Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၇၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဝှိုက်ဟောသည် ချောက်ကမ်းပါး အစွန်းရှိ သူတို့၏ တဲလေးဆီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူတို့က သူ၏ ပခုံးပေါ်သို့ နှင်းမြေခွေး သားမွေးချပ် တစ်ခုကို လွှမ်းခြုံပေးကြသည်။ ထို့နောက် သူ့အတွက် ငါးစွပ်ပြုတ်ကို နွှေးပေးကြလေသည်။ အကယ်၍ ဓားတပည့် ၏ စရိုက်လက္ခဏာကို သူ မှန်ကန်စွာ နားလည်ထားမည်ဆိုလျှင်၊ သူမသည် မနက်ဖြန် သို့မဟုတ် အလွန်ဆုံး နောက်တစ်ရက် အကြာတွင် ဤနေရာသို့ ရောက်လာပေလိမ့်မည်။ ထို့အပြင်... သူမ၏ စွမ်းအား အတိုင်းအတာကို သူ သဘောပေါက်ထားသည်က မှန်မည်ဆိုလျှင်၊ သူမသည် ဤကျောက်စိမ်းအဆင့် နှစ်ယောက်ကို အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြဲသွားမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>သူတို့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ပါစေဟု သူ မျှော်လင့်မိသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့က သူ့အပေါ် ကြင်နာခဲ့ကြသည် မဟုတ်ပါလား။ သို့သော် တိုက်ပွဲတွင် ကျဆုံးခြင်းသည် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးအတွက် အဂုဏ်သိက္ခာ အရှိဆုံး အဆုံးသတ်ပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့၏ အားနည်းမှုကြောင့် သူတို့ သေဆုံးသွားခဲ့လျှင်လည်း၊ သူ့ကို အပြစ်တင်၍ မရနိုင်ပေ။</p> <p>ကောင်မလေးသည် ဘိုးဘေး ဂူသင်္ချိုင်း ကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ သူမ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဆရာဖြစ်သူ၏ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် နှင့် ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းက သူမကို သတ်ပစ်ပေလိမ့်မည်။ သို့မဟုတ် ဝှိုက်ဟောက သူမ အာရုံလွင့်နေခိုက်ကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ သူမကို ကိုယ်တိုင် သတ်ပစ်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုအရာများ ပြီးသွားပြီးနောက် သူ့အတွက် ရှုံးနိမ့်စရာ အခြေအနေ မရှိတော့ပေ။ ဓား သဘာဝရှိသော ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် တစ်ခုသည် တိုက်ခိုက်ရာတွင် အစွမ်းထက်သော်လည်း လိုက်လံ ဖမ်းဆီးရာတွင် အားနည်းသည်။ ထို့ကြောင့် သူ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သူသည် ဓားသူတော်စင် ၏ အလောင်းပေါ်ရှိ ရတနာများကို ပြန်လည် ရယူနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ် ဓားတပည့် ၏ ခေါင်းနှင့်အတူ ကျောင်းတော် သို့ ပြန်လာနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင်၊ ကောင်းကင် ဂုဏ်သရေ ကျောင်းတော် အပေါ် သူ၏ ကြီးမားသော အကျိုးဆောင်မှုများကြောင့် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ ဆုလာဘ်အချို့ကို ရရှိမည်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>ဝိညာဉ်မဲ့ အတွက်လား.... သူ့ကိုယ်သူ အကျိုးရှိမည့် အရာကို သူ သိမည်ဆိုလျှင် ဤနေရာသို့ ဘယ်သောအခါမျှ ပေါ်လာမည် မဟုတ်ပေ။ သေခြင်းတရားမှလွဲ၍ သူ လုပ်နိုင်သည့်အရာ ဘာမှမရှိချေ။</p> <p>...</p> <p>ကျောပိုးအိတ်ကို လွယ်ထားလျက် လင်းတုန်းသည် သန့်စင်သော အဖြူရောင် အလင်းအောက်တွင် တလက်လက် တောက်ပနေသည့် သာမည ရတနာ ခန်းမဆောင် ၏ အရိပ်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေလေသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ ဆင်ဝင်ပေါ်၌ အစောင့်များ မရှိပေ။ လုံခြုံရေး အစီအရင် များနှင့် သေစေနိုင်သော မှော်ပစ္စည်းများ အနောက်တွင် ကာရံထားသည့် သော့ခတ်ထားသော တံခါးတစ်ချပ်သာ ရှိလေသည်။</p> <p>သူသည် လမ်းမပေါ်တွင် ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် ရပ်နေသော ယီရင် ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ လုံခြုံရေး အစီအမံများကို သူမအား သူ ရှင်းပြထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း၊ သူမ ကြားလိုက်ရဲ့လား ဆိုတာကိုတော့ မသေချာပေ။</p> <p>"တကယ်လို့ ငါတို့ အတင်း ဖောက်ဝင်မယ်ဆိုရင် အစီအရင် က အသက်ဝင်လာလိမ့်မယ်..."</p> <p>သူက သတိပေးလိုက်သည်။</p> <p>သူမသည် သူမ၏ အဖြူရောင် ကောင်းကင် ဂုဏ်သရေ ဝတ်ရုံများနှင့် သိသိသာသာ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေသော ခါးရှိ သွေးကဲ့သို့ နီရဲသည့် ကြိုးများကို ပြင်ဆင်လိုက်သည်။</p> <p>"ပြီးတော့ အစီအရင် က တံခါးဘောင်မှာ ရှိတာပေါ့..."</p> <p>သူမက တိုးတိုးလေး မပြောခဲ့ပေ။</p> <p>လင်းတုန်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p>သံမဏိ၏ သက်ပြင်းချသံတစ်ခုနှင့်အတူ၊ သူမ ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်လေသည်။ ၎င်းက အဖြူရောင် အလင်းရောင်အောက်တွင် တည်ငြိမ်ဖြောင့်စင်းစွာ တောက်ပနေလေသည်။ သူမ၏ အစီအစဉ်ကို ရှင်းပြမည်ဟု သူ ထင်ထားခဲ့သော်လည်း၊ ပါးစပ်ပင် မဟဘဲ သူမ၏ ဓားကို ရှေ့သို့ ရမ်းလိုက်လေသည်။</p> <p>ရွှမ်း...</p> <p>အရောင်ကင်းမဲ့သော အလင်းက သူမ၏ ဓားမှနေ၍ လှိုင်းထနေလေသည်။ သူမ၏ ခုတ်ချက်က ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင် အလိုဆန္ဒဖြင့် လေထဲတွင် ရှေ့သို့ ရွေ့လျားသွားသည့်အလား ပင်။ ၎င်းက အလွန် ပါးလွှာလွန်းသဖြင့် လက်တွေ့အားဖြင့် မမြင်နိုင်သလောက် ဖြစ်နေသည်။ ရှေ့သို့ လျှောတိုက်သွားသော ငါးမျှားကြိုး ကွင်းတစ်ဝက်ခန့်နှင့် တူလေသည်။ ၎င်းက တံခါး၏ အလယ်ဗဟိုထဲသို့ စိုက်ဝင်သွားပြီး၊ သိသာထင်ရှားသော သက်ရောက်မှု တစ်စုံတစ်ရာ မရှိဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။</p> <p>လင်းတုန်း မမြင်လိုက်ရသော်လည်း ယီရင် ၏ ဓားမှာ အိမ်ထဲသို့ ပြန်ရောက်နေပြီ ဖြစ်ကာ၊ သူမက ရှေ့သို့ လျှောက်သွားလေသည်။</p> <p>"ဒီလို အစီအရင် မျိုးကို အရင်က ငါ မြင်ဖူးတယ်... အဲဒါတွေ အသက်မဝင်လာခင် ကြိုပြီး ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ရင် နင့်ကို အနှောင့်အယှက် ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး..."</p> <p>ထိုသို့ပြောပြီး၊ သူမ တံခါးကို တွန်းလိုက်လေသည်။ ဘယ်ဘက်ခြမ်းက အတွင်းသို့ ပွင့်သွားပြီး၊ သူမ၏ ဓား မာဒြာ ကြောင့် အလယ်တည့်တည့်မှ သန့်ရှင်းသပ်ရပ်စွာ နှစ်ပိုင်းကွဲသွားခဲ့လေပြီ။ သော့ခတ်ထားသော ဘက်ခြမ်းက တွယ်ကပ်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း၊ ပတ္တာများရှိသော ဘက်ခြမ်းမှာ ယခုအခါ ကွဲထွက်သွားလေပြီ။ ၎င်းက အလွယ်တကူနှင့် အသံတိတ် လျှောဖွင့်သွားလေသည်။ လင်းတုန်း သူမ၏ နောက်သို့ လိုက်ဝင်သွားစဉ်၊ ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ အစီအရင် ကို အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ တံခါးကဲ့သို့ပင် မှော်သင်္ကေတများထဲမှ တစ်ခုမှာ နှစ်ပိုင်း အက်ကွဲနေလေပြီ။</p> <p>မှော်သင်္ကေတကို ချက်ချင်း ဖျက်ဆီးပစ်ခြင်း မဟုတ်လျှင်၊ ဤကဲ့သို့သော အစီအရင် မျိုးကို ဖျက်ဆီးခြင်းက ၎င်းကို အသက်ဝင်သွားစေမည် ဖြစ်သည်။ အကွာအဝေး တစ်ခုမှနေ၍ လုပ်ဆောင်ရန် ဆိုသည်မှာ ထားလိုက်တော့၊ ခြောက်လက်မ အကွာအဝေးမှနေ၍ ဤကဲ့သို့သော အစီအရင် ကို ဖျက်ဆီးရန် မည်မျှမြန်ဆန်သော အမြန်နှုန်းနှင့် မည်မျှတိကျသော ထိန်းချုပ်မှု လိုအပ်မည်ကို သူ စိတ်ကူးပင် မယဉ်တတ်အောင် ဖြစ်ရလေသည်။</p> <p>ထိုကဲ့သို့သော ကျွမ်းကျင်မှုကို သူ ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေမိသည်။ အကယ်၍ ဆူရီရယ်၏ ကတိက အမှန်တကယ် ပြည့်ဝလာမည်ဆိုလျှင်၊ ဤကဲ့သို့သော ကျင့်စဉ်သိုင်းပညာရပ် များကို သင်ယူရန် သူ့တွင် အခွင့်အရေး ရလာမည် ဖြစ်သည်။ ဝေ့ ကလန် ခေါင်းဆောင်ကြီး ပင်လျှင် တစ်ခါမျှ စိတ်ကူးမယဉ်ခဲ့ဖူးသော စွမ်းအားမျိုး ဖြစ်လေသည်။</p> <p>"အဲဒါကို ငါ့ကို သင်ပေးလို့ ရမလား..."</p> <p>သူက မေးလိုက်သည်။</p> <p>သူမ သူ့ကို ရယ်မောလိမ့်မည်ဟု သူ ယူဆထားခဲ့သော်လည်း၊ သူမက အပြုံးအရိပ်အယောင် လုံးဝ မပါဘဲ သူ့ကို သေချာစွာ လှည့်ကြည့်လာလေသည်။</p> <p>"တပည့်တစ်ယောက်က တပည့် လက်ခံဖို့ မထိုက်တန်သေးဘူး..."</p> <p>အကယ်၍ သူမက တပည့် တစ်ယောက်သာ ဖြစ်နေသေးလျှင်၊ ဘယ်သူကများ သူတို့ကိုယ်သူတို့ ဆရာ တစ်ယောက်လို့ ခေါ်ရဲကြမည်နည်း။</p> <p>"ငါ မြင်ဖူးသမျှ လူတွေထဲမှာ နင်က အစွမ်းအထက်ဆုံးပဲ... တကယ်လို့ နင် ဒီမှာ ဆက်နေမယ်ဆိုရင်... ပဉ္စမမြောက် ကျောင်းတော် ကို ဖွင့်လို့ရတယ်..."</p> <p>ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ ယီရင် အမှန်တကယ် ရယ်မောလိုက်သော်လည်း၊ သူ့ကို ရယ်မောခြင်းတော့ မဟုတ်ပေ။</p> <p>"အထွတ်အမြတ် တောင်ကြား က အရမ်း ပျော့ညံ့လွန်းတယ်... မုန်တိုင်းတွေကသာ ငါးတွေကို နဂါးအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်တာ... ပြီးတော့ ဒီမှာ မုန်တိုင်းတွေမှ မရှိတာ..."</p> <p>သူမက ပြခန်း မှန်သေတ္တာများ အနောက်ရှိ ရတနာများဆီသို့ လှည့်လိုက်ပြီးနောက် ထပ်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အဲဒါကို နင်ကိုယ်တိုင် မသိဘူးဆိုရင်... နင်လည်း ထွက်သွားမှာ မဟုတ်ဘူးလေ..."</p> <p>ထိုအရာကတော့ လုံလောက်အောင် မှန်ကန်နေလေသည်။</p> <p>သူ့ကို ကျော်ဖြတ်သွားရင်း ယီရင် က အာမေဍိတ်သံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ကြယ်ကြာပန်း ရဲ့ အဖူးပဲ... ကြေးအဆင့် မတိုင်ခင်ဆိုရင် ဒါက အံ့ဖွယ်တစ်ခုပဲ... ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူ့ရဲ့ မာဒြာ အခြေခံအတွက်မဆို အံ့မခန်း အကျိုးပြုလိမ့်မယ်... နင့်ရဲ့ ကျောပိုးအိတ်ရော..."</p> <p>သူမသည် ဆာလောင်နေသော အကြည့်ဖြင့် ဝိညာဉ်သစ်သီး ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ ပုံသွင်းဖန်တီးထားသော ဖန်သား ကို ဖောက်ထွင်း၍ တိုက်ရိုက် ယူငင်ချင်သည့်အလား ၎င်း၏ အပေါ်တွင် လက်တစ်ဖက်ကို ရွယ်ထားလေသည်။ ယခင်က လင်းတုန်း လုပ်ခဲ့သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ သူက သူ၏ ကျောပိုးအိတ်ကို ယဉ်ကျေးစွာ ကမ်းပေးရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း၊ သူမက အခြား ပြခန်းတစ်ခုဆီသို့ ရွှေ့သွားခဲ့လေပြီ။</p> <p>"ဆယ်လ်ဗန် မြစ်-မျိုးစေ့... အဲဒါက တန်ဖိုးကြီး ရတနာ တစ်ပါးခွဲလောက်ကို တန်တယ်... ငါတို့ အသုံးမပြုနိုင်ရင်တောင်... ရောင်းစားလို့ ရသေးတယ်..."</p> <p>သူမက ဓားပေါ်သို့ လက်တစ်ဖက် တင်လိုက်လေသည်။</p> <p>လင်းတုန်း သူမကို သတိပေးရန် စဉ်းစားလိုက်သော်လည်း၊ လုံခြုံရေး အစီအမံများ အကြောင်း ယခင်က သူမကို သူ ပြောပြထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ရာမ် သည် ဤသေတ္တာများကို ကိုယ်တိုင် ပုံသွင်းဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ အကယ်၍ တစ်ခုခု အဖျက်ဆီးခံရပါက တန်ပြန် တိုက်ခိုက်မည့် အစီအမံများ ရှိထားမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမကို သူ ကြိုတင် ပြောပြထားပြီးဖြစ်ရာ၊ သူမ ဘာလုပ်နေသလဲဆိုတာကို သူမ သိသည်ဟု သူ ယုံကြည်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>ချောမွေ့သော လှုပ်ရှားမှု တစ်ချက်တည်းဖြင့်၊ ယီရင် က ဓားကို ဆွဲထုတ်ပြီး အိမ်ထဲသို့ ပြန်သွင်းလိုက်လေသည်။ မှန်သေတ္တာမှာ နှစ်ပိုင်း ကွဲသွားလေသည်။</p> <p>တောင်..</p> <p>မောင်းသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ သာမည ရတနာ ခန်းမဆောင် တစ်ခုလုံးကို အချက်ပေးသံများဖြင့် ပဲ့တင်ထပ် ပြည့်နှက်သွားစေလေသည်။ ထောင့်များရှိ မှော်သင်္ကေတများက မကောင်းဆိုးဝါးဆန်ဆန် အနီရောင် လင်းလက်လာလေသည်။ ကြမ်းပြင်ထဲမှနေ၍ မှော်ပစ္စည်း နှစ်ခု မြင့်တက်လာပြီး၊ ၎င်းတို့မှာ တောက်ပသော ရွှေရောင်ရှိသည့် ခေါင်းအရွယ်အစား ဥပုံသဏ္ဍာန်များ ဖြစ်ကြသည်။ အောက်ခြေရှိ ပြားများက လည်ပတ်နေပြီး၊ အပြာရောင် အလင်းများကို ဖြာထွက်ကာ၊ မှော်ပစ္စည်း များကို လေထဲတွင် လွင့်မျောနေစေလေသည်။ ၎င်းတို့ကို မတူညီသော မာဒြာ အမျိုးအစားများဖြင့် ပြုလုပ်ထားမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ ကျန်ရှိသော အရာအားလုံးကတော့ ကောင်းကင် ဂုဏ်သရေ ၏ အရာများသာ ဖြစ်ပြီး၊ စွမ်းအင် အရင်းအမြစ် နှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပစ္စည်းများ အဖြစ် နှစ်မျိုးစလုံး အသုံးတော်ခံနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ဥများ၏ ထိပ်ဖျားတွင် အလင်းများ စုစည်းလာပြီး၊ ယီရင် က သူ့ကို အားနာသလို ကြည့်လိုက်လေသည်။</p> <p>"ဆောရီးပဲ..."</p> <p>"ငါ နင်ကို သတိပေးခဲ့တယ်လေ..."</p> <p>"အင်းပါ... ဒီတစ်ခါတော့ ငါ့အမှားပါ..."</p> <p>"သေတ္တာတွေမှာ အချက်ပေးစနစ် ရှိတယ်လို့ ငါ ပြောခဲ့တယ်လေ... သေတ္တာတွေကို မခွဲနဲ့လို့ ငါ ပြောသားပဲ..."</p> <p>"နောက်တစ်ခါကျရင်... ငါ နင့်ကို အရင်ဆုံး သတိပေးလိုက်ပါ့မယ်..."</p> <p>မှော်ပစ္စည်း များက ယီရင် ကို အာရုံစိုက်ထားသဖြင့်၊ လင်းတုန်းသည် နောက်ဆုတ်သွားပြီး၊ သူတို့ကို ကယ်တင်နိုင်မည့် အရာတစ်ခုခုကို ရှာဖွေရန် သေတ္တာ တစ်ခုပြီး တစ်ခု ဝေ့ကြည့်နေလေသည်။</p> <p>"ဘာလို့များ နောက်တစ်ခါ ဆိုတာ ရှိလာရမှာလဲ…”</p> <p>***  </p>


Save