာလိုအပ်တာပဲဖြစ်ဖြစ် အားမနာဘဲ ပြောပါ”</p> <p>“ကောင်းပါပြီ။”</p> <p>ရွှီနင်က မငြင်းတော့ချေ။</p> <p>လက်ဆောင်များ အပြန်အလှန် ဖလှယ်လိုက်ခြင်းက ရွှီနင်နှင့် ဝေ့မိသားစုကြား ဆက်ဆံရေးကို ပိုမို ရင်းနှီးသွားစေခဲ့သည်။</p> <p>. . .</p> <p>လဝက်ခန့် ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက်…</p> <p>ဝေ့မိသားစု၏ အိမ်တော်အတွင်းရှိ စံအိမ်တစ်ခုတွင်…</p> <p>စံအိမ်ထဲတွင် အစေခံနှင့် အလုပ်သမား ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ရှိနေပြီး ၎င်းတို့အားလုံးမှာ ရွှီနင်ကို ပြုစုရန် ဝေ့ရှင်ဖုန်းမှ စေလွှတ်ထားသူများ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>ဝေ့မိသားစုနှင့် အတူနေထိုင်စဉ်အတွင်း ရွှီနင်သည် ယွင်ယင်းမြို့အတွင်း လှည့်လည်ကြည့်ရှုခြင်း မပြုသေးဘဲ သူဖော်စပ်ထားသော ဆေးလုံးများကို ရောင်းချပေးရန်နှင့် လိုအပ်သော ဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်းကြမ်းများကို ဝယ်ယူပေးရန် ဝေ့မိသားစုကို အကူအညီ တောင်းခဲ့သည်။</p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်၏ ကန့်သတ်ချက်များကြောင့် ရွှီနင် တံဆိပ်တော်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်မှာ သုံးလကျော် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ စွမ်းအင် ၂၀,၀၀၀ ယူနစ်သာ ရှိသေးသည်။</p> <p>ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် အဋ္ဌမအဆင့် ဖြစ်သော အစစ်အမှန်စိတ်ဆန္ဒနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိရန် စွမ်းအင် ၂၅,၀၀၀ ယူနစ် လိုအပ်နေသေးသည်။</p> <p>ရွှီနင်သည် စွမ်းအင်များ အလျင်အမြန် စုဆောင်းနိုင်ရန်နှင့် စိတ်ဆန္ဒနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ရန်အတွက် ဆေးလုံးများကို ဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်းများနှင့် လဲလှယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>အခန်းထဲတွင်…</p> <p>တံခါးမှာ ပိတ်ထားသည်။</p> <p>ရွှီနင်သည် ဆေးဖော်စပ်သည့် အိုးရှေ့တွင် ထိုင်နေလေသည်။</p> <p>သူသည် ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်ရန်အတွက် သူ၏ ရေနှင့် မီးဓာတ်စွမ်းအားများကို ထိန်းချုပ်လိုက်လေသည်။</p> <p>ဝုန်း…</p> <p>အချိန်တန်သောအခါ ဆေးအိုးပွင့်သွားပြီး ဖြူစင်သော ဆေးပြားအချို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ရွှီနင်က ၎င်းတို့ကို ဖမ်းယူလိုက်ပြီး သိုင်းပညာမျက်နှာပြင်မှတစ်ဆင့် စွမ်းအင်အားလုံးကို စုပ်ယူလိုက်တော့သည်။</p> <p>‘ငါ့ရဲ့ စွမ်းအင်တွေ ပြည့်သွားပြီ’</p> <p>လုံလောက်သော စွမ်းအင်များ စုဆောင်းပြီးနောက် ရွှီနင်သည် အစစ်အမှန်စိတ်ဆန္ဒနယ်ပယ်သို့ စတင် တက်လှမ်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p>သိုင်းပညာမျက်နှာပြင်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ရွှီနင်၏ စွမ်းအင်မှာ ၅၇,၈၀၀ ယူနစ်အထိ ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ယွင်ယင်းမြို့တွင် ရှိနေသဖြင့်သာ စွမ်းအင် ၆၀,၀၀၀ နီးပါးကို အချိန်တိုအတွင်း စုဆောင်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အခြားနေရာတွင်သာ ဆိုပါက ဤမျှမြန်ဆန်ရန်မှာ မလွယ်ကူလှပေ။</p> <p>ယွင်ယင်းမြို့တွင်ပင် ဖြစ်သော်လည်း ဝေ့မိသားစု၏ အဆက်အသွယ်များကြောင့်သာ ဤမျှ များပြားသော ဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်းများကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း ရွှီနင်၏ ဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်းများကို အမြောက်အမြား ဝယ်ယူမှုကြောင့် ယွင်ယင်းမြို့အတွင်း ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ ရှားပါးမှုပင် ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။</p> <p>ရွှီနင်သည် ရေမီးနှစ်သွယ်မူလကျမ်းစာ ဘေးရှိ “+” လက္ခဏာကို နှိပ်လိုက်သည်။</p> <p>––</p> <p>ရေမီးနှစ်သွယ်မူလကျမ်းစာအား အဆင့်မြှင့်တင်ရန် စွမ်းအင် ၄၅,၀၀၀ ယူနစ် အသုံးပြုမည်လား။</p> <p>လုပ်မည်/မလုပ်ပါ</p> <p>––</p> <p>“လုပ်မည်”</p> <p>ရွှီနင် အတည်ပြုလိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက် ရွှီနင်သည် မိမိခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဂုဏ်သတ္တိစွမ်းအားများ ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားပြီးမှ ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်လည် လည်ပတ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>သူ၏ ဂုဏ်သတ္တိစွမ်းအားများပေါ်တွင် မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ရပ် ကပ်ငြိနေသလို ခံစားနေရသည်။</p> <p>ထိုမမြင်နိုင်သော စွမ်းအားမှာ ဂုဏ်သတ္တိစွမ်းအားများ၏ အဆင့်မြင့်မားလာမှုပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>‘ဒါက စိတ်ဆန္ဒဂုဏ်သတ္တိပဲ’</p> <p>ရွှီနင် ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>သူသည် အစစ်အမှန်စိတ်ဆန္ဒနယ်ပယ်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>သူသည် အစစ်အမှန်စိတ်ဆန္ဒနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေသည့် ဖန်းကျဲ့နှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်က ဖန်းကျဲ့၏ ဂုဏ်သတ္တိစွမ်းအားမှာ သူ၏ တံဆိပ်တော်နယ်ပယ်ရှိ ဂုဏ်သတ္တိစွမ်းအားနှင့် မကွာခြားလှသော်လည်း စိတ်ဆန္ဒဂုဏ်သတ္တိ ပါဝင်လာချိန်တွင် ရွှီနင်၏ ဂုဏ်သတ္တိစွမ်းအားကို အလွယ်တကူ ဖိနှိပ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>အကယ်၍ သူသာ တာအိုလက်နက် မရှိဘဲ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ခြင်းကိုသာ အားမကိုးခဲ့ပါက ဖန်းကျဲ့ကို သတ်နိုင်ရန်မှာ မလွယ်ကူပေ။</p> <p>‘အခု လျှို့ဝှက်နည်းစနစ် လေးခုနဲ့ အသက်ဆေးကျမ်းကိုပါ အဆင့်မြှင့်လိုက်မယ်’</p> <p>ရွှီနင်၏ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ် လေးခုနှင့် အသက်ဆေးကျမ်းမှာ အဆင့်ခြောက်တွင်သာ ရှိနေသေးသည်။</p> <p>လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်တစ်ခုကို အဆင့်ခြောက်မှ အဆင့်ခုနစ်သို့ မြှင့်တင်ရန် စွမ်းအင် ၂,၅၀၀ ယူနစ် လိုအပ်ရာ စုစုပေါင်း စွမ်းအင် ၁၂,၅၀၀ ယူနစ် ကုန်ကျမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ရွှီနင်သည် ကျန်ရှိနေသော စွမ်းအင်များကို အသုံးပြု၍ အားလုံးကို အဆင့်မြှင့်လိုက်သည်။</p> <p>သိုင်းပညာမျက်နှာပြင်မှာ အသစ်ပြန်ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>––</p> <p>အမည် - ရွှီနင်</p> <p>သိုင်းပညာ - ရေမီးနှစ်သွယ်မူလကျမ်းစာ (ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် အဋ္ဌမအဆင့် - အစစ်အမှန်စိတ်ဆန္ဒနယ်ပယ်) +</p> <p>ရေစီးပမာဓားသိုင်း (သတ္တမအဆင့်) +</p> <p>ဖြာထွက်မီးလျှံဓားသိုင်း (သတ္တမအဆင့်) +</p> <p>ဒီရေလက်သီး (သတ္တမအဆင့်) +</p> <p>အရိုးမီးလျှံသမထကျင့်စဉ် (သတ္တမအဆင့်) +</p> <p>အသက်ဆေးကျမ်း (သတ္တမအဆင့်) +</p> <p>ရရှိနိုင်သော စွမ်းအင် - ၃၀၀ ယူနစ်</p> <p>––</p> <p>စွမ်းအင်အားလုံးကို အသုံးပြုပြီးနောက် ရွှီနင်၏ ခွန်အားမှာ များစွာ တိုးတက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>‘သိုင်းပညာမျက်နှာပြင်ကတစ်ဆင့် အဆင့်မြှင့်ပြီးတိုင်း ငါက နယ်ပယ်တစ်ခုချင်းစီရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်သွားတာပဲ’</p> <p>ရွှီနင်သည် သူ့ဘာသာသူ တွေးတောနေမိသည်။ ‘ဒါ့အပြင် ငါ့မှာ ဂုဏ်သတ္တိအားလုံး ပါဝင်တဲ့ တာအိုလက်နက် ရှိနေတာဆိုတော့ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် နဝမအဆင့် ဖြစ်တဲ့ အစစ်အမှန်ပိုင်နက်နယ်ပယ်က သိုင်းပညာရှင်တွေကိုတောင် ကြောက်နေစရာ မလိုတော့ဘူး။ တစ်ဖက်လူမှာ တာအိုလက်နက် ရှိနေရင်တောင် ငါ့ကို အလွယ်တကူ မသတ်နိုင်တော့ဘူး’</p> <p>‘ငါ့ရဲ့ လက်ရှိခွန်အားအရ တာအိုနယ်ပယ်သခင်တစ်ယောက် ပေါ်မလာဘူးဆိုရင် ဒါမှမဟုတ် တာအိုလက်နက်ရှိတဲ့ အစစ်အမှန်ပိုင်နက်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် အများကြီးနဲ့ မတွေ့ဘူးဆိုရင် ငါ့အသက်ကို ဘယ်သူမှ မခြိမ်းခြောက်နိုင်တော့ဘူး’</p> <p>ရွှီနင်က ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိနေသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် ဖေးယွင်စီရင်စု၊ ကျိဖုန်းစီရင်စုနှင့် ဟာရီကိန်းစီရင်စုတို့ကဲ့သို့ အနီးနားရှိ စီရင်စုများတွင် တာအိုနယ်ပယ်သခင်မှလွဲ၍ မည်သူမျှ ရွှီနင်ကို အနိုင်မတိုက်နိုင်တော့ချေ။</p> <p>ရွှီနင်သည် ဤစီရင်စုများအတွင်း အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။</p> <p>ဤခံစားချက်က ရွှီနင်ကို များစွာ စိတ်အေးသွားစေသည်။</p> <p>“ဟူး...”</p> <p>ရွှီနင်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။ ‘ငါ အခု အစစ်အမှန်စိတ်ဆန္ဒနယ်ပယ်ကို ရောက်သွားပြီဆိုတော့ ဆေးဖော်ဖို့ ပစ္စည်းတွေလည်း ရှားနေတာနဲ့အတူ ယွင်ယင်းမြို့ထဲကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုဖို့ အချိန်တန်ပြီ’</p> <p>ရွှီနင်သည် အခန်းထဲမှ ထွက်ကာ စံအိမ်မှ ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p>“အစ်ကိုရွှီ”</p> <p>ရွှီနင် ထွက်လာသည်နှင့် ဝေ့ပင်လင်နှင့် ဝေ့ဇစ်ချန်တို့ အတူတူ လမ်းလျှောက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>“ပင်လင်... ဇစ်ချန်”</p> <p>ရွှီနင်က နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p>“စံအိမ်က အစေခံတွေပြောတာတော့ အစ်ကိုရွှီက တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေတယ်လို့ သိရတယ်”</p> <p>ဝေ့ပင်လင်သည် ယခင်က ရွှီနင်ထံသို့ အကြိမ်အနည်းငယ် လာရောက်ခဲ့သော်လည်း အစေခံများက တားမြစ်ထားသဖြင့် မတွေ့ခဲ့ရပေ။</p> <p>“ဟုတ်ပါတယ်။”</p> <p>ရွှီနင်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>“အခု အစ်ကိုရွှီ အပြင်ထွက်လာပြီဆိုတော့ သိုင်းပညာတွေ တိုးတက်လာပြီလို့ ဆိုလိုတာလား”</p> <p>ဝေ့ဇစ်ချန်က မေးလိုက်သည်။</p> <p>“ဟုတ်တယ်... နည်းနည်း တိုးတက်လာတယ်”</p> <p>ရွှီနင်က ပြုံးလျက် ဘာမှမထိမ်ချန်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ရွှီနင်သည် သူ၏ ခွန်အားကို ဖုံးကွယ်ထားရန် မလိုအပ်တော့ချေ။</p> <p>ဝေ့ပင်လင်နှင့် ဝေ့ဇစ်ချန်တို့မှာ အားကျသွားကြသည်။</p> <p>သူတို့နှစ်ဦးမှာ သာမန်လူသားနယ်ပယ်တွင်သာ ရှိနေသေးသဖြင့် သူတို့၏ သိုင်းပညာမှာ အမြဲတစေ တိုးတက်နေရန် မလွယ်ကူချေ။</p> <p>ရွှီနင်မှာမူ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်၏ မြင့်မားသောအဆင့်သို့ ရောက်နေသော်လည်း အချိန်တိုအတွင်း ထပ်မံ တိုးတက်နိုင်ခြင်းအပေါ် သူတို့နှစ်ဦးသည် ရွှီနင်၏ ပါရမီကို အံ့သြနေကြရသည်။</p> <p>“မင်းတို့လည်း ကောင်းကောင်း အနားရပုံပဲ”</p> <p>ဝေ့ပင်လင်နှင့် ဝေ့ဇစ်ချန်တို့၏ ခန္ဓာကိုယ် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း ရွှီနင် မြင်နေရသည်။</p> <p>သူ့ဆေးလုံးများကို သုံးစွဲရုံသာမက မိသားစုထံ ပြန်ရောက်ချိန်တွင်လည်း ကောင်းမွန်စွာ ပြုစုခံရခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>ယခင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဝေ့ပင်လင်၏ ခွန်အားမှာ သာမန်လူသားနယ်ပယ် သတ္တမအဆင့်မှ အဋ္ဌမအဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>“ကျွန်တော်တို့ ခန္ဓာကိုယ်တွေက ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်သွားပါပြီ”</p> <p>ဝေ့ပင်လင်က ဆိုသည်။ “နောက်ရက်အနည်းငယ်နေရင် ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်းကို ပြန်ပြီး ကျင့်ကြံရတော့မယ်”</p> <p>ဝေ့ပင်လင်နှင့် ဝေ့ဇစ်ချန်တို့နှစ်ဦးလုံးမှာ ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်း၏ အတွင်းစည်းတပည့်များ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်းသည် ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းနှင့် မတူဘဲ အပြင်စည်း၊ အတွင်းစည်းနှင့် တပည့်ရင်း အဆင့်အတန်းများကို ပြောင်းလဲသတ်မှတ်ထားသည်။</p> <p>ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်းသို့ စတင်ဝင်ရောက်လာသည့် သာမန်လူသားနယ်ပယ် သိုင်းသမားများမှာ အပြင်စည်းတပည့်များ ဖြစ်ကြသည်။ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် ပထမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပါက အတွင်းစည်းတပည့် ဖြစ်လာပြီး ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် စတုတ္ထအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပါက တပည့်ရင်းများ ဖြစ်လာကြသည်။</p> <p>ဝေ့ပင်လင်နှင့် ဝေ့ဇစ်ချန်တို့မှာ ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်း၏ လက်အောက်ခံ မိသားစုကြီး ခြောက်ခုအနက် ဝေ့မိသားစုမှ ဖြစ်သဖြင့် သာမန်လူသားနယ်ပယ်တွင်သာ ရှိနေသော်လည်း အတွင်းစည်းတပည့်များအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>“ဒါဆိုလည်း ကောင်းတာပေါ့။”</p> <p>ရွှီနင် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။ “အခု မင်းတို့ ဘယ်သွားကြမလို့လဲ”</p> <p>“ကျွန်တော်တို့ တျန်ယွမ်တောင်ကို သွားပြီး မေပယ်ပင်တွေ သွားကြည့်မလို့ပါ။ အခုက ဆောင်းဦးနှောင်းပိုင်းဆိုတော့ မေပယ်ပင်တွေ ကြည့်ဖို့ အလှဆုံးအချိန်ပဲ”</p> <p>ဝေ့ဇစ်ချန်က ပြန်ဖြေလိုက်ပြီးနောက် ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။ “အစ်ကိုရွှီ... ကျွန်တော်တို့နဲ့အတူ လိုက်ခဲ့မလား”</p> <p>“ကောင်းတာပေါ့။”</p> <p>ရွှီနင်သည်လည်း ယွင်ယင်းမြို့ထဲတွင် လျှောက်ကြည့်ချင်နေသဖြင့် သဘောတူလိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက် သူတို့ သုံးဦးသည် တစ်နာရီခန့် လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် တျန်ယွမ်တောင်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။</p> <p>“လူတွေ အများကြီးပါလား”</p> <p>တျန်ယွမ်တောင်ခြေသို့ ရောက်သောအခါ ဝေ့ဇစ်ချန်က သက်ပြင်းချလိုက်သော်လည်း သူ ပျော်ရွှင်နေပုံရသည်။</p> <p>ဝေ့ဇစ်ချန်သည် မူလက လူအုပ်ကြီးကို မနှစ်သက်သော်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ် အတွေ့အကြုံများအပြီးတွင် သူ၏ စိတ်နေသဘောထားမှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ရွှီနင် လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ တျန်ယွမ်တောင်ခြေတွင် လူပင်လယ်ကြီးကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဝတ်ဆင်ထားသည့် သာမန်လူတန်းစားများ၊ ပိုးထည်အဝတ်အစားများဖြင့် ချမ်းသာသော မိသားစုဝင်များ ပါဝင်ကြပြီး အဆင့်အတန်း မည်သို့ပင်ရှိစေကာမူ အားလုံး၏ မျက်နှာတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေကြသည်။</p> <p>ထို့ပြင် လမ်းဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် ဈေးဆိုင်များစွာ ရှိနေပြီး ဈေးသည်များ၏ အော်ဟစ်သံများမှာလည်း မပြတ်ရှိနေရာ ဤနေရာသည် လူသားကမ္ဘာ၏ အလှတရားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ဟု ရွှီနင် ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>“အစ်ကိုရွှီ... တျန်ယွမ်တောင်ပေါ်က မေပယ်ပင်တွေက လှရုံတင်မကဘူး၊ ဥယျာဉ်တစ်ခုလည်း ရှိသေးတယ်ဗျ”</p> <p>တောင်ပေါ်သို့ လမ်းလျှောက်တက်စဉ် ဝေ့ပင်လင်က ရွှီနင်ကို မိတ်ဆက်ပေးနေသည်။ “အဲဒီဥယျာဉ်ထဲမှာ ရှားပါးပန်းမန်တွေနဲ့ ယဉ်ပါးနေတဲ့ မိစ္ဆာသားရဲတွေလည်း ရှိတယ်။ အဲဒီမြင်ကွင်းက တကယ့် နတ်ဘုံနတ်နန်းလိုပဲ”</p> <p>“ဒါဆိုရင်တော့ ငါ သေချာပေါက် ဝင်ကြည့်ရမှာပေါ့”</p> <p>ရွှီနင်သည်လည်း မျှော်လင့်နေမိသည်။</p> <p>“လမ်းဖယ်ကြစမ်း”</p> <p>သူတို့ တျန့်ယွမ်တောင်ပေါ်မှ စည်ကားသော အငွေ့အသက်များကို ခံစားနေစဉ်မှာပင် ဘေးနားမှ တွန်းထုတ်ခံလိုက်ရသည်။</p> <p>အနက်ရောင်ဝတ် အစောင့်တပ်ဖွဲ့တစ်ဖွဲ့သည် လမ်းပေါ်ရှိ လမ်းသွားလမ်းလာများကို ဘေးသို့ တွန်းဖယ်ကာ လမ်းရှင်းနေကြသည်။</p> <p>သူတို့ကြားတွင် ခမ်းနားထည်ဝါသော ဝေါယာဉ်တစ်စီးကို ထမ်းပိုးသူများက သယ်ဆောင်လာကြ၏။</p> <p>“ဘယ်သူက ဒီလောက်တောင် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ လုပ်နေတာလဲ”</p> <p>ဘေးသို့ တွန်းဖယ်ခံလိုက်ရသော လမ်းသွားလမ်းလာများက မကျေမနပ် ညည်းတွားနေကြပြီး ဝေ့ပင်လင်သည်လည်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မကျေမနပ် ဖြစ်နေလေသည်။</p> <p>ဝေ့ပင်လင်သည် ခွန်အား မကြီးမားသော်လည်း ယွင်ယင်းမြို့ရှိ ဝေ့မိသားစုဝင်တစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် သူ၏ ဂုဏ်ဒြပ်မှာ မနိမ့်လှပေ။</p> <p>“အစ်ကို... သူတို့က ဝူမိသားစုက ဖြစ်ပုံရတယ်”</p> <p>ဝေ့ဇစ်ချန်က တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မှတ်မိသွားသည်။</p> <p>ဝေ့ပင်လင်၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်သွားသည်။ “ဒီအခြေအနေကို ကြည့်ရတာ ဝေါယာဉ်ထဲမှာ ထိုင်နေတဲ့သူက သခင်လေး ဝူချင်းဖူ ဖြစ်ရမယ်”</p> <p>“သူပဲ ဖြစ်ရမယ်။”</p> <p>ဝေ့ဇစ်ချန်လည်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ “ဝူမိသားစုမှာ အစွမ်းထက်တဲ့သူတွေ အများကြီးရှိပြီး မိသားစုအကြီးအကဲ အများအပြားကလည်း ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်းရဲ့ ထောက်တိုင်ကြီးတွေလို ဖြစ်နေကြတာဆိုတော့ သူတို့က အရမ်းလေးစားခံရကြတာ။ ဒါပေမဲ့ ဝူချင်းဖူကတော့ တကယ့်ကို မောက်မာရိုင်းစိုင်းတာပဲ။ ဒီလိုအပြုအမူမျိုးက ဝူမိသားစုအတွက် သိက္ခာကျစရာပဲ”</p> <p>“ဝူချင်းဖူလား”</p> <p>ရွှီနင်သည် ခမ်းနားသော ဝေါယာဉ်ကို ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:center">***</p>


Save