Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၈၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">လျှို့ဝှက်အင်အား ၊ ကျုပ်လက်စွမ်းပြရမယ့် အလှည့်ပဲ ၊ ရင်နာစရာ ၊  ရုပ်ဆိုးဆိုးနဲ့ အေးစက်စက်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>​"ရဲတင်းလှချည်လား မိစ္ဆာကောင်တွေ၊ မူရင်းရုပ်သွင်ကို အခုချက်ချင်း ပြစမ်း "</p> <p>ခေါင်းနာကိုယ်တော်၏ အသံမှာ ကြေးစည်ကြီး တီးလိုက်သကဲ့သို့ ဟိန်းထွက်သွားပြီး အလွန်ပင် အရှိန်အဝါ ကြီးမားလှသည်။</p> <p>​သူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို မန္တန်ပုံဖော်ကာ မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ၏ နတ်ဘုရားအတတ်ပညာ ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။</p> <p>သာမန်မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သလောက်ဖြစ်သော ရွှေရောင်လှိုင်းစက်များမှာ အပြင်ဘက်သို့ အလွန်လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ပြန့်ကားသွားတော့သည်။</p> <p>ထိုရွှေရောင်လှိုင်းများထဲတွင် ထူးမြတ်လှသော တာအိုဗုဒ္ဓ၏ စွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေသည်။</p> <p>​ရှူး... ရှူး... ရှူး...</p> <p>​မျက်နှာပေါက် သန့်ပြန့်လှသော သတို့သားသာမက၊ အနီရောင် ပဝါအုပ်ထားပြီး တစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ ငြိမ်နေသော သတို့သမီးပါ ထိုလှိုင်းရိုက်ခတ်မှုကို ခံလိုက်ရသည်။</p> <p>သူတို့၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ရွှေရောင်လှိုင်းထဲမှ တာအိုဗုဒ္ဓစွမ်းအားများကြောင့် အသားများ လောင်ကျွမ်းကာ အငွေ့ဖြူများ ထွက်လာတော့သည်။</p> <p>​"အား..."</p> <p>​နှစ်ဦးသား ပြိုင်တူပင် ညည်းတွားသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး နာကျင်လွန်းသဖြင့် မျက်နှာများ ရှုံ့မဲ့သွားကြသည်။</p> <p>သတို့သမီးသည် ခေါင်းပေါ်ရှိ ပဝါနီကို ဆွဲဖယ်လိုက်ရာ လှပကျော့ရှင်းစွာ ပြင်ဆင်ထားသော မျက်နှာလေး ပေါ်ထွက်လာသည်။</p> <p>မျက်လုံး၊ မျက်ခုံး ပုံစံများမှာ ချစ်သူနှင့်အတူ အလည်ထွက်ရင်း ရေဓားပြများ သတ်ဖြတ်ခြင်းခံရကာ ဝေမြစ်ထဲ နစ်မြုပ်သွားသည့်၊ ရင်ခွဲရုံထဲက ပုပ်သိုးခြင်းမရှိဘဲ သက်ရှိထင်ရှားရှိနေသကဲ့သို့ လှပနေသည့် ဒုံမိသားစုမှ သခင်မလေး ဒုံရွှယ်နှင့် တစ်ပုံစံတည်းပင်။</p> <p>​သူမ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အေးစက်လှသော အငြိုးအတေးများနှင့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။</p> <p>သူမက စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်</p> <p>​"မင်းလို ထိပ်ပြောင်တာအိုရဟန်းက ငါတို့ကို ဒီလောက်အထိ အကျပ်ကိုင်နေမှတော့၊ ဒီနေ့ မင်းလုပ်ခဲ့တဲ့ လုပ်ရပ်အတွက် ငါကိုယ်တိုင် နောင်တရအောင် လုပ်ပေးမယ် "</p> <p>​သူတို့ ဖဲချပ်ကို လှန်လိုက်ပြီ၊ ထပ်ပြီး ဟန်ဆောင်မနေတော့ဘူး</p> <p>ငါတို့က မိစ္ဆာတွေပဲဟေ့</p> <p>​သူတို့နှစ်ဦးမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် ကိုယ်ပေါ်မှ အားကောင်းလှသော မိစ္ဆာအရှိန်အဝါ  များ စတင် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p>ထိုအရှိန်အဝါမှာ တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် မြင့်တက်လာရာ ခေါင်းနာကိုယ်တော်၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပျက်သွားသည်။</p> <p>စောစောက သတို့သား ဆွန်ယွီရှုအဖြစ် ဟန်ဆောင်ထားသော မိစ္ဆာကောင်သည် သူ၏ ပုတီးစိပ်ကို အသာလေး ဖမ်းနိုင်ခဲ့သည့်အပြင် မျက်နှာအမူအရာပင် မပျက်ခဲ့ချေ။</p> <p>​သူတို့နှစ်ဦး၏ အစွမ်းမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ကြောင်း သူ ခံစားမိခဲ့သော်လည်း၊ ယခုကဲ့သို့ မိစ္ဆာအရှိန်အဝါများ ရုတ်တရက် အဆမတန် ပေါက်ကွဲထွက်လာလိမ့်မည်ဟု ခေါင်းနာကိုယ်တော် မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။</p> <p>​လီယန်ချူသည် လူအုပ်ထဲတွင် ရှိနေစဉ်ကတည်းက လူအဖြစ် ဟန်ဆောင်ထားသော ထိုမိစ္ဆာနှစ်ကောင်ကို မျက်တောင်မခတ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။</p> <p>ယခု သူတို့၏ ပုံစံကို ကြည့်ရသည်မှာ အစွမ်းကုန် ထုတ်ဖော်တော့မည့် ပုံပင်</p> <p>​"မကောင်းတော့ဘူး"</p> <p>လီယန်ချူ စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။</p> <p>​အကယ်၍ ယနေ့ မင်္ဂလာပွဲမှာ အပြစ်မဲ့ ပြည်သူများစွာ သေကြေပျက်စီးရမည်ဆိုပါက... ထိုကိစ္စမှာ ထင်ရှားလှသည်။</p> <p>တိုက်ပွဲသာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဖြစ်ပွားခဲ့လျှင် နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်မှာ တကယ့်ကို တွေးဝံ့စရာ မရှိချေ။</p> <p>​သူ၏ မျက်ဝန်းများ အေးစက်သွားပြီး ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်စဉ်မှာပင် ခေါင်းနာကိုယ်တော်က သူ၏ ဘေးမှနေ၍ ရိုင်းစိုင်းစွာ ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်သွားသည်။</p> <p>​"ဖယ်စမ်း "</p> <p>​အသံမှာ အေးစက်လှသည်။</p> <p>လီယန်ချူ အနည်းငယ် မှင်သက်သွားရသည်။</p> <p> ထိုခဏအတွင်းမှာပင် ခေါင်းနာကိုယ်တော်မှာ အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားပြီး အရေပြားများ ကြမ်းတမ်းကာ အဆစ်အမျက်ကြီးမားလှသော လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လျက် မိစ္ဆာနှစ်ကောင်ကို အားရပါးရ ထိုးနှက်လိုက်တော့သည်။</p> <p>လက်သီးပေါ်တွင် မှိန်ဖျော့ဖျော့ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ဖုံးလွှမ်းနေသည်။</p> <p>​ဗုန်း ဗုန်း ဗုန်း</p> <p>​သုံးဦးသား ချက်ချင်းပင် လုံးထွေးသတ်ပုတ်ကုန်ကြတော့သည်။</p> <p> လှုပ်ရှားမှုများမှာ အလွန်ပင် မြန်ဆန်လှသဖြင့် သာမန်လူများမှာ ထွက်ပေါ်လာသော ထုရိုက်သံများကိုသာ ကြားနေရသည်။</p> <p>​ဂြုန်း</p> <p>​မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ၏ သူတော်စင် တစ်ပါးကဲ့သို့ ရဲရဲတောက် ဇွဲရှိလှသော ခေါင်းနာကိုယ်တော်မှာ ပြန်လည် လွင့်စင်လာပြီး စားပွဲများကို ရိုက်မိကာ မှောက်ခုံကျသွားတော့သည်။</p> <p>သူ၏ ဝတ်ရုံပေါ်တွင် အရက်များနှင့် အစားအသောက်များ ပေကျံကုန်ကာ တစ်ကိုယ်လုံး စုတ်ပြတ်သတ်နေတော့သည်။</p> <p>​"ဒီတာအိုရဟန်း... မင်းက ငါတို့ကို အရင်လိုပဲ ထင်နေတာလား "</p> <p>သတို့သားက မောက်မာစွာဖြင့် လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။</p> <p>​ဝေါ့...</p> <p>​ခေါင်းနာကိုယ်တော်မှာ သွေးတစ်ချက် အန်လိုက်ရသည်။</p> <p>၎င်းမှာ အထိုးခံရသဖြင့်လား သို့မဟုတ် ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့်လား ဆိုသည်ကိုတော့ မသိရပေ။</p> <p>သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လေးလံသွားရသည်။</p> <p>စောစောက တိုက်ခိုက်မှုအရ ထိုမိစ္ဆာနှစ်ကောင်၏ ကျင့်စဉ်မှာ သူ့ထက် များစွာ သာလွန်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သူ အသေအချာ သိလိုက်ရသည်။</p> <p> ဤသည်မှာ တကယ်ကို မဖြစ်နိုင်သောအရာပင်</p> <p>​"တာအိုဗုဒ္ဓအလင်းတန်း လွှမ်းခြုံစေ "</p> <p>​ခေါင်းနာကိုယ်တော် အော်ဟစ်လိုက်ရာ ကိုယ်ပေါ်တွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး မျက်ဝန်းများမှာလည်း ရွှေဝါရောင် ပြောင်းသွားသည်။</p> <p>သူသည် အားပါလှသော လက်သီးချက်ကို တိုက်ရိုက် ထိုးနှက်လိုက်ပြန်သည်။</p> <p>သူသည် မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ၏ သိုင်းတာအိုရဟန်း ဖြစ်ပြီး ရုပ်ခန္ဓာကိုရော စိတ်ဓာတ်ကိုပါ ခိုင်မာအောင် လေ့ကျင့်ထားသူ ဖြစ်ရာ မိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းသည့် လမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းသူ ဖြစ်သည်။</p> <p> ထို့ကြောင့် သူ၏ တိုက်ခိုက်ရည်မှာ သာမန်ထက် များစွာ ပိုမိုပြင်းထန်လှသည်။</p> <p>​သတို့သား၏ လက်နှစ်ဖက်မှာ စတင်ပြောင်းလဲလာပြီး အမွှေးအမျှင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ် လက်သည်းများ ဖြစ်သွားတော့သည်။</p> <p>တစ်ကိုယ်လုံးမှ ထွက်ပေါ်လာသော ရက်စက်သည့် အရှိန်အဝါမှာ လူကို တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားစေသည်။</p> <p>​ဒေါင်...</p> <p>​သူ၏ လက်သည်းဖြင့် ခေါင်းနာကိုယ်တော်၏ ရင်ဘတ်ကို ကုတ်ခြစ်လိုက်ရာ သံနှင့်သံချင်း ရိုက်မိသကဲ့သို့ အသံထွက်ပေါ်လာပြီး မီးပွင့်များ လွင့်စင်သွားသည်။</p> <p>သတို့သမီးကလည်း ထပ်မံ၍ ခုန်အုပ်လာပြန်သည်။</p> <p> ခေါင်းနာကိုယ်တော်၏ တာအိုဗုဒ္ဓခန္ဓာကိုယ်မှာ မိစ္ဆာများကို ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်း ရှိရမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ မထင်မှတ်ဘဲ ထိုမိစ္ဆာနှစ်ကောင်၏ လက်သည်းပေါ်တွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော စွမ်းအားတစ်ခု ဖုံးလွှမ်းနေသည်။</p> <p> မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သူ၏ အရေပြားကို ဖောက်ထွက်သွားပြီး ဒဏ်ရာဗရပွ ဖြစ်သွားစေသည်။</p> <p>​"ရဲတင်းလှတဲ့ မိစ္ဆာကောင်တွေ၊ ငါ မင်းတို့နဲ့ အသေအလဲ တိုက်မယ်"</p> <p>ခေါင်းနာကိုယ်တော်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>​သို့သော် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားရသည်။</p> <p> ဒီနေ့တော့ ပြဿနာ တက်တော့မည်</p> <p>​"လူအားလုံးကို သတ်ပစ်၊ တစ်ယောက်မှ မကျန်စေနဲ့ "</p> <p>ချောမောလှပသော သတို့သမီး ဒုံရွှယ်အဖြစ် ဟန်ဆောင်ထားသော မိစ္ဆာမက အေးစက်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>သူမ၏ စကားသံထဲမှ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များမှာ လူကို ဦးရေပြားများ ထုံကျင်သွားစေသည်။</p> <p>​"ကောင်းပြီလေ"</p> <p>သတို့သားက ရက်စက်စွာ ပြုံးရင်း လျှာဖြင့် နှုတ်ခမ်းကို သပ်လိုက်သည်။</p> <p>​ဖုံးကွယ်ထားလို့ မရတော့မှတော့၊ ချန်နိုင်ငံမှာ လူအယောင်ဆောင်ပြီး နေလို့မရတော့ရင် ဒီနေရာက လူအားလုံးကို သတ်ပစ်တာကမှ ပိုကောင်းဦးမယ်၊ ဒါမှ ဒီတာအိုရဟန်းရဲ့ တာအိုဗုဒ္ဓစိတ်ဓာတ်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်မှာ... နောက်ပြီး... လူသားအသားအရသာကို မမြည်းစမ်းရတာ ကြာပြီ သူတို့နှစ်ဦးမှာ မူလကတည်းက လူသတ်ပြီး လူသားကို စားတတ်သော ကြမ်းကြုတ်သည့် မိစ္ဆာများ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>ယခု သူတို့၏ မူလစရိုက်မှာ အထင်အရှား ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။</p> <p>​ခေါင်းနာကိုယ်တော်မှာ အလွန်ပင် စိုးရိမ်သွားပြီး စိတ်ထဲမှလည်း ယနေ့ လာရသည်မှာ အတော်လေး မဆင်မခြင် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီဟု နောင်တရနေတော့သည်။</p> <p>​ရုတ်တရက်</p> <p>​သူ၏ မျက်လုံးများ ပြူးသွားပြီး မျက်တောင်မခတ်ဘဲ ကြည့်နေမိသည်။</p> <p>​နုပျိုခန့်ညားလှသော တာအိုဆရာ လူငယ်လေးတစ်ဦးမှာ ထိုမိစ္ဆာနှစ်ကောင်၏ ရှေ့တွင် လျှပ်စစ်ကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိကာ လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။</p> <p>​"ကျုပ်လက်စွမ်းပြရမယ့် အလှည့်ပဲ "</p> <p>​လီယန်ချူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ အေးစက်စူးရှနေသည်။</p> <p>​ဖြိုခွင်းလက်သီး</p> <p>​ဗုန်း</p> <p>​သတို့သား၏ ကိုယ်တစ်ခြမ်းမှာ တိုက်ရိုက်ပင် ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။</p> <p>မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားချိန်တွင်မူ စုတ်ပြတ်သတ်နေသော မိစ္ဆာ တစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p>​သတို့သမီးမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားပြီး ရင်ခွင်ထဲမှ အဆောင်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p>လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားပြီး အားကောင်းလှသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာရာ လူကို စိတ်နှလုံး တုန်လှုပ်သွားစေသည်။</p> <p>​ဗုန်း</p> <p>​သူမ အဆောင်ကို အသုံးမပြုနိုင်ခင်မှာပင် လီယန်ချူ၏ ခုတ်ပိုင်းလက်သီး တစ်ချက်မှာ သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားပြန်သည်။</p> <p>သူမ၏ ကိုယ်မှာ ခေါင်းကနေ စတင်ကာ တိုက်ရိုက်ပင် ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။</p> <p>မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားချိန်တွင်မူ သွေးအိုင်ထဲ၌ သေဆုံးနေသော မိစ္ဆာနှစ်ပိုင်း ဖြစ်နေလေပြီ။</p> <p>​လီယန်ချူသည် လက်ဝါးထဲသို့ စွမ်းအင်များကို စုစည်းကာ ထိုလျှို့ဝှက်အဆောင်ကို မိမိလက်ထဲသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။</p> <p>​ပွဲတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။</p> <p>သေမင်းတမျှ တိတ်ဆိတ်ခြင်းပင်</p> <p>​ခေါင်းနာကိုယ်တော်မှာ တစ်ကိုယ်လုံး ကျောက်ရုပ်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး မှင်သက်နေတော့သည်။</p> <p>​"ဘာတွေ ဖြစ်သွားတာလဲ "</p> <p>​သူသည် အလွန်ပင် အံ့အားသင့်နေတော့သည်။</p> <p>စောစောက ထိုမိစ္ဆာနှစ်ကောင်မှာ မည်သည့်လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းကို သုံးလိုက်သည်မသိ၊ သူတို့၏ ကျင့်စဉ်မှာ သူ့ထက် များစွာ သာလွန်နေခဲ့သည်။</p> <p>ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင် သူသာ အသေအလဲ တိုက်ခဲ့ပါက အကောင်းဆုံးရလဒ်မှာ မိစ္ဆာများ ဒဏ်ရာရပြီး သူ သေဆုံးသွားမည်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p> ထိုအရှိန်အဝါမှာ လူကို တုန်လှုပ်စေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>​သို့သော်... ယခု ဘာဖြစ်သွားတာလဲ</p> <p>အဲဒီလူငယ်တာအိုဆရာက ဘာလို့ လက်သီးတစ်ချက်တည်းနဲ့ မိစ္ဆာတစ်ကောင်စီကို အပြတ်ရှင်းပစ်နိုင်ရတာလဲ</p> <p>​ဒါဆိုရင်... ငါက အသုံးမကျတဲ့လူ ဖြစ်သွားတာပေါ့</p> <p>​ခေါင်းနာကိုယ်တော်မှာ စိတ်ဓာတ်ကျသွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး အေးစက်စက် အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> ရုပ်ဆိုးဆိုးနဲ့ အေးစက်စက် ဖြစ်နေတော့သည်။</p> <p>​"အား... ဒါ ဝေမြို့က ချင်းယွန်းတာအိုကျောင်းက လီတာအိုဆရာပဲ "</p> <p>​ဖြူစင်လှပသော သူဌေးသမီးလေးတစ်ဦးက အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>သူမမှာ သူမ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကိုပင် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး မျက်ဝန်းများမှာလည်း ရူးသွပ်လုမတတ် အားပေးနေတော့သည်။</p> <p>သူမ၏ ပုံစံမှာ ယခင်ဘဝက ရူးသွပ်နေသော အမာခံပရိသတ်များ နှင့်ပင် တူနေတော့သည်။</p> <p>​လူတိုင်းမှာ ထိုအချိန်မှသာ သတိပြန်ဝင်လာကြသည်။</p> <p>​"ဪ... ချင်းယွန်းကျောင်းက လူငယ်တာအိုဆရာကိုး၊ ဒါကြောင့်လည်း မိစ္ဆာတွေကို ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ နှိမ်နင်းနိုင်တာပေါ့ "</p> <p>"ဒီလောက် ငယ်ငယ်လေးနဲ့ တကယ့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးလိုပါပဲလား "</p> <p>"လီတာအိုဆရာ... ကျမ ဆရာ့ကို လက်ထပ်ချင်တယ် "</p> <p>​ဆူညံနေသော အသံများထဲတွင် တစ်မျိုးဆန်းပြားသော စကားသံများလည်း ရောနှောပါဝင်နေသည်။</p> <p> ထိုအသံများမှာ ခေါင်းနာကိုယ်တော်၏ နားထဲသို့ ရောက်သွားသောအခါ သူ၏ မျက်နှာမှာ ပျက်သွားပြီး နှုတ်ခမ်းများမှာ တုန်ရီသွားတော့သည်။</p> <p>​"ဒါမျိုးက ငါလိုချင်တဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာမျိုးပါကွာ "</p> <p>​ထိုသူဌေးသမီးလေးများ၏ ရူးသွပ်နေသော အကြည့်များနှင့် လူအများ၏ လီယန်ချူအပေါ် အထင်ကြီး လေးစားမှုများကို ကြည့်ရင်း သူ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားမိသည်။</p> <p>​မိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းပြီးပြီ ဖြစ်ရာ ကျန်ရှိသော ကိစ္စများမှာ အလွန်ပင် လွယ်ကူလှသည်။</p> <p>ဝမ်အရာရှိက အမှုကိစ္စများကို စစ်ဆေးကာ အလောင်းများကို ပြန်လည်ပေးအပ်ရန်သာ ကျန်တော့သည်။</p> <p>​ခေါင်းနာကိုယ်တော်သည် လီယန်ချူကို လာရှာပြီး ထိုမိစ္ဆာနှစ်ကောင်၏ နောက်ခံအကြောင်းကို ပြောပြလာသည်။</p> <p>​"ဒီမိစ္ဆာနှစ်ကောင်က သာမန် ပျော်ရွှင်မှုအတွက် လူသတ်တာ မဟုတ်ဘူး၊ သူတို့က ပိုင်ကျယ် မိစ္ဆာနိုင်ငံတော်ရဲ့ လက်အောက်ခံ အဖွဲ့အစည်းကပဲ"</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save