Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း(၅၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>တပည့်မလေးသည် ထွက်သွားရသည့် အတွက် အလွန် ဝမ်းသာနေသည်။ ဂုဏ်ကျက်သရေရှိသော တက်လှမ်းခြင်း စမ်းသပ်မှု ၏ ထိပ်ရှိ ကမ်းပါးစွန်းတွင် ရပ်နေရခြင်းကို မည်သူကမျှ မနှစ်သက်ကြပေ။ ဤနေရာရှိ လှေကားများမှာ မတ်စောက်ပြီး၊ ပန်းရောင်သန်းနေသော တိမ်တိုက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေကာ၊ တစ်ခါတစ်ရံ အတွင်း၌ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် များ တိုက်ခိုက်နေစဉ် ခြစ်ကုတ်လိုက်သော လက်သည်းကုတ်များ သို့မဟုတ် လှုပ်ရမ်းနေသော အမြီးများ ထွက်ပေါ်လာတတ်လေသည်။</p> <p>ဝှိုက်ဟော ကိုယ်တိုင် ယခုလေးတင် လှေကားများကို တက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သဖြင့် သူက ဂရုမစိုက်သော်လည်း၊ တပည့်များစွာသည် စမ်းသပ်မှု ထဲတွင် ရှိနေစဉ် သူတို့၏ အိပ်မက်ဆိုး မှတ်ဉာဏ်များကို သိမ်းဆည်းထားတတ်ကြသည်။ သူတို့သည် ထိုတိမ်တိုက်အနီးတွင် လိုအပ်သည်ထက် တစ်စက္ကန့်လေးမျှ ပို၍ အချိန်မကုန်ဆုံးချင်ကြပေ။</p> <p>ယခုအချိန်တွင် ဝှိုက်ဟော လည်း အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ရင်ထဲတွင် စိတ်မရှည်မှုများဖြင့် ယားယံနေပြီး ဂူသင်္ချိုင်းကို သွားရောက် စူးစမ်းရှာဖွေချင်နေလေသည်။ ဓား ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် ကို ဖျက်ဆီးပစ်မည့် နည်းလမ်းတစ်ခုကို သူ ရှာတွေ့နိုင်မည့် ဖြစ်နိုင်ခြေ အပြည့်အဝ ရှိနေပြီး၊ အကယ်၍ သူသာ ရှာတွေ့ခဲ့လျှင်...</p> <p>ဓားသူတော်စင် သည် အထွတ်အမြတ် တောင်ကြား ၏ ပြင်ပမှ လာရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ တောင်ကြား၏ အပြင်ဘက်တွင် မည်သည့် လူနေထိုင်ရာ နေရာမျှ မရှိဟု လူအများစုက ယုံကြည်ထားကြသည်။ ကောင်းကင် ဂုဏ်သရေ ကျောင်းတော်အကြီးအကဲများထဲမှ အချို့သာလျှင် ထိုအမှန်တရားကို သိထားကြသည်။ ၎င်းက မှန်ကန်လုနီးပါးပင်။ ပြင်ပရှိ နယ်မြေကို အဝေးမှ သူ မြင်ဖူးခဲ့ပြီး၊ ၎င်းမှာ သတ်ဖြတ်မှုများနှင့် အကြမ်းဖက်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော ရိုင်းစိုင်းသည့် လောကကြီး တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ငြိမ်းချမ်းစွာဖြင့် ကျင့်စဉ်သိုင်းပညာရပ် များကို တရားထိုင် လေ့ကျင့်ရန် ဤနေရာတွင် လူများ နေထိုင်ခြင်းက ပိုကောင်းလေသည်။</p> <p>သို့သော် ဤအပြင်ဘက်မှ ဧည့်သည်သည် ဝှိုက်ဟော၏ အကြီးမားဆုံးသော ပြဿနာအတွက် သော့ချက် ဖြစ်လာနိုင်သည်။ ကောင်းကင် ဂုဏ်သရေ ကျောင်းတော် တွင် သူ နေထိုင်စဉ်အတွင်း၊ ဓားသူတော်စင် သည် သူ၏ လက်နက် ကျွမ်းကျင်မှုကိုသာမက၊ ဆေးဖော်စပ်သူ တစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှုကိုပါ ပြသခဲ့သည်။</p> <p>အကြီးအကဲ ဝှိုက်ဟော တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့သော သန့်စင်သော ဆေးဖက်ဝင်အပင်များနှင့် ပါဝင်ပစ္စည်းများ၊ ကလေး သီချင်း အမြစ်မှသည် နှစ်တစ်ထောင် သက်တမ်းရှိ ဝိညာဉ်သားရဲ တစ်ကောင်၏ အရိုးများအထိ ဓားသူတော်စင်က ထုတ်ယူပြသခဲ့သည်။ ထိုအရည်အသွေးရှိသော ပစ္စည်းများနှင့်ဆိုလျှင်၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည် ကုသနိုင်မည်ဟု ဝှိုက်ဟော သေချာပေါက် ယုံကြည်ထားသည်။ ကလန်များထံမှ ဆေးသူတော်စင် ခက်ခဲစွာ စုဆောင်းရရှိထားသော သနားစရာကောင်းသည့် သန့်စင်သော ဆေးဖက်ဝင်အပင်များနှင့်ပင် သူသည် နီးစပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ကောင်းကင် ဂုဏ်သရေ ကျောင်းတော်အကြီးအကဲ အများအပြားကဲ့သို့ပင်၊ ဝှိုက်ဟော သည်လည်း သူ လိုချင်သောအရာကို ဓားသူတော်စင် ထံမှ ဝယ်ယူရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ထိုဧည့်သည်က သူတို့ကို ရယ်မောကာ မျက်နှာကို တည့်တည့်ကြည့် စော်ကားခဲ့ပြီး သူတို့သည် ထိုကဲ့သို့သော ရတနာများနှင့် မထိုက်တန်ကြောင်း ပြောဆိုခဲ့သည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် အကြီးအကဲများသည် သူ့ကို သတ်ဖြတ်ပြီး သူ၏ စည်းစိမ်များကို သူတို့ကိုယ်ပိုင်အဖြစ် ယူဆောင်ရန် စုပေါင်း ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူသည် မည်သည့် ကြီးမားသော အင်အားစုကမျှ နောက်ခံပေးမထားသည့် တစ်ကိုယ်တော် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>ဝေ့ ကလန် မှ သူ ပြန်လာမည့်အချိန်ကို သူတို့ စောင့်ဆိုင်းကြလိမ့်မည်ဟု ဝှိုက်ဟော မျှော်လင့်ထားခဲ့သော်လည်း၊ အခြားသူများက သူ မပါဘဲ ရှေ့ဆက်တိုးကာ အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ကြောင်း သိသာလှသည်။ ၎င်းက သူ့အတွက် ထူးခြားသော အခွင့်အရေး တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးလိုက်လေသည်။</p> <p>အကယ်၍ သူသည် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် ကို ဖယ်ရှားပြီး ထိုလူ၏ ရတနာများကို သူတစ်ယောက်တည်း လုယူနိုင်ခဲ့မည်ဆိုလျှင်၊ သေးငယ်သော ဝေစုလေး တစ်ခုအတွက် သူ ကျေနပ်နေစရာ မလိုတော့ပေ။ အကယ်၍ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဤကျိန်စာကို သူ မချေဖျက်နိုင်ခဲ့လျှင်တောင်မှ၊ ဆေးဖော်စပ်သူ တစ်ဦးနှင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ စွမ်းအားများက ခုန်ပျံကျော်လွှား တိုးတက်သွားမည် ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ၎င်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံ က ပေးပို့သော အခွင့်အရေး တစ်ခုပင် ဖြစ်လာပေမည်။</p> <p>သူ့အတွက် အချိန်သာ လိုအပ်နေပြီး၊ ယခုတော့ တပည့်များကို စောင့်ဆိုင်းရန် ဤနေရာတွင် သူ ရောက်နေရသည်။ အချိန်ဖြုန်းနေခြင်းပင်။ ဤနေရာတွင် သူ ရပ်နေခဲ့သည်မှာ သုံးနာရီ ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး၊ အကယ်၍ ကလေးနှစ်ယောက်က နှေးကွေးနေမည်ဆိုလျှင်၊ နေမဝင်မီ နောက်ထပ် သုံးနာရီလောက် ဤနေရာတွင် သူ ဆက်ရှိနေနိုင်သေးသည်။</p> <p>တတိယမြောက် တပည့် ကိုယ်စားလှယ်လောင်း အတွက်ကတော့၊ ဝှိုက်ဟော စောင့်ဆိုင်းရန်ပင် ကြိုးစားမည် မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ ထို ဝိညာဉ်မဲ့ က သူ၏ ကလန်အတွက် နောက်ကြောင်းပြန် မလှည့်ခဲ့ဘူးဆိုလျှင်၊ ထိုကောင်လေးသည် သူ့အတွက် ဘာက ကောင်းသလဲ ဆိုတာကို မသိခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ လှေကားထစ်များပေါ်တွင် သူ သေဆုံးသွားနိုင်သည်။ ပြောရလျှင် ၎င်းက လူပုံအလယ်တွင် ဝှိုက်ဟော ကို အရှက်ခွဲခဲ့သည့်အတွက် သူ ရသင့်ရထိုက်သည်ထက် လျော့နည်းမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>တိမ်တိုက်များထဲတွင် ပိုမို ကြီးမားသော အရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ဝှိုက်ဟော မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ သူ ကောင်လေးတွေကို အထင်သေးမိတာ ဖြစ်နိုင်သည်။</p> <p>အရပ်ရှည်ရှည် ကောင်လေး၊ ကာဇန် မာဒဲရက်မှာ ပါရမီ နည်းနည်းလေး ရှိပုံရသည်။ သူသာ လှေကားတွေကို ဒီလောက် မြန်မြန် တက်နိုင်ခဲ့မည် ဆိုလျှင်... ဝှိုက်ဟောက သူ့ကို ကိုယ်ပိုင် တပည့်အဖြစ်တောင် ထည့်သွင်း စဉ်းစားကောင်း စဉ်းစားပေးလိမ့်မည်။</p> <p>လှေကားမှနေ၍ ယိမ်းထိုးထွက်လာပြီး ကမ်းပါးပေါ်သို့ အမောတကော လဲကျသွားသော ပုံသဏ္ဍာန်မှာ သေချာပေါက် အရပ်ရှည်လေသည်။ သူ၏ ဆံပင်များက ကာဇန် ကောင်လေးအတွက် အရမ်း မည်းမှောင်လွန်းနေပြီး၊ သူ၏ ဝတ်ရုံများက အဖြူရောင် ဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်းတို့သည် ဒဲရက် စတင်ဝတ်ဆင်လာခဲ့သော ကောင်းကင် ဂုဏ်သရေ ကျောင်းတော်ဝတ်ရုံများ မဟုတ်ပေ။ ပြီးတော့ သူက ဝှိုက်ဟော မသိသော ဖောင်းကားနေသည့် အညိုရောင် ကျောပိုးအိတ်ကြီး တစ်လုံးကို လွယ်ထားလေသည်။</p> <p>ဝှိုက်ဟော အနည်းငယ် ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်သွားချိန်တွင်ပင် လူငယ်လေးက မျက်နှာမော့လာခဲ့သည်။ သူက အံကိုတင်းတင်းကြိတ်ထားကာ မျက်လုံးများမှာ လှံများကဲ့သို့ စူးရှနေသည်ကို ဝှိုက်ဟော မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ မျက်နှာကို ကြည့်ရုံဖြင့် လူငယ်လေးသည် ပုန်ကန်တတ်ပြီး အာခံတတ်သူဟု ထင်မှတ်သွားစေမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ဝိညာဉ်မဲ့…</p> <p>ဝေ့ရှီလင်းတုန်းသည် ဒူးထောက်ကာ ရှေ့သို့ တွားသွားပြီး သူ၏ရှေ့တွင် အရိုအသေပေးလိုက်သည်။</p> <p>"ဒီငယ်သား... ဂုဏ်သရေရှိ အကြီးအကဲ ဝှိုက်ဟော ကို ဂါရဝပြု နှုတ်ဆက်ပါတယ်..."</p> <p>လင်းတုန်းက အသက်ရှူသံများ ကြားမှ ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဒီငယ်သား အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ပါတယ်... ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ နောက်ကျမှုနဲ့ ကောင်းကင် ဂုဏ်သရေ ကျောင်းတော် ကို အရမ်း အရှက်မခွဲမိဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်…”</p> <p>နေမင်းကြီးကို အကဲခတ်ကြည့်ရသလောက်၊ နေဝင်ရန် အနည်းဆုံး နှစ်နာရီခန့် လိုသေးလေသည်။ နေမဝင်မီ တောင်ထိပ်သို့ ရောက်ရန်ဟူသော ရည်မှန်းချက်မှာ လွယ်ကူသော အရာတစ်ခု မဟုတ်ပေ؛ ဂုဏ်ကျက်သရေရှိသော တက်လှမ်းခြင်း စမ်းသပ်မှု ကို အသက်ရှင်လျက် ဖြတ်သန်းနိုင်ခဲ့သည့် တပည့် ငါးယောက်တွင် တစ်ယောက်သာလျှင် သာမည ရတနာ ခန်းမဆောင် မှ ရွေးချယ်ခွင့် ရရှိကြလေသည်။ ကလေးတစ်ယောက် ဘဝက ဝှိုက်ဟော ကိုယ်တိုင်လည်း ထိုအရာကို မစွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ဘဲ၊ ထိုကျရှုံးမှုကို နောက်ပိုင်းနှစ်များတွင် သူ့ကိုယ်သူ တွန်းအားပေးရန် အသုံးပြုခဲ့ရလေသည်။</p> <p>ယခု သူက ဝိညာဉ်မဲ့ တစ်ယောက်ရဲ့ အသာစီးရမှုကို ခံလိုက်ရသည်လား။</p> <p>ကောင်လေး၏ အဝတ်အစားများမှာ စုတ်ပြဲနေပြီး မြေကြီးများဖြင့် ကပ်ငြိနေကာ၊ လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ဝမ်းလျားမှောက်၍ တွားသွားတက်လာခဲ့သည့်အလား ဖြစ်နေလေသည်။ သူ၏ ဒူးများနှင့် လက်များတွင် ခြစ်ရာများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး၊ သူ၏ မျက်နှာ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမှာ ရောင်ရမ်းလာမည့်အသွင် ရှိလေသည်။ သူသည် နာရီပေါင်းများစွာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ခွန်အားစက်ပေါက်တိုင်းကို ညှစ်ထုတ်ထားခဲ့သည့်အလား ချွေးအလွှာများဖြင့် ထူပိန်းနေလေသည်။ သူသည် စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်စွာ ဖြတ်သန်းလာခဲ့သူ တစ်ယောက်နှင့် သေချာပေါက် တူနေလေသည်။</p> <p>သို့သော် ခုနစ်နှစ်ပြည့် ပွဲတော် ၏ နောက်ဆုံး ပြသမှုတွင် လင်းတုန်းသည် ဘယ်ဆီကမှန်း မသိသော နေရာမှ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် များကို ဖန်တီးခေါ်ယူကာ သူ၏ သံမဏိအဆင့် ပြိုင်ဘက်ကို မည်သို့ "အနိုင်ယူ" ခဲ့သည် ဆိုသည်ကို သူ မှတ်မိနေလေသည်။ ဤကောင်လေးမှာ ကောင်းကင် ဂုဏ်သရေ ကျောင်းတော်၏ ဂုဏ်ယူဖွယ်ရာ အလားအလာရှိသော တပည့် တစ်ယောက် မဟုတ်ဘဲ၊ လိမ်ညာလှည့်စားမှုများနှင့် အတူ အကြံအစည်ကြီးသော ကလေးတစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>ဝှိုက်ဟောက လျှောက်သွားပြီး လင်းတုန်း၏ ပခုံးကို ကန်ကျောက်လိုက်ရာ၊ ကောင်လေး လွင့်စင်သွားပြီး နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သွားစေလေသည်။</p> <p>"အတောင်ပံပါတဲ့ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် တစ်ခုက မင်းကို သယ်လာပေးတာလား... ဟမ်... မင်းကို ကာကွယ်ပေးတဲ့ မှော်ပစ္စည်း တစ်ခုခု ရှိနေလို့လား... မင်းက ပါရမီရှင် အစီအရင်ဆရာ တစ်ယောက်လား... ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ခွန်အားနဲ့ ဒီကို တက်လာတယ်ဆိုတာကို ငါ ယုံကြည်ဖို့ထက် ကောင်းကင်ကြီး ပြိုကျပြီး ကမ္ဘာမြေကြီး ပင်လယ်ထဲ နစ်မြုပ်သွားဖို့က ပိုလွယ်လိမ့်မယ်..."</p> <p>ဝေ့ရှီလင်းတုန်း က သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် နာကျင်မှုများဖြင့် သူ့ကို မော့ကြည့်လိုက်သော်လည်း၊ သနားစရာကောင်းသည့် အသွင်အပြင်ထက် ရန်စကားပြောလောက်အောင် ဒေါသထွက်နေသည့် ပုံပေါက်နေလေသည်။ သို့သော် သူ၏ စကားလုံးများတွင်တော့ ဒေါသ အရိပ်အယောင် လုံးဝ မပါဝင်ပေ။</p> <p>"ခွင့်လွှတ်ပါ ဂုဏ်သရေရှိ အကြီးအကဲ... ဒါပေမဲ့ ဂုဏ်သရေရှိ အကြီးအကဲ ကိုယ်တိုင်က ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ ရှိတဲ့ ဘယ်လို နည်းလမ်းကိုမဆို သုံးပြီး လှေကားကို တက်ရမယ်လို့ အတိအကျ ပြောခဲ့တာပါ... တကယ်လို့ဂုဏ်သရေရှိ အကြီးအကဲ က အဲဒီလို ဆိုလိုတာ မဟုတ်ဘူးဆိုရင်... ကျွန်တော် အောက်ခြေကို ပြန်ဆင်းပြီး ပြန်တက်လာဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ အချိန်မီပါ့မလား ဆိုတာကိုတော့ မယုံကြည်ရဲဘူး..."</p> <p>***</p> <p> </p>


Save