"ဘာဖြစ်လို့လဲ သခင်!"
သီယိုကေးစစ် (Theokases) က အလောတကြီး ပြောလိုက်တယ်။
"ကျွန်တော်တို့ ရုတ်တရက် ဝင်မရှာရင် ဖရာဂရက်စ် (Phragres) ကို ပြင်ဆင်ချိန် ပေးလိုက်သလို ဖြစ်ပြီး သူ့ကို ဖမ်းဖို့ ခက်သွားလိမ့်မယ်!"
"ဘာဖြစ်လို့လဲ ဟုတ်လား?! သူက လာဒီရှန် (Ladician) ရဲ့ သား ဖြစ်နေလို့ပေါ့။ ပြီးတော့ သူ့ယောက်ဖက အန်တိုနီးယော့စ် (Antonios) လေ! လာဒီရှန် နက်ဆော့စ် (Naxos) မှာ နေတုန်းက သူ့ရဲ့ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုကို မင်း မသိတာမှ မဟုတ်တာ။ အခု မင်းမှာ ထင်ကြေး သက်သက်ပဲ ရှိပြီး သက်သေ ဘာမှ မရှိသေးဘူး။ မင်း ရှာလို့ ဘာမှ မတွေ့ရင် လာဒီရှန်နဲ့ သူ့သားရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ဘယ်လောက် ထိခိုက်သွားမလဲ ဆိုတာ မင်း သိလား?! အဲဒီအချိန်ကျရင် မင်းနဲ့ ငါ လာဒီရှန်ရဲ့ ဒေါသနဲ့ လက်တုံ့ပြန်မှုကို ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်!"
စထရွမ်ဘိုလီ (Stromboli) က လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်တယ်။
"ဝါရင့် အထက်လွှတ်တော် အမတ် တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး နက်ဆော့စ်ကနေ ထွက်ခွာတော့မယ့် ငါ့ကိုတော့ လာဒီရှန် ဘာမှ လုပ်ရဲမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းနဲ့ ဂါလာဒီမပ်စ် (Galademus) က ဒီမှာ ၂ နှစ်၊ ၃ နှစ်လောက် ဆက်နေရဦးမယ်။ မနှစ်က အခွန်ကိစ္စကြောင့် ဂါလာဒီမပ်စ်ကို သူတို့ ဘယ်လို ဖိနှိပ် ချန်လှပ်ခဲ့လဲ ဆိုတာ မင်း သိသင့်တယ်။ ဒီတစ်ခါ မင်းသာ လာဒီရှန်ကို ဒေါသထွက်အောင် လုပ်မိရင် နောင်ဒီမှာ နေရမယ့် မင်း ဘဝအတွက် ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်! မင်းတို့ရဲ့ လူကြီး တစ်ယောက် အနေနဲ့၊ မင်း ထိခိုက်နစ်နာရတာကို မမြင်ချင်လို့ ဒီအမှုကနေ ရှောင်နေစေချင်တယ်!"
(သီအိုနီယာ (Theonia) နိုင်ငံတော် အလျင်အမြန် တိုးချဲ့လာတာနဲ့ အမျှ၊ မြို့က အရာရှိတွေကို မကြာခဏ ပြောင်းလဲတာက ဒေသ တည်ငြိမ်ရေး အတွက် အကျိုးမရှိပါဘူး။ ဒါကြောင့် အထက်လွှတ်တော်က ဥပဒေ ပြင်ဆင် ပြဋ္ဌာန်းပြီး မြို့ဝန်တွေက ၃ နှစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ရမယ်၊ အလယ်တန်းနဲ့ အောက်ခြေ နိုင်ငံ့ဝန်ထမ်းတွေက ယေဘုယျအားဖြင့် ၅ နှစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ရမယ်လို့ သတ်မှတ်ခဲ့ပါတယ်)
စထရွမ်ဘိုလီက စေတနာနဲ့ ပြောပေမယ့် သီယိုကေးစစ်က ကျေးဇူးမတင်ပါဘူး။ အဲဒီအစား မကျေမနပ်နဲ့ အော်ပြောလိုက်တယ်။
"နက်ဆော့စ်က သီအိုနီယာ နိုင်ငံတော်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုပါ။ ဘုရင်မင်းမြတ်ကပဲ နောက်ဆုံး အဆုံးအဖြတ် ပေးတာလေ။ လာဒီရှန်ကို ဘယ်လိုလုပ် စည်းကမ်းမဲ့ ပြုမူခွင့် ပေးထားနိုင်မှာလဲ! သူ ကျွန်တော့်ကို ဘာမှ လုပ်ရဲမယ် မထင်ဘူး!"
"မင်း တကယ်ပဲ စုံစမ်းစစ်ဆေးချင်တာလား"
"ဟုတ်ကဲ့ သခင်။ ဒီကိစ္စက လာဒီရှန်ရဲ့ မိသားစုနဲ့ ပတ်သက်နေသည် ဖြစ်စေ၊ မပတ်သက်ဘူး ဖြစ်စေ၊ အဆုံးတိုင်အောင် စုံစမ်းရမှာပဲ!"
သီယိုကေးစစ်က ပြတ်သားတဲ့ မျက်နှာထားနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။
တွန့်ဆုတ်နေတဲ့ စထရွမ်ဘိုလီက တခြား တစ်ဖက်ကို လှည့်ကြည့်ပြီး "ဂါလာဒီမပ်စ်... မင်း သဘောထားကရော ဘယ်လိုလဲ" လို့ မေးလိုက်တယ်။
"သခင်... သီယိုကေးစစ်ကို ကျွန်တော် ထောက်ခံပါတယ်!"
ဂါလာဒီမပ်စ်က ခဏ ရပ်ပြီးမှ ဆက်ပြောတယ်။
"သူ့ကို ကူညီဖို့လည်း ကျွန်တော် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဲဒီရွာကို ကျွန်တော် အရမ်း ရင်းနှီးနေပြီလေ"
"လူငယ်လေးတွေ... ကောင်းတယ်!"
စထရွမ်ဘိုလီက သူတို့ကို ကြည့်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်တယ်။
"သခင်... အရင်တုန်းက တရားသူကြီး ဖြစ်ခဲ့စဉ်က သခင်ဟာ တင်းကျပ်ပြီး သဘောထား ပြည့်ဝတယ်လို့ နာမည်ကြီးခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့..."
သီယိုကေးစစ်က စကားနဲ့ ထိုးနှက်လိုက်တယ်။
"တင်းကျပ်တာကို ပြောရရင်တော့ စကမ်ဘရက်စ် (Scambras) ကို ငါ မမီပါဘူး။ ကံဆိုးတာက သူ အီလီဆီယမ် (Elysium - ဂရိဒဏ္ဍာရီလာ ကောင်းကင်ဘုံ) ကို ရောက်သွားပြီ..." လို့ စထရွမ်ဘိုလီက ဝမ်းနည်းစွာ ပြောလိုက်ပြီး "မက်ဂနာ ဂရိ (Magna Graecia) နဲ့ မတူတာက၊ စစ္စလီ (Sicily) မှာ လွတ်လပ်သူ (Freemen) ကနေ လာတဲ့ သီအိုနီယာ နိုင်ငံသား သိပ်မရှိဘူး။ အများစုက စစ္စလီ မြို့ဟောင်းတွေကနေ ပြည်နှင်ဒဏ် ခံရသူတွေ ဆိုတော့ သူတို့ အချင်းချင်း စုပေါင်းမိဖို့ လွယ်တယ်။ အီတလီ တောင်ပိုင်း စစ်ပွဲ အပြီးမှာ ဘုရင်မင်းမြတ်က အီတလီ တောင်ပိုင်း နယ်မြေတွေကို အုပ်ချုပ်ရေးနဲ့ ပေါင်းစည်းရေးမှာပဲ အာရုံစိုက်ခဲ့ရတယ်။ ဒါကြောင့် စစ္စလီ တည်ငြိမ်ရေး အတွက် အထက်လွှတ်တော်က စစ္စလီက ပြည်နှင်ဒဏ် ခံရသူ ခေါင်းဆောင် အများအပြားကိုပဲ လက်ခံခဲ့ရတာ..."
စထရွမ်ဘိုလီက ဝိုင်ခွက်ကို လှုပ်ယမ်းလိုက်ရာ မျက်လုံးထဲမှာ မှိန်ဖျော့တဲ့ အလင်းရောင်တွေ တောက်ပနေတယ်။
"...ဘုရင်မင်းမြတ်က စစ္စလီ နယ်မြေကို ရှင်းလင်းဖို့ ဆုံးဖြတ်ချက် မချမချင်းပေါ့။ ဒီကိစ္စကို စုံစမ်းဖို့ မင်းကို ငါ မတားတော့ပေမယ့် လျှို့ဝှက်စွာ လှုပ်ရှားဖို့ မျှော်လင့်တယ်။ ခိုင်လုံတဲ့ သက်သေတွေ စုဆောင်းပါ။ လာဒီရှန်ရဲ့ လူတွေ မိတာမျိုး မဖြစ်စေနဲ့။ ဒါမှ ဘုရင်မင်းမြတ်ဆီ တိုက်ရိုက် သတင်းပို့လို့ ရမှာ"
သီယိုကေးစစ် မျက်လုံးတွေ တောက်ပသွားပြီး "နားလည်ပါပြီ သခင်!" လို့ ပြောလိုက်တယ်။
"မင်းတို့ ကျရှုံးသွားရင်တောင် ကိစ္စမရှိပါဘူး" လို့ စထရွမ်ဘိုလီက သူတို့ကို အားပေးလိုက်တယ်။ "မင်းတို့က အမန်ဒိုလာရာက နိုင်ငံသားတွေ၊ 'အမန်ဒိုလာရာ တည်ထောင်သူ ငွေတံဆိပ် (Amendolara Founder Silver Badge)' ရထားတဲ့ သူတွေ၊ အမန်ဒိုလာရာက အထက်လွှတ်တော် အမတ် အများအပြားနဲ့ စစ်ဘက်ရေးရာ ဝန်ကြီးဌာနရဲ့ ထောက်ခံမှု ရထားတဲ့သူတွေ ဆိုတော့ ဘယ်သူမှ မင်းတို့ကို ပြဿနာရှာရဲမှာ မဟုတ်ဘူး" (ဒါးဗို့စ် လက်အောက်က ကြေးစား အများစုဟာ အမန်ဒိုလာရာက အမျိုးသမီးတွေနဲ့ လက်ထပ်ခဲ့တာကြောင့် စစ်ဘက်ရေးရာ ဝန်ကြီးဌာနက အထက်လွှတ်တော် အမတ်တွေဟာ မူလ အမန်ဒိုလာရာ နိုင်ငံသားတွေနဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့ ဆက်ဆံရေး ရှိကြပါတယ်)
"သခင်... အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်ပေးပါ့မယ်၊ စိတ်အေးအေးထားပါ!"
သီယိုကေးစစ်က ယုံကြည်မှု ရှိရှိ ပြောလိုက်တယ်။
"သခင်... ရာထူးကနေ အနားယူတော့မလို့လား?!"
ဂါလာဒီမပ်စ်က အခွင့်အရေး ယူပြီး မေးလိုက်တယ်။
"ဟုတ်တယ်။ ငါ့ရဲ့ ၃ နှစ် သက်တမ်းက စက်တင်ဘာလမှာ ကုန်ဆုံးတော့မယ်။ ငါ့အသက်အရွယ်နဲ့ ဆိုရင် ထပ်ပြီး တာဝန်ထမ်းဆောင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရတော့မယ် မထင်ဘူး!"
စထရွမ်ဘိုလီက သူ့ရဲ့ အဖြူရောင် မုတ်ဆိတ်မွှေးကို သပ်ရင်း ပြောလိုက်တယ်။
"ငါ ရထားတဲ့ သတင်းတွေအရဆိုရင် အရှင် အစီစတီးစ် (Asistes) ဒါမှမဟုတ် အရှင် လာစီပီရတပ်စ် (Lasiperatus) က ငါ့နေရာကို ဆက်ခံလိမ့်မယ်"
"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က ထုတ်ပြန်ခဲ့တဲ့ ဥပဒေအရ အထက်လွှတ်တော် အမတ် တစ်ယောက်ဟာ သူ မွေးဖွားတဲ့ မြို့ရဲ့ မြို့ဝန် မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ပြဋ္ဌာန်းထားတာ မဟုတ်ဘူးလား"
ဂါလာဒီမပ်စ်က သံသယနဲ့ မေးလိုက်တယ်။
"ဟုတ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အရှင် လာစီပီရတပ်စ်က ကာတာနီးယား (Catania) က လာတာလေ၊ စစ္စလီက လူတွေက အုပ်စုဖွဲ့ရတာ ကြိုက်ကြတယ်... ဒါ့အပြင် အစီစတီးစ်ရဲ့ ဦးလေးက အန်တိုနီးယော့စ်လေ။ ဒါကြောင့် နက်ဆော့စ် မြို့ဝန် ရာထူးကို ဘယ်သူပဲ ယူယူ၊ လာဒီရှန် မိသားစုကို ဂရုစိုက်ပေးမှာ သေချာတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီကိစ္စကို မင်းတို့ ကြီးကျယ်အောင် မလုပ်စေချင်တာ။ မင်းတို့ အနာဂတ် တိုးတက်မှုအတွက် အနှောင့်အယှက် ဖြစ်မှာစိုးလို့ပါ!"
စထရွမ်ဘိုလီက သတိပေးလိုက်တယ်။
ဂါလာဒီမပ်စ်နဲ့ သီယိုကေးစစ်တို့ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြတယ်။
"ထားလိုက်ပါတော့၊ တော်လောက်ပြီ။ ဒီညက ငါတို့အတွက် ကြိုတင် ကျင်းပတဲ့ နှုတ်ဆက်ပွဲလေး ဖြစ်ရမှာကို၊ မင်းက ဖျက်ဆီးပစ်တော့မလို့ သီယိုကေးစစ်"
ပြောပြီးတာနဲ့ စထရွမ်ဘိုလီက လက်ထဲက ဝိုင်ခွက်ကို မြှောက်ပြီး အသံကျယ်ကျယ်နဲ့ ပြောလိုက်တယ်။
"လာ ကလေးတို့၊ ဒီည စားပွဲအတွက် ဂုဏ်ပြုကြစို့!"
. . . . . . . . . . . .
အဲဒီညမှာ သီယိုကေးစစ်နဲ့ ဂါလာဒီမပ်စ်တို့က ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ် အတွင်း ဂရုစိုက်ပေးခဲ့တဲ့ အတွက် စထရွမ်ဘိုလီကို ဝိုင်ခွက် မြှောက်ကာ ဂုဏ်ပြု ကျေးဇူးတင်စကား ပြောခဲ့ကြပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ အရက်မူးပြီး အိမ်ပြန်သွားခဲ့ကြတယ်။
နောက်နေ့ မွန်းတည့်ချိန်လောက်မှာ သီယိုကေးစစ်က အရက်နာကျနေတဲ့ အခြေအနေနဲ့ မြို့တော်ခန်းမကို ရောက်လာခဲ့ပေမယ့်၊ လွတ်လပ်သူက တိုင်ကြားချက်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းသွားပြီ ဆိုတဲ့ သတင်းကိုပဲ ရရှိခဲ့တယ်။ လွတ်လပ်သူက သူနဲ့ သူ့ဇနီးက အလုပ်များလွန်းလို့ မနေ့က နေ့လယ်ပိုင်းမှာ သူတို့ သမီးလေးကို ဆွေမျိုးတွေက ကာတာနီးယားကို အလည်ခေါ်သွားတာကို မေ့သွားခဲ့တယ်လို့ ရှင်းပြခဲ့တယ်။
နေဝင်ဆည်းဆာ အချိန်မှာ နက်ဆော့စ်က ချီရီစတိုယာ (Cheiristoya) စားသောက်ဆိုင်မှာ ဖောက်သည်တွေ တဖြည်းဖြည်း များလာတယ်။
အဲဒီအချိန်မှာ မျက်နှာမှာ အမာရွတ် ရှိတဲ့ လူလတ်ပိုင်း တစ်ယောက် ဝင်လာပြီး ကောင်တာက စားပွဲထိုးဆီ တိုက်ရိုက် သွားကာ ပြောလိုက်တယ်။
"ခွင့်ပြုပါ။ ကျွန်တော် သီယိုကေးစစ်နဲ့ ချိန်းထားလို့ပါ-"
"ကျေးဇူးပြုပြီး နောက်က လိုက်ခဲ့ပါ"
စားပွဲထိုးက သူ့ကို ဒုတိယထပ်ကို ခေါ်သွားပြီး သီယိုကေးစစ် တစ်ယောက်တည်း ထိုင်နေတဲ့ အခန်းတံခါးကို တွန်းဖွင့်ပေးလိုက်တယ်။
သီယိုကေးစစ်က ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ မြင်တာနဲ့ မကျေမနပ် ပြောလိုက်တယ်။
"ခေါင်းဆောင် ဆီရီစပ်စ် (Ceryces)... ကိုယ်တိုင်တောင် နောက်ကျနေမှတော့ ကိုယ့်လူတွေကို ဘယ်လိုများ ထိန်းချုပ်မလဲ"
ပြန်ပြောဖို့တောင် စိတ်မဝင်စားတဲ့ ဆီရီစပ်စ်က သူ့မျက်နှာချင်းဆိုင်မှာ ထိုင်လိုက်ပြီး ပြောတယ်။
"မင်း ငါ့ကို ဘာကိစ္စနဲ့ ညစာ ဖိတ်တာလဲ"
သီယိုကေးစစ်က ချက်ချင်း မဖြေဘဲ စားပွဲထိုးဘက် လှည့်ပြီး ပြောလိုက်တယ်။
"ငါ မှာထားတဲ့ ဟင်းတွေ မြန်မြန် လာချတော့၊ ဗိုက်ဆာနေပြီ။ ဆီရီစပ်စ်... ခင်ဗျား ဘာသောက်မလဲ"
"ဘီယာပေါ့"
"ဘီယာ နှစ်အိုး ထပ်ယူခဲ့။ ပြီးရင် ထွက်သွားတော့၊ တံခါးပိတ်ခဲ့ဦး"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်။ ဘီယာနဲ့ ဟင်းလျာတွေကို အခုပဲ လာချပေးပါ့မယ်"
စားပွဲထိုးက ပြောပြီး ထွက်သွားကာ တံခါးပိတ်ပေးခဲ့တယ်။
ဆီရီစပ်စ်က သီယိုကေးစစ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ထပ်မေးလိုက်တယ်။
"ငါ့ကို ဘာလို့ ဒီလောက် အလောတကြီး ခေါ်တာလဲ"
သီယိုကေးစစ်က ညာဘက် တံတောင်ဆစ်ကို စားပွဲပေါ် တင်လိုက်ပြီး မေးလိုက်တယ်။
"အရှင် ခုံရုံးအရာရှိ (Tribunal officer)... လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်က ပူရော့စ်ဒီမော့စ် (Purosdemos) မှာ ဘာဖြစ်ခဲ့လဲ ခင်ဗျား သိလား"
ဆီရီစပ်စ်ဟာ ပူရော့စ်ဒီမော့စ်က နိုင်ငံသားတွေ ရွေးကောက်တင်မြှောက်ထားတဲ့ ခုံရုံးအရာရှိ တစ်ဦး ဖြစ်ပါတယ်။ သီအိုနီယာ ဥပဒေအရ ရပ်ကွက် တစ်ခုစီက ခုံရုံးအရာရှိ တစ်ဦးကို နှစ်နှစ် တစ်ကြိမ် ရွေးကောက်တင်မြှောက်ရပြီး မြို့တစ်မြို့မှာ အများဆုံး ခုံရုံးအရာရှိ ဆယ်ဦး ရှိနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရပ်ကွက် အရေအတွက် ဆယ်ခုထက် အများကြီး ပိုများပြီး နှစ်ဆယ်၊ သုံးဆယ်လောက် အထိ ရှိတဲ့ သူရီနဲ့ ကရိုတွန် (Crotone) လို မြို့ကြီးတွေမှာတော့ ရပ်ကွက် တစ်ခုစီက ကျပန်း ရွေးချယ်ထားတဲ့ နိုင်ငံသား နှစ်ဆယ်ထဲကနေ ခုံရုံးအရာရှိ ဆယ်ဦးကို ရွေးချယ်ရပါတယ်။ နက်ဆော့စ်ကတော့ မြို့ကြီး မဟုတ်သလို တည်ထောင်တာလည်း ၁၀ နှစ် မပြည့်သေးလို့ ရပ်ကွက် ခုနစ်ခုပဲ ရှိပါတယ်။
လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၀ နှစ်က ဆီရီစပ်စ်ဟာ ပထမ လီဂျင်တပ်မနဲ့ အတူ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့တဲ့ ပြည်နှင်ဒဏ် ခံရသူတွေထဲက တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ဆီရာကျု မဟာမိတ် တပ်တွေကို တိုက်ခိုက်ရာမှာ အရေးပါတဲ့ အခန်းကဏ္ဍကနေ ပါဝင်ခဲ့ပါတယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ သီအိုနီယာ နိုင်ငံတော်က ကာတာနီးယား လွင်ပြင်ကို အပြီးတိုင် ပေါင်းစည်းပြီးနောက်၊ ဒါးဗို့စ်က စစ္စလီမှာ အဋ္ဌမ လီဂျင်တပ်မ ဖွဲ့စည်းဖို့ စစ်ဘက်ရေးရာ ဝန်ကြီးဌာနကို အမိန့်ပေးခဲ့ပါတယ်။ တိုက်ပွဲ အတွေ့အကြုံနဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်တွေ ရှိတဲ့ ဆီရီစပ်စ်ဟာ အဋ္ဌမ လီဂျင်တပ်မရဲ့ အဆင့်နိမ့် အရာရှိ တစ်ဦး ချောချောမွေ့မွေ့ ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။
၁၀ နှစ်ကြာပြီးနောက် သူဟာ တပ်မှူးကြီး (Senior centurion) တစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူဟာ ဒေသခံ အုပ်ချုပ်ရေး ကိစ္စတွေမှာ တိုးတက်ဖို့ ဘယ်တော့မှ ဆန္ဒမရှိခဲ့ဘဲ နိုင်ငံရေးမှာ သူ့အနာဂတ်ကို လုံးဝ ဖြတ်တောက်ပြီး ခုံရုံးအရာရှိ ဖြစ်ဖို့ တိုက်ရိုက် စာရင်းသွင်းခဲ့ပါတယ်။ ပူရော့စ်ဒီမော့စ်မှာ သူ့ရဲ့ ဩဇာတိက္ကမနဲ့ အောင်မြင်မှုတွေကြောင့် သူဟာ ပူရော့စ်ဒီမော့စ်ရဲ့ ခုံရုံးအရာရှိ အဖြစ် နှစ်ကြိမ် ဆက်တိုက် ရွေးကောက်တင်မြှောက်ခံခဲ့ရပါတယ်။ (သူ့မျက်နှာပေါ်က အမာရွတ်တွေက သက်သေပြနေသလို သူဟာ နက်ဆော့စ်ရဲ့ သူရဲကောင်း တစ်ဦး၊ အဋ္ဌမ လီဂျင်တပ်မရဲ့ တပ်မှူးကြီး၊ အခွန်ဆောင်တဲ့ နိုင်ငံသား တစ်ဦးနဲ့ မှတ်တမ်းကောင်း ရှိသူ တစ်ဦး ဖြစ်ပါတယ်)
လောလောဆယ်မှာတော့ သီယိုကေးစစ် ပြောတာကို သူ စဉ်းစားနေပါတယ်။ သီယိုကေးစစ်က မြို့ရဲ့ ရဲမှူး ဖြစ်ပြီး သူ့အလုပ်က အများပြည်သူ လုံခြုံရေးကို ထိန်းသိမ်းဖို့၊ လူသတ်သမားတွေကို ဖမ်းဆီးဖို့နဲ့ သူခိုးတွေကို ဖမ်းဆီးဖို့ပါ။ သီယိုကေးစစ်က သူ့ကို အလောတကြီး လာရှာတာ ဖြစ်လို့ အဲဒီကိစ္စတွေနဲ့ ပတ်သက်ဖို့ အလားအလာ အများဆုံးပါပဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့က အရင်က အကြိမ်ကြိမ် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖူးပါတယ်လေ။ ပြီးတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်က ပူရော့စ်ဒီမော့စ်မှာ ဖြစ်ခဲ့တာက...
သူက မသေချာတဲ့ လေသံနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။
"သမီး ပျောက်သွားတဲ့ လွတ်လပ်သူ အကြောင်း ပြောတာလား"
"ခင်ဗျားက အရည်အချင်း ပြည့်ဝတဲ့ ခုံရုံးအရာရှိ ဖြစ်နေတုန်းပဲကိုး" လို့ သီယိုကေးစစ်က နောက်ပြောင် ပြောဆိုလိုက်တယ်။
"လွတ်လပ်သူက သူ့သမီးကို ပြန်တွေ့သွားပြီလို့ ငါ ကြားတယ်" လို့ ဆီရီစပ်စ်က ဖြည့်စွက် ပြောလိုက်တယ်။
သီယိုကေးစစ်က စားပွဲကို လက်သီးနဲ့ ထုလိုက်ပြီး ပြောလိုက်တယ်။
"သောက်ပေါက်ကရတွေ! သူ့သမီးက သူ့ဦးလေးနဲ့ ကာတာနီးယားကို သွားတယ်လို့ သူပြောတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့အိမ်နီးချင်းတွေကို ကျွန်တော် မေးကြည့်တော့ သူ့အိမ်ကို ဧည့်သည် လာတာ ဘယ်သူမှ မတွေ့သလို သူ့သမီး ဆိပ်ကမ်းကို သွားတာကိုလည်း မတွေ့ဘူးလို့ ပြောတယ်။ ဆန့်ကျင်ဘက် အနေနဲ့၊ ကျွန်တော် ချီရီစတိုယာ ဘဏ် (Bank of Cheiristoya) ကို သွားစုံစမ်းကြည့်တော့ ဒီမနက် သူ ဒရက်ခ်မာ (Drachmae) တစ်ထောင် အပ်သွားတယ် ဆိုတာ သိလိုက်ရတယ်..."
ချီရီစတိုယာ ဘဏ်မှာ 'ဖောက်သည် အချက်အလက်တွေကို ဘယ်သူ့ကိုမှ မပေါက်ကြားစေရ' ဆိုတဲ့ စည်းကမ်းချက် ရှိပါတယ်။ ပြီးတော့ ဘဏ်မှာ ဩဇာကြီးမားတဲ့ နောက်ခံ ရှိတာကြောင့် ဘယ်သူကမှ ဒီဘဏ် ဝန်ထမ်းတွေကို ခေါင်းငုံ့အောင် မလုပ်နိုင်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒါးဗို့စ်ရဲ့ အကြံပြုချက်အရ ချီရီစတိုယာ ဘဏ်က နောက်ပိုင်းမှာ 'နိုင်ငံတော်နဲ့ ပြည်သူတွေရဲ့ လုံခြုံရေးနဲ့ ပတ်သက်လာရင် ဒေသခံ မြို့ဝန်ရဲ့ ဖမ်းဝရမ်း ပါရင် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နိုင်တယ်' ဆိုတဲ့ အပိုဒ် တစ်ခု ထပ်ထည့်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါကြောင့် သီယိုကေးစစ်က စထရွမ်ဘိုလီကို အကူအညီ တောင်းပြီး စစ်ဆေးခဲ့တာပါ။
အပိုင်း (၅၈၆) ပြီးဆုံး
***