Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၄၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">မထင်မှတ်ထားသော အကျိုးအမြတ်၊ ရှေးဟောင်း ဝိညာဉ်လက်နက်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လက်နက်သွန်းလုပ်ရေးဆိုင်…</p> <p> </p> <p>ခြေလှမ်း ဆယ်ဂဏန်းခန့် လျှောက်လှမ်းပြီးနောက်တွင်တော့ မြင်ကွင်းမှာ ရုတ်တရက် ကျယ်သွားရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>လက်နက်သွန်းလုပ်ရေးဆိုင် မြေအောက်ရှိ လက်နက်သိုလှောင်ရုံ အတွင်း၌ အေးစက်သော အငွေ့အသက်များ ဖြာထွက်နေသည့် လက်နက်များကို စင်များပေါ်နှင့် နံရံတစ်လျှောက် နေရာအနှံ့ ချိတ်ဆွဲ ပြသထား၏။</p> <p> </p> <p>မီးရောင်အောက်တွင် ဓားသွားများထံမှ ရောင်ပြန်ဟပ်နေသော အေးစက်စက် အလင်းတန်းပေါင်းများစွာက တလက်လက် တောက်ပနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ကောင်လေး... ဘယ်လိုမြင်လဲ၊ ဒါက ဒီလက်နက်သွန်းလုပ်ရေးဆိုင်က နှစ်ပေါင်းများစွာ အချိန်ယူ စုဆောင်းထားခဲ့တဲ့ အရာတွေပဲ" ယန်ခိုင်က ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့် ပြောလာသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူက ဆက်၍…</p> <p>"ဒီနှစ်တွေ တစ်လျှောက် ဒီနေရာကို ရောက်လာခဲ့ဖူးတဲ့ ဧည့်သည်တိုင်းက သာမန်လူတွေ မဟုတ်ကြဘူး... ဒါပေမဲ့ ရောက်လာတဲ့ ဧည့်သည်တိုင်းကလည်း ကောင်းမွန်တဲ့ အကျိုးအမြတ်တွေကိုယ်စီ ရသွားခဲ့ကြတာချည်းပဲ"</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>ကျန်းနင်က အခန်းတွင်းသို့ တစ်ချက် ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွား၏။</p> <p> </p> <p>လက်နက်သွန်းလုပ်ရေးဆိုင်၏ အကောင်းဆုံး လက်ရာများ အားလုံးမှာ ဤနေရာတွင် စုဝေးနေခြင်းပင်။ အပေါ်ထပ်ရှိ အခန်းနှစ်ခန်းမှာမူ သာမန် ပစ္စည်းများကိုသာ ပြသရောင်းချနေခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူက မေးလိုက်သည်။</p> <p>"တာဝန်ခံယန်... ဒီနတ်လက်နက်တွေရဲ့ ဈေးနှုန်းကို သိခွင့်ပြုပါလား"</p> <p> </p> <p>ယန်ခိုင်ကလည်း…</p> <p>"ငါ အခုလေးတင် ပြောခဲ့သလိုပဲ... ဒီအရာတွေကို ငွေကြေးနဲ့ တန်ဖိုးဖြတ်လို့ မရဘူး၊ ငွေကြေး သုံးစွဲတာက သိပ်ပြီး အောက်တန်းကျလွန်းတယ်"</p> <p> </p> <p>"ဒါဆို ဘာနဲ့ လဲလှယ်ရမလဲ" ကျန်းနင်က စူးစမ်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အပေါ်ထပ်တွင် ယန်ခိုင် ပြောခဲ့သည့် စကားများနှင့် ပတ်သက်၍ ကျန်းနင် စိတ်ထဲမှသာ တိတ်တဆိတ် ရယ်မောနေမိ၏။</p> <p> </p> <p>ယန်ခိုင်က…</p> <p>"ငွေကြေးဆိုတာ ငါတို့ လက်နက်သွန်းလုပ်ရေးဆိုင်မှာ လိုလေသေး မရှိဘူး... ဒါကြောင့် ငါတို့ ရှာဖွေနေတာက ရေစက်ကံတရားပဲ"</p> <p> </p> <p>"ရေစက်ကံတရား ဟုတ်လား"</p> <p>ကျန်းနင်က ရယ်မောလိုက်ပြီး ယန်ခိုင်၏ အဓိပ္ပာယ်မဲ့ စကားများကို ဆက်လက် အာရုံစိုက်မနေတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>"တာဝန်ခံယန်... ခင်ဗျား ကျုပ်ကို ဒီမြေအောက်ခန်းထိ ခေါ်လာကတည်းက ဒီတိုင်း အလွတ် ကြည့်ခိုင်းဖို့တော့ မဟုတ်လောက်ဘူး ထင်တယ်... ကျုပ်ကို ပစ္စည်းတချို့လောက် မိတ်ဆက်ပေးပါလား" ကျန်းနင်က ဆက်ပြောလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါပေါ့"</p> <p>ယန်ခိုင်က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် နံရံဘေး တစ်နေရာဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူက လက်ကိုမြှောက်၍ နံရံပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသော တန်ဖိုးကြီး ဓားတစ်လက်ကို ဖြုတ်ယူလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ချလွင်...</p> <p> </p> <p>ဓားအိမ်ထဲမှ ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်နှင့် ကြည်လင် ပြတ်သားသော သံစဉ်တစ်ခုက အခန်းတွင်း၌ ချက်ချင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်... ဓားသွားထံမှ အေးစက်သော အလင်းရောင်က အခန်းတွင်းသို့ ဖြာကျလာပြီး မမြင်နိုင်သော ဓားသွားများက လေထုတစ်ခွင် လွှမ်းခြုံသွားသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရသဖြင့် ကျန်းနင် တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ကြက်သီးမွေးညင်းများပင် ထတက်သွားရသည်။</p> <p> </p> <p>'တကယ်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ ဓားပဲ...'</p> <p>ကျန်းနင်၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် တောက်ပသွားပြီး စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ချီးကျူးလိုက်မိ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုကဲ့သို့ ကြက်သီးများ ထလာခြင်းမှာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ သဘာဝအလျောက် တုံ့ပြန်မှုတစ်ခုသာဖြစ်သည်။ ဤသည်ကို ကြည့်ရုံမျှဖြင့် ထိုဓားမှာ မည်မျှ ထူးခြားကြောင်း သိသာ ထင်ရှားနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>ယန်ခိုင်က ရှင်းပြလာသည်။</p> <p>"ဒီဓားရဲ့ နာမည်က အေးစက်သောအလင်း (ဟန်ကွမ်း) လို့ ခေါ်တယ်... အရှည် သုံးပေနဲ့ ကိုးလက်မ၊ အကျယ် သုံးလက်မနဲ့ သုံးမူး ရှိပြီး အလေးချိန်ကတော့ ပေါင် တစ်ရာ့ငါးဆယ့်သုံးပေါင် ရှိတယ်"</p> <p> </p> <p>"အကြိမ်တစ်ထောင် သန့်စင်ထားတဲ့ သံမဏိစစ်စစ်ကို အသုံးပြုပြီး ငါကိုယ်တိုင် သွန်းလုပ်ထားတာ... သိုင်းပညာ သတ္တမအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက်အတွက်တောင် အတော်လေး အသုံးဝင်မယ့် ဓားတစ်လက်ပဲ"</p> <p> </p> <p>"သာမန် သိုင်းပညာ အဋ္ဌမအဆင့် သိုင်းသမားတွေ အတွက်တော့ ဒီဓားကို စိတ်တိုင်းကျ အသုံးပြုနိုင်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်... အသုံးမဝင်တဲ့အပြင် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး တစ်ခုလိုတောင် ဖြစ်သွားနိုင်တယ်"</p> <p> </p> <p>စကားဆုံးသည်နှင့်...</p> <p> </p> <p>ရွှမ်း...</p> <p> </p> <p>ယန်ခိုင်က ဓားကို ဓားအိမ်ထဲ ပြန်ထည့်လိုက်ပြီးနောက် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ကျန်းနင်ထံသို့ လှမ်းပစ်ပေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"စမ်းကြည့်လိုက်ဦး" ယန်ခိုင်က ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းနင်လည်း အလျင်အမြန် လှမ်းဖမ်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် လက်ထဲရှိ ဓားပေါ်သို့ သူ့အကြည့်များ ကျရောက်သွားရာ ဓားရိုးပေါ်တွင် ထွင်းထုထားသော စာလုံးနှစ်လုံးအား မြင်လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>အေးစက်သောအလင်း…</p> <p> </p> <p>ဆက်လက်၍ ဓား၏ လေးလံမှုကို သူ စမ်းသပ် ခံစားကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>'တကယ်ကို လေးလံတာပဲ...' ကျန်းနင်က စိတ်ထဲမှ မှတ်ချက်ချမိသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ရာ့ငါးဆယ့်သုံးပေါင် ဟူသော ပမာဏမှာ လက်ရှိ သူ့ခွန်အား၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံခန့် ရှိနေလေပြီ။</p> <p> </p> <p>ဤမျှ လေးလံသော လက်နက်မျိုးကို အသုံးပြုရသည်မှာ သူ့လက်ရှိ ခွန်အားနှင့် ဆိုပါက စိတ်တိုင်းကျ လွှဲယမ်းနိုင်ရန် အနည်းငယ် ခက်ခဲနေမည် ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအလေးချိန်မှ ဖြစ်ပေါ်လာသော တွန်းကန်အားနှင့် အရှိန်အဟုန်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် ကြီးမားလှသောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>ဓားကို ရိုက်ခတ်ပြီးနောက် ပြန်လည် ဆွဲယူလိုက်တိုင်း ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အား ပမာဏများစွာကို စားသုံးပေလိမ့်မည်။ တိုတောင်းသော တိုက်ပွဲငယ် တစ်ခုအတွင်းမှာပင် ဓားကို အကြိမ် ဆယ်ဂဏန်းမှ ရာဂဏန်းအထိ လွှဲယမ်းရနိုင်ချေရှိ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးတွင် ခွန်အားအများစုမှာ လျင်မြန်စွာ ကုန်ခမ်းသွားမည်ဖြစ်ပြီး တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာလည်း ထိုးကျသွားမည်မှာ အသေအချာပင်။ ထို့ကြောင့်သာ သိုင်းပညာရှင် အများစုက လေးလံလွန်းသော လက်နက်များကို ရွေးချယ်လေ့ မရှိကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လေးလံသော လက်နက်များတွင် အားသာချက် ကိုယ်စီ ရှိကြသော်ငြား အားနည်းချက်များက ပို၍ ကြီးမားနေသဖြင့် ရရှိလာမည့် အကျိုးကျေးဇူးထက် ဆုံးရှုံးမှုက ပိုများနေပေမည်။ ထိုသူက အတွင်းအားရော အပြင်အားပါ ပူးတွဲ ကျင့်ကြံထားသူ သို့မဟုတ် သိုင်းပညာ ပဉ္စမအဆင့်ဖြစ်သည့် အတွင်းစွမ်းအင် နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းထားသူ မဟုတ်လျှင် ချွင်းချက်တော့ရှိ၏။</p> <p> </p> <p>အတွင်းကလီစာများကို သန့်စင်ပြီး ခံနိုင်ရည် စွမ်းအား မြင့်မားနေမှသာ ကြာရှည် တိုက်ပွဲများကို ကြောက်ရွံ့နေစရာ မလိုဘဲ အခြေအနေမှာ များစွာ တိုးတက် ကောင်းမွန်လာမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းနင်ကမူ ဤအချက်များနှင့် ပြည့်စုံနေသူ ဖြစ်သည်။ သူက လက်နက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း စိတ်ထဲ အတော်လေး ကျေနပ်သွားမိ၏။</p> <p> </p> <p>လက်ရှိတွင် ဤအလေးချိန်မှာ သူ့အတွက် အနည်းငယ် များပြားနေသော်လည်း ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိနေဆဲပင်။ ထို့အပြင် ယခုအချိန်မှာ သူ့ခွန်အားများ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်နေသည့် ကာလဖြစ်ရာ များမကြာမီမှာပင် နောက်ထပ် အဆင့်တစ်ခုသို့ တက်လှမ်းနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် အချိန်ဆွဲမနေတော့ဘဲ ဓားရိုးကို ဆုပ်ကိုင်၍ ဓားအိမ်ထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ချလွင်...</p> <p> </p> <p>ကြည်လင်သော တုန်ခါသံတစ်ခုက အခန်းတွင်း၌ ထပ်မံ ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။</p> <p> </p> <p>ဝှီး...</p> <p> </p> <p>ကျန်းနင်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် တစ်ချက် လွှဲယမ်းလိုက်ရာ လက်ထဲရှိ ဓားမှာ လေထုကို ဖြတ်တောက်သွားသော အေးစက်စက် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"တကယ့်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ ဓားပဲ..."</p> <p>ဤဓားချက်၏ ဖုံးကွယ်နေသော စွမ်းအားကို ခံစားမိသည်နှင့် ကျန်းနင်က သဘောကျ နှစ်ခြိုက်စွာ ချီးကျူးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းအတွက် နည်းနည်းများ လေးလွန်းနေတယ်လို့ မထင်ဘူးလား" ယန်ခိုင်က လှမ်းမေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ကျန်းနင်က ဓားကို နောက်ထပ် အကြိမ်အနည်းငယ် ဆက်လက် လွှဲယမ်းနေပြီး သူ့ပတ်လည် သုံးပေ အကွာအဝေး အတွင်း၌ အေးစက်သော အလင်းတန်းများ လျှပ်တစ်ပြက် လက်ခနဲ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ဆက်တည်းမှာပင် သူက…</p> <p>"အနည်းငယ်တော့ လေးလံပေမဲ့ အဆင်ပြေပါတယ်... ကျုပ်မှာလည်း ခွန်အား အသင့်အတင့် ရှိနေသလို နောက်ပိုင်း ခွန်အားတွေ ပိုတိုးတက်လာမယ့် အပိုင်းကိုပါ ထည့်တွက်ရမှာ ဆိုတော့ အရမ်း ပေါ့ပါးတဲ့ ဓားမျိုးကိုတော့ မရွေးချယ်တော့ဘူးလေ"</p> <p> </p> <p>"ဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ"</p> <p>ယန်ခိုင်က ကျန်းနင်နှင့် ပတ်သက်သည့် သတင်းအချက်အလက်များကို တွေးတောမိပြီး ခေါင်းတစ်ချက် ညိတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ယန်ခိုင်က ထပ်မေးလာသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီတော့ ကောင်လေး... မင်း ဒီဓားကို အတော်လေး သဘောကျနေပြီလို့ ဆိုလိုချင်တာလား"</p> <p> </p> <p>ကျန်းနင်က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး စကားဆိုရန် ပြင်လိုက်စဉ်...</p> <p> </p> <p>သူ့စိတ်ထဲမှ ပိုမို ပြင်းထန်ပြီး မသဲမကွဲ ဖြစ်နေသော ဆင့်ခေါ်သံ တစ်ခုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရပြီး ထိုခေါ်သံလာရာ ဦးတည်ချက်မှာ တဖြည်းဖြည်း ပိုမို ရှင်းလင်းလာခဲ့သည်။ သူ့ ဘယ်ဘက် အရှေ့ယွန်းယွန်း အကွာအဝေး နှစ်လံနှင့် သုံးလှမ်းခန့် အကွာမှပင်။</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းပင် ကျန်းနင်က…</p> <p>"ဒီဓားကို သဘောကျပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ကျုပ် တခြားအရာတွေကိုလည်း ထပ်ပြီး လေ့လာကြည့်ချင်သေးတယ်"</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကြားလျှင် ယန်ခိုင်က ရွှင်လန်းစွာဖြင့် တုံ့ပြန်လေသည်။</p> <p>"ရပါတယ် ကောင်လေး... ဖြည်းဖြည်းချင်း အေးအေးဆေးဆေးသာ လေ့လာပါ၊ ငါလည်း ဘာမှ အလုပ်မရှိတော့ လောစရာ မလိုပါဘူး"</p> <p> </p> <p>အစောပိုင်းက ကျန်းနင် လွှဲယမ်းပြခဲ့သည့် ဓားချက် အနည်းငယ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီးနောက် ယန်ခိုင်၏ ကျန်းနင်အပေါ် အကဲဖြတ်မှုမှာ ပိုမို မြင့်တက်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ယခု ကျန်းနင် ကိုင်ဆောင်ထားသော ဓားမှာ သူကိုယ်တိုင် ကိုယ်တွယ် သွန်းလုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ ဓား၏ အလေးချိန်ကို မည်သူထက်မဆို ပိုသိနေသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>အလေးချိန် တစ်ရာ့ငါးဆယ့်သုံးပေါင်…</p> <p> </p> <p>သူ့အမြင်အရ ကျန်းနင် ထိုဓားကို ရွေးချယ်လိုက်ခြင်းမှာ ဤမျှ လေးလံသော ဓားကို စိတ်တိုင်းကျ အသုံးပြုနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ချက် ရှိနေ၍သာ ဖြစ်ပေမည်။ ဤအချက်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ကျန်းနင်၏ ခွန်အားမှာ သူ အစောပိုင်းက ထင်မှတ်ထားသည်ထက် ပိုမို သန်စွမ်းနေကြောင်း သိလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>ကျန်းနင်၏ နောက်ခံ အကြောင်းအရာများနှင့် ပတ်သက်၍လည်း သူ ကြားသိထားသည်များ မနည်းလှချေ။</p> <p> </p> <p>ရှန်ချုံးယွမ်ကိုပင် ပေးဆပ်မှုများစွာဖြင့် အကူအညီ ပေးလာစေရန် ပြုလုပ်နိုင်သော ဤကဲ့သို့ ပါရမီရှင် တစ်ယောက်အတွက် အချိန်ပေးရခြင်းမှာ သေချာပေါက် တန်ဖိုးရှိပေသည်။ ထို့အပြင် သူ၏ အဖိုးတန် ပစ္စည်းအချို့ကို ပေးအပ်ရသည်မှာလည်း လုံးဝ နောင်တရစရာ အကြောင်းမရှိပေ။</p> <p> </p> <p>End</p> <p>***</p> <p> </p>


Save