Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၃၀၅</h2> <h2 style="text-align: center;">မင်းတို့တွေ အခြေအနေရောင်းနေကြတာပဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါကတော့...”</p> <p>ဘိုးဘေးကြီး၏ အဆင့်အတန်းမှာ တစ်ချိန်ကအလွန်မြင့်မားခဲ့သည်ကို သိရှိထားကြသော်လည်း ယွမ်ရှန့်နှင့် ယွမ်ရှုတို့မှာ လက်ရှိအခြေအနေကိုလက်ခံရန် အနည်းငယ်ခက်ခဲနေကြဆဲ။ အောက်လောကတွင်ဖြစ်စေ အင်မော်တယ်လောကတွင်ဖြစ်စေ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း၊ လက်နက်သန့်စင်ခြင်းနှင့် အစီအရင်ပညာရပ်များ၌ ကျွမ်းကျင်နှံ့စပ်သော ကျင့်ကြံသူများသည် အမြဲတစေ အထူးတလေးတစားဆက်ဆံခြင်းခံရသူများဖြစ်၏။</p> <p>အင်မော်တယ်ဘုရင်အဆင့်ရှိသော ပညာရှင်ကြီးများဆိုပါက မည်သည့်နေရာရောက်ပါစေ အထူးဧည့်သည်တော်များအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရစမြဲ။ သာမန်အင်မော်တယ်များသာမက အင်မော်တယ်ဘုရင်များပင်လျှင် တွေ့ဆုံခွင့်ရရန်အတွက် ထိုပညာရှင်ကြီးများ၏ စိတ်အခြေအနေကို ကြည့်ရှုရွေးချယ်ကြရသည်။</p> <p>ထိုသို့သောပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ ရောက်ရှိလာခြင်းကြောင့် ဖေးရှန်ဂိုဏ်းသားများမှာ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေကြပြီး ဂုဏ်ယူမဆုံးဖြစ်နေကြသည်။</p> <p>“ဒီပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦးက ဆေးဖော်စပ်ခြင်းနဲ့ လက်နက်သန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ်မှာ ထိပ်တန်းခေါင်းဆောင်တွေပါ။ လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်သန်းပေါင်းများစွာက အင်မော်တယ်ဘုရင်မင်ချီက အဆင့် ၇ အင်မော်တယ်လက်နက်ကို အောင်မြင်စွာသန့်စင်နိုင်ခဲ့လို့ အလယ်အင်မော်တယ်လောကတစ်ခုလုံးမှာ ဟိုးလေးတကျော်ဖြစ်ခဲ့ရတာပါ...”</p> <p>ဘိုးဘေးကြီးအနေဖြင့် အတိတ်တွင် မည်မျှအဆင့်အတန်းမြင့်မားခဲ့သည်ဆိုစေဦး ယခုကဲ့သို့သော ပညာရှင်ကြီးများနှင့်ဆုံတွေ့ချိန်တွင် လုံလောက်သောအရိုအသေပေးမှုမျိုးရှိသင့်သည်ဟု ယူဆနေကြသည်။ အစ်ကိုကြီးချန်ကမူ စိတ်ထဲမှ ကျိတ်၍ တွေးနေမိသည်။</p> <p>ငါ ကံစမ်းမဲနှိုက်လို့ရထားတဲ့ လက်နက်သန့်စင်ခြင်းပညာက အဆင့် ၉ အင်မော်တယ်လက်နက်တွေကိုတောင် တိုက်ရိုက်ဖန်တီးနိုင်တာပဲ၊ ငါရော ဂုဏ်ယူနေလို့လား...</p> <p>သူသည် လိုအပ်သောကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများ မစုံလင်သေးသဖြင့်သာ ထိုပညာရပ်ကို အလေးမထားဘဲ ပစ်ပယ်ထားသလိုဖြစ်နေခြင်းသာ။</p> <p>“ကောင်းပြီ... ကောင်းပြီ၊ သူတို့ကို ဝင်လာချင်ရင်ဝင်လာခဲ့လို့ ပြောလိုက်ပါ၊ မလာချင်လည်း သူတို့သဘောပဲ”</p> <p>ယွမ်ရှန့်နှင့် ယွမ်ရှုတို့မှာ ဘိုးဘေးကြီး၏စကားအတိုင်း တိုက်ရိုက်ပြောကြားရန်မဝံ့ရဲကြ။ သူတို့သည် တံခါးဝသို့ပြန်လည်ရောက်ရှိလာချိန်တွင် စိတ်မသက်မသာဖြစ်နေကြရသည်။ ဂိုဏ်းချုပ်ယွမ်ကျိနှင့် အခြားအကြီးအကဲများမှာမူ အင်မော်တယ်ဘုရင်နှစ်ပါးအား အထူးတလည်မြှောက်ပင့်ဖားယား၍ စကားပြောဆိုနေကြလေ၏။</p> <p>“ဘိုးဘေးကြီးကျန်း မကြာခင်ထွက်လာပါလိမ့်မယ်”</p> <p>“စီနီယာတို့အနေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါဦး...”</p> <p>“ဟားဟား... စီနီယာတို့ကြွရောက်လာတာက ကျွန်တော်တို့ဖေးရှန်ဂိုဏ်းအတွက် တကယ့်ကိုဂုဏ်ယူစရာပါပဲ”</p> <p>“အင်မော်တယ်ဘုရင်နှစ်ပါးက အရင်က ဆေးဖော်စပ်ခြင်းမဟာမိတ်နဲ့ လက်နက်သန့်စင်ခြင်းမဟာမိတ် အဖွဲ့တွေထဲကို ဝင်ရောက်ဖို့ငြင်းပယ်ခဲ့တယ်လို့ ကြားဖူးပါတယ်ခင်ဗျာ”</p> <p>အင်မော်တယ်ဘုရင်နှစ်ပါးမှာ အခြေအနေကောင်းမွန်ပြီး ပြုံးရွှင်စွာပင် ပြန်လည်တုံ့ပြန်ကြသည်။ အင်မော်တယ်ဘုရင်လျိုယွမ်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့်...</p> <p>“မှန်ပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီမဟာမိတ်အဖွဲ့တွေက အထက်အင်မော်တယ်လောကနဲ့ဆက်နွှယ်နေပြီး အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် အတော်များများက နောက်ကွယ်ကနေ ထောက်ပံ့ပေးနေလို့ပဲ”</p> <p>ဖေးရှန်ဂိုဏ်းအကြီးအကဲများမှာ ထိုစကား၏ဆိုလိုရင်းကို နားမလည်ကြချေ။ အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်များ နောက်ကွယ်၌ရှိနေခြင်းမှာ ကောင်းမွန်သောအချက်တစ်ခုမဟုတ်သလော။ ထိုအကြောင်းပြချက်ဖြင့် အဖွဲ့ထဲမဝင်ခြင်းမှာ အဘယ်ကြောင့်နည်း။</p> <p>၎င်းတို့မှာ ဆက်လက်မမေးဝံ့ကြဘဲ မြှောက်ပင့်စကားကိုသာ ဆက်လက်ပြောဆိုကြသည်။</p> <p>“စီနီယာတို့လိုပုဂ္ဂိုလ်မျိုးတွေကို လက်လွတ်လိုက်ရတာက အဲဒီမဟာမိတ်အဖွဲ့တွေအတွက် တကယ့်ကို ကြီးမားတဲ့ဆုံးရှုံးမှုပါပဲ”</p> <p>“မှန်ပါတယ်... စီနီယာတို့သာ အဲဒီအဖွဲ့တွေထဲ ရောက်နေမယ်ဆိုရင် ဒါဟာ အလယ်အင်မော်တယ်လောက တစ်ခုလုံးအတွက် ကောင်းချီးတစ်ရပ်ဖြစ်လာမှာပါ”</p> <p>ထိုစကားကိုကြားသောအခါ အင်မော်တယ်ဘုရင်နှစ်ပါးမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြသည်။</p> <p>ဖေးရှန်ဂိုဏ်း၏ နောက်မျိုးဆက်များမှာ အထက်လောကမှ အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်များသည် အတိတ်က ၎င်းတို့၏ဘိုးဘေးကြီးအား အကြိမ်ကြိမ်ပစ်မှတ်ထားခဲ့သည်ကို မသိရှိကြလေသလော။</p> <p>သူတို့သည် ရန်သူများ၏အဖွဲ့အစည်းကို အဘယ်ကြောင့်ချီးမွမ်းနေကြရသနည်း။</p> <p>“မင်းတို့ဘာမှမသိသေးတဲ့ပုံပဲ”</p> <p>အကြီးအကဲများထိတ်လန့်သွားကြပြီး အလျင်အမြန်တောင်းပန်ကြရသည်။</p> <p>“စီနီယာတို့ ဘာကိုဆိုလိုတာပါလဲ”</p> <p>“ကျွန်တော်တို့ တစ်စုံတစ်ခုမှားယွင်းပြောဆိုမိပြီး ကန့်သတ်ချက်တွေကို ထိပါးမိသွားတာလား”</p> <p>အင်မော်တယ်ဘုရင်နှစ်ပါးမှာ ခေါင်းခါရုံမျှသာပြုလုပ်ပြီး မျက်နှာထားပြေလျော့သွားကြသည်။</p> <p>“မင်းတို့ရဲ့ဘိုးဘေးကြီးက မင်းတို့ကို ကောင်းကောင်း ကာကွယ်ပေးထားပုံရပါတယ်။ ဒီကြောက်မက်ဖွယ်ရောင်းတဲ့ ဝဲဂယက်ထဲကို ဆွဲမသွင်းချင်လို့ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်”</p> <p>ဟုဆိုလေသည်။</p> <p>ဖေးရှန်ဂိုဏ်းသားများမှာ ထိုစကား၏ဆိုလိုရင်းကို လုံးဝနားမလည်နိုင်ဘဲ ကြောင်အနေကြ၏။ ဂိုဏ်းချုပ်ယွမ်ကျိတစ်ဦးသာလျှင် လွန်ခဲ့သောနှစ်များက ကျူယန်အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်နှင့် ဆက်စပ်နိုင်ကြောင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။</p> <p>ထိုစဉ် ယွမ်ရှန့်နှင့် ယွမ်ရှုတို့ ပြန်ရောက်လာ၏။ ဘိုးဘေးကြီးပါမလာသည်ကိုမြင်သောအခါ အကြီးအကဲများမှာ စိတ်ပျက်သွားကြသည်။ အလယ်အင်မော်တယ်လောကတစ်ခုလုံးက တွေ့ဆုံနိုင်ရန်တောင့်တနေကြသည့် ဤပညာရှင်ကြီးနှစ်ဦးကို ဘိုးဘေးကြီးကအလေးမထားခြင်းမှာ လွန်လွန်းလှသည်ဟုယူဆကြ၏။</p> <p> “ဘယ်လိုလဲ... ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းက ကျွန်တော်တို့ကိုတွေ့ဆုံဖို့ သဘောတူရဲ့လား”</p> <p>“သူအချိန်ရရဲ့လား”</p> <p>ပညာရှင်ကြီးနှစ်ဦးမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာမေးမြန်းနေကြသဖြင့် ယွမ်ရှန့်က ထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့ဖြင့် ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။</p> <p>“သူအချိန်ရပါတယ်၊ ခင်ဗျားတို့ ကိုယ်တိုင်ပဲဝင်လာခဲ့ဖို့ ပြောလိုက်ပါတယ်...”</p> <p>လာချင်ရင်လာ၊ မလာချင်လည်းနေဟူသောစကားကိုမူ မပြောဝံ့ချေ။ ထိုစကားကိုကြားသောအခါ ပညာရှင်ကြီးနှစ်ဦး၏ နောက်မှလိုက်ပါလာသောတပည့်များမှာ ဒေါသထွက်သွားကြသည်။</p> <p>“ဆရာ... ဒီလူကဘယ်သူမို့လို့လဲ”</p> <p>“ဘိုးဘေးကြီး... ဒီလူက ဘာတွေ ဒီလောက်အထိတော်နေလို့လဲ။ သူ့မှာ ဘာအရှိန်အဝါတွေရှိနေလို့လဲ”</p> <p>“သူက ကျွန်တော်တို့ကို ထွက်ပြီးမကြိုဆိုဘူးဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ပြန်ကြရအောင်”</p> <p>“ဟုတ်ပါတယ်... ကျွန်တော်တို့သွားလေရာမှာ ဒီလိုဆက်ဆံတာမျိုးမကြုံဖူးပါဘူး။ ဒီဖေးရှန်ဂိုဏ်းက ဘာမို့လို့လဲ”</p> <p>“အားလုံးပါးစပ်ပိတ်ထားကြစမ်း”</p> <p>အင်မော်တယ်ဘုရင်မင်ချီက သူ့တပည့်များကို ဒေါသတကြီးငေါက်ငမ်းလိုက်သည်။</p> <p>“အဲဒီပုဂ္ဂိုလ်ရဲ့ရှေ့မှောက်မှာ မင်းတို့ဒီထက်ပိုပြီးရိုင်းစိုင်းမယ်ဆိုရင် မင်းတို့ကို ဂိုဏ်းကနေထုတ်ပစ်ဖို့ ဝန်မလေးဘူးနော်”</p> <p>ဟုဆိုကာ သူနှင့် လျိုယွမ်တို့မှာ ဝတ်စုံများကိုပြုပြင်လျက် ဆိုကြလေသည်။</p> <p>“ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းဘယ်မှာလဲ၊ လမ်းပြပေးပါ”</p> <p>သူတို့၏တုံ့ပြန်မှုကိုမြင်တွေ့ရသောအခါမှ ဖေးရှန်ဂိုဏ်းအကြီးအကဲများမှာ သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။ ဘိုးဘေးကြီး၏အရှိန်အဝါမှာ လူတိုင်းအပေါ် သက်ရောက်မှုရှိနေသည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p>မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဤပညာရှင်ကြီးနှစ်ဦးသည် ဘိုးဘေးကြီးကျန်းကို မြင်တွေ့ရချိန်တွင် ရိုသေစွာဂါရဝပြုကြလေသည်။ ၎င်းတို့မှာ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေကြပြီး မျက်ရည်ပင်ဝဲနေကြ၏။ နှစ်ပေါင်းများစွာကွဲကွာနေသောတပည့်များက မိမိတို့၏ဆရာသခင်ကို ပြန်လည်တွေ့ရှိရသကဲ့သို့ပင်။</p> <p>အကြီးအကဲများမှာ အံ့အားသင့်လွန်းသဖြင့် ထုံထိုင်းနေကြရသော်လည်း ပညာရှင်ကြီးများ၏နောက်မှ တပည့်များမှာမူ ဤမြင်ကွင်းကို လုံးဝနားမလည်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဤဖေးရှန်ဂိုဏ်း၏ ဘိုးဘေးကြီးအကြောင်းကို ကြားဖူးထားကြသည်မှာ...</p> <p>သူသည် အင်မော်တယ်ကံကြမ္မာတိုကင် ၃,၃၀၀ ကို ဝယ်ယူခဲ့သူဖြစ်ကြောင်း၊ အဆင့် ၉ အင်မော်တယ်လက်နက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်းနှင့် အချို့သော အင်မော်တယ်ဘုရင်၊ မိစ္ဆာဘုရင်များနှင့် ခင်မင်မှုရှိကြောင်းတို့ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ဤအချက်များမှာ ၎င်းတို့၏ ဆရာသမားများ ဤမျှအထိဦးညွှတ်ရလောက်အောင်မလုံလောက်ဟု ထင်မြင်နေကြ၏။</p> <p>“မင်းတို့နှစ်ယောက်ရော အထက်လောကကို ဘာလို့မသွားကြသေးတာလဲ”</p> <p>“ကျွန်တော်တို့အားလုံး အရှင်ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာပြီး ဦးဆောင်ပေးမယ့်အချိန်ကို စောင့်နေကြတာပါ”</p> <p>ကျန်းချန်က...</p> <p>ဘာလို့ဒီစကားကိုပဲ ထပ်ခါတလဲလဲပြောနေကြတာလဲ</p> <p>တွေးမိသည်။ ဤလူများမှာ သူကဦးဆောင်၍ အင်မော်တယ်လောကကြီးကို ပြောင်းလဲပစ်မည့်အချိန်ကို မျှော်လင့်နေကြပုံရသည်။ အမှန်စင်စစ် သူသည် ဤနှစ်ဦးမှာ အတိတ်က မည်သည့်နယ်မြေမှဖြစ်ကြောင်းကိုပင် သေသေချာချာမမှတ်မိချေ။</p> <p>“မင်းတို့နှစ်ယောက်ကတော့ ဒီနှစ်တွေအတွင်း အခြေအနေတော်တော်ကောင်းမွန်နေကြတယ်လို့ကြားတယ်”</p> <p>“ငါ့ရဲ့နောက်မျိုးဆက်တွေတောင် မင်းတို့အကြောင်းကို သိနေကြတယ်လေ”</p> <p>ပညာရှင်ကြီးနှစ်ဦးမှာ အလျင်အမြန်ပင် နှိမ့်ချစွာဖြင့်...</p> <p>“ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းက ကျီစားနေတာပါ၊ ဒါတွေက အပေါ်ယံနာမည်တွေတင်ပါ...”</p> <p>“အရှင့်ရဲ့စွမ်းဆောင်ချက်တွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အောင်မြင်မှုသေးသေးလေးတွေက ပြောပလောက်စရာမရှိပါဘူး”</p> <p>ဟုဆိုကြသည်။ ဤစကားများက တပည့်များအား အံ့အားသင့်စေပြန်သည်။ ၎င်းတို့၏ ဆရာများသည် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်နှင့်တွေ့ဆုံချိန်တွင်ပင် ဤမျှအထိနှိမ့်ချခြင်းမရှိခဲ့။</p> <p>ကျန်းချန်က ခပ်အေးအေးပင်ပြုံးလျက်...</p> <p>“မင်းတို့ဆီမှာ သတင်းအရင်းအမြစ်တွေ အများကြီးရှိမှာပဲမဟုတ်လား”</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့... အသင့်အတင့်တော့ ရှိပါတယ်ခင်ဗျာ”</p> <p>“ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်း တစ်ခုခုမေးမြန်းစရာရှိလို့လား”</p> <p>“ငါ မေးချင်တာက... မင်းတို့အနေနဲ့ ဖေးရှန်ဂိုဏ်းအကြောင်းကို ကြားဖူးတာကြာပြီမဟုတ်လား”</p> <p>ပညာရှင်ကြီးနှစ်ဦးက အလျင်အမြန်ခေါင်းငြိမ့်ပြကြသည်။</p> <p>“ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါက အရှင့်ရဲ့ဂိုဏ်းဖြစ်လို့ ကျွန်တော်တို့ အမြဲတမ်းဂရုစိုက်နေခဲ့ပါတယ်”</p> <p>“ဂရုစိုက်တယ် ဟုတ်လား”</p> <p>ကျန်းချန်၏မျက်နှာထားမှာ ရုတ်တရက်တင်းမာသွားပြီး...</p> <p>“ငါ့ရဲ့တပည့်တွေက မင်းတို့ဆီကနေ ဘယ်လိုဂရုစိုက်မှုမျိုးမှမရရှိခဲ့တာကို ငါအခုမှသိလိုက်ရတယ်... မင်းတို့တင်မဟုတ်ဘူး၊ ရှောင်ခွန်း၊ ချာလီနဲ့ ကျီယွင်တို့လည်း ငါ့ရဲ့နောက်မျိုးဆက်တွေကို လုံးဝဂရုမစိုက်ခဲ့ကြဘူး”</p> <p>ဟုဆိုကာ ထိုင်ခုံလက်ရန်းကို ပြင်းထန်စွာရိုက်လိုက်ပြီး မတ်တပ်ရပ်လျက် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်လေသည်။</p> <p>“အရင်တုန်းက မင်းတို့ပြောခဲ့တဲ့စကားတွေက တကယ့်ကိုနားဝင်ချိုခဲ့ပေမယ့်.... နောင်မှာ ဖေးရှန်ဂိုဏ်းရဲ့မျိုးဆက်တွေကို သေချာပေါက်ကြည့်ရှုစောင့်ရှောက်ပါ့မယ်ဆိုတဲ့စကားက ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ”</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save