Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၈၄</h2> <h2 style="text-align: center;">အာကာသ တံခါးပေါက်၊ ဆွဲယူခြင်း၊ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးအား ခွဲဖြာခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>အစီအရင် အတွင်းတွင်တော့ ထျန်းစစ် တစ်ယောက် စိတ်သက်သာရာရစွာ သက်ပြင်းချလိုက်၏။</p> <p>'အကြီးအကဲ ယဲ့မင်က အနိမ အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ဖြစ်ပေမဲ့ ကျောင်းတော်က ဘယ်အကြို အင်မော်တယ် ကျွမ်းကျင်သူကိုမှ မကြောက်ဘူး... သူ့ခေတ်သူ့အခါမှာ အသန်မာဆုံးပဲ... သူ့ရဲ့ ဟင်းလင်းပြင် တာအိုက ပြီးပြည့်စုံတဲ့ အဆင့်ထိ ရောက်နေပြီလို့ ပြောကြတယ်... ဘယ်နေရာကိုပဲဖြစ်ဖြစ် ခြေရာလက်ရာ မကျန်ဘဲ သွားနိုင်စွမ်း ရှိတယ်... အဲ့ဒါကြောင့် အကြို အင်မော်တယ် ကျွမ်းကျင်သူတွေတောင် သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း မရှိဘူး... သူ ဒီမှာ ရှိနေရင်တော့ ငါ ဘေးကင်းသွားပြီ...' ထျန်းစစ်က တွေးနေရင်းမှ ရုတ်တရက် စိုးရိမ်စိတ်တစ်ခု ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။</p> <p>သူ ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ ဧရာမ လက်ဝါးကြီးတစ်ခု သူ့အပေါ်သို့ ကျဆင်းလာသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။</p> <p>"ဒါ အကြီးအကဲ ယဲ့မင်ရဲ့ အစီအရင်လေ... ဘယ်သူမှ မသိအောင် သူက ဘယ်လိုလုပ် ဝင်လာနိုင်တာလဲ..." ထျန်းစစ် အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားတော့သည်။</p> <p>သူ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပျက်စီးယိုယွင်းစ ပြုလာပြီး သူ့ နဖူးမှာလည်း နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ အက်ကွဲသွားကာ ဓားထိပ်ဖျားလေး ထွက်ပေါ်လာ၏။ ၎င်းက ဧရာမ လက်ဝါးကြီး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ချေဖျက်ပေးလိုက်သည်။ အင်မော်တယ်ဓားမှာ တောက်ပသော အလင်းတန်းများကြားတွင် အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီးနောက် နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားလေပြီ။</p> <p>အခြား တစ်ဖက်တွင်တော့...</p> <p>ကျန်းမင်က ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ဓားချီများကို ဆက်တိုက် ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ လေဟာနယ်မှာ တစ်စစီ ပြိုကွဲသွား၏။ တွင်းနက်ကြီး တစ်ခုနှင့်တူသော လေဟာနယ်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ယဲ့မင်အား အတွင်းသို့ ဆွဲသွင်းကာ တစ်စစီ ဆုတ်ဖြဲပစ်ရန် ကြိုးပမ်းတော့သည်။</p> <p>ကျန်းမင်က လှံရှည်ကို အလျင်အမြန် မြှောက်ကာ ကြီးမားသော စွမ်းအားများ ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ သူက ညကောင်းကင်ယံကို ဆုတ်ဖြဲ၍ ကြယ်များကို တုန်လှုပ်စေပြီး ညကောင်းကင် တစ်ခုလုံးပင် မှေးမှိန်သွားစေ၏။</p> <p>သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် ပြိုကွဲနေသော လေဟာနယ် ဗဟိုချက်၌ ဟင်းလင်းပြင် တံခါးပေါက် အများအပြား ထွက်ပေါ်လာပြီး ယဲ့မင်က အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာကာ သီသီလေး လွတ်မြောက်သွားသည်။</p> <p>"မင်းရဲ့ ဟင်းလင်းပြင် တာအိုက ငါ့ထက် မနိမ့်ကျဘူးဆိုတာ တွေးကြည့်လို့တောင် မရဘူး... မင်းအကြောင်း ငါ ဘာလို့ တစ်ခါမှ မကြားဖူးရတာလဲ..." ယဲ့မင် အံ့အားသင့်သွား၏။</p> <p>ကျန်းမင်က ဘာမှ ပြန်မဖြေဘဲ လှံရှည်ကို ဝှေ့ယမ်း၍ သူ့ထံသို့ ပစ်မှတ်ထား တိုက်ခိုက်နေဆဲပင်။</p> <p>"အာကာသ တံခါးပေါက်..." ယဲ့မင်၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော အာကာသ တံခါးပေါက်များက သူ့ပတ်လည်တွင် ထွက်ပေါ်လာ၏။ တံခါးပေါက် တစ်ခုစီတိုင်းတွင် သူ့ ပုံရိပ်တစ်ခုစီ ရပ်နေသည်။</p> <p>ဤသည်မှာ ဟင်းလင်းပြင် တာအို၏ အမြင့်ဆုံး အဆင့်ပင် ဖြစ်သော်ငြား လှံရှည်၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် တစ်စစီ ပြိုကွဲသွားခဲ့ရသည်။</p> <p>"အစွမ်းထက်လှတဲ့ အထူးစွမ်းရည်ပဲ..." ကျန်းမင်က အံ့ဩတကြီး ချီးကျူးလိုက်သော်လည်း သူ့ မျက်လုံးများကမူ ယဲ့မင်၏ အစစ်အမှန် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင်သာ စူးစိုက်နေသည်။</p> <p>ယဲ့မင်၏ ဟင်းလင်းပြင် တာအိုမှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသည်။ သို့သော် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန်းမင် အနေဖြင့်လည်း ဤတိုက်ပွဲတွင် အားနည်းနေသူ မဟုတ်ချေ။</p> <p>'ဓာတ်ကြီးငါးပါး တာအို၊ ယင် ယန် တာအို၊ အလင်း အမှောင် တာအို၊ သေခြင်း ရှင်ခြင်း တာအို၊ သံသရာ တာအို၊ ဖျက်ဆီးခြင်း တာအို...' ကျန်းမင်က တွေးတောပြီး သူ့ သုခဘုံ ပုံရိပ်ယောင်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။</p> <p>ကျန်းမင်၏ သုခဘုံ ပုံရိပ်ယောင်တွင် တာအိုမျိုးစုံ ပါဝင်နေပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် မိုင်ပေါင်း ထောင်ချီ၍ လွှမ်းခြုံသွားကာ မိုင်တစ်ရာ ပတ်လည်အထိ ပြန်လည် စုစည်းသွား၏။</p> <p>သူ့ သုခဘုံ ပုံရိပ်ယောင်က ထိုဧရိယာ တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားသည်နှင့် လေဟာနယ်မှာ အလွှာလိုက် တစ်စစီ ပြိုကွဲစ ပြုလာပြီး ယဲ့မင်အား အပြင်သို့ ထွက်လာစေရန် ဖိအားပေးတော့သည်။</p> <p>"ဒါ... ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..." ယဲ့မင်က သူ့ပတ်လည်ရှိ တာအိုမျိုးစုံကို ခံစားမိလိုက်သည်။ သူ့ တာအို စွမ်းအားများ ရှိနေသည့်တိုင် သူကိုယ်တိုင်ပင် တည်ငြိမ်မှုကို မထိန်းသိမ်းနိုင်တော့ဘဲ အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားလေပြီ။</p> <p>ယဲ့မင် အနေဖြင့် သူ့ ပါရမီနှင့် ဉာဏ်ပညာကို အသုံးပြု၍ ဟင်းလင်းပြင် တာအိုကို အပြည့်အဝ ကျွမ်းကျင်နိုင်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ရသည်။ သို့တိုင် ဤသူကမူ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော တာအိုမျိုးစုံကို ပေါင်းစပ်ထားရုံသာမက တာအိုတစ်ခုစီတိုင်းကလည်း အမြင့်ဆုံး ကျွမ်းကျင်မှု အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေလေပြီ။</p> <p>ထိုအချိန်မှာပင် ယဲ့မင်မှာ များပြားလှသော တာအို စွမ်းအင်များ၏ ဝန်းရံ ချုပ်နှောင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး နွံအိုင်ထဲ နစ်မြုပ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>သူ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားပြီး စွမ်းအင်များကို ပေါက်ကွဲ ထွက်ပေါ်လာစေသည်။ သူ့ အင်မော်တယ် ဓားမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာပြီး ၎င်း၏ စွမ်းအား အပြည့်အဝ နိုးထလာတော့သည်။ သူက လေထုကို ခုတ်ပိုင်း၍ တာအို အများအပြားကို တစ်ပြိုင်နက် ချေဖျက်ပစ်၏။ သူ ရုန်းကန် လွတ်မြောက်တော့မည့် ဆဲဆဲတွင် အာဏာရှင် လှံရှည်၏ တိုက်ခိုက်မှုက သူ့ခေါင်းပေါ်သို့ ရောက်လာလေပြီ။</p> <p>သူက ဟင်းလင်းပြင် ချုပ်နှောင်မှု အောက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးမှာလည်း တာအို စွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသဖြင့် ထွက်ပြေးရန် လမ်းစ မရှိတော့ချေ။</p> <p>ချွင်...</p> <p>ယဲ့မင်က တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းသိမ်း၍ လှံရှည်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ချေဖျက်ရန် နောက်ထပ် စွမ်းအင်လှိုင်း တစ်ခုဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သော်လည်း အချည်းနှီးသာ။</p> <p>တောက်ပသော အလင်းတန်း တစ်ခုက သူ့ခေါင်းပေါ်တွင် ထွက်ပေါ်လာပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် ခေါင်းလောင်း တစ်လုံး ရုပ်လုံးပေါ်လာ၏။ ၎င်းက ပြင်းထန်စွာ မြည်ဟည်းလျက် ဟင်းလင်းပြင် အလွှာ ၉၉ ထပ်ကို ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်သွားသည်။ ၎င်းက သူ့အား ကာကွယ်ရန် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် အလင်းလှိုင်းများကို ဆက်တိုက် ထုတ်လွှတ်နေတော့သည်။</p> <p>ဘန်း...</p> <p>တောက်ပနေသော အလင်းတန်းမှာ တစ်စစီ ပြိုကွဲသွားပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် ခေါင်းလောင်းကို အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားစေ၏။</p> <p>ယဲ့မင် မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ ခေါင်းလောင်း အနေဖြင့် လှံရှည်၏ တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်ကိုပင် ခံနိုင်ရည် မရှိလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။ သူ ခေါင်းကို ယိမ်းရှောင်လိုက်ချိန်တွင် လှံရှည်က သူ့ပခုံးကို ဝင်စိုက်သွားတော့သည်။</p> <p>ဖြောင်း...</p> <p>တိုက်ခိုက်မှုမှ ထွက်ပေါ်လာသော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ သူ့ အရေပြားအောက်တွင် ဖုံးကွယ်ထားသော ငွေရောင် စစ်ဝတ်တန်ဆာမှာ အက်ကွဲရာ များစွာဖြင့် ရုပ်လုံးပေါ်လာ၏။ သူ့ပခုံးမှ အရိုးများ ကျိုးပဲ့သွားသံကို ကြားလိုက်ရပြီး သွေးများ ပန်းထွက်လာတော့သည်။</p> <p>အဆုံးမဲ့ စွမ်းအင်များက သူ့ခန္ဓာကိုယ် တစ်လျှောက် စီးဆင်းသွားပြီး ယဲ့မင် တစ်ကိုယ်လုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားစေသည်။</p> <p>သေလုမြောပါး အခြေအနေတွင် သူက ထိုထိခိုက်မှုကို ခံနိုင်ရည် ရှိစေရန် သူ့ စွမ်းအား အားလုံးကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရ၏။</p> <p>ယဲ့မင်၏ ကြီးမားလှသော စွမ်းအားများကို ခံနိုင်ရည် မရှိသဖြင့် ကျန်းမင်၏ အာဏာရှင် လှံရှည်မှာ ရုတ်တရက် ပြန်ကန်ထွက်သွားပြီး တစ်စစီ ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။</p> <p>ကျန်းမင်က တိုက်ခိုက်မှုများကို ဆက်တိုက် ပြုလုပ်ရန် ပြင်လိုက်စဉ် သူ့ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။ ထို့နောက် လေဟာနယ်ထဲသို့ အလျင်အမြန် နောက်ဆုတ်သွားတော့သည်။</p> <p>လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် အလင်းဓားက ကျန်းမင်နောက်သို့ လိုက်လံ တိုက်ခိုက်ရန် လေဟာနယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့လေပြီ။</p> <p>ယဲ့မင်က ထိုဖြစ်စဉ် တစ်ခုလုံးအတွက် အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်နေပြီးနောက် လေတစ်ဝိုက်ကို မှုတ်ထုတ်လိုက်၏။</p> <p>"သေဖို့ သီသီလေးပဲ... ဒီလောကမှာ ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ တည်ရှိမှုမျိုး ဘယ်လိုလုပ် ရှိနေနိုင်တာလဲ..." ယဲ့မင် အလွန် ကြောက်ရွံ့သွားတော့သည်။</p> <p>ဤနေရာသို့ သူ ရောက်ရှိလာပြီး ထျန်းစစ်၏ နဖူးထဲသို့ ဓားတစ်လက် ပေါင်းစပ်သွားသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် အချိန်ကို သူ ပြန်လည် သတိရလိုက်သည်။ ထိုဖြစ်ရပ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့ချိန်ကပင် သူ အလွန် အံ့အားသင့်နေခဲ့ပြီး ဖြစ်၏။</p> <p>ထိုစွမ်းအားမှာ သာမန် ကျင့်ကြံခြင်း လောကကို ကျော်လွန်နေသော အရာတစ်ခုပင်။ မြင်လိုက်သည်နှင့် ထိုလက်နက်မှာ အင်မော်တယ် လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သူ ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။ ထိုအရာက အတုအယောင် မဟုတ်ဘဲ စစ်မှန်သော အင်မော်တယ် လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p>ထျန်းစစ် အနေဖြင့် ထိုကဲ့သို့ အင်မော်တယ် လက်နက်ကို မည်သို့ ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်း တွေးတောရင်း သူ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေခဲ့၏။</p> <p>ထိုသို့ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေစဉ်မှာပင် နောက်ထပ် ပုံမှန်မဟုတ်သော တည်ရှိမှု တစ်ခုက သူ့ရှေ့၌ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြန်သည်။</p> <p>"ထျန်းစစ် တစ်ယောက် အသက် ၁၀ နှစ်အရွယ် ကောင်မလေး တစ်ယောက်ကို ရှုံးသွားတယ်လို့တောင် ကြားလိုက်သေးတယ်... ဟင်း..." ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသော ယဲ့မင် တစ်ယောက် သူ အမှန်တကယ် အိုမင်းသွားပြီဟု ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p>လေဟာနယ်ထဲသို့ လက်လှမ်းပြီး လေထဲမှ တောက်ပနေသော အလင်းတန်းများကြားမှ ဆေးရည် ပုလင်း တစ်ပုလင်း ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ဆေးရည်ကို သောက်သုံးလိုက်သည်နှင့် လုံးဝ ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်နေသော သူ့ပခုံးမှာ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် သက်သာလာတော့သည်။</p> <p>လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် ခေါင်းလောင်းက ရိုးရှင်းသော အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် သူ့ထံသို့ ပျံသန်းလာ၏။ မထင်မှတ်စွာပင် ၎င်းအပေါ်ရှိ တောက်ပမှုများမှာ မှေးမှိန်နေလေပြီ။</p> <p>ယဲ့မင်က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် ခေါင်းလောင်းကို သိမ်းဆည်းပြီး လေထဲသို့ မြင့်တက်ကာ ရပ်လိုက်သည်။ သူ့အနောက်တွင် အဆိုးရွားဆုံး အခြေအနေအတွက် ပြင်ဆင်ထားသည့်အနေဖြင့် အရိပ် လေဟာနယ် အလွှာများစွာ ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p>ရုတ်တရက် ကျန်းမင်အား လိုက်လံ တိုက်ခိုက်နေသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် အလင်းဓားမှာ ရုတ်တရက် လှည့်ထွက်သွားပြီး အဝေးရှိ ဧရာမ အစီအရင်ကြီးကို ထိုးခွဲ ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။</p> <p>ယဲ့မင် တွေးလိုက်သည်။</p> <p>'သူက ထျန်းစစ်ကို လုပ်ကြံဖို့နဲ့ အင်မော်တယ် လက်နက်ကို နောက်တစ်ကြိမ် နိုးထလာအောင် လုပ်ဖို့ အစီအရင်ထဲကို ဘယ်လို ဝင်သွားတာလဲ... ဒီအစီအရင်ကို ငါကိုယ်တိုင် ချထားတာတောင် သူ ဝင်သွားတာကို ငါ လုံးဝ မသိလိုက်ဘူး...'</p> <p>ဤဖြစ်စဉ် တစ်ခုလုံးမှာ ပို၍ လက်လွတ်စပယ် နိုင်လာသည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p>'ငါတို့ တိုက်ခိုက်နေတုန်းမှာ ငါမသိအောင် ထျန်းစစ်ကို လုပ်ကြံဖို့ ကိုယ်ပွားတစ်ခု ဖန်တီးခဲ့တာလား... ငါ တကယ် ကျိန်ဆဲချင်စိတ်ကို ထိန်းမထားနိုင်တော့ဘူး...'</p> <p>ထိုအရာများ အားလုံး သူ့ခေါင်းထဲ ဖြတ်ပြေးသွားစဉ် သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ အလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ ပုံရိပ်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ ၎င်းက အစီအရင်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်သွားပြီး ထျန်းစစ် အနီးသို့ ရောက်သွား၏။</p> <p>ထိုအချိန်မှာပင် ကျန်းမင်က လေဟာနယ်ထဲမှ နောက်တစ်ကြိမ် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ တိုက်ခိုက်မှုများကို စတင်တော့သည်။</p> <p>"သေစမ်း..."</p> <p>ကျန်းမင်က စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုသော်လည်း လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းကာ မဟာအာကာပြင် နတ်ဘုရား လက်ဝါးကြီးကို ဖန်တီးလိုက်ပြီး ထိုနယ်မြေ တစ်ခုလုံးအား လွှမ်းခြုံကာ ဟင်းလင်းပြင်ကိုပါ ချုပ်နှောင်လိုက်၏။ ထိုနေရာ တစ်ခုလုံးမှာ နတ်ဘုရား လက်ဝါးကြီး၏ ချုပ်နှောင်မှု အောက်သို့ ရောက်သွားပြီး ရန်သူ အနေဖြင့် ပုန်းအောင်းရန် သို့မဟုတ် ထွက်ပြေးရန် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။</p> <p>ဝှစ်...</p> <p>ယဲ့မင်၏ ပုံရိပ်က နောက်တစ်ကြိမ် လှုပ်ရှားသွားပြီး ယခုတစ်ကြိမ်တွင် အာကာသ တံခါးပေါက် ၉,၉၉၉ ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ သူက ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ခုထဲသို့ ခုန်ဝင်သွားပြီး ဟင်းလင်းပြင် အိတ်ကပ်ထဲတွင် နေထိုင်ခြင်းဖြင့် လက်တွေ့လောကမှ ရှောင်ဖယ်နေ၏။</p> <p>အာကာသ တံခါးပေါက် ထက်ဝက်ကျော်ကို ကျန်းမင် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်လျှင်ပင် ရာပေါင်းများစွာ ကျန်ရှိနေသေးသည်။</p> <p>"ငါ လေဟာနယ်ထဲကို ဝင်သွားပြီ... ထောင်သောင်းချီတဲ့ ဟင်းလင်းပြင် ဆုံမှတ်တွေမှာ အမြဲတမ်း တည်ရှိနေပြီး ဒီမိုင်တစ်သောင်း ပတ်လည်မှာ အမြဲတမ်း ရွေ့လျားနေတယ်... မင်းက ဒီနေရာ တစ်ခုလုံးကို လုံးဝ ပိတ်လှောင်ပြီး ဟင်းလင်းပြင် အလွှာတွေကို အတင်း ဖောက်ထွက်နိုင်စွမ်း မရှိသရွေ့ ငါ့ကို လက်ဖျားနဲ့တောင် ထိနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... မင်းမှာ ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်း ရှိပေမဲ့ ငါက ဟင်းလင်းပြင်ရဲ့ အနှစ်သာရကို ကျွမ်းကျင်ထားလို့ ရှောင်တိမ်းတာနဲ့ ထွက်ပြေးတာမှာ ငါ့ကို ယှဉ်နိုင်မယ့်သူ မရှိဘူး..." ယဲ့မင်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ကျန်းမင်၏ ဖိအားပေးမှုကြောင့် ယဲ့မင် အနေဖြင့် ဤအစီအစဉ်ကိုသာ အသုံးပြုနိုင်တော့သည်။ တကယ်တမ်းတွင် ဤသည်မှာ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သော လုပ်ရပ်တစ်ခုပင်။</p> <p>ယဲ့မင် အနေဖြင့် ကျန်းမင်ကို ထိပ်တိုက် မရင်ဆိုင်နိုင်သောကြောင့် အချိန်ဆွဲရန်သာ တတ်နိုင်တော့၏။</p> <p>"မင်းရဲ့ စွမ်းရည်တွေက တကယ်ကို အပြစ်ပြောစရာ မရှိပါဘူး... ဒါပေမဲ့..." ကျန်းမင်က ပြုံးနေဆဲပင်။ "ဒါပေမဲ့ မင်းက အစကတည်းက ငါ့ရဲ့ ပစ်မှတ်မှ မဟုတ်ခဲ့တာ..."</p> <p>ယဲ့မင်က အဝေးရှိ အစီအရင်ဆီသို့ ရုတ်တရက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>နောက်တစ်ကြိမ် ဟင်းလင်းပြင် တံခါးပေါက် ရာပေါင်း ထောင်ပေါင်းများစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်ခုစီတိုင်းတွင် သူ့ ပုံရိပ်တစ်ခုစီ ပါဝင်ကာ တူညီသော ဦးတည်ချက်ကို ကြည့်လျက် ခြောက်ခြားဖွယ် ခံစားချက်တစ်ခု ထုတ်လွှတ်နေ၏။</p> <p>အစီအရင် အတွင်းတွင်တော့...</p> <p>ကျန်းမင်၏ ကိုယ်ပွား နှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်ခုက ယဲ့မင် ကိုယ်ပွားများကို ခုခံကာကွယ်နေကာ နောက်တစ်ခုက ထျန်းစစ်အား နောက်တစ်ကြိမ် သတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးပမ်းနေသည်။</p> <p>ဘုန်း...</p> <p>အစီအရင်မှာ ချက်ချင်းဆိုသလို အပြည့်အဝ ပေါက်ကွဲထွက်သွား၏။ ကျန်းမင်၏ ကိုယ်ပွားများကို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် အလင်းဓားက အလျင်အမြန် ရှင်းလင်းပစ်လိုက်လေပြီ။</p> <p>"သေစမ်း... သုံးကြိမ်လုံး ငါ သုံးပြီးသွားပြီ..." ထျန်းစစ် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားသော်လည်း သူ ဘာမှ မတတ်နိုင်တော့ပေ။</p> <p>ဤမျှ အပြစ်ကင်းစင်သော တည်ရှိမှုမျိုးကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ထွက်ပြေးခြင်းမှာ အချည်းနှီးသာ။ သူသာ ထျန်းယွမ် ကျောင်းတော်ထဲသို့ ထွက်ပြေး မလွတ်မြောက်နိုင်ပါက စက္ကန့်ပိုင်း အတွင်းမှာပင် လိုက်လံ သတ်ဖြတ်ခံရပေလိမ့်မည်။</p> <p>သူ့ မျှော်လင့်ချက် အားလုံးကို ယဲ့မင်အပေါ်၌သာ ပုံအပ်ထားနိုင်တော့၏။</p> <p>အခြား တစ်ဖက်တွင်တော့...</p> <p>ကျန်းမင်၏ အသိစိတ် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမှာ လူသားလမ်းစဉ် မှတ်တမ်းစာအုပ်ပေါ်တွင် ရောက်ရှိနေလေသည်။</p> <p>နာမည် - ယဲ့မင်</p> <p>အခြေအနေ - တာအိုမျိုးစုံကို ကျွမ်းကျင်သော ကြောက်မက်ဖွယ် ပြိုင်ဘက် တစ်ဦးနှင့် လက်ရှိ တိုက်ခိုက်နေသည်။</p> <p>'တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ... တာအိုနယ်ပယ်မှာ ဒီလူက ငါ ပြန်တောင် မခုခံနိုင်လောက်တဲ့ အထိ လုံးဝ လွှမ်းမိုးထားတယ်... ဒီလူက အရမ်း သန်မာလွန်းတော့ သူ လူသား ဟုတ်ရဲ့လားလို့တောင် ငါ သံသယ ဝင်လာပြီ...'</p> <p>ထျန်းစစ်၏ အင်မော်တယ် လက်နက် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ အသက်အန္တရာယ် ကြုံနေရသည်ကို သိလိုက်ရချိန်တွင် ပြိုင်ဘက်ကို နောက်ဆုတ်သွားစေခဲ့သည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် လက်ရှိ အခြေအနေနှင့် ပတ်သက်၍ အာကာသ တံခါးပေါက်ကို အသုံးပြုကာ တိုက်ခိုက်မှုများကို အပြန်အလှန် ဖလှယ်ရန်သာ သူ တွေးတောနိုင်တော့သည်။ မိုင်ပေါင်း ရာထောင်ချီ၍ အပြန်အလှန် ရွှေ့ပြောင်းသွားလာကာ ပြိုင်ဘက် အနေဖြင့် သူ့အား အနိုင်ယူရန် မည်သည့် အခွင့်အရေးမှ မပေးခဲ့ပေ။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထျန်းစစ်ကို ကာကွယ်ရန် သူ့ စွမ်းအင် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ချန်ထားရန် လိုအပ်သေး၏။</p> <p>ကျန်းမင် ဖတ်ရှုပြီးနောက် တွေးနေမိသည်။</p> <p>'မင်း လုပ်ချင်သလိုသာ လုပ်စမ်းပါ... ငါက မင်းကို အကုန်လုံး ဖတ်ထားပြီးသားပဲ... ကြိုက်တဲ့ နေရာကို ခုန်ပေါက်နေလိုက်... မင်း ငါ့လက်ထဲကနေ လွတ်မှာ မဟုတ်ဘူး... အနာဂတ်ကို ကြိုမြင်ပြီး ပြိုင်ဘက်ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို ကြိုသိနေတာက ဒီလောက်တောင် ရိုးရှင်းတာပဲ...'</p> <p>လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် အလင်းဓား၏ တိုက်ခိုက်မှု သူ့ထံသို့ နောက်တစ်ကြိမ် လာနေသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ကျန်းမင်က လေဟာနယ်ထဲသို့ ထပ်မံ ခုန်ဝင်သွားသည်။</p> <p>ယဲ့မင်က သူ့ကို မထွက်ပြေးနိုင်အောင် တားဆီးချင်သော်လည်း ဓားအနီးတွင် သူ ရှိနေပါက ဓား၏ တိုက်ခိုက်မှုက သူ့ကိုပါ ပစ်မှတ်ထားလာမည်ဟု ခံစားနေရသည်။</p> <p>ယဲ့မင်မှာ အတော်လေး ဆွံ့အသွားတော့၏။</p> <p>လေဟာနယ် အတွင်းတွင်တော့ ကျန်းမင်က လူသားလမ်းစဉ် မှတ်တမ်းစာအုပ်ကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသည်။ ရိုးရှင်းသော လက်တစ်ချက် အဝှေ့ဖြင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် အလင်းဓား၏ ပစ်မှတ်ထားမှုကို သူ ဖြတ်တောက်နိုင်ခဲ့လေပြီ။</p> <p>လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် အလင်းဓားမှာ ပစ်မှတ် ပျောက်ဆုံးသွားပြီး အချိန်အနည်းငယ်ကြာ လှည့်ပတ်နေပြီးနောက် လာလမ်းအတိုင်း ပြန်လှည့်သွားတော့သည်။</p> <p>ဝှစ်...</p> <p>ကျန်းမင်က လူသားလမ်းစဉ် မှတ်တမ်းစာအုပ်ကို ခေါ်ထုတ်လိုက်သည်။</p> <p>ပုဂ္ဂိုလ် - ထျန်းစစ်</p> <p>အခြေအနေ - 'ဘုရားရေ... ဒီလူက ဘယ်သူလဲ... ဘာလို့ ငါ့ကို သတ်ချင်နေရတာလဲ... ဘာလို့ ငါ့ရဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် အလင်းဓားက သူ့ကို မသတ်နိုင်ရတာလဲ... ဘာလို့ မဟာ အကြီးအကဲ ယဲ့မင်က ငါ့ကို မကာကွယ်နိုင်ရတာလဲ...'</p> <p>'ငါတော့ သေပြီ... ဒါ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် အလင်းဓားက သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ထုတ်ဖော်တာ သုံးကြိမ်မြောက် ရှိနေပြီ... တကယ်လို့ ငါ့ဆီ ပြန်ရောက်လာရင် သူ့ရဲ့ စွမ်းအားတွေ အားလုံး လုံးဝ အေးခဲသွားပြီး အလိုအလျောက် ကာကွယ်ပေးနိုင်တဲ့ စွမ်းရည် ဘာမှ ကျန်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး... ငါ ပြန်သုံးနိုင်ဖို့ အခြေခံ ထိန်းချုပ်မှုကို အပြည့်အဝ ကျွမ်းကျင်တဲ့ အထိ စောင့်ရတော့မယ်...'</p> <p>'လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် အလင်းဓား ပြန်ရောက်လာပြီ... ငါတော့ သွားပြီ...'</p> <p>'ဒီကျက်သရေမရှိတဲ့ မဟာ အကြီးအကဲ ယဲ့မင်... သူက ဒဏ္ဍာရီလာ အပြစ်အနာအဆာ ကင်းတဲ့သူ မဟုတ်ဘူးလား... ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်တောင် အားနည်းနေရတာလဲ...'</p> <p>'ကျောင်းတော်က အဘိုးကြီးတွေကကော... သူတို့ ဘာလို့ ရောက်မလာကြသေးတာလဲ...'</p> <p>ထိုအချိန်မှာပင် ထျန်းစစ် တစ်ယောက် သူ့ရှေ့၌ လူရိပ်နှစ်ခုကို မြင်လိုက်ရ၏။</p> <p>သူ့အား မျှော်လင့်ချက် လုံးဝ ကင်းမဲ့သွားစေမည့် လူရိပ်နှစ်ခုပင်။</p> <p>ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကျန်းမင်က ကိုယ်ပွားနှစ်ခုကို ဖန်တီးပြီး လူသားလမ်းစဉ် မှတ်တမ်းစာအုပ်ကို လမ်းညွှန်အဖြစ် အသုံးပြု၍ စေလွှတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ခုက ပြန်လည် ရောက်ရှိလာသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် အလင်းဓားကို ဖမ်းဆုပ်ပြီး ကျန်တစ်ခုက ကောင်းကင်ဖိနှိပ်ခြင်း နတ်ဘုရားတံဆိပ်တုံးအား ဖော်ဆောင်ရန် စွမ်းအင်များ စုစည်းလိုက်၏။</p> <p>သူ အောင်မြင်တော့မည်ဟု လူတိုင်း ထင်မှတ်နေချိန်တွင် ဟင်းလင်းပြင်မှာ ရုတ်တရက် ပုံပျက်သွားသည်။ အာကာသ တံခါးပေါက် နှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ အာကာသ တံခါးပေါက် တစ်ခုစီမှ လက်နှစ်ဖက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ကိုယ်ပွားနှစ်ခုကို ရိုက်ချလိုက်သည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထိုကိုယ်ပွားနှစ်ခု အနောက်မှ နောက်ထပ် ကိုယ်ပွားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p>၎င်းတို့အားလုံး ပြန့်ကျဲသွားသော်လည်း အရာအားလုံးကို ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်မှာ ထိုအချိန် အနည်းငယ်လေးပင်။</p> <p>ပထမ ကိုယ်ပွားမှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် အလင်းဓားကို ဖမ်းဆုပ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းအတွင်းရှိ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသော စွမ်းအားများကြောင့် လျင်မြန်စွာ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်။</p> <p>အခြား တစ်ဖက်တွင်တော့ ကောင်းကင်ဖိနှိပ်ခြင်း နတ်ဘုရားတံဆိပ်တုံး၏ သေစေနိုင်သော တိုက်ခိုက်မှုက ထျန်းစစ်အပေါ် ကျရောက်တော့မည့် ဆဲဆဲတွင် ဟင်းလင်းပြင်မှာ ရုတ်တရက် အက်ကွဲသွားပြီး အရိုးစုနှင့်တူသော အိုမင်းပိန်လှီသည့် လက်တစ်ဖက် ထွက်ပေါ်လာကာ ကိုယ်ပွားကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့၏။</p> <p>သို့သော် ပေါက်ကွဲထွက်လာသော ကြီးမားလှသည့် စွမ်းအားများက ထျန်းစစ် တစ်ကိုယ်လုံးကို ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားစေပြီး သွေးအိုင်ထဲ၌ သူ့ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပေါက်ကွဲထွက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားတော့သည်။</p> <p>"ငါ့ကျောင်းတော်က တပည့်တွေကိုတောင် မင်းက လက်ဖျားနဲ့ ထိရဲတယ်ပေါ့လေ..."</p> <p>ဟင်းလင်းပြင် အလွှာများကို ဖြတ်သန်း၍ နက်ရှိုင်းပြီး အိုမင်းနေသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုအသံက ဒေါသများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။</p> <p>ထိုမျှ ကြီးမားလှသော စွမ်းအားမှာ ယဲ့မင်ကိုပင် လွှမ်းမိုးသွားနိုင်စွမ်း ရှိသည်ဟု ခံစားရသည်။</p> <p>"မင်းတို့ ကျောင်းတော်က မရှုံးနိုင်ဘူးလို့ ထင်နေတာလား..." ကျန်းမင်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီးနောက် ထျန်းစစ်၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် နောက်ထပ် ကိုယ်ပွား အများအပြား ထူထပ်စွာ ထွက်ပေါ်လာစေသည်။</p> <p>အရေအတွက်မှာ သောင်းနှင့်ချီ၍ မနည်းဘဲ ထိုနေရာ တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးထားလေပြီ။</p> <p>"သူက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် အများကြီး ဖန်တီးနိုင်တာလဲ..." ယဲ့မင် အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>သူက ထျန်းစစ်အနီးသို့ အလျင်အမြန် ခုန်သွားပြီး လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းကာ နယ်နိမိတ်တစ်ခု သတ်မှတ်၍ ကာကွယ်ရေး အတားအဆီး တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်၏။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သဘာဝ ဆေးရည်များကို ထျန်းစစ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ပက်ဖျန်းလိုက်ရာ ၎င်းတို့က စိမ့်ဝင်သွားပြီး ငြိမ်းသတ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော သူ့ သက်စောင့်စွမ်းအင်များကို ပြန်လည် အားဖြည့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>ကျန်းမင်က သူ့ကိုယ်ပွား ဓားကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ချိန်တွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် အလင်းဓားမှာ အလွန် အားနည်းနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရ၏။ သူ့ အစစ်အမှန် ခန္ဓာကိုယ် အနေဖြင့် ၎င်း၏ ကျန်ရှိနေသော စွမ်းအားများကို သေချာပေါက် ကိုင်တွယ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>"မင်း အဲ့ဒါကို လုယူဖို့ ကြိုးစားမယ်ဆိုတာ ငါ သိသားပဲ... သေစမ်း..."</p> <p>လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် အလင်းဓား၏ ဘေးနားရှိ လေဟာနယ်မှာ ရုတ်တရက် အက်ကွဲသွားသည်။ လက်ထဲတွင် ဓားရှည်တစ်လက် ကိုင်ဆောင်ထားသော အဘိုးအို တစ်ဦးက အပြင်သို့ ထွက်လာပြီး ကျန်းမင်၏ အစစ်အမှန် ခန္ဓာကိုယ်ကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်တော့သည်။</p> <p>"ကိုယ်ပွားတွေ ဘယ်လောက်ပဲ များများ ငါ မင်းကို ပစ်မှတ်ထားနိုင်သရွေ့ မှော်အတတ်က လွယ်လွယ်လေး ပျက်ပြယ်သွားမှာပဲ..."</p> <p>ဘန်း...</p> <p>ဓားမှ ထွက်ပေါ်လာသော အလင်းတန်းက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ခွဲဖြာသွားသည်နှင့်အတူ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး တစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">End</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save