Book List

<h2 style="text-align: center;">Chapter 7</h2> <h2 style="text-align: center;">ဂုဏ်သိက္ခာရှိစွာ မီးသင်္ဂြိုဟ်ခံရရှာသော မိစ္ဆာသားရဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချူရှင်းဟီဟာ ဟေးယွဲ့မြို့တော်ထဲမှာတင် လူရိုင်းမျိုးနွယ်စုအတွက် နေထိုင်စရာတွေကို ကိုယ်တိုင်စီစဉ်ပေးခဲ့ပါတယ်။</p> <p>ဘီနီကတော့ ချူရှင်းဟီအကြောင်း သိပ်မသိပါဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မြေရိုင်းအရပ်ဆီကို သတင်းတွေရောက်လာဖို့ဆိုတာ တကယ့်ကို ခဲယဉ်းလွန်းတာကြောင့်ပါ။ ဒါပေမဲ့ သူတို့မျိုးနွယ်စုကို လက်ခံဖို့ အကြံပြုခဲ့တာဟာ ချူရှင်းဟီဖြစ်တယ်ဆိုတာကို သိလိုက်ရတဲ့အခါမှာတော့ ဘီနီဟာ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းလို့ မျက်ရည်တွေတောင် ဝဲတက်လာခဲ့ပါတယ်။</p> <p>(ချူရှင်းဟီက ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒီနေ့ကစပြီး သူဟာ ငါတို့လူရိုင်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ အကြီးမားဆုံး ကျေးဇူးရှင်ပဲ။)</p> <p>ဒါပေမဲ့ ဘီနီ နည်းနည်းတော့ ဝေဝါးနေခဲ့ပါတယ်။</p> <p>(ချူရှင်းဟီလို အဓိက တပည့်ကြီး တစ်ယောက်က ဒီလောက်အထိ အာဏာရှိလို့လား။ တစ်ခုခု မှားနေတာလား။)</p> <p>(အခုခေတ် မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းရဲ့ အဓိက တပည့်ကြီးတွေက ဒီလောက်တောင် လုပ်ပိုင်ခွင့်တွေ ရှိနေကြတာလား။)</p> <p>တခြားဂိုဏ်းတွေမှာဆိုရင် သာမန် အကြီးအကဲတစ်ယောက်တောင် ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို အကြံပြုဖို့ အရည်အချင်း မပြည့်မီပါဘူး။</p> <p>ချူရှင်းဟီကတော့ ဘီနီရဲ့ အံ့ဩနေမှုကို ဂရုမစိုက်ပါဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ချူရှင်းဟီဆိုတာ အကျိုးအမြတ်တွေကို ကြည့်တဲ့လူမှ မဟုတ်တာ။</p> <p>(ဒါကြောင့် ငါ့ကို ကျေးဇူးတင်ဖို့ မလိုအပ်ပါဘူး။ သူတို့သာ ဂိုဏ်းရဲ့ ရတနာတွေကို အစွမ်းကုန် ဖြုန်းတီးပေးမယ်ဆိုရင် အဲဒါက ငါ့အတွ် အကြီးမားဆုံး ကျေးဇူးဆပ်ခြင်းပါပဲ။)</p> <p>ဟေးယွဲ့နန်းတော်မှာ ဒီလူရိုင်းမျိုးနွယ်စုဝင်တွေ အခြေချနေထိုင်တာကို ကြည့်ပြီး ချူရှင်းဟီ တကယ်ကို စိတ်လှုပ်ရှားနေပါပြီ။</p> <p>(ဘာလဲ။ သူတို့က ငါ့ကို သစ္စာဖောက်ပြီး အောင်မြင်သွားမှာ စိုးလို့လား။)</p> <p>(ဟမ့်။ သူတို့ကို အိုးရန်မိသားစုလိုမျိုး နောက်ကျောကို ဓားနဲ့ထိုးမယ့်သူတွေလို့ ထင်နေတာလား။)</p> <p>(အိုးရန်မိသားစုဟာ အရင်တုန်းက ဘယ်လောက်ပဲ ဆိုးဆိုးရွားရွား ဘ၀ပျက်ခဲ့ပါစေဦး။ ဒီလူရိုင်းမျိုးနွယ်စု ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတဲ့ ဒုက္ခတွေနဲ့ယှဉ်ရင် ဘာမှမဟုတ်တော့ဘူး။)</p> <p>ဒါ့အပြင် ချူရှင်းဟီဟာ ရှုံးနိမ့်မှုများစွာကိုလည်း ပြန်ပြီး သုံးသပ်ကြည့်ခဲ့ပါတယ်။</p> <p>(စဉ်းစားကြည့်ပါဦး။ အရင်တုန်းက အိုးရန်မိသားစုရဲ့ မှော်ပန်းပဲဖို ပေါက်ကွဲမှုတွေ ဖြစ်ခဲ့ ဖြစ်ခဲ၊ တခြားရှုံးနိမ့်မှုတွေ ဖြစ်ခဲ့ ဖြစ်ခဲ့ သူတို့မှာ တကယ့် အရည်အချင်း ရှိနေခဲ့တယ်။)</p> <p>(သူတို့ရဲ့ အစွမ်းတွေ ပိတ်ဆို့ထားခြင်း ခံရလို့သာ ချက်ချင်း မအောင်မြင်ခဲ့တာပဲ ရှိတာလေ။ သူတို့ရဲ့ ဘိုးဘွားသင်္ချိုင်းက ရတနာတွေကို ရှာတွေ့လိုက်တဲ့အခါမှာအဲဒီ ပိတ်ဆို့မှုတွေ ပွင့်သွားခဲ့တယ်။)</p> <p>(ဒါကြောင့် အိုးရန်မိသားစု အောင်မြင်သွားတာဟာ မွေးရာပါ အရည်အချင်းကြောင့်ပဲ။)</p> <p>(ဖန်းယုကျန်လည်း အဲဒီအတိုင်းပဲ။ ဖန်းယုကျန်က နတ်ဘုရားပန်းခတ်ပညာကို တတ်မြောက်ထားတာလေ။ အဲဒါက ချိန်ကိုက်ဗုံးလိုပဲ။ ဘယ်အချိန်မှာ ပေါက်ကွဲမလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ဘူး။)</p> <p>(ဒါကြောင့် ဖန်းယုကျန် အောင်မြင်သွားတာဟာလည်း ရှောင်လွှဲလို့မရတဲ့ ကိစ္စပဲ။)</p> <p>(ဒါပေမဲ့ ဒီလူရိုင်းမျိုးနွယ်စုကို ကြည့်ပါဦး။ သူတို့ရဲ့ သနားစရာအခြေအနေကို ခဏထားဦး။ အဓိကအချက်က သူတို့ရဲ့ ပန်းတိုင်က သေချာနေခဲ့တာပဲ။)</p> <p>(မိစ္ဆာသားရဲတွေကို ဝိညာဉ်သားရဲတွေ မွေးမြူတဲ့နည်းလမ်းနဲ့ မွေးမြူမယ်ဆိုတာက ရယ်စရာမကောင်းနေဘူးလား။)</p> <p>ချူရှင်းဟီဟာ ဗဟုသုတစုံတဲ့နေရာမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ အကြီးအကဲ ဟီကိုတောင် သေချာသွားမေးခဲ့ပါသေးတယ်။ မိစ္ဆာသားရဲတွေကို ဝိညာဉ်သားရဲတွေဖြစ်အောင် မွေးမြူလို့ တကယ်ပဲ ရနိုင်မလားဆိုတာပေါ့။</p> <p>အကြီးအကဲ ဟီ ရဲ့ ပြန်ဖြေလိုက်ပါပြီ။</p> <p> "ရှင်းဟီလေး။ မင်း အားနေရင်လည်း စစ်ဆေးဖို့ပဲ သွားချေကွာ။ ငါ့ဆီလာပြီး ပေါက်တတ်ကရတွေ လျှောက်ပြောမနေစမ်းနဲ့။"</p> <p>နားထောင်ကြည့်လိုက်စမ်းပါ။ အကြီးအကဲ ဟီ ရဲ့ အဖြေက ဘယ်လောက်တောင် အာမခံချက် ရှိလိုက်သလဲဆိုတာ။</p> <p>ဒါတင်မကသေးဘူး။ ချူရှင်းဟီ တစ်ယောက် မဟာသူတော်စင်ကြီး ဆီကိုလည်း သွားမေးခဲ့ပါသေးတယ်။</p> <p>"သူတော်စင်ကြီးတို့ ခေတ်တုန်းက မိစ္ဆာသားရဲတွေကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့သူ ရှိခဲ့ဖူးသလား။"</p> <p> </p> <p>မဟာသူတော်စင်ကြီးဟာ အကြာကြီး စဉ်းစားပြီးမှ ခေါင်းခါလိုက်ပါပြီ။</p> <p>"လုံး၀ကို မရှိခဲ့ဘူး"</p> <p>အဲဒီနောက်မှာတော့ မဟာသူတော်စင်ကြီးက ဘက်ပေါင်းစုံကနေ ရှင်းပြခဲ့ပါတယ်။</p> <p>“မိစ္ဆာသားရဲတွေဆိုတာ မွေးရာပါ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ သဘာဝရှိတာကြောင့် အဲဒါကို ပြောင်းလဲလို့ မရပါဘူး။”</p> <p>“ပြီးတော့ မိစ္ဆာသားရဲတွေရဲ့ အကြီးမားဆုံး အားနည်းချက်က အသိဉာဏ်မရှိတာပါပဲ။ သူတို့က ဗီဇအတိုင်းပဲ လှုပ်ရှားကြတာလေ။ အဲဒီဗီဇကတော့ ဖျက်ဆီးခြင်းပဲ။ အဲဒီတော့ သူတို့ကို ဘယ်လိုလုပ် ထိန်းချုပ်လို့ ရမှာလဲ။”</p> <p>မဟာသူတော်စင်ကြီးတို့ ခေတ်တုန်းကလည်း အစွမ်းထက်တဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲ ဆရာသခင်တွေ ရှိခဲ့ဖူးပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ ထိန်းချုပ်နိုင်တာက အစွမ်းထက်တဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲ ဒါမှမဟုတ် နတ်ဘုရားသားရဲတွေပါပဲ။ ဝိညာဉ်သားရဲဖြစ်ဖြစ်၊ နတ်ဘုရားသားရဲဖြစ်ဖြစ် အရေးကြီးဆုံးအချက်က သူတို့ရဲ့ သခင်နဲ့ ဆက်သွယ်ပြောဆိုလို့ ရနေတာပါ။</p> <p>စိတ်ဝိညာဉ် စာချုပ်အမျိုးမျိုး ချုပ်ဆိုပြီးတဲ့နောက်မှာ သူတို့ဟာ သခင်နဲ့အတူ အသက်ကိုပါ မျှဝေပေးပြီး သခင်ရဲ့ စွမ်းအား ဖြစ်လာကြပါတယ်။</p> <p>ဒါပေမဲ့ မိစ္ဆာသားရဲတွေနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် စိတ်ဝိညာဉ် စာချုပ်ချုပ်မှာလဲ။ ချုပ်နိုင်ခဲ့ရင်တောင် မိစ္ဆာသားရဲတွေက လိုက်နာပါဦးမလား။</p> <p>ဒါကြောင့် မဟာသူတော်စင်ကြီးက စားပွဲကို ရိုက်ပြီး ပြောလိုက်ပါပြီ။</p> <p>"တကယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက်ကသာ မိစ္ဆာသားရဲတွေကို ထိန်းချုပ်နိုင်မယ်ဆိုရင် ငါ့ခေါင်းကို ချက်ချင်းဖြတ်ပြီး သူရဲကောင်းလေးကို ဘောလုံးကန်ဖို့‌ပေးလိုက်မယ်"</p> <p>မဟာသူတော်စင်ကြီးဟာ ချူရှင်းဟီရဲ့ မေတ္တာတရားကြီးမားပုံကို ထပ်ပြီး ချီးကျူးလိုက်ပြန်ပါတယ်။</p> <p>“လူရိုင်းမျိုးနွယ်စုက ငါတို့ဂိုဏ်းကို လာရင် ရတနာတွေကု ဖြုန်းတီးရုံကလွဲကြပီး ဘာမှကူညီနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ပြဿနာတောင် ရှာနိုင်တယ်ဆိုတာကို သိလျက်နဲ့ သူရဲကောင်းလေးက သူတို့ကို ကူညီဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာပဲ။ သူရဲကောင်းလေးရဲ့ မေတ္တာတရားကတော့ တကယ်ကို အနှိုင်းမဲ့ပါပဲ။”</p> <p> </p> <p>ချူရှင်းဟီတစ်ယောက် မဟာသူတော်စင်ကြီးရဲ့ အခန်းထဲကနေ ကျေနပ်အားရစွာနဲ့ ထွက်လာခဲ့ပါပြီ။ ဒါတောင် စိတ်မချသေးလို့ ကျမ်းစာဆောင်ကို သွားပြီး ဝိညာဉ်သားရဲတွေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ရှေးဟောင်းကျမ်းစာအားလုံးကို လှန်လှောကြည့်လိုက်ပါသေးတယ်။</p> <p>အဖြေကတော့ အတူတူပါပဲ။</p> <p>“ မိစ္ဆာသားရဲတွေကို ထိန်းချုပ်ဖို့ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။"</p> <p>(ကဲ... ဝိညာဉ်သားရဲတွေကလည်း မရှိတော့ဘူး၊ မိစ္ဆာသားရဲတွေကိုလည်း ထိန်းချုပ်လို့ မရဘူး။ ပြောစမ်းပါဦး၊ ဒီတစ်ခါ ငါရှုံးနိမ့်စရာ အကြောင်းရှိသေးရဲ့လား။)</p> <p>ချူရှင်းဟီက ကြွေးကြော်လိုက်ပါတယ်။</p> <p>"ဒီတစ်ခါတော့ ငါ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နေပြီ။ ကမ္မ ကံကောင်းခြင်းတွေ၊ ကမ္မ ကံဆိုးခြင်းတွေဆိုတာ ငါ့အတွက် ဘာမှမဟုတ်တော့ဘူး။"</p> <p>"ကံကြမ္မာဖန် သံလိုက်အိမ်မြောင်လည်း ဒီတစ်ခါတော့ အလုပ်ဖြစ်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး"</p> <p>…</p> <p> </p> <p>ဒါက ချူရှင်းဟီ တစ်ယောက်တည်း မာန်တက်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ အဓိကကတော့ ဒီတစ်ခါမှာ ရှုံးနိမ့်ဖို့ (ရတနာတွေ ဖြုန်းတီးဖို့) လမ်းကြောင်းက တကယ့်ကို သေချာလွန်းနေတာကြောင့်ပါ။</p> <p>သူ့ရဲ့ အတွေးတွေ မှန်ကန်ကြောင်း အတည်ပြုဖို့အတွက် ချူရှင်းဟီဟာ ဟေးယွဲ့နန်းတော်မှာ ငါးရက်ဆက်တိုက် နေထိုင်ပြီး စောင့်ကြည့်ခဲ့ပါတယ်။ ဘာပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ ပြောင်းလဲမှုမှလည်း လုံးဝ ဖြစ်မလာခဲ့ပါဘူး။</p> <p>ဒီတစ်ခါတော့ အခြေအနေက တကယ့်ကို တည်ငြိမ်နေပြီ။</p> <p>လက်တွေ့မှာလည်း တကယ့်ကို တည်ငြိမ်လွန်းလှပါတယ်။ လူရိုင်းမျိုးနွယ်စုဟာ ပထမငါးရက်မှာ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ အသားကျအောင် အရင်ကြိုးစားကြပါတယ်။</p> <p>အဲဒီနောက်မှာတော့ သူတို့ဟာ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းရဲ့ ရတနာတွေကို အကြီးအကျယ် ဖြုန်းတီးမယ့် သုတေသနလုပ်ငန်းတွေကို အားသွန်ခွန်စိုက် စိတ်နှစ်မြုပ်လိုက်ကြပါပြီ။</p> <p>ဘုရင်မလေး ဘီနီဆိုရင် သူ့ရဲ့ နဂါးပေါက်လေးကို တစ်ခုခုဆိုတာနဲ့ အစာတွေ အတင်းကျွေးတော့တာပါပဲ။ ဝန်ခံရမှာကတော့ လူရိုင်းမျိုးနွယ်စုဟာ မိစ္ဆာသားရဲတွေကို မွေးမြူတဲ့နေရာမှာတော့ တကယ့်ကို ထူးခြားတဲ့ အစွမ်း ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ကြပါတယ်။</p> <p>အဲဒီနဂါးပေါက်လေးဟာ ဘီနီရဲ့ ပြုစုပျိုးထောင်မှုအောက်မှာ မယုံနိုင်လောက်အောင်ကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ကြီးထွားလာပါပြီ။</p> <p>ဒါပေမဲ့ သူက ပိုကြီးလာလေလေ၊ ပိုပြီး ထိန်းရခက်လေလေ ဖြစ်လာပါတယ်။</p> <p>လွန်ခဲ့တဲ့ ငါးရက်တုန်းက ဘီနီက သူ့ကို ပွေ့ချီထားလို့ ရသေးသလို၊ သူကလည်း ဘီနီ့ရင်ခွင်ထဲမှာ ကလေးတစ်ယောက်လို နေခဲ့တာပါ။</p> <p>ငါးရက်အကြာမှာတော့ ဘီနီက သူ့ကို မချီနိုင်တော့ပါဘူး။ အကောင်ကြီးလာလို့ မဟုတ်ဘဲ၊ အဓိကကတော့ သူက ဘီနီ့ကို မြင်တာနဲ့တင် အစာစားချင်လို့ သွားရည် တတောက်တောက်ကျလာလို့ပါပဲ။</p> <p>ပြီးတော့ လူရိုင်းမျိုးနွယ်စုက မိစ္ဆာသားရဲတွေကို နေ့တိုင်းကျွေးနေတဲ့ ကုန်ကျစားရိတ်ကလည်း သိသိသာသာကို တိုးးလာနေပါတယ်။ အချိန်အတော်ကြာ ရပ်တန့်နေတဲ့ ကံကြမ္မာဖန် သံလိုက်အိမ်မြောင်ဟာ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်လည်ပတ်လာတာကို တွေ့လိုက်ရတဲ့အခါ ချူရှင်းဟီ့မျက်လုံးထဲမှာ မျက်ရည်တွေတောင် ဝဲတက်လာပါပြီ။</p> <p>(ဒီရင်းနှီးနေတဲ့ ခံစားချက်မျိုး... အရင်တုန်းက အိုးရန်မိသားစုကလွဲရင် ဒီနေ့မှာတော့ လူရိုင်းမျိုးနွယ်စုဆီကနေပဲ ငါရဖူးသေးတယ်။)</p> <p>(လူရိုင်းမျိုးနွယ်စုရေ။ ဒီပုံစံအတိုင်းပဲ ဆက်ကြိုးစားကြပါဦး။ မင်းတို့ အခုလို ဂိုဏ်းရဲ့ သယံဇာတတွေ အကြီးအကျယ် ဖြုန်းတီးနေတဲ့ ပုံစံအတိုင်းသာ ဆိုရင်၊ ကံကြမ္မာဖန် သံလိုက်အိမ်မြောင်ရဲ့ လည်ပတ်နှုန်းအရ နောက်ထပ် အနှစ် ၃၀ ကနေ ၅၀ အတွင်းမှာ ငါ ကမ္ဘာ့နတ်ဘုရားဖြစ်လာဖို့ကတော့ သေချာနေပြီ။)</p> <p>ဒါကြောင့် နေ့တိုင်း ဟေးယွဲ့နန်းတော်ကို သွားပြီး မိစ္ဆာသားရဲတွေက သွားရေတမြားမြားနဲ့  လူရိုင်းမျိုးနွယ်စုဝင်တွေကို ကြည့်နေတာကို ထိုင်ကြည့်ရတာဟာ ချူရှင်းဟီရဲ့ နေ့စဉ်အလုပ်တစ်ခု ဖြစ်လာပါတော့တယ်။</p> <p>ဒါပေမဲ့ သူ စောင့်ကြည့်နေရင်းနဲ့ သတိထားမိတာတစ်ခုက အိုးရန်လင်းတစ်ယောက် ဟေးယွဲ့နန်းတော်ကို နေ့တိုင်း အပြေးလာနေတာပါပဲ။</p> <p>အလုပ်ကို အလုပ်လို မလုပ်ဘဲ နေ့တိုင်း ဟေးယွဲ့နန်းတော်ကို ပြေးလာနေတဲ့ အိုးရန်လင်းကို ကြည့်ပြီး ချူရှင်းဟီ တစ်ယောက် တကယ်ကို စိတ်သက်သာရာ ရသွားပါတယ်။</p> <p>(ငါ့ရဲ့ ညီမလေး အိုးရန်။ မင်းကတော့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီရဲ့ စိတ်ကူးတွေကို တကယ် နားလည်သွားပြီပဲ။ မင်းလည်း လက်နက်တွေမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပေါင်းစည်းသန့်စင်တဲ့ အလုပ်ကို မလုပ်ချင်တော့ဘဲ နေ့တိုင်း အလေလိုက်ချင်နေပြီ မဟုတ်လား။)</p> <p>ပြောရရင် အိုးရန်လင်းရဲ့ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေးက တကယ်ကို ကောင်းလှပါတယ်။ သူဟာ အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာတင် ဘီနီနဲ့ သူငယ်ချင်း အရင်းအချာတွေ ဖြစ်သွားခဲ့ကြပါပြီ။</p> <p>အဲဒီနောက်မှာတော့ တော်တော်လေးကို ထူးဆန်းတဲ့ အဖြစ်တွေ ဖြစ်လာပါတော့တယ်။</p> <p>ဘီနီက မိစ္ဆာသားရဲလေးကို သေချာ ပြုစုပျိုးထောင်နေတယ်။ မိစ္ဆာသားရဲကတော့ ဘီနီ့ကိုစားချင်လို့ သွားရည်တွေကျနေတယ်။ အိုးရန်လင်းကတော့ အဲဒီမိစ္ဆာသားရဲကို ကြည့်ပြီး သွားရည်တွေ ကျနေပြန်တယ်။</p> <p>နောက်ဆုံးမှာတော့ မိုးသက်လေပြင်းကျတဲ့ ညတစ်ညမှာ လူရိုင်းမျိုးနွယ်စု ယူလာတဲ့ မိစ္ဆာသားရဲတွေထဲက တစ်ကောင်ဟာ ထိန်းမရအောင် သောင်းကျန်းလာပါတော့တယ်။</p> <p>ထိန်းမရတော့တဲ့ မိစ္ဆာသားရဲဟာ ချက်ချင်းပဲ သူ့ရဲ့ သံလှောင်အိမ်ကို ချိုးဖျက်ပြီး လူတွေကို သတ်ဖြတ်ဖို့ လုပ်နေတုန်းမှာပဲ၊ အမြန်ပြေးလာတဲ့ ဟေးယွဲ့ မဟာသူတော်စင်ကြီးရဲ့ ရိုက်ချက်တစ်ချက်တည်းနဲ့တင် အဲဒီနေရာမှာတင် ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားခဲ့ပါပြီ။</p> <p>ချူရှင်းဟီ သတင်းကြားလို့ အမြန်ပြေးလာတဲ့အခါမှာတော့ အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာမှာ မီးပုံကြီးတစ်ခုကို အဆင်သင့် ဖိုထားတာ တွေ့လိုက်ရပါတယ်။</p> <p>အိုးရန်လင်းဟာ မိစ္ဆာသားရဲ အသတ်ခံလိုက်ရလို့ ဝမ်းနည်းနေတဲ့ ဘီနီကို ချော့မော့ရင်းနဲ့ ပြောလိုက်ပါပြီ။</p> <p>“မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်ရဲ့ ဂုဏ်အရှိဆုံး အချိန်ဟာ မီးသင်္ဂြိုဟ်ခံရချိန် ဖြစ်သင့်တယ်”</p> <p>မိစ္ဆာသားရဲကို မီးသင်္ဂြိုဟ်မယ်ဆိုတဲ့ သတင်းကို ကြားတာနဲ့ အိုးရန်မိသားစုဝင် အားလုံးလည်း မိစ္ဆာသားရဲရဲ့ နောက်ဆုံးခရီးကို ပို့ဆောင်ပေးချင်ပါတယ်ဆိုပြီး အပြေးအလွှား ရောက်လာကြပါတော့တယ်။</p> <p>မိစ္ဆာသားရဲကို မီးသင်္ဂြိုဟ်တာက အစပိုင်းမှာတော့ ပုံမှန်ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ မိစ္ဆာသားရဲက မီးထဲမှာ လောင်ကျွမ်းရင်းနဲ့ တဖြည်းဖြည်း အသားကင်နံ့တွေ ထွက်လာတဲ့အခါမှာတော့ အခြေအနေက ထိန်းမရတော့ပါဘူး။</p> <p>အိုးရန်မင် က ဦးဆောင်ပြီး ကင်ထားတဲ့ မိစ္ဆာသားရဲကြီးကို မီးထဲကနေ ဆွဲထုတ်လိုက်ပါတယ်။ အဲဒီနောက်မှာတော့ မျက်လုံးတွေ ပြူးကျယ်နေကြတဲ့ လူရိုင်းမျိုးနွယ်စုဝင်တွေရဲ့ ရှေ့မှာတင် ကြိုတင်ပြင်ဆင်လာတဲ့ ဟင်းခတ် အမွှေးအကြိုင်ဘူး ပေါင်းစုံကို ထုတ်လိုက်ပါပြီ။</p> <p>အိုးရန်မင်ဟာ ဆားနဲ့ ငရုတ်ကောင်းတွေ ဖြူးရင်းနဲ့ ကင်ထားတဲ့ မိစ္ဆာသားရဲအသားကို ကိုယ်တိုင် မြည်းစမ်းကြည့်ပြီး အာမခံချက် ပေးလိုက်ပါတယ်။</p> <p>"ရာနှုန်းပြည့် အရသာရှိတယ်"</p> <p>တခြား အိုးရန်မိသားစုဝင်တွေဟာလည်း ဝိုင်းအုံလာကြပြီး စားသောက်ကြတဲ့ မြင်ကွင်းကြောင့် လူရိုင်းမျိုးနွယ်စုဝင်တွေဟာ တံတွေးတွေ တမြုံ့မြုံ့ မျိုချနေရပါတော့တယ်။</p> <p>(ဒါဟာ ဒဏ္ဍာရီလာ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းလား။)</p> <p>(ဒါဟာ အိုးရန်မိသားစုလား။)</p> <p>(သူတို့က မိစ္ဆာသားရဲကိုတောင် စားရဲကြတယ် ဟုတ်လား။)</p> <p>အိုးရန်လင်းက မိစ္ဆာသားရဲ အသားတစ်ဖတ်ကို အံ့သြနေတဲ့ ဘီနီ့ပါးစပ်ထဲ အတင်းထည့်ပေးလိုက်ပါတယ်။ အစပိုင်းမှာ ထိတ်လန့်နေတဲ့ ဘီနီဟာ မိစ္ဆာသားရဲအသား ပါးစပ်ထဲ ရောက်သွားတဲ့အခါမှာတော့ ချက်ချင်းပဲ မျက်ရည်တွေ ဝဲတက်လာပါပြီ။</p> <p>ချူရှင်းဟီ တစ်ယောက် ဒေါသထွက်လွန်းလို့ ဆွံ့အမှင်သက်နေခဲ့ပါတယ်။</p> <p>(အိုးရန်လင်း... အိုးရန်လင်း၊ မင်းကွာ။ လူလိုသူလို မနေတတ်ဘူးလား။)</p> <p>(ဒါက ဘီနီ့ရဲ့ အချစ်တော် တိရစ္ဆာန်လေးလေ။ ဒီတိရစ္ဆာန်လေးက ထိန်းမရတော့ဘူး ဆိုပေမဲ့လည်း... ထိန်းမရတဲ့ အချစ်တော်လေးဆိုတာ အချစ်တော်လေးပဲလေ...)</p> <p>(မင်းတို့က တခြားလူရဲ့ အချစ်တော်လေးကို ဒီအတိုင်း စားပစ်လိုက်တာကတော့ အရမ်းလွန်လွန်းတယ်။)</p> <p>ဒါပေမဲ့ ချူရှင်းဟီက အိုးရန်လင်းကို ဆူဖို့ ပါးစပ်အဟမှာတင် ဘီနီက အရင် ပြောလာပါတယ်။</p> <p>"မိစ္ဆာသားရဲအသားက ဒီလောက်တောင် အရသာရှိတာလား။ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် ငါတို့က သူတို့ကို ဒီအတိုင်း မြေမြှုပ်ပစ်ခဲ့တာပဲ။ တကယ့်ကို နှမြောစရာကြီးနော်။"</p> <p>ဘီနီ့ရဲ့ စကားကြောင့် လူရိုင်းမျိုးနွယ်စုဝင် တစ်စုလုံးကလည်း ထောက်ခံပြီး သက်ပြင်းကိုယ်စီ ချလိုက်ကြပါတော့တယ်။</p> <p> </p> <p>သူတို့ဟာ မြေရိုင်းအရပ်မှာ နေထိုင်ခဲ့ကြတာဖြစ်ပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် အစားအစာနဲ့ အဝတ်အစား ချို့တဲ့စွာနဲ့ပဲ နေထိုင်ခဲ့ရပါတယ်။ နေ့စဉ်ဘဝမှာ တောထဲက ဟင်းသီးဟင်းရွက်နဲ့ သစ်သီးဝလံတွေကိုပဲ အားကိုးရှင်သန်ခဲ့ကြရတာပါ။ လူရိုင်းမျိုးနွယ်စုဝင်တွေရဲ့ ပိန်ကျနေတဲ့ မျက်နှာတွေကို ကြည့်ရုံနဲ့တင် သူတို့ရဲ့ ဘဝတွေ ဘယ်လောက်ခက်ခဲခဲ့သလဲဆိုတာ သိနိုင်ပါတယ်။</p> <p>ဒါပေမဲ့ မိစ္ဆာသားရဲတွေက လူကိုစားရုံတင်မကဘဲ... လူတွေကလည်း မိစ္ဆာသားရဲတွေကို ပြန်စားလို့ရတယ်ဆိုတာ သူတို့ တစ်ခါမှ မတွေးမိခဲ့ကြပါဘူး။</p> <p>ပြီးတော့ မိစ္ဆာသားရဲ အသားရဲ့အရသာကလည်း တကယ်ကို အံ့မခန်း ကောင်းမွန်လွန်းနေတာပါပဲ။</p> <p>အရင်တုန်းကတော့ ထိန်းမရတဲ့ မိစ္ဆာသားရဲတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ သူတို့ကို သတ်ပြီးတာနဲ့ အဲဒီနေရာမှာတင် မြေမြှုပ်ပစ်ခဲ့ကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့မှပဲ ငါတို့ လူရိုင်းမျိုးနွယ်စုဟာ ရွှေတောင်ကြီးကို အနားမှာထားပြီး မသိဘဲ စောင့်နေခဲ့ကြတာပါလားဆိုတာ သဘောပေါက်သွားကြပါပြီ။</p> <p>(တကယ်လို့သာ မိစ္ဆာသားရဲတွေက ဒီလောက်အရသာရှိမှန်း သိခဲ့ရင် ငါတို့မျိုးနွယ်စု ဒီနေ့လို အခြေအနေမျိုးအထိ ဘယ်လိုလုပ် ရောက်ပါတော့မလဲ။)</p> <p>ချူရှင်းဟီ တစ်ယောက် ဆွံ့အပြီး ရပ်နေတုန်းမှာပဲ လူရိုင်းမျိုးနွယ်စုဝင်တွေဟာ ရှေ့ကို တိုးဝှေ့တက်လာကြပါတယ်။ အမြင့် နှစ်မီတာလောက်ရှိတဲ့ မိစ္ဆာသားရဲကြီးတစ်ကောင်လုံးတောင် ဝိုင်းစားကြတာ မလောက်မင ဖြစ်သွားရပါပြီ။</p> <p>အဲဒီအချိန်ကစပြီး အိုးရန်မိသားစုနဲ့ လူရိုင်းမျိုးနွယ်စုကြားက သံယောဇဉ်ဟာ လုံးဝကို ခိုင်မာသွားပါတော့တယ်။</p> <p>အဲဒီအချိန်ကစပြီး... လူရိုင်းမျိုးနွယ်စုဝင်တွေဟာ မိစ္ဆာသားရဲတွေ နေ့တိုင်း ထိန်းမရအောင် သောင်းကျန်းမှာကို စိုးရိမ်မနေကြတော့ပါဘူး။</p> <p>အရင်တုန်းကတော့ မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင် ထိန်းမရတော့ဘူးလို့ ကြားလိုက်ရရင် သူတို့ရဲ့ မျက်နှာအထက်မှာ စိတ်ပျက်မှုနဲ့ ဝမ်းနည်းမှုတွေ ပေါ်လာတတ်ကြပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒါက သူတို့ရဲ့ စမ်းသပ်မှု ကျဆုံးသွားတာကို သက်သေပြနေလို့ပါ။</p> <p>ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူတို့မျက်နှာအထက်မှာ မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်တွေ သန်းနေပါပြီ။</p> <p>ဒါကြောင့် မီးသင်္ဂြိုဟ်ခြင်းဟာ ကျရှုံးသွားတဲ့ မိစ္ဆာသားရဲ စမ်းသပ်မှုတွေကို ဖြေရှင်းဖို့ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်း ဖြစ်လာပါတော့တယ်။ မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်ကို မီးသင်္ဂြိုဟ်တိုင်းမှာလည်း အိုးရန်မိသားစုဝင်တွေဟာ သူတို့ရဲ့ တူတွေ၊ ပန်းကန်တွေနဲ့ ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်ဘူးတွေကို ယူဆောင်ပြီး မိစ္ဆာသားရဲရဲ့ နောက်ဆုံးခရီးကို ဂုဏ်သိက္ခာရှိရှိ ပို့ဆောင်ပေးဖို့ အမြဲတမ်း ရောက်ရှိနေတတ်ပါပြီ။</p> <p>လူရိုင်းမျိုးနွယ်စုဟာ မိစ္ဆာသားရဲတွေကို ဘယ်နှနှစ်တောင် သုတေသနလုပ်ခဲ့မှန်း မသိပေမဲ့၊ တိုးတက်မှုအကြောင်း မေးမယ်ဆိုရင်တော့ လုံးဝကို မရှိခဲ့ဘူး ပြောရမှာပါ။</p> <p>ဒါပေမဲ့ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းကို ရောက်လာပြီး ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာတင် အိုးရန်မိသားစုရဲ့ အကူအညီနဲ့ မိစ္ဆာသားရဲတွေမှာ တကယ်တော့ ဒီလို အဖိုးတန်နေတယ်ဆိုတာ လူရိုင်းမျိုးနွယ်စုအနေနဲ့ ပထမဆုံးအကြိမ် ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့ပါတယ်။</p> <p>ဘီနီက သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်ပါပြီ။</p> <p>"မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းကို မိုးနတ်မင်း စောင်မ စောင့်ရှောက်ပေးတော်မူပါ။ လူတိုင်း ဘာကြောင့် ဒီလို ကြွေးကြော်သလဲဆိုတာ မထူးဆန်းတော့ပါဘူးလေ။ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းက တကယ်ကို ကောင်းချီးတွေ ပြည့်၀နေတဲ့ နယ်မြေ မဟုတ်လား။"</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save