Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း(၄၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>သံမဏိအဆင့် တစ်ဦး၏ အဆုတ်မျိုး မရှိသဖြင့်၊ လင်းတုန်းသည် သူ၏ အသံကို ပြိုင်ပွဲကွင်းပြင် ၏ ထောင့်စေ့အောင် မကြားစေနိုင်သော်လည်း၊ သူ တတ်နိုင်သမျှ အကျယ်ဆုံး အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>"ကောင်းကင် ဂုဏ်သရေ ကျောင်းတော် က ဂုဏ်သရေရှိ ကိုယ်စားလှယ်တော်ကြီး... ဒီငယ်သား ရဲ့ ပြသမှုက ကြီးမြတ်သူကို အရှက်ရစေခဲ့တဲ့အတွက် နောင်တရမိပါတယ်... ပြီးတော့ သူ့ကိုယ်သူ သက်သေပြဖို့ နောက်ထပ် အခွင့်အရေး တစ်ကြိမ်လောက် ထပ်တောင်းဆိုပါရစေ..."</p> <p>အထက်ရှိ အထူးခန်းထဲတွင်၊ အဖြူနှင့် ရွှေရောင် ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်လေးက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တက်လာသည်။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အေးစက်ပြီး တားမြစ်ဟန့်တားနေသည့်အသွင် ရှိကာ၊ လင်းတုန်း နောက်ထပ် စကားတစ်ခွန်းမျှ မဟရသေးမီ သူ့ကို ကွပ်မျက်ပစ်ချင်နေသည့်အလား ရှိလေသည်။</p> <p>"ငါက ဘာလို့ မင်းကို အဲဒီလို အခွင့်အရေးမျိုး ပေးရမှာလဲ..."</p> <p>"ဝေ့ဂျင်အေမွန်က ကြီးမြတ်သူတို့ ကျောင်းတော် ရဲ့ တပည့်တစ်ယောက် ဖြစ်လာတော့မှာ... ဟုတ်တယ် မဟုတ်လား..."</p> <p>အေမွန် လန့်သွားပြီး၊ လင်းတုန်းထံမှနေ၍ ကောင်းကင် ဂုဏ်သရေ ကျောင်းတော်ကိုယ်စားလှယ်ဆီသို့ အကြည့်ရွှေ့သွားသည်။</p> <p>"တကယ်လို့ဒီငယ်သား က သူ့ကို ကွင်းပြင်အပြင်ဘက်ကို ရောက်သွားအောင် လုပ်နိုင်မယ်ဆိုရင်... ဒါမှမဟုတ် သူ့ကို အရှုံးပေးသွားအောင် လုပ်နိုင်မယ်ဆိုရင်... ဒါဆိုရင် ဒီငယ်သား အနေနဲ့ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် တန်ဖိုးကို သေချာပေါက် သက်သေပြနိုင်ပါပြီ... ဒီငယ်သား က အဲဒီ အခြေအနေတွေအောက်မှာ ကြီးမြတ်သူတို့ ကျောင်းတော် မှာ နေရာတစ်နေရာ တောင်းဆိုချင်ပါတယ်..."</p> <p>လူငယ်လေးက စူးရှသော ရယ်သံတစ်ချက် လွှတ်လိုက်သည်။</p> <p>"ငါတို့ ကျောင်းတော် က အလားအလာရှိတဲ့ သူတွေကိုပဲ လက်ခံတာ... မင်းဆီမှာ ဘာမှ မရှိဘူး..."</p> <p>"ဒီငယ်သား အနေနဲ့ ကြီးမြတ်သူကို ဆန့်ကျင်ဖို့ မဝံ့ရဲပါဘူး၊ ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်... ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့ဒီငယ်သား သာ အေမွန် ကို တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုခုကြောင့် အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့မယ် ဆိုရင်တော့... သေချာပေါက် ဒီငယ်သား ရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုကို သက်သေပြပြီးသား ဖြစ်သွားမှာပါ... ပြီးတော့ ကောင်းကင် ဂုဏ်သရေ ကျောင်းတော် ရဲ့ လမ်းညွှန်သင်ကြားပေးမှုနဲ့ဆိုရင်... အဲဒီလို ကျွမ်းကျင်မှုမျိုးက အနာဂတ်မှာ အလားအလာတွေ သေချာပေါက် ရှိလာနိုင်ပါတယ်..."</p> <p>ဝေ့ဂျင်ဆိုင်းရပ်စ်၏ အဆင့်အတန်းမှာ မြင့်မားလွန်းသဖြင့် လင်းတုန်းကို ဖမ်းဆွဲကာ စင်မြင့်ပေါ်မှနေ၍ ကိုယ်ထိလက်ရောက် ပစ်ချရန် မဖြစ်နိုင်သော်လည်း၊ သူ အဲဒီလို လုပ်ချင်နေပုံ ပေါ်လေသည်။</p> <p>"မင်း အရမ်းလွန်လာပြီ..."</p> <p>သူက မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း၊ ကောင်းကင် ဂုဏ်သရေ ကျောင်းတော်အကြီးအကဲ က သူ့ကို တားဆီးရန် လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။</p> <p>"ဒီ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ ကိစ္စတွေပေါ်မှာ ငါတို့ အချိန်တွေ အများကြီး ဖြုန်းခဲ့ပြီးပြီ..."</p> <p>လူငယ်လေးက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"သူ့ကို တိုက်ခိုက်ခွင့် ပေးလိုက်... ဝေ့ဂျင်အေမွန်... သူ အရှုံးပေးဖို့ အချိန်မရစေနဲ့..."</p> <p>အေးစက်သော စကားလုံးများကြောင့် လင်းတုန်း၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် ချမ်းစိမ့်သွားသော်လည်း၊ သူ ထပ်မံ၍ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။</p> <p>"ဆိုလိုတာက ကောင်းကင် ဂုဏ်သရေ ကျောင်းတော် က ကျွန်တော့် စကားတွေကို လက်ခံတယ်လို့ ဆိုလိုတာလား..."</p> <p>"ငါတို့ လက်ခံတယ်... ဝေ့ ကလန် က မင်း ရှုံးနိမ့်သွားတဲ့အတွက် နောက်ဆက်တွဲ ဆိုးကျိုးတွေကို လက်ခံသရွေ့ပေါ့..."</p> <p>"သေချာပေါက် လက်ခံပါတယ်..."</p> <p>ဆိုင်းရပ်စ် က ကြေညာလိုက်သည်။</p> <p>"ဝိညာဉ်မဲ့ တစ်ယောက်အတွက်က ငါ့ကလန်အတွက် ဆုံးရှုံးမှု မဟုတ်ပါဘူး... စီးချင်းထိုးပွဲမှာ ဂုဏ်သိက္ခာရှိရှိ သေဆုံးရတာက သူ ရသင့်ရထိုက်တာထက်တောင် ပိုနေပါသေးတယ်..."</p> <p>လင်းတုန်းသည် ပရိသတ် ထိုင်ခုံများဆီသို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ကယ်လ်ဆာ မှာ ထိတ်လန့်နေပုံရပြီး၊ ဂျာရန် က ဒေါသတကြီးဖြင့် ထိုင်ခုံမှ တစ်ဝက်နီးပါး ထနေပြီ ဖြစ်ကာ၊ ပထမ အကြီးအကဲ က ဝမ်းနည်းစွာဖြင့် ခေါင်းယမ်းပြနေသည်။ သူတို့ထဲမှ မည်သူကမျှ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်၍ မရနိုင်ပေ။</p> <p>သူ၏ မိခင် တစ်ယောက်တည်းသာ တစ်ခုခုကို စဉ်းစားနေသည့်အလား မျက်မှောင်ကြုတ်နေလေသည်။</p> <p>"ကျင့်ကြံသူတွေ... အသင့်ပြင်ထားကြ..."</p> <p>ခေါင်းဆောင်ကြီး က အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏ မြေးဖြစ်သူက လှံရိုးတစ်လျှောက် လက်ဖြင့် ပွတ်ဆွဲလိုက်ပြီး၊ မျက်နှာမှာ သူ၏ သံမဏိ တံဆိပ်ပြား ကဲ့သို့ပင် အေးစက်နေလေသည်။ လင်းတုန်းသည် အေမွန် ဆီသို့ ချက်ချင်း ပြေးဝင်သွားမည့်အလား သူ တတ်နိုင်သမျှ ရှေ့သို့ ကိုင်းညွတ်ထားလိုက်သည်။</p> <p>"စတင်..."</p> <p>လင်းတုန်းသည် အခြားတစ်ဖက်သို့ ပြေးလေတော့သည်။</p> <p>အခြေခံအဆင့် ကလေးတစ်ယောက်က သံမဏိအဆင့် ကျင့်ကြံသူထံမှ ထွက်ပြေးနေသည်ကို ကြည့်ရင်း ပရိသတ် ထိုင်ခုံများဆီမှ ရယ်မောသံများ ပေါက်ကွဲထွက်လာလေသည်။ အေမွန် က လိုက်လံ ဖမ်းဆီးရန် ဂရုမစိုက်ဘဲ၊ ခန္ဓာကိုယ်ကို မတ်မတ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ လှံကို လက်သီးထဲတွင် ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။</p> <p>"ငါ မင်းနောက်ကို လိုက်ဖမ်းရအောင်လုပ်ပြီး ငါ့ကို အရှက်ခွဲချင်တာလား..."</p> <p>သူက တိုးတိတ်သော လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>"အဲဒါ မင်းရဲ့ အစီအစဉ်လား..."</p> <p>လင်းတုန်း ပြန်မဖြေခဲ့ပေ။ ပြိုင်ပွဲကွင်းပြင်စင်မြင့်၏ အစွန်းသို့ ရောက်သောအခါ၊ သူ၏ တစ်ဝမ်းကွဲအစ်ကိုဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။</p> <p>"ဒီငယ်သား အနေနဲ့ လမ်းညွှန်ပြသမှုကို စိတ်ရှည်လက်ရှည် စောင့်မျှော်နေပါတယ်..."</p> <p>သူက ယဉ်ကျေးစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>အေမွန် လှုပ်ရှားလိုက်ချိန်တွင်၊ လင်းတုန်း သေချာပင် မမြင်လိုက်ရပေ။ သူသည် ခြေတစ်လှမ်းတည်းဖြင့် ကိုက်တစ်ဒါဇင်ခန့်ကို ဖြတ်ကျော်လာသည့်အလား ရှိပြီး၊ သူ၏ လှံထိပ်တွင် စုဝေးနေသော မြေခွေးမီးတောက်များက လေထုထဲတွင် တောက်ပနေသော မြွေများကဲ့သို့ မျဉ်းကြောင်းများကို ရေးဆွဲသွားလေသည်။</p> <p>သို့သော် သူက လင်းတုန်း၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားထက်တော့ မမြန်ဆန်ခဲ့ပေ။ သူက မာဒြာလှိုင်းတစ်ခုကို ဖနောင့်မှတစ်ဆင့် စင်မြင့်ထဲသို့ စေလွှတ်လိုက်ပြီး၊ လွန်ခဲ့သော သုံးရက်က အိုးတစ်လုံးပေါ်တွင် သူ ပြုလုပ်ထားခဲ့သော ချိတ်ပိတ်မှုကို ဖြေချလိုက်လေသည်။</p> <p>"လွတ်လပ်ခွင့် ယူကြတော့..."</p> <p>သူက စိတ်ထဲမှ တိုက်တွန်းလိုက်ရာ၊ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် များက ၎င်းတို့၏ အကျဉ်းထောင်ကို ခွဲဖြိုပစ်လိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် သူ၏ အားနည်းသော စွမ်းအား ကြိုးမျှင်လေးနောက်သို့ လိုက်ကာ ကျောက်တုံးကို ဖြတ်သန်း၍ တစ္ဆေများကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာကြလေသည်။</p> <p>အစိမ်းရောင် အလင်းတောက်ပနေသော ပျားတူအုပ်ကြီးသည် မြကဲ့သို့ လင်းတုန်း၏ ပတ်လည်တွင် လည်ပတ်နေပြီး၊ ဒေါသတကြီး ဝီစီမြည်နေကြလေသည်။ သူ၏ အမိန့်က သူတို့ကို ချည်နှောင်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p>"တိုက်ခိုက်..."</p> <p>ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်များသည် တစ်စုတစ်စည်းတည်း ဝေ့ဂျင်အေမွန် ဘက်သို့ လှည့်သွားကြလေသည်။</p> <p>ဝီ... ဝီ...</p> <p>အေမွန်သည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်ရန် ကြိုးစားလိုက်၏။ သူ၏ ခြေထောက်များက ကျောက်သားကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် လျှောတိုက်သွားသော်လည်း  သူက အရမ်း မြန်မြန် ရွေ့လျားနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အချိန်မီ သူ မရပ်တန့်နိုင်ခဲ့ပေ။ ရပ်တန့်နိုင်ခဲ့လျှ်ပင် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် များက သူ့ကို ထွက်ပြေးခွင့်ပြုမည်တော့ မဟုတ်ချေ။</p> <p>သူတို့သည် ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေသော ငါးအုပ်ကြီးတစ်အုပ်ကဲ့သို့ သူ့အပေါ်သို့ အုံအုံကျလာကြ၏။ သူတို့၏ အဆိပ်ဆူးများက တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်ကာ တုပ်ကြလေသည်။ ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးအောက်တွင် မည်သူကမျှ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ပြသနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သူသည် ကလေးတစ်ယောက်လို အော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ လက်နက်သင်တန်း တစ်နာရီမျှပင် မတက်ခဲ့ဖူးသည့်အလား သူ၏ လှံကို ရမ်းကားစွာ ဝှေ့ယမ်းကာ၊ ပတ်လည်ရှိ လေထုကို ရူးသွပ်စွာ ရိုက်နှက်နေလေတော့သည်။</p> <p>စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ... လင်းတုန်းသည် စောင့်ကြည့်ရုံသာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ မှုန်ဝါးဝါး ခရမ်းနှင့် အဖြူရောင် စွမ်းအားလှိုင်းများ အေမွန် ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ဖြာထွက်လာပြီး၊ ပျားတူများကို ရပ်တန့်သွားစေခြင်း သို့မဟုတ် လေထဲတွင် လည်ထွက်သွားစေခြင်းတို့ ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရချိန်တွင်၊ သူ၏ တစ်ဝမ်းကွဲအစ်ကိုသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ကာကွယ်ရေးဘက်တွင် အာရုံစိုက်လိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။ ယခုက အခွင့်အရေးပင်။</p> <p>လင်းတုန်း ရှေ့သို့ လျှောက်သွားလိုက်ရာ၊ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် များက လမ်းဖယ်ပေးကြလေသည်။ အေမွန် က အန္တရာယ်ရှိလောက်အောင် သန်မာနေဆဲဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ လှံက လေထဲတွင် ဝှေ့ယမ်းနေရာ၊ လင်းတုန်းသည် ၎င်း၏ လမ်းကြောင်းကို ခန့်မှန်းရန် တစ်ခဏမျှ အချိန်ယူလိုက်ပြီးမှ လက်လှမ်းကာ ဖမ်းဆုပ်လိုက်လေသည်။</p> <p>သစ်သားရိုးတံက သူ၏ လက်ဝါးထဲသို့ နာကျင်စွာ ရိုက်ခတ်သွားသော်လည်း၊ အစစ်အမှန် တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု၏ အင်အားမျိုးတော့ လုံးဝ မပါဝင်ပေ။ အေမွန် ၏ ဝိညာဉ်သည် ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်နေပြီး၊ သူ၏ မာဒြာ က ပျားတူများကို ရိုက်ထုတ်ရန်သာ အာရုံရောက်နေကာ၊ သူ၏ ခွန်အားကို စူးစိုက်ထားခြင်း မရှိပေ။</p> <p>လက်နှစ်ဖက်စလုံးဖြင့်၊ လင်းတုန်းသည် လက်နက်ကို အတင်း ဆွဲလုယူလိုက်သည်။ အေမွန် မှာ ရှေ့သို့ မျက်ကန်းတစ္ဆေ ယိမ်းထိုးသွားရင်း၊ ဘာဖြစ်သွားသည်ကို နားလည်ပုံ မပေါ်ချေ။</p> <p>အနည်းဆုံး ကြေးအဆင့် သို့ ရောက်ရှိသူ ကလန်သားတိုင်းသည် အခြေခံ လက်နက်သင်တန်းကို ရရှိကြသော်လည်း၊ လင်းတုန်းကတော့ ထိုကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးမျိုး တစ်ခါမျှ မရခဲ့ဖူးပေ။ အခြားသူများထံတွင် သူ မြင်ဖူးသည်ကို အတုခိုးရုံမှလွဲ၍ လှံတစ်လက်ကို ဘယ်လိုသုံးရမည်ဆိုသည်ကို သူ လုံးဝ မသိပေ။ ကံကောင်းစွာဖြင့်၊ သူ သိပ်ပြီး ကျွမ်းကျင်နေရန် မလိုအပ်ခဲ့ပေ။</p> <p>သူက လှံကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တုတ်တစ်ချောင်းကဲ့သို့ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး၊ ဝေ့ဂျင်အေမွန် ကို သူ ရိုက်နိုင်သမျှ နေရာတိုင်းသို့ စတင် ရိုက်နှက်လေတော့သည်။ လှံ၏ ထက်မြက်သော အစွန်းက သူ့ကို အကြိမ်အနည်းငယ် ရှပ်မိသွားပြီး သွေးထွက်သွားစေသော်လည်း၊ အေမွန် သည် သံမဏိအဆင့် တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ လင်းတုန်း၏ သနားစရာကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုများထက် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် များ၏ အန္တရာယ်က သူ့အတွက် များစွာ ပိုမို ကြီးမားနေလေသည်။</p> <p>လင်းတုန်းသည် သူ၏ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မငြင်းဆန်နိုင်ခဲ့ပေ။ ဤအခိုက်အတန့်အတွက် သူ နှစ်ပေါင်းများစွာ အိပ်မက်မက်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ပျားတူများနှင့် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် လက်နက်တို့၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင်၊ အေမွန် ၏ အော်ဟစ်သံများက ရှိုက်သံများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။</p> <p>"ငါ... မလုပ်..."</p> <p>သူက အတင်းအကျပ် ပြောရန် ကြိုးစားသော်လည်း၊ လင်းတုန်းက တိုက်ခိုက်မှုကို မလျှော့ချခဲ့ပေ။</p> <p>"ငါ... အရှုံး..."</p> <p>သူက စတင် ပြောလိုက်သော်လည်း အခြေအနေက အတော်လေး လွန်ကဲ နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ လင်းတုန်းသည် ဝမ်းကွဲအစ်ကို၏ အခြားတစ်ဖက်သို့ လျှောက်သွားလိုက်၏။ လှံ၏ အဖျားက အေမွန် ၏ ရင်ဘတ်တွင် ထောက်မိသည်အထိ လှံကို ပြောင်းပြန်လှည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက တွန်းချလိုက်လေသည်။</p> <p>ဘုတ်...</p> <p>သံမဏိအဆင့် တိုက်ခိုက်သူသည် ပြိုင်ပွဲကွင်းပြင် စင်မြင့်၏ အပြင်ဘက် မြေကြီးပေါ်သို့ လိမ့်ကျသွားလေတော့သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save