Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">ငွေသစ်ရွက်မြက်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>အနက်ရောင်တောင်ထွဋ်ညီနောင်တို့သည် ထျန်ဖုန်းကို အထင်သေးသောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ လှောင်ပြောင်လိုက်ကြလေသည်။</p> <p>“ချီစွမ်းအင်သန့်စင်ခြင်း အဆင့် (၇) လောက်ပဲ ရှိတဲ့ကောင်က ငါတို့ညီအစ်ကိုရှေ့မှာ ဘာမို့လို့ ဒီလောက် မောက်မာနေတာလဲ…။”</p> <p>မုတ်ဆိတ်ဗလပွနှင့် ကြံ့ခိုင်သောလူကြီးက မောက်မာစွာ ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p>“ဟေ့ကောင်... မင်းက ကိုယ့်သေလမ်းကိုရှာနေတာလား…။” ဟုပြောကာ ပိန်လှီသောလူက နှာခေါင်းရှုံ့ လိုက်လေသည်။</p> <p>သူတို့နှစ်ဦးလုံးမှာ အဆင့် (၈) တွင် ရှိနေကြသဖြင့် အဆင့် (၇) သာရှိသည်ဟု ထင်ရသော ထျန်ဖုန်းကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ကြချေ။ သို့သော် လေဟုန်ခွင်းဓားသွားများ သူတို့အနားသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင်မူ သူတို့ ၏ မျက်နှာ များ ရုတ်ချည်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p>“ချီစွမ်းအင်သန့်စင်ခြင်း အဆင့် (၉) လား….။”<br />  </p> <p>“သူက တကယ်ပဲ အဆင့် (၉) မှာ ရှိနေတာလား..။”</p> <p>မုတ်ဆိတ်ဗလပွလူကြီးက သူ၏ဓားကြီးကို ဝှေ့ယမ်းကာ လေဟုန်ခွင်းဓားသွားကို ခုခံလိုက်သည်။ ပိန်လှီ သောလူက လည်း မီးလုံးတစ်လုံးဖြင့် ပစ်ပေါက်ကာ တားဆီးလိုက်လေသည်။</p> <p>“ဝုန်း…”</p> <p>လေဟုန်ခွင်းဓားသွားများ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။</p> <p>“ကြည့်ရတာ မင်းကလည်း ထင်သလောက် မဟုတ်ပါလား….။”<br />  </p> <p>“ဟေ့ကောင်... မင်းမှာ ဒီလောက်ပဲ ရှိတာလား…။”</p> <p>အနက်ရောင်တောင်ထွဋ်ညီနောင်တို့မှာ စိတ်သက်သာရာရကာ သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။ သူတို့အမြင် တွင် ဤအဆင့် (၉) ကျင့်ကြံသူမှာ ထင်သလောက် မစွမ်းလှဟု ယူဆလိုက်ကြသည်။</p> <p>ထျန်ဖုန်းကမူ ဘာမှမပြောဘဲ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။ အမှန်စင်စစ် သူသည် လေဟုန်ခွင်းဓားသွားနည်းစနစ် ကို အလေး အနက် ကျင့်ကြံထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ ရန်သူကို သတ်ဖြတ်ရန်အတွက် မှော်အတတ်ကို အားကိုးသူလည်း မဟုတ်ချေ။</p> <p>သူ၏ လက်ကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ နှင်းခဲဓား မှာ လေထဲတွင် အလိုအလျောက် ပေါ်လာတော့ သည်။</p> <p>“သိုလှောင်အိတ်လား…။”<br />  </p> <p>“ဟေ့ကောင်... အဲဒီသိုလှောင်အိတ်ကို ငါတို့ကို ပေးစမ်း၊ ဒါဆို မင်းအသက်ကို ငါတို့ ချမ်းသာပေး မယ်…။”</p> <p>အနက်ရောင်တောင်ထွဋ်ညီနောင်တို့မှာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားကြလေသည်။ သူတို့ညီအစ်ကို နှစ်ယောက်တွင် သိုလှောင်အိတ် တစ်အိတ်သာရှိပြီး အစ်ကိုဖြစ်သူကသာ အသုံးပြုနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ယနေ့တွင် ငွေသစ်ရွက်မြက်ကိုသာမက သိုလှောင်အိတ်ပါရှိသော လူငယ်တစ်ဦးနှင့်ပါ တွေ့ဆုံရသဖြင့် သူတို့ အလွန်ပင် ကံကောင်းသည်ဟု ထင်နေကြသည်။</p> <p>သူတို့၏ အမြင်တွင် အဆင့် (၉) ကျင့်ကြံသူမှာ အနည်းငယ် ကိုင်တွယ်ရ ခက်ခဲနိုင်သော်လည်း သူတို့ညီ အစ်ကိုနှစ်ယောက်၏ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုကိုမူ မည်သို့မျှ ယှဉ်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ဟု ယူဆထားကြ လေသည်။ ထိုအချိန်တွင် အဝေးသို့ ထွက်ပြေးသွားသော အမျိုးသမီးမှာ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့လေ သည်။</p> <p>ထျန်ဖုန်းမှာ အဆင့် (၉) ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်နေသည်ကို သိလိုက်ရသဖြင့် သူမ အလွန်ပင် ဝမ်းသာသွားတော့ သည်။</p> <p>“ကျွန်မ ရှင်ကို ကူညီပါ့မယ်…။”</p> <p>သူမသည် ထျန်ဖုန်းနှင့် ပူးပေါင်းကာ ထိုညီအစ်ကိုနှစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။</p> <p>“မလိုပါဘူး…။”</p> <p>ထျန်ဖုန်းက တိုတိုတုတ်တုတ်ပင် ငြင်းဆန်လိုက်ပြီးနောက် အနက်ရောင်တောင်ထွဋ်ညီနောင်တို့ထံသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားတော့သည်။ ယခင်က ယွမ်လီ၏ လိုက်လံဖမ်းဆီးမှုကို ခံခဲ့ရဖူးသဖြင့် သူ၏ မိုးတိမ်ခြေလှမ်းမှာ ယခုအခါ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။</p> <p>သူ၏ အဆင့် (၉) စွမ်းအားနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပိန်လှီသောလူ၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားလေတော့သည်။</p> <p>“မြန်လိုက်တာ….”</p> <p>အမျိုးသမီးမှာ အံ့ဩလွန်း၍ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။</p> <p>“မကောင်းတော့ဘူး….။”</p> <p>အနက်ရောင်တောင်ထွဋ်ညီနောင်တို့၏ မျက်နှာများ ဖြူလျော့သွားသည်။ မုတ်ဆိတ်ဗလပွလူကြီးက သူ၏ညီကို ကာကွယ်ရန် ဓားဖြင့် အမြန်ဝင်ကာလိုက်သော်လည်း အချိန်မမီတော့ချေ။ ပိန်လှီသော လူကလည်း အသက်လုကာ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မီးလျှံများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။</p> <p>ထျန်ဖုန်းသည် ထိုမီးလျှံကို ထိပ်တိုက်မရင်ဆိုင်ဘဲ ခန္ဓာကိုယ်ကို နှိမ့်ကာ မြေပြင်နှင့် ကပ်၍ ရှောင်တိမ်း လိုက်သည်။ ထို့နောက် ပိန်လှီသောလူ၏ ဘေးဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားကာ ထိုလူ၏ ထိတ်လန့်နေသော မျက်ဝန်းများရှေ့မှာပင် သူ၏ ခါးကို ဓားဖြင့် ခုတ်ချလိုက်တော့သည်။</p> <p>“ရွှပ်...”</p> <p>အေးစက်သော ဓားရောင် တစ်ချက် လက်သွားလေသည်။ သွေးများ ပန်းထွက်လာကာ ပိန်လှီသောလူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ အပေါ်ပိုင်းနှင့် အောက်ပိုင်း နှစ်ခြမ်းဖြစ်ကာ မြေပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။</p> <p>“ညီလေး...။”</p> <p>မုတ်ဆိတ်ဗလပွလူကြီးမှာ သူ၏ညီဖြစ်သူ နှစ်ခြမ်းကွဲကာ သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ချွေးစေးများ ပြန်လာတော့သည်။</p> <p>ရန်သူက အလွန်မြန်လွန်းလှသည်။ မည်သို့မျှ ပြန်လည် မခုခံနိုင်ချေ။ သို့သော် ထျန်ဖုန်းက သူ့ကို အချိန် မပေးတော့ဘဲ ရှေ့သို့ ထပ်မံ တိုးဝင်လိုက်ပြန်သည်။ သူက ဓားကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ခုတ်ချလိုက်သည်။</p> <p>“ခလွမ်း…”</p> <p>ထျန်ဖုန်းမှာ မလှုပ်မယှက် ရှိနေသော်လည်း မုတ်ဆိတ်ဗလပွလူကြီးမှာမူ ဓားဒဏ်ကြောင့် နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်သွားရသည်။ သူ၏ ဓားကိုင်ထားသော လက်မှာလည်း ကွဲအက်သွားကာ သွေးများ စိုရွှဲလာတော့သည်။ ထျန်ဖုန်းက ထိုအခွင့်အရေးကို လက်မလွှတ်ဘဲ ရန်သူ၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ ဓားဖြင့် တိုက်ရိုက် ထိုးသွင်းလိုက်သည်။</p> <p>မြန်ဆန်၊ တိကျပြီး ရက်စက်လှသော တိုက်ကွက်ပင်။</p> <p>“စွပ်… ”</p> <p>နှင်းခဲဓားသည် ရန်သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွက်သွားတော့သည်။</p> <p>“မင်း... မင်းက...”</p> <p>မုတ်ဆိတ်ဗလပွလူကြီးမှာ ထိတ်လန့်နေတော့သည်။ ဤလူငယ်မှာ အလွန်ပင် အစွမ်းထက်လွန်း လှသည်။ သူသည် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ မဟုတ်ဘဲ ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုခုမှ တပည့်ဖြစ်ရမည်ဟု သူ ယူဆလိုက်မိသည်။</p> <p>သူသည် နောက်ဆုံးအသက်ကို အသုံးချကာ ဓားဖြင့် ပြန်တိုက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ထျန်ဖုန်းက အချိန်မပေးတော့ဘဲ နှင်းခဲဓားကို ပြန်ဆွဲထုတ်ကာ ထိုလူ၏ ခေါင်းကို ဖြတ်ပစ်လိုက်တော့သည်။</p> <p>အနက်ရောင်တောင်ထွဋ်ညီနောင်တို့ သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>“သူတို့ကို အနက်ရောင်လေညီနောင်လို့ ခေါ်တာ မဟုတ်ဘူးလား…။”</p> <p>​ထျန်ဖုန်းက သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။</p> <p>“သူတို့ လေကို သုံးတာ မတွေ့မိလို့လေ…။”</p> <p>“သူတို့နာမည်က အနက်ရောင်တောင်ထွဋ်ညီနောင်ပါ၊ တောင်ထွဋ်ကို ပြောတာပါ….။”</p> <p>​ဟု အမျိုးသမီးက အဝေးမှနေ၍ ရှင်းပြလိုက်လေသည်။</p> <p>“ကျွန်မနာမည်က ချန်ယွင်ပါ။ ကျွန်မအသက်ကို ကယ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် တာအို ရောင်းရင်း…။”</p> <p>“ကျွန်တော်က ထျန်ဖုန်းပါ။ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ် တာအိုရောင်းရင်း ချန်ယွင်…။”</p> <p>ထျန်ဖုန်းက ပြန်လည်ဂါရဝပြုလိုက်ပြီး မေးမြန်းကြည့်လိုက်လေသည်။</p> <p>“ဒါနဲ့... ခုနက အဲဒီလူတွေက ဘာလို့ ခင်ဗျားနောက်ကို လိုက်နေကြတာလဲ….။”</p> <p>“ဒါကတော့...”</p> <p>အမျိုးသမီးက ပြောရန် တွန့်ဆုတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ထျန်ဖုန်းက လက်ကာပြကာပြောလိုက်၏။</p> <p>“ခင်ဗျား မပြောချင်လည်း ရပါတယ်၊ ထားလိုက်ပါတော့…။”</p> <p>ချန်ယွင်က ခေတ္တစဉ်းစားပြီးမှ “အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ကျွန်မ ငွေသစ်ရွက်မြက် တစ်ပင်ကို ရှာတွေ့ ခဲ့တာပါ။ အဲဒီလူတွေက မြင်သွားပြီး အတင်းလုယူဖို့ ကြိုးစားတာကြောင့် ကျွန်မ ထွက်ပြေးနေရတာပါ”</p> <p>ပြောရင်းပင် သူမ၏ အိတ်ထဲမှ တစ်ပေခန့်ရှိသော မြက်ပင်လေးတစ်ပင်ကို ထုတ်ပြလိုက်လေသည်။</p> <p>ထျန်ဖုန်း ကြည့်လိုက်ရာ ထိုမြက်ပင်မှာ ငွေရောင်တောက်ပနေသည်မှအပ ထူးထူးခြားခြား မရှိသော် လည်း စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာမူ အလွန်သိသာလှသည်။</p> <p>“ဒီမြက်ပင်က ဘာအတွက် သုံးတာလဲ…။”</p> <p>ထျန်ဖုန်းက တကယ်ပင် သိချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ သူသည် ယနေ့တွင် လူသတ်လုယက်မှုများကို မြင်တွေ့ခဲ့ရဖူးခြင်းမရှိသကဲ့သို့ ဤကဲ့သို့ ရှားပါးသော ဆေးဖက်ဝင်အပင်မျိုးကိုလည်း တစ်ခါမှ မမြင် ဖူးခဲ့ချေ။</p> <p>“ရှင်…။”</p> <p>ချန်ယွင်က ထျန်ဖုန်းကို ထူးဆန်းသောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>“ဘာဖြစ်လို့လဲ…။”</p> <p>“ဒါက ကျွန်မတို့လို ချီစွမ်းအင်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေအတွက်တော့ အရေးကြီးဆုံးဖြစ်တဲ့ ချီစုဆောင်းခြင်း ဆေးလုံး ကို သန့်စင်တဲ့နေရာမှာ အဓိကပါဝင်တဲ့ ပစ္စည်းလေ…။”</p> <p>ချန်ယွင်က ရှင်းပြရင်း ထျန်ဖုန်းသည် အင်အားကြီးဂိုဏ်းတစ်ခုခုမှ တပည့်ဖြစ်ရမည်ဟု စိတ်ထဲမှ ခန့်မှန်း လိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတိုင်းမှာ ဤအပင်အကြောင်းကို သိထားကြ ​သောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။</p> <p>“အော်... အခုမှပဲ နားလည်တော့တယ်…။”</p> <p>ထျန်ဖုန်းက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီးနောက် ရန်သူများထံမှ ရတနာများကို စတင်သိမ်းဆည်းလေတော့သည်။</p> <p>“တာအိုရောင်းရင်း... တခြားကိစ္စ မရှိတော့ရင် ကျွန်မ ခွင့်ပြုပါဦး။ ဒီနေ့အတွက် ကျေးဇူးကို နောင် တစ်ချိန်မှာ ပြန်ဆပ်ပါ့မယ်…။”</p> <p>ချန်ယွင်က နှုတ်ဆက်စကား ပြောကာ ထွက်သွားလေသည်။ သူမသည် ဤငွေသစ်ရွက်မြက်ကို ရရှိထားပြီဖြစ်ရာ ဆေးသန့်စင်သူတစ်ဦးထံ သွားရောက်ကာ ဆေးလုံးဖော်စပ်ရန် စီစဉ်နေခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>သူမသည် လက်ရှိတွင် အဆင့် (၈) ၌ ရှိနေသဖြင့် ဤဆေးလုံးကို အသုံးပြုပါက အဆင့် (၉) သို့ တက်လှမ်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်နေခဲ့လေသည်။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save