Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၉၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">ပိုင်ကျယ် မိစ္ဆာနိုင်ငံတော် ၊ တာအိုကျမ်းလာ ရတနာတံဆိပ် ၊ အတုအယောင် ဝိညာဉ်လက်နက် ၊ ကြောင်မွှေး ခြေရာခံအတတ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>​"ဒါက ချန်နိုင်ငံရဲ့ အရိပ်အောက်မှာ ရှိနေတဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားတဲ့ အင်အားစုတစ်ခုပဲ၊ စိတ်ဆန္ဒလမ်းစဉ် တို့  ချိကဲဘက်ဂိုဏ်း တို့လို အဖွဲ့အစည်းမျိုးတွေနဲ့ မတူဘူး၊ ပိုင်ကျယ် မိစ္ဆာနိုင်ငံတော်ဆိုတာ အဆင့်မြင့် မိစ္ဆာကြီးတွေက စုပေါင်းတည်ထောင်ထားတာ၊ သူတို့က မိစ္ဆာတွေ အုပ်ချုပ်တဲ့ နိုင်ငံတော်တစ်ခု တည်ထောင်ဖို့ ကြိုးစားနေကြတာ၊ ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ တောတောင်ထဲက မိစ္ဆာကြီး အတော်များများကိုလည်း တိတ်တဆိတ် စည်းရုံးထားပြီးပြီ"</p> <p>​"ကျုပ် အခု ဒီကို လာတာကလည်း ဒီမိစ္ဆာမောင်နှံနောက်ကို ခြေရာခံရင်း ရောက်လာတာပဲ"</p> <p>​လီယန်ချူမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရသည်။</p> <p> လူအသွင်ဆောင်ထားသည့် သာမန်မိစ္ဆာများဟုသာ ထင်ထားခဲ့သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ နောက်ခံအကြောင်းအရာ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။</p> <p>​သူသည် ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ အတော်အတန် ခန့်မှန်းမိသွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>  မိစ္ဆာများက ဆွန်ယွီရှုကို အရင်သတ်ကာ သူ၏ အသွင်ကို ယူလိုက်ပြီး၊ ထို့နောက် ဒုံသခင်မလေးကို လှေစီးထွက်ရန် လိမ်ညာခေါ်ဆောင်သွားခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> ထို့ပြင် မိစ္ဆာအရှိန်အဝါများ မထွက်ပေါ်စေရန်နှင့် ခြေရာလက်ရာ မကျန်စေရန်အတွက် လူသတ်ရန် ဝန်မလေးသည့် သာမန်လူမိုက်များကို တမင်တကာ ငွေပေး၍ ငှားရမ်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> မိစ္ဆာတစ်ကောင်အဖို့ မျက်လှည့်အတတ်သုံး၍ သေချင်ယောင်ဆောင်ကာ ထိုလူမိုက်များကို လှည့်ဖျားရန်မှာ မခက်ခဲလှချေ။</p> <p>ထိုလူမိုက်များမှာလည်း သူတို့ကို ခိုင်းစေသည့်သူမှာ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း သိရှိကြလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>​လီယန်ချူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။</p> <p>ထိုမိစ္ဆာများမှာ အလုပ်လုပ်ပုံ အလွန်စေ့စပ်သေချာလှသဖြင့် သူတို့၏ ရည်မှန်းချက်မှာ မသေးလှကြောင်း သိသာလှသည်။</p> <p>​ခေါင်းနာကိုယ်တော်က</p> <p>"လီတာအိုဆရာက အခုလို မိစ္ဆာတွေကို သုတ်သင်နိုင်တာဟာ ကုသိုလ်မနည်းလှဘူး၊ ကျုပ် သေချာပေါက် တရားရုံးတော် ကို အစီရင်ခံပြီး ဆရာ့အတွက် ဆုလာဘ်တွေ တောင်းခံပေးပါ့မယ်"</p> <p>ဟု ဆိုသည်။</p> <p>​ဆုလာဘ် တောင်းခံပေးမည်တဲ့လား။</p> <p> လီယန်ချူက ခေါင်းခါရင်း ရယ်မောလိုက်သည်</p> <p>"မလိုပါဘူးဗျာ"</p> <p>​ခေါင်းနာကိုယ်တော်က လေးနက်စွာ ဆက်ပြောသည်</p> <p> "တရားရုံးတော်ဟာ လောကတစ်ခွင်က မိစ္ဆာတွေကို စောင့်ကြည့်နေတာဖြစ်လို့ ကျင့်ကြံရေး အရင်းအမြစ်တွေ အများကြီး ရှိတယ်၊ နှမြောစရာကောင်းတာက ဆရာက တရားရုံးတော်ကလူ မဟုတ်နေတာပဲ၊ မဟုတ်ရင် တာအိုဆရာ့လို အရည်အချင်းမျိုးနဲ့ဆို ရှေ့ရေးက အလွန်တောက်ပမှာ ဖြစ်သလို ရာထူးတက်တာလည်း အရမ်းမြန်မှာ အသေအချာပဲ"</p> <p>​လီယန်ချူ ခေတ္တမျှ မှင်သက်သွားပြီးနောက် အသံတိုးတိုးဖြင့်</p> <p>"တကယ်တော့... ကျုပ်လည်း တရားရုံးတော်မှာ ရာထူးတစ်ခု လက်ခံထားတာ ရှိပါတယ်၊ သေးသေးမွှားမွှား အရာရှိလေးမို့ ပြောမနေတော့တာပါ"</p> <p>ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>​လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်လား ခေါင်းနာကိုယ်တော်မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး</p> <p> "လီတာအိုဆရာက တရားရုံးတော်မှာ ဘယ်ရာထူးကို တာဝန်ယူထားတာလဲ"</p> <p>ဟု မေးမြန်းလေသည်။</p> <p>​လီယန်ချူက အေးအေးဆေးဆေးပင်</p> <p> "စီရင်ရေးမှူး ပါ၊ သာမန်ရာထူးလေး တစ်ခုပါပဲ"</p> <p>​ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ခေါင်းနာကိုယ်တော်၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ မသိမသာ တုန်ရီသွားတော့သည်။</p> <p>​လီယန်ချူသည် ထိုခေါင်းနာကိုယ်တော်ကို ကြည့်ရသည်မှာ စိတ်သဘောထား မဆိုးလှဟု ထင်မြင်မိသည်။</p> <p>မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရာတွင်လည်း ပြတ်သားမှု ရှိလှသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် သူနှင့် စကားစမြည် ပြောရန် ပြင်ဆင်လိုက်သော်လည်း...</p> <p>​ခေါင်းနာကိုယ်တော်မှာ ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်ပြီး</p> <p>"ဒီနေ့ ရာသီဥတုက တော်တော်ကောင်းတာပဲ၊ ကျုပ်မှာ တခြားကိစ္စတွေ ရှိသေးလို့ အရင်သွားခွင့်ပြုပါဦး"</p> <p>ဟု ဆိုကာ အရိုအသေပြုပြီး လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။</p> <p>​လီယန်ချူမှာ ဘာမှနားမလည်ဘဲ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။</p> <p>ဒီကောင် ငါ့ကို အထင်သေးနေတာလား ဟွန်းမဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာဝင် ဖြစ်ပြီးတော့ ဒီလောက်တောင် မာနကြီးရသလား</p> <p>​ခေါင်းနာကိုယ်တော်မှာ ခြေလှမ်း အလွန်မြန်လှပြီး ခဏအတွင်းမှာပင် ဆွန်အိမ်တော်မှ ထွက်ခွာကာ ချင်းရွှေခရိုင်အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။</p> <p> သူသည် မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ၏ နတ်ဘုရားခြေလှမ်း ကဲ့သို့သော အတတ်ပညာတစ်ခုကို ကျင့်ကြံထားပုံရသည်။</p> <p>လေညင်းလေးများ တိုက်ခတ်လာပြီး သူ၏ ဝတ်ရုံလေး လွင့်သွားချိန်တွင် သူ အမြဲတမ်း ဂုဏ်ယူနေရသော တရားရုံးတော်၏ ခါးချိတ်တံဆိပ်ပြားလေး ပေါ်ထွက်လာသည်။</p> <p>​တရားရုံးတော် တာဝန်ခံ  - အဆင့် (၈) အရာရှိ</p> <p>​ချန်နိုင်ငံက တရားရုံးတော်ကို တည်ထောင်ချိန်တွင် မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာနှင့် တာအိုဘာသာ နှစ်ဖက်စလုံးက အင်အားများစွာ ကူညီပေးခဲ့ကြသလို၊ ကိုယ်ကျင့်တရား ကောင်းမွန်ပြီး စွမ်းဆောင်ရည်ရှိသည့် တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြားကိုလည်း စည်းရုံး သိမ်းသွင်းခဲ့သည်။</p> <p>ရာထူးအဆင့်ဆင့်မှာ အမြင့်ဆုံးမှ အနိမ့်သို့ - စီရင်ရေးချုပ် ၊ ဒု-စီရင်ရေးချုပ် ၊ အတွင်းဝန် ၊ စီရင်ရေးမှူး ၊ စစ်ဆေးရေးမှူး  နှင့် တာဝန်ခံ ဟူ၍ ခွဲခြားထားသည်။</p> <p>​အခြားသော သာမန် မင်းဆက်များနှင့် မတူဘဲ ချန်နိုင်ငံ၏ တရားရုံးတော်တွင် စီရင်ရေးချုပ် မှာ အဆင့် (၃)၊ ဒု-စီရင်ရေးချုပ် မှာ အဆင့် (၄)၊ အတွင်းဝန် မှာ အဆင့် (၅) နှင့် စီရင်ရေးမှူး မှာ အဆင့် (၆) တို့ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>စစ်ဆေးရေးမှူး မှာ အဆင့် (၇) ဖြစ်ပြီး တာဝန်ခံ မှာမူ အဆင့် (၈) သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>​တရားရုံးတော်တွင် တာဝန်ခံ တစ်ဦးအဖြစ် ဝင်ရောက်ခွင့်ရခြင်းမှာ အစိုးရ၏ အသိအမှတ်ပြုခြင်းကို ခံရခြင်းဖြစ်ပြီး၊ လူကလည်း ယုံကြည်စိတ်ချရကာ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိရမည့်အပြင် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရာတွင်လည်း ထူးချွန်သည့် စွမ်းဆောင်ရည် ရှိရမည်ဖြစ်သည်။</p> <p>စိတ်ချရပြီး တိုက်ရည်ခိုက်ရည် ရှိရုံနှင့်လည်း မရချေ။</p> <p>​ခေါင်းနာကိုယ်တော်မှာ ထိုရာထူးအတွက် အမြဲ ဂုဏ်ယူခဲ့သည်။</p> <p>သူသည် တစ်ခါက သံကောင်သရဲ  တစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ပြီး ရွာသားတစ်ရွာလုံးကို ကယ်တင်ခဲ့ဖူးသည်။</p> <p>နှစ်ပေါင်းများစွာ စိတ်ရောကိုယ်ပါ ကြိုးစားအားထုတ်ကာ မိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းခဲ့ပြီးမှသာ အစိုးရ၏ အသိအမှတ်ပြုခြင်းကို ခံရကာ အဆင့် (၈) အရာရှိ ရာထူးကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း... ထိုလူငယ်တာအိုဆရာမှာမူ တစ်ခါတည်းနှင့် အဆင့် (၆) ရာထူးကို ရရှိထားသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>​ခေါင်းနာကိုယ်တော်၏ စိတ်ထဲတွင် ခံစားချက်ပေါင်းစုံဖြင့် လေးလံသွားရသည်။</p> <p>"အမိတာဘ၊ ဆရာပြောတာ မှန်တယ်၊ ငါက စွဲလမ်းမှုတွေ သိပ်ကြီးနေသေးတာပဲ၊ တာအိုဗုဒ္ဓတရားတော်တွေကိုပဲ စူးစူးစိုက်စိုက် ကျင့်ကြံသင့်တာ"</p> <p>​သူသည် မိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့သည့် ကိစ္စကို အစီရင်ခံရန် မြောက်ဖုန်းနယ် မြို့တော်သို့ အရင်သွားပြီးမှ၊ ဝန်ဟွာကျောင်းတိုက်သို့ ပြန်ကာ အချိန်အတော်ကြာ အားထုတ်ကျင့်ကြံရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p>ခေါင်းနာကိုယ်တော်၏ ခြေလှမ်းများမှာ ပို၍ ပို၍ မြန်ဆန်လာတော့သည်။</p> <p>​လွန်ခဲ့သော အချိန်ကာလက မြောက်ဖုန်းနယ် မြို့တော်မှာ သတင်းမျိုးစုံဖြင့် ဆူညံနေခဲ့သည်။</p> <p>ပထမဆုံးအနေဖြင့် မြောက်ပိုင်းနယ်စား ၏ ဒုတိယသားဖြစ်သူမှာ အပြင်သို့ ကျင့်စဉ်ထွက်ရင်း သေဆုံးသွားခဲ့သည်။</p> <p>ထို့ပြင် နတ်သမီးတစ်မျှ လှပလှသော နယ်စားမင်း၏ သမီးတော် စုယော့ယွင် မှာလည်း ကြီးကျယ်လှသော စေ့စပ်ကြောင်းလမ်းမှုကို ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။</p> <p>သူမသည် လူငယ်တာအိုဆရာ တစ်ဦးကို ချစ်မြတ်နိုးနေသဖြင့် ယုံဝမ်မင်းသား ၏ သားတော်ကို ငြင်းဆိုခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။</p> <p>​ပထမသတင်းမှာ တစ်နယ်လုံးကို ဟိုးဟိုးကျော်စေခဲ့သော်လည်း နယ်စားအိမ်တော်က စုယဲ့  ၏ နာရေးကို တိတ်တဆိတ်သာ ကျင်းပခဲ့သည်။</p> <p> ဒုတိယသတင်းမှာမူ လူငယ်ချင်း ချစ်ကြိုက်သည့် ကိစ္စသာ ဖြစ်သော်လည်း အလွန်ပင် ဟိုးဟိုးကျော်သွားခဲ့သည်။</p> <p> အကြောင်းမှာ စုယော့ယွင် မှာ နယ်စားမင်း အချစ်ဆုံး သမီးတော် ဖြစ်သလို၊ အလွန်အမင်း ချောမောလှပသူလည်း ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။</p> <p>နယ်စားမင်းက သူ၏ သမီးကို လက်ထပ်ပေးရာတွင် နောက်ခံမျိုးရိုးကို မကြည့်ဘဲ အရည်အချင်းကိုသာ ကြည့်မည်ဟု ပြောခဲ့ဖူးရာ ထိုကဲ့သို့ လောကသားဆန်လှသော လုပ်ရပ်မှာ လူအများ၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို ရရှိခဲ့သည်။</p> <p>​ထို့ကြောင့် လူငယ်သူရဲကောင်းများနှင့် ပါရမီရှင် အမြောက်အမြားမှာ စိတ်လှုပ်ရှားခဲ့ကြသည်။</p> <p>အထူးသဖြင့် နတ်သမီးဟု တင်စားခံရသော စုယော့ယွင် တွင် ချစ်သူရှိနေပြီး၊ ထိုသူမှာ လူငယ်တာအိုဆရာ တစ်ဦး ဖြစ်နေခြင်းမှာ တကယ့်ကို မယုံနိုင်စရာပင်</p> <p>​ခေါင်းနာကိုယ်တော်မှာ မြို့တော်တွင် အရေးမပါလှသော လူငယ်လေး တစ်ဦးသာ ဖြစ်သလို ရုပ်ရည်ကလည်း မကောင်းလှပေ။</p> <p> သို့သော်လည်း စုယော့ယွင် ကဲ့သို့သော ကောင်းကင်ဘုံမှ သမီးတော်လေးကို ယုံဝမ်မင်းသား၏ သားတော်ကဲ့သို့သော အခွင့်အလမ်းကို စွန့်လွှတ်စေနိုင်သည့် ထိုလူငယ်တာအိုဆရာမှာ မည်သို့သောသူ ဖြစ်မည်ကို သူ အလွန်ပင် စပ်စုချင်နေမိသည်။</p> <p>​"ဒါ ဘယ်လို လောကကြီးလဲကွာ၊ ဘာလို့ တာအိုဆရာတွေ ဒီလောက်တောင် များနေရတာလဲ "</p> <p>ခေါင်းနာကိုယ်တော်မှာ တစ်ချက် ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီးနောက် အားကုန် ပြေးထွက်သွားတော့သည်။</p> <p>​လီယန်ချူမှာ ချင်းယွန်းတာအိုကျောင်းသို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>  မိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းခဲ့သဖြင့် ကုသိုလ်အမှတ် ၄,၀၀၀ ရရှိခဲ့သည်။</p> <p>ကုသိုလ်အမှတ်မှာ မိစ္ဆာ၏ အစွမ်းထက်မှုအပေါ် အမြဲတမ်း တိုက်ရိုက် မူတည်နေသည်တော့ မဟုတ်ပေ။</p> <p>မိစ္ဆာနှစ်ကောင်မှာ တကယ်တမ်းတွင် ထိုလောက် မစွမ်းလှဘဲ၊ ခေါင်းနာကိုယ်တော်ကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ တစ်စုံတစ်ခုသော လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းကြောင့်သာ ဖြစ်ရမည်။</p> <p>​လီယန်ချူသည် သူ၏ လက်ထဲရှိ တံဆိပ်အဆောင်ကို သေချာ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>၎င်းမှာ လေးထောင့်ပုံစံ ရှိပြီး၊ စစ်မှန်သော တာအိုတံဆိပ် တစ်ခုဖြစ်ကာ အောက်ခြေတွင် စာလုံးကြီး လေးလုံး ထွင်းထုထားသည်။</p> <p>​"တာအိုကျမ်းလာ ရတနာတံဆိပ်"</p> <p>​ဒါက တာအိုဝိညာဉ်လက်နက်တွေထဲမှာ အတွေ့ရအများဆုံး အမျိုးအစား တစ်မျိုးပဲ။</p> <p> တချို့ တံဆိပ်တွေပေါ်မှာတော့ မိုးကြိုးရုံးတော် လို့ ရေးထားတတ်ပြီး သရဲတွေကို ရိုက်နှက်ရင် မီးပွင့်ပြီး လျှပ်စီးတွေပါ ထွက်လာတတ်တာမျိုးပေါ့။</p> <p>​"ဒါက မဖြစ်နိုင်ဘူး"</p> <p>လီယန်ချူက ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>​သူ ထူးဆန်းနေသည်မှာ ထိုတံဆိပ်က မည်မျှ အစွမ်းထက်သည် သို့မဟုတ် နောက်ခံ မည်မျှကြီးသည် ဆိုသည့် အချက်ကြောင့် မဟုတ်ပေ။</p> <p>ဤအရာမှာ လွန်စွာ သာမန်ဆန်လွန်းနေခြင်း ကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>ဝိညာဉ်အရှိန်အဝါ တစ်စက်လေးတောင် မရှိချေ။</p> <p>၎င်းမှာ စစ်မှန်သော အတုအယောင် ( တစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး၊ ဝိညာဉ်လက်နက် အဆင့်ပင် မမီပေ။</p> <p>​"မိစ္ဆာက အသက်နဲ့လဲပြီး တိုက်ခိုက်နေတုန်းမှာ ဒီတံဆိပ်ပေါ်ကနေ အားကောင်းတဲ့ အရှိန်အဝါတွေ ထွက်လာတာကို ငါ အသေအချာ မြင်လိုက်တာ၊ ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ"</p> <p>​လီယန်ချူ၏ မျက်ဝန်းတွင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ လင်းလက်လာပြီး ဝိညာဉ်မျက်စိအတတ် ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> ထို တာအိုကျမ်းလာ ရတနာတံဆိပ် ပေါ်တွင်မှု မှုန်ဝါးဝါး တားမြစ်ချက်  တစ်ခု ရှိနေပြီး ၎င်းမှာ      ပုံရိပ်ယောင်အတတ် နှင့် တူသဖြင့် လူအများကို အမြင်မှားစေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​"ဟမ်"</p> <p>လီယန်ချူက အံ့သြစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>​သူသည် ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ပြင်းထန်လှသော  နတ်ဘုရားစွမ်းအား များကို အသုံးပြု၍ ထိုတံဆိပ်ကို အဆက်မပြတ် ဆေးကြော သန့်စင်လိုက်သည်။</p> <p>ခေတ္တမျှ ကြာပြီးနောက် ထိုတံဆိပ်မှာ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p>​၎င်းမှာ သာမန် အမွှေးအမျှင် တစ်ချောင်း ဖြစ်သွားသည်။</p> <p> ကြည့်ရသည်မှာ... ကြောင်မွှေး တစ်ချောင်းနှင့် တူလှသည်။</p> <p>ထိုကြောင်မွှေးပေါ်မှ အားကောင်းလှသော မိစ္ဆာအရှိန်အဝါ များ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။</p> <p>​သို့သော် ၎င်းမှာ ပိုင်ရှင်မဲ့ပစ္စည်း ဖြစ်နေသလို၊ လှုံ့ဆော်ပေးမည့်သူလည်း မရှိသဖြင့် လီယန်ချူက အသာလေးပင် ဖိနှိပ်ထားလိုက်နိုင်သည်။</p> <p>မဟုတ်ပါက ထိုမိစ္ဆာအရှိန်အဝါများကြောင့် သာမန် တိရစ္ဆာန်များမှာ မိစ္ဆာအဖြစ်သို့ ကူးပြောင်းသွားကာ ဉာဏ်အလင်း ပွင့်သွားနိုင်ပေသည်။</p> <p>​"ဒီလောက် ပြင်းထန်တဲ့ မိစ္ဆာအရှိန်အဝါဆိုရင် ဒီကြောင်မွှေးပိုင်ရှင်ရဲ့ ကျင့်စဉ်က မသေးလှဘူးပဲ"</p> <p> လီယန်ချူ စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p>​အခြားသော ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ ထိုကိစ္စမှာ ဤနေရာတွင်ပင် ပြီးဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>စိတ်ထဲတွင် သံသယရှိနေသော်လည်း လုပ်ဆောင်ရန် နည်းလမ်း မရှိပေ။</p> <p> သို့သော် လီယန်ချူမှာမူ မတူပေ။</p> <p>သူသည် ခြေရာခံအတတ် ကို တိုက်ရိုက် အသုံးပြုလိုက်သည်။</p> <p>​အရှိန်အဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာရာ သူက လက်ဝါးဖြင့် ဖမ်းယူလိုက်သည်။</p> <p>မျက်လုံးကို မှိတ်ကာ အာရုံခံကြည့်လိုက်သောအခါ ခြေရာခံအတတ်က လမ်းညွှန်ချက် ပေးလာတော့သည်။</p> <p>​"အရှေ့ဘက်မှာပဲ"</p> <p>သူသည် အခန်းတံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ ချင်းယွန်းတာအိုကျောင်းမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။</p> <p> ဝေမြို့ပြင်သို့ ရောက်ရှိပြီး လူသူကင်းဝေးသည့် နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်သောအခါ သူသည် တိမ်စီးအတတ် ကို အသုံးပြု၍ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save