Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၆၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">မုရုံမျိုးနွယ်စု</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>အစိမ်းရောင်ထင်းရှူးခရိုင်အထက် ကောင်းကင်ယံ</p> <p>“အယ်လီ... သူ့ကို သေချာကြည့်ထားနော်၊ မစားပစ်နဲ့... ပေါက်ကရလည်း လျောက်မလုပ်နဲ့နော်”</p> <p>“အကဲဖြတ်မှုတွေကို အချိန်မီပြီးအောင်လုပ်ဖို့ရယ်... မင်းကို စောင့်ကြည့်ဖို့ရယ် နှစ်ခုလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ငါအာရုံမစိုက်နိုင်ဘူး...”</p> <p> ယန်ချင်းက အယ်လီအပေါ်သို့ လေးလံသော ဖိအားတစ်ခု ထုတ်လွှတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>အယ်လီက ကျိုးနွံစွာ ခေါင်းငုံ့ရင်း အော်မြည်လိုက်သည်။</p> <p>သူပြောချင်သည့် အဓိပ္ပာယ်ကို သူမနားလည်သွားပြီဟု ယန်ချင်းကျေနပ်သွားမှ ဖိအားကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။</p> <p>သတိလစ်နေသော သွေးမိစ္ဆာကျင့်ကြံသူကို  အယ်လီ၏ ကျောပေါ်တွင် ချန်ထားခဲ့ပြီးနောက်၊ သူက ကျိုးရီနှင့် ကျိုးလီချင်တို့ကို ခေါ်ကာ အောက်ဘက်သို့ ညင်သာစွာ ခုန်ဆင်းလာခဲ့သည်။</p> <p>အစိမ်းရောင်ထင်းရှူးခရိုင်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိရန် နာရီဝက်နီးပါးခန့် အချိန်ယူလိုက်ရသည်။</p> <p>လွင်ပြင်ဝါခရိုင်ကဲ့သို့ပင် နယ်စပ်ခရိုင်တစ်ခု ဖြစ်သဖြင့် ခရမ်းမြို့တော်နှင့် ဝေးကွာသည်။</p> <p>ကွာခြားချက်မှာ အစိမ်းရောင်ထင်းရှူးခရိုင်သည် အဆင့် ၄ တိုင်းပြည် တစ်ခုဖြစ်သော အပြာရောင်သမင်တိုင်းပြည်နှင့် နယ်နိမိတ်ချင်း ထိစပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>အယ်လီအဝေးသို့ ရောက်ရှိနေစဉ် တိုက်ခိုက်ခံရချိန်က ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ပြဿနာမျိုးများကို ရှောင်ရှားရန်၊ သူအကဲဖြတ်မှု လုပ်ဆောင်မည့် နေရာအထက် တိုက်ရိုက်ပျံသန်းနေစေရန် ယန်ချင်းက ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p>ဤနည်းအားဖြင့် တစ်ခုခုဖြစ်လာခဲ့လျှင်ပင် သူမသည် သူ၏ နန်းတော်အဆင့် အာရုံခံနိုင်စွမ်း အကွာအဝေးအတွင်းတွင် ရှိနေမည်ဖြစ်သဖြင့်၊ ပြဿနာ မကြီးထွားလာခင် သူ ကြိုတင်သိရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>မလိုအပ်သော အာရုံစိုက်ခံရမှုများနှင့် ပြဿနာများကို ရှောင်ရှားနိုင်ရန်အတွက် သူမကို ဖုံးကွယ်ထားရန်လည်း မှာကြားခဲ့သေးသည်။</p> <p>ယန်ချင်းက လေယာဉ်စီးရသကဲ့သို့ ပျံသန်းခဲ့ရသဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေဆဲဖြစ်သော ကျိုးမောင်နှမနှင့်အတူ ညင်သာစွာ ဆင်းသက်နိုင်ရန် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။</p> <p>“အရမ်း မိုက်တာပဲဗျာ…”</p> <p>ကျိုးရီက စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောလိုက်ပြီးနောက်၊ အယ်လီပျံသန်းလာစဉ်က လုပ်ပြခဲ့သော လှည့်ကွက်အမျိုးမျိုး အကြောင်းကို ညမဖြစ်သူနှင့်အတူ အဆုံးမရှိ ဆက်တိုက်ပြောဆိုနေတော့သည်။</p> <p>ယန်ချင်းက သူတို့ကို လွတ်လပ်စွာပြောဆိုခွင့် ပေးထားလိုက်ပြီး၊ ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာစဉ်က အသုံးပြုခဲ့သော ဖုံးကွယ်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။</p> <p>သူက အကဲဖြတ်ရေးစခန်းနှင့် မီတာအနည်းငယ်မျှသာ ကွာဝေးသော လူသူကင်းမဲ့သည့် သစ်တောတစ်ခုအတွင်း ဆင်းသက်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>အယ်လီ၏ အမြင့်ဆုံးပျံသန်းနိုင်သည့် အရှိန်နှင့် ပတ်သက်၍ အကြိတ်အနယ် ဆွေးနွေးနေကြဆဲဖြစ်သော မောင်နှမနှစ်ဦးကို ယန်ချင်းက ခေါ်လိုက်သည်။</p> <p>“သွားကြရအောင်...”</p> <p>မီးခိုးရောင်သစ်သားတံခါးကြီး တစ်ခုရှေ့သို့ ရောက်ရှိရန် ဆယ်မိနစ်ပင် မကြာလိုက်ပေ။</p> <p>တံခါးဝတွင် ချီသန့်စင်ခြင်းအစောပိုင်းအဆင့်၌ ရှိသော တုတ်ခိုင်သည့်  လူကြီးနှစ်ဦးက ကင်းစောင့်နေလျက်ရှိသည်။</p> <p>ယန်ချင်းနှင့် ကျိုးမောင်နှမတို့ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူတို့၏ အမူအရာများမှာ သတိထားသည့်ပုံ ပေါက်သွားသော်လည်း၊ မောင်နှမနှစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းကို အာရုံခံမိချိန်တွင်တော့ ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။</p> <p>သူတို့က ယန်ချင်း၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို မမြင်နိုင်သော်လည်း၊ သူ့ကို ကျင့်ကြံရန် ပါရမီမရှိသော သာမန်လူတစ်ယောက်ဟုသာ ထင်မှတ်လိုက်ကြသည်။</p> <p>တံခါးနှင့် ခြေလှမ်းအနည်းငယ်အကွာသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ယန်ချင်းက သူ့ကိုယ်သူ မိတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p>“မင်္ဂလာပါ... ကျွန်တော့် နာမည်က ယန်ချင်းပါ၊ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်နဲ့ ချိန်းထားတာ ရှိလို့ပါ...”</p> <p>“အဖွဲ့အစည်းက လူတစ်ယောက် မျိုးနွယ်စုရဲ့ အကဲဖြတ်မှုအတွက် ရောက်နေပြီလို့ သူ့ကို သွားပြောပေးလို့ ရမလား...”</p> <p>အဖွဲ့အစည်းဟူသော အမည်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ကင်းစောင့်နှစ်ဦးမှာ မှင်သက်သွားကြလေသည်။</p> <p>သူတို့ ယခုလေးတင် ကြားလိုက်ရသည်ကို နားလည် သဘောပေါက်ရန် စက္ကန့်အနည်းငယ် အချိန်ယူလိုက်ရပြီးနောက်၊ အံ့အားသင့်သော အကြည့်များမှတစ်ဆင့် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများအဖြစ်သို့ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားကာ  တိတ်ဆိတ်မှုတစ်ခုက လွှမ်းမိုးသွားလေသည်။</p> <p>ထိုတိတ်ဆိတ်မှုက အချိန်အတော်ကြာသွားသဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်က တုံ့ပြန်ရန် သတိရသွားလေသည်။</p> <p>“ဟုတ်... ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ အကဲဖြတ်မှုရှိမယ်ဆိုတာ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်က ကျွန်တော်တို့ကို အသိပေးထားပါတယ်... ဒီဘက်ကို ကြွပါစီနီယာ...”</p> <p>ကင်းစောင့်တစ်ဦးက ယန်ချင်းကို တံခါးအတွင်းသို့ ဖိတ်ခေါ်ရင်း သူ့ခြေထောက်နှင့်သူ ခလုတ်တိုက်မိမတတ် ဖြစ်သွားကာ စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ယန်ချင်းက တွေးလိုက်သည်။</p> <p>“ငါဘယ်သူလဲဆိုတာကို အရင်အတည်ပြုဖို့ မလိုဘူးလား...”</p> <p>သူ၏ အဖော်ဖြစ်သူမှာလည်း အခြေအနေ သိပ်မကောင်းလှပေ။</p> <p> ယန်ချင်းနှင့် အဖွဲ့က သူ့နောက်တွင် ရှိနေသဖြင့် နောက်သို့လှည့်ကြည့်ရန်ပင် ကြောက်ရွံ့နေကာ အရှေ့ကိုသာ တည့်တည့်ကြည့်၍ တောင့်တောင့်ကြီး လျှောက်သွားနေလေသည်။</p> <p>ဟီးဟီး…</p> <p>ကျိုးလီချင်က အစ်ကိုဖြစ်သူ၏ ပါးစပ်ကို အလျင်အမြန် ပိတ်လိုက်ရင်း တိုးတိုးလေး သတိပေးလိုက်သည်။</p> <p>“ကျိုးရီ... မရီနဲ့...”</p> <p>“ငါမနေနိုင်တော့လို့ပါ... ဟိုမှာ ကြည့်ပါဦး...”</p> <p>လမ်းက ကွေ့ကောက်နေသော်လည်း ဖြောင့်တန်းစွာ ဆက်လျှောက်နေသဖြင့် ခြံစည်းရိုး ချုံပုတ်များထဲသို့ ဝင်တိုက်မိမတတ် ဖြစ်သွားသော တောင့်တောင့်ကြီးလျှောက်နေသည့် ကင်းစောင့်ကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း ကျိုးရီက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ကျိုးလီချင်မှာ ရယ်ချင်စိတ်ကို မနည်းထိန်းချုပ်လိုက်ရသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်တော့ အောင်မြင်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>ထိုအဖြစ်အပျက်ကို မြင်သောအခါ ယန်ချင်းက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ အတွေ့အကြုံသစ်တစ်ခုတော့ မဟုတ်ပေ။</p> <p> အနည်းဆုံးတော့ ထိုကင်းစောင့်များ သတိလစ်မသွားသတိလစ်မသွား၊ ငုတ်တုတ်မေ့မသွားသည်ကပင် ကံကောင်းသည်ဟု ဆိုရမည်။</p> <p>တစ်ခါကဆိုလျှင် သူအကဲဖြတ်နေသော အဖွဲ့အစည်းမှ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် အဖွဲ့အစည်းမှ လူတစ်ယောက်လာမည်ကို ကြိုတင်အသိပေးထားသည့်တိုင်အောင်၊ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားသဖြင့် သူ၏ နာမည်နှင့် သူဘယ်ရောက်နေသလဲ ဆိုတာကိုပင် မေ့သွားခဲ့ဖူးသည်။</p> <p>အဆင့်မရှိသော အဖွဲ့အစည်းများအတွက်၊ အဆင့်တိုးမြှင့်ခံရရန် လိုအပ်ချက်များကို နောက်ဆုံးတွင် ပြည့်မီသွားခြင်းသည် သူတို့၏ လက်ရှိအဆင့်အတန်း မည်သို့ပင် ရှိစေကာမူ အလွန်ကြီးမားလှသော အတွေ့အကြုံတစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုခံစားချက်က အကဲဖြတ်သည့်နေ့တွင် ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး၊ အကယ်၍ သူတို့သည် အကဲဖြတ်သူနှင့် တိုက်ရိုက်ဆက်ဆံရသူ ဖြစ်နေပါက ပို၍ပင် ဆိုးရွားလေသည်။</p> <p>တစ်ခါတရံတွင် ထိုအရာက သူတို့အတွက် ခံနိုင်ရည်ထက် ပိုမိုကျော်လွန်သွားတတ်သည်။</p> <p>ယန်ချင်းအတွက်တော့ ၎င်းမှာ လုပ်ငန်းခွင်ရှိ သာမန်နေ့တစ်နေ့သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် ယနေ့ သူအကဲဖြတ်မည့် မျိုးနွယ်စုကဲ့သို့ အဆင့်မရှိသော အဖွဲ့အစည်းများအတွက်မူ ၎င်းမှာ ကမ္ဘာကြီးကို တုန်လှုပ်စေနိုင်လောက်သော ကံကောင်းသည့် တွေ့ဆုံမှု တစ်ခုနှင့် တူညီသည့် သမိုင်းဝင်အခိုက်အတန့်တစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p>အောင်မြင်စွာ အကဲဖြတ်ခံရပြီးနောက်၊ သူတို့သည် တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးတွင် မည်မျှပင်သေးငယ်သည်ဟု ထင်ရစေကာမူ နောက်ဆုံးတွင် တရားဝင်အဆင့်အတန်းတစ်ခုကို ရရှိသွားပြီဟု သတ်မှတ်နိုင်ပြီး၊ ထိုအဖွဲ့အစည်းများအတွက်မူ ၎င်းမှာ ဧရာမခြေလှမ်းကြီးတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>….</p> <p>မိနစ်အနည်းငယ်ခန့် လျှောက်လာပြီးနောက် အဆောက်အအုံ အချို့ စတင် ပေါ်ထွက်လာသည်။</p> <p>၎င်းတို့ အားလုံးကို မြေကြီးအဆင့် ပစ္စည်းများဖြင့် တည်ဆောက်ထားပြီး၊ မြေကြီးအဆင့် ပစ္စည်းများထဲမှာပင် အနိမ့်ဆုံးအဆင့်တွင် ရှိသည်။</p> <p>သို့သော် အရည်အသွေးနိမ့်ပစ္စည်းများကို အသုံးပြုထားသော်လည်း အဆောက်အအုံများ၏ လက်ရာမှာ ကောင်းမွန်ပြီး သေသေချာချာ ထိန်းသိမ်းထားသည်။</p> <p>ယန်ချင်းက ဧည့်သည်များ တည်းခိုရန် အသုံးပြုလေ့ရှိသည့် ရိုးရှင်းသော ခြံဝင်းငယ် အချို့ကိုပင် တွေ့လိုက်ရသေးသည်။</p> <p>အဆောက်အအုံအားလုံးကို ဝိညာဉ်သစ်သားများဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည်ကို သတိပြုမိသွားရင်း ယန်ချင်းက တွေးလိုက်သည်။</p> <p> “အဆင့်မရှိတဲ့ မျိုးနွယ်စုတစ်ခု အနေနဲ့ဆိုရင် သူတို့အခြေအနေက မဆိုးဘူးလို့ ပြောလို့ရတယ်...”</p> <p> အနိမ့်ဆုံးမြေကြီးအဆင့် သစ်သား ဖြစ်သော်လည်း၊ ဤနေရာမှာ အဆင့်မရှိသောမျိုးနွယ်စုတစ်ခု ဖြစ်သည်ကို ထည့်တွက်မည်ဆိုလျှင် ၎င်းမှာ ချီးကျူးစရာ တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>သူ အကဲဖြတ်ရမည့် မျိုးနွယ်စုကို မုရုံမျိုးနွယ်စုဟု ခေါ်သည်။</p> <p>လွန်ခဲ့သောခြောက်လက သူတို့၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး အခြေတည်အဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီးနောက် အဖွဲ့အစည်းထံတွင် အကဲဖြတ်ရန် လျှောက်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>လူအင်အားပြဿနာနှင့် အကဲဖြတ်ရန် လျှောက်ထားသော အဆင့်မရှိသည့် အဖွဲ့အစည်းများမှာ အလွန်များပြားလွန်းလှသည်။</p> <p>အဆင့် ၅ အကဲဖြတ်မှုများကို အဆင့်မြင့်ပင်မတရားရုံး တရားသူကြီးများကသာ ကိုင်တွယ်နိုင်သဖြင့် အမြဲလိုလို အမှုများ စုပုံနေတတ်သည်။</p> <p>အဆင့်မြင့်ပင်မတရားရုံး တရားသူကြီးတစ်ဦး ဖြစ်လာရန် ခရမ်းရောင် သို့မဟုတ် ရွှေရောင်အမြုတေရှိရန် လိုအပ်သဖြင့်၊ သူတို့၏ အရေအတွက်မှာ အမြဲတမ်းနည်းပါးနေတတ်သည်။</p> <p>မုရုံမျိုးနွယ်စုသည် သူတို့၏အဖွဲ့ဝင် အဆင့်တက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လွန်ခဲ့သော ခြောက်လကတည်းက အကဲဖြတ်ရန် လျှောက်ထားခဲ့သော်လည်း၊ သူတို့၏ အလှည့်ရောက်လာရန် ခြောက်လတိတိ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရသည်။</p> <p>သူတို့၏ စောင့်ဆိုင်းရသည့်အချိန်မှာ ကြာသည်ဟု မဆိုသာပေ။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တရားသူကြီးများက သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အမှုများကိုလည်း ကိုင်တွယ်ရပြီး၊ အမှုများ အလွန်များပြားလာသောအခါ အကဲဖြတ်ခြင်း လုပ်ငန်းများကို ဦးစားပေးအဆင့် လျှော့ချရလေ့ရှိသဖြင့် တစ်ခါတရံ တစ်နှစ်အထိပင် ကြာမြင့်တတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် အဖွဲ့အစည်းက ထိုမျှများပြားလှသော အရေအတွက်များကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန်နှင့် စောင့်ဆိုင်းချိန်ကို လျှော့ချရန် အစီအစဥ်အချို့ကို ဖန်တီးခဲ့သည်။</p> <p>ထိုနည်းလမ်းများထဲမှ တစ်ခုမှာ တရားသူကြီးများက သတ်မှတ်ထားသော နယ်မြေတစ်ခုအတွင်း အနိမ့်ဆုံးအကဲဖြတ်မှု အရေအတွက်တစ်ခုကို လုပ်ဆောင်ရမည့် နယ်မြေအလိုက် အကဲဖြတ်ခြင်းပုံစံ ဖြစ်သည်။</p> <p> ယန်ချင်း၏ အခြေအနေတွင် သူ၏ သတ်မှတ်ထားသော နယ်မြေအတွင်း အနည်းဆုံးအကဲဖြတ်မှု ၁,၄၀၀ ကို ပြုလုပ်ရန် ဖြစ်သည်။</p> <p>ထို ၁,၄၀၀ စာရင်းတွင် ပါဝင်မည့် အဖွဲ့အစည်းများကို ရွေးချယ်ခွင့်မှာ သူ၏ သဘောဆန္ဒအပေါ်တွင်သာ မူတည်သည်။</p> <p> အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် သူ၏နယ်မြေအတွင်းရှိ အဆင့်မရှိသော အဖွဲ့အစည်း အနည်းဆုံး ၅,၀၀၀ ပါဝင်သည့် စာရင်းရှည်ကြီးထဲမှ ထို ၁,၄၀၀ ကို ရွေးချယ်ရမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။</p> <p>မုရုံမျိုးနွယ်စုသည် သူရွေးချယ်လိုက်သော အဖွဲ့အစည်း ၁,၄၀၀ စာရင်းတွင် ပါဝင်သွားသဖြင့် ကံကောင်းသည်ဟု ဆိုရမည်။</p> <p> သို့မဟုတ်ပါက သူတို့သည် ယန်ချင်း၏ စာရင်းတွင် မပါဝင်ခဲ့သော အခြားအဖွဲ့အစည်း ၃,၅၉၉ ခုနှင့်အတူ ဆက်လက် စောင့်ဆိုင်းနေရပေလိမ့်မည်။</p> <p>သို့သော် ကံဆိုးလွန်းသော အဆင့်မရှိသည့် အဖွဲ့အစည်းများ နစ်နာမှုမရှိစေရန်အတွက်၊ အဆင့်မရှိသော အဖွဲ့အစည်းအားလုံးသည် လျှောက်ထားသည့် အချိန်မှစ၍ အများဆုံး ၁၅ လသာ စောင့်ဆိုင်းရမည့် စည်းမျဉ်းတစ်ခု ရှိသည်။</p> <p>….</p> <p>ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့် လျှောက်လာပြီးနောက် သူတို့သည် မုရုံမျိုးနွယ်စု၏ အလယ်ဗဟိုသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။</p> <p>ခလုတ်တိုက်နေသော ကင်းစောင့်က အသက်လုပြေးနေရသကဲ့သို့ အပြေးအလွှား ထွက်သွားရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်နဲ့ တခြားအကြီးအကဲတွေကို သွားခေါ်လိုက်ပါဦးမယ်... ဒီမှာ ခဏလောက် စောင့်ပေးပါ...”</p> <p>တောင့်တောင့်ကြီးလမ်းလျှောက်နေသော သူ၏အဖော်ကို ယန်ချင်းတို့နှင့်အတူ ချန်ထားရစ်ခဲ့လေသည်။</p> <p>ယန်ချင်း သေချာ မမြင်လိုက်သော်လည်း၊ အခြားကင်းစောင့် အပြေးအလွှား ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်နေသော ကင်းစောင့်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မနာလိုဖြစ်နေသော အကြည့်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p>ယန်ချင်းက သူ့ဘာသာသူ ရယ်မောရင်း စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။</p> <p> “ငါက အဲဒီလောက်တောင် ကြောက်ဖို့ကောင်းနေလို့လား...”</p> <p>လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူတို့ကို ခေတ္တမျှ ကြည့်သွားကြသော အခြားမျိုးနွယ်စုဝင်များနှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော် ရယ်စရာကောင်းသည်မှာ လမ်းလျှောက်လာစဉ်အတွင်း သူတို့ဘက်သို့ ကြည့်သွားသူများမှာ ယန်ချင်းနှင့် ကျိုးမောင်နှမတို့ကို ကြည့်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ ထိုကင်းစောင့်နှစ်ဦး၏ ထူးဆန်းသော အပြုအမူများကြောင့် စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် ကြည့်သွားကြခြင်းသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် သူတို့ အားလုံးကြည့်ရုံသာ ကြည့်ပြီး အနားသို့ ချဉ်းကပ်မလာကြပေ။</p> <p>လမ်းလျှောက်လာစဉ်အတွင်း မုရုံမျိုးနွယ်စု၏ ပျမ်းမျှကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ ချီသန့်စင်ခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်တွင် ရှိကြောင်း ယန်ချင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။</p> <p>အလယ်အလတ်အဆင့်တွင် ရှိသူ အနည်းငယ်သာရှိသော်လည်း၊ အများစုမှာ သက်ကြီးရွယ်အိုများသာ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>သူ၏ နန်းတော်အဆင့် အာရုံခံနိုင်စွမ်းဖြင့် အကြမ်းဖျင်း စစ်ဆေးကြည့်ချက်အရ သူတို့မှာ အသက်ခြောက်ဆယ်နှောင်းပိုင်းများတွင် ရှိကြပြီး၊ အသက်လေးနှစ်မှ ဆယ့်ငါးနှစ် ကြားရှိ လူငယ်မျိုးဆက်များမှာ အများအားဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း အဆင့်တွင်သာ ရှိကြကာ အနည်းငယ်သာလျှင် ချီသန့်စင်ခြင်း အစောပိုင်း အဆင့်တွင် ရှိကြသည်။</p> <p>သို့သော် ထိုအုပ်စု၏ အရေအတွက်မှာ ဆယ်ယောက်ပင် မပြည့်ပေ။</p> <p>ယန်ချင်းက သူတို့ထဲမှ ခုနစ်ယောက်ကို အာရုံခံမိပြီး၊ သူတို့သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အခြားမျိုးနွယ်စုဝင်များ၏ ကြည်ညိုလေးစားမှုကို ခံနေရပုံရသည်။</p> <p>သူ မြင်တွေ့နေရသော ကွာဟချက်ကြီးကြောင့် ယန်ချင်းမှာ သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။</p> <p> ခရမ်းမြို့တော်မှ သာမန်လူတစ်ယောက်ကပင် ဤနေရာတွင် ပါရမီရှင်တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရပေလိမ့်မည်။</p> <p>ဤကွာဟချက် အဆင့်အတန်းကြောင့်ပင် အဆင့်မရှိသေးသောအဖွဲ့အစည်းများက အဆင့်တစ်ခုရရှိရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အဆင့်တစ်ခု ရရှိသွားသည်နှင့် သူတို့၏ အဖွဲ့ဝင်များထဲမှ တစ်ဦးကို အဖွဲ့အစည်းတွင် လေ့ကျင့်ခွင့် ရရှိစေရန် အခွင့်အရေး ရရှိမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုမှတစ်ဆင့် သူတို့၏ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲနိုင်မည့် အခွင့်အရေး တစ်ရပ်ကို ရရှိနိုင်သောကြောင့်ပင်။</p> <p>သို့မဟုတ်ပါက အထူးအခြေအနေများ မရှိလျှင်၊ ဤကဲ့သို့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ကမ္ဘာကြီးတွင် ရှင်သန်ရပ်တည်နိုင်ရန် မဆိုထားနှင့်... သူတို့၏ အခြေအနေများကို တိုးတက်လာစေရန်ပင် မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save