Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၂၀</h2> <h2 style="text-align: center;">နတ်ဘုရား။ ကျွန်ုပ်အား တောက်ပသော မျက်လုံးများ ချီးမြှင့်တော်မူပါ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>​အပြာရောင် မြေခွေးဝံပုလွေများမှာ အရမ်းကို ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲလွန်းပြီး သူတို့၏ နည်းဗျူဟာများမှာ ယခင်ကဲ့သို့ပင် အန္တရာယ်များကာ သေစေနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်သည်။</p> <p>"ဘယ်လောက်တောင် ရွံစရာကောင်းလိုက်လဲ၊ ငါ ဘာလုပ်နိုင်မလဲ။ "</p> <p>ကျန်းကျင်း အံကြိတ်လိုက်မိသည်။ သူက လူတိုင်းကို တိုက်ရိုက် သတိမပေးနိုင်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုသို့လုပ်ခြင်းက သေချာပေါက် သံသယဖြစ်စေလိမ့်မည်။</p> <p>​သို့သော် သူသာ သတိမပေးလျှင် အပြာရောင် မြေခွေးဝံပုလွေ နှစ်ကောင်စလုံး သူတို့ စိတ်ကြိုက် လုပ်သွားတာကို သူ တကယ်ပဲ လက်ပိုက်ကြည့်နေနိုင်ပါ့မလား။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင်တော့ ရန်သူက သူ့ထက် ပိုမို အင်အားကြီးမားနေသည်။</p> <p>ဤတိုတောင်းသော ရက်ပိုင်းအတွင်း မှော်သတ္တဝါ တပ်မကြီးက ဤမျှအထိ ကြီးထွားလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ လူတိုင်းက အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရမည်ဖြစ်ပြီး အနိုင်ရချင်လျှင် အမှားအယွင်း တစ်စုံတစ်ရာမှ ရှိ၍ မဖြစ်ပေ။</p> <p>​"သူတို့ ရောက်လာတော့မယ်။ "</p> <p>သစ်သားနံရံပေါ်တွင် ရှီးဆောက မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ရင်း အာခေါင်တွေ ခြောက်သွေ့နေသည်။</p> <p>…။</p> <p>တိတ်ဆိတ်နေသော ညတောအုပ်ကြီးမှာ လှုပ်ရှားလာပြီး ညငှက်များ ပျံသန်းသွားကာ မြွေများနှင့် ကြွက်များ ထွက်ပြေးကြသည်။ သားရဲအုပ်စုများ၏ အသံများမှာ ပိုမို ထင်ရှားလာပြီး လင်းနို့မျောက်များ စူးရှစွာ အော်ဟစ်ခြင်း၊ ရှဉ့်ပျံများ စီစီညံညံ အော်ခြင်း၊ မျောက်အမြီး ဝက်ဝံညိုများ ဟိန်းဟောက်ခြင်းနှင့် အသက်ပြင်းသော ကြံ့ဖြူများ ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာခြင်းတို့ ဖြစ်သည်ပင်။ ဤအသံများ ရောနှောသွားသောအခါ လူတိုင်း၏ စိတ်ဓာတ်ကို အဆက်မပြတ် ရိုက်ခတ်နေသော ပုံစံမဲ့ ဧရာမ သစ်သားတူကြီး တစ်လက်နှင့် တူနေသည်။</p> <p>​သင်္ဘောသားတစ်ယောက် တံတွေးမြိုချလိုက်ပြီး သူ၏ ဒူးလေးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားစဉ် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တုန်ရီမှုများမှာ ပိုမို ထင်ရှားလာသည်။</p> <p>ရွှီး။</p> <p>သူ၏ တုန်ရီနေသော လက်ချောင်းက ခလုတ်ကို ဆွဲလိုက်မိသဖြင့် မြားတစ်စင်း ထွက်သွားသည်။</p> <p>ထိုမြားနောက်သို့ အခြား ပစ်ခတ်လိုက်သော မြားများ ချက်ချင်း လိုက်ပါသွားပြီး ပါးလွှာသော မြားကန့်လန့်ကာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။</p> <p>​အခြားသူများ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။</p> <p>ရှီးဆော သတိဝင်လာပြီး မကြာမီမှာပင် သူတို့ကို ကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။</p> <p>" မင်းတို့ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ။ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နေ၊ အားလုံး တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် နေစမ်း။ "</p> <p>သံမြားများမှာ အကန့်အသတ်ရှိပြီး အလွန် တန်ဖိုးကြီးလှသည်။</p> <p>သံမြား ဆယ်ဂဏန်းခန့် အလဟဿ ဖြုန်းတီးပစ်လိုက်ရသဖြင့် ကြောက်ရွံ့နေသော သင်္ဘောသားများအားလုံး ရှက်ရွံ့သွားကြပြီး အများစုမှာ ခေါင်းငုံ့သွားကြသည်။</p> <p>​ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ဓားသုံးလက်၏ ကြေးစားစစ်သည်များမှာ မပစ်ခတ်ကြသော်လည်း သူတို့သည်လည်း သင်္ဘောသားများနည်းတူ တင်းမာနေကြသည်။</p> <p>အနာဂတ်မှာ ဘာတွေဖြစ်လာမလဲဆိုတာ ဘယ်သူသိနိုင်မှာလဲ။</p> <p>သူတို့ရှေ့ရှိ မှောင် အတိကျနေသော တောအုပ်ကြီးကဲ့သို့ပင် ဝေဝါးနေသည်။</p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေ ရလဒ် သို့မဟုတ် မည်သူ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်မည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။</p> <p>ခဏတာမျှ လန်ကျောက်၊ ဟေးကျွမ်း သို့မဟုတ် အခြားသူ တစ်ယောက်ယောက်ပင် ဖြစ်စေ အားလုံးက သူတို့၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ဖော်ပြနေကြသည်။</p> <p>​ထိုအချိန်တွင် လူတိုင်းက ကျန်းကျင်း၏ ဆုတောင်းသံကို ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p>"အင်ပါယာ ရှင်ဘုရင်မင်းမြတ်၊ ကျွန်ုပ်၏ နတ်ဘုရား၊ ကျွန်ုပ်၏ အရှင်သခင်။ သင်၏ နိုက်စ်သူရဲကောင်းက စစ်ပွဲမတိုင်မီ ညချမ်းတွင် ရှိနေပြီး သင်၏ သွန်သင်ချက်များကို ကျင့်သုံးပါမည်။ သင်၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် အပြည့်အဝ လက်နက်တပ်ဆင်ထားပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် ရိုးသားခြင်း ခါးပတ်၊ ရဲရင့်ခြင်း မျက်နှာဖုံး၊ ငြိမ်းချမ်းရေး ဖိနပ်နှင့် ကယ်တင်ခြင်း ဦးထုပ်တို့ကို ဝတ်ဆင်ထားပါသည်။ သို့သော် ညဉ့်ယံသည် ကျွန်ုပ်၏ မြင်ကွင်းကို ပိတ်ဆို့နေသော ထူထပ်သည့် မြူခိုးများ ဖြစ်နေပါသည်။ နတ်ဘုရား။ ကျွန်ုပ်အား တောက်ပသော မျက်လုံးများ ချီးမြှင့်တော်မူပါ။ ရန်သူ၏ အင်အားကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ခွင့်ပြုပါ။ ပြီးတော့ လူတိုင်းကို အောင်ပွဲဆီသို့ ဦးဆောင်ခွင့်ပြုပါ။ "</p> <p>​ဒါက ပုံမှန် မဟုတ်ပေ။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကျန်းကျင်းက လူမြင်ကွင်းတွင် ကျယ်လောင်စွာ ဆုတောင်းခဲ့သဖြင့် လူအများအပြား ရှင်းလင်းစွာ ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p>တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လူတိုင်းက ကျန်းကျင်းဆီသို့ မျှော်လင့်တကြီး ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p>သို့သော် အသက်ရှူကြိမ် ဆယ်ဂဏန်းခန့် အကြာတွင် ကျန်းကျင်းမှာ ထုံးစံအတိုင်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ မည်သည့် သန့်စင်သော အလင်းတန်းမှ ကျဆင်းမလာပေ။</p> <p>​"ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ "</p> <p>"ကျရှုံးတာလား။ "</p> <p>"ငါတို့ရဲ့ တိုက်ပွဲကို နတ်ဘုရားက စောင့်မကြည့်နေဘူးလို့တော့ မပြောနဲ့နော်။ "</p> <p>လူတိုင်း၏ စိတ်နှလုံးများ ဂနာမငြိမ် ဖြစ်သွားကြသည်။</p> <p>​" ပြဿနာပဲ။ "</p> <p>ကျူးကောမှာ စိတ်ထဲတွင် ကျိန်ဆဲလိုက်မိသည်။</p> <p>သူက အတွင်းရေး သတင်း အချက်အလက်များကို ပိုသိသည်။ ဆုတောင်းတိုင်း အောင်မြင်သည် မဟုတ်ပေ။ နတ်ဘုရားများက လူတိုင်းကို တစ်ချိန်တည်းမှာ စောင့်မကြည့်နိုင်ပေ။ အင်ပါယာ ရှင်ဘုရင်မင်းမြတ်၏ အကြည့်က နတ်ဘုရားကျောင်း နိုက်စ်သူရဲကောင်းတိုင်းဆီ ရပ်တန့်နေသည်မှာ မှန်သော်လည်း နတ်ဘုရားကျောင်း နိုက်စ်သူရဲကောင်း တပ်မကြီး ကိုးခု ရှိပြီး တပ်မကြီး တစ်ခုစီတွင် အဖွဲ့ဝင် သောင်းနှင့်ချီ ရှိသည်။</p> <p>တိုက်ပွဲမတိုင်မီ နတ်ဘုရားကျောင်း နိုက်စ်သူရဲကောင်းတိုင်း၏ ဆုတောင်းချက်ကို နတ်ဘုရား၏ မန္တန်ဖြင့် တုံ့ပြန်ခြင်းခံရသည်ဆိုသည်မှာ သမိုင်းစာအုပ်များထဲတွင်သာ မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​ယေဘုယျအားဖြင့် အနည်းဆုံး နတ်ဘုရားကျောင်း နိုက်စ်တပ်မကြီးတစ်ခုလုံး အတူတကွ ဆုတောင်းနေပြီး နိုက်စ်သူရဲကောင်း တပ်မှူး တစ်ယောက် သို့မဟုတ် အများအပြားက ကြီးကြပ်နေချိန် လူတစ်သောင်း သို့မဟုတ် ထိုထက်မကသော ရန်သူများကို တိုက်ခိုက်နေချိန် သို့မဟုတ် စစ်ဆင်ရေးတစ်ခု၏ အရေးအကြီးဆုံး တိုက်ပွဲတွင် ရှိနေချိန်များ၌သာ ဖြစ်လေ့ရှိသည်။</p> <p>ထို့အပြင် ပုံမှန် အခြေအနေများအောက်တွင် နတ်ဘုရား၏ မန္တန်များသည် တပ်ဖွဲ့နှင့် လိုက်ပါလာသော ဘစ်ရှော့များ၏ ပူဇော်သက္ကာများအပေါ်တွင် မူတည်သည်။</p> <p>နတ်ဘုရားကျောင်း နိုက်စ်သူရဲကောင်း တစ်ယောက်၏ ဘဝတစ်လျှောက်လုံး ပါဝင်ဆင်နွှဲသည့် တိုက်ပွဲ၊ ရွေးချယ်မှု၊ စီးချင်းထိုးပွဲ အစရှိသည်တို့တိုင်းအတွက် အင်ပါယာ ရှင်ဘုရင်မင်းမြတ်ထံမှ တုံ့ပြန်မှု ရရှိရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p>​တကယ်တမ်းတွင် နတ်ဘုရားကျောင်း နိုက်စ်သူရဲကောင်း တစ်ယောက် သေဆုံးခြင်းမှာ အင်ပါယာ ရှင်ဘုရင်မင်းမြတ်အတွက် ဘာမှ မဟုတ်ပေ။ သူက သက်ရှိထင်ရှား နတ်ဘုရားတစ်ပါးဖြစ်ပြီး လူသား အင်ပါယာတစ်ခုလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားသော ရှင်ဘုရင်ဖြစ်သည်။ အင်ပါယာက တစ်ချိန်က ပဉ္စမမြောက် နတ်ဘုရားကျောင်း နိုက်စ်သူရဲကောင်း တပ်မကြီးတစ်ခုလုံး ဆုံးရှုံးခဲ့ရဖူးသော်လည်း နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် တိုက်ပွဲမတိုင်မီ နတ်ဘုရားကျောင်း နိုက်စ်သူရဲကောင်းတစ်ယောက်၏ ဆုတောင်းချက်မှာ တုံ့ပြန်မှု မရရှိခြင်းက ကြီးမားသော ကိစ္စမဟုတ်ပေ။</p> <p>အခြားတစ်နည်းဖြင့် ပြောရလျှင် ၎င်းမှာ ပုံမှန်ဖြစ်ပြီး ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်များသည်။</p> <p>​သို့သော် သာမန်ပြည်သူများက ဤအရာကို နားမလည်ကြပေ။</p> <p>ယခု ကျန်းကျင်း၏ ဆုတောင်းချက်မှာ တုံ့ပြန်မှု မရရှိသည်ကို လူတိုင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူတို့ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ပိုမို တုန်လှုပ်ချောက်ချား သွားကြသည်။</p> <p>"နောက်ဆုံးတော့ သူလည်း လူငယ်လေး တစ်ယောက်ပါပဲ။ တိုက်ပွဲ အတွေ့အကြုံ မလုံလောက်သေးဘူး။ "</p> <p>…။</p> <p>ကျူးကောက ကျန်းကျင်း မှားယွင်းနေပြီဟု ယုံကြည်လိုက်ချိန်မှာပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>​"အာ။ "</p> <p>ကျန်းကျင်း၏ ခန္ဓာကိုယ် တုန်ရီသွားပြီး မျက်လုံးများကို တင်းကျပ်စွာ မှိတ်ထားကာ ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်စွာ ကြွေးကြော်လိုက်သည်။</p> <p>" ငါ မြင်ရပြီ။ "</p> <p>လူများမှာ အံ့ဩမှင်တက်သွားကြသည်။</p> <p>ကျန်းကျင်းက ချက်ချင်း လှည့်ကာ လူတိုင်းကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>" မြန်မြန် မှော်သတ္တဝါ တပ်မကြီးမှာ အပြာရောင် မြေခွေးဝံပုလွေ နှစ်ကောင် ရှိတယ်။ သူတို့က တပ်ဖွဲ့ကို ခွဲလိုက်ပြီ။ တစ်ကောင်က ပိုကြီးတဲ့ တပ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ပြီး တံခါးဆီ တည့်တည့်လာနေတယ်။ နောက်တစ်ကောင်က ရှဉ့်ပျံအုပ်စုကို ဦးဆောင်ပြီး စခန်းရဲ့ ဘေးဘက်ကနေ လာနေတယ်။ "</p> <p>လူများမှာ ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် နားထောင်နေကြသည်။</p> <p>​ထို့နောက် ကျန်းကျင်းက ရန်သူ၏ ဖွဲ့စည်းပုံကို အသေးစိတ် ရှင်းပြလိုက်ပြီး မျောက်အမြီး ဝက်ဝံညို၊ မိကျောင်းခေါင်း တူအမြီး စပါးကြီးမြွေ၊ လင်းနို့မျောက်နှင့် အခြား မှော်သတ္တဝါ မည်မျှ ပါဝင်ကြောင်း ပြောပြလိုက်သည်။</p> <p>ဤအချက်နှစ်ချက်က လူတိုင်းကို ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားစေသည်။</p> <p>ကျန်းကျင်းက ဤမျှ အသေးစိတ် ပြောနိုင်ခြင်းက ၎င်းကို အမှန်တကယ် ဖြစ်စေသည်။</p> <p>နတ်ဘုရားကျောင်း နိုက်စ်သူရဲကောင်း တစ်ယောက်အနေဖြင့် ဤကဲ့သို့ အရေးကြီးသော အချိန်တွင် နတ်ဘုရား၏ နာမည်ကို အသုံးပြု၍ လိမ်ညာရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူက ၎င်းမှ အကျိုးအမြတ် ရရှိမည် မဟုတ်ဘဲ ဖော်ထုတ်ခံရရန် လွယ်ကူသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>​"သူ့ရဲ့ ဆုတောင်းက တကယ် အောင်မြင်သွားတာလား။ "</p> <p>ကျူးကောက တံတွေးထွေးကာ ညည်းတွားလိုက်သည်။</p> <p>"ဒီကျန်းကျင်းက တကယ်ပဲ ကံကောင်းနေတုန်းပဲ။ "</p> <p>"အပြာရောင် မြေခွေးဝံပုလွေတွေက တကယ်ပဲ မှော်သတ္တဝါတွေလား။ ကိုယ့်တပ်ဖွဲ့ကို ခွဲလိုက်တယ်ဆိုတာ အရမ်းကို ကောက်ကျစ်လွန်းတယ်။ "</p> <p>"ငါတို့ အင်ပါယာ ရှင်ဘုရင်မင်းမြတ်ရဲ့ အလင်းရောင်ကို ရရှိခဲ့ပြီ။ ဒါက နတ်ဘုရားတွေက ဒီတိုက်ပွဲကို ကောင်းချီးပေးထားတယ်ဆိုတာ သက်သေပြနေတာပဲ။ ငါတို့ သေချာပေါက် နိုင်မှာပဲ။ "</p> <p>ခဏတာအတွင်း စိတ်ဓာတ်များ သိသိသာသာ မြင့်တက်လာသည်။</p> <p>​နောက်ဆုံးတွင် ရှေ့ပြေး မှော်သတ္တဝါ တပ်မကြီးက တောအုပ်ထဲမှ ထွက်လာပြီး လူတိုင်း၏ မြင်ကွင်းထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။</p> <p>"မြန်မြန် ကြည့်။ သခင်လေးကျန်းကျင်း ပြောတဲ့အတိုင်းပဲ။ "</p> <p>"ဟုတ်တယ်၊ မှော်သတ္တဝါတွေ အများကြီးပဲ။ "</p> <p>"ငါတို့ နိုင်ရမယ် ညီအစ်ကိုတို့။ ငါတို့မှာ နတ်ဘုရားရဲ့ အစောင့်အရှောက် ရှိတယ်။ "</p> <p>​အကယ်၍ ကျန်းကျင်းကသာ သူတို့ကို ကြိုတင် သတိမပေးခဲ့လျှင် လူတိုင်းက ဤဧရာမ မှော်သတ္တဝါ တပ်မကြီးကို ရုတ်တရက် မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ရှောင်လွှဲ၍ မရသော ကြောက်ရွံ့မှု၊ ထိတ်လန့်မှုနှင့် အခြား အဆိုးမြင် စိတ်ခံစားမှုများကို ခံစားရမည်ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် ကျန်းကျင်းက သူတို့ကို ကြိုတင် ပြင်ဆင်ပေးခဲ့သဖြင့် လူတိုင်းက မှော်သတ္တဝါ အရေအတွက်ကြောင့် တွေဝေမသွားဘဲ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် စိတ်ဓာတ်များ ပြန်လည် မြင့်တက်လာခဲ့သည်။</p> <p>နတ်ဘုရား၏ အကြည့်ဖြင့် လူတိုင်းတွင် ခံနိုင်ရည်အပြည့် ရှိနေသည်။ မှော်သတ္တဝါ တပ်မကြီးကို ထားလိုက်ပါ။ လူသောင်းချီရှိသော သွေးနှော မျိုးနွယ်စုကြီးကို ရင်ဆိုင်ရလျှင်ပင် သူတို့က ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိဘဲ တည်ငြိမ်နေကြမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>​မှော်သတ္တဝါ တပ်မကြီးက သူတို့၏ ဖွဲ့စည်းပုံကို ပြန်လည် ဖွဲ့စည်းရန် မစဉ်းစားဘဲ တောထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက် စခန်း၏ တံခါးကြီးဆီသို့ အမြင့်ဆုံး အရှိန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာကြသည်။</p> <p>ရဲတိုက်တစ်ခု မဟုတ်လျှင် စခန်းတစ်ခု၏ သစ်သားတံခါးမှာ များသောအားဖြင့် အားအနည်းဆုံး နေရာဖြစ်သည်။</p> <p>"ပြင်ဆင်။ ပစ်ကြ။ "</p> <p>ရှီးဆောက ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။</p> <p>ဒူးလေးများ၏ စုပြုံပစ်ခတ်မှုက ပါးလွှာသော မြားကန့်လန့်ကာတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။</p> <p>​မြားကန့်လန့်ကာအောက်တွင် လင်းနို့မျောက်များနှင့် ရှဉ့်ပျံ အများအပြား သေဆုံးသွားကြသည်။</p> <p>မျောက်အမြီး ဝက်ဝံညိုများ အသက်ပြင်းသော ကြံ့ဖြူများနှင့် အခြား မှော်သတ္တဝါကြီးများ ထိမှန်သွားသော်လည်း သူတို့က ရှေ့သို့ ဆက်လက် ပြေးဝင်လာကြပြီး ဒဏ်ရာများနှင့် နာကျင်မှုများက သူတို့၏ ကြောက်မက်ဖွယ် သဘာဝကို လှုံ့ဆော်ပေးလိုက်သဖြင့် သူတို့၏ အရှိန်မှာ အနည်းငယ်ပင် မြင့်တက်လာသည်။</p> <p>လူတိုင်းက မြားပစ်ကောင်းသူများ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>သူတို့က မှော်သတ္တဝါကြီးများကို အဓိက ပစ်မှတ်အဖြစ် မသတ်မှတ်ဘဲ ပျံသန်းနေသော မှော် သတ္တဝါများကို အရင်ဆုံး ရှင်းလင်းချင်ကြသည်။</p> <p>လင်းနို့မျောက်များ အများဆုံး ထိခိုက်ခံစားရပြီး ရှဉ့်ပျံများက ဒုတိယ လိုက်သည်။</p> <p>သံမြားများနှင့် ပေါင်းစပ်ထားသော ဒူးလေး အသစ်များက လင်းနို့မျောက်များနှင့် ရှဉ့်ပျံများကို များစွာ ထိခိုက်စေခဲ့သည်။</p> <p>​အပြာရောင် မြေခွေးဝံပုလွေက တောအုပ်အတွင်းရှိ လျှို့ဝှက်နေရာတစ်ခုတွင် ဂရုမစိုက်စွာ ပုန်းအောင်းနေသည်။</p> <p>အစကတည်းက လင်းနို့မျောက် များများစားစား မသိမ်းသွင်းထားခဲ့သလို မီးခိုးငွေ့ ထူထူ၏ အနှောင့်အယှက်ကြောင့် သူတို့သည် အားကောင်းသော အနေအထားတွင် မရှိပေ။ ရှဉ့်ပျံ အထူး တပ်ဖွဲ့ အများစုမှာ အခြား အပြာရောင် မြေခွေးဝံပုလွေနှင့်အတူ ရှိနေပြီး ဤနေရာရှိ ကောင်များမှာ အမြောက်စာများမျှသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>အတိုချုပ်ပြောရလျှင် ပစ်ခတ်မှုများကို ဆွဲဆောင်ခြင်းမှာ သူတို့၏ သင့်လျော်သော လုပ်ဆောင်ချက်ကို ပြသနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>​သူတို့၏ အစစ်အမှန် မျှော်လင့်ချက်များမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒုန်းစိုင်းပြေးလာနေသော မှော်သတ္တဝါများပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် စခန်းတံခါးရှေ့ရှိ မြေပြင်မှာ ညီညာသော်လည်း ဗလာကျင်းနေခြင်း မဟုတ်ပေ။</p> <p>စခန်းကို ကွင်းတစ်ခုအဖြစ် ပတ်လည်ရံလျက် လှည့်စားထားသော မြင်းရုပ်များနှင့် သစ်သားတိုင်များကို တပ်ဆင်ထားပြီး ထို့အပြင် ဧရာမကြီး ရွှေ့ပြောင်းထားသော ကျောက်တုံးကြီးများလည်း ရှိသည်။</p> <p>​အသက်ပြင်းသော ကြံ့ဖြူများ၊ မျောက်အမြီး ဝက်ဝံညိုများနှင့် မိကျောင်းခေါင်း တူအမြီး စပါးကြီးမြွေများက သူတို့ရှေ့ရှိ အတားအဆီးတိုင်းကို ဖြတ်ကျော် တိုးဝင်လာသော်လည်း သူတို့၏ ပြေးဝင်လာသော အရှိန်မှာ ရှောင်လွှဲ၍ မရဘဲ ကျဆင်းသွားသည်။</p> <p>အတားအဆီး ဧရိယာကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် သူတို့က ထောင်ချောက် ဧရိယာသို့ ရောက်ရှိလာသည်။</p> <p>မီးခိုးများနှင့် ဖုန်တမွတ်မွတ် အနှံ့အပြား ထွက်ပေါ်လာပြီး သာမန်လူတစ်ယောက်က ကျင်းတူးထောင်ချောက်၏ အဖုံးပေါ်မှ လျှောက်သွားနိုင်သော်လည်း ထိုအဖုံးသည် မျောက်အမြီး ဝက်ဝံညို၏ ခန္ဓာကိုယ် အလေးချိန်ကို မခံနိုင်ပေ။ အသက်ပြင်းသော ကြံ့ဖြူများနှင့် မိကျောင်းခေါင်း တူအမြီး စပါးကြီးမြွေများမှာ ပို၍ပင် လေးလံသေးသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် မှော်သတ္တဝါကြီးများက ကျင်းတူးထောင်ချောက်များထဲသို့ အဆက်မပြတ် ကျွံကျသွားကြသည်။</p> <p>​အပြာရောင် မြေခွေးဝံပုလွေများ၏ လူသား ဉာဏ်ရည်ကို ထည့်သွင်း စဉ်းစားပြီးနောက် တံခါးမှာ စခန်း၏ အားအနည်းဆုံး နေရာဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သိကြသဖြင့် သူတို့၏ ထောင်ချောက်များနှင့် အတားအဆီး အများစုကို ဤနေရာတွင် စုစည်းထားခဲ့ကြသည်။</p> <p>ခဏတာအတွင်း မျောက်အမြီး ဝက်ဝံညိုများနှင့် အသက်ပြင်းသော ကြံ့ဖြူများ မလွတ်မြောက်နိုင်သော်လည်း မိကျောင်းခေါင်း တူအမြီး စပါးကြီးမြွေများမှာ ကျင်းထဲမှ အလွယ်တကူ တွယ်တက်လာကြသည်။</p> <p>သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ ကြီးမားလွန်းလှပြီး ကျင်းတစ်ကျင်းထဲတွင် မှော်သတ္တဝါ အကောင်အနည်းငယ်ခန့် ပါဝင်နေလေ့ရှိသည်။</p> <p>အရှေ့ဘက်အကျဆုံး ကျင်းတွင် မှော်သတ္တဝါ အများဆုံး ပါဝင်နေသည်။</p> <p>​ဤမှော်သတ္တဝါများ တစ်ကောင်ပေါ် တစ်ကောင် ထပ်နေသဖြင့် မျောက်အမြီး ဝက်ဝံညို အနည်းငယ်မှာ အပြင်သို့ တွယ်တက်လာနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>သစ်သားနံရံပေါ်ရှိ လူတိုင်းက သူတို့၏ ပစ်ခတ်မှုများကို ထောင်ချောက်မိနေသော မှော်သတ္တဝါများကို နှိမ်နင်းရန်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p>အသား အထူဆုံးနှင့် အကြီးမားဆုံး မိကျောင်းခေါင်း တူအမြီး စပါးကြီးမြွေမှာ သစ်သားနံရံကို တိုက်ခိုက်နိုင်ဆဲဖြစ်သည်။</p> <p>​၎င်းက ရင်ကော့ခေါင်းမော့ကာ ဧရာမ မိကျောင်းခေါင်းကြီး လူတိုင်းနှင့် တစ်တန်းတည်း ဖြစ်သွားသည်အထိ နံရံပေါ်သို့ ရူးသွပ်စွာ တွယ်တက်လာသည်။</p> <p>"ငါ မင်းကို စောင့်နေတာ ကြာပြီ။ "</p> <p>ကျူးကောက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ ပြင်ဆင်နေသည်မှာ အချိန်အတော်ကြာပြီ ဖြစ်သည်။ မိကျောင်းခေါင်း ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူက ဧရာမ တူကြီးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ပြီး အားကုန်လွှဲရိုက်လိုက်သည်။</p> <p>​ဧရာမ အရိုးဖြူ တူကြီး၏ ပြင်းထန်သော လွှဲရိုက်ချက်က လေပြင်းတစ်ရပ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။</p> <p>ဘုန်း။</p> <p>ဧရာမ တူကြီးက မိကျောင်းခေါင်းထိပ်ကို ရက်စက်စွာ ရိုက်ချလိုက်ရာ မိကျောင်းခေါင်း တူအမြီး စပါးကြီးမြွေကို ချက်ချင်း သတိလစ်သွားစေပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပျော့ခွေသွားသည်။ ၎င်းက ပြုတ်ကျလာသော မြို့ရိုးတက် လှေကားတစ်စင်းကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော အသံကြီးနှင့်အတူ ကျဆင်းသွားပြီး သစ်သားနံရံကို တုန်ခါသွားစေသည်။</p> <p>​သို့သော် အောင်ပွဲခံရန် အချိန် မရှိပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ငွေရောင်အဆင့် မှော်သတ္တဝါ သုံးကောင်က သူတို့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>မျောက်အမြီး ဝက်ဝံညို နှစ်ကောင်နှင့် အသက်ပြင်းသော ကြံ့ဖြူ တစ်ကောင်တို့ ဖြစ်သည်ပင်။</p> <p>ရွှီး။ ရွှီး။ ရွှီး။</p> <p>​မြားသုံးစင်း ထွက်သွားပြီး မှော်သတ္တဝါ သုံးကောင်၏ မျက်လုံးများကို တိကျစွာ ထိမှန်သွားသည်။</p> <p>လူတိုင်း တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့အနောက်တွင် ခါးတပ် ဒူးလေး ကိုင်တွယ်နေသော ကျန်းကျင်းကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p>သူ၏ အနောက်တွင် လူနှစ်ယောက် ရှိသည်။</p> <p>ဤနှစ်ယောက်မှာ ဒဏ်ရာရထားပြီး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် အကန့်အသတ် ရှိသော်လည်း ကျန်းကျင်း၏ ဒူးလေးများကို ဆွဲပေးနိုင်သေးသည်။</p> <p>​ကျန်းကျင်းက ခါးတပ် ဒူးလေး သုံးလက်ကို ခုလေးတင် ပစ်ခတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>မျောက်အမြီး ဝက်ဝံညို နှစ်ကောင်စလုံး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး နာကျင်မှုကြောင့် အော်ဟစ်ကာ မျက်လုံးထဲမှ မြားကို လက်ဝါးဖြင့် ဆွဲထုတ်ရန် ကြိုးစားနေကြသည်။</p> <p>သို့သော် အသက်ပြင်းသော ကြံ့ဖြူက တိတ်ဆိတ်စွာ သည်းခံနိုင်ပြီး ဘယ်ဘက်မျက်လုံးကို မြားအပစ်ခံရ၍ ကန်းသွားလျှင်ပင် ရှေ့သို့ ဆက်လက် ပြေးဝင်လာသည်။</p> <p>...</p> <p>၎င်း၏ မြင်ကွင်းကို အသား မကျသေး၍ သို့မဟုတ် နာကျင်မှုကြောင့် ဖြစ်နိုင်ပေသည်။ မူလက ဖြောင့်တန်းစွာ ပြေးဝင်လာရာမှ မိကျောင်းခေါင်း တူအမြီး စပါးကြီးမြွေ၏ ကိုယ်လုံးကို သွားဝင်တိုက်မိလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">အပိုင်း ၁၂၀ ပြီး၏။</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save