Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း(၄၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ဟူး... ဟူး...</p> <p>စင်မြင့်ပေါ်သို့ အလုအယက် တက်လာခဲ့ကြသော ကျောက်စိမ်းအဆင့် အကြီးအကဲများသည် ယခုအခါ နောက်ပြန်ဆုတ်သွားကြပြီး၊ သူတို့၏ ထိုင်ခုံများဆီသို့ ပြန်သွားကြလေသည်။ အထက်ကောင်းကင်ပြင် ရှင်းလင်းသွားသည်။ တိုင်များက အပေါ်သို့ ပြန်လည် စုစည်းသွားပြီး၊ အကြီးအကဲ ဝှစ်စပါ ၏ ထင်ယောင်ထင်မှား ပုံရိပ်များ ၎င်းတို့ပေါ်တွင် နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် ကခုန်လာသည်အထိ အပျက်အစီးများမှနေ၍ သူတို့ဘာသာ ပြန်လည် တည်ဆောက်သွားကြလေသည်။ သူမ ကြိုတင် ပြုပြင်ပေးထားပြီးသား သူများသာလျှင် ချွင်းချက် ဖြစ်သည်။</p> <p>ခန္ဓာကိုယ် ပြန်လည် တည်ဆောက်ထားပြီးဖြစ်သော ခေါင်းဆောင်ကြီး က သူမက သူ့ကို လက်ညိုးမထိုးပြမီအထိ ဘေးဘက်တွင် ရပ်နေလေသည်။ မမြင်ရသော ကြိုးများဖြင့် သယ်ဆောင်ခံရသည့်အလား၊ သူသည် စင်မြင့်ပေါ်သို့ လွင့်မျော တက်သွားပြီး၊ လေထဲတွင် လက်များကို မြှောက်ထားသည့် အနေအထားကို ပြန်လည် ရယူလိုက်လေသည်။ သူမသည် ပြတ်ကျနေသော ခေါင်းများကို ရှင်းလင်းပေးပြီးဖြစ်ရာ ထိုအရာအတွက် လင်းတုန်း ကျေးဇူးတင်မိသည်။ သူမက သူ့ကို အသက်ပြန်ရှင်အောင် လုပ်ပေးခဲ့လျှင်၊ သူ၏ မိခင်ကိုလည်း သေချာပေါက် အသက်ပြန်ရှင်အောင် လုပ်ပေးထားမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>မကြာမီ၊ လောကကြီးက သူ ထားရစ်ခဲ့သည့် အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားလေသည်။ အရှိတရားများ ရူးသွပ်မသွားမီ၊ ကောင်းကင်ဘုံမှ တမန်တော်များ နောက်မှလိုက်ပါလာသော ရှေးဟောင်း ရွှေအဆင့် များ ကောင်းကင်မှ မဆင်းသက်လာမီ အခြေအနေသို့ပင်။ သူမသည် အရာအားလုံးကို ဖျက်သိမ်းပစ်ခဲ့လေပြီ။ သူတို့ကို လတ်ဆတ်သော အစပြုမှု အသစ်တစ်ခု ပေးအပ်ခဲ့လေပြီ။</p> <p>လင်းတုန်း တစ်ယောက် သူ၏ ကျေးဇူးတင်မှုကို ဖော်ပြရန် အခြား နည်းလမ်းမရှိသဖြင့် ထပ်မံ၍ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။ အကယ်၍ သူ အနှစ်တစ်ထောင် အသက်ရှင်ခဲ့လျှင်တောင်မှ၊ ထိုကဲ့သို့သော ကျေးဇူးကြွေးကို သူ ဘယ်တော့မှ ပြန်ဆပ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>"လမ်းညွှန်ပြသပေးတဲ့အတွက် ဒီငယ်သား က အကြိမ်တစ်ရာမက ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ဂုဏ်သရေရှိ မသေမျိုး ခင်ဗျာ... ကြီးမြတ်သူရဲ့ ကြင်နာမှု တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းလေးကိုများ ဒီငယ်သား အနေနဲ့ ပြန်လည် ပေးဆပ်ခွင့် ရနိုင်ပါဦးမလား ခင်ဗျာ..."</p> <p>သူ၏ ပတ်လည်တွင် နေ့ရက်က နောက်ပြန် ဆက်လက် တွားသွားနေပြီး၊ ဆူရီရယ် ၏ လက်များက ကျင့်စဉ်သိုင်းပညာ တစ်ခုခုနှင့် အညီ ကခုန်နေလေသည်။ သူမ၏ လက်ရာကို အကဲခတ် ကြည့်ရှုနေစဉ် သူမက သူ့ကို ဆက်လက် စကားပြောနေသည်။</p> <p>"ငါ မင်းကို အလွယ်တကူ ပြန်ရှာတွေ့နိုင်ဖို့အတွက် အမှတ်အသား တစ်ခု ပေးခဲ့မယ်၊ မင်း ဘယ်နေရာရောက်နေနေ၊ ဘယ်သူပဲ ဖြစ်နေနေပေါ့... အချိန်တန်တဲ့အခါ၊ မင်းအတွက် ငါ ပြန်လာခဲ့မယ်... မင်း ကံကောင်းမယ်ဆိုရင်၊ ပိုမြင့်မားတဲ့ ကမ္ဘာလောက တစ်ခုကို တက်လှမ်းနိုင်လိမ့်မယ်..."</p> <p>"ကောင်းကင်ဘုံ ကို ဆိုလိုတာလား"</p> <p>လင်းတုန်းက မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ကြီးမြတ်သူနဲ့ အတူတူပေါ့..."</p> <p>ဆူရီရယ် က သူ့ဘက်သို့ လှည့်လာ၏။ သူမ၏ ဖြူရော်နေသည့် မျက်နှာကို ဝန်းရံလျက် အစိမ်းရောင် ဆံပင်များ ကျဆင်းလာကာ၊ နောက်ဆုံးတွင် လောကကြီးက နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် ငြိမ်သက်သွားလေသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့၊ အရာအားလုံးက လွန်ခဲ့သော နာရီအနည်းငယ်က အတိုင်းပင် ဖြစ်နေလေပြီ။</p> <p>ဝေ့ ကလန် ၏ ခေါင်းဆောင်ကြီး က မျက်နှာတွင် မလိုလားမှု အပြည့်ဖြင့် ပြိုင်ပွဲကွင်းပြင် ထဲတွင် ရပ်နေလေသည်။ ပရိသတ်ကြီးက ထိုင်ခုံများမှနေ၍ အော်ဟစ်နေကြသည်။ ဝေ့ဂျင်အေမွန် က သူ၏ လှံဖြင့် ကိုယ်ကို နှိမ့်ကာ တိုက်ပွဲဝင်ရန် အသင့်အနေအထားဖြင့် ရှိနေလေသည်။ နေမင်းကြီးပင်လျှင် သူ၏ လမ်းကြောင်းကို နောက်ပြန်ဆုတ်သွားပြီး၊ မွန်းလွဲပိုင်း အချိန်နှောင်း၌ ရွှေရောင် တောက်ပနေလေသည်။ ထိုအရာအားလုံး၏ ကြားတွင် ကောင်းကင် တမန်တော်သည် ခရမ်းရောင် မျက်လုံးများ ပိုမို တောက်ပလာလျက် ထင်ရှားစွာ ရပ်နေလေသည်။</p> <p>"ငါတို့ အဖွဲ့အစည်းမှာ ဒီကမ္ဘာ အတွက် နာမည်တစ်ခု ရှိတယ်၊ ဝေ့ရှီလင်းတုန်း။ ငါတို့က အဲဒါကို 'နတ်ဘုရားပုခက်' လို့ ခေါ်ကြတယ်... အဲဒါက ငါတို့ ကလေးငယ် တွေကို ထားရှိတဲ့ နေရာပဲ..."</p> <p>သူမက လက်လှမ်းကာ သူ့လက်ထဲသို့ တစ်ခုခုကို ချပေးလိုက်သည်။ သူ၏ လက်မ လက်သည်းခွံထက် အနည်းငယ် ပိုကြီးသော၊ အတွင်းတွင် အပြာရောင် ဖယောင်းတိုင် မီးတောက်လေး တစ်ခုကို ဖမ်းလှောင်ထားသည့် ဖန်ပုတီးစေ့ လေး တစ်လုံးပင် ဖြစ်သည်။ သူ့လက်ထဲတွင် ၎င်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်ချိန်၌ ထိုမီးတောက်လေးက ညီညာစွာ တောက်လောင်နေလေသည်။</p> <p>"ဒါက ငါ့ရဲ့ အမှတ်အသားပဲ... မင်းက ငါ့ကို ဆက်သွယ်ဖို့ ဒါကို သုံးလို့ မရဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါကတော့ ကမ္ဘာလောကတွေကို ဖြတ်ကျော်ပြီး၊ အချိန်ကာလတွေကို ကျော်လွန်ပြီး အဲဒါကို အာရုံခံနိုင်တယ်..."</p> <p>"တောင်းပန်ပါတယ်၊ ဂုဏ်သရေရှိ မသေမျိုး၊ ဒါပေမဲ့... တကယ်လို့ အဲဒါ ကွဲသွားရင်ကော..."</p> <p> ဘာပဲပြောပြော ထိုအရာက ဖန်နှင့် လုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သူမက သူ့ကို သဘောကျစွာဖြင့် အနည်းငယ် ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p>"အဲဒါ မကွဲနိုင်ဘူး၊ ပြီးတော့ ပျောက်သွားလို့လည်း မရဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒါကို ကံကြမ္မာ ကြိုးမျှင်တွေနဲ့ မင်းဆီမှာ ချည်နှောင်ထားလို့ပဲ... ရှေ့ကို ဆက်သွားပါ၊ အသက်ရှင်အောင် နေပါ၊ ပြီးတော့ မင်း ကြီးပြင်းလာတဲ့ အချိန်ကျရင် ငါ လာခေါ်မယ်..."</p> <p>သူမ၏ အနောက်ဘက်တွင် အပြာရောင် နယ်ပယ်တစ်ခုဆီသို့ တံခါးပေါက် တစ်ခု ပွင့်လာလေသည်။</p> <p>"မဟာလမ်းစဉ် နဲ့အတူ သွားပါ၊ လင်းတုန်း..."</p> <p>လျှပ်တစ်ပြက် အတွင်းမှာပင်၊ သူမ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။</p> <p>အသံများ အလုအယက် ပြန်လည် ဝင်ရောက်လာပြီး၊ လူအုပ်ကြီး၏ တီးတိုးရေရွတ်သံများပင်လျှင် သူ၏ နားထဲတွင် မိုးကြိုးပစ်သံများကဲ့သို့ ကျယ်လောင်နေလေသည်။</p> <p>ဝေ့ဂျင်ဆိုင်းရပ်စ် က ပရိသတ်ကို တိတ်ဆိတ်စေရန် မြှောက်ထားသော သူ၏ လက်များကို ပြန်ချလိုက်သည်။</p> <p>"လူငယ်လေး လင်းတုန်း၊ မင်း စင်မြင့်ပေါ်ကနေ ဆင်းသွားမယ် ဆိုရင်တောင်မှ ဘာဂုဏ်သိက္ခာကျစရာမှ မရှိပါဘူး... အဲဒီအစား၊ ကိုယ့်ထက် သာလွန်တဲ့သူတွေကို ဦးစားပေးတတ်တဲ့ မင်းရဲ့ ပညာရှိမှုကို ငါတို့က ပိုလို့တောင် လေးစားဦးမှာပါ..."</p> <p>မကြာသေးမီကပင်၊ သူသည် အိပ်မက်တစ်ခုထဲတွင် ပိတ်မိနေသလားဟု လင်းတုန်း တွေးမိခဲ့သေးသည်။</p> <p>ယခုအခါ ထိုခံစားချက်က အင်ပြည့်အားပြည့်ဖြင့် ပြန်လည် ရောက်ရှိလာလေပြီ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ အာရုံများက သူ့ကို ပြောပြနေသမျှ အရာအားလုံးက သူ ထိုနေရာမှ တစ်ခါမျှ ထွက်မသွားခဲ့သကဲ့သို့ အကြံပြုနေသောကြောင့်ပင်။ သူ၏ မိခင်က ပြိုင်ပွဲကွင်းပြင် ထဲတွင် ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် လမ်းလျှောက်နေပြီး၊ သူမ၏ မျက်လုံးများက သူ့အပေါ် စူးစိုက်နေလေသည်။</p> <p>ခေါင်းဆောင်ကြီးက သားဖြစ်သူကို ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရအောင် ဖန်တီးခဲ့သည့် အပေါ် ဒေါသထွက်ကာ၊ ဖခင်ဖြစ်သူမှာလည်း ပရိသတ် ထိုင်ခုံများဆီမှနေ၍ စိုက်ကြည့်နေလေသည်။ ကယ်လ်ဆာ က သူ၏ ဘေးတွင် ထိုင်နေပြီး၊ သူမ ထိုင်ခုံ၏ အစွန်းတွင် အဆင်သင့် ထိုင်နေပုံက သူမ၏ ဒေါသကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြနေလေသည်။</p> <p>လင်းတုန်း လက်ချောင်းများ ကြားမှ နွေးထွေးသော စကျင်ကျောက်လုံးလေး တစ်လုံးကို လှိမ့်လိုက်သည်။ သူ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ၊ အပြာရောင် ဖယောင်းတိုင် မီးတောက်လေး တစ်ခုကို ဝန်းရံထားသော ဖန်လုံးလေး တစ်လုံးကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။</p> <p>အကယ်၍ ထိုအရာက အိပ်မက်တစ်ခု ဆိုရင်တောင်မှ၊ ကောင်းကင်ဘုံ ကနေ ပေးပို့လိုက်တဲ့ အိပ်မက်တစ်ခုပဲ ဖြစ်ရမည်။</p> <p>သူသည် ခေါင်းဆောင်ကြီး ထံမှ လှည့်ထွက်လာပြီး၊ ကျောင်းတော် လေးခု မှ ကိုယ်စားလှယ်များကို အရိုအသေပေးလိုက်လေတော့သည်။</p> <p>...</p> <p>အထွတ်အမြတ် တောင်ကြား...</p> <p>အထွတ်အမြတ် တောင်ကြား သည် တောင်တန်းများကြားတွင် ခိုအောင်းနေသော ပရဒိသုဘုံ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ရာသီဥတုနှင့် မြေမျက်နှာသွင်ပြင်၊ ပတ်ဝန်းကျင် ဒေသများ၏ နေထိုင်ရန် မသင့်လျော်သော သဘာဝ၊ ရှေးဟောင်း ဒဏ္ဍာရီများနှင့် တောင်ကြားကို စူးစမ်းရှာဖွေမှု မခံရစေရန် အကျိုးအမြတ်အတွက် ကာကွယ်လိုသော အရေးပါသည့် ပုဂ္ဂိုလ်အနည်းငယ်တို့က ကာကွယ်ထားကြသည်။ လောကကြီး၏ အများစုက အထွတ်အမြတ် တောင်ကြား ကို မေ့လျော့နေကြပြီး၊ စိတ်ဝင်စားစရာ မကောင်းသော နေရာတစ်ခုအဖြစ် လျစ်လျူရှုထားကြသည်။</p> <p>သို့သော် ၎င်းတွင် ရှည်လျားသော သမိုင်းကြောင်း ရှိပြီး၊ ထိုသမိုင်းကြောင်းက ၎င်း၏ အမှတ်အသားများကို ချန်ရစ်ထားခဲ့သည်။</p> <p>အထွတ်အမြတ် တောင်ကြား ကို ဝန်းရံထားသော တောင်ကြီး လေးလုံးကို ဒေသခံများက "သန့်စင်သော တောင်ထွတ်များ" ဟု သိကြပြီး၊ ဒဏ္ဍာရီများနှင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုများ ကိန်းအောင်းရာ နေရာများ ဖြစ်ကြသည်။ ဒေသတွင်းရှိ အကြီးဆုံး ကျောင်းတော် လေးခုက တောင်ထွတ်တစ်ခုစီကို သူတို့၏ နေအိမ်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြပြီး၊ ၎င်းတို့အတွင်း တွေ့ရှိရသော လျှို့ဝှက်ချက်များက ဤအဖွဲ့အစည်းများကို ခိုင်မာသော အမြစ်များ ရရှိစေခဲ့သည်။</p> <p>မြောက်ဘက်တွင်၊ ယိုမာတောင်သည် တစ်နှစ်ပတ်လုံးနီးပါး ခရမ်းရောင် အိုးရပ်စ် သစ်ပင်များဖြင့် ကော်ဇောခင်းထားသကဲ့သို့ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ ကြွေရွက် ကျောင်းတော် သည် ဤသစ်ပင်များ၏ အသီးများကို ရောင်းချရန် ထုတ်ကုန်များအဖြစ် လည်းကောင်း၊ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် တပည့်များကို ခွန်အားဖြည့်တင်းပေးမည့် လျှို့ဝှက် ဆေးရည်များအဖြစ် လည်းကောင်း ဖန်တီးကြသည်။</p> <p>အထွတ်အမြတ် တောင်ကြား တစ်ခုလုံး၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြစ်သော ဝင်္ကပါကြီးဆီသို့ အကြီးဆုံးနှင့် အသိသာဆုံး ဝင်ပေါက်ကြီးကိုလည်း သူတို့ ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး၊ ထိုဝင်ပေါက်ကို မရဏတံခါး ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။ တံခါးကြီးမှာ မီတာ သုံးဆယ် မြင့်မားပြီး၊ ကြောက်မက်ဖွယ် နတ်ဘုရား ၏ ပုံရိပ်ကို ထွင်းထုထားသည်။ ဆယ်နှစ်လျှင် တစ်ကြိမ် ၎င်းက ပွင့်လာပြီး၊ ကြွေရွက် အကြီးအကဲများသည် အတွင်းရှိ ဝင်္ကပါ၏ အတိမ်ဆုံး အလွှာများမှ ရတနာအချို့ကို သွားရောက် ယူဆောင်နိုင်ကြသည်။</p> <p>အနောက်ဘက်တွင်၊ စွန့်စားမှုတောင်ထွတ်သည် သံချေးတက်နေသော အနီရောင် ကျောက်ကမ်းပါးများဖြင့် ၎င်း၏ ထူးခြားသော တွင်းထွက် ဖွဲ့စည်းပုံကို ကြွားဝါနေသည်။ ၎င်းသည် တောင်ထွတ် လေးခုအနက် အပုဆုံးဖြစ်ပြီး၊ အထွတ်အမြတ် တောင်ကြား ၏ သတ္တုတူးဖော်မှု အများစုကို ဤနေရာတွင် ပြုလုပ်ကြသည်။ ဤနေရာသည် ကာဇန် ကလန်၏ အိမ်နှင့် ရွှေရောင် ဓား ကျောင်းတော် ၏ နယ်မြေဖြစ်ပြီး၊ သတ္တုတွင်းမှ အကျိုးအမြတ်များကို သူတို့အကြား ခွဲဝေယူကြသည်။ ရွှေသံမဏိ နှင့် ငွေတစ်ဝက် တို့သည် ဤသတ္တုတွင်းများ၏ အဓိက ထွက်ကုန်များ ဖြစ်သော်လည်း၊ အထူး ရှားပါးသော သို့မဟုတ် သာမန် ပစ္စည်းများအကြောင်း အစီရင်ခံစာကို ထပ်မံ တောင်းဆိုနိုင်ပါသည်။</p> <p>တောင်ဘက်တွင်... ဘိုးဘိုးကြီး ဟုခေါ်သော တောင်မှာ ကျိုးပဲ့နေပြီး၊ ၎င်း၏ တောင်ထွတ်မှာ ပုလင်းဝနှင့် တူသော ပုံသဏ္ဍာန်အဖြစ် ကွဲကြေနေသည်။ အပေါ်တွင် ရေများ အိုင်နေပြီး၊ ကျောက်ကမ်းပါးများပေါ်မှ အဆင့်ဆင့် ကျဆင်းလာကာ နဂါးမြစ် ဟု သိကြသော မြစ်တစ်စင်းအဖြစ် စီးဆင်းသွားသည်။</p> <p>တောင်ထိပ်ရှိ ရေ သက်စောင့် အော်ရာ ၏ လောင်စာပေးမှုကြောင့်၊ မုန်တိုင်းများသည် ဤတောင်စောင်းများကို တစ်နှစ်ပတ်လုံး ရိုက်ခတ် ဖျက်ဆီးနေတတ်ပြီး၊ သန့်စင်သော လေဟုန် ကျောင်းတော် က အပြင်ဘက်တွင် ပိတ်မိနေသော ကံမကောင်းသည့် ခရီးသွားများအတွက် ခိုလှုံရာ အဆောက်အအုံများကို ထိန်းသိမ်းထားရှိပေးသည်။ မျက်နှာသာပေးခံရသော သန့်စင်သော လေဟုန် အကြီးအကဲများသည် 'ဘိုးဘိုးကြီး၏ မျက်ရည်များ' ဟု သိကြသော ရေအိုင်တွင် ရေချိုးနိုင်ပြီး၊ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ တက်ကြွလန်းဆန်းမှုများကို ပြန်လည် မွေးဖွားစေနိုင်သည်။</p> <p>အရှေ့ဘက်တွင်၊ စမားရတောင်သည် သန့်စင်သော တောင်ထွတ် လေးခုအနက် အမြင့်မားဆုံးအဖြစ် မတ်မတ်ရပ်တည်နေသည်။ ၎င်းကို နှင်းများဖြင့် လွှမ်းခြုံထားပြီး၊ တောင်ထိပ်ကို ရစ်ပတ်ထားသော ဖြူဖျော့ဖျော့ အလင်းကွင်းကြီး တစ်ခုကို သရဖူအဖြစ် ဆောင်းထားသည်။ နေဝင်ချိန်တွင် အလင်းကွင်း ပေါ်လာပြီး နေထွက်ချိန်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားသဖြင့်၊ အထွတ်အမြတ် တောင်ကြား မှ မည်သူမျှ မှောင်မိုက်သော ညတစ်ညကို တစ်ခါမျှ မကြုံတွေ့ဖူးကြပေ။</p> <p>စမားရတောင် ၏ အလင်းကွင်းသည် လွန်ခဲ့သော ရာစုနှစ်များစွာက ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးမှ ပုံသွင်း ချည်နှောင်ထားသော အလင်း သက်စောင့် အော်ရာ တည်ဆောက်မှု တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် တောင်ကြားအတွင်းရှိ ကျင့်ကြံသူ အများအပြား အလင်း သဘာဝ ကျင့်စဉ်များကို လေ့ကျင့်ကြရသည့် အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင် ဂုဏ်သရေ ကျောင်းတော် က ဤတောင်ထွတ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး၊ လမိုက်ညတွင်ပင် အလင်း သက်စောင့် အော်ရာ များကို စုဆောင်းရန် စမားရတောင် အလင်းကွင်း၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုကြသည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save